Σήμερα έχουμε καλεσμένο έναν άνθρωπο που κλονίζει τα θεμέλια της ιατρικής επιστήμης.
Κάποιος που ισχυρίζεται ότι δεν υπάρχουν ιοί. Ή τουλάχιστον δεν υπάρχουν χρήσιμες αποδείξεις.
Ένας διαβόητος ξερόλας; Ένας τρελός εσωτεριστής ή ακόμα και ένας ριζοσπάστης αναθεωρητής; Θα το δούμε.
Οι ακόλουθες θέσεις διατυπώνονται στον ιστότοπο της πλατφόρμας Next Level:
"Παίρνουμε το δρόμο της θαρραλέας αμφισβήτησης και της επανεξέτασης.
Αναλύουμε ιολογικά και ιατρικά θέματα με μια νέα οπτική γωνία, εντοπίζουμε αντιφάσεις και απαιτούμε αυθεντικότητα.
Οι ισχυρισμοί μας βασίζονται σταθερά σε επαληθεύσιμες πηγές και παρέχουν μια σταθερή βάση για μια εποικοδομητική συζήτηση.
Παραμένουμε ανοιχτοί σε καινοτόμες προοπτικές και προωθούμε τη συνεχή αυτοεξέταση της επιστήμης". Ευγενής προσέγγιση!
Ας καλωσορίσουμε στο στούντιο της Kla.TV τον εκπρόσωπο Τύπου της Next Level, τον κ. Marvin Haberland. Ένα θερμό καλωσόρισμα!
Γεια σας και σας ευχαριστώ για την πρόσκληση.
Ναι, θα το ήθελα πολύ! Αυτό ακούγεται πολύ συναρπαστικό από τη μία πλευρά.
Κύριε Χάμπερλαντ, αυτή η αυτοαπαίτηση είναι ευγενής και χρήσιμη, αλλά από την άλλη πλευρά τίθεται το ερώτημα:
είναι πραγματικά απαραίτητη όσον αφορά το θέμα του ιού;
Δεν έχει αποσαφηνιστεί το ζήτημα του ιού εδώ και πάνω από έναν αιώνα και δεν έχει αποδειχθεί
αναντίρρητα από αμέτρητες ερευνητικές εργασίες;
Γιατί να γυρίσουμε το ρολόι πίσω, ας πούμε, σαν να μην υπήρχε έρευνα για τον υγιή ιό;
Ναι, αυτή είναι μια καλή ερώτηση. Αν εφαρμόσουμε τα κριτήρια που διατυπώσατε ή διαβάσατε στην αρχή σε
οποιοδήποτε θέμα, τότε δεν πρέπει να κάνουμε μια εξαίρεση εκεί.
Και αν το εφαρμόσουμε αυτό στην ιολογία και εξετάσουμε τις δημοσιεύσεις των ιολόγων, ελέγξουμε το έργο τους και επίσης
ελέγξουμε τα αποτελέσματα που προέρχονται από την ιολογία, όπως φάρμακα, εμβολιασμούς ή συστάσεις, για
επιστημονική εγκυρότητα, τότε προκύπτουν δραματικά προβλήματα που έχουν να κάνουν με την επιστημονική μέθοδο.
Και γι' αυτό θα μιλήσουμε σήμερα.
Ναι, αλλά οι ιοί έχουν αναμφίβολα βρεθεί και παρουσιαστεί στα μέσα μαζικής ενημέρωσης και στις εξειδικευμένες εκδόσεις.
Έχω φέρει μερικές φωτογραφίες του ιού του καταρροϊκού πυρετού του προβάτου, του ιού HIV, του ιού της ευλογιάς και του κοροναϊού.
Τι γίνεται με αυτά τα πρωτοποριακά επιτεύγματα;
Η απόδειξη είναι εδώ ασπρόμαυρη.
Έτσι, αν ξεκινήσετε με την υπόθεση ότι, για παράδειγμα, δύο άνθρωποι μπορούν να μολύνουν ο ένας τον
άλλον, τότε πρέπει να κάνω ένα πείραμα που να υποστηρίζει ή να επιβεβαιώνει την υπόθεσή μου.
Και στην ιολογία, η δήλωση είναι ότι μικρά σωματίδια μεταπηδούν από το Α στο Β μέσω του αέρα, για παράδειγμα, και
ότι αυτά τα μικρά σωματίδια μολύνουν στη συνέχεια κάποιον.
Με άλλα λόγια, πρέπει να αποδείξω ολόκληρη αυτή την αλυσίδα αιτίου και αποτελέσματος για να επιβεβαιώσω αυτή την υπόθεση.
Ωστόσο, αυτές οι εικόνες εδώ δεν είναι το αποτέλεσμα μιας τέτοιας δοκιμής ή ενός τέτοιου πειράματος, αλλά οι εικόνες που
παρουσιάσατε εδώ είναι το αποτέλεσμα των ιολόγων που διεξάγουν πειράματα στο εργαστήριο - όχι in vivo, σε ανθρώπους, αλλά σε
καλλιέργειες κυττάρων στο εργαστήριο - παίρνοντας καλλιέργειες κυττάρων, συνήθως από πιθήκους, από το νεφρικό ιστό πιθήκων,
και στη συνέχεια δηλητηριάζοντας και λιμοκτονώντας τους.
Και στη συνέχεια δημιουργούνται αυτές οι εικόνες. Αυτό είναι επίσης γνωστό ως κυτταροπαθητικό φαινόμενο.
Αλλά η αλήθεια είναι ότι αν κάνετε ξανά το ίδιο πείραμα με υγιή ιστό από υγιή ζώα ή αν δεν προσθέσετε
δείγμα από άρρωστα ζώα, θα έχετε ακριβώς τις ίδιες εικόνες.
Αυτό θα ήταν το λεγόμενο πείραμα ελέγχου στην επιστήμη ή αρνητικός έλεγχος.
Αυτό θα πρέπει στην πραγματικότητα να αποκλείσει την πιθανότητα ότι η διάταξη, η πειραματική διάταξη στο
εργαστήριό μου, δεν παράγει από μόνη της αυτό το αποτέλεσμα εδώ.
Αυτό σημαίνει ότι αν κάνω τώρα ένα πείραμα και πάρω υγιή δείγματα, θα έχω ακριβώς τις ίδιες εικόνες.
Αλλά οι ιολόγοι δεν το κάνουν ποτέ αυτό. Κάνουν πάντα μόνο μία εξέταση, μετά φωτογραφίζουν αυτές
τις εικόνες και ισχυρίζονται ότι είναι παθογόνα.
Ωστόσο, δεν απέδειξαν, πρώτον, ότι αυτό συμβαίνει μόνο ειδικά σε άρρωστους ανθρώπους και, δεύτερον,
ότι οι δομές αυτές πράγματι πυροδοτούν την ασθένεια.
Επειδή στο επόμενο βήμα, μια εικόνα από μόνη της δεν αποτελεί απόδειξη ότι το σωματίδιο ή η δομή αυτή προκαλεί την ασθένεια.
Θα μπορούσα να δείξω ένα σπασμένο σπίτι και να πω ότι η ζημιά προκλήθηκε από σεισμό, αλλά η
εικόνα από μόνη της δεν μπορεί να το αποδείξει.
Θα μπορούσε επίσης να ήταν άλλη αιτία που προκάλεσε τη ζημιά.
Αυτό σημαίνει ότι αφού φωτογραφήσω αυτή την εικόνα και δείξω ότι αυτό συμβαίνει μόνο σε άρρωστους ανθρώπους, δεν
μπορώ να βρω αυτές τις δομές σε υγιείς ανθρώπους, οπότε θα πρέπει να απομονώσω αυτές τις δομές.
Και στη συνέχεια να το δώσετε σε ζώα ή ανθρώπους σε ένα επόμενο πείραμα και στη συνέχεια να το δείξετε:
Αχά, αρρωσταίνουν αυτή τη στιγμή με τα ίδια συμπτώματα όταν τους δίνω αυτές τις δομές.
Ούτε οι ιολόγοι το κάνουν ποτέ αυτό.
Συνεπώς, οι εργασίες διεξάγονται αποκλειστικά στο εργαστήριο.
Οι καλλιέργειες κυττάρων δηλητηριάζονται, λιμοκτονούν με αντιβιοτικά κ.ο.κ., και τότε εμφανίζονται αυτά τα
αποτελέσματα, τα οποία ονομάζονται κυτταροπαθητικά αποτελέσματα.
Όπως είπα, αναπτύσσονται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, δυσδιάκριτα ακόμη και σε υγιή ιστό.
Και υπάρχουν πάρα πολλές ιολογικές μελέτες, ιολογικές δημοσιεύσεις, ιδίως κατά την πρώιμη περίοδο της σύγχρονης
ιολογίας, τη δεκαετία του 1940 και του 1950, και στη συνέχεια δημοσιεύθηκε επίσης αμέτρητες φορές, ότι το φαινόμενο
αυτό εμφανίζεται επίσης όταν χρησιμοποιείται υγιής ιστός.
Και οι ιολόγοι αποφεύγουν σταθερά να ελέγχουν αυτά τα πειράματα με υγιείς ιστούς από τις δεκαετίες του 1980 και του 1990.
Αυτό δεν γίνεται πλέον. Αντ' αυτού, έχω διεξάγει πολυάριθμες αλληλογραφίες.
Για το σκοπό αυτό, έχω υποβάλει πολλά αιτήματα βάσει του νόμου περί ελευθερίας της πληροφόρησης ή των
λεγόμενων νόμων περί ελευθερίας της πληροφόρησης.
Παγκοσμίως, διεθνώς, Ινστιτούτο Robert Koch, Υπηρεσία Δημόσιας Υγείας στην Αγγλία, στην Ιταλία, CDC στην Αμερική,
Ινστιτούτο Pasteur στη Γαλλία, Πανεπιστήμιο της Μελβούρνης στην Αυστραλία, Ινστιτούτο Doherty και ούτω καθεξής.
Για όλα τα είδη ιών, ιλαρά, SARS-CoV-2, HIV. Και το μήνυμα είναι πάντα το ίδιο:
"Όχι, δεν κάνουμε πειράματα ελέγχου, αρνητικούς ελέγχους με υγιές υλικό". Αυτό κατηγορηματικά δεν γίνεται.
Αλλά αν γνωρίζουν αυτή τη διαφορά, ποια είναι η εξήγησή τους; Γιατί λοιπόν δεν το κάνουν αυτό;
Λένε: "Ναι, το λύσαμε αυτό τη δεκαετία του 1940, δεν το χρειαζόμαστε πια";
Έτσι, οι απαντήσεις ποικίλλουν. Μερικές φορές ακούγεται η απάντηση ότι δεν υπάρχει η δυνατότητα διεξαγωγής αυτών των πειραμάτων.
Να επικεντρωθείτε πλήρως και ολοκληρωτικά στα θετικά πειράματα.
Αυτή ήταν, για παράδειγμα, η απάντηση της Αυστραλίας για τον SARS-CoV-2.
Σε άλλες περιπτώσεις, όπως τώρα με τον αφθώδη πυρετό από το Ινστιτούτο Friedrich Loeffler, μας είπαν ότι αυτό δεν ήταν
απαραίτητο επειδή είχαν ήδη χρησιμοποιηθεί άλλες μέθοδοι, έμμεσες μέθοδοι, για να αποδειχθεί ότι υπήρχε ιός στο δείγμα.
Και θα πω απλώς ότι αυτές είναι συνηθισμένες δικαιολογίες που ακούγονται συχνά.
Αλλά δεν είναι επιστημονικά ικανοποιητικές και παραβιάζουν επίσης την επιστημονική μέθοδο, η οποία είναι επίσης υποχρεωτική
για όλους τους ιολόγους και τα ιδρύματα σύμφωνα με το άρθρο 1 του γερμανικού νόμου περί προστασίας από τις λοιμώξεις.
Δηλώνει ότι όλοι πρέπει να εργάζονται σύμφωνα με την κατάσταση της τεχνολογίας.
Και το Γερμανικό Ίδρυμα Ερευνών στη Γερμανία ορίζει για όλους τους επιστήμονες ποιοι είναι οι κανόνες της επιστημονικής εργασίας.
Και αναφέρει σαφώς ότι πρέπει να διενεργούμε αρνητικούς ελέγχους ή ότι πρέπει να ελέγχουμε τις μεθόδους μας, ότι πρέπει να
τεκμηριώνουμε τα πάντα ώστε να μπορούν όλοι να τα καταλάβουν.
Και αυτό απλά παραβιάζεται πλήρως στην ιολογία.
Και αν κάνετε τους ελέγχους, για παράδειγμα, το έχουμε δημοσιεύσει και εμείς οι ίδιοι, έχουμε δημοσιεύσει πειράματα
ελέγχου όπου υλικό, υγιές υλικό, αναμιγνύεται με ακριβώς τα ίδια αντιβιοτικά που χρησιμοποιούν οι ιολόγοι, με ακριβώς
τις ίδιες τεχνικές ασιτίας που χρησιμοποιούν οι ιολόγοι, τότε εμφανίζονται ακριβώς αυτά τα αποτελέσματα.
Και αυτό έχει φυσικά δημοσιευθεί αρκετές φορές στο παρελθόν από τους ίδιους τους ιολόγους, αλλά όπως είπα, μιλάμε για την περίοδο
από τη δεκαετία του 1940 έως τις δεκαετίες του 1960 και του 1970, αλλά από τις δεκαετίες του
1980 και του 1990 αυτό απλά δεν γίνεται πλέον.
Πάντα μιλάμε για ιούς. Γιατί υπάρχουν αντιβιοτικά σε αυτές τις κυτταρικές καλλιέργειες; Τι κάνουν εκεί;
Ναι, αυτή είναι επίσης μια πολύ, πολύ σημαντική και καλή ερώτηση.
Οι ιολόγοι χρησιμοποιούν αντιβιοτικά σε αυτά τα πειράματα καλλιέργειας κυττάρων στο εργαστήριο
επειδή θέλουν να απολυμάνουν την κυτταρική καλλιέργεια.
Θέλετε να αποτρέψετε τα βακτήρια ή άλλους μικροοργανισμούς από το να επηρεάσουν το πείραμα.
Θέλουν μόνο τους ιούς, οι οποίοι είναι ουσιαστικά μη ζωντανοί, δεν είναι ζωντανά όντα, θέλουν
μόνο αυτούς τους ιούς να έχουν την επίδρασή τους.
Και θέλουν ουσιαστικά να εξαλείψουν και να εξολοθρεύσουν όλους τους άλλους μικροοργανισμούς.
Ωστόσο, οι ιολόγοι συχνά παραβλέπουν το γεγονός ότι τα ίδια τα αντιβιοτικά αποτελούν ήδη μεγάλο στρες
για τον ιστό, για αυτή την κυτταρική καλλιέργεια.
Και η προσθήκη αντιβιοτικών, συνήθως χρησιμοποιούνται επίσης δύο, πενικιλλίνη και στρεπτομυκίνη σε συνδυασμό, τα οποία από μόνα
τους οδηγούν στην καταπόνηση της κυτταροκαλλιέργειας και στη συνέχεια σε αυτό το αποτέλεσμα, το κυτταροπαθητικό
αποτέλεσμα, όπου η κυτταροκαλλιέργεια διαλύεται και στη συνέχεια μας πωλείται ως ένα είδος ιικής εικόνας.
Υπάρχουν επίσης σαφείς δηλώσεις ιολόγων σε αλληλογραφία, μεταξύ άλλων από ιδρύματα όπως το Ινστιτούτο Friedrich Loeffler:
Αυτό είναι γνωστό. Οι ιολόγοι γνωρίζουν ότι τα αντιβιοτικά είναι προβληματικά για τον ιστό και μπορούν
να προκαλέσουν αυτό το κυτταροπαθητικό αποτέλεσμα.
Και γι' αυτό είστε επιστημονικά αναγκασμένοι να έχετε μαζί σας έναν έλεγχο, όπου προσθέτετε επίσης
αντιβιοτικά σε ένα υγιές δείγμα, και ούτε αυτό γίνεται ποτέ.
Αυτό σημαίνει ότι ακόμη και με τις πιο σύγχρονες μεθόδους και τα καλύτερα ηλεκτρονικά μικροσκόπια σάρωσης, τα ίδια αποτελέσματα
μπορούν να παρατηρηθούν σε υγιείς και ασθενείς ανθρώπους.
Ναι.
Δεν υπάρχει διαφορά;
Δεν υπάρχει καμία διαφορά, είναι δυσδιάκριτα.
Υπάρχει ένα άλλο σημείο που απαιτεί το Γερμανικό Ίδρυμα Ερευνών και το οποίο δεν εφαρμόζεται
ποτέ στην ιολογία, και αυτό είναι η τυφλότητα.
Στην πραγματικότητα θα ήταν σημαντικό για τους ιολόγους στο εργαστήριο να μην γνωρίζουν ποιο δείγμα ήταν μολυσμένο και
ποιο προερχόταν από υγιή πηγή, για παράδειγμα, ώστε να μην έχουν προκατάληψη προς τα αγγλικά ή προκατειλημμένη γνώμη.
Αυτό επίσης δεν έχει πραγματοποιηθεί ποτέ σε ολόκληρο τον τομέα της ιολογίας.
Με άλλα λόγια, έχουμε στην πραγματικότητα αρκετές παραβιάσεις της επιστημονικής μεθόδου.
Έλλειψη πειραμάτων ελέγχου, έλλειψη πλήρους τεκμηρίωσης και έλλειψη τυφλοποίησης και όλα αυτά
παραβιάζονται συνεχώς - και από το Ινστιτούτο Robert Koch.
Και όπως είπα, δεν πρόκειται απλώς για κριτική της επιστημονικής μεθόδου, αλλά γνωρίζουμε ότι όταν κάνετε αυτά τα
πειράματα ελέγχου, προκύπτει αδιακρίτως το ίδιο αποτέλεσμα.
Πρόκειται απλώς για την άμεση διάψευση και παραποίηση της ιολογίας - τουλάχιστον ως προς αυτό το αποτέλεσμα.
Μιλήσαμε τώρα για αυτές τις εικόνες εδώ, για τα πειράματα κυτταροκαλλιέργειας.
Στη συνέχεια, οι ιολόγοι πραγματοποιούν ένα δεύτερο βήμα, δηλαδή την αλληλούχιση του
γονιδιώματος, όπως μπορεί να έχουν ακούσει κάποιοι θεατές.
Στόχος είναι να βρεθεί το γονιδίωμα ή οι γενετικές πληροφορίες ενός ιού.
Όλα αυτά γίνονται με ένα υπολογιστικό μοντέλο, για να το πω έτσι.
Πρόκειται για μια καθαρή προσομοίωση στον υπολογιστή με τη χρήση προγραμμάτων λογισμικού.
Δεν έχει καμία σχέση με την πραγματική πραγματική αλληλουχία και ούτε εδώ γίνονται έλεγχοι.
Και θα πρέπει επίσης να ακολουθήσετε την υγιή κυτταρική καλλιέργεια, η οποία παράγει ακριβώς αυτά τα αποτελέσματα.
Και ιδού, όταν το κάνετε αυτό, βρίσκετε τα ίδια γονιδιώματα, τους ίδιους ιούς στην υγιή κυτταρική καλλιέργεια.
Αυτό σημαίνει ότι μπορώ να υπολογίσω όλους τους ιούς από την υγιή κυτταρική καλλιέργεια που έχω
δηλητηριάσει με αντιβιοτικά και έχω λιμοκτονήσει.
Μπορώ επίσης να βρω τον HIV εκεί με το πρόγραμμα του υπολογιστή.
Μπορώ επίσης να βρω εκεί τον SARS-CoV-2, τις παραλλαγές του SARS-CoV2.
Και μπορώ να απλοποιήσω τα πάντα ακόμη περισσότερο, υποβάλλοντας αυτή την κυτταρική καλλιέργεια σε ορισμένα
πρόσθετα βήματα, όπως σε μια PCR, όπου στη συνέχεια ενισχύω αυτή την κυτταρική καλλιέργεια, ας πούμε.
Με άλλα λόγια, απλά αυξάνω το υλικό.
Αυτό διευκολύνει ακόμη περισσότερο το πρόγραμμα του υπολογιστή να βρει και να υπολογίσει τους ιούς, κατά κάποιο τρόπο.
Και ασκούμε κριτική σε όλα αυτά, διότι βλέπουμε ότι αν το ελέγξουμε λογικά, όπως θα έπρεπε να γίνει επιστημονικά,
τότε διαψεύδουμε και αντικρούουμε τις δηλώσεις των ιολόγων.
Και - όλα αυτά ακούστηκαν αρκετά περίπλοκα, ίσως χρειαστεί να τα ακούσετε μία ή δύο φορές - αλλά τώρα έρχεται το
πιο απλό και σημαντικό σημείο, το οποίο θα πρέπει να είναι απολύτως λογικό για όλους τους θεατές.
Ανεξάρτητα από αυτές τις εικόνες που μας δείχνουν πάντα, και ανεξάρτητα από τα πειράματα κυτταροκαλλιέργειας και την αλληλουχία
γονιδιώματος στον υπολογιστή - εντελώς ανεξάρτητα από αυτά:
Όλα τα πειράματα μεταδοτικότητας που έχουν διεξαχθεί ποτέ στην ιστορία, δηλαδή η συνάντηση υγιών και άρρωστων ανθρώπων,
είτε πρόκειται για ζώα είτε για ανθρώπους, απέτυχαν. Όλα!
Αυτό σημαίνει ότι κάθε φορά που προσπαθώ να φέρω σε επαφή αρρώστους και υγιείς ανθρώπους σε ένα ελεγχόμενο
πείραμα και να αποδείξω τη μεταδοτικότητα, δεν πετυχαίνει ποτέ!
Και αυτό είναι άλλη μια άμεση διάψευση της ιολογίας.
Ναι, ίσως έμμεσα. Αλλά δεν μπορείς να πεις ότι δεν υπάρχουν ιοί που προκαλούν ασθένειες όταν βλέπεις αυτές τις μολύνσεις.
Εννοώ, το βλέπετε στην τάξη.
Τότε το ένα παιδί είναι άρρωστο, το επόμενο παιδί είναι άρρωστο, οι δάσκαλοι είναι άρρωστοι, η μισή τάξη είναι άδεια.
Μόλις το ξαναείχαμε αυτό. Πώς γίνεται αυτό;
Εάν αποδειχθεί ότι δεν εμπλέκονται βακτήρια, αλλά αυτά τα μη ειδικά συμπτώματα που συχνά έχετε να
αντιμετωπίσετε, αλλά τα οποία πάντα επαναλαμβάνονται.
Αυτή είναι μια τυπική κλινική που εμφανίζεται. Πώς το εξηγείτε αυτό;
Ναι, όταν παρατηρούμε αυτά τα πράγματα, προκύπτουν επιστημονικές υποθέσεις.
Για παράδειγμα, ότι τώρα υπάρχουν σωματίδια ή ιοί που πηδούν πάνω από το έδαφος.
Αυτή είναι μια πολύ καλή υπόθεση. Αλλά όταν τη δοκιμάζεις, δεν λειτουργεί.
Χρειαζόμαστε λοιπόν περισσότερες ιδέες, περισσότερες υποθέσεις.
Φυσικά, το έχουμε σκεφτεί πολύ καλά.
Αν δεν είναι οι ιοί, τι μπορεί να είναι; Ή τα μικρόβια;
Σε σχέση με τις επιστημονικές μελέτες, συναντάμε ξεκάθαρα θέματα όπως η διατροφή, οι περιβαλλοντικές
επιδράσεις, οι τοξίνες και η έκθεση σε εξωτερικές επιδράσεις.
Φυσικά, είναι επίσης πιθανό να υπάρχουν πηγές ακτινοβολίας, ψυχολογικά αίτια και άγχος.
Όλες αυτές οι αιτίες μπορούν επίσης να επαληθευτούν πολύ καλά πειραματικά, για παράδειγμα σε οποιοδήποτε πείραμα.
Μπορώ να παράγω συμπτώματα καθαρά μέσω της διατροφής. Μπορώ να προκαλέσω όγκους μέσω τοξινών.
Μπορώ να προκαλέσω όγκους χρησιμοποιώντας πειράματα ακτινοβολίας.
Μπορώ να ενεργοποιώ και να απενεργοποιώ τα συμπτώματα με το πάτημα ενός κουμπιού χρησιμοποιώντας αυτές τις μεταβλητές.
Με άλλα λόγια, στην πραγματικότητα γνωρίζουμε ήδη αρκετά για πολλά συμπτώματα, πώς μπορούμε να τα παράγουμε σε
πειράματα και τι σχετίζεται αιτιωδώς με αυτά, ας πούμε.
Όχι για όλους, αλλά για πολλούς. Γι' αυτό λέμε ότι είναι πιο λογικό να συνεχίσουμε την έρευνα στον τομέα αυτό και να
διεξάγουμε ανοιχτές έρευνες, αντί να επικεντρωνόμαστε συνεχώς σε αυτό το θέμα, το οποίο έχει
διαψευστεί πλήρως από την αρχή μέχρι το τέλος.
Αυτό εμποδίζει επίσης περαιτέρω γνώσεις, περαιτέρω έρευνα, περαιτέρω γνώση.
Αυτό είναι ένα άλλο πράγμα που επικρίνουμε έντονα, ότι δηλαδή περιορίζει σε μεγάλο βαθμό τον
ορίζοντα της γνώσης σε ένα θέμα που έχει διαψευστεί.
Το καταλαβαίνω σωστά; Ούτε οι ιοί ούτε τα βακτήρια είναι υπεύθυνα για τη μόλυνση;
Σωστά. Επιστημονικά μιλώντας, αν κάνετε αυτά τα πειράματα με ιούς ή με αυτό που ισχυρίζεστε ότι είναι ιοί
εκεί μέσα, δεν μπορείτε να αποδείξετε τη μόλυνση εκεί.
Αλλά αν το κάνετε αυτό με βακτήρια που μπορείτε να δείτε οπτικά στο μικροσκόπιο, που υπάρχουν στην πραγματικότητα,
δεν μπορούμε να προκαλέσουμε μόλυνση σε ένα ελεγχόμενο πείραμα αν πάρουμε αυτά τα βακτήρια μεμονωμένα.
Παράδειγμα: Αν τώρα πάρω σαλμονέλα ή άλλα βακτήρια που ισχυρίζονται ότι είναι η αιτία ορισμένων
συμπτωμάτων, τότε δεν μπορώ να μολύνω ή να μολύνω ένα υγιές ζωντανό ον με αυτά. Αυτό δεν λειτουργεί.
Μόνο όταν ένας ζωντανός οργανισμός είναι ήδη άρρωστος ή παρουσιάζει συμπτώματα, παρατηρείται ότι τα βακτήρια
πολλαπλασιάζονται ταυτόχρονα και τοπικά, δηλαδή ως παρενέργεια.
Αλλά για να κάνουμε μια αναλογία για τον θεατή, είναι σαν ένα σπίτι που καίγεται.
Τώρα, όταν βλέπω σπίτια να καίγονται, συνήθως ή σχεδόν πάντα παρατηρώ ότι υπάρχουν και πυροσβέστες εκεί.
Με άλλα λόγια, η συσχέτιση, η συνοδεία είναι πολύ, πολύ υψηλή.
Αλλά αυτό δεν αποτελεί απόδειξη ότι οι πυροσβέστες είναι επίσης η αιτία της πυρκαγιάς.
Εμφανίζονται μόνο την ίδια στιγμή με τη φωτιά.
Πρέπει λοιπόν να είστε πολύ, πολύ προσεκτικοί με τους μικροοργανισμούς και τα βακτήρια και να τα εξετάζετε προσεκτικά.
Το γεγονός ότι εμφανίζονται μαζί με ένα σύμπτωμα δεν σημαίνει ότι είναι η αιτία.
Διότι, όπως μόλις είπα, αν τα βγάλω στην απομόνωση, τα βακτήρια, και τα δώσω σε ένα υγιές
άτομο που δεν είναι άρρωστο, δεν θα συμβεί τίποτα.
Και αυτό είναι στην πραγματικότητα η διάψευση ότι υπάρχουν λοιμώξεις ή μολύνσεις μέσω μικροοργανισμών όπως τα βακτήρια.
Αλλά αυτό περιλαμβάνει επίσης τα παράσιτα και τα σκουλήκια. Ούτε αυτό λειτουργεί εκεί.
Επομένως, δεν μπορείτε ποτέ να μολύνετε υγιείς ανθρώπους με αυτόν τον τρόπο. Δεν λειτουργεί.
Ναι, αλλά επιστρέφοντας σε αυτή την κατάσταση της τάξης.
Δεν τρώνε όλα τα παιδιά το ίδιο φαγητό. Δεν έχουν ακριβώς τις ίδιες συνθήκες διαβίωσης.
Πώς γίνεται λοιπόν να εμφανίζουν όλοι τα ίδια συμπτώματα;
Έτσι, αν πούμε ότι έχουμε παρόμοια συμπτώματα σε μια τάξη:
Πρώτον, δεν επηρεάζει πάντα όλα τα παιδιά, αλλά μόνο μερικά.
Και πρέπει να αναζητήσουμε κοινό έδαφος. Τα παιδιά είναι όλα στο ίδιο δωμάτιο.
Όλες έχουν τις ίδιες διδακτικές μονάδες.
Είναι όλα εκτεθειμένα στις ίδιες κλιματικές συνθήκες.
Όλα εκτίθενται στις ίδιες περιβαλλοντικές συνθήκες σε αυτό το δωμάτιο.
Και αυτό θα μπορούσε να είναι αρκετές μεταβλητές ή επιχειρήματα, τα οποία φυσικά θα έπρεπε να ελεγχθούν σε ένα κατάλληλο πείραμα.
Αυτό θα ήταν το δεύτερο βήμα. Αλλά δεν έχουμε έλλειψη υποθέσεων. Ακριβώς.
Αλλά αν πείτε ότι η ύπαρξη αυτών των ιών που προκαλούν ασθένειες δεν έχει αποδειχθεί και ότι η επιστήμη
ουσιαστικά δεν ξέρει τι κάνει ή τι ψάχνει, πόσο χρήσιμα είναι τα προληπτικά μέτρα, όπως οι εμβολιασμοί;
Ναι, θα μπορούσαν να είναι χρήσιμα ακόμη και χωρίς την ανίχνευση ιών, εάν θα έδειχναν πλεονέκτημα σε ένα λογικό πείραμα.
Έτσι, ανεξάρτητα από το αν υπάρχουν ιοί ή όχι, ο εμβολιασμός μπορεί να λειτουργήσει.
Και δεν το κάνει αυτό αν πειραματιστείτε με τους εμβολιασμούς τώρα.
Πρώτον, η συντριπτική πλειονότητα των μελετών εμβολιασμού δεν ακολουθεί επιστημονικούς κανόνες.
Αυτό σημαίνει ότι έχουμε τουλάχιστον δύο ομάδες.
Ο ένας λαμβάνει το εμβόλιο, ο άλλος ένα κατάλληλο εικονικό φάρμακο.
Και στη συνέχεια εξετάζεται η καθαρά κλινική εικόνα.
Αυτό συνέβη με τον κοροναϊό, για παράδειγμα, με τα εμβόλια για τον κοροναϊό.
Φρόντισαν να έχουν και μια ομάδα εικονικού φαρμάκου.
Στη συνέχεια της δόθηκε επιτραπέζιο αλάτι, το οποίο από μόνο του δεν θα ήταν πραγματικά κατάλληλο εικονικό φάρμακο.
Επειδή ένα εικονικό φάρμακο σε έναν λογικό αρνητικό έλεγχο θα πρέπει στην πραγματικότητα να διαφέρει από τη
δραστική ουσία μόνο σε μία μόνο μεταβλητή, έτσι ώστε να μπορείτε να εξετάσετε μόνο αυτή τη μεταβλητή.
Στην προκειμένη περίπτωση, αυτό θα ήταν το ιικό συστατικό.
Ένα αλατούχο διάλυμα διαφέρει από το πραγματικό εμβόλιο σε εκατοντάδες μεταβλητές.
Αλλά αυτό είναι ένα άλλο θέμα.
Τι έχει γίνει σε αυτές τις μελέτες κορώνα για τα εμβόλια κορώνα; Για παράδειγμα η BioNTech-Pfizer;
Στη συνέχεια, οι άνθρωποι εξετάστηκαν απλώς με τεστ PCR.
Ωστόσο, αν διαβάσετε τα ψιλά γράμματα της μελέτης, ο ίδιος αριθμός ατόμων ήταν άρρωστος και στις δύο ομάδες.
Αυτές οι μελέτες αποκαλούν αυτές τις περιπτώσεις "ύποπτες περιπτώσεις Covid-19".
Με άλλα λόγια, υπήρχε περίπου ο ίδιος αριθμός ασθενών.
Δεν ήταν δυνατόν να γίνει διάκριση στην πραγματική κλινική.
Με άλλα λόγια, ο εμβολιασμός δεν είχε κανένα κλινικό αποτέλεσμα. Μόνο το τεστ PCR διέφερε.
Και επικρίνουμε επίσης τα εμβόλια εδώ.
Δεν έχει αποδειχθεί επιστημονικά ότι είναι αποτελεσματικά κατά των ασθενειών. Και για να τα συμπληρώσουμε όλα, ας πούμε:
Αν κοιτάξετε την ιλαρά και τον κοκκύτη ή άλλες ασθένειες που συνδέονται με εμβολιασμούς, όπου η συμβατική ιατρική υποστηρίζει
ότι οι εμβολιασμοί έχουν εξαλείψει τις ασθένειες, τότε μπορείτε να δείτε ότι πολύ πριν εισαχθεί οποιοσδήποτε
εμβολιασμός στις στατιστικές, η πορεία της ασθένειας είχε ήδη μειωθεί, και μάλιστα σε τεράστιο βαθμό.
Σε ορισμένες περιπτώσεις έως και 95%, όπως στην περίπτωση της ιλαράς, η επίπτωση της ιλαράς μειώθηκε
στη Γερμανία πριν από την εισαγωγή του εμβολιασμού.
Αυτό σημαίνει ότι η ασθένεια είχε ήδη εξαφανιστεί όταν έγινε ο εμβολιασμός.
Αυτό σημαίνει ότι ούτε από αυτά τα δεδομένα μπορούν να εξαχθούν αποτελέσματα.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο επικρίνουμε τα εμβόλια όπως επικρίνουμε και την ιολογία.
Και παρεμπιπτόντως, τα περισσότερα άλλα φάρμακα θεωρούνται επίσης αναποτελεσματικά και περιττά.
Αλλά αυτό μοιάζει πολύ με απάτη.
Κατά τη γνώμη σας, είναι όλοι οι ιολόγοι και οι ιατρικοί ερευνητές απατεώνες και κακοί άνθρωποι;
Όχι, καθόλου. Πρέπει πάντα να συμπεριλαμβάνουμε την ανθρώπινη συνιστώσα.
Επειδή αυτοί οι άνθρωποι έχουν αφιερώσει ολόκληρη τη ζωή τους σε αυτό το θέμα, σε αυτή την έρευνα.
Είναι προκατειλημμένοι, όπως θα λέγαμε στα αγγλικά, ή προκατειλημμένοι, έχουν διαστρεβλωμένη
άποψη, δεν μπορούν να σκεφτούν ανοιχτά και συχνά ολόκληρη η ύπαρξή τους εξαρτάται από αυτό.
Με άλλα λόγια, έχουν οικογένειες, παιδιά και ούτω καθεξής και μπορεί να μην έχουν την πολυτέλεια να είναι κρίσιμοι.
Πάντα πρέπει να το λαμβάνετε αυτό υπόψη, δεν κάνει τους ανθρώπους αυτόματα κακούς.
Πολλοί ιολόγοι μπορούν να κατηγορηθούν για άγνοια.
Επειδή απορρίπτουν συστηματικά τις προτάσεις μας για διάλογο.
Μερικές φορές λαμβάνουμε απαντήσεις σε γραπτά ερωτήματα, αλλά όχι πάντα, και είναι πολύ, πολύ δύσκολο να μπούμε
σε μια αντικειμενική συζήτηση, μια επιστημονική συζήτηση.
Επομένως, μπορείτε να τους κατηγορήσετε γι' αυτό, αλλά βασικά δεν θα έλεγα ότι όλοι οι γιατροί ή
όλοι οι ιολόγοι κ.ο.κ. το κάνουν πάντα επίτηδες.
Είναι απλώς μια κάποια αυτοπροστασία, μια κάποια άγνοια του θέματος.
Τώρα, ωστόσο, οι υποστηρικτές της θεωρίας των ιών λένε ότι μόνο με την εισαγωγή της υγιεινής, π.χ. από τον Ignaz Semmelweis
στη γυναικολογία και τον Robert Koch μέσω της θεωρίας των μικροβίων, οι μολυσματικές ασθένειες άρχισαν να μειώνονται.
Δεν κινδυνεύετε να ακυρώσετε αυτά τα επιτεύγματα με τις δηλώσεις σας;
Πρέπει πάντα να διαφοροποιείστε. Μέτρα όπως η βελτίωση της υγιεινής μπορούν σίγουρα να έχουν αντίκτυπο,
για παράδειγμα, απλώς και μόνο επειδή επιτρέπω λιγότερο ξένο υλικό στην πληγή μου ή στο σώμα μου.
Φυσικά, ο οργανισμός αντιδρά στις ξένες ακαθαρσίες, ας πούμε απλά, με φλεγμονή.
Αυτό είναι ξεκάθαρο και είναι το σωστό.
Αλλά αυτό δεν έχει απαραίτητα καμία σχέση με τους ιούς.
Στην ιολογία, η δήλωση είναι αρκετά σαφής: υπάρχουν μικρά σωματίδια που προκαλούν ασθένειες, τα οποία είναι η αιτία.
Και πρέπει να το αποδείξω επιστημονικά. Δεν μπορώ να το αφήσω έτσι απλά.
Υπάρχουν σίγουρα βελτιωμένες συνθήκες όσον αφορά την υγιεινή. Αλλά και αυτό έχει σοβαρούς περιορισμούς.
Για παράδειγμα, πραγματοποιήθηκαν πολλές μελέτες κατά την περίοδο των κοροναϊών ή στην
περίπτωση της γρίπης, όπου μελετήθηκαν δύο ομάδες.
Ο ένας εφάρμοσε όρους υγιεινής, ο άλλος όχι.
Ή ο ένας χρησιμοποιούσε μάσκες και ο άλλος όχι.
Και σε όλες αυτές τις λεγόμενες χρυσές μελέτες RCT, όπου έχετε αυτές τις δύο ομάδες και μόνο μία μεταβλητή
διαφέρει, διαπιστώνετε ότι ούτε τα μέτρα υγιεινής ούτε οι μάσκες είχαν καμία επίδραση.
Και οι δύο ομάδες είχαν πάντα τον ίδιο αριθμό ασθενών με συμπτώματα.
Επομένως, δεν υπήρξε στατιστικά σημαντική διαφορά. Και αυτό επίσης καταρρίπτει αυτή την υπόθεση.
Παρ' όλα αυτά, η υγιεινή είναι φυσικά λογική για τις ανοιχτές πληγές, όπως μόλις είπα.
Επειδή το σώμα είναι απλά πιο υγιές όταν δεν υπάρχουν ξένες ουσίες στους ιστούς. Αυτό είναι ξεκάθαρο.
Και στη συνέχεια, ιστορικά, υπάρχουν επίσης αυτές οι μεγάλες προσπάθειες μετάδοσης.
Έτσι, μεταξύ των παγκόσμιων πολέμων, στους παγκόσμιους πολέμους.
Δεν προέκυψε κάτι από αυτό που οδήγησε στο συμπέρασμα ότι υπάρχουν και άλλοι παθογόνοι μηχανισμοί εκτός από τα
βακτήρια που μπορούν να αποδοθούν σε αυτά τα σωματίδια;
Έτσι, υπάρχουν στην πραγματικότητα αρκετές απόπειρες μετάδοσης που έχουν γίνει ιστορικά.
Την εποχή της ισπανικής γρίπης, αλλά και αργότερα με την ιλαρά και πολλές άλλες, τη γρίπη και άλλες ασθένειες.
Και ανέφερα στην αρχή ότι πάντα αποτυγχάνουν.
Έτσι, δεν μπορείτε ποτέ να δείξετε ότι μπορείτε να μολύνετε τους ανθρώπους με ελεγχόμενο τρόπο. Αυτό δεν λειτουργεί ποτέ.
Και το αργότερο σε εκείνο το σημείο, θα πρέπει να αρχίσετε να σκέφτεστε και να σκέφτεστε ότι κάτι δεν μπορεί να είναι σωστό.
Φυσικά, οι γιατροί ή το προσωπικό μελέτης σε αυτές τις μελέτες ήταν πάντα ανήσυχοι. Πώς γίνεται αυτό;
Έχουμε εδώ, προσπαθούμε να χρησιμοποιήσουμε πειραματικά τις πιο μολυσματικές ασθένειες
εδώ και ποτέ δεν λειτουργεί. Πώς γίνεται αυτό;
Στη συνέχεια, φυσικά, επιχειρήματα όπως: "Ναι, ίσως οι ιοί δεν ήταν αρκετά
συγκεντρωμένοι ή ίσως αυτά τα πειραματόζωα είχαν ανοσία".
Όλες αυτές είναι καλές υποθέσεις, χωρίς αμφιβολία.
Αλλά το γεγονός είναι ότι δεν έχουμε καταφέρει ποτέ να αποδείξουμε τη μόλυνση σε ένα πείραμα.
Και πρέπει πρώτα να το αφήσετε να περάσει μέσα σας, πρέπει πρώτα να το χωνέψετε και πρέπει πρώτα να το συνειδητοποιήσετε.
Και αυτό καταρρίπτει τη δήλωση ότι έχουμε καθόλου μεταδοτικότητα εδώ και ότι αυτή λειτουργεί μέσω αυτών των σωματιδίων.
Μπορείτε επίσης να το δείτε αυτό σε αυτές τις μελέτες μάσκας.
Εάν πράγματι φορούσαν μάσκες FFP2, για παράδειγμα, ή εάν υπήρχαν ιοί, τότε θα έπρεπε να υπάρχει επίδραση.
Ή οι μάσκες υγιεινής θα έπρεπε να έχουν αποτέλεσμα, αλλά δεν έχουν.
Αυτό σημαίνει ότι πάντα, πάντα έχουμε διαψεύσεις της ιολογίας σε διάφορες διαστάσεις, σε διαφορετικά πειράματα.
Φυσικά, μπορείτε τώρα να προσπαθήσετε να το κρατήσετε ζωντανό με όλες σας τις δυνάμεις και τους πόρους, πράγμα που γίνεται, επειδή
από αυτό εξαρτώνται πολλά, πολλή βιομηχανία, μεγάλος οικονομικός κύκλος εργασιών, χρήματα και ούτω καθεξής και ούτω καθεξής.
Μπορείτε να φανταστείτε ότι αν άρχιζε να καταρρέει, θα γινόταν ένας τεράστιος σεισμός, και φυσικά θέλετε να το αποφύγετε αυτό.
Και απλά θέλουμε να επισημάνουμε επιστημονικά και αντικειμενικά ότι υπάρχουν τεράστια προβλήματα, τεράστιες
αντιφάσεις, όταν εξετάζετε την επιστήμη και δεν μπορείτε να το αποδεχτείτε αυτό ως επιστήμονας.
Ως κριτικός επιστήμονας, δεν μπορείτε να το δεχτείτε αυτό.
Με άλλα λόγια, οι πηγές είναι τέτοιες που αυτή η θεωρία δεν είναι πραγματικά βιώσιμη.
Έχετε διαβάσει εσείς οι ίδιοι αυτές τις πηγές;
Ακριβώς, στο Next Level, όπως μόλις είπα, είχαμε αλληλογραφία με πάρα πολλά ιδρύματα, πάνω από 200, με ιολόγους.
Πραγματοποιήσαμε συνεντεύξεις, κάναμε έρευνες στο Ινστιτούτο Robert Koch και σε όλα τα άλλα ιδρύματα
παγκοσμίως που έχουν κάτι να αναφέρουν σε αυτόν τον τομέα.
Και όλοι επιβεβαιώνουν ότι δεν υπάρχουν αρνητικοί έλεγχοι με υγιή δείγματα, ότι δεν υπάρχουν καθόλου
αρνητικοί έλεγχοι στην αλληλούχιση γονιδιώματος. Έτσι δεν υπάρχουν καθόλου αρνητικοί έλεγχοι.
Το γεγονός ότι τα πειράματα μόλυνσης δεν διεξάγονται για ηθικούς λόγους, για παράδειγμα, είναι τέτοια
ψεύτικα επιχειρήματα για την υπεράσπιση του εαυτού τους.
Θα μπορούσατε επίσης να το κάνετε αυτό με ζώα, όπως γίνεται συνεχώς με τα εμβόλια και άλλα φάρμακα,
αλλά παραδόξως, το επιχείρημα εδώ βασίζεται στην ηθική.
Έτσι, απλά προσπαθείτε να προστατευτείτε από αυτές τις αντιφάσεις και ένας προσεκτικός θεατής ή ακόμη και ένας επιστημονικά
σκεπτόμενος άνθρωπος θα αντιληφθεί γρήγορα ότι υπάρχουν τεράστια προβλήματα στα επιστημονικά στοιχεία
και επίσης σε αυτή τη σχέση αιτίου-αποτελέσματος.
Και για να επιστρέψουμε σε αυτές τις εικόνες εδώ, σε αυτές τις κατασκευές.
Υπάρχει ένα σπουδαίο έργο από το Ινστιτούτο Max Planck για την Ιστορία της Επιστήμης του Karlheinz Lüdtke.
Διερεύνησε την πρώιμη ιστορία της ιολογίας και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι εικόνες αυτές δημιουργούν τεράστια προβλήματα,
επειδή δεν είναι οπτικές εικόνες από ένα μικροσκόπιο όπως τις ξέρουμε, αλλά στην πραγματικότητα δεν είναι καθόλου εικόνες.
Εδώ εργαζόμαστε με ηλεκτρονικό μικροσκόπιο.
Τα δείγματα που τοποθετούνται σε αυτό το ηλεκτρονικό μικροσκόπιο, σε θάλαμο κενού, πρέπει να υποβάλλονται σε μεγάλη επεξεργασία.
Για παράδειγμα, πρέπει να επικαλυφθούν με μέταλλο, ώστε το ρεύμα να είναι καθόλου αγώγιμο, και στη συνέχεια πρέπει να παγώσουν
ή να στερεωθούν μεταξύ δύο γυάλινων πλακών με εποξειδική ρητίνη.
Αυτός είναι ένας τεράστιος αριθμός επιδράσεων σε αυτόν τον ιστό εδώ, ο οποίος επίσης καταπονεί τον
ιστό και θα μπορούσε ήδη να οδηγήσει σε αλλαγές.
Και ο Karlheinz Lüdtke από το Ινστιτούτο Max Planck διαπίστωσε επίσης ότι υπάρχουν τεράστια προβλήματα με
τα τεχνουργήματα - έτσι τα αποκαλούμε στην επιστήμη.
Τα τεχνουργήματα είναι αποτελέσματα ή δομές που προκύπτουν μόνο λόγω πειραματικών συνθηκών.
Και αυτά δεν είναι εικόνες, είναι ηλεκτρικά ρεύματα που μετατρέπονται στον υπολογιστή, τα οποία στη συνέχεια
μετασχηματίζονται μαθηματικά σε εικόνα, για να το πω έτσι.
Και αυτό είναι ένα άλλο πρόβλημα. Με άλλα λόγια, στην καλύτερη περίπτωση έχουμε να κάνουμε με
έμμεσες αποδείξεις, αλλά ποτέ με άμεσες αποδείξεις.
Άμεση απόδειξη θα ήταν: Έχω ένα άρρωστο άτομο, έχω ένα υγιές άτομο, τους φέρνω μαζί, μολύνει το άλλο άτομο, αρρωσταίνει.
Παίρνω σάλιο ή βλέννα από το άρρωστο άτομο, δίνω αυτή τη βλέννα σε ένα υγιές άτομο και αυτό αρρωσταίνει.
Αυτό θα ήταν άμεση απόδειξη. Αυτό δεν συμβαίνει ποτέ στην ιολογία.
Αν το κάνετε αυτό, δεν λειτουργεί. Και αυτή είναι η κύρια κριτική του όλου θέματος.
Ας συνοψίσουμε λοιπόν το αποτέλεσμα.
Η επιστήμη και η έρευνα καλά θα κάνουν να κρατήσουν τον διάλογο ανοιχτό.
Διότι μπορεί να είναι ότι καθόμαστε πάνω σε βασικά λάθη, ίσως όχι μόνο στην ιολογία, αλλά και σε άλλα θέματα.
Και αυτό, όπως επισημαίνετε, θα παραβίαζε τα θεμέλια της επιστήμης. Ναι, θα οδηγούσε τελικά στον παραλογισμό.
Και αυτό θα ήταν φυσικά μια κατάσταση στην οποία δεν θέλουμε να μπούμε, όπου απλά θα υποτροπιάζαμε σε σκοτεινές εποχές, όπου δεν
μπορείς πραγματικά να αποδείξεις τα πράγματα με πειστικό τρόπο.
Κύριε Haberland, σας ευχαριστώ για τη συνέντευξη.
Ανυπομονώ να ακούσω τι έχει να πει το κοινό.
Το Kla.TV φέρνει μη λογοκριμένες αντίθετες φωνές, ώστε να μπορούμε να αντιληφθούμε ποια
είναι η πραγματικότητα. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ναι, σας ευχαριστώ για αυτή την ευκαιρία. Νομίζω ότι αυτό είναι απίστευτα σημαντικό.
Πολλοί θεατές θα έχουν σίγουρα ακούσει το θέμα στο παρελθόν, αλλά οι περισσότεροι σίγουρα όχι.
Και όπως έχω ήδη πει, είναι απίστευτα δύσκολο να μιλάς για αυτό το θέμα δημόσια.
Μόνο απόρριψη παίρνετε παντού αν θέλετε να μιλήσετε για αυτό το θέμα.
Θα μπορούσατε λοιπόν να πείτε ότι προσπαθούν να αποσιωπήσουν αυτές τις πληροφορίες.
Και καλώ τους θεατές να ελέγξουν όλες τις δηλώσεις μου στην ιστοσελίδα μας wissen-neu-gedacht.de.
Έχουμε πολλές δημοσιεύσεις με όλη την αλληλογραφία, με όλες τις πηγές που αποκαλύπτονται, συμπεριλαμβανομένων
πολλών δικαστικών διαδικασιών σε αυτόν τον τομέα.
Και ναι, έχουμε επίσης μια εφαρμογή, τη Nexiqa, όπου μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τη μέθοδο "ερωτήσεων και απαντήσεων" του
ChatGPT για να εξερευνήσετε όλα αυτά τα θέματα, να διαβάσετε όλες αυτές τις ιολογικές δημοσιεύσεις με βοήθεια, ας πούμε.
Πώς ακριβώς αναγνωρίζω στη δημοσίευση ότι η επιστήμη έχει αγνοηθεί ή παραβιαστεί, ή στην
αλληλογραφία με τους ιολόγους και ούτω καθεξής;
Έτσι, μπορείτε να πάρετε πολλές πληροφορίες από εκεί.
Πολύ καλά, τότε εναπόκειται στον θεατή να ελέγξει μόνος του τα γεγονότα και να σας κάνει ερωτήσεις. Σας ευχαριστώ πολύ.
Σας ευχαριστώ επίσης.