Sot kemi një mysafir që po trondit themelet e shkencës mjekësore.
Dikush që pretendon se viruset nuk ekzistojnë. Ose të paktën që nuk ka asnjë provë të përdorshme.
Një i famshëm që di gjithçka? Një ezoterist i çmendur apo edhe një revizionist radikal? Do ta shohim.
Tezat e mëposhtme janë formuluar në faqen e internetit të platformës së tij Next Level:
Ne po ndjekim rrugën e pyetjeve të guximshme dhe të ripërtëritjes së mendimit.
Ne shqyrtojmë tema virologjike dhe mjekësore me një perspektivë të re, duke identifikuar
kontradiktat dhe duke kërkuar autenticitet.
Pohojet tona janë të bazuara fort në burime të verifikueshme dhe ofrojnë një bazë të fortë për diskutim konstruktiv.
Ne mbajmë hapur perspektivat inovative dhe inkurajojmë vetë-ekzaminimin e vazhdueshëm në shkencë. Një qasje fisnike!
Të mirëpresim zotin Marvin Haberland, zëdhënësin e shtypit të Next Level, në studion e Kla.TV. Mirë se vini!
Pasdite të mirë dhe faleminderit shumë për ftesën.
Po, do të doja! Nga njëra anë, kjo tingëllon shumë emocionuese.
Zoti Haberland, kjo aspiratë është fisnike dhe e dobishme, por nga ana tjetër lind pyetja: a është
vërtet e nevojshme në lidhje me çështjen e virusit?
A nuk është zgjidhur pyetja për virusin më shumë se një shekull më parë dhe dëshmuar në mënyrë të
pakundërshtueshme nga pafund studime kërkimore?
Pse të kthehemi pas në kohë, për të thënë kështu, sikur të mos kishte pasur kërkime të besueshme mbi viruset?
Po, kjo është një pyetje e mirë. Nëse zbatojmë kriteret që formuluat ose lexuat në fillim për të gjitha
temat, atëherë nuk mund të bëjmë asnjë përjashtim.
Dhe kur e zbatojmë këtë në virologji dhe shqyrtojmë botimet e virologëve, analizojmë punën e tyre dhe gjithashtu vlerësojmë
rezultatet që burojnë nga virologjia, si medikamentet, vaksinimet ose rekomandimet, për vlefshmëri shkencore, atëherë
lindin probleme dramatike që lidhen me metodën shkencore.
Dhe kjo është ajo për të cilën do të flasim sot.
Po, por viruset u gjetën pa dyshim dhe na u prezantuan në media dhe në publikime specialistike.
Kam sjellë me vete disa fotografi të virusit të gjuhës së kaltër, virusit të HIV-it, virusit të variolës dhe koronavirusit.
Po për këto arritje revolucionare?
Kjo është dëshmi e qartë si dielli.
Pra, nëse nisni me hipotezën se, për shembull, dy persona mund të infektojnë njëri-tjetrin, atëherë duhet të kryeni
një eksperiment që mbështet ose konfirmon hipotezën time.
Dhe në virologji, thuhet se grimca të vogla kalojnë nga A në B, për shembull përmes ajrit, dhe
se këto grimca të vogla më pas infektojnë dikë.
Kjo do të thotë që duhet të provoj këtë tërë zinxhir shkak-pasojë për të konfirmuar këtë hipotezë.
Megjithatë, këto imazhe nuk janë krijuar në një provë apo eksperiment të tillë. Imazhet që keni treguar këtu janë krijuar
nga virologët që kryejnë eksperimente në laborator – jo in vivo, në njerëz, por në kultura qelizore në laborator – duke marrë
kultura qelizore, zakonisht nga majmunët, nga indi i veshkave të majmunëve, dhe pastaj duke i helmuar dhe duke i lënë pa ushqim.
Dhe pastaj shfaqen këto imazhe. Kjo njihet gjithashtu si efekti citopatogjen, ndër të tjera.
Por e vërteta është se nëse përsërit të njëjtin eksperiment me ind të shëndetshëm nga kafshë të
shëndetshme, ose nëse nuk shton asnjë mostër nga kafshë të sëmura, merr pikërisht të njëjtat imazhe.
Kjo do të ishte ajo që në shkencë njihet si eksperiment kontrolli ose kontroll negativ.
Kjo në të vërtetë synon të përjashtojë mundësinë që vetë konfigurimi eksperimental në
laboratorin tim të prodhojë këtë rezultat.
Kjo do të thotë që nëse bëj tani një eksperiment dhe marr mostra të shëndetshme, do të marr saktësisht të njëjtat imazhe.
Por virologët kurrë nuk e bëjnë këtë. Ata gjithmonë kryejnë vetëm një eksperiment, pastaj fotografojnë këto imazhe
dhe pretendojnë se janë patogjenë që shkaktojnë sëmundje.
Megjithatë, ata nuk kanë demonstruar, së pari, se kjo ndodh vetëm tek njerëzit e sëmurë dhe, së dyti,
se këto struktura në të vërtetë shkaktojnë sëmundjen.
Sepse në hapin tjetër, një imazh vetëm nuk është provë që grimca ose struktura shkakton sëmundjen.
Mund të tregoj një shtëpi të dëmtuar dhe të them se dëmi u shkaktua nga një tërmet,
por fotografia vetë nuk mund ta provojë këtë.
Mund të ketë pasur një shkak tjetër që shkaktoi dëmin.
Kjo do të thotë se pasi të kem fotografuar dhe treguar këtë imazh, i cili në fakt gjendet vetëm te njerëzit e
sëmurë; nuk mund t'i gjej këto struktura te njerëzit e shëndetshëm, atëherë do të më duhej t'i izoloja këto struktura.
Dhe pastaj, në një eksperiment të mëvonshëm, administrojeni atë tek kafshët ose tek njerëzit dhe më pas demonstroni:
Aha, ata do të sëmuren me të njëjtat simptoma tani nëse u jap këto struktura.
Virologët as nuk e bëjnë këtë në asnjë moment.
Prandaj, të gjitha punët kryhen ekskluzivisht në laborator.
Kulturat e qelizave helmohen, uriten me antibiotikë e kështu me radhë, dhe pastaj shfaqen këto
efekte, të cilat quhen efekte citopatologjike.
Siç u përmend, këto ndodhin në të njëjtën mënyrë, të pandashme madje edhe në indin e shëndetshëm.
Dhe ka shumë, shumë studime dhe publikime virologjike, veçanërisht nga ditët e para të virologjisë moderne në vitet 1940
dhe 1950, dhe më pas të botuara pafund herë, të cilat deklarojnë se ky efekt ndodh edhe kur përdoret ind i shëndetshëm.
Dhe që nga vitet 1980 dhe 1990, virologët kanë shmangur vazhdimisht kontrollimin e
këtyre eksperimenteve me ind të shëndetshëm.
Kjo nuk bëhet më. Kam pasur shumë korrespondencë rreth kësaj.
Për këtë qëllim, kam dorëzuar shumë kërkesa sipas Ligjit për Lirinë e Informacionit.
Në mbarë botën, ndërkombëtarisht, Instituti Robert Koch, Shërbimi i Shëndetit Publik i Anglisë, në Itali, CDC në
Amerikë, Instituti Pasteur në Francë, Universiteti i Melburnit në Australi, Instituti Doherty, e kështu me radhë.
Për të gjitha viruset e mundshme, fruthin, SARS-CoV-2, HIV. Dhe mesazhi është gjithmonë i njëjtë:
Jo, ne nuk kryejmë eksperimente kontrolli ose kontrolle negative me material të shëndetshëm. Kjo kategorikisht nuk bëhet.
Por nëse ata janë të vetëdijshëm për këtë ndryshim, cili është shpjegimi i tyre? Pra, pse nuk e bëjnë këtë?
A thonë ata, "Po, e rregulluam atë në vitet 1940, nuk na duhet më"?
Epo, përgjigjet ndryshojnë. Ndonjëherë dëgjon se nuk ka kapacitet për të kryer këto eksperimente.
Që ju përqendroheni tërësisht në eksperimentet pozitive.
Kjo ishte, për shembull, reagimi i Australisë ndaj SARS-CoV-2.
Në raste të tjera, si shpërthimi aktual i sëmundjes së këmbëve dhe gojës në Institutin Friedrich Loeffler, na thanë se
kjo nuk ishte e nevojshme, pasi metoda të tjera, indirekte, tashmë kishin dëshmuar se mostra përmbante një virus.
Dhe këto janë justifikime të zakonshme, do të thoja, që i dëgjon shpesh.
Megjithatë, këto nuk janë shkencërisht të kënaqshme dhe gjithashtu shkelin metodën shkencore, e cila është e
detyrueshme për të gjithë virologët dhe institucionet sipas Seksionit 1 të Ligjit Gjerman për Mbrojtjen nga Infeksionet.
Thuhet se të gjithë duhet të punojnë në përputhje me gjetjet më të fundit shkencore.
Dhe Fondacioni Gjerman i Kërkimeve në Gjermani përcakton rregullat e punës shkencore për të gjithë shkencëtarët.
Dhe thuhet qartë se duhet të kryejmë kontrolle negative, ose më saktë se duhet të kontrollojmë metodat tona, se duhet
të dokumentojmë gjithçka në mënyrë që të gjithë ta kuptojnë.
Dhe kjo thjesht shkelet plotësisht në virologji.
Por kur kryeni kontrollet, siç vetë kemi publikuar, për shembull, kemi publikuar eksperimente kontrolli ku shtoni saktësisht të
njëjtat antibiotikë që përdorin virologët në material të shëndetshëm, duke përdorur saktësisht të njëjtat teknika të urisë
që përdorin virologët, atëherë merrni saktësisht këto efekte.
Dhe natyrisht, kjo është publikuar disa herë në të kaluarën nga vetë virologët, por siç thashë, po flasim për
periudhën nga vitet 1940 deri në vitet 1960 dhe 1970, por që nga vitet 1980 dhe 1990, kjo thjesht nuk bëhet më.
Ne gjithmonë flasim për viruset. Pse ka antibiotikë në këto kultura qelizore? Çfarë po bëjnë aty?
Po, kjo është gjithashtu një pyetje shumë, shumë e rëndësishme dhe e mirë.
Virologët përdorin antibiotikë në këto eksperimente me kulturë qelizore në laborator
sepse duan të dezinfektojnë kulturën qelizore.
Ju dëshironi të parandaloni që bakteret ose mikroorganizmat e tjerë të ndikojnë në eksperiment.
Ata duan vetëm viruset, të cilat nuk janë vërtet të gjalla, nuk janë qenie të gjalla, ata
duan vetëm që këto viruse të kenë një efekt.
Dhe ata duan të shkatërrojnë thuajse plotësisht, të asgjësojnë të gjitha mikroorganizmat e tjerë.
Megjithatë, virologët shpesh e neglizhojnë faktin se vetë antibiotikët ushtrojnë një stres
të madh mbi indin, mbi këtë kulturë qelizore.
Dhe administrimi i antibiotikëve, zakonisht përdoren dy, penicilina dhe streptomicina në kombinim, të cilat vetë
shkaktojnë stres në kulturën qelizore dhe pastaj ndodh ky efekt, efekti citopatogjen, ku kultura qelizore shpërbëhet
dhe më pas na shitet si një imazh viral, për të thënë kështu.
Ka gjithashtu deklarata nga virologët në korrespondencë, përfshirë nga institucione të tilla si
Instituti Friedrich Loeffler, të cilat qartë deklarojnë:
Kjo dihet mirë. Virologët e dinë se antibiotikët janë problematikë për indet dhe mund të shkaktojnë këtë efekt citopatologjik.
Dhe për këtë arsye, shkencërisht, është e detyrueshme të kryhet një test kontrolli, ku një mostër e shëndetshme
trajtohet gjithashtu me antibiotikë, dhe as kjo nuk bëhet kurrë.
Kjo do të thotë se edhe me metodat më moderne dhe mikroskopet elektronike më të mira për skanim, të njëjtat
efekte mund të shihen te njerëzit e shëndetshëm dhe të sëmurë.
Po.
Nuk ka ndryshim?
Nuk ka ndryshim, nuk mund të dallohet.
Ekziston edhe një pikë tjetër që Shoqata Gjermane e Kërkimeve po kërkon, e cila kurrë nuk
aplikohet në virologji, dhe kjo është verbimi.
Është me të vërtetë e rëndësishme që virologët në laborator të mos dinë se cili mostër është infektuar dhe cili, për
shembull, vjen nga një burim i shëndetshëm, në mënyrë që të mos kenë asnjë paragjykim apo mendim të formuar paraprakisht.
Kjo gjithashtu nuk bëhet në asnjë pikë në virologji në përgjithësi.
Kjo do të thotë që ne në të vërtetë kemi disa shkelje të metodës shkencore.
Mungesa e eksperimenteve të kontrollit, mungesa e dokumentacionit të plotë dhe mungesa e fshehjes së informacionit, dhe e gjithë
kjo shkelet vazhdimisht – madje edhe nga Instituti Robert Koch.
Dhe siç thashë, nuk është vetëm një kritikë e metodës shkencore, por e dimë që kur kryeni këto eksperimente
kontrolli, rezultati i njëjtë ndodh në mënyrë të pandashme.
Kjo është thjesht refutimi dhe falsifikimi i drejtpërdrejtë i virologjisë – të paktën për këtë efekt.
Tani kemi diskutuar këtu këto imazhe, eksperimentet me kulturën e qelizave.
Virologët më pas bëjnë një hap të dytë, konkretisht sekuencimin e gjenomit, për të
cilin disa shikues mund të kenë dëgjuar më parë.
Pastaj bëhet një përpjekje për të identifikuar gjenomin ose informacionin gjenetik të një virusi.
Të gjitha këto bëhen duke përdorur një model kompjuterik, për të thënë kështu.
Kjo është thjesht një simulim kompjuterik që përdor programe softuerike.
Nuk ka asgjë të bëjë me renditjen reale, dhe këtu nuk kryhen asnjë kontroll.
Dhe gjithashtu do t'ju duhej të sekuenconit kulturën e qelizave të shëndetshme që shkakton pikërisht këto efekte.
Dhe ja ku, kur e bën këtë, gjen të njëjtat gjenome, të njëjtat viruse, edhe në kulturën e qelizave të shëndetshme.
Kjo do të thotë që mund të llogaris të gjitha viruset nga kultura e qelizave të shëndetshme që i
kam helmuar me antibiotikë dhe i kam lënë pa ushqim.
Mund ta gjej HIV-in atje po aq lehtë me programin kompjuterik.
Atje mund të gjej SARS-CoV-2, si dhe variantet e tij.
Dhe mund ta thjeshtësoj edhe më tej gjithë këtë duke i nënshtruar kësaj kulture qelizore disa hapa shtesë, si PCR,
ku, për të thënë kështu, e amplifikoj këtë kulturë qelizore.
Kjo do të thotë që unë thjesht shumëzoj materialin.
Kjo e bën edhe më të lehtë për programin kompjuterik të gjejë dhe të llogarisë viruset, për të thënë kështu.
Dhe ne kritikojmë të gjitha këto sepse shohim se nëse e kontrolloni në mënyrë të arsyeshme, ashtu si
duhet bërë shkencërisht, atëherë ne falsifikojmë dhe rrëzojmë deklaratat e bëra nga virologët.
Dhe – e gjithë kjo tingëllonte mjaft e komplikuar, kështu që mund t'ju duhet ta dëgjoni edhe një ose dy herë – por tani vjen
pika më e thjeshtë dhe më e rëndësishme, e cila gjithashtu duhet të jetë absolutisht logjike për të gjithë shikuesit.
Pavarësisht këtyre imazheve që na tregohen vazhdimisht, dhe pavarësisht eksperimenteve me kultura
qelizore dhe sekuencimit kompjuterik të gjenomit – krejtësisht pavarësisht të gjithave këtyre:
Të gjitha eksperimentet e transmetimit që janë kryer ndonjëherë në histori, domethënë sjellja së bashku e
individëve të shëndetshëm dhe të sëmurë, qofshin kafshë apo njerëz, kanë dështuar. Të gjitha!
Kjo do të thotë se sa herë që përpiqem të sjell së bashku njerëz të sëmurë dhe të shëndetshëm në një eksperiment të
kontrolluar për të provuar ngjitjen, nuk funksionon kurrë!
Dhe kjo është gjithashtu një kundërshtim i drejtpërdrejtë i virologjisë.
Po, ndoshta në mënyrë të tërthortë. Por nuk mund të thuash që viruset nuk shkaktojnë sëmundje kur sheh këto infeksione.
Domethënë, mund ta shihni në klasën e shkollës.
Pastaj një fëmijë është i sëmurë, fëmija tjetër është i sëmurë, mësuesit janë të sëmurë, gjysma e klasës është bosh.
Sapo e patëm përsëri. Si duhet të ndodhë kjo?
Nëse më pas mund të provohet se bakteret nuk janë të përfshira, por bëhet fjalë për këto simptoma jo-specifike me të cilat
shpesh na duhet të përballemi, por që rikthehen herë pas here.
Kjo është një klinikë tipike që shfaqet. Si e shpjegon këtë?
Po, kur vëzhgojmë këto gjëra, lindin hipoteza shkencore.
Për shembull, tani janë grimca ose viruse që po përhapen.
Kjo është një hipotezë vërtet e mirë. Por kur e teston, nuk funksionon.
Pra na duhen më shumë ide, më shumë hipoteza.
Sigurisht, ne i kemi dhënë kësaj shumë mendje.
Nëse nuk janë viruset, çfarë mund të jetë? Ose mikrobet?
Kjo qartë na çon te pikat si ushqimi, ndikimet mjedisore, toksinat dhe ekspozimi ndaj
ndikimeve të jashtme në lidhje me studimet shkencore.
Sigurisht, burimet e rrezatimit, shkaqet psikologjike dhe stresi janë gjithashtu të mundshme.
Këto janë të gjitha shkaqet që mund të verifikohen shumë mirë eksperimentalisht, për shembull në çdo eksperiment.
Unë mund të shkaktoj simptoma vetëm përmes dietës. Unë mund të nxisë tumorë përmes toksinave.
Unë mund të shkaktoj tumore përmes eksperimenteve me rrezatim.
Mund t'i ndez dhe t'i fik simptomat me prekjen e një butoni duke përdorur këto variabla.
Kjo do të thotë që ne tashmë dimë mjaft shumë për shumë simptoma, si t'i prodhojmë ato në
eksperimente dhe çfarë i shkakton, për të thënë kështu.
Jo të gjithë, por shumë prej tyre. Prandaj themi se ka më shumë kuptim të vazhdojmë kërkimet në këtë fushë dhe të kryejmë atje
kërkime të hapura, në vend që të përqendrohemi gjithë kohës në këtë temë, e cila është
hedhur poshtë plotësisht nga fillimi deri në fund.
Kjo gjithashtu pengon njohuri më të thella, kërkime të mëtejshme dhe dije më të gjera.
Kjo është gjithashtu diçka që ne e kritikojmë ashpër, pasi kufizon rëndë horizontin e
njohurive në një temë që është hedhur poshtë.
A e kuptoj këtë saktë? As viruset as bakteret nuk janë përgjegjëse për infeksionin?
Është e saktë. Shkencërisht, nëse kryeni këto eksperimente me viruse ose me atë që pretendoni
se janë viruse, nuk mund të provoni infeksionin.
Por nëse e bën këtë me baktere, të cilat mund t'i shohësh me mikroskop dhe që pra ekzistojnë, edhe atëherë,
nëse izolojmë këto baktere, nuk mund të provokojmë një infeksion në një eksperiment të kontrolluar.
Shembull: Nëse marr salmonelë ose baktere të tjera që pretendohet se janë shkaku i disa simptomave, nuk mund
t'i infektoj ose kontaminoj një qenie të gjallë të shëndetshme me to. Nuk funksionon kështu.
Vërehet gjithmonë se kur një qenie e gjallë është tashmë e sëmurë ose ka simptoma, bakteret gjithashtu shumëzohen në vend në
të njëjtën kohë, si një efekt i njëkohshëm, për të thënë kështu.
Por kjo është, për shembull, për të tërhequr një analogji për shikuesin, si një shtëpi në flakë.
Kur kam shtëpi që po digjen, zakonisht ose pothuajse gjithmonë vërej se aty janë edhe zjarrfikësit.
Kjo do të thotë se korrelacioni, korrelacioni është shumë, shumë i lartë.
Megjithatë, kjo nuk provon që zjarrfikësit ishin gjithashtu shkaku i zjarrit.
Ato shfaqen vetëm në të njëjtën kohë me zjarrin.
Prandaj duhet të jesh shumë, shumë i kujdesshëm me mikroorganizmat dhe bakteret dhe t'i shikosh me shumë vëmendje.
Vetëm sepse shfaqen së bashku me simptomat, nuk do të thotë që ato janë shkaku.
Sepse, siç sapo thashë, nëse i izoloj dhe ia jap bakteret një personi të shëndetshëm që nuk është i sëmurë, nuk ndodh asgjë.
Dhe kjo në të vërtetë është rrëzimi i idesë se ekzistojnë infeksione ose ngjitje fare
përmes mikroorganizmave, si për shembull bakteret.
Por kjo përfshin edhe parazitë dhe krimba. As aty nuk funksionon.
Nuk mund t'i infektoni kurrë njerëzit e shëndetshëm në atë mënyrë. Nuk funksionon.
Po, por duke u kthyer te kjo situatë në klasë.
Jo të gjithë fëmijët hanë të njëjtën gjë. Ata nuk kanë të gjithë saktësisht të njëjtat kushte jetese.
Si mund të jetë, pra, që të gjithë zhvillojnë të njëjtat simptoma?
Pra, kur themi se kemi simptoma të ngjashme në një klasë:
Së pari, kjo nuk ndikon gjithmonë tek të gjithë fëmijët, por vetëm tek disa.
Dhe ne duhet të kërkojmë pikëpamje të përbashkëta. Fëmijët janë të gjithë në një dhomë.
Të gjithë kanë të njëjtat mësime.
Ata janë të gjithë të ekspozuar ndaj të njëjtave kushte klimatike.
Të gjithë janë të ekspozuar ndaj të njëjtave kushte mjedisore në këtë dhomë.
Dhe kjo mund të jetë mjaftueshëm variabla ose argumente, të cilat natyrisht do të duhej
të testohen në një eksperiment të arsyeshëm.
Kjo do të ishte hapi i dytë. Por nuk na mungojnë hipotezat. Pikërisht.
Por nëse thoni se ekzistenca e këtyre viruseve që shkaktojnë sëmundje nuk është provuar dhe se shkenca në
thelb nuk di çfarë po bën apo çfarë po kërkon, sa të dobishme janë masat parandaluese si vaksinimet?
Po, ato gjithashtu mund të jenë të dobishme pa prova të viruseve nëse do të tregonin
një avantazh në një eksperiment të arsyeshëm.
Pra, pavarësisht nëse viruset ekzistojnë apo jo, vaksinimi mund të funksionojë gjithsesi.
Por kjo nuk është ajo që ndodh kur kryhen eksperimente me vaksinat.
Së pari, shumica dërrmuese e studimeve mbi vaksinimet gjithashtu nuk ndjekin rregullat shkencore.
Kjo do të thotë që kemi të paktën dy grupe.
Njëri merr vaksinën, tjetri merr një placebo të përshtatshëm.
Dhe pastaj shqyrtohet fotografia krejtësisht klinike.
Kjo ishte rasti me koronavirusin, për shembull, me vaksinat kundër koronavirusit.
U kujdes që të përfshihej një grup placebo.
Ajo më pas iu dha një solucion fiziologjik, i cili në vetvete nuk do të ishte një placebo i përshtatshëm.
Sepse një placebo në një kontroll negativ të arsyeshëm duhet të ndryshojë në të vërtetë vetëm në një variabël nga përbërësi
aktiv, në mënyrë që të mund të vëzhgohet vetëm ky variabël.
Në atë rast, do të ishte ky komponent viral.
Një solucion fiziologjik ndryshon nga vaksina e vërtetë në qindra variabla.
Por kjo është krejtësisht një çështje tjetër.
Çfarë u bë në këto studime për koronavirusin për vaksinat e koronavirusit? Për shembull, BioNTech-Pfizer?
Pastaj njerëzit thjesht u testuan me testet PCR.
Megjithatë, nëse lexoni shkronjat e vogla të studimit, do të shihni se numri i njëjtë
i njerëzve në të dy grupet ishin të sëmurë.
Në këto studime, kjo i referohet si "raste të dyshuara të Covid-19".
Kjo do të thotë se përafërsisht i njëjti numër njerëzish ishin të sëmurë.
Ishte e pamundur të bëhej ndonjë dallim në klinikën aktuale.
Kjo do të thotë që vaksinimi nuk pati asnjë efekt klinik. Vetëm testi PCR tregoi një ndryshim.
Dhe atje, gjithashtu, ne kritikojmë vaksinat.
Nuk janë provuar shkencërisht se janë efektive kundër sëmundjeve. Dhe për më tepër, për të thënë kështu:
Nëse shikon fruthin dhe kollën e të vjellave, ose sëmundje të tjera që lidhen me vaksinimet, ku mjekësia konvencionale
pretendon se vaksinat i kanë zhdukur këto sëmundje, mund të shohësh se shumë para se të futeshin vaksinat,
statistikat tregojnë se incidenca e këtyre sëmundjeve tashmë po binte, dhe madje po binte në mënyrë dramatike.
Në disa raste, si p.sh. me fruthin, incidenca kishte rënë deri në 95 për qind në Gjermani para se të fillonte vaksinimi.
Kjo do të thotë se sëmundja në fakt tashmë kishte zhdukur kur u prezantua vaksinimi.
Kjo do të thotë se as nga këto të dhëna nuk mund të nxirren efekte.
Prandaj ne kritikojmë vaksinat ashtu siç kritikojmë virologjinë.
Dhe, rastësisht, shumica e barnave të tjera gjithashtu konsiderohen të paefektshme dhe të panevojshme.
Por kjo tingëllon pothuajse si mashtrim.
Sipas mendimit tuaj, a janë të gjithë virologët dhe studiuesit mjekësorë mashtrues dhe njerëz të lig?
Jo, aspak. Ne gjithmonë duhet të marrim parasysh edhe komponentin njerëzor.
Sepse këta njerëz kanë përkushtuar gjithë jetën e tyre këtij subjekti, këtij hulumtimi.
Ata janë të njëanshëm, siç do të thoshte dikush në anglisht, ose paragjykues, kanë një pikëpamje të shtrembër, nuk mund të mendojnë
hapur, dhe shpesh e gjithë ekzistenca e tyre varet nga kjo.
Kjo do të thotë se ata kanë familje, kanë fëmijë e kështu me radhë, dhe mund të mos jenë në gjendje t'i përballojnë kritikat.
Ju gjithmonë duhet ta merrni parasysh këtë; kjo nuk i bën automatikisht njerëzit keqbërës.
Shumë virologë tashmë mund të akuzohen për injorancë.
Sepse ata vazhdimisht refuzojnë ofertat tona për të biseduar.
Ndonjëherë marrim përgjigje për pyetjet e shkruara, por jo gjithmonë, dhe është shumë, shumë e vështirë
të angazhohesh atje në një debat objektiv, shkencor.
Sigurisht që mund t'i akuzoni për këtë, por unë nuk do të shkoja aq larg sa të them se të gjithë mjekët ose të
gjithë virologët e kështu me radhë e bëjnë qëllimisht.
Është më shumë një formë mbrojtjeje personale, si dhe njëfarë injorance për këtë temë.
Megjithatë, mbështetësit e teorisë së virusit argumentojnë se vetëm me futjen e higjienës, p.sh. nga Ignaz
Semmelweis në gjinekologji dhe Robert Koch përmes teorisë së mikrobeve, sëmundjet infektive filluan të zvogëlohen.
A nuk po rrezikoni që këto arritje të zhbëhen përsëri me deklaratat tuaja?
Duhet gjithmonë të bësh dallime. Masa të tilla si përmirësimi i higjienës mund të kenë padyshim një efekt, për
shembull, thjesht sepse lejoj më pak material të huaj të hyjë në plagën time ose në trupin tim.
Sigurisht, trupi reagon ndaj papastërtive të huaja, do të thoja, me inflamacion.
Kjo është mjaft e qartë, dhe me të drejtë.
Por kjo nuk ka domosdoshmërisht të bëjë me viruset.
Në virologji, pohimi është mjaft i qartë: ekzistojnë grimca të vogla që shkaktojnë sëmundje, të cilat janë shkaku i tyre.
Dhe duhet ta provoj shkencërisht. Nuk mund ta lë thjesht kështu.
Sigurisht, higjiena ka përmirësuar kushtet. Megjithatë, kjo ka gjithashtu kufizime të konsiderueshme.
Për shembull, gjatë pandemisë së koronavirusit u kryen një numër i madh studimesh, ashtu si me gripin, ku u ekzaminuan dy grupe.
Njëri zbatoi masat e higjienës, tjetri nuk i zbatoi.
Ose njëri përdorte maska, ndërsa tjetri nuk përdorte.
Dhe në të gjitha këto studime të ashtuquajtura RCT me standard të artë, ku keni dy grupe dhe ndryshon vetëm një variabël, rezulton
se as masat e higjienës e as maskat nuk patën asnjë efekt fare.
Të dy grupet gjithmonë kishin të njëjtin numër pacientësh të sëmurë me simptoma.
Pra, nuk kishte asnjë ndryshim statistikisht të rëndësishëm. Dhe kjo gjithashtu e rrëzon këtë hipotezë.
Megjithatë, higjiena natyrisht që është e këshillueshme tani me plagë të hapura, siç sapo përmenda.
Sepse trupi është thjesht më i shëndetshëm kur nuk ka substanca të huaja në indet. Kjo është mjaft e qartë.
Dhe pastaj, historikisht, ka pasur gjithashtu përpjekje të mëdha për infektim.
Midis luftërave botërore, gjatë luftërave botërore.
A nuk çoi kjo në përfundimin se, përveç baktereve, ekzistojnë mekanizma të tjerë që shkaktojnë
sëmundje dhe që mund t'u atribuohen këtyre grimcave?
Epo, në të vërtetë ka pasur mjaft përpjekje për infektim gjatë historisë.
Gjatë pandemisë së gripit spanjoll, po, por edhe më vonë me fruthin dhe shumë sëmundje të tjera, gripin dhe të tjera.
Dhe unë tashmë e përmenda në fillim që ata gjithmonë dështojnë.
Pra, ti kurrë nuk mund të provosh se mund të infektojë njerëzit në një mënyrë të kontrolluar. Nuk funksionon gjithmonë.
Dhe në këtë pikë, së paku, duhet vërtet të fillosh të mendosh dhe të konsiderosh se diçka nuk mund të jetë e drejtë.
Mjekët ose stafi i studimit i përfshirë në këto studime natyrisht gjithmonë janë pyetur për këtë. Hej, si mund të jetë kjo?
Këtu po përpiqemi të përdorim eksperimentalisht sëmundjet më ngjitëse, dhe kjo kurrë nuk funksionon. Si është e mundur?
Pastaj, natyrisht, lindin argumente të tilla si "Po, ndoshta viruset nuk ishin përqendruar
mjaftueshëm, ose ndoshta këta subjektë testimi ishin imunë".
Këto janë të gjitha hipoteza të mira, pa asnjë dyshim.
Fakti është, megjithatë, se ne kurrë nuk kemi qenë në gjendje të provojmë infeksionin në një eksperiment.
Dhe duhet ta lësh të depërtojë së pari, duhet ta tretësh së pari, dhe duhet të bëhesh i vetëdijshëm për të së pari.
Dhe kjo rrëzon pretendimin se kemi ndonjë infeksion këtu fare dhe se funksionon përmes këtyre grimcave.
Ju mund ta shihni këtë në këto studime të maskave.
Nëse, për shembull, maskat FFP2 do të ishin vërtetë veshur, ose nëse viruset do të
ekzistonin, atëherë do të duhej të kishte një efekt.
Ose maskat higjienike duhet të kenë efekt, por nuk e kanë.
Kjo do të thotë që ne kemi rrëzime të virologjisë në shumë dimensione dhe nëpërmjet eksperimenteve të ndryshme.
Sigurisht, tani mund të përpiqesh ta mbash gjallë me gjithë fuqinë dhe burimet e tua, gjë që në të vërtetë po bëhet, sepse
shumë gjëra varen prej tij: një pjesë e madhe e industrisë, një pjesë e madhe e qarkullimit ekonomik, para, e kështu me radhë.
Mund të imagjinohet se nëse kjo do të fillonte të shembej, do të ndodhte një tërmet i madh,
të cilin natyrisht do të donit ta shmangnit.
Dhe ne thjesht duam të demonstrojmë shkencërisht dhe objektivisht se ekzistojnë probleme të mëdha dhe kontradikta të mëdha kur
shikon shkencën atje, dhe kjo është e papranueshme si shkencëtar.
Si një shkencëtar kritik, nuk mund ta pranojë këtë.
Kjo do të thotë që burimet janë të tilla që kjo teori nuk është me të vërtetë e qëndrueshme. A i ke lexuar vetë këto burime?
Saktësisht, në Next Level, siç sapo përmenda, kemi qenë në korrespondencë me dhjetëra
institucione, në fakt më shumë se 200, përfshirë virologët.
Ne zhvilluam intervista dhe dërguam kërkesa Instituti Robert Koch dhe të gjitha institucionet e tjera në
mbarë botën që kanë diçka për të raportuar në këtë fushë.
Dhe të gjithë konfirmojnë se nuk ka kontrolle negative me mostra të shëndetshme, që nuk ka fare kontrolle negative
në sekuencimin e gjenomit. Pra, ato mungojnë plotësisht.
Fakti që eksperimentet e infektimit nuk po kryhen, për shembull për arsye etike, është
thjesht një argument i rremë i përdorur si mbrojtje.
Mund të bënit të njëjtën gjë me kafshët, ashtu si bëni gjithmonë me vaksinat dhe barnat e tjera,
por çuditërisht etika po përdoret këtu si argument.
Pra, thjesht përpiqesh të mbrohesh nga këto kontradikta, dhe një vëzhgues i vëmendshëm ose madje edhe një person me mendje
shkencore do të vërejë shpejt se ka probleme të mëdha në arsyetimin shkencor këtu,
si dhe në këtë marrëdhënie shkak-pasojë.
Dhe për t'u kthyer te këto imazhe këtu, te këto struktura.
Ekziston një vepër e rëndësishme nga Karlheinz Lüdtke nga Instituti Max Planck për Historinë e Shkencës.
Ai ka studiuar historinë e hershme të virologjisë dhe gjithashtu ka arritur në përfundimin se këto imazhe paraqesin
probleme të mëdha, sepse ato nuk janë imazhe optike nga një mikroskop siç i njohim ne, por në fakt nuk janë fare imazhe.
Këtu po përdoret një mikroskop elektronik.
Mostrat e vendosura në këtë mikroskop elektronësh, në një dhomë vakumi, duhet të trajtohen me shumë kujdes.
Për shembull, ato duhet të mbulohen me metal në mënyrë që të mund të konduktojnë elektricitetin, dhe pastaj duhet të ngrihen
ose të fiksohen midis dy pllakave qelqi me rrëshirë epoksi.
Kjo është një sasi e jashtëzakonshme stresi në këtë ind, i cili tashmë po përjeton një ngarkesë dhe mund të çojë në ndryshime.
Karlheinz Lüdtke nga Instituti Max Planck ka vënë re gjithashtu se ekzistojnë probleme të mëdha,
se ndodhin artefakte – kështu quhen në shkencë.
Artefaktet janë thjesht rezultate ose struktura që lindin vetëm për shkak të rrethanave eksperimentale.
Dhe këto nuk janë imazhe, ato janë rryma elektrike të konvertuara nga një kompjuter, të cilat më pas
transformohen matematikisht në një imazh, për të thënë kështu.
Dhe kjo është një problem tjetër. Kjo do të thotë se, në skenarin më të mirë, kemi të bëjmë me prova
të tërthorta, por kurrë me prova të drejtpërdrejta.
Dëshmi e drejtpërdrejtë do të ishte: Kam një person të sëmurë, kam një person të shëndetshëm, i sjell
së bashku, ai e infekton personin tjetër, ai sëmuret.
Marr pështymë ose mukozë nga personi i sëmurë, ia jap mukozën një personi të shëndetshëm, dhe ai person sëmuret.
Kjo do të ishte dëshmi e drejtpërdrejtë. Kjo kurrë nuk ndodh në virologji.
Nëse e bën këtë, nuk funksionon. Dhe kjo është kritika kryesore e gjithë çështjes.
Pra, le të përmbledhim rezultatin.
Shkenca dhe kërkimi do të bënin mirë të mbanin diskursin të hapur.
Sepse mund të jetë që po vuajmë nga keqkuptime themelore, ndoshta jo vetëm në virologji, por edhe në fusha të tjera.
Dhe kjo do të, siç the ti, shkelte themelet e shkencës. Po, në fund të fundit do ta reduktonte në absurd.
Dhe kjo, natyrisht, do të ishte një situatë në të cilën nuk duam të gjendemi, ku kthehemi në kohë të errëta
kur gjërat nuk mund të provohen në mënyrë përfundimtare.
Zoti Haberland, faleminderit që biseduat me ne.
Jam kurioz të dëgjoj se çfarë ka për të thënë publiku për këtë.
Kla.TV paraqet zëra kundërshtues të pakufizuar në mënyrë që të kuptojmë se çfarë është e vërtetë. Faleminderit shumë.
Po, faleminderit edhe për këtë mundësi. Mendoj se është jashtëzakonisht e rëndësishme.
Shumë shikues padyshim që kanë dëgjuar diçka për këtë temë, por shumica me siguri nuk kanë.
Dhe siç kam thënë tashmë, është jashtëzakonisht e vështirë të flasësh për këtë temë në publik.
Në të vërtetë, kudo hasni vetëm refuzime kur doni të flisni për këtë temë.
Pra, është e drejtë të thuhet se po bëhen përpjekje për të shtypur këto informacione.
Dhe i ftoj shikuesit të verifikojnë të gjitha deklaratat e mia në faqen tonë të internetit wissen-neu-gedacht.de.
Ne kemi publikuar shumë botime me gjithë korrespondencën, të gjitha burimet, si dhe shumë procese gjyqësore në këtë fushë.
Dhe po, ne gjithashtu kemi një aplikacion, Nexiqa, , ku mund të eksploroni të gjitha këto tema duke përdorur metodën
"pyetje dhe përgjigje" të ChatGPT dhe të lexoni të gjitha këto publikime virologjike me ndihmë, për t'u shprehur kështu.
Si mund ta kuptoj saktësisht nga publikimi që shkenca është injoruar, shkelur, madje edhe në
korrespondencën me virologët e kështu me radhë?
Pra, aty merrni shumë informacion.
Shumë mirë, atëherë i takon shikuesve të kontrollojnë vetë faktet dhe t'ju bëjnë pyetje. Ju falenderojmë shumë.
Faleminderit edhe ty.