Dinten ieu urang gaduh tamu anu ngaguncang dasar-dasar élmu médis.
Jalma anu ngaku yén virus téh teu aya. Atawa sahenteuna yén teu aya bukti anu bisa dipaké.
Nu kasohor nyaho sagalana? Nu esoteris edan atawa malah nu révisionis radikal? Urang bakal ningali.
Tésis-tésis di handap ieu dirumuskeun dina situs wéb platformna Next Level:
Urang keur nyokot jalan patarosan anu wani jeung mikir deui.
Urang nalungtik topik-topik virologi jeung médis kalayan sudut pandang anyar,
ngaidentifikasi kontradiksi jeung nuntut oténtisitas.
Pernyataan kami dasarna pageuh dina sumber anu bisa diverifikasi sarta nyayogikeun dasar anu kuat pikeun diskusi anu konstruktif.
Urang tetep kabuka kana perspektif inovatif sarta ngadorong pamariksaan diri anu terus-terusan
dina élmu pangaweruh. Hiji pendekatan anu mulya!
Hayu urang nyambut juru bicara pers Next Level, Bapak Marvin Haberland, ka studio Kla.TV. Wilujeng sumping!
Wilujeng sonten sareng hatur nuhun pisan kana undanganana.
Sumuhun, abdi hoyong pisan! Di hiji sisi, éta kadéngé pisan matak pikabungaheun.
Bapak Haberland, cita-cita ieu mulya tur mangpaat, tapi di sisi séjén timbul patalékan: naha éta
sabenerna diperlukeun dina hubungan jeung masalah virus?
Naha patarosan ngeunaan virus teu geus diréngsékeun salila leuwih ti saratus taun jeung kabuktian sacara
teu bisa dibantah ku réa pisan studi panalungtikan?
Naha balik deui ka jaman baheula, sakumaha disebutkeun, siga teu aya panalungtikan virus anu hadé?
Leres, éta patarosan anu saé. Lamun urang nerapkeun kriteria anu anjeun rumuskeun atawa baca di awal pikeun
sakabéh topik, mangka urang teu tiasa nyieun pangecualian.
Sareng nalika urang nerapkeun ieu kana virologi jeung nalungtik publikasi para ahli virologi, nalungtik karya maranéhna sarta ogé
nalungtik hasil anu asalna tina virologi, sapertos ubar, vaksinasi atawa rekomendasi, pikeun validitas ilmiah,
mangka timbul masalah dramatis anu patali jeung métode ilmiah.
Sareng éta anu bakal urang bahas ayeuna.
Leres, tapi virus-virus éta pasti kapanggih sarta dipidangkeun ka urang dina média jeung publikasi khusus.
Abdi parantos mawa sababaraha gambar virus lidah biru, virus HIV, virus cacar, sareng virus korona.
Kumaha ngeunaan prestasi-prestasi anu ngabuka jalan anyar ieu?
Éta bukti hideung bodas di dieu.
Jadi lamun anjeun ngamimitian ku hipotesis yén, contona, dua jalma bisa silih nularan, mangka kuring kudu ngalakukeun
ékspérimén anu ngadukung atawa ngukuhkeun hipotesis kuring.
Jeung dina virologi, pernyataanna nyaéta yén partikel leutik ngaluncat ti A ka B, contona ngaliwatan
hawa, sarta partikel leutik éta tuluy ngainfeksi batur.
Ieu hartosna yén abdi kedah ngabuktikeun sakabéh runtuyan sabab jeung akibat ieu pikeun mastikeun hipotesis ieu.
Nanging, gambar-gambar ieu henteu dijieun dina uji coba atawa ékspérimén sapertos kitu. Gambar-gambar anu anjeun tampikeun di
dieu dijieun ku ahli virologi anu ngalaksanakeun ékspérimén di laboratorium – henteu in vivo, henteu dina manusa, tapi dina
kultur sél di laboratorium – ku nyokot kultur sél, biasana ti monyét, tina jaringan ginjal
monyét, teras diracun jeung dipaéhan kalaparan.
Teras gambar-gambar ieu mucunghul. Ieu ogé dipikawanoh salaku épék sitopatogénik, di antara hal-hal séjén.
Tapi sabenerna lamun anjeun ngulang ékspérimén anu sarua maké jaringan séhat tina sasatoan séhat, atawa lamun
anjeun henteu nambahkeun sampel tina sasatoan gering, anjeun bakal meunang gambar anu persis sarua.
Ieu téh nu disebut dina élmu pangaweruh salaku ékspérimén kontrol atawa kontrol négatif.
Ieu sabenerna dimaksudkeun pikeun ngaleungitkeun kamungkinan yén susunan ékspérimén di
laboratorium abdi sorangan anu ngahasilkeun hasil ieu.
Éta hartosna lamun abdi ngalakukeun ékspérimén ayeuna sareng nyokot sampel anu séhat,
abdi bakal meunang gambar anu persis sarua.
Tapi ahli virologi mah henteu kungsi ngalakukeun éta. Aranjeunna ngan saukur ngalakukeun hiji ékspérimén, tuluy
motret gambar-gambar éta jeung ngaku yén éta téh agén patogénik.
Nanging, maranéhna tacan ngabuktikeun, kahiji, yén ieu kajadian sacara husus dina jalma anu gering, jeung kadua,
yén struktur-struktur ieu sabenerna nyababkeun panyakit.
Sabab dina léngkah salajengna, hiji gambar wungkul henteu janten bukti yén partikel atawa struktur éta nyababkeun panyakit.
Kuring tiasa nunjukkeun imah anu ruksak sarta nyarios yén karuksakan éta disababkeun ku gempa
bumi, tapi gambar wungkul teu tiasa ngabuktikeun éta.
Meureun aya sabab séjén anu nyababkeun karuksakan éta.
Éta hartosna sanggeus abdi motret sareng nembongkeun gambar ieu, anu sabenerna ngan aya dina jalma nu gering; abdi teu
tiasa mendakan struktur-struktur ieu dina jalma nu séhat, teras abdi kedah misahkeun struktur-struktur éta.
Sareng teras, dina ékspérimén salajengna, pasihkeun ka sasatoan atawa ka manusa teras nunjukkeun:
Aha, maranéhna bakal gering ku gejala anu sarua ayeuna lamun kuring masihan struktur-struktur ieu ka maranéhna.
Para ahli virologi ogé henteu ngalakukeun ieu dina sagala waktos.
Ku kituna, sakabéh pagawéan dilaksanakeun sacara éksklusif di laboratorium.
Budidaya sél diracun, diarepkeun lapar ku antibiotik jeung sajabana, tuluy timbul
pangaruh anu disebut pangaruh sitopatologis.
Sakumaha geus disebutkeun, ieu kajadian persis ku cara anu sarua, teu bisa dibédakeun sanajan dina jaringan anu séhat.
Sareng aya seueur pisan studi jeung publikasi virologi, utamana ti jaman awal virologi modéren dina taun 1940-an jeung
1950-an, sarta teras diterbitkeun sababaraha kali, anu nyatakeun yén pangaruh ieu ogé lumangsung nalika jaringan séhat dipaké.
Ti saprak taun 1980-an jeung 1990-an, para ahli virologi konsisten nolak ngadalikeun ékspérimén ieu ku jaringan séhat.
Éta geus teu dilakukeun deui. Kuring geus boga loba korespondénsi ngeunaan ieu.
Pikeun éta, abdi parantos ngirimkeun seueur pamundut dumasar kana Undang-Undang Kabébasan Inpormasi.
Di sakuliah dunya, sacara internasional, Robert Koch Institute, Public Health Service England, di Italia, CDC di
Amérika, Pasteur Institute di Perancis, University of Melbourne di Australia, Doherty Institute, jeung sajabana.
Pikeun sagala virus anu mungkin, campak, SARS-CoV-2, HIV. Jeung pesenna sok sarua:
Henteu, kami henteu ngalaksanakeun ékspérimén kontrol atawa kontrol négatif maké bahan
séhat. Éta sacara tegas henteu dilakukeun.
Tapi lamun maranéhna sadar kana bédana ieu, naon kateranganana? Jadi naha maranéhna henteu ngalakukeun éta?
Naha maranéhna nyarios, "Sumuhun, kami parantos ngarengsekeun éta dina taun 1940-an, kami teu peryogi deui"?
Nah, jawabanana rupa-rupa. Kadang-kadang anjeun ngadéngé yén teu aya kamampuhan pikeun ngalaksanakeun ékspérimén ieu.
Yén anjeun museurkeun sakabéhna kana ékspérimén positip.
Éta téh, contona, réspon ti Australia kana SARS-CoV-2.
Dina kasus séjén, sapertos wabah panyakit suku-jeung-cangkang anu keur lumangsung di Institut Friedrich Loeffler, urang diwartosan
yén éta teu perlu, sabab métode séjén, nyaéta métode henteu langsung, geus ngabuktikeun yén sampel éta ngandung virus.
Sareng éta mah alesan-alesan umum, saur abdi, anu sering anjeun kadéngé.
Nanging, ieu henteu nyugemakeun sacara ilmiah sarta ogé ngalanggar métode ilmiah, anu wajib pikeun
sakabéh ahli virologi jeung lembaga nurutkeun Bagian 1 Undang-Undang Perlindungan Inféksi Jerman.
Éta nyatakeun yén sadayana kudu digawé nurutkeun panalungtikan ilmiah panganyarna.
Sareng Yayasan Panalungtikan Jerman di Jerman netepkeun aturan karya ilmiah pikeun sakabéh élmuwan.
Sareng écés nyatakeun yén urang kudu ngalaksanakeun kontrol négatif, atawa leuwih tepatna urang kudu
mariksa métode urang, sarta kudu ngadokumentasikeun sagalana sangkan sadayana tiasa ngartos.
Sareng éta sacara basajan pisan dilanggar dina virologi.
Tapi nalika anjeun ngalakukeun kontrol, sakumaha kami sorangan parantos nerbitkeun, contona kami parantos nerbitkeun ékspérimén
kontrol dimana anjeun nambihan antibiotik anu persis sarua anu dipaké ku virologis kana bahan séhat, maké téknik
kalaparan anu persis sarua anu dipaké ku virologis, teras anjeun meunang pangaruh anu persis kieu.
Sareng tangtosna, ieu parantos diterbitkeun sababaraha kali dina mangsa kapengker ku para ahli virologi sorangan, tapi sakumaha
anu parantos abdi sebat, urang keur nyarioskeun periode ti taun 1940-an nepi ka taun 1960-an jeung 1970-an. Ti saprak
taun 1980-an jeung 1990-an, ieu geus teu dilakukeun deui.
Urang sok ngobrolkeun virus. Naha aya antibiotik dina kultur sél ieu? Naon anu keur maranéhna lakukeun di dinya?
Leres, éta ogé patarosan anu kacida pentingna tur saé pisan.
Virologis ngagunakeun antibiotik dina ékspérimén kultur sél di laboratorium sabab maranéhna hayang ngadesinféksi kultur sélna.
Anjeun hoyong nyegah baktéri atawa mikroorganisme séjén mangaruhan ékspérimén.
Maranéhna ngan hayang virus-virus éta, nu sabenerna mah henteu hirup, maranéhna sanés mahluk hirup,
maranéhna ngan hayang virus-virus éta boga pangaruh.
Sareng maranéhna hayang ampir ngaleungitkeun, ngabasmi sakabéh mikroorganisme séjén.
Sanajan kitu, ahli virologi mindeng ngalalaworakeun kanyataan yén antibiotik sorangan nempatkeun
beban anu gedé kana jaringan, kana kultur sél ieu.
Sareng pangubaran antibiotik, biasana dua nu dipaké, penisilin jeung streptomisin sacara kombinasi, nu nyalira nyababkeun stres
kana kultur sél, teras muncul épék sitopatogénik, dimana kultur sélna lebur lajeng
dijual ka urang salaku gambar viral, kitu cenah.
Aya ogé pernyataan ti ahli virologi dina korespondénsi, kaasup ti lembaga sapertos Friedrich
Loeffler Institute, anu sacara jelas nyatakeun:
Ieu geus dipikanyaho. Ahli virologi nyaho yén antibiotik ngabahayakeun pikeun jaringan
sarta tiasa nyababkeun épék sitopatogénik ieu.
Jeung éta sababna, sacara ilmiah, hiji jalma wajib ngalaksanakeun tés kontrol, di mana sampel anu séhat ogé
diubaran ku antibiotik, tapi éta ogé henteu kungsi dilakukeun.
Ieu hartosna yén sanajan ku métode pangmodéren jeung mikroskop éléktron pangalusna, pangaruh anu sarua
tiasa katingali dina jalma séhat jeung jalma gering.
Enya.
teu aya bédana?
Teu aya bédana; éta teu bisa dibédakeun.
Aya hiji deui hal anu dipénta ku Asosiasi Panalungtikan Jerman, anu teu kungsi diterapkeun dina virologi, nyaéta blinding.
Saéstuna penting yén para ahli virologi di laboratorium henteu nyaho sampel mana anu geus katépaan jeung sampel mana,
contona, asalna ti sumber anu séhat, supaya maranéhna teu boga bias atawa pamadegan anu geus aya ti heula.
Ieu ogé henteu dilakukeun dina sagala tahapan dina virologi sacara gembleng.
Ieu hartosna yén sabenerna urang gaduh sababaraha palanggaran kana métode ilmiah.
Kakurangan ékspérimén kontrol, kakurangan dokumentasi lengkep, jeung kakurangan blinding, sarta sadayana ieu
terus-terusan dilanggar – komo ku Institut Robert Koch.
Sareng sakumaha abdi nyarios, ieu sanés saukur kritik kana métode ilmiah, tapi urang terang yén nalika anjeun
ngalaksanakeun ékspérimén kontrol ieu, hasilna sami lumangsung sacara teu bisa dibédakeun.
Éta saukur bantahan langsung jeung panyanggakan kana virologi – sahenteuna ngeunaan pangaruh ieu.
Ayeuna urang parantos ngabahas gambar-gambar ieu di dieu, nyaéta ékspérimén kultur sél.
Para ahli virologi teras nyandak léngkah kadua, nyaéta sékuéns génom, anu sababaraha panonton panginten kantos ngadangu.
Teras dilakukeun usaha pikeun ngaidentifikasi génom atawa informasi génétik hiji virus.
Sadaya ieu dilakukeun ngagunakeun modél komputer, kitu cenah.
Ieu murni simulasi komputer anu ngagunakeun program parangkat lunak.
Ieu teu aya patalina jeung sékuensing sabenerna, sarta di dieu ogé teu aya pamariksaan nu dilakukeun.
Sareng anjeun ogé kudu ngatur urutan kultur sél séhat anu nyababkeun persis épék ieu.
Sareng tingali, nalika anjeun ngalakukeun éta, anjeun mendakan génom anu sami, virus anu sami, dina kultur sél séhat ogé.
Ieu hartina abdi tiasa ngitung sadaya virus tina kultur sél séhat anu parantos abdi racuni
ku antibiotik sareng parantos abdi puasakan.
Kuring tiasa mendakan HIV di dinya kalayan gampang maké program komputer.
Abdi tiasa mendakan SARS-CoV-2 di dinya, ogé varian-varian SARS-CoV-2.
Sareng abdi tiasa nyederhanakeun sadayana ieu langkung jauh ku ngalangkungan kultur sél ieu kana
sababaraha léngkah tambahan, sapertos PCR, dimana abdi ngagandakeun kultur sél ieu, kitu cenah.
Éta hartina abdi ngan ukur ngagandakeun bahan.
Ieu ngajadikeun leuwih gampang pikeun program komputer manggihan jeung ngitung virus-virusna, kitu cenah.
Jeung urang ngkritik sadayana ieu sabab urang ningali yén lamun anjeun ngadalikeunana kalayan wijaksana, sakumaha
kuduna dilakukeun sacara ilmiah, mangka urang ngabohongkeun jeung nampik pernyataan anu dilakukeun ku ahli virologi.
Sareng – éta sadayana kadéngé rada rumit, jadi anjeun panginten kedah ngadangukeunana sakali atawa dua kali deui –
tapi ayeuna sumping poin anu paling basajan jeung paling penting, anu ogé pasti logis pikeun sakabéh panonton.
Tanpa paduli kana gambar-gambar ieu anu terus-terusan dipintonkeun ka urang, sarta tanpa paduli kana
ékspérimén kultur sél jeung sékuéns génom komputer – sacara tuntas tanpa paduli kana sagala éta:
Sadayana ékspérimén panyebaran panyakit anu kungsi dilakukeun dina sajarah, nyaéta ngahijikeun jalma séhat jeung
jalma gering, boh sasatoan boh manusa, geus gagal. Sadayana!
Éta hartina iraha waé kuring nyobian ngahijikeun jalma nu gering jeung nu séhat dina ékspérimén anu dikontrol pikeun
ngabuktikeun panyebaran panyakit, éta mah teu kungsi hasil!
Sareng éta ogé mangrupikeun bantahan langsung kana virologi.
Leres, meureun sacara teu langsung. Tapi anjeun teu tiasa nyarios yén virus henteu
nyababkeun panyakit nalika anjeun ningali inféksi ieu.
Hartina, anjeun tiasa ningali éta di kelas sakola.
Teras hiji murid gering, murid salajengna gering, guru-guruna gering, satengah kelasna kosong.
Urang kakara ngalaman éta deui. Kumaha éta bisa kajadian?
Lamun engké bisa dibuktikeun yén baktéri mah henteu aub, tapi sabalikna ieu gejala henteu spésifik anu
sering urang hadapi, tapi terus-terusan muncul deui.
Éta klinik khas anu sok mucunghul. Kumaha anjeun ngajelaskeun éta?
Leres, nalika urang niténan hal-hal ieu, hipotesis ilmiah muncul.
Contona, ayeuna nu nyebar téh partikel atawa virus.
Éta téh hipotesis anu saé pisan. Tapi nalika anjeun nguji éta, éta mah teu jalan.
Jadi urang peryogi langkung seueur ideu, langkung seueur hipotesis.
Tangtosna, kami geus mikirkeun ieu pisan.
Lamun lain virus, naon deui nu bisa jadi? Atawa kuman?
Ieu écés nganteurkeun urang ka poin-poin sapertos nutrisi, pangaruh lingkungan, toksin, jeung paparan kana
pangaruh éksternal dina hubungan jeung studi ilmiah.
Tangtu waé, sumber radiasi, sabab psikologis jeung setrés ogé bisa dibayangkeun.
Ieu sadayana panyabab anu bisa diverifikasi pisan sacara ékspérimén, contona dina sagala ékspérimén.
Kuring tiasa nyababkeun gejala ngan ukur tina pola dahar. Kuring tiasa nyababkeun tumor ngaliwatan racun.
Abdi tiasa nyababkeun tumor ngaliwatan ékspérimén radiasi.
Kuring tiasa ngahurungkeun jeung mareuman gejala ngan ku mencét hiji tombol ngagunakeun variabel ieu.
Ieu hartosna yén urang geus nyaho cukup loba ngeunaan loba gejala, kumaha urang tiasa ngahasilkeunana dina
ékspérimén, jeung naon anu nyababkeunana, kitu cenah.
Henteu sadayana, tapi loba pisan. Ku kituna urang nyebut yén leuwih masuk akal pikeun neruskeun panalungtikan di widang ieu
jeung ngalaksanakeun panalungtikan anu teu aya watesna di dinya, tibatan salawasna fokus kana topik ieu, anu
geus dibantah sacara tuntas ti mimiti nepi ka tungtung.
Ieu ogé ngahalangan wawasan salajengna, panalungtikan salajengna, jeung élmu salajengna.
Éta ogé hal anu kami kritik sacara tegas, sabab éta sacara parah ngawates cakrawala pangaweruh kana hiji topik anu geus dibantah.
Naha abdi ngartos ieu kalayan leres? Naha virus atawa baktéri henteu nyababkeun inféksi?
Leres. Sacara ilmiah, lamun anjeun ngalaksanakeun ékspérimén ieu ku virus atawa ku naon anu anjeun klaim
minangka virus, anjeun moal tiasa ngabuktikeun inféksi.
Tapi lamun anjeun ngalakukeun éta kana baktéri, anu sabenerna bisa katingali dina mikroskop, jadi sabenerna aya,
sanajan kitu, lamun urang misahkeun baktéri éta, urang teu bisa nyababkeun inféksi dina ékspérimén anu dikontrol.
Conto: Lamun kuring nyokot salmonella atawa baktéri séjén anu disebut-sebut jadi panyabab gejala tangtu,
kuring moal bisa ngajangkiti atawa ngotoran mahluk hirup anu séhat ku éta. Éta mah teu jalan kitu.
Biasana urang sok niténan yén nalika hiji mahluk hirup geus gering atawa némbongkeun gejala, baktéri ogé ngembang biak sacara lokal
dina waktos anu sarua, salaku pangaruh barengan, kitu cenah.
Tapi éta téh, contona, pikeun nyieun analogi pikeun nu nonton, siga imah nu keur kabakar.
Lamun aya imah nu keur kabakar, biasana atawa ampir salawasna abdi ningali yén di dinya ogé aya pamadam kebakaran.
Éta hartosna korelasina, korelasina kacida pisan luhur.
Nanging, ieu henteu ngabuktikeun yén para pamadam seuneu ogé janten panyabab seuneuna.
Maranéhna ngan mucunghul barengan jeung seuneu.
Janten anjeun kedah pisan-pisan ati-ati kana mikroorganisme jeung baktéri sarta nenjo sacara jéntré.
Ngan kusabab maranéhna mucunghul babarengan jeung gejala, henteu hartosna yén maranéhna anu nyababkeunana.
Kusabab, sakumaha abdi kakara nyarios, upami abdi misahkeun éta sarta masihan baktéri ka
jalma séhat anu teu gering, euweuh nanaon kajadian.
Sareng éta sabenerna mangrupikeun bantahan yén inféksi atawa panyebaran panyakit aya
pisan ngaliwatan mikroorganisme saperti baktéri.
Tapi éta ogé ngawengku parasit jeung cacing. Di dinya ogé éta teu jalan.
Anjeun teu bisa nularkeun jalma séhat ku cara kieu. Éta mah teu jalan.
Sumuhun, tapi balik deui ka kaayaan ieu di kelas.
Henteu sadayana barudak tuang kadaharan anu sarua. Maranéhna ogé teu sadayana gaduh kaayaan hirup anu persis sarua.
Kumaha bisa, nya, maranéhna sadayana ngalaman gejala anu sarua?
Janten, nalika urang nyarios yén urang gaduh gejala anu sarupa dina hiji kelas:
Kahiji, ieu henteu salawasna mangaruhan sakabéh barudak, tapi ngan sababaraha waé.
Sareng urang kedah milarian titik temu. Barudak sadayana aya di hiji rohangan.
Maranéhna sadayana boga palajaran anu sarua.
Aranjeunna sadayana kakeunaan kaayaan iklim anu sarua.
Aranjeunna sadayana kakeunaan kaayaan lingkungan anu sarua di kamar ieu.
Sareng éta tiasa janten cukup variabel atanapi argumen, anu tangtosna teras kedah diuji dina ékspérimén anu wajar.
Éta bakal jadi léngkah kadua. Tapi urang mah teu kakurangan hipotesis. Leres pisan.
Tapi lamun anjeun nyebut yén ayana virus nu nyababkeun panyakit ieu tacan kabuktian jeung yén élmu pangaweruh dasarna teu
nyaho naon nu keur dilakukeun atawa naon nu keur dipilarian, sabaraha mangpaatna léngkah pencegahan saperti vaksinasi?
Leres, éta ogé tiasa mangpaat sanajan teu aya bukti virus lamun éta nunjukkeun kaunggulan dina ékspérimén anu wajar.
Jadi, sanajan virus aya atawa henteu, vaksinasi masih bisa jalan.
Tapi éta lain anu kajadian nalika ékspérimén dilaksanakeun ku vaksinasi.
Kahiji, kalolobaan pisan studi ngeunaan vaksinasi ogé henteu nuturkeun aturan ilmiah.
Ieu hartosna yén urang sahenteuna gaduh dua kelompok.
Hiji jalma nampi vaksin, hiji jalma nampi plasebo anu cocog.
Sareng teras gambar klinis murni dipariksa.
Kitu ogé kajadian jeung coronavirus, contona, jeung vaksin coronavirus.
Geus dicandak perhatian pikeun ngalebetkeun grup plasebo.
Saterusna manehna dipasihan larutan saline, anu sabenerna mah henteu cocog dijadikeun plasebo.
Kusabab placebo dina kontrol négatif anu wajar sabenerna ngan ukur béda jeung bahan aktif dina hiji
variabel wungkul, sangkan ngan variabel éta anu bisa diamati.
Dina hal éta, éta bakal janten komponén viral ieu.
Larutan saline béda ti vaksin sabenerna dina ratusan variabel.
Tapi éta mah urusan anu béda pisan.
Naon anu dilakukeun dina studi-studi coronavirus ieu pikeun vaksin coronavirus? Contona, BioNTech-Pfizer?
Jalma-jalma lajeng diuji sacara basajan maké tés PCR.
Sanajan kitu, lamun anjeun maca tulisan leutik dina studi éta, anjeun bakal ningali yén
jumlah jalma anu gering dina dua grup éta sarua.
Dina studi-studi ieu, ieu disebut "kasus Covid-19 anu dicurigai".
Éta hartosna yén kira-kira jumlah jalma anu gering téh sarua.
Henteu mungkin pikeun ngabédakeun nanaon di klinik sabenerna.
Ieu hartosna yén vaksinasi éta henteu boga pangaruh klinis nanaon. Ngan tés PCR nu némbongkeun bédana.
Sareng di dinya ogé, urang ngkritik vaksin.
Éta tacan kabuktian sacara ilmiah yén éta mujarab ngalawan panyakit. Jeung pikeun nambahkeun deui, kitu cenah:
Lamun anjeun ningali kana campak jeung batuk rejan, atawa panyakit séjén anu patali jeung vaksinasi, dimana kedokteran
konvensional nyatakeun yén vaksinasi geus ngaleungitkeun panyakit-panyakit éta, anjeun sabenerna bisa ningali yén lila
saméméh vaksinasi diwanohkeun, statistik nunjukkeun yén kajadian panyakit-panyakit éta geus turun, malah turun sacara dramatis.
Dina sababaraha kasus, sapertos campak, angka kajadian geus turun nepi ka 95 persén di Jérman saméméh vaksinasi diwanohkeun.
Ieu hartosna yén panyakit éta sabenerna geus leungit nalika vaksinasi diwanohkeun.
Ieu hartosna yén taya pangaruh anu tiasa disimpulkeun tina data ieu ogé.
Éta sababna urang ngkritik vaksin sarua jeung urang ngkritik virologi.
Sareng, sakadar catetan, kalolobaan ubar séjén ogé dianggap teu épéktif jeung teu diperlukeun.
Tapi éta mah siga panipuan.
Numutkeun anjeun, naha sakabéh ahli virologi jeung panaliti médis téh panipu jeung jalma jahat?
Henteu, henteu pisan. Urang salawasna kudu mertimbangkeun komponén manusa ogé.
Kusabab jalma-jalma ieu geus ngahaturkeun sakabéh hirupna pikeun ieu widang, pikeun panalungtikan ieu.
Aranjeunna bias, sakumaha ceuk urang dina basa Inggris, atawa prejudis, boga pandangan anu ngabengkok, teu
bisa mikir sacara kabuka, sarta sering sakabéh kahirupan maranéhna gumantung kana éta.
Éta hartina maranéhna boga kulawarga, boga barudak jeung sajabana, sarta bisa jadi teu mampuh pikeun jadi kritis.
Anjeun sok kudu ngémutan éta; éta henteu otomatis ngajadikeun jalma jahat.
Loba ahli virologi geus bisa dituduh teu nyaho.
Kusabab maranéhna terus-terusan nampik tawaran urang pikeun ngobrol.
Kadang-kadang kami nampi jawaban kana patalékan anu ditulis, tapi henteu salawasna, sarta éta pisan hésé pisan
pikeun ngalaksanakeun debat ilmiah anu obyektif di dinya.
Anjeun tangtu tiasa nuduh maranéhna ku éta, tapi abdi moal nepi ka nyebut yén sakabéh dokter atawa sakabéh ahli
virologi jeung sajabana ngalakukeun éta sacara sengaja.
Ieu leuwih kawas hiji cara ngajaga diri, sarta ogé hiji kabodoan ngeunaan topik ieu.
Sanajan kitu, para panyokong téori virus nyatakeun yén ngan ku diwanohkeunana kabersihan, contona ku Ignaz
Semmelweis dina ginekologi jeung ku Robert Koch ngaliwatan téori kuman, panyakit menular mimiti ngurangan.
Naha anjeun henteu ngariko yén prestasi-prestasi éta bakal dibatalkeun deui ku pernyataan anjeun?
Anjeun sok kudu ngabédakeun. Léngkah-léngkah saperti ningkatkeun kabersihan tangtu bisa boga pangaruh, contona,
saukur sabab abdi ngantepkeun bahan asing anu langkung saeutik asup kana tatu abdi atawa kana awak abdi.
Tangtosna, awak ngaréspon kana kotoran asing, saur abdi, kalayan radang.
Éta écés pisan, sarta memang leres.
Tapi éta henteu salawasna aya patalina jeung virus.
Dina virologi, pernyataanna écés pisan: aya partikel leutik anu nyababkeun panyakit, anu jadi sababna.
Sareng abdi kedah ngabuktikeun éta sacara ilmiah. Abdi teu tiasa saukur ngantepkeun éta kitu waé.
Tangtu waé, kaayaan kabersihan geus ningkat. Nanging, ieu ogé miboga watesan anu signifikan.
Contona, salila pandemi coronavirus, loba pisan studi anu dilakukeun, saperti dina
kasus influenza, dimana dua kelompok anu diuji.
Hiji nerapkeun ukuran kabersihan, nu séjén henteu.
Atawa hiji maké topéng, sedengkeun nu séjénna henteu.
Jeung dina sakabéh studi RCT nu disebut standar emas ieu, dimana aya dua kelompok jeung ngan hiji variabel
nu béda, anjeun manggihan yén boh ukuran kabersihan boh masker teu boga pangaruh nanaon.
Kadua kelompok sok miboga jumlah pasien gering anu boga gejala anu sarua.
Janten teu aya bédana anu signifikan sacara statistik. Jeung éta ogé ngabantah hipotesis ieu.
Sanajan kitu, kabersihan tangtu waé disarankeun ayeuna pikeun tatu kabuka, sakumaha nu kakara ku abdi disebatkeun.
Kusabab awak paling séhat lamun euweuh zat asing dina jaringan. Éta écés pisan.
Teras, sacara sajarah, ogé aya usaha-usaha skala ageung pikeun nyebarkeun inféksi.
Antara perang dunya, salila perang dunya.
Naha ieu henteu nyababkeun kacindekan yén, sajaba ti baktéri, aya mékanisme panyabab panyakit séjén
anu bisa ditelusur deui ka partikel-partikel ieu?
Tah, sabenerna geus aya sababaraha usaha panyebaran salila sajarah.
Salila pandemi flu Spanyol, enya, tapi ogé engkéna jeung campak jeung loba panyakit séjén, flu jeung sajabana.
Sareng abdi parantos nyarios ti mimiti yén maranéhna sok gagal.
Jadi anjeun moal tiasa ngabuktikeun yén anjeun tiasa nularkeun jalma dina cara anu dikontrol. Éta henteu salawasna hasil.
Jeung dina titik ieu, sahenteuna, sabenerna urang kudu mimiti mikir jeung mertimbangkeun yén aya hiji hal anu teu bisa bener.
Para dokter atawa staf panalungtikan anu aub dina studi-studi ieu tangtu waé sok panasaran ngeunaan ieu. Hei, kumaha bisa kitu?
Di dieu, urang keur nyobian maké panyakit anu paling nular sacara ékspérimén, tapi éta mah teu kungsi hasil. Kumaha bisa kitu?
Teras, tangtosna, muncul argumen sapertos "Sumuhun, meureun virusna henteu cukup dikonsentrasi,
atanapi meureun subjek tés ieu parantos kebal."
Ieu sadayana hipotesis anu saé, teu aya patalékan ngeunaan éta.
Kanyataanna, sanajan kitu, urang tacan kungsi bisa ngabuktikeun inféksi dina hiji ékspérimén.
Sareng anjeun kedah ngantep éta nyerep heula, anjeun kedah nyerna heula, sareng anjeun kedah sadar heula.
Jeung éta ngabantah klaim yén urang gaduh inféksi di dieu pisan sarta yén éta jalan ngaliwatan partikel-partikel ieu.
Anjeun tiasa ningali éta dina studi topéng ieu.
Lamun, contona, masker FFP2 sabenerna dipaké, atawa lamun aya virus, tangtu bakal aya pangaruhna.
Atawa masker higiénisna kuduna aya pangaruhna, tapi teu aya.
Ieu hartosna yén urang gaduh bantahan ngeunaan virologi dina sababaraha dimensi jeung rupa-rupa ékspérimén.
Tangtu waé ayeuna urang tiasa nyobian kalayan sagala tanaga jeung sagala cara pikeun ngajaga éta tetep hirup, anu sabenerna keur
dilakukeun, sabab loba pisan anu gumantung kana éta, loba pisan industri anu gumantung kana éta,
loba pisan perputaran ékonomi, artos jeung sajabana.
Urang tiasa ngabayangkeun yén lamun ieu mimiti ragrag, bakal aya gempa bumi anu gedé pisan, anu tangtu waé rék dihindari.
Sareng kami saukur hoyong nunjukkeun sacara ilmiah jeung obyektif yén aya masalah anu kacida gedéna jeung
kontradiksi anu kacida gedéna nalika ningali élmu éta, sarta éta teu tiasa ditampi salaku élmuwan.
Salaku élmuwan kritis, hiji jalma teu tiasa nampi ieu.
Éta hartosna yén sumber-sumberna kitu sahingga téori ieu henteu sabenerna tiasa ditampi. Naha
anjeun parantos maca sumber-sumber ieu sorangan?
Leres pisan, di Next Level, sakumaha anu kakara abdi sebat, kami parantos silih surat sareng puluhan
lembaga, sabenerna leuwih ti 200, sareng para ahli virologi.
Kami parantos ngalaksanakeun wawancara sareng ngirim patalékan ka Institut Robert Koch sareng ka sakabéh lembaga séjén di
sakuliah dunya anu gaduh hal pikeun dilaporkeun dina widang ieu.
Sarerea mastikeun yén teu aya kontrol négatif dina sampel séhat, yén teu aya kontrol négatif pisan
dina sékuensing génom. Janten éta lengkep teu aya.
Kanyataan yén ékspérimén inféksi henteu dilaksanakeun, contona alatan alesan étika, téh ngan
saukur argumén palsu anu dipaké pikeun pembelaan.
Anjeun tiasa ngalakukeun hal anu sami ka sasatoan, sapertos anu sok anjeun lakukeun ku vaksin jeung ubar
séjén, tapi anéhna etika dianggo salaku argumen di dieu.
Jadi anjeun ngan saukur nyobian ngajaga diri tina kontradiksi ieu, sarta panitén anu taliti atawa malah jalma anu boga pola
pikir ilmiah bakal gancang nyadar yén aya masalah anu gedé pisan di dieu dina hal
pamikiran ilmiah ogé dina hubungan sabab-akibat ieu.
Sareng pikeun balik deui ka gambar-gambar ieu di dieu, ka struktur-struktur ieu.
Aya hiji karya utama ku Karlheinz Lüdtke ti Institut Max Planck pikeun Sajarah Élmu.
Manéhna geus nalungtik sajarah awal virologi sarta ogé geus ngahontal kasimpulan yén gambar-gambar ieu nyangking masalah anu
gedé pisan, sabab éta sanés gambar optik tina mikroskop saperti anu urang terang, tapi sabenerna mah éta mah lain gambar pisan.
Di dieu, mikroskop éléktron keur dipaké.
Sampel anu dilebetkeun kana mikroskop éléktron ieu, dina kamar vakum, kudu diperlakukeun kalayan ati-ati pisan.
Contona, maranéhna kudu dilapis ku logam supaya bisa ngalirkeun listrik, teras kudu dibekukeun atawa
dipasang antara dua pelat kaca maké résin époksi.
Éta téh beban stres anu kacida gedéna kana jaringan ieu, anu geus nimbulkeun tegangan sarta bisa nyababkeun parobahan.
Karlheinz Lüdtke ti Institut Max Planck ogé parantos nyatet yén aya masalah anu kacida gedéna, yén
artefak lumangsung – éta nu disebut dina élmu pangaweruh.
Artefak téh saukur hasil atawa struktur anu timbul ngan kusabab kaayaan ékspérimén.
Sareng ieu sanés gambar, ieu téh arus listrik anu dirobah ku komputer, teras sacara matematis dirobah jadi gambar, kitu cenah.
Jeung éta mangrupa masalah séjén. Ieu hartosna yén dina skénario pangalusna urang ngurus bukti henteu
langsung, tapi henteu kungsi ngurus bukti langsung.
Bukti langsungna nyaéta: abdi gaduh jalma nu gering, abdi gaduh jalma nu séhat, abdi ngahijikeun maranéhna, jalma nu gering
ngainfeksi jalma nu séhat, tuluy jalma nu séhat jadi gering.
Abdi nyokot ludah atawa ingus ti jalma anu gering, masihan ingus éta ka jalma anu séhat, teras jalma éta gering.
Éta bakal jadi bukti langsung. Éta mah teu kungsi kajadian dina virologi.
Lamun anjeun ngalakukeun éta, éta moal jalan. Jeung éta téh kritik utama kana sakabéh masalah éta.
Janten hayu urang nyimpulkeun hasilna.
Elmu jeung panalungtikan bakal leuwih hadé lamun ngajaga diskusi tetep kabuka.
Kusabab bisa jadi urang keur digawé dina pamahaman dasar anu salah, meureun henteu ngan
dina virologi, tapi ogé dina widang séjén.
Sareng éta bakal, sakumaha anjeun nunjukkeun, ngalanggar dasar-dasar élmu pangaweruh. Leres,
pamustunganana éta bakal ngajadikeunana jadi teu masuk akal.
Sareng éta tangtosna bakal janten kaayaan anu urang teu hayang kapanggih, dimana urang balik deui kana jaman
poék nalika sagala hal teu tiasa dibuktikeun sacara pasti.
Bapak Haberland, hatur nuhun parantos nyarita ka kami.
Abdi panasaran hoyong ngadangu naon anu bakal diomongkeun ku pamiarsa ngeunaan ieu.
Kla.TV nampilkeun sora-sora béda nu teu disensor supaya urang bisa nyadar naon anu sabenerna. Hatur nuhun pisan.
Sumuhun, hatur nuhun ogé pikeun kasempetan ieu. Kuring pikir ieu kacida pentingna.
Loba panonton pasti geus kungsi ngadéngé ngeunaan topik ieu, tapi kalolobaanana pasti tacan.
Sareng sakumaha anu parantos ku abdi carioskeun, ieu téh kacida héséna pikeun ngobrolkeun topik ieu di hareupeun umum.
Anjeun sabenerna ngan meunang panolakan di mana-mana lamun rék ngobrolkeun topik ieu.
Janten, wajar disebutkeun yén aya usaha pikeun ngadekkeun informasi ieu.
Sareng abdi ngajak pamiarsa pikeun mariksa sadaya pernyataan abdi dina situs wéb kami wissen-neu-gedacht.de.
Kami parantos ngungkabkeun loba publikasi kalayan sagala korespondénsi, sagala sumber,
sarta ogé loba prosés pangadilan dina widang ieu.
Sumuhun, kami ogé gaduh aplikasi, Nexiqa, , dimana anjeun tiasa ngajajah sadaya topik ieu ngagunakeun métode
"patarosan jeung jawaban" ChatGPT sarta maca sadaya publikasi virologi ieu kalayan bantuan, kitu cenah.
Kumaha saéstuna abdi tiasa nyaho tina publikasi yén élmu diabaikan, dilanggar, atanapi malah dina
korespondénsi sareng ahli virologi sareng sajabana?
Jadi anjeun meunang loba inpormasi di dinya.
Saé pisan, janten ayeuna gumantung ka panonton pikeun mariksa fakta sorangan sareng
naroskeun patarosan ka anjeun. Hatur nuhun pisan.
Hatur nuhun ogé.