Bugun bizda tibbiyot fanining poydevorlarini silkitayotgan mehmonimiz bor.
Viruslar mavjud emasligini da'vo qiladigan kishi. Yoki hech bo'lmaganda foydalanish mumkin
bo'lgan dalillar yo'qligini aytadigan kishi.
Yomon obro'ga ega hamma narsani biladigan kishi? Aqldan ozgan ezoterikchi yoki hattoki radikal revizionistmi? Ko'ramiz.
Quyidagi tezislar uning Next Level platformasi veb-saytida shakllantirilgan:
Biz jasur savollar berish va qayta o'ylash yo'lini tanlayapmiz.
Biz virusologik va tibbiy mavzularni yangicha nuqtai nazardan o'rganib,
qarama-qarshiliklarni aniqlaymiz va haqiqiylikni talab qilamiz.
Bizning da'volarimiz tekshirilishi mumkin bo'lgan manbalarga mustahkam tayangan va
konstruktiv muhokama uchun mustahkam poydevor yaratadi.
Biz innovatsion qarashlarga ochiq bo'lib qolamiz va ilm-fanda uzluksiz o'z-o'zini
tekshirishni rag'batlantiramiz. Bu ulug'vor yondashuv!
Keling, Next Level matbuot kotibi janob Marvin Haberlandni Kla.TV studiyasiga kutib olaylik. Xush kelibsiz!
Xayrli kun va taklif uchun katta rahmat.
Ha, men mamnun bo'laman! Bir tomondan, bu juda hayajonli tuyuladi.
Janob Haberland, bu intilish ulug'vor va foydali, lekin boshqa tomondan savol tug'iladi:
virus masalasiga doir bu haqiqatan ham zarurmi?
Virus haqidagi savol bir asrdan ortiq vaqtdan beri hal qilinmaganmi va cheksiz tadqiqotlar
tomonidan inkor etib bo'lmas darajada isbotlanmaganmi?
Nega, deyish mumkinki, soatni orqaga burishga o'xshaydi, go'yo virus bo'yicha ishonchli tadqiqotlar bo'lmaganidek?
Ha, bu yaxshi savol. Agar biz boshida siz belgilagan yoki o'qib bergan mezonlarni barcha mavzularga
qo'llasak, unda hech qanday istisno qila olmaymiz.
Va bu tamoyilni virusologiyaga qo'llab, virusologlarning nashrlarini, ularning ishlarini hamda virusologiyadan kelib
chiqqan natijalarni, masalan, dorilar, emlashlar yoki tavsiyalarni ilmiy jihatdan haqiqiyligini tekshirganimizda,
ilmiy metod bilan bog'liq jiddiy muammolar yuzaga keladi.
Va bugun aynan shu haqida gaplashamiz.
Ha, lekin viruslar shubhasiz topilgan va bizga ommaviy axborot vositalari hamda ixtisoslashgan nashrlarda taqdim etilgan.
Men bilan birga bluetongue virusi, HIV virusi, chechak virusi va koronavirusning bir nechta rasmlarini olib keldim.
Bu inqilobiy yutuqlar haqida nima deyish mumkin?
Mana bu yerda qora va oq rangda isbot bor.
Shunday qilib, agar siz, masalan, ikki kishi bir-birini yuqtira oladi degan gipotezadan boshlasangiz, unda
men gipotezamni qo'llab-quvvatlaydigan yoki tasdiqlaydigan tajriba o'tkazishim kerak bo'ladi.
Va virologiyada aytilishicha, kichik zarrachalar masalan havodan A dan B ga sakrab o'tadi va keyin ular kimnidir yuqtiradi.
Bu shuni anglatadiki, men bu gipotezani tasdiqlash uchun sabab va oqibatning butun zanjirini isbotlashim kerak.
Biroq, bu tasvirlar bunday sinov yoki tajribada yaratilmagan. Bu yerda ko'rsatilgan tasvirlar laboratoriyada tajriba o'tkazgan
virusologlar tomonidan yaratilgan – in vivo, ya'ni odamlarda emas, balki laboratoriya hujayra madaniyatlarida –
odatda maymun buyrak to'qimasidan olingan hujayra madaniyatlarini zaharlash va och qoldirish orqali.
Va keyin bu tasvirlar paydo bo'ladi. Bu, boshqa narsalar qatori, sitopatik ta'sir deb ham ataladi.
Lekin haqiqat shundaki, agar siz sog'lom hayvonlarning sog'lom to'qimasi bilan xuddi shu tajribani takrorlasangiz
yoki kasal hayvonlardan olingan namunalardan hech birini qo'shmasangiz, aynan bir xil tasvirlarni olasiz.
Bu ilm-fanda nazorat tajribasi yoki salbiy nazorat deb ataladigan narsa bo'ladi.
Bu aslida laboratoriyamdagi tajriba o'rnatilmasi o'zi ushbu natijani keltirib chiqarayotgan
bo'lish ehtimolini inkor etishga qaratilgan.
Bu shuni anglatadiki, agar men hozir tajriba o'tkazib, sog'lom namuna olsam, aynan bir xil tasvirlarni olaman.
Ammo virologlar hech qachon buni qilmaydi. Ular faqat bitta tajriba o'tkazadilar, keyin bu tasvirlarni suratga olib, ularni
kasallik keltirib chiqaruvchi patogenlar deb da'vo qiladilar.
Biroq, ular birinchidan, bu hodisa faqat kasal odamlarda yuz berishini, ikkinchidan esa, bu tuzilmalar
aslida kasallikni keltirib chiqarishini isbotlamaganlar.
Chunki keyingi bosqichda faqatgina rasm zarracha yoki tuzilmaning kasallikni keltirib chiqarishini isbotlamaydi.
Men shikastlangan uyni ko'rsatib, shikastlanish zilzila tufayli yuzaga kelganini aytishim
mumkin, lekin rasm o'zi buni isbotlay olmaydi.
Zararga sabab bo'lgan boshqa bir omil bo'lishi mumkin edi.
Bu shuni anglatadiki, men bu tasvirni suratga olib ko'rsatganimdan so'ng, aslida u faqat kasal odamlarda
uchraydi; sog'lom odamlarda bu tuzilmalarni topa olmayman, shuning uchun men ularni ajratib olishim kerak bo'ladi.
Va keyin, keyingi tajribada, uni hayvonlarga yoki odamlarga bering va keyin namoyish eting:
Aha, agar men ularga bu tuzilmalarni bersam, ular hozirda xuddi shu alomatlar bilan kasallanadilar.
Virusologlar ham buni hech qachon qilmaydilar.
Shuning uchun barcha ishlar faqat laboratoriyada bajariladi.
Hujayra madaniyatlari zaharlanadi, antibiotiklar bilan och qoldiriladi va hokazo, va
natijada sitopatik ta'sirlar yuzaga keladi.
Ta'kidlanganidek, ular aynan bir xil tarzda yuzaga keladi va sog'lom to'qimalarda ham ajratib bo'lmaydi.
Va juda ko'p virusologik tadqiqotlar va virusologik nashrlar mavjud, xususan, zamonaviy virusologiyaning 1940 va
1950-yillardagi dastlabki davrlariga oid, keyinchalik esa son-sanoqsiz marta nashr etilgan, ular sog'lom
to'qima ishlatilganda ham bu ta'sir yuz berishini ko'rsatadi.
Va 1980- va 1990-yillardan beri virusologlar sog'lom to'qimalarni nazorat qilish orqali bu tajribalarni
o'tkazishdan doimiy ravishda bosh tortib kelishmoqda.
Bu endi qilinmaydi. Men bu haqda ko'plab maktub almashdim.
Shu maqsadda men Axborot erkinligi to'g'risidagi qonun doirasida ko'plab so'rovlar yubordim.
Butun dunyo bo'ylab, xalqaro miqyosda: Robert Koch instituti, Angliya Jamoat Salomatligi Xizmati, Italiyada,
Amerikada CDC, Fransiyada Pasteur instituti, Avstraliyada Melburn universiteti, Doherty instituti va hokazo va hokazo.
Barcha mumkin bo'lgan viruslar, qizamiq, SARS-CoV-2, OIV uchun. Va xabar har doim bir xil:
Yo'q, biz sog'lom material bilan nazorat tajribalarini yoki salbiy nazoratni o'tkazmaymiz. Bu qat'iyan amalga oshirilmaydi.
Ammo agar ular bu farqdan xabardor bo'lsa, ularning izohi nima? Xo'sh, nega ular buni qilmaydilar?
Ular: "Ha, biz buni 1940-yillarda hal qilib bo'ldik, endi bunga ehtiyojimiz yo'q" deyishadimi?
Xo'sh, javoblar turlicha. Ba'zan bu tajribalarni o'tkazishga imkoniyat yo'qligini eshitasiz.
Siz butunlay ijobiy tajribalarga e'tibor qarataysiz.
Bu, masalan, Avstraliyaning SARS-CoV-2 ga bergan javobi edi.
Boshqa hollarda, masalan, Friedrich Loeffler institutida hozirgi oyoq-og'iz kasalligi epidemiyasi paytida bizga bu
keraksiz ekani aytildi, chunki boshqa, bilvosita usullar allaqachon namunada virus mavjudligini isbotlagan edi.
Va men aytardim, bular tez-tez eshitiladigan keng tarqalgan bahonalar.
Biroq, ular ilmiy jihatdan qoniqarli emas va Germaniyaning Infektsiyalardan himoya qilish to'g'risidagi
qonunining 1-bo'limiga muvofiq barcha virusologlar va muassasalar uchun majburiy bo'lgan ilmiy usulni ham buzadi.
Unda har bir kishi so'nggi ilmiy kashfiyotlarga muvofiq ishlashi kerakligi aytiladi.
Germaniyadagi Germaniya Tadqiqotlar Fondi barcha olimlar uchun ilmiy ish qoidalarini belgilaydi.
Va bu aniq ko'rsatadiki, biz salbiy nazoratlarni o'tkazishimiz, ya'ni usullarimizni tekshirishimiz va hamma
tushunadigan qilib hamma narsani hujjatlashtirishimiz kerak.
Va bu virusologiyada mutlaqo buzilgan.
Ammo nazorat tajribalarini o'tkazganingizda, biz o'zimiz e'lon qilganimizdek, masalan, virusologlar foydalanadigan xuddi shu
antibiotiklarni sog'lom materialga qo'shib, virusologlar qo'llaydigan xuddi shu ochlik usullaridan foydalangan holda
o'tkazgan nazorat tajribalarimizda aynan shu ta'sirlarni olasiz.
Va, albatta, bu ilgari virusologlarning o'zlari tomonidan bir necha marta e'lon qilingan, lekin aytganimdek, biz 1940-yillardan
1960- va 1970-yillargacha bo'lgan davr haqida gaplashyapmiz. 1980- va 1990-yillardan
beri bunday ish oddiygina amalga oshirilmaydi.
Biz har doim viruslar haqida gapiramiz. Nega bu hujayra madaniyatlarida antibiotiklar bor? U yerda nima qilishyapti?
Ha, bu ham juda, juda muhim va yaxshi savol.
Virusologlar laboratoriyada hujayra madaniyati tajribalarida hujayra madaniyatini
dezinfeksiya qilish uchun antibiotiklardan foydalanadilar.
Siz bakteriyalar yoki boshqa mikroorganizmlarning tajribaga ta'sir qilishini oldini olmoqchisiz.
Ular faqat viruslarni xohlashadi, ular aslida tirik emas, tirik mavjudotlar emas, ular faqat
shu viruslarning ta'sir qilishini xohlashadi.
Va ular deyarli barcha boshqa mikroorganizmlarni yo'q qilib tashlamoqchi.
Biroq, virusologlar ko'pincha antibiotiklarning o'zi to'qimalarga, xususan, bu hujayra madaniyatiga katta
bosim yuklayotganini e'tibordan chetda qoldiradilar.
Antibiotiklarni berish ham qo'llaniladi, odatda penitsilin va streptomitsin birgalikda ishlatiladi; ular alohida-alohida
hujayra madaniyatiga stress tug'diradi va natijada sitopatogen ta'sir yuzaga keladi, ya'ni hujayra madaniyati parchalanadi,
va bu bizga virusli tasvir sifatida sotiladi, deyish mumkin.
Shuningdek, xat almashuvida virusologlarning bayonotlari ham keltirilgan, jumladan Friedrich Loeffler instituti kabi
muassasalardan kelgan bayonotlar, ular aniq shunday deydi:
Bu yaxshi ma'lum. Virusologlar biladiki, antibiotiklar to'qimalarga muammo tug'dirishi va bu
sitopatik ta'sirni keltirib chiqarishi mumkin.
Va shu sababli, ilmiy nuqtai nazardan, nazorat sinovini o'tkazish majburiy bo'ladi, unda sog'lom namunaga ham antibiotiklar
qo'llaniladi, ammo bu ham hech qachon amalga oshirilmaydi.
Bu shuni anglatadiki, eng zamonaviy usullar va eng yaxshi skaner elektron mikroskoplar yordamida ham sog'lom
va kasal odamlarda bir xil ta'sirlarni ko'rish mumkin.
Ha.
Farqi yo'qmi?
Farqi yo'q, ajratib bo'lmaydi.
Yana bir jihat bor, Germaniya Tadqiqotlar Assotsiatsiyasi uni talab qilmoqda, u virologiyada
hech qachon qo'llanilmaydi, va bu – blinding.
Aslida laboratoriyadagi virologlar qaysi namuna yuqtirilgan, qaysi biri masalan sog'lom manbadan olinganligini
bilmasliklari juda muhim, shunda ular hech qanday tarafkashlik yoki oldindan shakllangan qarashlarga ega bo'lmaydilar.
Bu ham virologiya sohasida hech qachon qilinmaydi.
Bu shuni anglatadiki, aslida bizda ilmiy usulning bir nechta buzilishlari mavjud.
Nazorat tajribalarining yo'qligi, to'liq hujjatlashtirishning yo'qligi va maskirashning yo'qligi, va bularning barchasi doimiy
ravishda buzilmoqda – hatto Robert Koch instituti tomonidan ham.
Va aytganimdek, bu faqat ilmiy usulga qarshi tanqid emas, balki biz bilamizki, bu nazorat tajribalarini o'tkazganingizda ham
xuddi shu natija ajralib bo'lmaydigan darajada yuzaga keladi.
Bu oddiygina virusologiyaning – hech bo'lmaganda shu ta'sirning – bevosita inkor etilishi va soxtaligi isbotidir.
Biz hozir bu yerda hujayra kultivatsiyasi tajribalariga oid ushbu tasvirlarni muhokama qildik.
Keyin virologlar ikkinchi bosqichga – ya'ni genomni ketma-ket aniqlashga o'tishadi, bu haqda
ba'zi tomoshabinlar ilgari eshitgan bo'lishi mumkin.
Keyin virusning genomini yoki genetik ma'lumotlarini aniqlashga urinish amalga oshiriladi.
Bularning barchasi, deyish mumkinki, kompyuter modeli yordamida amalga oshiriladi.
Bu faqat dasturiy ta'minot dasturlari yordamida amalga oshirilgan kompyuter simulyatsiyasidir.
Bu haqiqiy ketma-ketlikni aniqlash bilan hech qanday aloqasi yo'q va bu yerda ham hech qanday tekshiruvlar o'tkazilmaydi.
Va aynan shu ta'sirlarni keltirib chiqaradigan sog'lom hujayra kulturasi ketma-ketligini ham aniqlash kerak bo'ladi.
Va mana ko'rasizki, buni qilganingizda sog'lom hujayra madaniyatida ham xuddi shu
genomlarni, xuddi shu viruslarni topasiz.
Bu shuni anglatadiki, men antibiotiklar bilan zaharlab va och qoldirgan sog'lom hujayra
madaniyatidan barcha viruslarni hisoblay olaman.
Men u yerda kompyuter dasturi yordamida HIVni xuddi shuncha oson topa olaman.
Men u yerda SARS-CoV-2 ni hamda uning variantlarini topa olaman.
Va men bu jarayonni yanada soddalashtirishim mumkin, bu hujayra madaniyatini PCR kabi qo'shimcha bosqichlarga duchor etib,
ya'ni, aytish mumkinki, bu hujayra madaniyatini ko'paytiraman.
Bu shunchaki materialni ko'paytirishimni anglatadi.
Bu kompyuter dasturi uchun viruslarni topish va hisoblashni, deyish mumkinki, yanada osonlashtiradi.
Va biz bularning barchasini tanqid qilamiz, chunki agar uni ilmiy jihatdan, to'g'ri nazorat qilsak,
virusologlarning bayonotlarini soxtalashtirib, inkor etamiz.
Va – bu hammasi biroz murakkab eshitildi, shuning uchun uni yana bir-ikki marta tinglashingizga to'g'ri kelishi mumkin –
lekin endi eng sodda va eng muhim nuqta keladi, bu barcha tomoshabinlar uchun ham mutlaqo mantiqiy bo'lishi kerak.
Bizga doim ko'rsatilayotgan bu tasvirlarga, hujayra madaniyati tajribalari va kompyuter yordamida genoma
ketma-ketligini aniqlashga qaramay – butunlay shularning barchasidan mustaqil ravishda:
Tarixda o'tkazilgan barcha yuqumli tajribalar, ya'ni sog'lom va kasal shaxslarni, hayvonlar bo'lsin yoki
odamlar, birga qo'yish bo'yicha o'tkazilgan barcha tajribalar muvaffaqiyatsiz tugadi. Hammasi!
Bu shuni anglatadiki, kasallikning yuquvchanligini isbotlash uchun kasal va sog'lom odamlarni nazorat ostidagi tajribada
birga to'plashga harakat qilganimda, bu hech qachon ishlamaydi!
Va bu ham virologiyaning bevosita inkoridir.
Ha, ehtimol bilvosita. Ammo bu infektsiyalarni ko'rib turganingizda viruslar
kasallik keltirib chiqarmaydi, deb ayta olmaysiz.
Ya'ni, buni maktab sinfxonasida ko'rishingiz mumkin.
Keyin bir bola kasal bo'ladi, keyingi bola ham kasal bo'ladi, o'qituvchilar ham kasal bo'ladi, sinfning yarmi bo'sh qoladi.
Biz buni yana qildik. Bu qanday bo'lishi kerak?
Agar bakteriyalar aloqasi yo'qligi isbotlansa, lekin aslida biz tez-tez duch keladigan va
takror-takror qaytalanadigan bu noaniq simptomlar bo'lsa.
Bu paydo bo'ladigan tipik klinika. Buni qanday izohlaysiz?
Ha, biz bu narsalarni kuzatganimizda ilmiy gipotezalar paydo bo'ladi.
Masalan, endi tarqalayotgan narsa zarralar yoki viruslardir.
Bu juda yaxshi gipoteza. Ammo uni sinab ko'rganda u ishlamaydi.
Shunday qilib, bizga ko'proq g'oyalar, ko'proq gipotezalar kerak.
Albatta, biz bunga juda ko'p o'yladik.
Agar bu viruslar bo'lmasa, nima bo'lishi mumkin? Yoki mikroblarmi?
Bu aniq ravishda bizni ilmiy tadqiqotlar doirasida oziqlanish, atrof-muhit ta'sirlari, toksinlar va tashqi
omillarga duchor bo'lish kabi jihatlarga olib keladi.
Albatta, nurlanish manbalari, psixologik sabablar va stress ham tasavvur qilinishi mumkin.
Bularning barchasi, masalan, istalgan tajribada juda yaxshi eksperimental ravishda tasdiqlanishi mumkin bo'lgan sabablardir.
Men faqatgina ratsion orqali alomatlar paydo qilishim mumkin. Men toksinlar orqali o'simtalar paydo qilishim mumkin.
Men nurlanish tajribalar orqali o'simtalarni keltirib chiqara olaman.
Men bu o'zgaruvchilar yordamida tugmani bosish bilan alomatlarni yoqib-o'chirishim mumkin.
Bu shuni anglatadiki, biz allaqachon ko'plab simptomlar, ularni tajribada qanday hosil qilishimiz va, deyish mumkinki,
ularning sabablari haqida ancha ko'p ma'lumotga egamiz.
Ularning barchasi emas, lekin ko'pchiligi. Shuning uchun biz aytamizki, bu sohada tadqiqotlarni davom ettirish va ochiq
tadqiqotlar olib borish ma'qulroq, har doim boshidan oxirigacha to'liq inkor etilgan bu mavzuga e'tibor qaratishdan ko'ra.
Bu, shuningdek, qo'shimcha tushunchalar, qo'shimcha tadqiqotlar va qo'shimcha bilimlarga to'sqinlik qiladi.
Bu ham biz qat'iyan tanqid qiladigan narsa, chunki u inkor etilgan mavzuga bilim ufqini jiddiy cheklaydi.
To'g'ri tushunamanmi? Infektsiya uchun na viruslar, na bakteriyalar javobgar emasmi?
To'g'ri. Ilmiy nuqtai nazardan olganda, agar siz bu tajribalarni viruslar bilan yoki viruslar deb da'vo qilayotgan
narsalar bilan o'tkazsangiz, yuquvni isbotlay olmaysiz.
Ammo agar mikroskop ostida ko'rish mumkin bo'lgan, shuning uchun mavjudligi aniq bo'lgan bakteriyalar bilan shunday
qilsangiz ham, bu bakteriyalarni alohida ajratib olsak, nazorat ostidagi tajribada infeksiya keltirib chiqara olmaymiz.
Misol: Agar men salmonella yoki ma'lum alomatlarning sababi deyilayotgan boshqa bakteriyalarni olsam,
ularni sog'lom tirik mavjudotga yuqdira olmayman yoki ifloslata olmayman. Bu shunday ishlamaydi.
Har doim kuzatiladiki, jonli mavjudot allaqachon kasal yoki simptomatik bo'lsa, bakteriyalar ham mahalliy
darajada bir vaqtda ko'payadi, xuddi yon ta'sir kabi.
Ammo bu, masalan, tomoshabinga misol keltirish uchun, yonayotgan uy kabi.
Yong'in chiqqan uylar bo'lsa, men odatda yoki deyarli har doim u yerda o't o'chiruvchilar ham borligini ko'raman.
Bu korrelyatsiya, korrelyatsiya juda, juda yuqori ekanligini anglatadi.
Biroq, bu yong'in o'chiruvchilarning ham yong'in sababchisi ekanligini isbotlamaydi.
Ular faqat yong'in bilan bir vaqtda paydo bo'lishadi.
Shuning uchun mikroorganizmlar va bakteriyalarga juda, juda ehtiyot bo'lishingiz va ularni diqqat bilan kuzatishingiz kerak.
Faqatgina ular alomatlar bilan birga paydo bo'lishi ularning sabab ekanligini anglatmaydi.
Chunki, aytganimdek, agar men ularni ajratib olib, kasal bo'lmagan sog'lom odamga bakteriyalarni bersam, hech narsa bo'lmaydi.
Va bu aslida bakteriya kabi mikroorganizmlar orqali infektsiyalar yoki yuqumli
kasalliklar umuman mavjud emasligini inkor etishdir.
Ammo bu parazitlar va qurtlarni ham o'z ichiga oladi. U yerda ham ishlamaydi.
Sog'lom odamlarni bunday yuqtira olmaysiz. Bu ishlamaydi.
Ha, lekin sinfdagi bu vaziyatga qaytib kelish.
Har bir bola bir xil narsani yemaydi. Ularning yashash sharoitlari ham aynan bir xil emas.
Unda ularning barchasi bir xil alomatlarni qanday rivojlantiradi?
Shunday qilib, biz sinfda o'xshash alomatlarimiz borligini aytganimizda:
Birinchidan, bu har doim barcha bolalarga ta'sir qilmaydi, balki faqat ozchilikka ta'sir qiladi.
Va biz umumiy nuqtai nazarni izlashimiz kerak. Bolalar barchasi bir xonada.
Ularning barchasida bir xil darslar bor.
Ularning barchasi bir xil iqlim sharoitlariga duch keladi.
Ularning barchasi bu xonada bir xil atrof-muhit sharoitlariga duch keladi.
Va bu yetarli o'zgaruvchilar yoki argumentlar bo'lishi mumkin, albatta, ularni maqbul tajribada sinab ko'rish kerak bo'ladi.
Bu ikkinchi qadam bo'lardi. Ammo bizda gipotezalardan kamchilik yo'q. Aynan.
Ammo agar bu kasallik keltirib chiqaruvchi viruslarning mavjudligi isbotlanmagan va ilm-fan asosan nima
qilayotganini yoki nima izlayotganini bilmasligini aytsangiz, emlash kabi profilaktik chora-tadbirlar qanchalik foydali?
Ha, agar ular munosib tajribada afzallikni ko'rsatsa, viruslarga oid dalilsiz ham foydali bo'lishi mumkin.
Shunday qilib, viruslar mavjud bo'lsin yoki bo'lmasin, emlash baribir ishlashi mumkin.
Ammo emlashlar bilan tajribalar o'tkazilganda bunday bo'lmaydi.
Birinchidan, emlashlar bo'yicha tadqiqotlarning katta qismi ham ilmiy qoidalarga rioya qilmaydi.
Bu kamida ikki guruhimiz borligini anglatadi.
Bir kishi vaksina oladi, bir kishi esa mos placebo oladi.
Va keyin to'liq klinik rasm ko'rib chiqiladi.
Masalan, koronavirus bilan, koronavirus vaksinalari bilan ham holat shunday edi.
Placebo guruhini kiritishga alohida e'tibor berildi.
Keyin unga fiziologik eritma berildi, bu o'zi mos placebo bo'lmas edi.
Chunki maqbul salbiy nazoratdagi placebo faqat bitta o'zgaruvchida faol moddadan farq qilishi
kerak, shunda faqat shu o'zgaruvchi kuzatilishi mumkin.
Bu holda, bu viral komponent bo'ladi.
Tuzli eritma haqiqiy vaksina bilan yuzlab o'zgaruvchilarda farq qiladi.
Ammo bu butunlay boshqa masala.
Ushbu koronavirus tadqiqotlarida koronavirus vaksinalari uchun nima qilindi? Masalan, BioNTech-Pfizer uchun?
Keyin odamlar oddiygina PCR testlari yordamida sinovdan o'tkazildi.
Biroq, agar tadqiqotning mayda yozuvlarini o'qisangiz, har ikkala guruhda ham bir xil sonli odamlar kasal bo'lgan.
Ushbu tadqiqotlarda bunga "shubhali COVID-19 holatlari" deyiladi.
Bu degani, taxminan bir xil sonli odamlar kasal bo'lgan.
Haqiqiy klinikada hech qanday farq qilish imkonsiz edi.
Bu emlash hech qanday klinik ta'sir ko'rsatmaganini anglatadi. Farqni faqat PCR testi ko'rsatdi.
Va u yerda ham biz vaksinalarni tanqid qilamiz.
Ular kasalliklarga qarshi samarali ekanligi ilmiy jihatdan isbotlanmagan. Va buning ustiga, deyish mumkin:
Agar siz qizamiq va koklyush, yoki emlashlar bilan bog'liq boshqa kasalliklarga nazar solsangiz, an'anaviy tibbiyot emlashlar bu
kasalliklarni yo'q qilganini da'vo qilsa-da, aslida har qanday emlash joriy etilishidan ancha oldin statistika bu
kasalliklarning tarqalishi allaqachon kamayib borayotganini, va haqiqatan ham keskin kamayib borayotganini ko'rsatadi.
Ba'zi hollarda, masalan qizamiq kasalligida, Germaniyada emlash joriy etilishidan oldin
kasallik holatlari 95 foizga qadar kamaygan edi.
Bu shuni anglatadiki, emlash joriy etilgan paytga kelib kasallik aslida allaqachon yo'qolgan edi.
Bu shuni anglatadiki, bu ma'lumotlardan ham hech qanday xulosalar chiqarib bo'lmaydi.
Shuning uchun biz vaksinalarni ham, virusologiyani ham tanqid qilamiz.
Va, aytish kerakki, aksariyat boshqa dorilar ham samarasiz va keraksiz deb hisoblanadi.
Lekin bu deyarli firibgarlikka o'xshaydi.
Sizningcha, barcha virusologlar va tibbiyot tadqiqotchilari firibgar va yovuz odamlardirmi?
Yo'q, umuman yo'q. Biz har doim inson omilini ham hisobga olishimiz kerak.
Chunki bu odamlar butun umrlarini shu mavzuga, shu tadqiqotga bag'ishlaganlar.
Ular, ingliz tilida aytgandek, tarafkash yoki oldindan hukm qiluvchi, qarashlari buzilgan, ochiq fikr yurita
olmaydilar va ko'pincha butun hayoti shunga bog'liq bo'ladi.
Bu shuni anglatadiki, ularning oilalari, bolalari va hokazo bor, va ular tanqid qilishga pul topolmasligi mumkin.
Buni har doim hisobga olishingiz kerak; bu odamlarni avtomatik ravishda yovuz qahramonlarga aylantirmaydi.
Ko'plab virologlar allaqachon bexabar bo'lishda ayblanishi mumkin.
Chunki ular doim bizning gaplashish takliflarimizni rad etishadi.
Biz ba'zan yozma so'rovlarga javob olamiz, lekin har doim emas, va u yerda ob'ektiv, ilmiy
bahs-munozarada ishtirok etish juda, juda qiyin.
Albatta, ularni shu bilan ayblash mumkin, lekin men barcha shifokorlar yoki barcha virusologlar va
hokazolar buni ataylab qilmoqda, deb aytmas edim.
Bu ko'proq o'zini himoya qilish shakli, shuningdek, mazkur mavzu bo'yicha ma'lum bir bexabarlikdir.
Biroq virus nazariyasi tarafdorlari yuqumli kasalliklar faqat gigiyena choralarining joriy etilishi, masalan, ginekologiyada
Ignaz Semmelveys tomonidan va Robert Koch tomonidan mikrob nazariyasi orqali,
kasalliklarning kamayishiga olib kelganini aytishadi.
Demak, bayonotlaringiz bilan bu yutuqlar yana bekor qilinish xavfini solmayapsizmi?
Har doim farq qilishingiz kerak. Masalan, yaxshilangan gigiyena choralari albatta ta'sir qilishi mumkin, chunki
men yaraga yoki tanamga kamroq begona moddalarni kiritaman.
Albatta, tanasi begona iflosliklarga, deyishim mumkinki, yallig'lanish bilan javob beradi.
Bu juda ravshan va to'g'ri.
Ammo bu viruslar bilan albatta bog'liq emas.
Virologiyada bayonot aniq: kasalliklarni keltirib chiqaradigan va ularning sababi bo'lgan kichik zarrachalar mavjud.
Va men buni ilmiy jihatdan isbotlashim kerak. Men shunchaki shu bilan cheklanib qola olmayman.
Albatta, gigiyena sharoitlari yaxshilandi. Biroq, bu ham jiddiy cheklovlarga ega.
Masalan, koronavirus pandemiyasi davrida, gripp holatida bo'lgani kabi, ko'plab tadqiqotlar o'tkazildi va ikki guruh o'rganildi.
Biri gigiyena choralari qo'lladi, ikkinchisi esa qo'llamadi.
Yoki biri niqoblardan foydalangan, ikkinchisi esa foydalanmagan.
Va barcha shu, shunday deb ataladigan oltin standart RCT tadqiqotlarida, ikki guruh bo'lib, faqat bitta omil
farq qiladigan hollarda, na gigiyena choralari, na niqoblar hech qanday ta'sir ko'rsatmaganini ko'rasiz.
Ikkala guruhda ham kasal, simptomatik bemorlar soni har doim bir xil edi.
Shunday qilib, statistik jihatdan sezilarli farq bo'lmadi. Va bu ham ushbu gipotezani inkor etadi.
Shunga qaramay, men aytganimdek, ochiq yaralar bo'lsa, albatta gigiyena qoidalariga rioya qilish tavsiya etiladi.
Chunki to'qimalarda hech qanday begona moddalar bo'lmaganda tananing sog'ligi eng yaxshi bo'ladi. Bu aniq.
Va keyin, tarixan, shuningdek, ushbu yirik miqyosli yuqtirish urinishlari ham bo'lgan.
Jahon urushlari orasida, jahon urushlari davrida
Bu, bakteriyalardan tashqari, bu zarrachalarga bog'lanishi mumkin bo'lgan boshqa kasallik keltirib chiqaruvchi
mexanizmlar ham mavjudligi xulosasiga olib kelmadi-mi?
Xo'sh, tarix davomida aslida infeksiya qilishga bir necha urinishlar bo'lgan.
Ispaniya grippi pandemiyasi paytida, ha, lekin keyinchalik qizamiq va boshqa ko'plab kasalliklar, gripp va boshqalar bilan ham.
Va men boshida allaqachon ular har doim muvaffaqiyatsizlikka uchrashini aytgan edim.
Shunday qilib, odamlarni nazorat ostida yuqtira olishingizni hech qachon isbotlay olmaysiz. Bu har doim ham ishlamaydi.
Va aynan shu nuqtada, eng so'nggi paytda, haqiqatan ham nimadir noto'g'ri ekanini o'ylab ko'rish va tushunishni boshlash kerak.
Bu tadqiqotlarda ishtirok etgan shifokorlar yoki tadqiqot xodimlari albatta har doim bunga
hayron bo'lishardi. Hey, bu qanday bo'lishi mumkin?
Bu yerda biz eng yuqumli kasalliklarni tajribaviy ravishda qo'llashga harakat qilmoqdamiz, lekin
bu hech qachon ishlamaydi. Qanday bo'lishi mumkin?
Keyin, albatta, "Ha, ehtimol viruslar yetarlicha konsentratsiyalangan emas edi yoki ehtimol bu sinov
sub'ektlari immunitetga ega edi" kabi bahslar paydo bo'ladi.
Bularning barchasi yaxshi gipotezalardir, bunga hech qanday savol yo'q.
Ammo haqiqat shundaki, biz hech qachon tajribada yuquvni isbotlay olmaganmiz.
Va avvalo buni chuqur anglab yetishing, avvalo uni hazm qilishing va avvalo uning xabardor bo'lishing kerak.
Va bu yerda hech qanday infektsiya yo'qligini hamda u shu zarrachalar orqali ishlashini da'vo qilishni inkor etadi.
Siz buni bu niqob tadqiqotlarida ko'rishingiz mumkin.
Agar, masalan, FFP2 niqoblari haqiqatan kiyilganida yoki viruslar mavjud bo'lganida, unda albatta ta'sir bo'lishi kerak edi.
Yoki gigiyena niqoblari ta'sir qilishi kerak, lekin ular ta'sir qilmaydi.
Bu virologiyaga qarshi turli o'lchovlarda va turli tajribalar orqali inkor etishlarimiz borligini anglatadi.
Albatta, hozirda uni tirik ushlab turish uchun barcha kuch va imkoniyatlarni safarbar qilib ko'rish mumkin, va bu aslida
amalga oshirilmoqda, chunki unga ko'p narsa bog'liq: sanoatning katta qismi, iqtisodiy aylanmaning ko'p qismi, pul va hokazo.
Tasavvur qilish mumkinki, agar bu qulab tushishni boshlasa, ulkan zilzila yuz beradi, va albatta undan qochishni istaysiz.
Va biz shunchaki ilmiy va ob'ektiv tarzda ko'rsatmoqchimizki, u yerdagi ilmga nazar tashlasangiz, ulkan
muammolar va ulkan qarama-qarshiliklar mavjud, va bu olim sifatida qabul qilib bo'lmaydi.
Tanqidiy olim sifatida buni qabul qilib bo'lmaydi.
Bu manbalar shundayki, bu nazariya aslida yaroqsiz. Siz bu manbalarni o'zingiz o'qidingizmi?
Aynan, Next Levelda, aytganimdek, biz virusologlar hamda boshqa 200 dan ortiq muassasalar bilan yozishmalar olib bormoqdamiz.
Biz intervyular o'tkazdik va Robert Koch instituti hamda bu sohada xabar beradigan dunyo bo'ylab
barcha boshqa muassasalarga so'rovlar yubordik.
Va hamma sog'lom namunalar bilan hech qanday salbiy nazorat yo'qligini, genom sekvenlashda umuman salbiy nazorat
yo'qligini tasdiqlaydi. Shunday qilib, ular butunlay yo'q.
Infektsiya bo'yicha tajribalar, masalan, axloqiy sabablarga ko'ra o'tkazilmayotgani, faqat
mudofaa uchun ishlatiladigan soxta dalildir.
Hayvonlar bilan ham xuddi shunday qilishingiz mumkin, vaksinalar va boshqa dorilar bilan har doim qilganingizdek, lekin g'alati
tomoni shundaki, bu yerda etika dalil sifatida ishlatilmoqda.
Shunday qilib, siz shunchaki o'zingizni bu qarama-qarshiliklardan himoya qilishga harakat qilasiz, ammo diqqatli kuzatuvchi yoki
hatto ilmiy tafakkurga ega kishi tezda payqab oladiki, bu yerda ilmiy dalillar nuqtai nazaridan ham, sabab-oqibat
munosabatlari nuqtai nazaridan ham juda katta muammolar mavjud.
Va bu yerda ushbu tasvirlarga, ushbu inshootlarga qaytish uchun.
Max Plank Ilm-fanning Tarixi Instituti olimi Karlheinz Lüdtke tomonidan yozilgan muhim asar mavjud.
U virusologiyaning dastlabki tarixini o'rganib, shuningdek, bu tasvirlar katta muammolar tug'dirishini anglab
yetdi, chunki ular biz bilgan mikroskop optik tasvirlari emas, balki aslida umuman tasvir ham emas.
Bu yerda elektron mikroskopdan foydalanilmoqda.
Ushbu elektron mikroskopning vakuum kamerasiga joylashtirilgan namunalarga katta ehtiyotkorlik bilan muomala qilinishi kerak.
Masalan, ular elektr o'tkazuvchan bo'lishi uchun metall bilan qoplanishi, keyin esa epoksi qatron bilan ikki
shisha plastina orasida muzlatilishi yoki mahkamlanishi kerak.
Bu to'qimaga juda katta stress tushmoqda, u allaqachon zo'riqish ostida va bu o'zgarishlarga olib kelishi mumkin.
Max Planck institutidan Karlhaynz Lyüdtke ham ulkan muammolar mavjudligini, artefaktlar yuzaga
kelishini qayd etgan – ilm-fanda ularni shunday atashadi.
Artefaktlar – bu faqat tajriba sharoitlari tufayli yuzaga keladigan natijalar yoki tuzilmalardir.
Va bu tasvirlar emas, ular kompyuter tomonidan konvertatsiya qilingan elektr toklar bo'lib, keyin, deyish
mumkinki, matematik jihatdan tasvirga aylantiriladi.
Va bu yana bir muammo. Bu shuni anglatadiki, eng yaxshi holatda ham biz bilvosita dalillar bilan shug'ullanamiz,
lekin to'g'ridan-to'g'ri dalillar bilan hech qachon emas.
To'g'ridan-to'g'ri dalil quyidagicha bo'ladi: menda kasal odam bor, menda sog'lom odam bor, men ularni birga keltiraman,
kasal odam sog'lom odamni yuqtiradi va u ham kasal bo'ladi.
Men kasal odamdan tupuq yoki shilimshiq olaman, uni sog'lom odamga beraman va u odam kasallanadi.
Bu bevosita dalil bo'lardi. Virusologiyada bunday hech qachon bo'lmaydi.
Agar buni qilsangiz, u ishlamaydi. Va bu butun masalaga bo'lgan asosiy tanqiddir.
Xo'sh, natijani yakunlaylik.
Fan va tadqiqotlar munozarani ochiq saqlashsa yaxshi bo'ladi.
Chunki biz asosiy noto'g'ri tushunchalar ostida mehnat qilib yurgan bo'lishimiz mumkin, balki
nafaqat virologiyada, balki boshqa sohalarda ham.
Va bu, siz ta'kidlaganingizdek, fan asosiy tamoyillarini buzadi. Ha, oxir-oqibat uni absurdga olib keladi.
Va bu, albatta, bizni xohlamagan vaziyatga soladi: biz qorong'u davrlarga qaytib, narsalarni yakuniy
ravishda isbotlab bo'lmaydigan holatga tushib qolamiz.
Janob Haberland, biz bilan suhbatlashganingiz uchun rahmat.
Men bu haqda tomoshabinlar nima deyishini eshitishga qiziqaman.
Kla.TV senzurasiz qarshi fikrlarni taqdim etadi, shunda biz nima haqiqiy ekanligini anglay olamiz. Juda katta rahmat.
Ha, bu imkoniyat uchun ham rahmat. Menimcha, bu nihoyatda muhim.
Ko'p tomoshabinlar albatta bu mavzu haqida nimadir eshitgan bo'lishlari aniq, lekin aksariyati albatta eshitmagan bo'ladi.
Va men allaqachon aytganimdek, bu mavzu haqida omma oldida gapirish nihoyatda qiyin.
Aslida bu mavzu haqida gapirmoqchi bo'lsangiz, hamma joyda rad javoblariga duch kelasiz.
Shunday qilib, bu ma'lumotni bostirishga urinishlar amalga oshirilayotganini aytish adolatli bo'ladi.
Va men tomoshabinlarni mening barcha bayonotlarimni wissen-neu-gedacht.de saytimizda tekshirishga taklif qilaman.
Biz bu sohada barcha xat almashuvlari va manbalar bilan birga ko'plab nashrlarni,
shuningdek ko'plab sud ishlarini oshkor qildik.
Va ha, bizda Nexiqa nomli ilova ham mavjud , unda siz ChatGPTning "savol-javob" usulidan foydalangan holda ushbu mavzularning
barchasini o'rganishingiz va, deyish mumkinki, yordam bilan barcha ushbu virologik nashrlarni o'qib chiqishingiz mumkin.
Nashrdan ilm-fanning e'tiborsiz qoldirilgani, buzilgani yoki hatto virologlar bilan
yozishmalarda va hokazolarni qanday aniqlay olaman?
Shunday qilib, siz u yerdan ko'p ma'lumot olasiz.
Juda yaxshi, demak, endi tomoshabinlar faktlarni o'zlari tekshirib, sizga savollar berishlari kerak. Katta rahmat.
Sizga ham rahmat.