26 сакавіка 2025 года спаўняецца 30 гадоў з дня ўступлення ў сілу Шэнгенскага пагаднення.
Гэта пагадненне прадугледжвае, што на межах паміж дзяржавамі, якія яго падпісалі, не будзе сістэматычных праверак асобы.
З нагоды 30-й гадавіны сродкі масавай інфармацыі зноў паспрабавалі паказаць ліквідацыю межаў у станоўчым святле.
На WDR аўтарка ў захапленні распавядае пра «асаблівае пачуццё свабоды» падчас сваёй першай паездкі за
мяжу пасля ўступлення ў сілу Шэнгенскага пагаднення.
Навіны Tagesschau цытуюць еўрадэпутата, які апісвае Шэнген як «самую каштоўную здабытку еўрапейскай інтэграцыі», а
эксперт швейцарскага SRF таксама заяўляе, што пагадненне з'яўляецца адным з найважнейшых дасягненняў ЕС.
Калі нашы асноўныя СМІ так пазітыўна асвятляюць нейкае пытанне, заўсёды варта прыгледзецца да яго бліжэй.
У якасці контрпункта да гэтай бескрытычнай справаздачнасці мы таму паказваем вам нашу серыю 2018 года пра Шэнгенскае пагадненне,
якая па-ранейшаму вельмі актуальная сёння, абагульненую ў адной праграме. Шэнгенскае пагадненне (www.kla.tv/12349):
Наша серыя прысвечана Шэнгенскаму пагадненню.
Назва пагаднення паходзіць ад месца, дзе яно было падпісана:
15 чэрвеня 1985 года ў Шэнгене (Люксембург) Францыя, Бельгія, Нідэрланды, Люксембург і Германія
дамовіліся аб канвенцыі са наступнай ключавой палажэннем:
Унутраныя межы можна перасякаць у любым месцы без праверкі асобы.
У наступныя гады да пагаднення далучыліся іншыя краіны.
Цяпер у так званай «Шэнгенскай зоне» 26 «Шэнгенскіх краін».
У 2007 годзе пагадненне было пашырана на ўсход, скасаваўшы памежны кантроль з такімі краінамі, як Польшча і Чэхія.
Швейцарыя далучылася да Пагаднення 1 сакавіка 2008 года.
У 2015 годзе, у 30-ю гадавіну Шэнгенскага пагаднення, грэцкі камісар ЕС па ўнутраных справах Аврамопулас смела заявіў:
Стварэнне Шэнгенскай зоны — адно з найвялікшых дасягненняў ЕС, і яно незваротнае.
Kla.TV выкрывае сумнеўныя метады, якія палітыкі і СМІ выкарыстоўваюць для хавання смяротных
наступстваў увядзення Шэнгенскага пагаднення:
Некантраляваная незаконная іміграцыя, рэзкі рост злачыннасці і ўсё больш уразлівае насельніцтва.
Шэнген: пашырэнне на ўсход: Палітыкі і СМІ радуюцца – насельніцтва пакутуе. – Насельніцтва пакутуе (www.kla.tv/12350):
Неўзабаве пасля таго, як у 2007 годзе былі адкрыты межы паміж Германіяй і некалькімі ўсходнімі краінамі, такімі як
Польшча і Чэхія, палітыкі і вядучыя СМІ аднадушна станоўча ацэньвалі пашырэнне Шэнгенскай зоны на ўсход.
Газета «Штэрн» вынесла загаловак: «Гістарычная падзея для Германіі». Газета «Тагесшпігель»
радавалася: «Брандэнбург вітае далучэнне Польшчы да Шэнгену».
Ангела Меркель назвала гэта гістарычным момантам, а прэм'ер-міністр Польшчы Туск — трыумфам свабоды.
Праз некалькі гадоў асноўным СМІ давялося адступіць:
Праз дзесяць гадоў пасля ўсходняга пашырэння ЕС кампаніі ў прыгранічным рэгіёне агароджваюць сябе высокімі агароджамі,
а прыватныя асобы ўсталёўваюць на вокны рашоткі і абараняюць сябе сігналізацыяй. Адчуванне небяспекі адчуваецца востра.
Часопіс «Focus» паведаміў пра рэзкі рост колькасці крадзяжоў з узломам.
Der Spiegel апісаў рэгіён Верхняя Лужыца ў Саксоніі як «адкрыты для рабавання».
Суседзі больш не хадзілі адзін да аднаго, бо баяліся, што іх абкрадуць, пакуль іх няма.
У Верхняй Лужыцы з дзвярных праёмаў кралі машыны, інструменты, дахавыя жалобы і нават абутак.
Ці быў першапачатковы энтузіязм палітыкаў і СМІ наконт пашырэння на ўсход сапраўдным – ці ўсяго толькі
стратэгіяй, каб супакоіць скептычна настроены народ?
Швейцарыя: членства ў Шэнгенскім пагадненні дорага абыходзіцца (www.kla.tv/12363):
Насельніцтва Швейцарыі пераканалі прыняць Шэнгенскае пагадненне з дапамогай прапагандысцкай
кампаніі коштам 20 мільёнаў швейцарскіх франкаў.
Рэферэндуальная кампанія фінансавалася за кошт федэральных сродкаў і бізнес-асацыяцыямі, такімі як «Эканомісвіс».
Каб адстаяць свае інтарэсы, Economiesuisse паабяцала, сярод іншага, што пагадненне
забяспечыць большую бяспеку. Рэальнасць зусім іншая:
Шэнген прывёў да масавага росту трансгранічнай злачыннасці!
Колькасць рабанняў павялічылася на 22% паміж 2008 (калі Шэнген увайшоў у сілу) і 2009
гадамі, і яшчэ на 15,7% паміж 2011 і 2012 гадамі.
У 2012 годзе, у залежнасці ад рэгіёна, колькасць крадзяжоў з узломам была на 20-40% большай, чым у папярэднім годзе.
Швейцарскае насельніцтва было такім чынам падманута ўдвая:
Спачатку іх прымусілі дапамагаць фінансаваць пра-Шэнгенскую прапаганду праз свае падатковыя плацяжы, а цяпер
яны яшчэ і павінны несці наступствы росту злачыннасці.
Федэральны ўрад прыняў на сябе рызыкі
(www.kla.tv/12351): За восем месяцаў да пашырэння Шэнгенскага прасторы на ўсход фракцыя Партыі
левых у федэральным урадзе Германіі падала наступнае
Пытанне: «Ці праўда, што Федэральны ўрад лічыць, што на межах з Польшчай і Чэхіяй існуе павышаная рызыка для бяспекі, і калі
так, то на якіх падставах Федэральны ўрад робіць гэтую выснову?»
Адказ урада:
Досвед на заходніх унутраных межах Шэнгэна паказвае, што, нягледзячы на адпаведныя кампенсацыйныя меры,
неабходна чакаць нелегальнай іміграцыі і трансгранічнай злачыннасці на ўсёй тэрыторыі Шэнгенскага prostoru.
Такім чынам, у той час урад ужо разумеў, што з пашырэннем на ўсход нелегальная іміграцыя і злачыннасць павялічацца.
Тым не менш, міністр унутраных спраў Шойбеле нават абяцаў павысіць бяспеку.
Хіба гэта не наўмыснае ўвядзенне ў зман уласнага насельніцтва?
Чаго імкнуцца нямецкія палітыкі, калі яны свядома падвяргаюць нямецкі народ такой небяспецы?
І чаму іх не прыцягваюць да адказнасці за нанесеную шкоду?
Абман насельніцтва праз заўчаснае абвяшчэнне аб бяспецы (www.kla.tv/12364)
Праз усяго тры месяцы пашырэння на ўсход нямецкае Міністэрства ўнутраных спраў дало дазвол:
Занепакоенасць людзей, якія жывуць побач з мяжой, не была ўлічана. Гэтыя першыя 100 дзён гэта паказалі.
Нашы паліцэйскія добра і надзейна робяць сваю працу.
Мэйнстрымныя СМІ распаўсюджваюць такія загалоўкі, як «Адкрытыя межы змяншаюць злачыннасць», паводле Die Welt.
Кіраўнік прафсаюза федэральнай паліцыі, Рудыгер Рыдвіш, рэзка раскрытыкаваў гэты падыход:
«Па-ранейшаму не хапае надзейных даных аб развіцці дробнай злачыннасці, каб даць дакладнае ўяўленне аб сітуацыі».
Міністэрства ўнутраных спраў не публікуе ніякай афіцыйнай статыстыкі і ўвяло забарону на інфармаванне паліцэйскіх участкаў.
У 2012 годзе ацэнка паліцыі была горкай.
Трансгранічная злачыннасць – крадзеж аўтамабіляў, узломы, гандаль людзьмі, незаконны абарот зброі і наркотыкаў – значна ўзрасла.
Чэшска-баварская мяжа стала галоўным цэнтрам распаўсюджвання крышталь-спіду — небяспечнага, вельмі моцнаадурмальваючага
наркотыку, які прыводзіць да псіхічных захворванняў, — у той час як аўтамабілі, будаўнічая тэхніка і трактары ў
вялікіх колькасцях знікалі ўздоўж нямецка-польскай мяжы.
Таксама былі разрабаваны сонечныя электрастанцыі і банкаматы.
Выснова: спачатку жыхары прыгранічнага рэгіёна былі падманным чынам уведзены ў зман наконт
«Шэнгену», а потым іх пакінулі сам-насам з наступствамі!
Ці падманваюць статыстыку злачыннасці, каб запэўніць грамадскасць? (www.kla.tv/12365):
У 2014 годзе з крымінальнай статыстыкі Брандэнбурга зніклі прыкладна 4000 здзейсненых злачынстваў!
Падстава: Адміністратыўная інструкцыя патрабавала аб'яднаць шэраг правапарушэнняў у адну справу.
Наадварот, журналіст Уда Ульфкотэ выявіў, што адзін раскрыты выпадак крадзяжу з узломам быў «прададзены» грамадскасці як тры
асобныя раскрытыя злачынствы (крадзеж з узломам, незаконнае пранікненне і пашкоджанне маёмасці),
верагодна, каб палепшыць статыстыку паспяховасці.
Акрамя таго, злачынствы часта лічацца «раскрытымі», калі можна ідэнтыфікаваць падазраванага.
Па словах старшыні Федэрацыі нямецкіх крымінальных следчых, палітыкі гадамі падманваюць людзей.
Схавана, што 75% усіх крадзяжоў з узломам з жылых дамоў і 90% усіх сексуальных
злачынстваў і кіберзлачынстваў ніколі не паведамляюцца.
Асабліва варта адзначыць наступнае:
Як сцвярджаецца, былы федэральны міністр унутраных спраў Томас дэ Мейзьер падчас свайго знаходжання на пасадзе
даручыў кіраўнікам органаў дзяржаўнай паліцыі недагаворваць у статыстыцы пра злачынствы ўцекачоў.
Паліцэйская Таня Камбуры, аўтарка кнігі «Deutschland im Blaulicht» (Германія ў сінім святле), заявіла, што статыстыку
Федэральнага крымінальнага паліцэйскага ўпраўлення маглі сфальсіфікаваць, каб не выклікаць страх сярод насельніцтва.
Ці мэта такіх маніпуляцый — даць насельніцтву заспакаяльнае?
«Калі справы набываюць сур'ёзны характар, трэба хлусіць». Жан-Клод Юнкер – прэзідэнт Еўрапейскай камісіі
Праверкі G7 выяўляюць праблемы адкрытых межаў (www.kla.tv/12352):
Кантроль на мяжы з Польшчай і Чэхіяй быў уведзены ў маі і чэрвені 2015 года для абароны
саміту «Вялікай сямёркі» ў Верхняй Баварыі.
Злачынцаў арыштоўвалі кожную гадзіну.
Вынікі памежнага кантролю, які доўжыўся ўсяго чатыры тыдні, былі наступнымі: 8600 парушэнняў Закона аб пражыванні, 430 адмоў ва
ўездзе, выяўлена 150 злачынстваў і выканана 60 ордараў на арышт.
Гэта ўдвая больш, чым звычайна затрымліваецца па ўсёй краіне за гэты перыяд.
Той факт, што гэтыя праверкі праводзяцца толькі ў тых выпадках, калі трэба абараніць палітыкаў, як гэта было на саміце «Вялікай
сямёркі», з'яўляецца скандальным для шырокай грамадскасці!
У 2015 годзе Рэйнхольд Галь, былы міністр унутраных спраў Бадэн-Вюртэмберга, сказаў: «Дзе больш няма межаў,
там злачыннасць таксама перамяшчаецца без абмежаванняў».
Невыкарыстанне дзяржаўных паўнамоцтваў прыводзіць да www.kla.tv/12368:
На сайце «Cashkurs», які вядзе нямецкі фінансавы эксперт Дырк Мюлер, таксама вядомы як «Містар Дакс», аўтар Томас Трэпнаў
тэрмінова папярэджвае, што Германія працягне губляць сваю ўладу, калі дазволіць сотням тысяч людзей незаконна ўвайсці ў краіну.
Трэпнаў тлумачыць гэта з дапамогай агульнай тэорыі дзяржавы Георга Ёлінека:
Дзяржава складаецца з трох элементаў: нацыянальнай тэрыторыі, нацыянальнага насельніцтва і дзяржаўнай улады.
Нацыянальная тэрыторыя вызначаецца сваімі межамі, і яны павінны быць абаронены і не павінны быць
аддадзены адвольнасці і прыхамацям, як звонку, так і ўнутры.
Тое ж самае датычыцца і дзяржаўнай улады.
Калі дзяржава не выкарыстоўвае свае паўнамоцтвы, дазваляючы незаконна ўехаць сотням тысяч людзей, яна губляе неад'емны
элемент сваёй дзяржаўнасці, г.зн. перастае быць «дзяржавай».
Распад дзяржавы завядзе за сабой анархію, а гэта значыць адсутнасць улады, бязладдзе і хаос.
Гэтая анархія ўжо відавочная на ранніх стадыях павышанай колькасці жорсткіх нападаў, цялесных
пашкоджанняў, згвалтаванняў і нават забойстваў.
Томас Трэпнау выстаўляе сур'ёзныя абвінавачванні тым, хто адказны:
Крывё ахвяр, забітых ці параненых нелегальнымі імігрантамі, на руках тых, хто дазволіў
ці нават спрыяў некантраляванай іміграцыі.
З улікам сусветнага зняцця межаў — не толькі ў шэнгенскай прасторы — нямецкі пісьменнік і рэжысёр Герхард
Віснеўскі гаворыць пра асноўны «мегатренды», які стаіць за ўсім гэтым, а менавіта — пра знішчэнне чалавечага жыцця.
Межы — як структурная асаблівасць чалавечага грамадства і ўсяго жыцця чалавека — былі б наўмысна знішчаны:
нацыянальныя, фінансавыя, эканамічныя, біялагічныя і сацыяльныя.
Калі выдаліць структурныя асаблівасці, такія як межы, то самае жыццё знішчаецца.
Без межаў не было б жыцця.
Далучайцеся да нас у нашых намаганнях спыніць гэтую тэндэнцыю да мэтанакіраванага знішчэння жыцця!
Першым крокам да гэтага можа быць распаўсюджванне гэтых важных апазіцыйных галасоў.