דער 26סטער מערץ 2025 האָט אָנגעצייכנט דעם 30סטן יאָרטאָג פֿון דער אַרײַנטרעטונג אין קראַפֿט פֿונעם שענגען־אָפּמאַך.
דער אָפּמאַך באַשטימט אַז עס זאָלן נישט זײַן קיין סיסטעמאַטישע אידענטיטעט־קאָנטראָלן בײַ די
גרענעצן צווישן די מדינות וואָס האָבן אים אונטערגעשריבן.
אויף דער געלעגנהייט פֿון דער 30סטער יאָרטאָג האָבן די ציבורדיקע מעדיע ווידער פּרוּווירט צו פאָרשטעלן די
אָפּשאַפֿונג פֿון גרעניצן אין אַ פּאָזיטיווע ליכט.
אויף WDR לויבט די מחברטע אַ ריזיקן געפיל פֿון פֿרײַהייט בעת איר ערשטן אויסלאַנד־רײַזע נאָך דעם
וואָס דער שענגען־אָפּמאַך איז אין קראַפֿט געטראָטן.
דער טאַגעשאַו־נייַעס־פּראָגראַם ציטירט אַ מיטגליד פֿון דער אייראָפּעישער פּאַרלאַמענט, וואָס באַשרײַבט שענגען ווי דעם
"ווערטפֿולסטן אַסעט פֿון אייראָפּעישער אינטעגראַציע", און דער שווייצער SRF־עקספּערט דערקלערט אויך, אַז דער
אָפּמאַך איז איינער פֿון די וויכטיקסטע דערגרייכונגען פֿון דער אייראָפּעישער פארייניקונג.
ווען אונדזערע פארפליכטעטע מעדיע באריכטן אזוי פאזיטיוו וועגן עפעס, איז עס אלץ ווערט צו קוקן נעענטער.
אלס אַ קעגנשטעל צו דער אומקריטישער באריכטונג, ווײַזן מיר אײַך אונדזער סעריע פֿון 2018 וועגן דעם שענגען־אַבמאך, וואָס
איז נאָך הײַנט זייער רעלעוואַנט, צוזאַמענגעפֿאַסט אין איין פּראָגראַם. דער שענגען־אַבמאך (www.kla.tv/12349):
אונדזער סעריע באַהאַנדלט דעם שענגען־אָפּמאַך.
דער נאָמען פֿון דער אָפּמאַך שטאַמט פֿון דעם אָרט, וווּ זי איז אונטערגעשריבן געוואָרן:
אויף דעם 15טן יוני 1985, אין שענגען, האָבן לוקסמבורג, פֿראַנקרײַך, בעלגיע, די נידערלאַנדן, לוקסמבורג און דייטשלאַנד זיך אויסגעמאַכט
אויף אַ קאָנווענציע מיט דער פאלגנדיקער הויפּט־באַשטימונג:
אינערלעכע גרעניצן קען מען איבערגיין אין יעדן פּונקט אָן אידענטיטעט־קאָנטראָלן.
אין די נאָכגייענדיקע יאָרן האָבן אַנדערע שטאַטן זיך צוגעשטעלט צום אָפּמאַך.
איצט זענען דאָ 26 "שענגען־שטאַטן" וואָס געהערן צום אַזוי גערופענעם "שענגען־געביט".
אין 2007 איז דער אָפּמאַך אויסגעברייטערט געוואָרן קיין מזרח, און מען האָט אָפּגעשאַפֿט די
גרענעץ־קאָנטראָלן מיט לענדער ווי פּוילן און טשעכיע.
שווייץ איז צוגעטרעטן צום אָפּמאַך דעם 1טן מערץ 2008.
אין 2015, אויף דעם 30סטן יאָרטאָג פֿון דער שענגען־אָפּמאַך, האָט דער גריכישער אייראפעישער קאַמיסאַר פֿאַר
אינערלעכע ענינים, אַבראַמאָפּאָולאָס, מוטיק דערקלערט:
די שאַפֿונג פֿון דער שענגען־געגנט איז איינע פֿון די גרעסטע דערגרייכונגען פֿון דער
אייראָפּעיִשער פאראייניקונג און זי איז אומקערבאַר.
קלאַ.טיווי אַנטפּלעקט די צווייפֿלהאַפֿטיקע מעטאָדן וואָס פּאָליטיקער און די מעדיע ניצן כּדי צו באַהאַלטן די טויטלעכע
קאָנסעקווענצן פֿון דער אײַנפֿירונג פֿונעם שענגען־אָפּמאַך:
אומקאָנטראָלירטע אומלעגאַלע אימיגראַציע, אַ דראַמאַטישע העכערונג אין פֿאַרברעכנס און אַ שטענדיק מער שוואַכע באַפעלקערונג.
שענגען־אויסברייטונג קיין מזרח: פּאָליטיקער און מעדיע פרייען זיך – די באַפעלקערונג ליידט.
– די באַפעלקערונג ליידט (www.kla.tv/12350):
באַלד נאָך דעם וואָס די גרעניצן צווישן דײַטשלאַנד און עטלעכע מזרחדיקע לענדער, ווי פּוילן און טשעכיע, זענען אין 2007
אָפּגעעפֿנט געוואָרן, זענען פּאָליטיקער און די הויפּט־מעדיע־אויסגאַבעס איינשטימיק געווען
פּאָזיטיוו וועגן דער מזרחדיקער אויסברייטונג פֿון שענגען.
די צײַטונג שטערן האָט געשריבן דעם קאָפּ: "אַ היסטאָרישע געשעעניש פֿאַר דײַטשלאַנד." די צײַטונג טאַגעספּיגל האָט זיך געפֿרייט:
"בראַנדענבורג באַגריסט פּוילענס אַרײַנטרעטן אין שענגען."
אַנגעלאַ מערקעל האָט גערעדט פֿון אַ היסטאָרישן מאָמענט, בשעת דער פּוילישער פּרעמיער־מיניסטער
טוסק האָט עס גערופֿן אַ טריומף פֿון פֿרײַהייט.
אַ פּאָר יאָר שפּעטער, האָבן די הויפּטשטראם־מעדיע געמוזט צוריקגיין:
צען יאָר נאָך דער מזרחדיקער אויסברייטונג פֿון דער אייראפעישער פאראייניקונג, באַריקאַדירן זיך פֿירמעס אין דער גרעניצ־רעגיאָן
הינטער הויכע פּלויטן, בשעת פּריוואַטע מענטשן אינסטאַלירן פֿענצטער־באַרס און באַשיצן זיך מיט
אַלאַרם־סיסטעמען. דער געפיל פֿון אומזיכערקייט איז פּאַלפּאַבעל.
דער פֿאָקוס־זשורנאַל האָט באריכטעט וועגן די הימל־הויכע ציפֿערן פֿון איינברעכן.
דער שפּיגל האָט באַשריבן דעם אויבער־לוסאַטיע־געגנט אין סאַקסאָניע ווי "אָפֿן פֿאַר פּלינדערן".
די שכנים וואָלטן שוין ניט מער באַזוכן איינער דעם אַנדערן דאָרט, ווײַל זיי וואָלטן מורא געהאַט אַז
מען וועט זיי אויסברעכן בשעת זיי זענען נישט דאָ.
אין אויבער־לוסאַטיע זענען אויטאָס, געצייַג, רעגן־רערן און אפילו שיך געשטאָלן געוואָרן פֿון די טיר־עפֿענונגען.
צי איז דער ערשטער ענטוזיאַזם פֿון פּאָליטיקער און די מעדיע וועגן דער אויסברייטערונג קיין מזרח טאַקע געווען אמתדיק –
אָדער נאָר אַ סטראַטעגיע צו באַרויִקן אַ סקעפּטישע באַפעלקערונג?
שווייץ: די מיטגלידשאַפֿט אין שענגען קומט מיט אַ הויכן פּרײַז (www.kla.tv/12363):
די שווייצער באַפעלקערונג איז איבערצויגן געוואָרן צו אָננעמען דעם שענגען־אָפּמאַך דורך אַ פּראָפּאַגאַנדע־קאַמפּאַניע
וואָס האָט געקאָסט 20 מיליאָן שווייצער פראַנק.
די רעפערענדום־קאַמפּאַניע איז פינאַנצירט געוואָרן מיט פֿעדעראַלע מיטלען און דורך געשעפֿט־פֿאַרבאַנדן ווי עקאָנאָמיעשוויץ.
צו באַשטימען אירע אינטערעסן האָט עקאָנאָמיסוויס צוזאָג געגעבן, צווישן אַנדערע זאַכן, אַז דער אָפּמאַך וועט
ברענגען גרעסערע זיכערהייט. די רעאַליטעט איז גאַנץ אַנדערש:
שענגען האָט געפֿירט צו אַ ריזיקער העכערונג אין גרענעץ־איבערשרײַטנדיקער פאַרברעכן!
די רויבערײַען זענען געשטיגן בײַ 22% צווישן 2008 (ווען שענגען איז אַרײַן אין קראַפֿט) און
2009, און נאָך בײַ 15.7% צווישן 2011 און 2012.
אין 2012 זענען געווען 20–40% מער איינברעכן ווי אין דעם פֿריִערדיקן יאָר, לויט דער געגנט.
די שווייצער באַפעלקערונג איז דערפֿאַר צוויי מאָל אָפּגענאַרט געוואָרן:
ערשטנס זענען זיי געצווונגען געוואָרן מיט זייערע שטײַער־צאָלונגען צו פינאַנצירן פּראָ־שענגען פּראָפּאַגאַנדע, און איצט מוזן זיי
אויך טראָגן די קאָנסעקווענצן פֿון דער געשטיגענער פאַרברעכן־ראַטע.
די פֿעדעראַלע רעגירונג האָט אָנגענומען די ריזיקן
(www.kla.tv/12351): אַכט חדשים איידער דער שנגען־אויסבוי צו מזרח, האָט די לינקע־פּאַרטיי־פֿראַקציע פֿון דער
דײַטשער פֿעדעראַלער רעגירונג פאָרגעלייגט די פאלגנדיקע
פֿראַגע: צי איז עס אמת אַז די פֿעדעראַלע רעגירונג האַלט אַז עס איז אַ פֿאַרגרעסערטער זיכערהייט־ריזיקאָ בײַ די גרענעצן
מיט פּוילן און דער טשעכישער רעפּובליק, און אויב יאָ, וואָס איז דער גרונט דערפֿון פֿון דער פֿעדעראַלער רעגירונג?
רעגירונגס־ענטפֿער:
די דערפֿאַרונג בײַ די מערבֿדיקע אינערלעכע שענגען־גרעניצן ווײַזט אַז, טראָץ פּאַסיקע קאָמפּענסאַטאָרישע מיטלען, מוז
מען דערוואַרטן אומלעגאַלע אימיגראַציע און גרעניצ־איבערשרײַטנדיקע פאַרברעכן אין דער גאַנצער שענגען־געביט.
אַזוי איז עס שוין דעמאָלט געווען קלאָר פֿאַר דער רעגירונג, אַז אומלעגאַלע אימיגראַציע און פֿאַרברעכן
וועלן זיך פֿאַרגרעסערן מיט דער אויסברייטערונג קיין מזרח.
אָבער דער אינערער מיניסטער שאָובל האָט אפילו צוגעזאָגט אַ פֿאַרשטאַרקונג פֿון דער זיכערהייט.
איז דאָס נישט אַז דו פּרוּווסט באַוווּסט צו פֿירן דיין אייגענע באַפעלקערונג אין טעות?
וואָס פֿאַר צילן פֿאַרפֿאָלגן די דײַטשישע פּאָליטיקער ווען זיי באַוווּסט אויסשטעלן דעם דײַטשן פֿאָלק צו אַזעלכע סכּנות?
און פֿאַר וואָס ווערן זיי נישט געהאַלטן פֿאַראַנטוואָרטלעך פֿאַרן געשאַפֿטן שאָדן?
אָפּנאַר פֿון דער באַפֿעלקערונג דורך אַ פֿריצײַטיקן "אַל־קליר" (www.kla.tv/12364)
נאָך בלויז דרײַ חדשים פֿון אויסברייטונג קיין מזרח, האָט דער דײַטשער אינערן־מיניסטעריום געגעבן די גרינע ליכט:
די זאָרגן פֿון מענטשן וואָס וווינען נעבן דער גרענעץ זענען נישט דערפֿילט געוואָרן. די ערשטע הונדערט טעג האָבן דאָס געוויזן.
אונדזערע פּאָליציי־אָפֿיצירן טוען זייער אַרבעט גוט און פאַרלאָזלעך.
די הויפּטשטראם־מעדיע פֿאַרשפּרייטן כותרות ווי "אָפֿענע גרעניצן רעדוצירן פשע", לויט די וועלט.
דער הויפּט פֿון דער פֿעדעראַלער פּאָליציי־פֿאַראייניקונג, רודיגער רידוויש, האָט שאַרף קריטיקירט דעם צוגאַנג:
עס פעלט נאָך שטענדיק פֿון פאַרלאָזלעכע ציפֿערן וועגן דער אַנטוויקלונג פֿון קליינע פשעס, כדי צו געבן אַ פּינטלעכע בילד פֿון
דער סיטואַציע. דער היים־אָפיס פֿרײַגט נישט קיין אָפיציעלע סטאַטיסטיק און האָט
אַרײַנגעפֿירט אַ גאַג־אָרדער אויף די פּאָליציי־סטאַנציעס.
אין 2012 איז די אָפּשאַצונג פֿון דער פּאָליציי דעמאָלט געווען ביטער.
איבער־גרענעצישע פשע – אויטאָ־גניבה, איינברעכן, מענטשן־האַנדל, וואַפֿן־האַנדל און דראָג־האַנדל – איז ענוֹרמער געשטיגן.
די טשעכיש-באַוואַרישע גרענעץ איז געוואָרן דער הויפּט־צענטער פֿאַר קריסטאַל ספּיד – אַ געפערלעכע, זייער אַדיקטיווע דראָג וואָס פירט
צו גײַסטיקער קראַנקייט – בשעת אויטאָס, בויערס־מאַשינען און טראַקטאָרן זענען אין גרויסן מאָס
פֿאַרשוווּנדן אויף דער דײַטש-פּוילישער גרענעץ.
זונען־פּאַרקן און געלט־מאַשינען זענען אויך געראָבעט געוואָרן.
מסקנא: ערשטנס, די מענטשן וואָס וווינען אין דער גרענעץ־געגנט זענען מיט שווינדל פֿאַרפֿירט געוואָרן וועגן
"שענגען" – און דערנאָך האָט מען זיי איבערגעלאָזט אַליין זיך אָפּצוגעבן מיט די קאָנסעקווענצן!
צי ווערן די קרימינאַלע סטאַטיסטיקן פאַלש געמאכט צו באַרויִקן דעם ציבור? (www.kla.tv/12365):
אין 2014 זענען בערך 4,000 פאַרברעכנס, וואָס זענען באַגאַנגען, נישט אַרײַנגערעכנט געוואָרן אין בראַנדענבורגס פאַרברעכן־סטאַטיסטיק!
סיבה: אַ אַדמיניסטראַטיווע אינסטרוקציע האָט געפֿאָדערט, אַז סעריאַל־אָפֿענסעס זאָלן ווערן צונויפֿגעשטעלט אין אַ איין פאַל.
אין קעגנשטעל האָט דער זשורנאַליסט יודאָ אולפֿקאָטע אַנטדעקט אַז אַ איין אויפגעקלערטער איינברעך איז דער ציבור געוואָרן
"פֿאַרקויפֿט" ווי דרײַ פֿאַרשידענע אויפגעקלערטע עבירות (אַ איינברעך, אַרײַנדרינגען און שאָדן צו
אייגנטום), מסתּמא כדי די הצלחה־סטאַטיסטיק זאָל אויסזען בעסער.
דערצו ווערן קרימינעלע עבירות אָפֿט געהאַלטן פֿאַר "געקלערט", אויב מען קען אידענטיפֿיצירן אַ חשוד.
לויט דעם פֿאָרזיצער פֿון דער פֿעדעראַציע פֿון דייטשע קרימינאַלע אויספֿאָרשער, ציען פּאָליטיקער שוין
יאָרן לאַנג די וואָל איבער די אויגן פֿון מענטשן.
עס איז פֿאַרבאָרגן אַז 75% פֿון אַלע רעזידענציעלע איינברעכן און 90% פֿון אַלע געשלעכטלעכע עבירות און
סײַבער־קרימינעלע עבירות ווערן קיינמאָל נישט באריכטעט.
דאָס פֿאָלגנדיקע איז באַזונדערס באַמערקנסווערט:
דער פֿריִערדיקער פֿעדעראַלער אינערן־מיניסטער טאָמאַס דע מייזייער ווערט באַשולדיקט, אַז ער האָט בעת זײַן אַמט־צײַט
באַפֿעלן געגעבן די קאָפּן פֿון די שטאַט־פּאָליציי־אויטאָריטעטן, צו אונטערמעלדן פליטים־קרימינעלע פאַלן אין די סטאַטיסטיק.
די פּאָליציי־אָפֿיצירקע טאַניאַ קאַמבורי, מחברטע פֿונעם בוך "דײַטשלאַנד אימ בלאוליכט" (דײַטשלאַנד אין בלויען ליכט), האָט
געזאָגט, אַז די סטאַטיסטיק פֿונעם פֿעדעראַלן קרימינעל־פּאָליציי־אַמט קען געווען פֿאַלש געמאַכט געוואָרן, כּדי
אויסצומײַדן צו פֿאַרשאַפֿן שרעק בײַ דער באַפֿעלקערונג.
צי איז דער ציל פֿון אַזעלכע מאַניפּולאַציעס צו געבן דער באַפעלקערונג אַ רויִגמאַך־מיטל?
"ווען זאַכן ווערן ערנסט, מוז מען ליגן." זשאַן־קלאָד יונקער – פּרעזידענט פֿון דער אייראָפּעישער קאַמיסיע
G7־טשעקס ווײַזן די פּראָבלעמען פֿון עפענע גרעניצן (www.kla.tv/12352):
גרעניצקאָנטראָלן מיט פּוילן און טשעכיע זענען אַרײַנגעפֿירט געוואָרן אין מײַ און יוני 2015
צו באַשיצן דעם G7־סאַמיט אין אויבער־באַוואַריע.
קרימינאַלן זענען אַרעסטירט געוואָרן יעדע שעה.
די רעזולטאַטן פֿון די גרעניצ־קאָנטראָלן, וואָס האָבן געדויערט נאָר פֿיר וואָכן, זענען געווען ווי פאלגנד: 8,600 ברעכן
פֿון דעם וווינ־געזעץ, 430 אָפּזאָגן צו אַרײַנטרעטן, 150 אַנטדעקטע קרימינעלע עבירות און 60 אַרעסט־וואָראַנטן דורכגעפֿירט.
דאָס איז צוויי מאָל אַזוי פיל ווי געוויינטלעך ווערן ארעסטירט לאַנדווייט אין דער זעלביקער צײַט.
דער פאקט אַז די קאָנטראָלן ווערן דורכגעפֿירט בלויז ווען עס קומט צו באַשיצן פּאָליטיקער, ווי עס איז געווען בײַם
G7־סאַמיט, איז פֿאַר דער אַלגעמיינער פּובליקום אַ סקאַנדאַל!
אין 2015 האָט רײַנהאָלד גאַל, דער פֿריִערדיקער מיניסטער פֿאַר אינערלעכע ענינים פֿון באַדן־וירטמבערג, געזאָגט: "וווּ עס זענען ניט
מער קיין גרעניצן, באַוועגט זיך דער פשע אויך אָן באַגרענעצונג."
ניט אויסצופירן די שטאַטלעכע אויטאָריטעט פירט צו www.kla.tv/12368:
אויף דער וועבזײַט "Cashkurs", וואָס ווערט אָנגעפֿירט פֿון דעם דײַטשן פֿינאַנץ־עקספּערט דירק מולער, באַקאַנט אויך ווי "מיסטער
דאַקס", וואָרנט דער מחבר תומאַס טרעפּנאַו דרינגלעך, אַז דײַטשלאַנד וועט ווײַטער נישט אויסנוצן איר אויטאָריטעט, אויב זי
לאָזט הונדערטער טויזנטער מענטשן אומלעגאַל אַרײַנקומען אין לאַנד.
טרעפּנאַו דערקלערט דאָס מיט דער אַלגעמיינער טעאָריע פֿון דער מדינה פֿון געאָרג יעלינעק:
אַ שטאַט באַשטייט פֿון דרײַ עלעמענטן: נאַציאָנאַלע טעריטאָריע, נאַציאָנאַלע באַפעלקערונג און שטאַטלעכע אויטאריטעט.
די נאַציאָנאַלע טעריטאָריע ווערט באַשטימט דורך אירע גרעניצן, און די דאַרפֿן ווערן באַשיצט און נישט אויסגעזעצט צו
אַרביטראַרישקייט און קאַפּריזן פֿון דרויסן און פֿון אינעווייניק.
די זעלבע געלט פֿאַר דער שטאַט־אויטאָריטעט.
אויב אַ שטאַט נוצט נישט זײַן אויטאָריטעט דורך דערלויבן הונדערטער טויזנטער מענטשן אומלעגאַל אַרײַנצוקומען, פאַרלירט דער
שטאַט אַ אומפֿאַרמיטלעכן עלעמענט פֿון זײַן שטאַטשאַפֿט, דאָס הייסט, דער שטאַט האַלט אויף צו זײַן אַ "שטאַט".
די אויפֿלייזונג פֿון דער מדינה ווערט נאכגעפֿאָלגט דורך אַנאַרכיע, וואָס מיינט אַ מאַנגל
פֿון אויטאריטעט, געזעץלאָזיקייט און כאַאָס.
די אַנאַרכיע איז שוין אין אירע ערשטע שטאַפּן קלאָר צו זען דורך די פֿאַרגרעסערטע צאָל ברוטאַלע אַנגריפֿן,
גשמיות־פֿאַרווונדונגען, פֿאַרגוואַלדיקונגען און אפילו מאָרדן.
טאָמאַס טרעפּנאַו מאַכט ערנסטע באַשולדיקונגען קעגן די פֿאַראַנטוואָרטלעכע:
דאָס בלוט פֿון די קרבנות, געטויט אָדער פֿאַרווונדעט דורך אומלעגאַלע אימיגראַנטן, ליגט אויף די הענט פֿון די וואָס האָבן
דערלויבט אָדער אפילו געשטיצט אומקאָנטראָלירטע אימיגראַציע.
אין ליכט פֿון דער וועלטווייטער אָפּשאַפֿונג פֿון גרענעצן – נישט נאָר אין דער שענגען־געביט – דער דײַטשער מחבר און
פֿילממאַכער געראַרד וויזענווסקי רעדט פֿון אַ גרויסן "מעגאַטרענד" הינטער אַלץ, נעמלעך די פֿאַרניכטונג פֿון מענטשלעכן לעבן.
גרעניצן – ווי אַ סטרוקטורעלער פֿעיִקייט פֿון דער מענטשלעכער געזעלשאַפֿט און פֿון אַלע מענטשלעכן לעבן – וואָלטן
באַוווּסט צעשטערט ווערן: נאַציאָנאַלע, פינאַנציעלע, עקאָנאָמישע, ביאָלאָגישע און געזעלשאַפֿטלעכע גרעניצן.
אויב סטרוקטורעלע פֿעיִקייטן, ווי גרעניצן, ווערן אָפּגענומען, ווערט דאָס לעבן אַליין צעשטערט.
אָן גרעניצן וואָלט נישט געווען קיין לעבן.
שליסט זיך אָן צו אונדזערע באַמיאונגען צו אָפּשטעלן דעם טרענד פֿון בכיוונדיקער חורבן פֿון לעבן!
אַ ערשטער שריט צו דעם קען זײַן די פֿאַרשפּרייטונג פֿון די וויכטיקע דיסידענטישע שטימען.