Aan die begin van die koronaviruspandemie was daar baie koerantartikels wat die gebrek aan 'n geskikte
entstof betreur het en terselfdertyd hoop aangebied het op die vinnige ontwikkeling daarvan.
Alhoewel koronavirus in wese 'n vorm van griep is wat deur bekende koronavirussen veroorsaak word, is die
gebruik van natuurlike middels van meet af aan geïgnoreer.
Daar is nie melding gemaak van die antivirale, immuunstimulerende en ontstekingsremmende effekte van Echinacea
purpurea, Artemisia annua, Pelargonium en Cistus incanus nie.
Al hierdie plante word al eeue lank in volksmedisyne vir hierdie doeleindes gebruik.
Sommige van die plante is alleskunners, en dit is onverstaanbaar dat hulle geen plek in konvensionele medisyne het nie.
Die roosmaryn, Latynse naam Cistus incanus
Cistus, wat in die Middellandse See-streek groei, het 'n wye verskeidenheid gebruike.
Tee of afkooksel van die plant het ontgifting-, anti-allergiese, antibakteriese en antivirale eienskappe.
Die antioksidant-effek is hoër as dié van vitamiene C en E.
In ooreenstemming met die gelysde eienskappe bind roosmaryn-ekstrak kadmium en kwik en is dit ook doeltreffend teen
neurodermitis in plaas van kortisoon- of antibiotika-salf.
Tee help om ontsteking in die mond en keel, diarree in die ingewande en die gis swam Candida albicans te beveg.
Navorsing wat by die Friedrich Loeffler-instituut, Berlyn se Charité-hospitaal en die Universiteit van Münster gedoen is, het
in eksperimente met muise getoon dat muise wat situs-ekstrak ingasem het voordat hulle met grieppatogene besmet is, gesond
gebly het, terwyl ander ernstig siek geword het of gesterf het.
Proewe met mense was ook suksesvol.
Op 1 Junie 2021 het die Universiteit van Lübeck 'n artikel gepubliseer wat 'n byna volledige
vermindering in die infeksietempo vir SARS-CoV-2 aantoon.
In beginsel veroorsaak die drink van tee of afkooksels nie dat weerstand ontwikkel nie en daar is geen newe-effekte nie.
Hoe is dit dat daar deesdae 'n tendens terug is na natuurlike produkte, maar byna uitsluitlik
chemies vervaardigde produkte steeds gebruik word?
Kla.TV het dit in detail bespreek in die program "Die verborge afgronde van kankernavorsing".
Hier is die belangrikste aspekte van die dokumentasie
Die Amerikaanse Rockefeller-familie, wat volgens die hoofstroommedia as filantrope beskou word, het
omstreeks 1880 90% van die hele Amerikaanse olie-mark beheer.
Omstreeks 1900 het wetenskaplikes ontdek hoe om chemikalieë uit petroleum te vervaardig en het hulle begin
om plantgebaseerde aktiewe bestanddele te sintetiseer.
Hierdie kon gepatenteer en met hoë wins bemark word. Rockefeller het daarom beplan om 'n
mark vir chemiese mediese produkte te skep.
Die Amerikaners se voorkeur vir natuurlike en kruie-medisyne het egter in sy pad gestaan.
Dit is waarom Amerikaanse mediese studies in die rigting gestuur is wat Rockefeller verlang het – met
verregaande gevolge vir die opleiding van dokters:
Alle skole wat nie volgens "farmaseutiese chemie", d.w.s. "wetenskaplike medisyne", onderrig het nie, het hul
akreditasie en alle finansiële ondersteuning verloor.
Die oorblywende mediese skole het hul onafhanklikheid verloor.
Amerikaners is beïnvloed deur die slagspreuk "'n pil vir elke kwaal". Medisyne van
natuurlike oorsprong is in diskrediet gestel.
So vroeg as 1937 het die hele saak homself vir Europa herhaal – met dieselfde gevolge.
In totaal het die Rockefellers £100 miljoen in die General Education Board belê om die studie van natuurlike medisyne
by Amerikaanse mediese skole te beëindig en om permanent slegs farmaseutiese middels in studies en hospitale toe te laat.
Deur dit te doen, het hulle 'n enorme mark geskep vir chemiese mediese produkte.
Terselfdertyd het hulle wetenskaplike navorsing beïnvloed deur invloedryke universiteite, 'n uiters belangrike
navorsingshospitaal en 'n elite mediese skool te stig.
Die volgende wys hoe die massiewe invloed op die medisyne destyds deur die afskaffing van natuurlike middels steeds
ernstige gevolge vir die natuurlike medisyne vandag inhou!
Dit geld ook in verband met die Novel Food-regulasie, wat in die EU in 1997 en in Switserland in 2017 ingestel is.
Wat dek die Novel Voedselregulasie?
Hierdie regulasie teen genetiese ingenieurswese is oorspronklik ingestel om te verhoed dat nuwe kos, d.w.s.
geneties gemodifiseerde vrugte en groente, sonder magtiging op die mark gebring word.
Vandag sluit hierdie eerste kategorie ook byvoorbeeld proteïenekstrakte uit insekte of voedselprodukte wat
vervaardig is met behulp van 'n nuwe, nie-standaard proses.
Hierdie kosse vereis 'n komplekse goedkeuringsproses om voedselveiligheid te verseker.
Daar is egter 'n tweede kategorie kosse wat onder die Nuwe Voedselregulasie val: nuwe tradisionele kosse.
Dit is kosse wat voor 1997 in die EU nie in enige beduidende mate vir menslike verbruik bemark is nie, maar wat sedert
onheuglike tye deel uitmaak van die dieet op ander kontinente, bv. chia-sade, baobabvrugte en physalis.
Alhoewel hierdie nuwe tradisionele kosse baat vind by 'n vereenvoudigde goedkeuringsprosedure, is dit suiwer teistering.
Stel jou net voor: ons aartappels wat in Europa verbou word, sowel as basilicum, sou nie meer toegelaat
word as hulle teen hierdie riglyne gemeet word nie.
Watter impak het hierdie ontwikkelings in Switserland?
Om jou, die kyker, 'n insig te gee in hoe hierdie maatreëls in die praktyk werk, het Kla.TV Fabian Lötsch,
hoofuitvoerende beampte van Kräuter Lötsch – Lötsch GmbH, 'n paar vrae oor hierdie onderwerp gevra:
Mnr. Lötsch, u is die hoofuitvoerende beampte van Kräuter Lötsch – Lötsch GmbH. U verkoop kruieprodukte in
Oostenryk en al vir 'n paar jaar ook in Switserland.
Soos ons gehoor het, het u reeds regulatoriese implikasies in Switserland ervaar. Kan u ons meer daaroor vertel?
Ja, op die oomblik is dit 'n achtbaanrit.
'n Paar jaar gelede was Switserland, of eerder Swissmedic, ook verantwoordelik vir voedselsoorte soos
brandnetelthee en paardenstaarttee, wat voorheen verbied was om in organiese winkels in Switserland verkoop te word.
Toe het Switserland die Wet op Nuwe Voedsel aangeneem. Ons sal later terugkom op wat dit presies is.
En dit was aanvanklik 'n baie praktiese saak vir ons, want natuurlik was baie meer kruie vrylik beskikbaar om te koop.
Maar nou begin dit, met nuwe reëls en regulasies wat elke jaar inkom.
Byvoorbeeld, paardestaart en rooi klaverblomme is sedert verlede jaar nie meer as voedsel toegelaat nie.
Hulle moet nou as voedselaanvullings verklaar word.
Dit maak dit natuurlik baie, baie moeilik vir die owerhede sowel as vir vervaardigers,
aangesien daar voortdurend veranderinge in die wette is.
In beginsel lyk dit soos volg: Twee jaar gelede was paardestaart nog 'n voedsel.
Dan kom daar 'n farmaseutiese maatskappy of lobbyis en sê dat paardestaart farmaseutiese eienskappe het. Dan sal jy presies
die teenoorgestelde moet bewys, dat dit nie die geval is nie.
Dit is relatief moeilik om te sê, want almal weet dat brandnetels gesond is, maar jy kan nie net sê dit
nie; jy moet dit bewys, wat tans 'n bietjie moeilik is.
Ons het nou al twee jaar ernstige probleme met die owerhede in Switserland, wat nie maklik is om te verstaan nie.
Ons het 'n baie uitgebreide reeks met meer as 200 produkte.
Dit is nie net op kantonnale vlak bespreek nie. Ons het dit na die federale vlak geneem.
Hierdie saak is in Switserland fel bediscussieer. Elke kantonale apteker ken my by naam.
En ja, soos ek gesê het, is dit ook moeilik vir die owerhede om presies te verstaan hoe hierdie Wet op Nuwe
Voedsel werk. En daarom is dit uitgestel tot die volgende fase.
Dit beteken dat die wettige vereistes van jaar tot jaar verander. Wat is die ontwikkelings in die EU?
Ja, dit is 'n bietjie eenvoudiger in die EU as in Switserland.
Ek sê dat die EU nou die Wet op Nuwe Voedsel het, en ons moet daaraan streng en sonder uitsondering voldoen.
In Switserland is dinge 'n bietjie anders. Ek moet 'n oog hou op die Wet op Nuwe Voedsel en die Katalogus vir Nuwe Voedsel.
Ek het die teelys van die Duitse Teevereniging nodig, wat goed bekend is, dan het ek die lys van die federale
regering nodig, en dan moet alles vergelyk word. Soos ek gesê het, is dit tans 'n redelik moeilike saak in die EU.
As 'n produsent wil jy nou 'n produk op die mark bekendstel – neem perdestert of rooi klaverblomme as
voorbeelde – dan berei ek myself voor om die produk markgereed te maak en dit bekend te stel.
En dan 'n jaar later is dit soos: wag, dit werk nie meer nie; dit het gesonde eienskappe of kan dalk gesond wees.
Gevolglik word verskeie kruie nou uitgefaseer of aan beperkings onderwerp, wat beteken dat hulle nie
meer as 100% natuurlike produkte bemark kan word nie.
Dit beteken dat as ek nou 'n paardestertproduk op die mark wil bekendstel, ek dit in 'n voedingsaanvulling moet omskep.
Dit beteken om 'n beduidende hoeveelheid yster, silikoon, vitamien C of ander bestanddele by te voeg.
Dit beteken dat ek hierdie 100% natuurlike produk wysig sodat ek dit in 'n voedingsaanvulling
kan omskep wat aan die spesifikasies voldoen.
Soos ek gesê het, is dit nie altyd maklik om alles gelyktydig te hanteer nie. Maar jy moet op jou hoede bly.
Dit klink na al hoe meer beperkings vir jou. Wie dink jy het 'n belang by die toenemende beperking van naturopatie en homeopatie?
Mens kan 'n breë, wêreldwye siening inneem, maar ek hou nou eers by die EU.
So in 2017 het die Duitse Mediese Vereniging besluit om 'n einde te maak aan naturopatie en
homeopatie. Maar dit is net die punt van die ysberg.
Natuur is waarskynlik te gesond. Jy kan nie kruie patenteer nie, jy kan nie geld daaruit maak nie. Dus plaas jy
sekere beperkings daarop sodat jy dit nie meer kan verkoop nie.
In die farmaseutiese bedryf is daar altyd een of twee chemikalieë wat by 'n medisyne bygevoeg word.
In die natuur het ons van nature 'n menigte hoofaktiewe bestanddele, sekondêre aktiewe bestanddele en sekondêre
plantstowwe in een produk wat, soos ek gesê het, as sodanig nie gepatenteer kan word nie. Met
een uitsondering, waarop ons later sal terugkom.
Interessant, dit bring ons by die vraag: is daar enige produkte wat tans nie meer in Switserland
beskikbaar is nie, wat jy nie meer mag verkoop nie?
Ja, daar is tans regtig beperkings. Rockrose is so 'n produk.
Dit is nou deur iemand gepatenteer, wat beteken dat dit as 'n suiwer variëteit verklaar is. Die cistusroos mag slegs vanaf 'n
enkele eiland in Griekeland vir menslike verbruik gebruik word.
Die produk is verbied om op die buur-eiland, die vasteland, Turkye, Griekeland en Albanië
verkoop te word. Waarskynlik omdat dit te gesond is.
Daar is egter ander kruie, soos Artemisia annua, wat toegelaat is om verkoop te word.
Wat ook wyd deur mense in die EU gebruik is. Maar jy kan doen wat jy wil.
Daar is groot, bekende maatskappye in Duitsland, soos die Tee-vereniging wat ons vroeër genoem het, wat
dokumentasie by die EU ingedien het wat wys dat hierdie produk, Artemisia annua of roosmaryn, wyd in gebruik was.
Maar jy stuit net af, dit sak net nie in nie, die hele ding.
Artemisia annua is nou in meer as 70% van die wêreld verbied om te verkoop in die nasleep van die
koronaviruspandemie. Dit het baie lewensmiddele vernietig.
Baie vervaardigers en produsente kom uit Afrika, en skielik kan dit nie meer uitgevoer word nie, wat 'n groot kettingreaksie tot
gevolg het – insluitend op tinktuurmiddels, waarvan die vervaardigingsproses soortgelyk is aan dié
van Bach-blomremedies wat wettig op die mark is.
Sedert verlede jaar is dit vir ons verbode om hierdie te verkoop, met die owerheid wat verklaar dat hulle bloot 'n oogseer is.
Maar net omdat iets 'n doorn in die sy is, beteken dit nog nie dat dit, as dit legitiem is, nie regmatig op die
mark is nie. Daar is dus 'n paar hindernisse om te oorkom.
Onvoorstelbaar! Kan mens dit saamvat deur te sê dat plante met gesonde eienskappe wat in die natuur groei en vir almal
bekostigbaar is, al hoe meer ontken word? Kan mens dit sê?
Ja, dit is uiteindelik waar dit op neerkom. Ek wag net dat hulle sê dat jy nie meer vrugte en groente in jou tuin
kan kweek nie omdat dit vitamiene bevat en dalk gesond is.
Dit is tans 'n relatief moeilike situasie. Ja, jy moet net seker maak dat jy die beste kry, soos met kos, waar ek organies eet.
En selfs daar is organies nie meer organies nie. Jy hoef net te verseker dat jy die beste uit die
natuur kry, en dit is eenvoudig die natuur self.
As ek 'n gekweekte blaarslaai, wat 7 milligram vitamien C per 100 gram eetbare plantmateriaal bevat, vergelyk met 'n
margariet, wat 87 milligram bevat, en 'n brandnetel, wat 333 milligram vitamien C bevat, dan maak ons in wese kwantumspronge.
Ons moet egter regtig verseker dat naturopatie nie heeltemal verbied word nie, en ook nie sy produkte nie,
want dan kan ons net so goed die natuur self verbied.
Weet jy of ander kollegas in jou beroep in 'n soortgelyke situasie as jy verkeer en ook aan amptelike beperkings onderwerp is?
Ja, inderdaad, ek ken 'n paar wat groot probleme met die owerhede gehad het.
Dit het tot die punt gekom dat hulle moes ophou sake doen weens die boetes, en die hele proses het meer as twee jaar geduur.
Ons praat oor boetes van 20 000, 25 000, 30 000 Switserse frank, wat 'n klein maatskappy nie maklik kan bekostig nie.
Of eerder is 'n mens ook magteloos omdat 'n mens as 'n klein onderneming min inspraak het, en
selfs al het 'n mens dit, hou dit altyd hoë koste in:
Geregtelike verrigtinge, prokureurs en so meer en meer, net om voet aan die grond te kry. Dit is nie so
maklik om op die bal te bly en daarteen te veg nie.
Veral wanneer jy produkte wat wettig op die mark is, verbied sien word bloot omdat hulle 'n doorn in die sy van sekere mense is.
Wel, mag u die moed hê om voort te gaan om teen die beperkings te veg. Ons wens u baie volharding en sukses daarmee.
Is daar nog iets wat u met ons kykers wil deel?
Ja, moenie altyd blindelings vertrou nie, doen jou eie navorsing, vra vrae.
Soos ek gesê het, as dit tot die punt kom dat jy nie meer die kruie op jou eie stoep mag gebruik nie, moet jy die
hele saak begin bevraagteken en dalk selfs nader daaroor kyk.
Baie goed, baie dankie, mnr. Lötsch.
Dankie ook.
Dr Sonja Reitz verduidelik die impak van hierdie ontwikkelings in Duitsland.
Sy praktiseer al baie jare as spesialis in algemene medisyne, psigoterapie en naturopatie in Hamburg.
Hieronder lys sy verskeie redes waarom naturopatie dit al hoe moeiliker vind om in die medisyne erkenning te kry:
Watter impak het hierdie ontwikkelings in Duitsland?
1. Onder leiding van Renate Künast het die Groen Party in die Duitse Parlement uiters streng regulering van
voedselaanvullings geëis, veral nasionale maksimumvlakke vir vitamiene en minerale in produkte.
Die aanbevelings van die Federale Instituut vir Risiko-assessering (BfR) moes as basis vir
die nuwe maksimumhoeveelhede gebruik gewees het.
Dit is wêreldwyd uniek laag, aangesien dit gemiddeld 70–80% onder die maksimumvlakke in ander lande, veral in die EU, lê.
Alhoewel die mosie nie aanvaar is nie, maak ander Duitse partye ook pogings in hierdie rigting op EU-vlak.
2. Die Medisyne-mededingingswet het die benaming van die effekte van plante en minerale wat eeue lank waargeneem is, verbied.
3. Navorsing na koste-effektiewe plante vir kankerbewegings, ens., word belemmer, indien nie heeltemal verhinder nie.
4. In teenstelling word lewensbedreigende stowwe soos saRNA of modRNA of selfs antidepressante goedgekeur
sonder enige ondersoek, alhoewel hul voordele nie duidelik is nie of hulle meer skade as goed doen.
Baie van die ontwikkelings wat deur Dr Reitz genoem is, kan duidelik gesien word in die lewenswerk van apteker Dr Hans-Martin
Hirt en sy ervarings met Artemisia annua – kom ons kyk daarna:
Jaarlikse boerenkruid, Latynse naam Artemisia annua
Dr Hans-Martin Hirt het apteek in Heidelberg gestudeer.
Hy het daarna drie jaar lank in virale immunologie by die Duitse Kankernavorsingsentrum gewerk en nog vier jaar
by die hospitaalnavorsingsentrum in die interne apteek.
Met hierdie ervaring het hy ses jaar ná Kongo na die Kongolese oerwoud gegaan.
Die versorgingsgebied het 400 000 mense beslaan en dit was onmoontlik om die siekes van voldoende medikasie te voorsien.
Daarom het hy en sy kollegas nagevors hoe om die siektes met plante wat daar gegroei het, te bestry.
Terug in Duitsland, kort voor die millenniumwending, het hy die plant Artemisia annua ontdek, wat ook doeltreffend
was teen malaria, die mees algemene siekte in Afrika.
Om hierdie voldoende te kan navors, het hy in 1986 die Anamed-vereniging gestig.
Dr Hirt het daarna baie skenkings ontvang, insluitend van die aristokrasie van Baden-Württemberg, die Ministerie
van Ekonomiese Aangeleenthede, die Ministerie van Gesondheid en die Staatsministerie van Baden-Württemberg.
Die doel van die skenkings was om bystand te verleen sodat die plant as 'n medisyne in Afrika
maklik beskikbaar en bekostigbaar gemaak kon word.
In 2002 het Dr. Hirt die Roll Back Malaria-inisiatief se "Prys van Uitnemendheid"-toekenning
van die WGO ontvang vir sy werk in Afrika.
In 2004 het hy die Wêreldprys van Baden-Württemberg ontvang en in 2005 het 'n
staatsstigting hom €20 000 as sy hoogste eer toegeken.
In onlangse jare het hy ook €50 000 van die Staatsministerie en die Duitse federale regering ontvang om
hierdie werk deur die Anamed-groep in Oos-Kongo voort te sit.
Terwyl Dr. Hirt nog steeds ondersteuning vir sy werk in Afrika ontvang het, het die gety in Duitsland teen hom gekeer.
Die skuld het by sy artikel in 'n Duitse koerant oor "chemo uit die tuin" gelê.
Hy het genoem dat die plant Artemisia annua ook gebruik kan word om kanker te behandel. Dit het
die aandag van die farmaseutiese bedryf getrek.
Dr. Hirt was 'n ernstige mededinger vir die farmaseutiese bedryf weens sy drie jaar navorsing by die Kankernavorsingsentrum, en die
feit dat Artemisia annua in sy kruie-vorm hier in Europa gebruik sou word om kanker te behandel, was 'n dreigende bedreiging.
Die plaaslike farmaseutiese bedryf kon steeds die bestryding van malaria in Afrika met
goedkoop, plantgebaseerde preparate aanvaar.
Maar die idee dat kanker in Europa baie goedkoop met 'n plant behandel kon word, was te veel. Verskeie
wette is ingeroep om Hirt se voorstel te dwarsboom.
Verder is verskeie regsgeleenthede oor die jare geleidelik toegemaak of herinterpret, wat daartoe gelei
het dat Dr Martin Hirt in 2009 en 2014 aangekla is.
In 2015 het mnr. Hirt saamgestem met die streekraad dat sy maatskappy, die uitgewery "anamed edition",
inligting kon verskaf oor alles wat met Artemisia annua verband hou, maar nie Artemisia-produkte kon verkoop nie.
Sy maatskappy, Teemana, mag Artemisia-produkte verkoop, maar die verpakking mag nie aandui waarvoor dit gebruik word nie.
In 2019 en 2022 is hy en sy klub weer aangekla, uiteindelik selfs omdat hulle die kruie deur die klub
weggegee het. Elke keer was die boetes in die vyfsyferreeks.
Intussen het die wetgewing rakende die goedkeuring en gebruik van medisinale plante baie strenger geword!
As mens vandag die wettig korrekte pad sou volg wat vereis word, moes elke medisinale plant eers as voedselstof geregistreer
word, wat sewe jaar sou neem en ongeveer 500 000 euro sou kos.
Dit sou nog 13 jaar neem en 'n gemiddelde van 2,4 miljard euro aan koste vir die medisinale
plant om as 'n geneesmiddel goedgekeur te word.
Dit is uitvoerbaar vir die farmaseutiese bedryf, maar nie vir klein ondernemings nie, en heeltemal sinloos vir kruie wat sedert
onheuglike tye stewig in die samelewing gevestig en gebruik is.
Die farmaseutiese bedryf maak nou baie geld met artemisinin, 'n bestanddeel van Artemisia annua, aangesien
hierdie bestanddeel ook in chemiese medisyne gebruik word.
Slot
Hierdie voorbeelde maak dit duidelik dat die nuwer wette oor voedsel- en dwelmsveiligheid in Europa
en Switserland blykbaar geskep is vir ons eie goed.
Maar hulle het die teenoorgestelde uitwerking: die farmaseutiese bedryf profiteer grootliks.
En soos Dr Reitz noem, parallel aan die afskaffing van natuurlike middels, word gevaarlike nuwe stowwe ontwikkel wat op
ons afgedwing moet word, byvoorbeeld in die vorm van inentings.
Ons het 'n punt bereik waar burgers aan 'n gesondheidsdiktatuur onderwerp word en terselfdertyd
aan uiters gevaarlike verpligte mediese maatreëls.
Dit moet gestop word en diegene wat daarvoor verantwoordelik is, moet ontbloot word!
Die wetgewende liggame wat verantwoordelik is vir die verbod op natuurlike middels en dié wat aan hierdie verbode
verdien, moet ondersoek word. Is hulle met mekaar verbind?
Dit sou verklaar waarom, gesien van buite, die farmaseutiese bedryf en die wetgewende owerhede
skynbaar op 'n heeltemal gecoördineerde wyse saamwerk.
Dit blyk dus onmoontlik om 'n reg op natuurlike middels in te eis, ondanks die bestaande regsgrondslag.
Help ons om die breine en hul netwerk in hierdie web van intriges te ontbloot!
Stuur asseblief enige belangrike inligting aan Kla.TV of ondersteun ons vrywillige navorsingspanne.