Komence de la kronvirusa pandemio, estis multaj gazetartikoloj lamentantaj la mankon de taŭga vakcino kaj,
samtempe, proponantaj esperon pri ĝia rapida evoluo.
Kvankam koronaviruso esence estas formo de gripo kaŭzita de bone konataj koronavirusoj, la uzo de
naturaj rimedoj estis ignorita ekde la komenco.
Ne estis menciite pri la kontraŭvirusaj, imunsistem-fortigaj kaj kontraŭinflamaj efikoj de Echinacea
purpurea, Artemisia annua, Pelargonium kaj Cistus incanus.
Ĉiuj ĉi tiuj plantoj estis uzataj dum jarcentoj en popola medicino por ĉi tiuj celoj.
Iuj el la plantoj estas multflankaj, kaj estas nekompreneble, ke ili ne havas lokon en konvencia medicino.
La roza rozo, latina nomo Cistus incanus
Cistuso, kiu kreskas en la Mediteranea regiono, havas vastan gamon da uzoj.
Teo aŭ dekokto farita el la planto havas senvenigajn, kontraŭalergiajn, antibakteriajn kaj kontraŭvirusajn propraĵojn.
La antioksida efiko estas pli alta ol tiu de vitaminoj C kaj E.
Konforme al la listigitaj ecoj, ekstrakto de rozo de ŝtono ligas kadmion kaj merkurion kaj ankaŭ efikas kontraŭ
neurodermatito anstataŭ kortizonaj aŭ antibiotikaj ungventoj.
Teo helpas kontraŭbatali inflamon en la buŝo kaj gorĝo, diareon en la intestoj kaj la giston Candida albicans.
Esploroj faritaj ĉe la Friedrich Loeffler-Instituto, ĉe la Charité-hospitalo de Berlino kaj ĉe la Universitato de Münster
montris en eksperimentoj kun musoj, ke musoj, kiuj enspiris cistusan ekstrakton antaŭ ol esti infektitaj per gripbakterioj,
restis sanaj, dum aliaj grave malsaniĝis aŭ mortis.
Provoj kun homoj ankaŭ estis sukcesaj.
La 1-an de junio 2021, la Universitato de Lübecko publikigis artikolon, kiu demonstris preskaŭ
kompletan redukton de la infektofteco de SARS-CoV-2.
Principe, trinki teon aŭ dekoktaĵojn ne kaŭzas evoluon de rezisto kaj ne havas kromefikojn.
Kiel estas, ke nuntempe ekzistas tendenco reiri al naturaj produktoj, sed preskaŭ ekskluzive da
kemie fabrikitaj produktoj daŭre estas uzataj?
Kla.TV diskutis tion detale en la programo "La kaŝitaj abismoj de kancer-esplorado".
Jen la plej gravaj aspektoj de la dokumentado
La usona familio Rockefeller, konsiderata filantropoj laŭ la ĉefaj amaskomunikiloj, kontrolis
90% de la tuta usona naftomerkato ĉirkaŭ 1880.
Ĉirkaŭ 1900, sciencistoj malkovris kiel produkti kemiaĵojn el nafto kaj komencis sintezi plant-bazitajn aktivajn ingrediencojn.
Tiuj povus esti patentitaj kaj vendataj kun alta profito. Tial Rockefeller planis krei merkaton por kemiaj medicinaj produktoj.
Tamen la prefero de la usonanoj pri naturaj kaj herbaj medikamentoj staris en lia vojo.
Jen kial usonaj medicinaj studoj estis direktitaj laŭ la direkto dezirita de Rockefeller – kun
longatendaj konsekvencoj por la trejnado de kuracistoj:
Ĉiuj lernejoj, kiuj ne instruis laŭ "farmacia kemio", t.e. "scienca medicino", perdis
sian akrediton kaj ĉiun financan subtenon.
La ceteraj medicinaj fakultatoj perdis sian sendependecon.
Usonanoj estis influitaj de la slogano "Pilolo por ĉiu malsano". Medikamentoj de natura origino estis kalumniitaj.
Jam en 1937 la tuta afero ripetiĝis por Eŭropo – kun la samaj konsekvencoj.
Entute la Rockefeller-oj investis 100 milionojn da pundoj en la Ĝeneralan Edukan Komisionon por ĉesigi la studadon de natura
medicino en usonaj medicinaj lernejoj kaj por permesi por ĉiam, ke en studoj kaj
hospitaloj estu uzataj nur farmaciaj medikamentoj.
Tiel farante, ili kreis enorman merkaton por kemiaj medicinaj produktoj.
Samtempe ili influis sciencan esploradon per fondado de influaj universitatoj, tre signifa
esplohospitalo kaj elita medicina fakultato.
La sekva montras kiel la masiva influo sur medicino tiutempe per la abolicio de naturaj rimedoj daŭre
havas seriozajn konsekvencojn por natura medicino hodiaŭ!
Tio ankaŭ validas rilate al la Regularo pri Novaj Manĝaĵoj, kiu estis enkondukita en la EU en 1997 kaj en Svislando en 2017.
Kion kovras la Regularo pri Novaj Manĝaĵoj?
Ĉi tiu regularo kontraŭ genetika inĝenierado estis origine promulgita por malhelpi, ke novaj manĝaĵoj,
t.e. genetike modifitaj fruktoj kaj legomoj, estu metitaj sur la merkaton sen aŭtorizo.
Hodiaŭ ĉi tiu unua kategorio ankaŭ inkluzivas, ekzemple, proteinajn ekstraktojn el insektoj aŭ
manĝaĵojn produktitajn per nova, ne-norma procezo.
Ĉi tiuj manĝaĵoj postulas kompleksan aproban procezon por certigi manĝaĵan sekurecon.
Tamen ekzistas dua kategorio de manĝaĵoj, kiuj subfalas la Regularon pri Novaj Manĝaĵoj: novaj tradiciaj manĝaĵoj.
Ĉi tiuj estas manĝaĵoj, kiuj ĝis 1997 ne estis merkate venditaj por homa konsumo en la EU en iu ajn signifa mezuro, sed
ekde antikvaj tempoj estas parto de la dieto sur aliaj kontinentoj, ekzemple chia-semoj, baobab-fruktoj kaj fiziŝaloj.
Kvankam ĉi tiuj novaj tradiciaj manĝaĵoj profitas de simpligita aproba proceduro, ili estas pura ĉikanado.
Imagu nur: niaj terpomoj kultivitaj en Eŭropo kaj eĉ bazilio ne plu estus permesataj
hodiaŭ, se oni mezurus ilin laŭ ĉi tiuj gvidlinioj.
Kian efikon havas ĉi tiuj evoluoj en Svislando?
Por doni al vi, la spektanto, komprenon pri tio, kiel ĉi tiuj rimedoj funkcias en praktiko, Kla.TV demandis al
Fabian Lötsch, ĉefoficisto de Kräuter Lötsch – Lötsch GmbH, kelkajn demandojn pri ĉi tiu temo:
S-ro Lötsch, vi estas la ĉefoficisto de Kräuter Lötsch – Lötsch GmbH. Vi vendas herbajn produktojn en
Aŭstrio kaj jam de pluraj jaroj ankaŭ en Svislando.
Kiel ni aŭdis, vi jam spertis reguligajn implicojn en Svislando. Ĉu vi povas diri al ni pli pri tio?
Jes, nuntempe ĝi estas montgrimpado kaj malsupreniro.
Antaŭ kelkaj jaroj, Svislando, aŭ pli ĝuste Swissmedic, ankaŭ respondecis pri manĝaĵoj kiel ortika teo kaj
eĥinaceo-teo, kiuj antaŭe estis malpermesitaj por vendo en organikaj butikoj en Svislando.
Poste Svislando adoptis la Leĝon pri Novaj Manĝaĵoj. Ni revenos poste al tio, kio ĝi precize estas.
Kaj tio komence estis tre praktika afero por ni, ĉar, kompreneble, multe pli da herboj estis libere aĉeteblaj.
Sed nun ĝi komenciĝas, kun novaj dispozicioj kaj novaj regularoj aperantaj ĉiujare.
Ekzemple, ekde pasinta jaro oni ne plu permesas uzon de eĥinaceo kaj ruĝa trifolio kiel manĝaĵoj. Ili
nun devas esti deklaritaj kiel nutraĵaj suplementoj.
Tio nature faras ĝin tre, tre malfacila por la aŭtoritatoj, same kiel por la produktantoj, ĉar la leĝoj konstante ŝanĝiĝas.
En principo, ĝi aspektas jene: Antaŭ du jaroj, eĥinaceo ankoraŭ estis manĝaĵo.
Tiam iu farmacia kompanio aŭ lobisto aperas kaj diras, ke eĥinaceo havas farmaciajn propraĵojn. Tiam vi
devus pruvi ĝuste la kontraŭon, ke tio ne estas la kazo.
Estas relative malfacile diri, ĉar ĉiuj scias, ke urtikoj estas sanigaj, sed oni ne povas simple diri tion,
oni devas pruvi ĝin, kio nuntempe estas iom malfacila.
Jam du jaroj ni havas seriozajn problemojn kun la aŭtoritatoj en Svislando, kio ne estas facile
komprenebla. Ni havas tre vastan gamon kun pli ol 200 produktoj.
Ĉi tio ne estis diskutita nur ĉe kantona nivelo. Ni portis ĝin ĝis la federacia registaro.
Ĉi tiu kazo estis akre diskutata en Svislando. Ĉiu kantona apotekisto konas min laŭ nomo.
Kaj jes, kiel mi diris, ankaŭ estas malfacile por la aŭtoritatoj kompreni ĝuste kiel funkcias ĉi tiu Leĝo pri Novaj
Manĝaĵoj. Kaj tial ĝi estis prokrastita ĝis la sekva etapo.
Tio signifas, ke la leĝaj postuloj ŝanĝiĝas de jaro al jaro. Kiuj estas la evoluoj en la EU?
Jes, en la EU ĝi ankoraŭ estas iom pli simpla ol en Svislando.
Mi diras, ke la EU nun havas la Leĝon pri Novaj Manĝaĵoj, kaj ni devas strikte kaj senescepte observi ĝin.
En Svislando aferoj estas iom malsamaj. Mi devas atenti la Leĝon pri Novaj Manĝaĵoj kaj la Katalogon pri Novaj Manĝaĵoj.
Mi bezonas la te-liston de la Germana Te-Asocio, kiu estas bone konata, poste mi bezonas la liston de la federacia
registaro, kaj tiam ĉio devas esti komparita. Kiel mi diris, ĝi estas sufiĉe malfacila afero en la EU nuntempe.
Se, kiel produktanto, vi nun volas lanĉi produkton sur la merkato – ni prenu ekzemple ekvalesion aŭ ruĝan trifolion – tiam mi
prepariĝas por pretigi la produkton por la merkato kaj lanĉi ĝin.
Kaj tiam, jaron poste, estas kvazaŭ: atendu, tio ne plu funkcias, ĝi havas sanigajn ecojn aŭ eble povus esti sana.
Kiel rezulto, diversaj herboj nun estas forigataj aŭ submetataj al restriktoj, kio signifas, ke ili ne
plu povas esti merkatataj kiel 100% naturaj produktoj.
Tio signifas, ke se mi nun volas lanĉi produkton el eĥinoceo sur la merkato, mi devus transformi ĝin en dietan suplementon.
Tio signifas aldoni signifan kvanton da fero, silicio, vitamino C aŭ aliajn ingrediencojn.
Tio signifas, ke mi modifas ĉi tiun 100% naturan produkton tiel, ke mi povas transformi ĝin en
dietan suplementon, kiu konformas al la specifoj.
Kiel mi diris, ne ĉiam estas facile samtempe prizorgi ĉion. Sed vi devas resti atentema.
Tio ŝajnas esti ĉiam pli da restriktoj por vi. Kiu laŭ vi havas intereson pri ĉiam pli restrikti naturapation kaj homeopation?
Oni povus preni larĝan, tutmondan vidpunkton, sed mi por nun restos ĉe la EU.
Do en 2017 la Germana Medicina Asocio decidis meti finon al naturopatio kaj homeopatio.
Sed tio estas nur la pinto de la glacimonto.
Naturo verŝajne estas tro sana. Oni ne povas patenti herbojn, oni ne povas gajni monon el ili. Do oni metas certajn
restriktojn sur ilin, tiel ke oni ne plu povas vendi ilin.
En la farmacia industrio, ĉiam estas unu aŭ du kemiaĵoj, kiuj estas aldonitaj al medikamento.
En la naturo ni nature havas en unu produkto multajn ĉefajn aktivajn ingrediencojn, sekundarajn aktivajn ingrediencojn kaj
sekundarajn plantajn substancojn, kiuj, kiel mi diris, ne povas esti patentitaj kiel
tiaj. Kun unu escepto, al kiu ni revenos poste.
Tio estas interesa. Tio kondukas nin al la demando: ĉu estas iuj produktoj, kiuj nuntempe ne plu estas
haveblaj en Svislando, kaj kiujn vi ne plu rajtas vendi?
Jes, nuntempe vere ekzistas limigoj. Rockrose estas unu tia produkto.
Ĉi tio nun estas patentita de iu, kio signifas, ke ĝi estis deklarita pura vario. La cistusa rozo povas
esti uzata por homa konsumo nur de unu insulo en Grekio.
La vendado de la produkto sur la najbara insulo, la kontinento, Turkio, Grekio aŭ Albanio
estas malpermesita. Verŝajne ĉar ĝi estas tro sana.
Tamen ekzistas aliaj herboj, kiel Artemisia annua, kiujn oni permesis vendi.
Kiuj ankaŭ estis vaste uzataj de homoj en la EU. Sed vi povas fari kion ajn vi volas.
Estas grandaj, bone konataj kompanioj en Germanio, kiel la Te-Asocio, kiun ni menciis antaŭe, kiuj submetis
al la EU dokumentaron montrantan, ke ĉi tiu produkto, Artemisia annua aŭ roza roko, estis vaste uzata.
Sed vi simple resaltas, ĝi simple ne enprofundiĝas, la tuta afero.
Artemisia annua nun estas malpermesita por vendo en pli ol 70% de la mondo pro la
kronvirusa pandemio. Tio detruis multajn vivtenojn.
Multaj fabrikantoj kaj produktantoj venas el Afriko, kaj subite oni ne plu povas eksporti ilin, kio havas grandegan sekvan efikon
– inkluzive sur tinkturaj preparoj, kies fabrikada procezo similas tiun de Bach-florremedioj, kiuj estas legitaj sur la merkato.
Ekde pasinta jaro oni malpermesis al ni vendi ĉi tiujn, ĉar la aŭtoritatoj deklaris, ke ili estas simple okulofendaĵo.
Sed nur ĉar io estas dorno en via flanko, tio ankoraŭ signifas, ke se ĝi estas legitima, ĝi rajte troviĝas
sur la merkato. Do vi devas alfronti kelkajn obstaklojn.
Neimageble! Ĉu oni povus resumi tion dirante, ke plantoj kun sanigaj propraĵoj, kiuj kreskas en la naturo kaj estas atingeblaj
por ĉiuj, estas ĉiam pli neitaj? Ĉu oni povus tion diri?
Jes, finfine tio estas la esenco. Mi nur atendas, ke ili diru, ke oni ne plu povas kultivi fruktojn kaj legomojn en sia
ĝardeno, ĉar ili enhavas vitaminojn kaj povus esti sanigaj.
Ĝi estas relative malfacila situacio nuntempe. Jes, vi nur devas certigi, ke vi ricevas la plej
bonan, kiel ĉe manĝaĵo, kie mi manĝas organike.
Eĉ tie organika ne plu estas organika. Vi simple devas certigi, ke vi eltiras el naturo la
plej bonan, kaj tio estas simple la naturo mem.
Se mi komparas kultivitan folisalaton, kiu enhavas 7 miligramojn da vitamino C por 100 gramoj da manĝebla planta materio, kun
margarito, kiu enhavas 87 miligramojn, kaj kun urtiko, kiu enhavas 333 miligramojn da
vitamino C, tiam ni esence faras kvantajn saltojn.
Tamen ni vere devas certigi, ke natura medicino ne estu tute malpermesita, nek ĝiaj produktoj, ĉar
tiam ni povus same bone malpermesi la naturon mem.
Ĉu vi scias, ĉu aliaj kolegoj en via profesio estas en simila situacio al vi kaj
ankaŭ estas submetataj al oficialaj restriktoj?
Jes, ja, mi konas kelkajn, kiuj havis gravajn problemojn kun la aŭtoritatoj.
Ĝi atingis la punkton, ke ili devis ĉesi komerci pro la monpunoj, kaj la tuta procezo daŭris pli ol du jarojn.
Ni parolas pri monpunoj de 20 000, 25 000 kaj 30 000 svisaj frankoj, kiujn malgranda kompanio ne povas facile pagi.
Aŭ pli ĝuste, oni ankaŭ estas senpova, ĉar kiel malgranda entrepreno oni havas malmulte da voĉo, kaj
eĉ se oni havas, tio ĉiam implicas altajn kostojn:
Juĝprocesoj, advokatoj kaj tiel plu, nur por akiri piedtenejon. Ne estas tiel facile resti atentema kaj batali kontraŭ ĝi.
Precipe kiam vi vidas produktojn, kiuj estas laŭleĝaj sur la merkato, esti malpermesitaj simple
ĉar ili estas dorno en la flanko de iuj homoj.
Nu, ke vi havu la kuraĝon daŭre batali kontraŭ la restriktoj. Ni deziras al vi persistecon kaj sukceson en ĉi tiu klopodo.
Ĉu estas io alia, kion vi ŝatus dividi kun niaj spektantoj?
Jes, ne ĉiam fidu blinde, faru vian propran esploradon, faru demandojn.
Kiel mi diris, se oni atingas la punkton, kiam vi ne plu rajtas uzi la herbojn sur via propra sojlo, tiam vi devas
komenci pridubi la tuton kaj eble eĉ rigardi ĝin pli detale.
Tre bone, dankon tre multe, sinjoro Lötsch.
Ankaŭ dankon.
D-ro Sonja Reitz klarigas la efikon de ĉi tiuj evoluoj en Germanio.
Ŝi jam de multaj jaroj praktikas kiel specialistino pri ĝenerala medicino, psikoterapio kaj naturopatio en Hamburgo.
Malsupre, ŝi listigas diversajn kialojn, kial naturopatio ĉiam pli malfacile akiras akcepton en medicino:
Kian efikon havas ĉi tiuj evoluoj en Germanio?
1. Gvidata de Renate Künast, la Verda Partio postulis ekstreme striktan reguligon de nutraĵaj suplementoj en la
Germana Parlamento, precipe naciajn maksimumajn nivelojn por vitaminoj kaj mineraloj en produktoj.
La rekomendoj de la Federacia Instituto por Risktaksado (BfR) devintus esti uzataj kiel bazo por la novaj maksimumaj kvantoj.
Ili estas unike malaltaj tutmonde, ĉar ili averaĝe estas 70–80 % sub la maksimumaj niveloj en aliaj landoj, precipe en la EU.
Kvankam la propono ne estis akceptita, aliaj germanaj partioj ankaŭ klopodas en tiu direkto je la nivelo de la Eŭropa Unio.
2. La Leĝo pri Konkurenco de Medikamentoj malpermesis nomi la efikojn de plantoj kaj
mineraloj, kiujn oni observis dum jarcentoj.
3. Esplorado pri kostefikaj plantoj por traktadoj de kancero, ktp., estas malhelpata, se ne tute malhelpita.
4. Kontraste, vivminacaj substancoj kiel saRNA aŭ modRNA aŭ eĉ antidepresiaĵoj estas aprobitaj sen ajna
kritika ekzamenado, kvankam iliaj avantaĝoj ne estas klaraj aŭ ili kaŭzas pli da damaĝo ol da bono.
Multaj el la evoluoj menciitaj de d-ro Reitz klare videblas en la vivlaboro de la farmacisto d-ro Hans-Martin Hirt
kaj liaj spertoj kun Artemisia annua – do ni rigardu tion:
Jara artemizo, latina nomo Artemisia annua
D-ro Hans-Martin Hirt studis farmacion en Heidelberg.
Li poste laboris dum tri jaroj pri virusa imunologio ĉe la Germana Kanceresplora Centro kaj dum pliaj
kvar jaroj en la hospitala esplorejo en la dispensario.
Kun ĉi tiu sperto, li iris al la kongola ĝangalo ses jarojn post Kongo.
La serva areo kovris 400 000 homojn kaj estis neeble provizi la malsanulojn per sufiĉa medikamento.
Tial li kaj liaj kolegoj esploris kiel kontraŭbatali la malsanojn uzante plantojn, kiuj kreskis tie.
En Germanio, mallonge antaŭ la jarmilŝanĝo, li malkovris la planton Artemisia annua, kiu ankaŭ estis
efika kontraŭ malario, la plej ofta malsano en Afriko.
Por povi sufiĉe esplori ĉi tiujn, li fondis la asocion Anamed en 1986.
Poste Dr. Hirt ricevis multajn donacojn, inkluzive de tiuj de la aristokratio de Baden-Virtembergo, de la
Ministerio pri Ekonomiaj Aferoj, de la Ministerio pri Sano kaj de la Ŝtata Ministerio de Baden-Virtembergo.
La celo de la donacoj estis provizi helpon por ke la planto povu esti facile havebla kaj pagebla kiel medikamento en Afriko.
En 2002, d-ro Hirt ricevis de la Monda Organizaĵo pri Sano la premion "Prezo de Ekscelenco" de la
Iniciato por Malvenkigi Malarion pro sia laboro en Afriko.
En 2004 li ricevis la Mondan Premion de Baden-Virtembergo kaj en 2005 ŝtata fondaĵo aljuĝis al
li 20 000 eŭrojn kiel sian plej altan honoron.
En la lastaj jaroj li ankaŭ ricevis 50 000 eŭrojn de la Ŝtata Ministerio kaj de la Germana Federacia Registaro por
daŭrigi ĉi tiun laboron de la Anamed-grupo en orienta Kongo.
Dum D-ro Hirt ankoraŭ ricevis subtenon por sia laboro en Afriko, la ondo turniĝis kontraŭ li en Germanio.
La kulpo kuŝis sur lia artikolo en germana gazeto pri "kemio el la ĝardeno".
Li menciis, ke la planto Artemisia annua ankaŭ povas esti uzata por trakti kanceron. Tio
altiris la atenton de la farmacia industrio.
D-ro Hirt estis serioza konkuranto por la farmacia industrio pro siaj tri jaroj da esplorado ĉe la Kanceresplora Centro, kaj
la fakto, ke Artemisia annua en ĝia herbforma formo estis uzota ĉi tie en Eŭropo por trakti kanceron, estis minaca minaco.
La loka farmacia industrio ankoraŭ povus akcepti la uzon de malmultekostaj planto-bazitaj
preparoj por kontraŭbatali malarion en Afriko.
Sed la ideo, ke kancero povus esti traktata tre malmultekoste en Eŭropo per planto, estis troa. Diversaj
leĝoj estis alvokitaj por malhelpi la proponon de Hirt.
Krome, dum la jaroj diversaj juraj breĉoj estis iom post iom fermitaj aŭ reinterpretitaj, rezultigante
ke d-ro Martin Hirt estis procesita en 2009 kaj 2014.
En 2015 sinjoro Hirt konsentis kun la regiona konsilio, ke lia kompanio, la eldonejo "anamed edition", povus
provizi informojn pri ĉio rilata al Artemisia annua, sed ne povus vendi iujn ajn produktojn de Artemisia.
Lia kompanio, Teemana, rajtas vendi Artemisia-produktojn, sed la pakaĵo ne rajtas indiki, por kio ili estas uzataj.
En 2019 kaj 2022, li kaj lia klubo denove estis procesitaj, finfine eĉ pro disdonado de la herbo tra la
klubo. Ĉiufoje la monpunoj estis en la kvin-cifera gamo.
Dume la leĝaro pri la aprobo kaj uzo de kuracaj plantoj fariĝis multe pli strikta!
Se oni sekvus la hodiaŭ laŭleĝe ĝustan vojon, ĉiu kuracplanto devus unue esti registrita kiel manĝaĵo,
kio daŭrus sep jarojn kaj kostus ĉirkaŭ 500 000 eŭrojn.
Estus bezonataj pliaj 13 jaroj kaj averaĝa kosto de 2,4 miliardoj da eŭroj por ke la kuracplanto estu aprobita kiel medikamento.
Tio estas farebla por la farmacia industrio, sed ne por malgrandaj entreprenoj, kaj tute senutila por herboj, kiuj ekde
la antikveco firme establiĝis kaj estas uzataj en la socio.
La farmacia industrio nun gajnas multan monon per artemisinin, komponanto de Artemisia annua, ĉar
tiu komponanto ankaŭ estas uzata en kemia medicino.
Konkludo
Ĉi tiuj ekzemploj klare montras, ke la pli novaj leĝoj pri nutraĵa kaj medikamenta sekureco en Eŭropo kaj Svislando
donas la impreson, ke ili estis kreitaj por nia propra bono.
Tamen ili havas la kontraŭan efikon: la farmacia industrio profitas multe.
Kaj, kiel Dr Reitz mencias, paralele al la abolicio de naturaj kuraciloj, oni evoluigas danĝerajn novajn substancojn, kiuj
devas esti truditaj al ni, ekzemple en la formo de vakcinadoj.
Ni atingis punkton, kie civitanoj estas submetataj al san-diktaturo kaj samtempe
al tre danĝeraj devigaj medicinaj rimedoj.
Tion oni devas haltigi kaj la respondeculoj devas esti malkaŝitaj!
La leĝdonaj korpoj respondecaj pri malpermeso de naturaj rimedoj kaj tiuj, kiuj profitas el tiuj
malpermesoj, devas esti esploritaj. Ĉu ili estas konektitaj?
Tio klarigus, kial, rigardate de ekstere, la farmacia industrio kaj la leĝfaraj aŭtoritatoj
ŝajnas kunlabori en tute orkestrigita maniero.
Do ŝajnas neeble postuli rajton al naturaj kuraciloj malgraŭ la ekzistanta jura bazo.
Helpu nin malkovri la cerbajn gvidantojn kaj ilian reton en ĉi tiu konfuzita reto!
Bonvolu sendi ajnan gravan informon al Kla.TV aŭ subteni niajn volontulajn esplorteamojn.