Koronabirusaren pandemiaren hasieran, egunkarietako artikulu askok egoki den txerto baten faltagatik kexu ziren eta, aldi
berean, haren garapen azkarra itxaropen gisa eskaintzen zuten.
Nahiz eta koronabirusa, funtsean, ondo ezagutzen diren koronabirusek eragindako gripe mota bat izan,
hasieratik baztertu zuten erremedio naturalen erabilera.
Echinacea purpurea, Artemisia annua, Pelargonium eta Cistus incanus-en antiviral, immunitate-sistema indartzeko eta
hanturaren aurkako eraginei buruz ez zen inolako aipamenik egin.
Landare hauek guztiak mendeetan zehar herri medikuntzan helburu horietarako erabili izan dira.
Landare batzuek hainbat funtzio betetzen dituzte, eta ulergaitza da medikuntza konbentzionalean lekurik ez izatea.
Arrosela, izen zientifikoa Cistus incanus
Mediterraneoko eskualdean hazten den Cistusek erabilera zabala du.
Landare horretik egindako teak edo dekokzioak desintoxikatzaile, alergiaren aurkako,
antibakteriano eta antiviral propietateak ditu.
Antioxidatzaile-eragina C eta E bitaminenena baino handiagoa da.
Goian zerrendatutako propietateekin bat eginda, rockrose-estraktuak kadmioa eta merkurioa lotzen
ditu eta, gainera, kortisona edo antibiotiko-pomadek ordez, neurodermatitisaren aurka ere eraginkorra da.
Teak ahoan eta eztarrian hanturaren aurka borrokatzen laguntzen du, hesteetan beherakoa arintzen du eta
Candida albicans legami-onddoari aurre egiten dio.
Friedrich Loeffler Institutuan, Berlineneko Charité ospitalean eta Münsterreko Unibertsitatean egindako ikerketek saguekin
egindako esperimentuetan erakutsi dute gripe bakterioekin kutsatu aurretik cistus-estraktua arnatu zuten saguak osasuntsu geratu
zirela, beste batzuk, berriz, larri gaixotu edo hil egin zirela.
Gizakiekin egindako saiakuntzak ere arrakastatsu izan dira.
2021eko ekainaren 1ean, Lübecke-ko Unibertsitateak artikulu bat argitaratu zuen, SARS-CoV-2aren
infekzio-tasa ia erabat murriztu zela erakusten zuena.
Printzipioz, te edo dekokzioak hartzeak ez du erresistentzia sortzen eta ez du albo-ondoriorik.
Nola da gaur egun produktu naturaletara itzultzeko joera dagoela, baina ia erabat kimikoki
ekoiztutako produktuak erabiltzen jarraitzen dela?
Kla.TVk gai hau xehetasunez jorratu zuen "Minbizi-ikerketaren sakonera ezkutuak" programan.
Hona hemen dokumentazioaren alderdirik garrantzitsuenak
Rockefeller familiako amerikarrak, hedabide nagusien arabera filantropoak gisa hartuta, 1880 inguruan
AEBetako petrolio-merkatu osoaren %90 kontrolatzen zuten.
1900 inguruan, zientzialariek petrolioatik kimikoak nola ekoitzi jakin zuten eta landareetan
oinarritutako osagai aktiboak sintetizatzen hasi ziren.
Hauek patenteatu eta irabazi handiz merkaturatu zitezkeen. Beraz, Rockefeller-ek medikamentu
kimikoetarako merkatu bat sortzea planifikatu zuen.
Hala ere, amerikarrek sendagai natural eta belar-medikuntzak nahiago izateak bere bidean oztopo izan zen.
Hori dela eta, Amerikako medikuntza-ikasketa Rockefeller-ek nahi zuen bidean jarri ziren – medikuen
prestakuntzan ondorio urrunekoak izan zirelarik:
"Kimika farmazeutikoaren" arabera, hau da, "medikuntza zientifikoaren" arabera ez irakasten zuten ikastetxe
guztiek akreditazioa eta diru-laguntza guztiak galdu zituzten.
Gainerako mediku eskolak beren independentzia galdu zuten.
Amerikarrak "Gaixotasun guztientzako pilula bat" leloaren eraginez zeuden. Jatorri naturaleko sendagaiak mespretxatu zituzten.
1937an bertan, dena Europan berriro gertatu zen – ondorio berberekin.
Guztira, Rockefellerrek 100 milioi libera inbertitu zituzten Hezkuntza Orokorrerako Batzordean, Amerikako mediku eskoletan
medikuntza naturalaren ikerketa amaitzeko eta ikerketetan eta ospitaleetan betirako
farmazia-droga soilik erabiltzea baimentzeko.
Horrela eginez, produktu mediko kimikoentzako merkatu erraldoi bat sortu zuten.
Era berean, eragin handiko unibertsitateak, ikerketa-ospitale oso garrantzitsua eta mediku-eskola
elite bat sortuz, zientzia-ikerketan eragin zuten.
Hona hemen nola garai hartan sendabelar naturalak abolitu izateak medikuntzan izandako eragin masiboak gaur egun
sendabelar naturalerako ondorio larriak izaten jarraitzen duen!
Hau ere aplikagarria da 1997an EBn eta 2017an Suitzan ezarri zen Elikagai Berriaren Araudiarekin lotuta.
Zer estaltzen du Elikagai Berriaren Erregelamenduak?
Ingeniaritza genetikoaren aurkako arau hau jatorriz onartu zen elikagai berriak, hau da, genetikoki eraldatutako fruta
eta barazkiak, baimenik gabe merkatuan jartzea saihesteko.
Gaur egun, lehen kategoria honek, adibidez, intsektuetako proteinazko estraktuak edo prozesu berritzaile eta
ez-estandarrean ekoizturiko elikagaiak ere barne hartzen ditu.
Janari hauek elikagaien segurtasuna bermatzeko prozesu konplexu bat behar dute.
Hala ere, Elikagai Berrien Araudiaren menpe dagoen bigarren elikagai-kategoria bat dago: elikagai tradizional berriak.
Hauek dira 1997ra arte EBn giza kontsumorako merkaturatu ez ziren elikagaiak, baina beste kontinente batzuetan
betidanik dietaren parte izan direnak, adibidez chia-haziak, baobab-fruta eta fisalis.
Nahiz eta elikagai tradizional berriek onarpen-prozedura sinplifikatuaz onura izan, jazarpen hutsa dira.
Imajinatu besterik ez: gure Europan hazitako patatak eta baita albahaka ere ez lirateke gaur
egun onartuko, gida horien arabera neurtuko balira.
Zein eragin dute garapen hauek Suitzan?
Ikusleari neurri hauek praktikan nola funtzionatzen duten ulertzeko ikuspegi bat emateko, Kla.TV-k Fabian
Lötsch, Kräuter Lötsch – Lötsch GmbH-eko zuzendari nagusia, gai honi buruzko galdera batzuk egin zizkion:
Lötsch jauna, Kräuter Lötsch – Lötsch GmbH-eko zuzendari nagusia zara. Austriako landare-produktuak
saltzen dituzu eta, azken urteotan, Suitzan ere bai.
Entzun dugunez, Suitzan jada araudi-ondorioak bizi izan dituzu. Horri buruz gehiago esan al diguzu?
Bai, une honetan rollercoaster baten ibilbidea da.
Duela urte batzuk, Suitza, edo hobeto esanda Swissmedic, ere arduratu zen ortiga-tea eta karraspain-tea
bezalako elikagai batzuez, Suitzako denda ekologikoetan salgai egotea aurretik debekatuta zeudenak.
Ondoren, Suitzak Novel Food Legea onartu zuen. Geroago itzuliko gara zehazki zer den horri buruz.
Eta hasieran guretzat oso praktikoa zen, izan ere, naturalki belar askoz gehiago libreki eskuragarri zeuden erosketarako.
Baina orain hasi da, urtero arau eta erregelamendu berriak sartzen direlako.
Adibidez, azazkal-belar eta belatz gorri loreak ez dira iaz elikagai gisa onartu.
Orain dieta-osagarri gisa deklaratu behar dira.
Honek, noski, agintarientzat eta ekoizleentzat oso-oso zaila bihurtzen du, legeetan etengabeko aldaketak daudelako.
Printzipioz, honela dirudi: bi urte lehenago, ekzioa oraindik elikagai bat zen.
Ondoren, farmazeutika enpresa edo lobbyista batek agertzen da eta dio karraspainak propietate farmazeutikoak dituela. Orduan,
zehatz-mehatz kontrakoa frogatu beharko zenuke, hau ez dela hala.
Nahiko zaila da esatea, denek baitakite ortikak osasungarriak direla, baina ezin duzu hori bakarrik esan; frogatu
egin behar duzu, eta hori une honetan pixka bat zaila da.
Bi urte daramatzagu Suitzako agintariekin arazo larriak izaten, eta hori ulertzea ez da erraza.
200 produktu baino gehiagoko sorta zabala dugu.
Hau ez da bakarrik kantonal mailan eztabaidatu. Maila federalera ere eraman dugu.
Kasu hau Suitzan bero-bero eztabaidatu da. Kantonetako farmazialari bakoitzak izenez ezagutzen nau.
Eta bai, esan bezala, agintarientzat ere zaila da zehazki ulertzea nola funtzionatzen duen Elikagai
Berriaren Legea. Eta horregatik hurrengo fasera pasatu da.
Horrek esan nahi du lege-betebeharrak urtez urte aldatzen direla. Zeintzuk dira EBko garapenak?
Bai, EBn Suitzan baino zertxobait errazagoa da.
Esaten dut EBk orain Novel Food Legea duela, eta zorrotz eta salbuespenik gabe bete behar dugula.
Suitzan gauzak pixka bat bestelakoak dira. Novel Food Legea eta Novel Food Katalogoa adi egon behar ditut.
Alemaniako Tearen Elkartearen, oso ezaguna den, te-zerrenda behar dut; ondoren, gobernu federalaren zerrenda;
eta, azkenik, dena konparatu behar da. Esan dudan bezala, une honetan EBn nahiko gai zaila da.
Ekoizle gisa, orain merkatuan produktu bat abiarazi nahi baduzu – adibidez, ekinozioa edo trinitate-lore
gorriaren loreak – orduan produktua merkaturako prestatzeko eta abiarazteko prestatzen naiz.
Eta urtebete geroago, halako batean, "itxaron, hori ez du gehiago funtzionatzen, osasungarriak diren propietateak
ditu edo agian osasungarria izan daiteke" pentsatzen duzu.
Horren ondorioz, hainbat belar orain baztertzen edo murrizketen menpe daude, eta horrek esan nahi du ezin
direla gehiago %100eko produktu natural gisa merkaturatu.
Horrek esan nahi du orain ekinazeo-produktu bat merkatuan jarri nahi badut, elikadura-osagarri bihurtu beharko nukeela.
Honek burdina, silizio, C bitamina edo beste osagai kopuru esanguratsu bat gehitzea esan nahi du.
Honek esan nahi du produktu %100 naturala hau aldatzen dudala zehaztapenak betetzen dituen elikadura-osagarri bihurtzeko.
Esan nuen bezala, ez da beti erraza dena aldi berean kudeatzea. Baina adi egon behar duzu.
Zuretzat gero eta murrizketa gehiago dirudite. Nor uste duzu duela interesa naturopatia
eta homeopatia gero eta gehiago mugatzeko?
Ikuspegi zabal eta globala har daiteke, baina oraingoz EBn geratuko naiz.
Beraz, 2017an, Alemaniako Medikuen Elkarteak naturopatia eta homeopatia amaitzea erabaki zuen.
Baina hori izotz-mendiaren punta besterik ez da.
Agian naturak osasun gehiegi du. Ezinezkoa da belarriak patenteatzea, eta ezin da dirurik irabazi
haiekin. Beraz, haien gainean zenbait muga ezartzen dituzu, eta horrela ezin dituzu gehiago saldu.
Farmazia-industrian, beti daude medikamentu bati gehitzen zaizkion kimiko bat edo bi.
Naturalean, produktu bakar batean modu naturalean ditugu osagai aktibo nagusi ugari, osagai aktibo bigarren mailakoak eta
landare-substantzia bigarren mailakoak; esan bezala, horrelakoak ezin dira patentatu. Salbuespen
bat izan ezik, eta horri gero bueltatuko gatzaio.
Hori interesgarria da. Horrek galdera honetara garamatza: Suitzan gaur egun eskuragarri ez dauden eta
zuk saltzeko baimenik ez duzun produkturik ba al dago?
Bai, une honetan benetan murrizketak daude. Rockrose horrelako produktu bat da.
Orain norbaitek hori patentatu du, eta horrek barietate garbi gisa deklaratu dela esan nahi du. Cistus-rosa Grezian dagoen
uharte bakar bateko soilik erabili daiteke giza kontsumorako.
Produktua debekatuta dago salmenta uharte auzokidean, kontinentean, Turkian, Grezian eta
Albanian. Seguruenik osasungarriagoa delako.
Hala ere, beste belar batzuk ere baziren, Artemisia annua bezalakoak, salduak izateko baimenduta zeudenak.
Hauek ere EBko jendeak zabalki erabili zituen. Baina nahi duzuna egin dezakezu.
Alemanian enpresa handiak eta oso ezagunak daude, hala nola Tea Association, aurretik aipatu genuena, eta haiek EBri aurkeztu
diote dokumentazioa, non frogatzen den produktu hau, Artemisia annua edo rockrose izenez ezaguna, zabalki erabili zela.
Baina zuk besterik gabe uxatzen duzu, eta guztia ez zaizu barneratzen.
Artemisia annua orain munduko %70 baino gehiagotan salgai egotea debekatu dute koronabirusaren
pandemiaren ondoren. Honek bizibide asko suntsitu ditu.
Afrikako hainbat fabrikatzaile eta ekoizle daude, eta bat-batean ezin da gehiago esportatu, eta horrek ondorio negatibo ugari ditu
– tinturetarako ere bai, haien ekoizpen-prozesua Bach lore-erremedioen antzekoa
baita, eta horiek merkatuan legezkoak baitira.
Iaztik debekatuta gaude hauek saltzea, agintariek diotenez, besterik gabe itsusiak direlako.
Baina zerbait zure alboan arantza bat izan arren, hala ere, legezkoa bada, merkatuan egon behar
du. Beraz, zenbait oztopo gainditu behar dituzu.
Sinestezina! Laburbildu al daiteke basoan hazten diren eta denontzat merkeak diren osasungarriak diren landareak
gero eta gehiago ukatzen ari direla? Hori esan al daiteke?
Bai, azken batean horra murrizten da. Itxaroten besterik ez dut egiten esango didaten arte ezin izango dituzula
zure baratzean fruta eta barazkiak hazi, bitaminak dituztelako eta osasungarriak izan daitezkeelako.
Une honetan egoera nahiko zaila da. Bai, onena lortzen duzula ziurtatu besterik ez duzu egin behar,
janariarekin bezala, nik organikoa jaten dudalako.
Eta han ere, organikoa ez da gehiago organikoa. Naturatik onena lortzen duzula ziurtatu besterik ez duzu
egin behar, eta hori naturaren beraren esentzia da.
Nire 100 gramoko janari-landare-materiaren artean 7 miligramo C bitamina dituen landatutako hosto-entsalada bat, 87 miligramo
dituen margarita bat eta 333 miligramo C bitamina dituen ortiga bat konparatzen baditut,
oinarrizko aldetik jauzi kuantikoak egiten ari gara.
Hala ere, benetan ziurtatu behar dugu sendagintza naturala ez dela guztiz debekatuta egon, ezta haren produktuak ere, bestela
naturaren beraren debekua bezalakoa izango litzatekeelako.
Badakizu zure lanbideko beste lankide batzuk zure antzeko egoeran dauden eta ofizialki ezarritako murrizketen menpe dauden?
Bai, egia da, badakit agintariekin arazo larriak izan dituzten batzuk.
Isunen ondorioz negozioa eten behar izan zuten, eta prozesu osoak bi urte baino gehiago iraun zuen.
20.000, 25.000 eta 30.000 Suitzako franko isunen inguruan ari gara hitz egiten, eta
enpresa txiki batek erraz ordaindu ezin dituenak.
Edo hobeto esanda, botererik gabe ere geratzen zara, negozio txiki bat izanik esateko ahalmen gutxi
duzulako, eta nahiz eta izan, beti kostu handiak dakartza:
Epaitegiko prozedurak, abokatuak eta abar, oinarrizko posizio bat lortzeko besterik ez. Ez da
hain erraza adi egotea eta horren aurka borrokatzea.
Bereziki merkatuan legez dauden produktuak debekatzen dituztela ikusten duzunean, pertsona batzuei mina ematen dietelako soilik.
Ba, mugak borrokatzeari eusteko ausardia izan dezazula. Horretarako, iraunkortasun eta arrakasta handia opa dizugu.
Gure ikusleekin partekatu nahi duzun beste zerbait al dago?
Bai, ez fidatu beti itsu-itsuan, egin zure ikerketa, zalantzan jarri gauzak.
Esan nuen bezala, ateko atarian dauden belarriak erabiltzea debekatzen dizuten puntura iristen bazara,
orduan dena zalantzan jarri beharko duzu eta agian are hurbilagotik aztertu beharko duzu.
Oso ondo, eskerrik asko, Lötsch jauna.
Zuri ere eskerrik asko.
Dr. Sonja Reitz-ek Alemanian garapen hauen eragina azaltzen du.
Hamburgon urte asko daramatza medikuntza orokorreko, psikoterapiako eta naturopatiako espezialista gisa lanean.
Jarraian, naturopatia medikuntzan gero eta zailago onartzen ari den arrazoi desberdinak zerrendatzen ditu:
Zein eragin dute garapen hauek Alemanian?
1. Renate Künasten gidaritzapean, Alderdi Berdeek Alemaniako Parlamentuan elikagai-osagarriak oso zorrotz
arautzeko eskatu zuten, bereziki produktuetako bitaminei eta mineralentzako maila nazional maximoak ezartzeko.
Arriskuaren Ebaluaziorako Federal Institutuko (BfR) gomendioak oinarri gisa erabili beharko ziren kopuru maximo berrietarako.
Hauek mundu osoan bereziki baxuak dira, izan ere, beste herrialde batzuetako maila maximoen %70–80
inguru beherago daude batez beste, batez ere EBn.
Mugimendua ez bazen onartu ere, beste alemaniar alderdi batzuek ere ahaleginak egiten dituzte norabide horretan EB mailan.
2. Botiken Lehiakortasun Legeak mendeetan zehar behatutako landare eta mineralen efektuak izendatzea debekatu zuen.
3. Minbiziaren tratamenduetarako eta antzekoetarako kostu-eraginkorrak diren landareen
ikerketa oztopatuta dago, guztiz galarazi ezean.
4. Trukean, bizitza mehatxatzen duten substantziak, hala nola saRNA , modRNA edo antidepresiboak ere, inolako azterketa
kritikorik gabe onartzen dira, nahiz eta haien onurak ez dauden argi edo kalte gehiago eragiten duten onura baino.
Dr. Reitz-ek aipatutako garapen asko garbi ikus daitezke farmazialari Dr. Hans-Martin Hirt-en
bizitza-lanean eta Artemisia annua-rekin izandako esperientzietan – beraz, begiratu dezagun horri.
Urteroko artemisa, izen zientifikoa Artemisia annua
Dr. Hans-Martin Hirt-ek farmazia ikasi zuen Heidelberg-en.
Ondoren, hiru urtez birusen immunologia arloan lan egin zuen Alemaniako Minbizi Ikerketa Zentroan, eta beste
lau urtez ospitaleko ikerketa zentroko barne farmazian.
Esperientzia honekin, Kongotik sei urte geroago Kongoko oihanera joan zen.
Hornidura-eremuak 400.000 pertsona hartzen zituen, eta ezinezkoa zen gaixoentzat behar adinako medikazioa ematea.
Hori dela eta, berak eta bere lankideek bertan hazten ziren landareak erabiliz
gaixotasunak nola borrokatu ikertzeko lan egin zuten.
Alemanian, milurtekoaren aldaketarako gutxira, Artemisia annua landarea aurkitu zuen, Afrikako gaixotasun
ohikoena den malariaren aurka ere eraginkorra zena.
Hauek nahikoa ikertzeko gai izan ahal izateko, 1986an Anamed elkartea sortu zuen.
Ondoren, Dr. Hirt-ek dohaintza ugari jaso zituen, besteak beste Baden-Württembergeko aristokraziatik, Ekonomia
Gaietarako Ministerioatik, Osasun Ministerioatik eta Baden-Württembergeko Estatu Ministerioatik.
Dohaintzen helburua laguntza ematea zen, landarea Afrikan medikamentu gisa erraz eskuragarri eta merke izan zedin.
2002an, Dr. Hirt-ek Roll Back Malaria Ekimenaren " bikaintasunaren prezioa" saria jaso zuen Osasunaren
Mundu Erakundearen eskutik Afrikan egindako lanagatik.
2004an Baden-Württembergeko Mundu Saria jaso zuen, eta 2005ean estatuko fundazio batek
20.000 euro eman zizkion bere ohore gorena gisa.
Azken urteotan, Anamed Taldearen Kongoko ekialdeko lan hau jarraitzeko, Estatu Ministerioatik eta
Alemaniako Gobernu Federaletik 50.000 euro ere jaso ditu.
Dr. Hirt Afrikako bere lanagatik oraindik babesa jasotzen ari zen bitartean, Alemanian egoera bere aurka aldatu zen.
Errua bere alemaniar egunkari bateko "baratzetik datorren kimioterapia" izeneko artikuluari zegokion.
Aipatu zuen Artemisia annua landarea minbizia tratatzeko ere erabil daitekeela. Horrek
farmazia-industriaren arreta erakarri zuen.
Dr. Hirt lehiakide serioa zen farmazia industriarentzat, Minbiziaren Ikerketa Zentroan egindako hiru urteko
ikerketari esker, eta Artemisia annua belar moduan Europan minbizia tratatzeko erabiliko zela-eta mehatxu nabarmena zen.
Tokiko farmazia-industria oraindik Afrikako malaria borroka landare-jatorriko prestakin merkeekin onar dezake.
Baina landare batekin Europan minbizia oso merke tratatu zitekeela pentsatzea gehiegizkoa zen. Hirt-en
proposamena oztopatzeko lege desberdinak erabili ziren.
Gainera, urteetan zehar hainbat lege-hutsune pixkanaka itxi edo berrinterpretatu ziren, eta horren ondorioz
Dr. Martin Hirt 2009an eta 2014an auzitan jarri zuten.
2015ean, Hirt jaunak eskualde-kontseiluarekin adostu zuen bere enpresak, "anamed edition" argitaletxeak,
Artemisia annuari buruzko informazio guztia eman zezakeela, baina ezin zuela Artemisia produkturik saldu.
Bere enpresa, Teemana, Artemisia produktuak saltzeko baimena du, baina ontziratzeak ezin du adierazi zertarako erabiltzen diren.
2019an eta 2022an, berari eta bere klubari berriro ere demanda jarri zitzaien, azkenik klubaren bidez belarra banatzeagatik
ere. Aldi bakoitzean, isunak bost zifrakoak izan ziren.
Bitartean, landare medikalen onespenari eta erabilerari buruzko legeria askoz zorrotzagoa bihurtu da!
Gaur egun beharrezkoa den bide juridiko egokia jarraituz gero, sendabelar bakoitza lehenik elikagai gisa
erregistratu beharko litzateke, eta horrek zazpi urte beharko lituzke eta 500.000 euro inguru kostatuko luke.
Landare medikala sendagai gisa onartzeko beste 13 urte beharko lirateke eta batez beste
2,4 mila milioi euroko kostua izango luke.
Hau farmazeutika industriarentzat posible da, baina ez enpresa txikientzat, eta guztiz alferrikakoa da
gizartean betidanik ezarrita eta erabilita dauden belarretarako.
Farmazia-industria orain diru asko irabazten ari da Artemisia annuako osagaia den artemisininarekin,
osagai hori medikuntza kimikoan ere erabiltzen baita.
Ondorioa
Adibide hauek argi uzten dute Europan eta Suitzan elikagaien eta sendagaien segurtasunari buruzko
lege berriak gure onurarako sortu direla dirudiela.
Hala ere, alderantzizko eragina dute: farmazia-industria asko irabazten du.
Eta Dr. Reitz-ek aipatzen duen bezala, erremedio naturalak abolitu ahala, guregan inposatuko zaizkigun substantzia berri
eta arriskutsuak garatzen ari dira, adibidez txertoen bidez.
Herritarrak osasun diktadurapean eta, aldi berean, oso arriskutsuak diren derrigorrezko
mediku-neurrietan murgiltzen ari diren puntu batera iritsi gara.
Hau gelditu behar da eta arduradunak agerian utzi behar dira!
Sendabelar naturalak debekatzearen arduradun diren legebiltzarrak eta debeku horietatik onura ateratzen
dutenak ikertu behar dira. Elkarrekin lotuta daude?
Hori azalduko luke zergatik, kanpotik begiratuta, farmazia-industria eta lege-egile agintariak guztiz
antolatutako moduan elkarrekin ari direla diruditen.
Horrela, egungo oinarrizko lege-markoari erreparatuta ere, sendagai naturaletarako eskubidea aldarrikatzea ezinezkoa dirudi.
Lagundu iezaguzu konspirazio honen atzean dauden buru nagusiak eta haien sarea agerian jartzen!
Mesedez, bidali edozein informazio garrantzitsua Kla.TV-ra edo lagundu gure boluntario ikerketa-taldeei.