در ابتدای همه‌گیری ویروس کرونا، مقالات روزنامه‌ای بسیاری منتشر شدند که از نبود واکسن مناسب ابراز تأسف می‌کردند و
در عین حال، امید به توسعه سریع آن را نیز مطرح می‌نمودند.
اگرچه ویروس کرونا اساساً نوعی آنفولانزا است که توسط ویروس‌های کرونای شناخته‌شده ایجاد می‌شود،
استفاده از درمان‌های طبیعی از همان ابتدا منتفی شد.
اشاره‌ای به اثرات ضدویروسی، تقویت‌کنندهٔ سیستم ایمنی و ضدالتهابی اکیناسه پورپوآ، آرتمیزیا آنوا، پِلارگونیم و سیستوس اینکانوس نشد.
تمام این گیاهان قرن‌هاست که در طب سنتی برای این اهداف استفاده می‌شوند.
برخی از گیاهان همه‌کاره‌اند و غیرقابل‌درک است که در پزشکی متعارف جایی ندارند.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ گل‌سنگ، نام علمی Cistus incanus
سیستوس که در منطقه مدیترانه رشد می‌کند، کاربردهای گسترده‌ای دارد.
چای یا جوشاندهٔ تهیه شده از این گیاه دارای خواص سم‌زدایی، ضد حساسیت، ضد باکتری و ضد ویروس است.
اثر آنتی‌اکسیدانی بیشتر از ویتامین‌های C و E است.
مطابق با خواص ذکرشده، عصاره گل‌سنگ (راک‌روز) کادمیوم و جیوه را جذب می‌کند و همچنین به جای پمادهای
کورتیزون یا آنتی‌بیوتیکی، در درمان درماتیت عصبی مؤثر است.
چای به مبارزه با التهاب دهان و گلو، اسهال در روده و قارچ مخمری کاندیدا آلبیکنس کمک می‌کند.
تحقیقات انجام‌شده در مؤسسه فردریش لوفلر، بیمارستان شاریتهٔ برلین و دانشگاه مونستر نشان داده است که موش‌هایی که پیش از آلوده شدن
به باکتری آنفلوآنزا عصاره سیستوس را استنشاق کرده‌اند، سالم مانده‌اند، در حالی که سایر موش‌ها به‌شدت بیمار شده یا مرده‌اند.
آزمایش‌ها روی انسان‌ها نیز موفقیت‌آمیز بوده‌اند.
در ۱ ژوئن ۲۰۲۱، دانشگاه لوبک مقاله‌ای را منتشر کرد که نشان‌دهنده کاهش تقریباً کامل در نرخ ابتلا به سارس-کوو-۲ بود.
به‌طور کلی، نوشیدن چای یا دمنوش‌ها باعث ایجاد مقاومت نمی‌شود و عوارض جانبی ندارد.
چگونه است که این روزها گرایش به محصولات طبیعی دوباره در حال افزایش است، اما تقریباً منحصراً
محصولات شیمیایی تولیدشده مورد استفاده قرار می‌گیرند؟
Kla.TV این موضوع را به تفصیل در برنامه «پرتگاه‌های پنهان تحقیقات سرطان» مورد بحث قرار داد.
در اینجا مهم‌ترین جنبه‌های مستندسازی آمده است
خانوادهٔ آمریکایی راکفلر، که طبق رسانه‌های جریان اصلی به‌عنوان انسان‌دوست شناخته می‌شوند، در حدود سال
۱۸۸۰، ۹۰٪ از کل بازار نفت ایالات متحده را کنترل می‌کردند.
حدود سال ۱۹۰۰، دانشمندان کشف کردند چگونه از نفت مواد شیمیایی تولید کنند و شروع به سنتز ترکیبات فعال گیاهی کردند.
این‌ها می‌توانستند ثبت اختراع شده و با سود بالا به بازار عرضه شوند. بنابراین راکفلر برنامه‌ریزی کرد
تا بازاری برای محصولات دارویی شیمیایی ایجاد کند.
با این حال، ترجیح آمریکایی‌ها به داروهای طبیعی و گیاهی سد راه او شد.
به همین دلیل مطالعات پزشکی آمریکا در مسیری که راکفلر می‌خواست هدایت شدند – با پیامدهای دوربرد برای آموزش پزشکان:
تمام مدارسی که مطابق «شیمی دارویی»، یعنی «پزشکی علمی»، تدریس نمی‌کردند، اعتبار و تمام حمایت‌های مالی خود را از دست دادند.
دانشکده‌های پزشکی باقی‌مانده استقلال خود را از دست دادند.
آمریکایی‌ها تحت تأثیر شعار «یک قرص برای هر دردی» قرار گرفتند. داروهای منشأ طبیعی بدنام شدند.
از همان سال ۱۹۳۷، کل ماجرا برای اروپا تکرار شد – با همان پیامدها.
در مجموع، راکفلرها ۱۰۰ میلیون پوند در هیئت آموزش عمومی سرمایه‌گذاری کردند تا مطالعه طب طبیعی در دانشکده‌های
پزشکی آمریکا را پایان دهند و به‌طور دائم تنها اجازه استفاده از داروهای دارویی را در مطالعات و بیمارستان‌ها بدهند.
با این کار، آن‌ها بازار عظیمی برای محصولات پزشکی شیمیایی ایجاد کردند.
در عین حال، آن‌ها با تأسیس دانشگاه‌های تأثیرگذار، یک بیمارستان تحقیقاتی بسیار مهم و یک
دانشکده پزشکی نخبه، بر پژوهش‌های علمی تأثیر گذاشتند.
موارد زیر نشان می‌دهد که چگونه تأثیر عظیم بر پزشکی در آن زمان از طریق حذف درمان‌های طبیعی
همچنان پیامدهای جدی برای طب طبیعت‌گرا در امروز دارد!
این موضوع همچنین در ارتباط با مقررات غذاهای نوین که در سال ۱۹۹۷ در اتحادیه اروپا و در سال ۲۰۱۷ در سوئیس معرفی شد، صدق می‌کند.
مقررات غذاهای نوین چه مواردی را پوشش می‌دهد؟
این مقرره علیه مهندسی ژنتیک در اصل به منظور جلوگیری از عرضه غذاهای نو، یعنی میوه‌ها و سبزیجات
اصلاح‌شده ژنتیکی، بدون مجوز به بازار تصویب شد.
امروزه، این دستهٔ اول همچنین شامل، برای مثال، عصاره‌های پروتئینی حشرات یا غذاهایی است که با
استفاده از یک فرآیند نوآورانه و غیرمعمول تولید شده‌اند.
این غذاها به یک فرآیند تأیید پیچیده نیاز دارند تا ایمنی غذایی تضمین شود.
با این حال، دسته‌ای دوم از غذاها وجود دارد که تحت مقررات غذاهای نوین قرار می‌گیرند: غذاهای سنتی نوین.
این‌ها غذاهایی هستند که تا سال ۱۹۹۷ در اتحادیه اروپا به میزان قابل‌توجهی برای مصرف انسانی عرضه نشده بودند، اما
از دیرباز بخشی از رژیم غذایی در سایر قاره‌ها بوده‌اند، مانند دانه‌های چیا، میوه بائوباب و فیزالیس.
اگرچه این غذاهای سنتی نوآورانه از روند تأیید ساده‌شده‌ای بهره‌مند می‌شوند، اما صرفاً آزار و اذیت محض هستند.
فقط تصور کنید: سیب‌زمینی‌های ما که در اروپا کشت می‌شوند و حتی ریحان دیگر مجاز نخواهند
بود اگر بر اساس این دستورالعمل‌ها سنجیده شوند.
این تحولات چه تأثیری در سوئیس دارند؟
برای اینکه شما، بیننده، دیدی از نحوه عملکرد این تدابیر در عمل داشته باشید، Kla.TV چند سؤال در این زمینه از فابیان
لوتش، مدیرعامل شرکت Kräuter Lötsch – Lötsch GmbH، پرسید:
آقای لوتش، شما مدیرعامل شرکت Kräuter Lötsch – Lötsch GmbH هستید. شما محصولات گیاهی را در
اتریش و از چند سال پیش نیز در سوئیس می‌فروشید.
همان‌طور که شنیده‌ایم، شما پیش‌تر با پیامدهای نظارتی در سوئیس مواجه شده‌اید. می‌توانید بیشتر در این‌باره برایمان بگویید؟
بله، در حال حاضر مثل یک ترن هوایی است.
چند سال پیش، سوئیس، یا بهتر بگوییم Swissmedic، مسئول کالاهای غذایی مانند چای سوزنی و چای دم اسبی نیز بود که پیش از
این در فروشگاه‌های ارگانیک سوئیس به فروش ممنوع شده بودند.
سپس سوئیس قانون غذاهای نوین را تصویب کرد. بعداً دقیقاً به این موضوع باز خواهیم گشت.
و این در ابتدا برای ما یک مسئله بسیار عملی بود، زیرا طبیعتاً گیاهان دارویی بسیار بیشتری به‌راحتی برای خرید در دسترس بودند.
اما حالا دارد شروع می‌شود، با قوانین و مقررات جدیدی که هر سال وضع می‌شوند.
برای مثال، از سال گذشته گل‌های دم‌اسب و شبدر قرمز به‌عنوان مواد غذایی مجاز نبوده‌اند.
اکنون باید به‌عنوان مکمل‌های غذایی اعلام شوند.
این موضوع به‌طور طبیعی کار را برای مقامات و همچنین تولیدکنندگان بسیار دشوار می‌کند، زیرا قوانین به‌طور مداوم در حال تغییر هستند.
به‌طور اصولی، این‌گونه به نظر می‌رسد: دو سال پیش، دم‌اسب هنوز یک مادهٔ غذایی بود.
سپس یک شرکت دارویی یا یک لابی‌گر می‌آید و می‌گوید که دم اسب دارای خواص دارویی است. در این صورت شما باید
دقیقاً خلاف آن را ثابت کنید، یعنی اینکه این‌طور نیست.
گفتنش نسبتاً دشوار است، چون همه می‌دانند که گزنه مفید است، اما نمی‌توانید فقط این را بگویید؛
باید آن را ثابت کنید که در حال حاضر کمی دشوار است.
ما به مدت دو سال است که با مقامات سوئیس مشکلات جدی داشته‌ایم که درک آن آسان نیست. ما
طیف بسیار گسترده‌ای با بیش از ۲۰۰ محصول داریم.
این موضوع تنها در سطح کانتونی مطرح نشده است. ما آن را به سطح فدرال نیز برده‌ایم.
این پرونده در سوئیس به شدت مورد بحث قرار گرفته است. هر داروساز ایالتی مرا با نام می‌شناسد.
و بله، همان‌طور که گفتم، برای مقامات نیز دشوار است که دقیقاً نحوه عملکرد این قانون غذاهای نو را درک کنند. و به
همین دلیل است که اجرای آن تا مرحله بعدی به تعویق افتاده است.
این بدان معناست که الزامات قانونی از سالی به سال دیگر تغییر می‌کنند. تحولات در اتحادیه اروپا چیست؟
بله، در اتحادیه اروپا کمی ساده‌تر از سوئیس است.
من می‌گویم که اتحادیه اروپا اکنون قانون غذاهای نوین را دارد و ما باید به‌طور دقیق و بدون استثنا به آن پایبند باشیم.
در سوئیس اوضاع کمی متفاوت است. من باید مراقب قانون غذاهای نوین و فهرست غذاهای نوین باشم.
من به فهرست چای انجمن چای آلمان که شناخته‌شده است نیاز دارم، سپس به فهرست دولت فدرال نیاز دارم و بعد همه چیز
باید مقایسه شود. همان‌طور که گفتم، در حال حاضر این مسئله در اتحادیه اروپا نسبتاً دشوار است.
اگر به‌عنوان یک تولیدکننده اکنون بخواهید محصولی را به بازار عرضه کنید – مثلاً دم‌اسب یا گل‌های شبدر قرمز را
به‌عنوان مثال در نظر بگیرید – من خودم را آماده می‌کنم تا محصول را برای بازار آماده کرده و آن را عرضه کنم.
و بعد از یک سال، انگار می‌گی: صبر کن، این دیگه کار نمی‌کنه، خواص سالمی داره یا شایدم سالم باشه.
در نتیجه، گیاهان دارویی مختلفی اکنون در حال حذف تدریجی یا مشمول محدودیت هستند، به این معنی که دیگر نمی‌توان
آن‌ها را به‌عنوان محصولاتی ۱۰۰٪ طبیعی به بازار عرضه کرد.
این بدان معناست که اگر اکنون بخواهم یک محصول دم‌اسب را به بازار عرضه کنم، باید آن را به یک مکمل غذایی تبدیل کنم.
این به معنای افزودن مقدار قابل‌توجهی آهن، سیلیکون، ویتامین C یا سایر مواد است.
این بدان معناست که من این محصول ۱۰۰٪ طبیعی را اصلاح می‌کنم تا بتوانم آن را به یک مکمل غذایی مطابق با مشخصات تبدیل کنم.
همان‌طور که گفتم، همیشه آسان نیست که همه چیز را هم‌زمان مدیریت کنی. اما باید هوشیار بمانی.
به نظر می‌رسد برای شما محدودیت‌های بیشتری اعمال می‌شود. به نظر شما چه کسی علاقه‌مند است که روزبه‌روز
محدودیت‌های بیشتری برای ناتوروپاتی و هومئوپاتی قائل شود؟
می‌توانستیم دیدی گسترده و جهانی داشته باشیم، اما فعلاً به اتحادیه اروپا پایبند می‌مانم.
پس در سال ۲۰۱۷، انجمن پزشکی آلمان تصمیم گرفت به ناتوروپاتی و هومئوپاتی پایان دهد. اما این تنها نوک کوه یخ است.
طبیعت احتمالاً بیش از حد سالم است. نمی‌توانید گیاهان دارویی را ثبت اختراع کنید، نمی‌توانید از آن‌ها پول
دربیاورید. بنابراین محدودیت‌هایی را بر آن‌ها اعمال می‌کنید تا دیگر نتوانید آن‌ها را بفروشید.
در صنعت داروسازی، همیشه یک یا دو ماده شیمیایی به یک دارو اضافه می‌شوند.
در طبیعت، ما به‌طور طبیعی در یک محصول مجموعه‌ای از ترکیبات فعال اصلی، ترکیبات فعال ثانویه و مواد گیاهی ثانویه داریم که،
همان‌طور که گفتم، نمی‌توان آن‌ها را به‌صورت چنین محصولی ثبت اختراع کرد. با یک استثنا که بعداً به آن باز خواهیم گشت.
این جالب است. این ما را به این سؤال می‌رساند: آیا محصولاتی وجود دارند که در حال حاضر دیگر در سوئیس در
دسترس نیستند و شما دیگر اجازه فروش آن‌ها را ندارید؟
بله، در حال حاضر واقعاً محدودیت‌هایی وجود دارد. راک‌روز یکی از چنین محصولاتی است.
اکنون توسط کسی ثبت اختراع شده است، که به این معناست که به‌عنوان یک واریته خالص اعلام شده است. گل رز سیستوس تنها
می‌تواند از یک جزیره در یونان برای مصرف انسانی استفاده شود.
فروش این محصول در جزیرهٔ همسایه، سرزمین اصلی، ترکیه، یونان و آلبانی ممنوع است. احتمالاً به این دلیل که خیلی سالم است.
با این حال، گیاهان دارویی دیگری مانند آرتمیزیا آنوا وجود داشتند که فروش آن‌ها مجاز بود.
که مردم اتحادیه اروپا نیز به طور گسترده از آن‌ها استفاده می‌کردند. اما شما می‌توانید هر کاری که می‌خواهید انجام دهید.
شرکت‌های بزرگ و شناخته‌شده‌ای در آلمان وجود دارند، مانند انجمن چای که قبلاً به آن اشاره کردیم، که مدارکی را به اتحادیه
اروپا ارائه کرده‌اند که نشان می‌دهد این محصول، آرتمیزیا آنوا یا گل‌سنگ، به‌طور گسترده مورد استفاده قرار می‌گرفته است.
اما تو فقط دفعش می‌کنی، اصلاً کل ماجرا درکت نمی‌شود.
در پی همه‌گیری ویروس کرونا، فروش آرتمیا آنوا اکنون در بیش از ۷۰ درصد جهان ممنوع شده است. این امر معیشت بسیاری را نابود کرده است.
بسیاری از تولیدکنندگان و عرضه‌کنندگان از آفریقا می‌آیند و ناگهان دیگر نمی‌توان آن را صادر کرد که پیامدهای منفی
زیادی دارد – از جمله برای تنتورها که فرآیند تولیدشان مشابه داروهای گل باخ است که در بازار قانونی هستند.
از سال گذشته فروش این‌ها برای ما ممنوع شده است، زیرا مقامات می‌گویند که آن‌ها صرفاً زشت هستند.
اما صرف اینکه چیزی خار در جان باشد، به این معنا نیست که اگر مشروع باشد، به‌حق در بازار نباشد.
بنابراین چند مانع وجود دارد که باید از آن‌ها عبور کرد.
باورنکردنی! آیا می‌توان این را این‌گونه خلاصه کرد که گیاهان با خواص سالم که به‌صورت وحشی رشد می‌کنند و برای
همه مقرون‌به‌صرفه هستند، روزبه‌روز بیشتر از دسترس مردم دور می‌شوند؟ آیا می‌توان این‌طور بیان کرد؟
بله، در نهایت به همین‌جا ختم می‌شود. من فقط منتظر هستم که بگویند دیگر نمی‌توانید میوه و سبزیجات را در
باغچه‌تان بکارید چون حاوی ویتامین هستند و ممکن است سالم باشند.
در حال حاضر اوضاع نسبتاً دشوار است. بله، فقط باید مطمئن شوی که بهترین را به دست می‌آوری، مثل غذا که من ارگانیک می‌خورم.
و حتی آنجا، ارگانیک دیگر ارگانیک نیست. شما فقط باید مطمئن شوید که بهترین را از طبیعت می‌گیرید، و آن چیزی نیست جز خودِ طبیعت.
اگر یک سالاد برگ کشت‌شده را که در هر ۱۰۰ گرم از بافت گیاهی خوراکی ۷ میلی‌گرم ویتامین C دارد، با بابونه که ۸۷
میلی‌گرم و زنبق عسلی که ۳۳۳ میلی‌گرم ویتامین C دارد مقایسه کنیم، در واقع جهش‌های کوانتومی انجام می‌دهیم.
با این حال، ما واقعاً باید اطمینان حاصل کنیم که ناتوروپاتی و محصولات آن به‌طور کامل ممنوع نشوند،
زیرا در این صورت انگار خودِ طبیعت را ممنوع کرده‌ایم.
آیا می‌دانید که آیا سایر همکاران در حرفه‌ی شما در وضعیتی مشابه شما هستند و آیا آن‌ها نیز مشمول محدودیت‌های رسمی هستند؟
بله، در واقع، من افرادی را می‌شناسم که با مقامات مشکلاتی جدی داشته‌اند.
اوضاع به جایی رسید که آنها مجبور شدند به دلیل جریمه‌ها فعالیت تجاری خود را متوقف کنند
و کل این روند بیش از دو سال به طول انجامید.
ما در مورد جریمه‌هایی به مبلغ ۲۰٬۰۰۰، ۲۵٬۰۰۰ و ۳۰٬۰۰۰ فرانک سوئیس صحبت می‌کنیم که یک شرکت کوچک به‌راحتی توان پرداخت آن را ندارد.
یا بهتر بگویم، انسان نیز بی‌قدرت است، زیرا به‌عنوان یک کسب‌وکار کوچک، حق انتخاب کمی دارد و حتی اگر
داشته باشد، همیشه با هزینه‌های بالایی همراه است:
روندهای دادگاه، وکلا و امثال آن، فقط برای پیدا کردن یک پایگاه. آسان نیست که هوشیار بمانی و با آن مبارزه کنی.
به‌ویژه وقتی می‌بینید محصولاتی که به‌طور قانونی در بازار عرضه می‌شوند، صرفاً به این دلیل
ممنوع می‌شوند که خار در چشم برخی افراد هستند.
خب، امیدواریم شجاعت ادامه مبارزه با محدودیت‌ها را داشته باشید. برای شما در این مسیر استقامت و موفقیت فراوان آرزو می‌کنیم.
آیا نکته دیگری هست که بخواهید با بینندگان ما در میان بگذارید؟
بله، همیشه کورکورانه اعتماد نکنید، خودتان تحقیق کنید، سؤال بپرسید.
همان‌طور که گفتم، اگر به جایی برسد که دیگر اجازه نداشته باشید از گیاهان روی آستانه‌ی خانه‌ی خود استفاده کنید، باید کل
ماجرا را زیر سؤال ببرید و شاید حتی نگاهی دقیق‌تر به آن بیندازید.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ بسیار خوب، خیلی ممنون، آقای لوتش.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ممنونم.
دکتر سونیا رایتز تأثیر این تحولات در آلمان را توضیح می‌دهد.
او سال‌هاست که در هامبورگ به‌عنوان متخصص طب عمومی، روان‌درمانی و ناتوروپاتی فعالیت می‌کند.
در ادامه، او دلایل مختلفی را فهرست می‌کند که چرا طب طبیعی به‌طور فزاینده‌ای در پزشکی با پذیرش مواجه نمی‌شود:
این تحولات چه تأثیری در آلمان دارند؟
۱. به رهبری رناته کوناست، حزب سبز در پارلمان آلمان خواستار مقررات بسیار سخت‌گیرانه برای مکمل‌های غذایی شد، به‌ویژه
تعیین سطوح حداکثر ملی برای ویتامین‌ها و مواد معدنی در محصولات.
توصیه‌های مؤسسه فدرال ارزیابی ریسک (BfR) باید به‌عنوان مبنایی برای مقادیر حداکثر جدید مورد استفاده قرار می‌گرفت.
این میزان در سراسر جهان به‌طور بی‌سابقه‌ای پایین است، زیرا به‌طور متوسط ۷۰–۸۰٪ کمتر از بالاترین
سطوح در سایر کشورها، به‌ویژه در اتحادیه اروپا، است.
اگرچه این طرح پذیرفته نشد، احزاب آلمانی دیگر نیز در سطح اتحادیه اروپا در این راستا تلاش می‌کنند.
2. قانون رقابت داروها نام‌گذاری اثرات گیاهان و مواد معدنی را که قرن‌ها مشاهده شده بود، ممنوع کرد.
3. پژوهش درباره‌ی گیاهان مقرون‌به‌صرفه برای درمان سرطان و غیره مختل می‌شود، اگر نگوییم کاملاً جلوگیری می‌شود.
4. در مقابل، مواد تهدیدکننده حیات مانند saRNA یا modRNA یا حتی داروهای ضدافسردگی بدون هیچ بررسی انتقادی‌ای تأیید
می‌شوند، هرچند فوایدشان روشن نیست یا زیان‌شان بیش از سودشان است.
بسیاری از پیشرفت‌هایی که دکتر رایتز به آن‌ها اشاره کرده است، به‌وضوح در آثار زندگی داروساز دکتر هانس-مارتین هیرت و تجربیات
او با آرتمیزیا آنوا دیده می‌شوند – بیایید نگاهی به آن بیندازیم.
آویشن یک‌ساله، نام لاتین Artemisia annua
دکتر هانس-مارتین هیرت در هایدلبرگ داروسازی خواند.
سپس او به مدت سه سال در ایمنی‌شناسی ویروسی در مرکز تحقیقات سرطان آلمان و به مدت چهار سال دیگر
در مرکز تحقیقات بیمارستان در داروخانه کار کرد.
با این تجربه، او شش سال پس از «کنگو» به جنگل کنگو رفت.
منطقه تحت پوشش ۴۰۰٬۰۰۰ نفر را در بر می‌گرفت و تأمین داروی کافی برای بیماران غیرممکن بود.
به همین دلیل او و همکارانش تحقیق کردند که چگونه با استفاده از گیاهانی که در آنجا رشد می‌کنند با بیماری‌ها مبارزه کنند.
او در آلمان، اندکی پیش از آغاز هزارهٔ جدید، گیاه Artemisia annua را کشف کرد که در برابر
مالاریا، شایع‌ترین بیماری در آفریقا، نیز مؤثر بود.
برای اینکه بتواند به اندازه کافی در این زمینه تحقیق کند، او در سال ۱۹۸۶ انجمن آنامد را تأسیس کرد.
دکتر هیرت متعاقباً کمک‌های مالی زیادی دریافت کرد، از جمله از سوی اشراف‌زادگان بادن-وورتمبرگ، وزارت امور
اقتصادی، وزارت بهداشت و وزارت ایالتی بادن-وورتمبرگ.
هدف از این کمک‌های مالی، فراهم کردن یاری بود تا این گیاه بتواند به‌عنوان دارویی در دسترس و مقرون‌به‌صرفه در آفریقا عرضه شود.
در سال ۲۰۰۲، دکتر هیرت جایزه «قیمت برتری» ابتکار ریشه‌کنی مالاریا را از سوی سازمان
جهانی بهداشت برای کارهایش در آفریقا دریافت کرد.
در سال ۲۰۰۴ او جایزه جهانی بادن-وورتمبرگ را دریافت کرد و در سال ۲۰۰۵ بنیاد دولتی مبلغ ۲۰٬۰۰۰ یورو
را به‌عنوان بالاترین افتخار خود به او اهدا کرد.
در سال‌های اخیر، او همچنین ۵۰٬۰۰۰ یورو از وزارت امور خارجه و دولت فدرال آلمان دریافت کرده است
تا این کار گروه آنامد را در شرق کنگو ادامه دهد.
در حالی که دکتر هیرت هنوز برای کارهایش در آفریقا حمایت دریافت می‌کرد، اوضاع در آلمان علیه او تغییر کرد.
مقصر مقالهٔ او در یک روزنامهٔ آلمانی دربارهٔ «شیمی‌درمانی از باغ» بود.
او اشاره کرد که گیاه Artemisia annua می‌تواند برای درمان سرطان نیز مورد استفاده قرار
گیرد. این موضوع توجه صنعت داروسازی را جلب کرد.
دکتر هیرت به‌دلیل سه سال تحقیق در مرکز تحقیقات سرطان، رقیبی جدی برای صنعت داروسازی بود و این واقعیت که آرتمیزیا
آنوا به‌صورت گیاهی قرار بود در اروپا برای درمان سرطان به‌کار رود، تهدیدی قریب‌الوقوع به‌شمار می‌آمد.
۱۲۳۴۳۲۱ صنعت داروسازی محلی هنوز می‌تواند استفاده از فرآورده‌های گیاهی ارزان‌قیمت برای مبارزه با مالاریا در آفریقا را بپذیرد.
اما این ایده که سرطان را می‌توان در اروپا با استفاده از یک گیاه به‌صورت بسیار ارزان درمان کرد، بیش از حد بود.
قوانین مختلفی برای خنثی کردن پیشنهاد هیرت به کار گرفته شدند.
علاوه بر این، در طول سال‌ها، شکاف‌های قانونی مختلف به‌تدریج بسته یا بازتعریف شدند که منجر به
شکایت از دکتر مارتین هیرت در سال‌های ۲۰۰۹ و ۲۰۱۴ شد.
در سال ۲۰۱۵، آقای هیرت با شورای منطقه‌ای توافق کرد که شرکت او، انتشارات «آنامد ادیشن»، می‌تواند هرگونه
اطلاعات مرتبط با آرتمیزیا آنوا را ارائه دهد، اما نمی‌تواند هیچ‌یک از محصولات آرتمیزیا را بفروشد.
شرکت او، تیمانا، مجاز است محصولات آرتمیزیا را بفروشد، اما روی بسته‌بندی نباید ذکر شود که برای چه منظوری استفاده می‌شوند.
در سال‌های ۲۰۱۹ و ۲۰۲۲، او و باشگاهش بار دیگر تحت پیگرد قانونی قرار گرفتند، که در نهایت حتی به خاطر توزیع این گیاه از
طریق باشگاه بود. هر بار، جریمه‌ها در محدوده پنج‌رقمی بودند.
در همین حال، قوانین مربوط به تأیید و استفاده از گیاهان دارویی بسیار سخت‌گیرانه‌تر شده است!
اگر کسی بخواهد مسیر قانونی صحیح مورد نیاز امروز را دنبال کند، هر گیاه دارویی ابتدا باید به‌عنوان یک ماده غذایی ثبت
شود که هفت سال طول می‌کشد و حدود ۵۰۰٬۰۰۰ یورو هزینه دارد.
برای تأیید این گیاه دارویی به‌عنوان دارو، ۱۳ سال دیگر و به‌طور متوسط ۲.۴ میلیارد یورو هزینه لازم بود.
این برای صنعت داروسازی امکان‌پذیر است، اما برای کسب‌وکارهای کوچک امکان‌پذیر نیست و برای گیاهانی که از
دیرباز در جامعه کشت و استفاده شده‌اند کاملاً بی‌معنی است.
صنعت داروسازی اکنون از آرتمیسینین، یکی از اجزای گیاه Artemisia annua، سود زیادی می‌برد، زیرا
این ترکیب در داروهای شیمیایی نیز به کار می‌رود.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ نتیجه‌گیری
این مثال‌ها نشان می‌دهند که قوانین جدیدتر ایمنی غذا و دارو در اروپا و سوئیس ظاهراً برای خیر ما وضع شده‌اند.
با این حال، آنها اثر معکوس دارند: صنعت داروسازی سود زیادی می‌برد.
و همان‌طور که دکتر رایتز اشاره می‌کند، به‌طور موازی با حذف درمان‌های طبیعی، مواد جدید و خطرناکی در حال توسعه هستند که
قرار است بر ما تحمیل شوند، برای مثال به‌صورت واکسیناسیون.
ما به نقطه‌ای رسیده‌ایم که شهروندان تحت دیکتاتوری بهداشتی و در عین حال اقدامات پزشکی اجباری بسیار خطرناک قرار گرفته‌اند.
این باید متوقف شود و مسئولان باید افشا شوند!
نهادهای قانون‌گذاری مسئول ممنوعیت درمان‌های طبیعی و کسانی که از این ممنوعیت‌ها سود می‌برند باید
مورد تحقیق قرار گیرند. آیا آن‌ها با هم مرتبط هستند؟
این موضوع توضیح می‌دهد که چرا از بیرون به نظر می‌رسد صنعت داروسازی و مقامات قانون‌گذاری به‌طور کاملاً هماهنگ با هم کار می‌کنند.
بنابراین، با وجود مبنای قانونی موجود، به نظر می‌رسد مطالبه حق بر درمان‌های طبیعی غیرممکن باشد.
۱۲۳۴۳۲۱ به ما کمک کنید تا مغز متفکران پشت این توطئه و شبکهٔ آن‌ها را افشا کنیم!
لطفاً هرگونه اطلاعات مهمی را به Kla.TV ارسال کنید یا از تیم‌های تحقیقاتی داوطلب ما حمایت کنید.