Në fillim të pandemisë së koronavirusit, kishte shumë artikuj në gazetat që vajtonin mungesën e një vaksine
të përshtatshme dhe, në të njëjtën frymë, ofronin shpresë për zhvillimin e saj të shpejtë.
Edhe pse koronavirusi është në thelb një formë gripi të shkaktuar nga koronaviruset e njohura,
përdorimi i kurave natyrale u injorua që në fillim.
Nuk u përmendën efektet antivirale, përforcuese të sistemit imunitar dhe anti-inflamatore të Echinacea
purpurea, Artemisia annua, Pelargonium dhe Cistus incanus.
Të gjitha këto bimë janë përdorur për shekuj me radhë në mjekësinë popullore për këto qëllime.
Disa nga bimët janë shumëpërdorimshe, dhe është e pakuptueshme që ato nuk kanë vend në mjekësinë konvencionale.
Trëndafili shkëmbor, emri shkencor Cistus incanus
Cistusi, i cili rritet në rajonin Mesdhetar, ka një gamë të gjerë përdorimesh.
Çaji ose dekokti i përgatitur nga kjo bimë ka veti detoksifikuese, anti-alergjike, antibakteriale dhe antivirale.
Efekti antioksidant është më i lartë se ai i vitaminave C dhe E.
Në përputhje me vetitë e përmendura, ekstrakti i trëndafilit të shkëmbit lidh kadmin dhe merkurin dhe
gjithashtu është efektiv kundër neurodermatitit në vend të pomadave me kortizon ose antibiotikë.
Çaji ndihmon në luftimin e inflamacionit në gojë dhe fyt, diarresë në zorrë dhe kërpudhës së majave Candida albicans.
Hulumtimet e kryera në Institutin Friedrich Loeffler, në spitalin Charité të Berlinit dhe në Universitetin e Münsterit kanë treguar
në eksperimente me minj se minjtë që thithnin ekstrakt cistus para infektimit me bakteret e gripit mbetën të
shëndetshëm, ndërsa të tjerët u sëmurën rëndë ose vdiqën.
Edhe provat me njerëz kanë qenë të suksesshme.
Më 1 qershor 2021, Universiteti i Lübekut publikoi një artikull që tregonte një reduktim pothuajse
të plotë të shkallës së infektimit me SARS-CoV-2.
Në parim, nuk zhvillohet rezistencë kur konsumohen çajra ose dekokte, dhe nuk ka efekte anësore.
Si është e mundur që sot ka një tendencë rikthimi drejt produkteve natyrale, por pothuajse ekskluzivisht
vazhdojnë të përdoren produkte të prodhuara kimikisht?
Kla.TV e diskutoi këtë në detaje në programin "The hidden abysses of cancer research".
Këtu janë aspektet më të rëndësishme të dokumentacionit
Familja amerikane Rockefeller, e konsideruar filantropiste sipas mediave kryesore, kontrollonte 90%
të gjithë tregut të naftës në SHBA rreth vitit 1880.
Rreth vitit 1900, shkencëtarët zbuluan se si të prodhojnë kimikate nga nafta dhe filluan të sintetizojnë përbërës aktivë bimore.
Këto mund të patentoheshin dhe të tregtoheshin me fitim të lartë. Prandaj Rockefeller planifikoi të
krijonte një treg për produkte mjekësore kimike.
Megjithatë, preferenca e amerikanëve për medikamente natyrale dhe bimore i qëndronte në rrugë.
Kjo është arsyeja pse arsimi mjekësor amerikan u drejtuar në drejtimin që dëshironte
Rockefeller – me pasoja të gjera për trajnimin e mjekëve:
Të gjitha shkollat që nuk mësonin sipas "kimisë farmaceutike", dmth. "mjekësisë shkencore", humbën
akreditimin dhe të gjithë mbështetjen financiare.
Shkollat mjekësore të mbetura humbën pavarësinë e tyre.
Amerikanët u ndikuan nga slogani "Një pilulë për çdo sëmundje". Barnat me origjinë natyrale u njollosën.
Që në vitin 1937, e gjithë kjo u përsërit për Evropën – me të njëjtat pasoja.
Në total, familja Rockefeller investoi 100 milionë paund në Bordin e Arsimit të Përgjithshëm për të ndaluar studimet e
mjekësisë natyrale në shkollat mjekësore amerikane dhe për të lejuar në mënyrë të përhershme që në
studime dhe spitale të përdoren vetëm barnat farmaceutike.
Duke vepruar kështu, ata krijuan një treg të madh për produktet mjekësore kimike.
Në të njëjtën kohë, ata ndikuan në kërkimet shkencore duke themeluar universitete me ndikim, një spital kërkimor
jashtëzakonisht të rëndësishëm dhe një shkollë mjekësore elitare.
Më poshtë tregohet se si ndikimi masiv në mjekësi në atë kohë, përmes heqjes së kurave natyrale,
vazhdon të ketë pasoja serioze për mjekësinë natyrale sot!
Kjo vlen edhe në lidhje me Rregulloren e Ushqimeve të Reja, e cila u prezantua në BE në vitin 1997 dhe në Zvicër në vitin 2017.
Çfarë mbulon Rregullorja për Ushqimet e Reja?
Ky rregullim kundër inxhinierisë gjenetike u miratua fillimisht për të parandaluar që ushqimet e reja, dmth frutat dhe perimet
e modifikuara gjenetikisht, të vendoseshin në treg pa autorizim.
Sot, kjo kategori e parë përfshin gjithashtu, për shembull, ekstrakte proteinike nga insektet ose
ushqime të prodhuara me një proces të ri, jo standard.
Këto ushqime kërkojnë një proces të ndërlikuar miratimi për të siguruar sigurinë ushqimore.
Megjithatë, ekziston një kategori e dytë e ushqimeve që i nënshtrohen Rregullores për
Ushqimet e Reja: ushqimet tradicionale të reja.
Këto janë ushqime që nuk ishin tregtuar për konsum njerëzor në asnjë shkallë të konsiderueshme në BE deri në vitin 1997, por
kanë qenë pjesë e dietës në kontinentet e tjera që nga kohët e lashta, p.sh. farat e chias, fruti i baobabit dhe fizalis.
Edhe pse këto ushqime tradicionale të reja përfitojnë nga një procedurë miratimi e thjeshtuar, ato janë thjesht ngacmim.
Vetëm imagjinoni: patatet tona të kultivuara në Evropë dhe madje edhe borziloku nuk do të lejoheshin
më sot nëse do të mateshin sipas këtyre udhëzimeve.
Çfarë ndikimi kanë këto zhvillime në Zvicër?
Për t'ju dhënë juve, shikuesit, një pasqyrë se si funksionojnë këto masa në praktikë, Kla.TV i bëri disa pyetje Fabian
Lötsch-it, CEO-së së Kräuter Lötsch – Lötsch GmbH, mbi këtë temë:
Z. Lötsch, ju jeni Drejtori Ekzekutiv i Kräuter Lötsch – Lötsch GmbH. Ju shisni produkte bimore në
Austri dhe, prej disa vitesh tashmë, edhe në Zvicër.
Siç kemi dëgjuar, ju tashmë keni përjetuar implikimet rregullatore në Zvicër. Mund të na tregoni më shumë rreth kësaj?
Po, në këtë moment është një udhëtim me rollercoaster.
Para disa vitesh, Zvicra, ose më saktë Swissmedic, ishte gjithashtu përgjegjëse për ushqime si çaji i
xhungës dhe çaji i bishtit të kalit, të cilat më parë ishin ndaluar për shitje në dyqanet organike në Zvicër.
Pastaj Zvicra miratoi Ligjin për Ushqimet e Reja. Do të kthehemi më vonë për të parë saktësisht se çfarë nënkupton ai.
Dhe kjo ishte fillimisht një çështje shumë praktike për ne, sepse, natyrisht, shumë më tepër
barishte ishin lehtësisht të disponueshme për blerje.
Por tani po fillon, me dispozita të reja dhe rregullore të reja që hyjnë në fuqi çdo vit.
Për shembull, bisht kali dhe lulëzat e trëndafilit të kuq nuk janë lejuar si ushqime që nga viti i kaluar.
Tani ato duhet të deklarohen si suplemente ushqimore.
Kjo natyrisht e bën shumë, shumë të vështirë për autoritetet, si dhe për prodhuesit, pasi ligjet ndryshojnë vazhdimisht.
Në parim, duket kështu: Dy vjet më parë, bisht kali ishte ende një ushqim.
Pastaj ndonjë kompani farmaceutike ose lobist vjen dhe thotë se bishti i kalit ka veti farmaceutike. Atëherë do t'ju duhej
të provonit pikërisht të kundërtën, që kjo nuk është e vërtetë.
Është relativisht e vështirë të thuhet, sepse të gjithë e dinë që gjethet e hithës janë të shëndetshme, por
nuk mund ta thuash thjesht; duhet ta provosh, gjë që është pak e vështirë për momentin.
Ne kemi pasur probleme serioze me autoritetet në Zvicër për dy vjet tashmë, gjë që nuk është e lehtë për t'u
kuptuar. Ne kemi një gamë shumë të gjerë me mbi 200 produkte.
Kjo nuk është diskutuar vetëm në nivel kantonal. Ne e kemi çuar atë në nivel federal.
Ky rast është diskutuar me pasion në Zvicër. Çdo farmacist kantonal më njeh me emër.
Dhe po, siç thashë, është gjithashtu e vështirë për autoritetet të kuptojnë saktësisht se si funksionon ky ligj për Ushqimet
e Reja. Dhe për këtë arsye është shtyrë deri në fazën tjetër.
Kjo do të thotë që kërkesat ligjore ndryshojnë nga viti në vit. Cilat janë zhvillimet në BE?
Po, është pak më e thjeshtë në BE sesa në Zvicër.
Unë them se BE-ja tani ka Ligjin për Ushqimet e Reja, dhe ne duhet t'i përmbahemi atij rreptësisht dhe pa përjashtim.
Në Zvicër, gjërat janë paksa ndryshe. Duhet të mbaj sytë tek Ligji për Ushqimet e Reja dhe Katalogu i Ushqimeve të Reja.
Më duhet lista e çajit nga Shoqata Gjermane e Çajit, e cila është e njohur mirë, pastaj më duhet lista nga qeveria
federale, dhe më pas gjithçka duhet të krahasohet. Siç thashë, është një çështje mjaft e vështirë në BE në këtë moment.
Nëse, si prodhues, tani dëshironi të lançoni një produkt në treg – le të marrim si shembuj bishtin e kalit ose
lulëzat e trëndelave të kuq – atëherë unë përgatitem ta përgatis produktin për treg dhe ta lansoj.
Dhe pastaj, një vit më vonë, është si: prit pak, kjo nuk funksionon më, ka veti të
shëndetshme ose mund të jetë e shëndetshme.
Si rezultat, disa barishte tani po eliminohen gradualisht ose i nënshtrohen kufizimeve, që do të thotë se
nuk mund të tregtohen më si produkte 100% natyrale.
Kjo do të thotë se nëse tani dua të lëshoj në treg një produkt me bisht kuç, do të duhet ta kthej atë në një suplement ushqimor.
Kjo do të thotë të shtosh një sasi të konsiderueshme hekuri, silikoni, vitaminë C ose lëndë të tjera ushqyese.
Kjo do të thotë që unë modifikoj këtë produkt 100% natyral në mënyrë që ta kthej atë në një
suplement dietik që përputhet me specifikimet.
Siç thashë, nuk është gjithmonë e lehtë të balancosh gjithçka. Por duhet të qëndrosh vigjilent.
Kjo tingëllon si gjithnjë e më shumë kufizime për ju. Kush mendoni se ka interes për të kufizuar
gjithnjë e më shumë naturopatinë dhe homeopatinë?
Mund të merrej një pamje e gjerë, globale, por për tani do të qëndroj tek BE-ja.
Pra, në vitin 2017, Shoqata Mjekësore Gjermane vendosi t'i japë fund naturopatisë dhe
homeopatisë. Por kjo është vetëm maja e ajsbergut.
Natyra ndoshta është tepër e shëndetshme. Nuk mund të patentosh barishtet, nuk mund të fitosh para prej tyre. Prandaj vendosni
disa kufizime mbi to, në mënyrë që të mos mund t'i shisni më.
Në industrinë farmaceutike, gjithmonë ka një ose dy kimikate që i shtohen një ilaçi.
Në natyrë, ne natyrshëm kemi një shumëllojshmëri përbërësish aktivë kryesorë, përbërësish aktivë dytësorë dhe substancash
bimore dytësore në një produkt, të cilat, siç thashë, nuk mund të patentohen si të tilla. Me
një përjashtim, të cilit do t'i kthehemi më vonë.
Kjo është interesante. Kjo na çon te pyetja: a ka ndonjë produkt që aktualisht nuk është më i
disponueshëm në Zvicër, që nuk ju lejohet më ta shisni?
Po, me të vërtetë ka kufizime në këtë moment. Rockrose është një produkt i tillë.
Kjo tani është patentuar nga dikush, që do të thotë se është shpallur një varietet i pastër. Trëndafili cistus mund të përdoret
për konsum njerëzor vetëm nga një ishull i vetëm në Greqi.
Prodhimi është i ndaluar të shitet në ishullin fqinj, në kontinent, në Turqi, në Greqi ose në
Shqipëri. Ndoshta sepse është tepër i shëndetshëm.
Megjithatë, ka edhe barishte të tjera, si Artemisia annua, të cilat u lejuan të shiteshin.
Të cilat gjithashtu përdorej gjerësisht nga njerëzit në BE. Por mund të bësh çfarë të duash.
Ka kompani të mëdha e të njohura në Gjermani, si Shoqata e Çajit, të cilën e përmendëm më parë, që kanë dorëzuar
dokumente në BE duke treguar se ky produkt, Artemisia annua ose trëndafili i shkëmbit, ishte në përdorim të gjerë.
Por ti thjesht reflektohesh, thjesht nuk të hyn në mendje e gjithë çështja.
Artemisia annua tani është ndaluar për shitje në më shumë se 70% të botës pas pandemisë së
koronavirusit. Kjo ka shkatërruar shumë mjete jetese.
Shumë prodhues dhe fabrikantë vijnë nga Afrika, dhe papritmas nuk mund të eksportohet më, gjë që sjell shumë pasoja negative –
përfshirë tinturat, procesi i prodhimit të të cilave është i ngjashëm me atë të kurave me
lule Bach, të cilat janë të ligjshme në treg.
Që nga viti i kaluar, na është ndaluar t'i shesim këto, me autoritetet që thonë se ato janë thjesht një shëmti për syrin.
Por vetëm sepse diçka është një gjemb në anë, kjo nuk do të thotë që, nëse është e ligjshme, nuk është ende në
treg me të drejtë. Pra, ka disa pengesa për t'u kapërcyer.
E pabesueshme! A mund ta përmbledhim këtë duke thënë se bimët me veti të shëndetshme që rriten në natyrë dhe
janë të përballueshme për të gjithë po mohohen gjithnjë e më shumë? A mund ta themi kështu?
Po, në fund të fundit tek kjo përmblidhet. Unë vetëm po pres që të thonë se nuk mund të rritësh më fruta dhe perime në kopshtin tënd
sepse ato përmbajnë vitamina dhe mund të jenë të shëndetshme.
Është një situatë relativisht e vështirë në këtë moment. Po, thjesht duhet të sigurohesh që të marrësh më
të mirën, si me ushqimin, ku unë ha ushqim organik.
Edhe atje, organike nuk është më organike. Thjesht duhet të sigurohesh që të marrësh më të
mirën nga natyra, dhe ajo është thjesht vetë natyra.
Nëse krahasoj një sallatë jeshile të kultivuar, e cila ka 7 miligramë vitaminë C për 100 gramë materie bimore të ngrënshme,
me një margarite, e cila ka 87, dhe me një qepër, e cila ka 333 miligramë vitaminë C, atëherë në thelb po bëjmë kërcime kuantike.
Megjithatë, ne me të vërtetë duhet të sigurohemi që naturopatia të mos ndalohet plotësisht, as produktet e
saj, sepse atëherë mund të ndalojmë edhe vetë natyrën.
A e dini nëse kolegë të tjerë në profesionin tuaj janë në një situatë të ngjashme me ju dhe
gjithashtu i nënshtrohen kufizimeve zyrtare?
Po, me të vërtetë, njoh disa që kanë pasur probleme të mëdha me autoritetet.
Arriti në atë pikë që ata u detyruan të ndalnin aktivitetin tregtar për shkak të gjobave,
dhe i gjithë procesi zgjati më shumë se dy vjet.
Po flasim për gjoba prej 20,000, 25,000, 30,000 frangash zvicerane, të cilat një
kompani e vogël nuk mund t'i përballojë lehtë.
Ose më saktë, një biznes i vogël është gjithashtu i pafuqishëm sepse ka pak zë, dhe edhe nëse e
ka, gjithmonë përfshin kosto të konsiderueshme:
Procedurat gjyqësore, avokatët dhe kështu me radhë, vetëm për të fituar një pozicion. Nuk është kaq e
lehtë të qëndrosh vigjilent dhe të luftosh kundër saj.
Veçanërisht kur sheh produkte që janë të ligjshme në treg duke u ndaluar thjesht sepse janë një gjemb në anën e disa njerëzve.
Epo, të kesh guximin të vazhdosh të luftosh kundër kufizimeve. Ju urojmë këmbëngulje dhe sukses në këtë përpjekje.
A ka diçka tjetër që dëshironi të ndani me shikuesit tanë?
Po, mos beso gjithmonë verbërisht, bëj kërkimet e tua, bëj pyetje.
Siç thashë, nëse arrin në pikën ku nuk të lejohet më të përdorësh barishtet në pragun tënd, atëherë duhet të fillosh të vësh
në dyshim tërë këtë dhe ndoshta edhe ta shqyrtosh më nga afër.
Shumë mirë, faleminderit shumë, zoti Lötsch.
Faleminderit edhe ju.
Dr Sonja Reitz shpjegon ndikimin e këtyre zhvillimeve në Gjermani.
Ajo ka punuar për shumë vjet si specialiste në mjekësinë e përgjithshme, psikoterapi dhe naturopati në Hamburg.
Më poshtë, ajo rendit arsye të ndryshme pse naturopatia po e gjen gjithnjë e më të vështirë të fitojë pranimin në mjekësi:
Çfarë ndikimi kanë këto zhvillime në Gjermani?
1. Nën drejtimin e Renate Künast, Partia e Gjelbër kërkoi rregullim jashtëzakonisht të rreptë të suplementeve
ushqimore në Parlamentin Gjerman, veçanërisht nivele maksimale kombëtare për vitaminat dhe mineralet në produkte.
Rekomandimet e Institutit Federal për Vlerësimin e Rrezikut (BfR) duhej të ishin përdorur si bazë për sasi maksimale të reja.
Këto janë jashtëzakonisht të ulëta në mbarë botën, pasi mesatarisht janë 70–80% më poshtë
niveleve maksimale në vendet e tjera, veçanërisht në BE.
Edhe pse mocioni nuk u pranua, parti të tjera gjermane gjithashtu po bëjnë përpjekje në këtë drejtim në nivelin e BE-së.
2. Ligji për Konkurrencën e Barnave ndaloi emërtimin e efekteve të bimëve dhe mineraleve që ishin vërejtur për shekuj me radhë.
3. Hulumtimi për bimë me kosto efektive për trajtimet e kancerit, etj., po pengohet, nëse jo plotësisht i ndaluar.
4. Në këmbim, substanca që kërcënojnë jetën, si saRNA ose modRNA apo edhe antidepresantë, miratohen pa asnjë
shqyrtim kritik, edhe pse përfitimet e tyre nuk janë të qarta ose shkaktojnë më shumë dëm sesa dobi.
Shumë nga zhvillimet e përmendura nga Dr Reitz mund të shihen qartë në veprën jetësore të farmacistit Dr Hans-Martin Hirt dhe
përvojat e tij me Artemisia annua – le të hedhim një vështrim:
Çaj i përvitshëm, emri shkencor Artemisia annua
Dr Hans-Martin Hirt studioi farmacinë në Heidelberg.
Ai më pas punoi për tre vjet në imunologjinë virale në Qendrën Gjermane për Kërkimin e Kancerit dhe për katër vjet
të tjera në qendrën kërkimore të spitalit në dispanseri.
Me këtë përvojë, ai shkoi në xhunglën kongoleze gjashtë vjet pas Kongos.
Zona e furnizimit mbulonte 400,000 njerëz dhe ishte e pamundur të siguroheshin për të sëmurët medikamente të mjaftueshme.
Prandaj ai dhe kolegët e tij hulumtuan se si të luftonin sëmundjet duke përdorur bimët që rriteshin atje.
Kur ishte në Gjermani, pak para kalimit të mijëvjeçarit, ai zbuloi bimën Artemisia annua, e cila ishte gjithashtu
efektive kundër malaries, sëmundjes më të zakonshme në Afrikë.
Për t'i hulumtuar këto mjaftueshëm, ai themeloi shoqatën Anamed në vitin 1986.
Dr. Hirt më pas mori shumë donacione, përfshirë nga aristokracia e Baden-Würtembergut, Ministria e Çështjeve Ekonomike, Ministria
e Shëndetësisë dhe Ministria Shtetërore e Baden-Würtembergut.
Qëllimi i donacioneve ishte të ofronte ndihmë në mënyrë që bimë të bëhej lehtësisht e
disponueshme dhe e përballueshme si ilaç në Afrikë.
Në vitin 2002, Dr. Hirt mori çmimin "Çmimi i Shkëlqimit" të Iniciativës Roll Back Malaria nga OBSH për punën e tij në Afrikë.
Në vitin 2004 ai mori Çmimin Botëror të Baden-Württemberg dhe, në vitin 2005, një fondacion shtetëror i
akordoi atij 20,000 euro si nderin e tij më të lartë.
Në vitet e fundit, ai gjithashtu ka marrë 50,000 euro nga Ministria e Shtetit dhe Qeveria Federale Gjermane për të
vazhduar këtë punë të grupit Anamed në lindje të Kongos.
Ndërsa Dr. Hirt ende po merrte mbështetje për punën e tij në Afrikë, situata në Gjermani u kthye kundër tij.
Faji ishte te artikulli i tij në një gazetë gjermane për "kimioterapi nga kopshti".
Ai përmendi se bima Artemisia annua mund të përdoret gjithashtu për trajtimin e kancerit.
Kjo tërhoqi vëmendjen e industrisë farmaceutike.
Dr. Hirt ishte një konkurrent serioz për industrinë farmaceutike për shkak të tre viteve të tij të kërkimit në Qendrën e Kërkimit
të Kancerit, dhe fakti që Artemisia annua në formën e saj bimore do të përdorej për të trajtuar
kancerin këtu në Evropë ishte një kërcënim i afërt.
Industria farmaceutike lokale mund të pranojë ende përdorimin e përgatitjeve bimore të lira për të luftuar malarien në Afrikë.
Por ideja që kanceri mund të trajtohej shumë lirë në Evropë me një bimë ishte e tepërt. U përdorën të
gjitha llojet e ligjeve për të penguar planet e Hirtit.
Për më tepër, me kalimin e viteve, boshllëqet e ndryshme ligjore u mbyllën gradualisht ose u interpretuan në mënyrë të re, duke
rezultuar në paditjen e Dr Martin Hirt në vitet 2009 dhe 2014.
Në vitin 2015, zoti Hirt ra dakord me këshillin rajonal që kompania e tij, shtëpia botuese "anamed edition", mund të
siguronte informacion për gjithçka që lidhej me Artemisia annua, por nuk mund të shiste asnjë produkt me Artemisia.
Kompania e tij, Teemana, lejohet të shesë produkte Artemisia, por në paketim nuk duhet të thuhet për çfarë përdoren.
Në vitin 2019 dhe 2022, ai dhe klubi i tij u paditën përsëri, madje edhe për shpërndarjen e barërave
përmes klubit. Çdo herë, gjobat ishin me pesë shifra.
Ndërkohë, legjislacioni që lidhet me miratimin dhe përdorimin e bimëve mjekësore është bërë shumë më i rreptë!
Nëse dikush do të ndiqte procedurën ligjore korrekte të kërkuar sot, çdo bimë mjekësore së pari do të duhej të
regjistrohej si ushqim, gjë që do të zgjaste shtatë vjet dhe do të kushtonte rreth 500,000 euro.
Do të duheshin edhe 13 vjet dhe një kosto mesatare prej 2.4 miliardë eurosh që bima mjekësore të miratohej si ilaç.
Kjo është e zbatueshme për industrinë farmaceutike, por jo për bizneset e vogla, dhe krejtësisht e kotë për barishtet që janë
vendosur fort dhe përdoren në shoqëri që nga kohët e lashta.
Industria farmaceutike tani po fiton shumë para me artemisininën, një përbërës i Artemisia annua, pasi
ky përbërës përdoret gjithashtu në mjekësinë kimike.
Përfundimi
Këto shembuj bëjnë të qartë se ligjet më të reja për sigurinë e ushqimit dhe ilaçeve në Evropë
dhe Zvicër duket se janë krijuar për të mirën tonë.
Megjithatë, ato kanë efekt të kundërt: industria farmaceutike përfiton shumë.
Dhe, siç përmend Dr. Reitz, paralelisht me heqjen e kurave natyrale, po zhvillohen substanca të reja të rrezikshme që
do të na imponohen, për shembull në formën e vaksinimeve.
Kemi arritur në një pikë ku qytetarët po i nënshtrohen një diktature shëndetësore dhe, në të njëjtën kohë, masave
mjekësore të detyrueshme jashtëzakonisht të rrezikshme.
Kjo duhet ndalur dhe përgjegjësit duhet të ekspozohen!
Trupat ligjvënëse përgjegjëse për ndalimin e kurave natyrale dhe ata që përfitojnë nga
këto ndalime duhet të hetohen. A janë të lidhur?
Kjo do të shpjegonte pse, kur shihet nga jashtë, industria farmaceutike dhe autoritetet ligjvënëse duken se po
punojnë së bashku në një mënyrë krejtësisht të orkestruar.
Kështu, duket e pamundur të pretendohet një e drejtë për mjetet natyrale, pavarësisht bazës ligjore ekzistuese.
Na ndihmo të zbulojmë mendjet e krijuara dhe rrjetin e tyre në këtë rrjet kompleks!
Ju lutemi dërgoni çdo informacion të rëndësishëm te Kla.TV ose mbështetni ekipet tona vullnetare të kërkimit.