1969–1972: mung wektu siji-sijine sing manungsa diomongake wis ana ing rembulan.
Apa sing sejatine kelakon?
Neil Armstrong: "Aku ora kelingan."
Napa kita durung bali sajrone 50 taun kepungkur?
Bart Sibrel wis nindakake riset babagan topik iki suwéné pirang-pirang dekade.
Bart Sibrel: "Saiki lebokna tanganmu ing Kitab Suci lan sumpah marang Gusti Allah manawa kowe wis tau menyang rembulan."
Dina iki dheweke ana ing Kla.TV kanggo menehi wawancara marang kita.
Neil Armstrong: "...kanggo mbusak lapisan pelindung saka bebener..."
Kita ana ing kene karo Bart Sibrel, wartawan investigasi lan panulis.
Bart, matur nuwun sanget wis sarujuk kanggo wawancara iki.
Mesthi. Aku seneng banget bisa ana ing kene, Dan.
Apik. Aku kira sawetara pamirsa kita mesthi wis ngerti yèn kowe tau dipukuli déning astronot.
Sing endi kuwi?
Edwin Aldrin Jr.
Apa waé prekara gila liyane sing wis tau kelakon marang kowe?
Apa sing paling ngenang ing pikiranmu babagan pakaryanmu?
Ya, ana akèh saka wong-wong mau.
Bab sabanjure sing mlebu ing pikiran kita yaiku kita wis ngasilake film pisanan, "A Funny Thing Happened on the Way to the Moon".
Lan iku dibiayai déning sawijining jutawan sing mbangun roket kanggo NASA.
Dheweke ngerti yen misi rembulan iku palsu.
Lan dhèwèké nganggep iku dadi tugas patriotiké kanggo mbukak iki.
Aku ngasilaké film iki kanthi anggapan yèn bisa uga bener yèn kuwi palsu.
Film kasebut mbutuhake meh sak yuta dolar.
Iku bisa dideleng ing kaca ngarep sibrel.com.
Jenenge: "Ana Prekara Lucu Sing Kelakon Ing Dalane menyang Bulan".
Watara telung setengah taun saka proyek pitung taun, kita nampa rekaman audio—materi rahasia saka informan NASA—saka kru
Apollo 11, misi sing diarani pisanan menyang rembulan, sing ngapusi bagean saka misi rembulan ing ngarep mripaté.
Rekaman kuwi nduwé trek audio katelu sing ngandhani carané nindakake saka CIA. Kuwi ngyakinaké aku.
Iku wis meyakaké loro eksekutif NBC News yèn NASA saktenané palsu pendaratan ing rembulan.
Lan kuwi pengalaman sing ngganti urip.
Sawisé film iki metu, kita ngasilaké film sing judhulé "Astronauts Gone Wild".
Nanging, gelar iki mung muncul sawisé kabeh kuwi kelakon, sawisé aku dikalahaké déning siji astronot, diancam bakal
dipukul déning astronot liyané, ditendhang déning astronot liyané manèh, lan pungkasané diancam bakal ditembak.
Ing salah siji kasus, kita ora sengaja ninggalake mikropon menyala kanggo astronot, lan juru kamera lali mandheg ngrekam.
Dadi nalika kamera ana ing kursi mburi mobil sewaan ing dalan mlebu omahé astronot – kita wis nuduhaké rekaman rahasia marang
dhèwèké sadurungé, sing ndadèkaké dhèwèké nesu banget – obrolan pribadiné karo anaké direkam ing omahé kanthi lawangé ditutup.
Lan padha rembugan apa arep nelpon CIA supaya aku dipatèni.
Sing ora perlu yen pancen wis tau ana ing rembulan.
Ngapusi yen wis mabur menyang rembulan iku goroh setan sing gedhene nggumunake.
Mitchell: Aku ora nate nggebuk wong, nanging aku bakal nggebuk kowe nganti pingsan yen kowe ora metu saka omahku.
Aku lagi ing dalan.
Mitchell: Apa kita kudu njupuk bedhil lan nembak kowe sadurunge kowe nyopir adoh?
Nah, kamera videoné lagi mlaku yen kowe péngin nindakake kuwi. Kuwi bakal dadi rekaman sing apik banget kanggo kita.
Sampeyan mengko, muga-muga ketemu ing pangadilan.
Putrané Mitchell: Apa kowe péngin nelpon CIA lan njaluk supaya padha dipatèni?
Dadi kuwi loro momen sing paling nyolok, lan yen sampeyan ndeleng buku sing bubar diterbitake ing basa Jerman dening Kopp Verlag
(...), aku pancen diculik dening CIA lan diinterogasi nganggo serum kabeneran amarga aku wis nemokake cuplikan
film sing mbuktekake yèn padha ora tau ana ing rembulan.
Loro direktur warta NBC uga sarujuk manawa iki bakal mbuktekake yèn wong Amérika durung tau menyang rembulan.
Nanging NBC diancam lisènsiné bakal dicabut yèn mutusaké nyiarkan program kasebut.
Dadi padha wedi.
Ya, Bart, yen kowe—lan aku bakal ngomong yen pamirsa kita cukup mbukak pikiran marang teori anyar, kalebu teori konspirasi—dadi
yen kowe kudu menehi ringkesan turbo, apa crita babagan padha palsu video Bumi liwat jendhela
iku bakal dadi argumentasi 30 detik paling apikmu?
Kepiye carane sampeyan meyakaké wong sing nolak apa waé sing malah mung nyirataké teori konspirasi?
Endi pendekatan sing kudu dipilih?
Ya, kowe kudu mbukak supaya bisa ndeleng bebener.
Aku wis ngomong karo para profesor universitas sing kandha yèn sanajan ana astronot Apollo sing ngakoni yèn kuwi tipuan,
dheweke isih bakal pracaya yèn dheweke wis mlaku ing rembulan.
Ing 30 detik ing lift, sampeyan bisa nggunakake logika kanggo mbuktekake yèn pendaratan ing rembulan iku tipuan.
Dina iki, sawisé 55 taun kanthi roket lan komputer sing luwih apik, NASA bisa ngirim astronot mung nganti siji
per sewu saka jarak menyang rembulan menyang antariksa.
Dadi sing saktenane padha klaim yaiku NASA, nalika kabeh komputere digabung mung nduwé siji per sejuta saka daya komputasi
ponsel, wis ngirim astronot menyang angkasa sejauh sewu kaping luwih adoh ing upaya
kapisan tinimbang sing bisa ditindakake saiki.
Mulane diaku manawa, pisanan ing sajarah donya, teknologi ing jaman kepungkur luwih apik tinimbang ing jaman mbesuk. Iki ora
mungkin lan mung ateges manawa padha ora mabur menyang rembulan.
Ya, aku kepengin bali mengko menyang teknologi lawas sing saiki wis ilang.
Sadurunge kita mlebu ing rincian, aku duwe pitakon iki: critakake kenapa penting banget
sinau bebener babagan pendaratan ing rembulan.
Aku wis ngomong karo wong-wong sing kandha, "deleng, aku ora pengin ngomongake babagan
11 September, kuwi wis 24 taun kepungkur."
Ayo kita pindhah menyang jaman saiki. Mendarat ing rembulan kelakon ing taun 1969.
Kanthi kabeh sing kedadeyan ing Ukraina lan Jalur Gaza, karo utang nasional lan masalah imigrasi, karo kabeh bab sing kudu
kita fokusake, kenapa pendaratan ing rembulan iku penting banget?
Ya, ayo dianggep, Dan, kowe lan aku manggon ing wewengkon padunungan lan saben sasi sapisan
sajrone 50 taun kepungkur, ana bocah sing ilang.
Banjur kita kandha, "Ya wis, kahanan kaya ngene kadhangkala kelakon." Utawa apa wae.
Ora. Wong-wong iki isih bebas. Lan ora mung padha ngapusi pendaratan ing rembulan,
nanging uga mateni wong-wong kanggo nutupi kahanan.
Iku dudu pendapatku, nanging pendapat para janda lan sedulur para astronot sing wis seda sing ngandhani aku.
Yèn wong sing kuduné dadi wong pisanan sing mlaku ing rembulan dipatèni déning CIA amarga
dhèwèké nolak kerja bareng karo penipuan NASA.
Dadi wong-wong iki ora mung ngapusi pendaratan ing rembulan sing kita bayar.
Kita uga mbayar amarga diapusi.
Kita uga mbayar gaji para agen CIA sing mateni sedulur kita amarga padha nyoba mbukak kejahatan pamaréntah korup.
Negara kita didegaké amarga Raja George dadi tiran, lan diandharaké yèn rakyat nduwèni hak kanggo
ngganti utawa mbusak pamaréntahan yèn iku ngganggu uripé, kamardikané, lan upaya ngupaya kabagyan.
Ya, sing sepisanan yaiku urip.
Padha matèni wong-wongé dhéwé kanggo nglakokaké penipuan tartamtu iki.
Lan alesan sejatine kenapa iki penting – mung siji saka loro iki sing bener:
Apa wae padha bisa mabur menyang rembulan, nandur bendera ing watu paling cedhak, bali
maneh lan ora mati, miturut motto "Wah, meh mati".
Sanajan sawisé 50 taun, padha mung bisa nempuh siji per sèwu saka jaraké.
Utawa negara paling kuwasa ing donya wis memalsukake prestasi paling gedhe manungsa lan mateni wong-wong saka
populasine dhewe kanggo nutupi kahanan kasebut, nalika munafik ngaku makili kabeneran lan kaadilan.
Yen sing pungkasan iku bener, lan aku njamin pancen bener, sampeyan bisa ndeleng kabèh bukti kanthi gratis ing sibrel.com.
Yen kuwi bener, mula kepalsuan pendaratan ing rembulan luwih jero tinimbang yen pancen kedadeyan.
Apa kowe ngerti kuwi?
Iki pancen wigati banget, lan yen masyarakat ora ngerti bebener manawa para penjahat iki goroh ing
skala kaya ngene, mula bakal dadi karusakan kita dhewe.
Miturut panjenengan, apa sing bakal kelakon yen bebener bab pendaratan ing rembulan dadi kondhang amba
lan mayoritas wong Amerika, mayoritas gedhe wong Amerika, padha ngerti apa sing kedadeyan?
Ya, aku wis kaping pindho ana ing Berlin nalika Tembok Berlin isih ngadeg, lan iku pancen pengalaman sing medeni.
Aku malah mbantu wong saka KGB mlayu menyang Kulon.
Lan nalika tembok kuwi ambruk, iku dadi salah siji momen paling éndah ing abad kaping 20.
Sampeyan bisa mbayangake telpon kita muni terus-terusan lan produser kandha, "Tinggalake apa wae, nyalakake
televisi, salah siji astronot Apollo lagi ngakoni saiki!"
Donya bakal sepi banget, kita bakal mandheg lan kandha, "Ya Gusti, apa pancen parah ngono? Sepira kita wis tiba?"
Ora mung padha ngapusi pendaratan ing rembulan, nanging uga mateni akèh wong kanggo nutupi kuwi.
Kita malah duwe saksi mata sing weruh dheweke lagi ngrekam film ing pangkalan angkatan udara taun 1968 lan
sing ngakoni wis matèni buruh liyané ing Cannon Air Force Base supaya kabèh tetep rahasia.
Iku luwih jero tenan tinimbang yen pancen padha mabur menyang rembulan.
Lan bedane yaiku, sapa waé sing matèni JFK, mesthi ana wong sing bisa disalahké, sing
nduwé motif kanggo nindakake kuwi – isih tragis.
Kaya ngono uga kanggo 11 September; kowe bisa ngganti pelakune lan alesan-alesane. Isih tragis.
Dibandhingake karo kuwi, iki goroh sing positif! Weruh?
Lan aku teka lan kepengin njupuk panganan manis iki saka wong-wong mau lan ngandhani bebener sing pait.
Saiki masyarakat umum lan malah para produser podcast sing ngaku-ngaku nglawan korupsi
padha mbela para pelaku saka kabèh kejahatan iki.
Trump bisa ngomong kabeneran babagan JFK, RFK, lan MLK (Martin Luther King), nanging yen dheweke ora ngakoni
kabeneran babagan tipuan pendaratan ing rembulan, mula Deep State wis menang lan dheweke melu salah.
Dadi yen dheweke kepengin entuk dhukungan umum kanggo ngreformasi pamaréntahan, yen dheweke kepengin ngresiki omah, miturut kepala
warta NBC, ora ana cara sing luwih apik kanggo nuduhake marang masyarakat sepira parah kahanané
kajaba kanthi mbukak panipuan pendaratan ing rembulan.
Sawisé kuwi, para Republikan lan Demokrat bakal kandha, "Kita ora ngerti yèn kahanané wis parah kaya ngono."
Kasunyatane, Robert Kennedy Jr., sing nduwé akses luwih akèh marang arsip JFK tinimbang Oliver Stone , wis nyatakake kanthi
kepastian 100% yèn CIA mateni pamané, Presiden Amerika Serikat, amarga dhèwèké péngin mbusak unsur-unsur ala saka pamaréntahan.
Banjur ana Robert McNamara, Sekretaris Pertahanan, sing sadurunge seda ngendika yèn Perang Vietnam, sing
ditentang masyarakat, mung diwiwiti amarga Kongres wis nglulusaké undang-undang adhedhasar goroh.
Dheweke kandha yèn serangan ing Teluk Tonkin ora tau kelakon.
Sing tak omongake, Dan, yaiku yen CIA wis siap mateni presidené dhéwé, siap mateni 58.220 saka rakyaté dhéwé tanpa
perlu, mula ora bakal ana masalah kanggo ngapusi gambar video.
Lan ana bukti papat kaping luwih akeh tinimbang sing dibutuhake kanggo mbuktekake ing
pengadilan manawa padha palsu pendaratan ing rembulan!
Nanging kuwi kasunyatan sing wong ora kepengin krungu; dheweke luwih milih pracaya marang goroh.
Iki pancen kaya Santa Claus kanggo wong diwasa!
Ngomong jujur bakal nyebabake Amerika Serikat isin sakedhap.
Nanging yen iki ora ditindakake, bakal luwih parah maneh nalika para siswa, murid sekolah
dasar, lan buku-buku sejarah nglembagakake goroh.
Kita kudu ngerti kuwi.
Saksi mata kita nyatakake manawa Presiden Johnson pribadi rawuh ing Pangkalan Angkatan Udara Cannon tanggal 1 Juni
1968 kanggo nyekseni perekaman pendaratan ing rembulan, lan Nixon nyetujoni iku watara setaun sabanjure.
Dadi ana presiden saka Partai Republik lan Partai Demokrat sing ndhukung goroh sing nggegirisi lan sombong iki.
Iki pancen goroh blasphemous.
Kowe ngerti Menara Babel, sing ora tau rampung; kuduné tekan swarga.
Apa tegese ngirim wong menyang rembulan?
Ngambah langit?
Sastrawan misuwur ngendika bab Menara Babel: "Tugu kebanggaané dadi tugu pangéling kabodhoané."
Iku durung rampung.
Mesias kandha, "Nggawé menara nanging ora rampung iku padha karo nggawe awakmu dhéwé katon konyol."
Lan banjur filmku uga ana ing kaca ngarep sibrel.com.
Kita nampilake Titanic lan Dan ing kana; padha nulis, "kapal sing sanajan Gusti Allah dhéwé ora bisa nenggelamake."
Lan banjur Richard Nixon, sanajan dhèwèké ngerti yèn wong-wong kuwi ora ana ing rembulan, isih kandha, "Nempataké manungsa
ing rembulan iku prestasi paling gedhé nomer loro sawisé Gusti Allah nyipta jagad raya. Iki sawijining bebener sing wigati."
Iki pancen bab sing banget jero manawa manungsa wis ngapusi pendaratan ing rembulan.
Yen kita ora ngomong bebener, kita ora bakal mari saka pertumbuhan kanker iki.
Saka Trump pindhah menyang Nixon: apa sampeyan yakin manawa Nixon pancen ngerti?
Mesthi wae dheweke ngerti! Dheweke ora ana nalika misi pisanan menyang rembulan mabur!
Ing kana ana presiden Jepang, ana kanselir Jerman, ana kabèh kepala negara ing donya, kajaba presiden Amerika Serikat sing
wedi teka — lan banjur ana ing foto lagi nyawis tangan karo Neil Armstrong, amarga bisa ketahuan lan bakal katon luwih parah.
Sawisé padha lolos saka bebaya, dhèwèké teka manèh enem wulan sawisé ing peluncuran kapindho, nalika wong-wong
wis yakin yèn kita bisa ngirim manungsa menyang rembulan.
Apa dhèwèké nduwèni alesan resmi kanggo ora rawuh nalika wiwitan kapisan?
Aku kira dhèwèké kandha yèn dhèwèké kudu ngajak asuné mlaku-mlaku.
Ayo, ayo!
Iku mung guyon cilik. Nanging pancen ora ana alesan kenapa presiden ora kudu ana ing kana.
Padha bakal nundha janjian supaya dhèwèké bisa teka.
Padha bakal nindakake kuwi.
Ya, bener.
Kowe bubar tampil ing acara Joe Rogan suwéné telung jam. Lan setengah.
Apa sampeyan mikir wawancarane adil?
Adil?
Ya, bab kaadilan kuwi wong mikir yen kita kudu krungu sisih resmi saka crita supaya adil.
Iku kosok baline kasunyatan.
Kita wis krungu crita resmi suwéné 55 taun.
Yen saiki kita nyritakake sisih crita kita sajrone 55 taun, mula kita mung bakal padha imbang.
Kita wis ngerti apa sing kok pikirake, kita wis ngerti apa sing bakal kok ucapake.
Joe Rogan ngandhani aku sacara pribadi yèn dhèwèké rumangsa kudu nindakake iki amarga wong anyar padha ndeleng iki pisanan.
Aku ora sarujuk karo kuwi, nanging mbok menawa dheweke pancen bener, amarga ing kaca ngarep Sibrel.com
ana kutipan saka wong sing mriksa bukuku ing Amazon.
Dheweke kandha yèn sakjatiné dhèwèké pracaya yèn misi menyang rembulan iku nyata lan ora tau diraguhi
nganti dhèwèké weruh Bart Sibrel ing acara Joe Rogan lan dadi cetha banget yèn kabèh iku palsu.
Dheweke wis maca buku iku lan saiki malah luwih cetha.
Iku konyol pracaya yèn padha nyoba pisanan nganggo siji per sejuta saka daya komputasi ponsel, nalika 50 taun sawisé
isih durung bisa nutupi sanajan siji per sewu saka jaraké.
Apa kowe ngerti kuwi? Iku kaya ngomong yèn Lindbergh mabur limang ewu kilomèter nyabrang Samudra Atlantik ing
taun 1927, nanging 50 taun sawisé, ing taun 1977, pesawat mung bisa mabur 5 kilomèter.
Apa sampeyan ngerti yèn sawisé bom atom pisanan diledhakaké ing taun 1945, bom atom dadi
sewu kaping luwih kuat mung sepuluh taun sawisé?
Dadi yen kita bisa mabur menyang rembulan ing upaya pisanan nganggo siji per sejuta saka daya komputasi ponsel, sepuluh taun
sabanjure kita mesthi wis tekan Mars, saiki kita mesthi wis ana ing sistem tata surya liyane, lan
mesthi wis ana pangkalan ing saindenging rembulan.
Wolu presiden wis ngomong yèn kita bakal bali menyang rembulan sajrone limang taun, diwiwiti karo Reagan, banjur
Bush Senior, banjur Clinton, banjur George Bush Junior ngomong kaping pindho, banjur Obama, banjur Trump.
Kabeh padha kandha yèn kita bakal mabur menyang rembulan sajrone limang taun lan padha ora bisa nindakake.
Ing taun 2014, padha kandha, "Ing taun 2018, kita bakal duwe manungsa ing orbit Bulan," nanging padha telat rong taun
saka jadwal lan mung ngirim boneka uji coba menyang orbit Bulan.
Ing taun 1960-an, padha bisa nyopir mobil lan main golf ing rembulan, nanging saiki sing paling apik sing bisa
ditindakake mung ngirim manekin tes menyang orbit rembulan.
Kasunyatan ana ing ngarep mripatmu!
Aku ora ngerti kenapa wong-wong ora bisa ndeleng kuwi?
Ya, kuwi salah siji bab sing paling nyolok sing wis tak weruhi.
Kita lagi ngomongake babagan teknologi saka taun 1969, lan kita durung cukup ngapikake supaya bisa nindakake maneh?
Lan ora mung kita; ana negara-negara liya sing saiki wis sugih banget, kaya China, Rusia, Jepang, India, lan Uni Éropa.
Padha mesthi duwe dhuwit lan teknologi kanggo nindakake kuwi.
Rogan langsung nyekel titik iki saka wiwitan, kandha, "Ya, nanging skala operasi sing nglibatake 400.000 wong, lan kersané
kanggo nindakake maneh nganti tekan sejauh kuwi, ora ana."
Ya, kuwi ora bener.
Pamaréntah nindakake apa sing dikarepake, ora peduli apa wong ndhukung utawa nentang.
Coba deleng kabeh perang sing wis kita melu, ing ngendi masyarakat padha nentang, nanging tetep dilakoni.
Lan kuwi salah siji saka sebabé wong padha kandha yèn kuwi kudu nyata, amarga kowe ora
bisa ndhelikaké rahasia saka atusan ewu wong.
Ya, kuwi uga ora bener.
Bom atom iku rahasia paling gedhé ing Perang Donya II.
Ana 129.500 wong sing melu ing pambangunané, lan mung wolung sing ngerti apa sing lagi dibangun.
Iku kaya ngomong yèn Bank of America nduwèni 500.000 staf loket.
Nanging apa kowe pancen pracaya manawa apa sing dingerteni para karyawan iki babagan korupsi
ing banké padha persis karo sing dingerteni CEO-é?
Apa kowe pancen pracaya yèn CIA kuwi bodho nganti ngomong marang wong sing gawé sarung tangan, gagang lawang,
utawa sepatu bot, "Hei, kita sakjane ora mabur menyang rembulan, aja ngandhani sapa-sapa."
Kasunyatane, Eugene Krantz, , direktur penerbangan sing tak ajak ngomong langsung, kandha manawa ora ana siji wae ing pusat
kendhali misi sing bisa mbedakake antarane penerbangan simulasi lan – lan aku kutip – "penerbangan nyata" nalika peluncuran.
Iku mung kumpulan angka sing kedhip-kedhip ing layar.
Dadi kepiye carane kita bisa ngenali iki, apa nalika yuswa patang taun ing ruang tamu omah kita
utawa nalika kita ndeleng ing video sawisé 20 taun?
Ya, ana akèh aspek babagan topik iki.
Nalika aku ndeleng argumentasi sing diajukake wong-wong ing YouTube utawa ing kaca Wikipedia sing nyoba mbantah kabeh
sing wis kok temokake lan sing ditemokake wong liya sing mbantah pendaratan ing rembulan, ana akèh informasi ing kana.
Nanging sing paling utama: apa ana argumen sing mbantah pendaratan ing rembulan, sing Wikipedia lan NASA malah ora nyoba mbantah?
Kuwi pancen ora bisa dibantah nganti padha ora gelem mangsuli.
Ya, rekaman sing tak temokake, sing nuduhake wong-wong mau pura-pura wis separo
dalan menyang rembulan ing ngarep mripat kita.
Iki pancen ngyakinke banget.
Ing bagean iki, sing mengko bakal disunting lan diputer kanggo pamirsa televisi ing saindenging jagad, Neil Armstrong
nyalahake awake dhewe nalika dheweke nyatakake yen dheweke ana 130.000 mil adoh, separo dalan menyang rembulan.
Kaya sing uga kacathet ing log penerbangan NASA kanggo dina iku.
Sajatiné, iku ana ing orbit Bumi ngisor watara atusan mil.
Armstrong: "Roger, Houston. Apollo 11 nelpon saka watara 130.000 mil adoh."
Ing segmen liyane, sing uga dijadwalake disiarke sawisé ulasan, Neil Armstrong nerangake kanthi salah marang pamirsa carane foto
kasebut dijupuk kanthi nyangga lensa kamera ing kaca jendhela, amarga kuwi sing kudu ditindakake
yen padha ana ing jarak sing kasebut saka Bumi.
Armstrong: "Lan kita mung duwe siji jendela sing menehi pemandangan Bumi."
Lan iku kebak karo kamera televisi.
Yen, kaya sing diomongake, jendhela kuwi kebak kabeh déning kamera televisi, lengené astronot ora bakal muat nyelip ing
antarané kamera lan jendhela, kaya sing cetha katon ing klip iki.
Armstrong: "Setasahing Amerika dadi ora katon lan ilang ngliwati terminator mlebu ing bayangan."
Sampeyan uga bisa ndeleng carane astronot sing ngoperasikake kamera nanggapi kesalahan kuwi kanthi nyoba ngalihake pandangan.
Iki minangka segmen sing diyakini durung tau direkam.
Iku luwih ora cocog kanggo disiarkan, amarga lensa nge-zoom metu lan adegan pindhah menyang njero
pesawat antariksa, ing ngendi para astronot lagi kerja.
Lan katoné tombol mandheg ing perekam video muncul maneh tanpa ana peringatan.
Iki cahya kerja difusi sing digunakake kanggo ndeleng kontrol tanpa madhangi tembok pesawat antariksa.
Ing kene, padha wis mbusak bagean saka sisipan wujud sabit.
Pungkasané, bukaané dibukak lan kowe bisa ndeleng panggonan nyata kamera lan Bumi sing padhang banget lan cedhak liwat jendhela.
Loro sutradara warta NBC sarujuk manawa iki mbuktèkaké yèn padha ora ana ing rembulan.
Padha ngeteraké aku menyang New York, nginepké aku ing Waldorf Astoria, lan mbayar aku ewonan dolar kanggo
lisensi eksklusif nyebarake crita iki ing saindenging negara: pendaratan ing rembulan iku palsu.
Padha nampa telpon ancaman saka pamaréntah lan banjur mbatalaké masalah kuwi.
Malah para kritikusku padha sarujuk – yèn iki kru Apollo 11 sing pura-pura lagi ana ing tengah dalan menyang rembulan.
Kenapa maneh padha pura-pura wis tekan separo dalan menyang rembulan, padahal ora bisa nutupi
separo jaraké, malah ora bisa metu saka orbit Bumi?
Lan piye kageté: sawisé 55 taun, isih ora bisa ninggal orbit Bumi, mulané manekin padha ngorbit ing sasi.
Ana pirang-pirang sebab kanggo iki.
Roket iku ora duwe bahan bakar sing cukup.
Kita duwe publikasi asli saka Wernher von Braun sing ing kono dheweke nyatakake manawa
mokal mabur menyang rembulan nganggo roket.
Sampeyan butuh paling ora telung roket, saben luwih dhuwur tinimbang Empire State Building lan bobote 800.000 ton.
Saturn V bobote mung 2.500 ton tinimbang 800.000 ton – bedane 30.000 persen kaping telu.
Elon Musk nduwé roket sing kira-kira telu utawa papat lantai luwih dhuwur tinimbang Saturn V, lan
dhèwèké kandha yèn roket iki mung bisa tekan orbit Bumi.
Kowe kudu ngisi bahan bakar paling ora wolung kaping kanggo mabur menyang rembulan.
Nanging padha ora nindakake kuwi.
Lan banjur bukuku Moon Man ngemot 17 klip video interaktif, sing saiki bisa sampeyan deleng ing sibrel.com.
Ing salah siji, insinyur NASA kandha yèn ana sabuk radiasi ing antarané Bumi lan Bulan
sing kudu dilintasi supaya bisa tekan Bulan.
Kabeh penerbangan orbit adoh ing ngisor iki.
Dheweke kandha yèn kuwi mbebayani utawa matèni, lan teknologi sing dibutuhaké kanggo ngliwati kuwi lan slamet ing
lelampahan menyang rembulan durung tau ditemokaké, ngerti ora?
"Jenengku Kelly Smith lan aku kerja ing navigasi lan kontrol kanggo Orion."
Tujuan kita yaiku nggayuh ketinggian 3.600 mil ing ndhuwur Bumi.
15 kaping luwih dhuwur tinimbang Stasiun Antariksa Internasional.
Nalika kita saya adoh saka Bumi, kita bakal mabur liwat sabuk Van Allen: sawijining wilayah sing duwé radiasi mbebayani.
Radiasi kaya iki bisa ngrusak sistem pandhuan lan komputer ing kapal Orion utawa elektronik liyane.
Mesthi wae, kita kudu nyabrang zona sing mbebayani iki kaping pindho: sepisan nalika lunga lan sepisan maneh nalika bali.
Kita kudu ngrampungake tantangan-tantangan iki sadurunge kita ngirim manungsa menyang wilayah angkasa iki.
Kita ora bakal duwe astronot ing kapal.
Banjur kowe bisa mbuktèkaké nganggo siji foto yèn pendaratan ing rembulan iku palsu.
Ing kaca ngarep sibrel.com, kita nampilake cahya srengenge – kowe bisa mriksa iki dhewe kanthi menyang papan
parkir ing ngarep kebonmu ing dina tanpa mega lan ndeleng loro wong, loro wit, loro tiang telpon:
Bayangan tansah mlaku sejajar siji lan sijine.
Iku sacara matematis lan ilmiah ora mungkin manawa
Bayangan sing diproyeksikake dening srengenge tumpang tindih.
Nalika sampeyan ngunjungi situs web, sampeyan bisa ndeleng loro obyek: sawijining astronot sing bayangane nunjuk
menyang jam 12, lan watu sing jaraké kira-kira siji meter sing bayangane nunjuk menyang jam 9.
Pemisahan 90 derajat saka obyek-obyek sing jaraké siji meter.
Dadi ana sumber cahya listrik sing cedhak banget.
Kita bubar mbuktekake mung nganggo siji gambar yèn pendaratan ing rembulan iku palsu.
Banjur kita duwe cuplikan film, ing ngendi separo saka lelampahan menyang rembulan wis dipalsu.
Kajaba iku, kita nduwé logika yèn ing taun 1969, teknologi antariksa ora bisa dadi sewu kaping luwih maju tinimbang saiki.
Lan kita duwe saksi mata, Cyrus Eugene Akers, kepala keamanan ing Pangkalan Angkatan Udara Cannon, sing ngakoni sakdurunge
seda yen dheweke wis mateni kanca kerjane kanggo nutupi penipuan sing ana gandhengane karo pendaratan ing rembulan.
Dadi kuwi. Dheweke durung tau menyang rembulan.
Apa sing bisa ditindakake? Lan yen bebener ora kabuka, aku ora ngerti kudu ngomong apa, nanging
manungsa bakal binasa yen ora mbukak bebener mau.
Lan presiden ora serius babagan pangungkapan kasebut.
Ngandhani kabeneran bakal nguwatake kapercayan marang pamarentah tinimbang ngrusak.
Ya. Lan saiki teori tandhing iki, sing aku ora ngerti tenan.
Aku krungu wong-wong mau nalika aku arep menyang kene dina iki.
Wangsulan kanggo hipotesis Von Braun, utawa pernyataan manawa kita butuh roket raksasa sing luwih dhuwur
tinimbang Gedhong Empire State, yaiku modul rembulan.
Iku kandha: pratelan von Braun nyebutake pinten sing dibutuhake kanggo ngluncurake roket, ndharatake ing rembulan,
banjur mbalekake maneh, yaiku ngluncurake saka rembulan.
Nanging kita ora perlu mendarat ing rembulan amarga luwih gampang mabur nganggo modul rembulan.
Apa kowe tau krungu kuwi sadurunge?
Ora, dhèwèké iku perancang roket.
Dheweke kandha yen angka-angka matematis iki ora bisa dibantah lan ora bisa diganti.
Kuwi sing diomongké; kuwi ora bisa dibantah lan ora bisa owah.
Musk kandha yèn nganggo roket sing luwih gedhé, kowé kudu nglakoni wolung peluncuran tanki dhisik.
Ing ceramah TED, diomongake yen sampeyan malah bisa butuh 24 perjalanan bahan bakar kanggo feri.
Von Braun kandha ing kamera yèn roket paling gedhé sing bisa digawé manungsa mung bisa tekan orbit Bumi, lan
yèn bahan bakar kudu diangkut menyang stasiun antariksa.
Werner von Braun: "Perjalanan ngubengi rembulan kudu ditindakake ing loro fase."
Pesawat antariksa sing diluncurake saka lumahing Bumi bakal ngentekake meh kabèh bahan bakaré mung kanggo nggayuh kacepetan
sing cukup dhuwur supaya bisa ngungkuli tarikan gravitasi.
Tanpa dorongan, bakal terus ngorbit Bumi ing orbit ing njaba atmosfer.
Iki fase kapisan.
Nanging, yen kita bisa ngisi bahan bakar kapal antariksa ing orbit iki nganggo bahan bakar sing digawa kapal
kargo, kapal antariksa kasebut bisa miwiti fase kapindho: lelampahan ngubengi rembulan lan bali.
Kanggo nggampangake proses pengisian bahan bakar iki, kita bakal ngedegake pangkalan maju ing orbit, 1.000 mil ing ndhuwur Bumi.
Pangkalan maju utawa stasiun antariksa iki bakal dadi markas kanggo pendakian pungkasan menyang rembulan.
Elon Musk ngomong persis padha, ta?
Sampeyan kudu nindakake 8 pangangkutan bahan bakar.
Nanging kasunyatane, barang-barang iki saya efisien saka wektu ke wektu, ora malah saya kurang efisien.
Ya, oke, kepiye iki: Saperangan saka alesané Amérika kudu nerusaké pendaratan ing rembulan yaiku amarga
kita lagi ana ing lomba antariksa karo Uni Soviet.
Dadi kenapa para protagonis Soviet, saka kabèh wong, ora curiga apa sing kedadeyan, lan kenapa ora padha njerit, "Curang!"
Ya, mula kuwi loro argumentasi kenapa kuwi kudu asli:
Akeh banget wong sing melu. Lan aku wis ngandhani kowe manawa sanajan ana wong ing pusat komando ora bisa
mbedakake antarane simulasi lan penerbangan nyata, miturut direktur penerbangan sing tak ajak ngomong.
Argumen liyane yaiku: Apa wong Cina utawa wong Rusia ora bakal ngiyanati dheweke?
Iku ora bener babar pisan.
Ayo kita anggep, umpama, yen aku duwe foto kepala negara karo pelacur.
Aku bisa ngunggah foto kuwi menyang internet lan ngrusak kariré, banjur fotone ora ana regane.
Utawa aku bisa memeras wong-wong mau, taun demi taun.
Aku ngerti wong sing makarya langsung ing pusat komando agensi antariksa Cina.
Lan dhèwèké kandha marang aku yèn kabèh wong ing kana padha ngerti yèn iku palsu.
Minangka imbalan kanggo transfer teknologi rahasia NASA sing ana gandhengane karo lelungan
antariksa, padha ora mbukak iki marang umum.
Kongres AS nyatakake manawa ngedol teknologi antariksa marang China iku ilegal.
China ngancem Amerika Serikat, lan CIA kanthi ilegal menehi teknologi iki marang China minangka imbalan
supaya ora mbukak panipuan pendaratan ing rembulan.
Lan sing padha uga ditrapake kanggo Rusia.
Salah siji publikasi paling anyar ing kaca ngarep sibrel.com wis watara setaun umuré.
AI paling pinter ing donya, sing ora kasedhiya kanggo umum, sawetara AI sing saling nyambung, jaringan saraf Google,
sing ditampilake sajrone telung dina ing konferensi ing Moskow.
Siji tim wis nggunakake iki: padha nulis simfoni sajrone rong detik, novel sajrone rong detik – lan ana program
kanggo ndeteksi palsu (deep fakes) sing durung tau salah.
Kowe bisa nuduhake video Biden utawa Trump marang piranti iki, lan piranti iki bakal langsung ngandhani apa iku palsu utawa ora.
Iki nganalisa kabeh piksel lan geometri gambar.
Tim kasebut maringi gambar permukaan rembulan saka wahana antariksa tanpa awak saka
China, lan ngomong yèn gambar-gambar mau asli.
Kanggo saben gambar Apollo sing ditampilake ing program, program kasebut ngomong yèn iku palsu – latar mburi palsu.
Iku ateges direkam ing studio televisi.
AI sing pinter iki mung nyatakake kuwi.
Kita duwe video ing situs webku sing nuduhake Putin lagi ndeleng asilé sacara langsung.
Dheweke ora katon kaget babar pisan, malah katon luwih wedi.
Nanging nalika bebener metu, bisa uga ana bebener babagan dheweke sing uga bakal kabuka,
utawa dheweke ora bakal bisa memeras AS maneh.
Lan mula, ing dina nalika dhèwèké pensiun, mantan direktur antariksa Rusia kuwi kandha: "Hei, aku kepéngin
ngomong bab sing ora iso tak omong nalika aku isih njabat."
Misi rembulan iku palsu.
Nalika kapan iku diterbitake?
Iku watara telung taun kepungkur.
Saluran televisi RT kudune nglawan korupsi.
Ya, padha ora tau nglaporake kepiye carane Putin dituduhake yèn AI paling pinter ing donya
bubar wae ngomong yèn misi rembulan iku palsu.
Padha ora tau nglaporake bab kuwi.
Lan nalika aku ninggalake komentar ing artikel liyane babagan AI: "Kepiye karo AI sing ngandhani
Putin yèn misi rembulan iku palsu?", komentaré dibusak.
Sawisé mantan direktur antariksa Rusia ngomong yèn misi rembulan iku palsu, aku nampa telpon saka Fox News ing dina sabanjuré.
Padha kepengin nggawe acara khusus suwéné sak jam bab apa kita wis tau tekan rembulan
utawa ora, lan padha kepengin wawancara aku.
Lan padha kandha, "Pak Sibrel, rungokna, kita durung maca bukumu, kita durung nonton film-filmmu, lan sanajan kita nemokake
bukti konklusif yèn misi rembulan iku palsu, programé bakal nyimpulake yèn kuwi nyata supaya nyenengake masyarakat."
Dadi kuwi sing padha kandha marang kowe sadurunge kowe entuk wawancara? Bener. Lan kuwi Fox News —
padha ora luwih kanca karo kowe tinimbang Russia Today.
Yen ora, dheweke ora bakal ngeculake Tucker Carlson, sing nduwé 100 yuta pamirsa kanggo saben programé.
Bener ta? Wong-wong iki ora nglakoni bisnis kanggo ngasilake dhuwit kaya sing kudune.
Padha padha kuwatir bab ngontrol informasi.
Dadi aku nonton acarane dheweke.
Padha nemokake ilmuwan Rusia saka taun 1969 sing ngucapake selamat marang wong-wong mau.
Pembicara kandha, "Kowe weruh, wong Rusia pracaya yèn kita wis ana ing rembulan!"
Nanging Fox News ora nglaporake yèn mantan direktur antariksa Rusia kuwi wis ngomong enem
minggu sadurungé yèn misi rembulan iku palsu.
Fox News goroh kaya RT goroh.
Kalorone lagi diawasi lan kudune ngasilake program sing njamin marang wong yen misi rembulan iku nyata.
Balik marang wong-wong sing mbantah argumentasiku.
Yen pancen padha ana ing rembulan, Dan, sapa waé sing ngomong kosok baline mung wong bodho.
Dadi kenapa ana ewonan video YouTube sing mbutuhake puluhan ewu jam kanggo digawe, mung kanggo meyakake
klompok wong bodho manawa pendaratan ing rembulan iku nyata?
Yen aku ngomong yèn Mickey Mouse iku presiden pisanan lan dudu George Washington, aku yakin bakal ana ewonan video kanggo
mbenerake wong-wong: "Ora, ora, ora, iki dudu Mickey Mouse."
Iki sebabé. Pancen iku George Washington.
Oke. Sampeyan nyebutake manawa... karo negara-negara liyane—kayata China—rekaman modul rembulan China iku asli.
Padha pancen munggah menyang kana, lan wong debunker sing tak krungu kandha, "Ya, negara liya
wis mabur menyang rembulan, kuwi kasunyatan."
Durung ana penerbangan manungsa menyang rembulan wiwit kuwi – kapan penerbangan pungkasan kita? 1971?
1972. Nanging padha ngirim kura-kura lan laba-laba lan sapa ngerti apa maneh menyang rembulan.
Apa kuwi bener utawa omong kosong?
Aku ora pracaya kuwi.
Aku ora pracaya manawa ana kéwan apa waé sing tau mendarat ing rembulan, kaya sing wis diklaim.
Padha ngirim kéwan liwat sabuk radiasi kanggo ndeleng sepira dhuwuré paparan radiasi.
Iku ana ing klip ing situs webku ing ngendi insinyur NASA nggawe pernyataane.
Wong-wong ora ngerti iki, nanging watara sewu mil ing ndhuwur Bumi, ana medan radiasi sing kandelé 30.000 mil.
Saben misi sing diisi manungsa adoh banget ing ngisor kuwi, kejaba siji sing menyang rembulan.
Wong lanang kuwi kandha yèn radiasi ing kana mbebayani lan yèn teknologi kanggo nyabrang
lapangan radiasi iki lan slamet durung tau ditemokaké.
Aku weruh klip NASA ing ngendi sutradara kandha, "Kita isih kudu ngrampungake masalah iki sadurunge kita..."
"Kita kudu ngrampungake masalah radiasi sadurunge ngirim wong liwat wilayah angkasa iki, nanging dheweke
kudu liwat wilayah angkasa iki kanggo tekan rembulan."
Kowe weruh, "Kita kudu ngrampungake masalah-masalah iki sadurunge kita ngirim wong liwat wilayah angkasa iki," sing
ateges masalah-masalah kuwi durung rampung, lan yen padha wis ngirim wong liwat kana, dheweke mesthi bakal mati.
Kepiye persis carane padha tekan rembulan?
Ya.
Dadi sakjane, padha ngirim probe tanpa awak sing dilengkapi loro pengukur Geiger menyang radiasi.
Kowe mesthi wis ngerti yèn padha ora mateni yèn wis mabur menyang rembulan enem kaping kanggo
mlaku-mlaku ngubengi lan loro kaping manèh kanggo ngorbit.
Mula padha nggawa maneh Geiger counter.
Mula aku takon, "Kowe ngerti, iki misi sipil sing dibiayai dening para pembayar pajak. Aku wartawan lan warga negara
Amerika. Apa aku bisa njaluk bacaan saka Geiger counter iki?"
Padha kandha: Iku rahasia militer.
Lan aku kandha, "Oke, ayo tak pastèkaké aku paham iki: nalika kowe ngirim probe menyang srengéngé kanggo
ngukur suhune, suhune srengéngé sing diukur kuwi dudu rahasia militer, nanging péranganing alam?"
Mesthi.
Nalika sampeyan ngirim probe menyang Jupiter kanggo ngerti sepira akeh helium sing ana ing atmosfer Jupiter,
jumlah sing diukur ora rahasia, nanging bagéan saka alam.
Dadi kenapa salah siji péranganing alam, yaiku jumlah radiasi sing kudu dilalui
astronot kanggo tekan rembulan, kudu dadi rahasia?
Amarga panemuan asli sabuk radiasi Van Allen kandha yèn dosisé 100 kaping luwih matèni.
Lan mulane ana manekin sing ngorbit ing sasi lan ora ana manungsa.
Oke. Artikel Wikipedia babagan iki kandha yen Van Allen ngomong kaya ngene, "Oh ora, aku kira manungsa bisa nembus kuwi."
Percaya utawa ora, aku bisa mriksa.
Ya. Mesthi Wikipedia nyebarake goroh ing saben kaca liyane.
Pancen!
Dadi wiwitane dhèwèké kandha, "Iki dosisé 100 kaping luwih matèni."
Lan yen mengko dhèwèké kandha, "Iku ora mateni," mula wong kuwi bodho sing ora ngerti apa sing diomongaké.
Dadi kenapa dheweke ana ing tuas gigi?
Kajaba iku, Von Braun uga padha.
Kaping pisan dhèwèké kandha, "Kowe bakal butuh telung roket seberat 800.000 ton kanggo mabur menyang
rembulan," banjur dhèwèké kandha, "Oh, kowe mung butuh daya roket 30.000 persen luwih sithik."
Sapa waé sing ngapusi itungané kaya ngéné, mula ora kompeten.
Dadi kenapa dhèwèké sing mimpin?
Apa dheweke bener utawa ora kompeten, bener?
Ya.
Dadi yen dheweke ora kompeten, kowe ora bisa mabur menyang rembulan, lan uga yen dheweke
bener, kowe ora bisa mabur menyang rembulan.
Apa sampeyan mikir loro bocah lanang kuwi wis nampa telpon?
Ya, kita duwe dhaptar wong-wong sing ana ing Pangkalan Angkatan Udara Cannon nalika pendaratan ing rembulan pisanan direkam.
Iku asalé saka Presiden Johnson dhéwé.
Pangkalan Angkatan Udara Cannon ing sisih wétan New Mexico?
Ya, Clovis, New Mexico.
Sumber kita, sing nyekseni perekaman pendaratan ing rembulan palsu, iku kepala keamanan
ing pangkalan Angkatan Udara sing paling aman.
Presiden Johnson kanthi pribadi maringi dhèwèké dhaptar 15 wong sing ditampa dadi saksi mata.
Dheweke nyimpen dhaptar iki minangka kenang-kenangan, lan kita wis nerbitake ing buku
kasebut, loro-lorone ing edisi Amerika lan Jerman.
Lan Van Allen ana ing dhaptar kuwi.
Oke, mula bukti kunci sing sampeyan omongake, ditambah kesimpulan ing pikiran sampeyan,
cukup kanggo mbantah pendaratan ing rembulan.
Kowe ora perlu kuwatir bab segara, watu, lan bidikan ing foto-foto lan kabèh kuwi.
Ya, kuwi ora ana gandhèngané karo pokok perkara.
Oke, wis paham, nanging sorotan lampu karo lampu ramp...
Ya, maksudku, wong sing mbangun kamera Hasselblad sing digunakake kanggo njupuk foto-foto kasebut
kandha, "Foto-foto iki dijupuk ing ngarep cahya listrik."
Apa dhèwèké?
Ya, dheweke pancen ngomong kaya ngono.
Oke.
Ya, ing acara khusus Fox sing judhule "Conspiracy Theory - Did We Land on the Moon?", sing aku dadi konsultan.
Ya, ngomongake babagan kamera: loro adegan kamera sing isih mbingungake aku yaiku, kaping pisan, adegan
Armstrong metu saka modul rembulan lan, kaping pindho, film iki sing waktune pas banget lan dipanning.
Maksudku, minangka pembuat film lan fotografer – kepiye carane padha bisa njupuk gambar sing sampurna saka
modul rembulan sing diluncurake maneh menyang angkasa?
Kowe ngerti sing endi.
Ya, mesthine ana tundha radio sing dramatis antara remote control lan wong kuwi, lan kasunyatan
yèn dhèwèké nebak kanthi bener iku rada absurd.
Bab sing menarik saka filmku "When Astronauts Go Crazy" yaiku kita wawancara Alan Bean , sing kandha ing kamera:
"Kita ora mabur liwat sabuk radiasi," sing pancen bener.
Padha tetep ana ing orbit Bumi wolung dina kanggo munggah lan mudhun ing ngarepé para
saksi, nindakake splashdown , lan sapituruté.
Lan banjur sawijining astronot kandha babagan mudhuné: "Kowe ngerti, suwéné meneng banget," sing kuwi sing
kita krungu ing rekaman, sanajan saktenané kuduné banter.
Banjur ana Eugene Cernan , sing kandha: "Oh, swarane banter banget, kowe meh ora bisa krungu swaramu dhéwé!"
Dadi apa kuwi?
Apa kuwi ora rada bertentangan lan ora konsisten?
Apa ana bukti manawa Stanley Kubrick melu kolaborasi ing produksi studio pendaratan ing rembulan palsu?
Ya, ana kesimpulan sing logis, lan ana sawetara bukti sing nuduhake yen dheweke pancen nindakake kuwi.
Miturut pendapatku, sapa sing nggarap iku ora ana gandhengane.
Kasunyatane, padha ngapusi ing taun 1968 nalika difilmake ing Pangkalan Angkatan Udara Cannon, nalika dhèwèké
bebarengan uga nggarap film "2001: A Space Odyssey," sawijining film babagan penerbangan menyang rembulan.
Oh ya!
Kasunyatane, pendaratan ing rembulan iku palsu.
Ana wong sing kudu tanggung jawab kanggo gambar palsu iki.
Padha bisa nyewa jenderal saka departemen media Pentagon lan njupuk langkah-langkah keamanan
sing apik, nanging asilé malah katingal amatur.
Utawa padha bisa nyewa sutradara film paling apik ing donya, Stanley Kubrick, kanggo ngasilake asil sing
apik ing jangka pendek lan mikirake keamanan mengko.
Aku mesthi wis nindakake bab kapindho.
Lan ing filmé "The Shining", salah siji aktor, bocah cilik, nganggo swéter Apollo 11 sing dirajut tangan.
Lan banjur ana film pungkasané Kubrick, "Eyes Wide Shut".
Sajrone 50 taun, wong-wong wis ndeleng gambar Buzz Aldrin kanthi lengené mlengkung lan ora nyadari akèh kerutan ing jas tekanané.
Ping pira lipatané ing balon?
Ing sembarang kahanan, mata wong-wong padha ketutup kenceng.
Aku paham, ya.
Stanley mréntahaké ing kontraké yèn film iki (Eyes Wide Shut) kudu diputer ing ulang taun kaping 30 pendaratan ing rembulan.
Lan apa dhèwèké dadi kuwi?
Ya, tanggal 16 Juli 1999.
Aku mikir Stanley Kubrick mesthi bakal nemokake menarik kanggo nggawe film sing apik banget nganti wong-wong padha
mikir iku nyata, minangka sawijining pangalembana intelektual.
Dheweke mesthi ana gandhèngané karo kuwi utawa wis ngerti bab kuwi.
Lan maneh, iki ora ana gandhengane.
Aku ora ngomong ing bukuku utawa ing filmku yèn dhèwèké sing nindakake.
Iki teori sing menarik.
Ana sawetara pratandha sing nuduhake yèn dhèwèké mbokmenawa melu utawa wis ngerti bab kuwi.
Ya, ya.
Apa pamrentah pungkasane kudu ngakoni, "Ya, sawetara cuplikan direkam ing studio amarga kita ora bisa nggawe maneh amarga
suhu," utawa apa wae sing ana gandhengane karo film kasebut?
Dadi: "Ya, gambar-gambar iki disusun supaya masyarakat ngerti apa sing kedadeyan."
Apa jinis rekaman iki uga dirilis marang umum?
Ya, cathetan cilik kanggo mangsuli pitakonan kuwi.
Kaping pungkasan aku ana ing hotel, aku kelingan mbukak-mbalik program HBO.
Siji pertiga saka sepuluh film nglaporake babagan makhluk asing saka angkasa luar.
Yen telu saka sepuluh film mau ngomongake sepira bodhone Trump, utawa kosok baline sepira jembere Trump,
mesthi iku upaya bebarengan kanggo ngowahi pendapat umum.
Kanggo sebab tartamtu, pamaréntah péngin kita pracaya marang UFO.
Lan padha nganakake sidang babagan iki ing Kongres AS. Napa ora ana sidang ing Kongres
babagan penipuan JFK utawa pendaratan ing rembulan?
Padha kepengin kita pracaya, mula iku goroh.
Baru-baru iki ana film sing dirilis babagan penerbangan menyang rembulan lan gambar-gambar palsu.
Padha kepengin kita pracaya yèn gambar-gambar kuwi palsu, nanging sejatine padha pancèn ana ing rembulan.
Nanging kuwi uga goroh.
Alesané padha kudu nindakake kuwi amarga AI mung ngomong yèn gambar-gambar kuwi palsu.
Padha mikir, nyoba ngerteni: "Oke, gambare palsu, nanging piye carane supaya wong isih pracaya
critane iku bener tanpa nggawe awake dhewe isin?"
Kasunyatane: ing taun 1969, 10% saka populasi mikir yèn misi menyang rembulan iku bakal dadi tipuan sadurungé diwiwiti.
Dadi bab pungkasan sing bakal ditindakake yaiku kanthi resmi palsu kabeh iki, amarga
banjur dheweke bakal dituduh wis palsu kabeh.
Iku prasaja tenan: yen kowe pancen mabur menyang rembulan, kowe ora perlu ngapusi apa-apa.
Yen padha pura-pura wis tekan separo dalan menyang rembulan, iku amarga padha ora bisa mabur tekan separo dalan menyang rembulan.
Padha ora peduli.
Nalika pendaratan langsung sing diduga, iku grafis Atari sing nuduhake cacat cilik ing lumahing rembulan.
Ora ana gambar langsung.
Ya, yen aku dadi kepala NASA, aku bakal masang kamera ing sisih roket, nyelehake ing kaca pelindung, lan njupuk foto
tanpa mandheg saka landasan peluncuran nganti tekan rembulan kanggo mbuktekake yen pancen kita wis ana ing kana.
Tembakake suar saka rembulan utawa apa waé.
Nanging padha ora nindakake apa-apa karo iku.
Padha nampilake sak sithik-sithike, banjur mung nampilake siji gambar saka generasi kaping papat.
Para penyiar kandha, "Wenehana kita siaran langsung."
Padha kandha, "Ora, kita bakal njupuk gambare, nampilake ing layar gedhe nganggo kualitas proyeksi taun 1969,
ngrekam nganggo kamera televisi, banjur mindhahake menyang monitor televisi lan ngrekam saka kono."
Padha bisa waé ngadani siaran langsung.
Lan banjur aku uga bisa ngomong: Ron Howard diwanti-wanti dening eyangé: misi rembulan iku palsu.
Dheweke ora ngrungokake. Dheweke kepengin nindakake program khusus iki.
Dadi dhèwèké menyang NASA lan kandha, "Kita bakal mindhah kabèh bahan asli menyang
televisi HD lan nampilaké kanthi ambané 100 kaki."
NASA kandha, "Wenehana sawetara dina," lan rong dina sawisé, kabèh bahan ilang, mula ora bisa dipindhah menyang HD.
Wow. Kepiye kowe ngerti yèn eyangé Ron Howard ngomong kuwi marang dhèwèké?
Dheweke ngakoni.
Dheweke ngomong. Ya, mula ora mung padha kanthi sengaja ngrusak kabèh kaset video asli, nanging uga mbongkar lan mbuwang kabèh
pérangan saka siji-sijiné piranti sing bisa muter kaset mau, supaya yèn kaset asli
tau ditemokaké, ora bakal bisa diputer manèh.
Padha ngrusak kabèh data telemetri asli sing nuduhaké ing endi roket kuwi pancèn ana.
Lan padha ngrusak kabèh diagram sirkuit, cetak biru, lan diagram piranti asli, sing nuduhaké carané modul rembulan bisa
didinginkan nganti 72 derajat (Fahrenheit) sajrone telung dina nganggo aki mobil, uga bahan bakar lan sapituruté.
Ya, dheweke ora bakal nindakake kuwi yen pancen wis mabur.
Nanging kuwi pancen sing bakal padha lakoni yen padha nindakake penipuan, ngerti ora?
Kowe wis mbuwang dhuwit sing nilaine padha karo 250 milyar dolar kanggo mabur menyang rembulan, ta?
Bayangna Bill Gates mbuwang £250 milyar kanggo mbangun komputer pisanan, sing makaryani kanthi fantastis,
banjur dheweke nyemplungake komputer kasebut ing oven bebarengan karo kabeh rancangan.
Mbok menawa padha kuduné nindakake sing padha karo bom atom, nanging ora nindakake, ta?
Ora, B-52 wis umur 70 taun, lan isih ana 200 unit sing isih digunakake.
Dadi yen pancen padha mabur menyang rembulan, mesthine ora bakal ngrusak apa-apa, nanging kuwi persis
sing bakal kok lakoni yen kowe nindakake penipuan.
Lan kuwi dhéwé wis dadi bukti penipuan, yèn padha wis ngrusak kabèh.
Lan apa pancen ana wong-wong NASA, wong-wong pamaréntah, sing wis kacathet ngomong: Kita wis kelangan teknologi?
Ya ora, dheweke ora ngomong yen dheweke kelangan, dheweke ngomong yen dheweke sengaja ngrusak.
Iki salah siji klip video ing sibrel.com, buku kula "Moon Man", lan iki interaktif.
Salah siji pranala saka astronot NASA dhewe, sing kandha, "Kita wis ngrusak teknologi iki."
Astronot Don Pettit: "Aku bakal bali menyang rembulan ing nanosecond."
Masalahe yaiku kita ora duwe maneh teknologi kanggo nindakake kuwi.
Kita tau nduwé sapisan, nanging kita ngrusaké, lan mbangun manèh iku proses sing nyeri.
Napa padha bakal ngrusak barang sing regané 250 milyar dolar yen padha ora kepéngin ngrusak teknologi bom atom?
Kowe weruh, padha nindakake kuwi kanggo nutupi penipuan.
Wah, oke. Ya, aku kira kita bakal rampungake ing kene wae.
Bart Sibrel, apa sampeyan duwe pamanggih pungkasan?
Lan sawisé kuwi, sampeyan bisa ngélingaké manèh marang kita babagan buku-buku sampeyan lan
ing ngendi saben wong bisa nemokaké sampeyan.
Ya, amarga disiarke nganggo basa Jerman...
Mesthi.
Iki dhèwèké, versi Jerman saka "Moon Man", diterbitaké déning Kopp Verlag.
Iki crita nyata babagan pembuat film sing ana ing dhaptar sasaran CIA.
Saiki wis diterbitake ing basa Jerman minangka buku sampul keras. Lan sampeyan bisa menyang sibrel.com
lan ndeleng pernyataan pengakuan ing ranjang pati.
Sampeyan bisa nemokake kabeh iki ing kaca ngarep sibrel.com.
Oke. Matur nuwun sanget kanggo wektu panjenengan. Iki pancen dadi kabungahan lan pakurmatan.
Sampeyan dipersilakake.