შვეიცარიის ნეიტრალიტეტი დაცულია ფედერალური კონსტიტუციის 185-ე მუხლით:
ფედერალური საბჭო მიიღებს ზომებს შვეიცარიის გარე უსაფრთხოების, დამოუკიდებლობისა და ნეიტრალიტეტის დასაცავად.
ფედერალური თავდაცვის დეპარტამენტი, DDPS, განმარტავს, თუ როგორ უნდა იქნას ეს გაგებული
საინფორმაციო ბროშურის მეოთხე გადასინჯულ გამოცემაში:
"ნეიტრალური" მომდინარეობს ლათინური გამოთქმიდან "ne uter" – ორიდან არცერთი.
ძალა ნეიტრალურია, თუ ის ომში მხარეს არ ირჩევს.
თუმცა, DDPS საკუთარ თავს ეწინააღმდეგება იმავე გამოცემაში და საკუთარ თავს "საკმაო თავისუფლებას" ანიჭებს.
მაგალითად, გაეროს ან სხვა საერთაშორისო აქტორების – როგორიცაა ევროკავშირი – მიერ დაწესებული
ეკონომიკური სანქციების მიღება თავსებადია ნეიტრალიტეტთან.
ამ შემთხვევაში, თუმცა, შვეიცარიას მოუწევს არჩევანის გაკეთება, უკეთესობისკენ თუ უარესობისკენ.
ეს მან 2022 წლის 28 თებერვალს გააკეთა, როდესაც რუსეთის წინააღმდეგ ევროკავშირის ეკონომიკური სანქციები მიიღო.
დდპს-ს – ან იქნებ საგარეო საქმეთა სამინისტროს (სგს)? – აუცილებლად შეუმჩნევია ეს წინააღმდეგობა.
2022 წლის 3 მარტს – რუსეთის წინააღმდეგ ეკონომიკური სანქციების დაწესებისთანავე – შვეიცარიის საგარეო საქმეთა
ფედერალურმა დეპარტამენტმა (FDFA) გამოაქვეყნა ახალი ბროშურა სათაურით "შვეიცარიის ნეიტრალიტეტი".
წინა, მეოთხე გადასინჯული გამოცემა აღარ არის ხელმისაწვდომი.
ახალი ბროშურა, რომელსაც სრულიად ახალი დიზაინი აქვს, აღარ შეიცავს ფრაზას: "ძალა ნეიტრალურია, თუ ის ომში მხარეს არ ირჩევს".
გარდა ამისა, FDFA-მ ახალ ბროშურაში გაამართლა ფედერალური საბჭოს მიერ რუსეთის წინააღმდეგ ევროკავშირის სანქციების დაწესება.
რუსეთმა "მასშტაბურად დაარღვია საერთაშორისო სამართლის ფუნდამენტური ნორმები".
2022 წლის 3 მარტის თარიღიანი ახალი ბროშურა ასევე სვამს კითხვას, თუ როგორ შეუძლია შვეიცარიას "საუკეთესოდ
დაიცვას საკუთარი ინტერესები და ამავდროულად წვლილი შეიტანოს გლობალურ უსაფრთხოებაში".
ერთ-ერთი ვარიანტი იქნებოდა, რომ შვეიცარიას "უცხოეთში არსებულ სამხედრო კონფლიქტებში ერთ-ერთ მხარეს ნათელი პოზიცია დაეკავებინა".
შვეიცარიის ნეიტრალიტეტი ისე, როგორც არასდროს, გამოცდის წინაშე დგას!
თავის პირველ პრესკონფერენციაზე ახლად არჩეულმა ფედერალურმა მრჩეველმა მარტინ ფიზტერმა ნათლად განაცხადა, რომ
ნეიტრალიტეტის მიმართ მოქნილი მიდგომის მიღება სურდა.
2024 წლის ივნისში 87-მა მეცნიერმა, დიპლომატმა და პოლიტიკოსმა გამოაქვეყნა მანიფესტი, რომელშიც ფედერალურ
საბჭოს შვეიცარიის ნეიტრალიტეტის გადახედვისკენ მოუწოდა.
"მიზანზე ორიენტირებული ნეიტრალიტეტის" განმარტებით, ომში აგრესორისა და მსხვერპლის განსხვავებულად მოპყრობა იქნებოდა შესაძლებელი.
დაშვებული იქნებოდა სანქციები აგრესორის წინააღმდეგ, ისევე როგორც თავდასხმის ქვეშ მყოფი ქვეყნის მხარდაჭერა.
და შესაძლებელი იქნებოდა თანამშრომლობა სამხედრო ალიანსებთან, როგორიცაა ნატო.
მიმდინარე მაგალითი:
ამ წლის იანვარში ევროკავშირმა დაამტკიცა შვეიცარიის მონაწილეობა ევროკავშირის და აშშ-ის სამხედრო მობილობის პროგრამაში.
მომავალში უცხოურ სამხედრო მანქანებს, აღჭურვილობას, საბრძოლო მასალას, იარაღსა და სამხედრო პერსონალს შვეიცარიის
ტერიტორიის გადაკვეთის უფლება ექნებათ "გაფართოებული საავტორიზაციო პროცედურების" გარეშე — ფაქტობრივად, შეზღუდვების გარეშე.
აი, საით მიემართება არჩეული ფედერალური საბჭოს წევრის, ფიფსტერის, გამოცხადებული "მოქნილობა".
აგრესიული ომის შემთხვევაში, შვეიცარიას უნდა შეეძლოს მხარის დაჭერა და თავდასხმის ქვეშ მყოფი ქვეყნის მხარდაჭერა.
მაგრამ ომში, აგრესორსა და მსხვერპლს შორის ზღვარი მართლა ყოველთვის მკაფიოდ არის
დახაზული, და ვინ განსაზღვრავს, სად გადის ეს ზღვარი?
ვისი საზომით ზომავენ?
ნამდვილად შესაძლებელია ომში მხარის დაჭერა და ამის გამო პასუხისმგებლობის არდაკისრება?
და შეუძლია თუ არა ომის მხარდაჭერას – მიუხედავად იმისა, თუ რომელ მხარეს და რა ფორმით –
ნამდვილად შეამსუბუქოს ომით გამოწვეული ტანჯვა?
ისტორია უკეთ გვასწავლის.
პირველ რიგში, უნდა აღინიშნოს, რომ "ნებისმიერი ომის პირველი მსხვერპლი სიმართლეა". ამას ხშირად ციტირებენ.
გერმანიელი ისტორიკოსი კრისტიან ჰარდინგჰაუსი ამას თავის წიგნში "Kriegspropaganda und Medienmanipulation" (სამხედრო
პროპაგანდა და მედიის მანიპულაცია) შემდეგნაირად აჯამებს:
ისტორიაში არ არსებობს ქვეყანა, რომელსაც ომის დროს პროპაგანდა არ გამოუყენებია.
როდესაც ორი ქვეყანა ომშია, ორივე მხარე ყოველთვის ეწევა პროპაგანდას.
აი რამდენიმე მაგალითი:
როგორც დოკუმენტურმა ფილმმა "როდესაც ამერიკის პრეზიდენტები ტყუიან" აჩვენა, მაგალითად, შეერთებული შტატების მიერ წარმოებული ომები
– ვიეტნამში, კოსოვოში, ავღანეთსა და ერაყში – ყოველთვის აგრესიული ომები იყო და ეს ომები ყოველთვის ტყუილებით გამართლებულა.
რატომ არ მოჰყოლია ამას დღემდე აშშ-ის წინააღმდეგ არცერთი სანქცია?
2003 წლის 20 მარტს, აშშ-ის მეთაურობით "ნებაყოფლობითი კოალიციამ" ერაყს თავს დაესხა.
ისინი ამას აუცილებელ პრევენციულ ომს უწოდებდნენ, რადგან, სავარაუდოდ, ერაყს მასობრივი განადგურების იარაღი ჰქონდა.
თუმცა, მასობრივი განადგურების იარაღი არ აღმოჩნდა, და გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის მაშინდელმა გენერალურმა მდივანმა
ერაყის ომი არალეგალურად მიიჩნია – რის შედეგადაც არც აშშ-ის წინააღმდეგ დაწესებულა სანქციები
და არც მსხვერპლის მიმართ გამოხატულა მხარდაჭერა.
1999 წლის 24 მარტიდან 10 ივნისამდე, დაახლოებით 200-მა ნატოს გამანადგურებელმა ყოფილ იუგოსლავიაში 28 018
ასაფეთქებელი მოწყობილობა ჩამოაგდო – მათ შორის კლასტერული ბომბები – და 10–15 ტონა ურანით დაფარული საბრძოლო მასალა.
ნატომ საჰაერო იერიშები სავარაუდო "ჰუმანიტარული კატასტროფის" მოტივით გაამართლა.
თუმცა, რამდენიმე ანგარიშის თანახმად – მათ შორის ევროპაში უსაფრთხოებისა და თანამშრომლობის
ორგანიზაციის (ეუთო) – ომის დაწყებამდე არც ჰუმანიტარული კატასტროფა ყოფილა და არც ეთნიკური წმენდა.
"ჰუმანიტარულ კატასტროფაზე" რომ ვსაუბრობთ, მოდით, რუსეთ-უკრაინის ომს გადავხედოთ.
მიმდინარე დებატები შვეიცარიის ნეიტრალიტეტის შესახებ, უმთავრესად, იმას ეხება, უნდა დაიკავოს თუ არა შვეიცარიამ
მხარე და მხარი დაუჭიროს სავარაუდო მსხვერპლს – უკრაინას.
მაგრამ ნამდვილად ასე მარტივია ვითარება – უკრაინა, როგორც მსხვერპლი, და რუსეთი, როგორც აგრესორი – თუ, როგორც
ყველა ომში, ის ასევე ან ნაწილობრივ პროპაგანდის საკითხია?
შვეიცარიელმა ისტორიკოსმა და მშვიდობის მკვლევარმა დანიელ განსერმა აღნიშნა, რომ უკრაინაში ომის გაგება შეუძლებელი იქნებოდა
2014 წლის სახელმწიფო გადატრიალების გათვალისწინების გარეშე.
განსერი 2014 წლის 22 თებერვალს კიევში მთავრობის არაკონსტიტუციურ, უკანონო გადატრიალებას გულისხმობდა.
პარლამენტში იმპიჩმენტის პროცედურის დასაწყებად საჭირო ხმების რაოდენობა ვერ შეგროვდა.
წინააღმდეგ შემთხვევაში, უცნობმა სნაიპერებმა დემონსტრანტებსა და სამართალდამცავ ძალებზე სასიკვდილო გასროლები განახორციელეს.
40-ზე მეტი ადამიანი დაიღუპა.
მასობრივი ხოცვა-ჟლეტის გამო მაშინვე დაადანაშაულეს პრეზიდენტ იანუკოვიჩის დროებითი
მთავრობა და მისი საპოლიციო დანაყოფი "ბერკუტი".
ეს იმის მიუხედავად, რომ უკრაინის პოლიციასა და სპეციალურ ძალებს – მაგალითად, "ბერკუტს" – ძალა არ
გამოუყენებიათ, როგორც ვიდეოჩანაწერებიდან ჩანს.
განზერის თქმით, ეს სახელმწიფო გადატრიალება უკრაინაში ომის პირდაპირი მიზეზი იყო.
თუმცა, დონეცკისა და ლუგანსკის აღმოსავლეთ, უმეტესად რუსულენოვან რეგიონებმა არ აღიარეს კიევში მომხდარი
სისხლიანი სახელმწიფო გადატრიალება და საკუთარ თავს დამოუკიდებელი "ხალხის რესპუბლიკები" უწოდეს.
საპასუხოდ, კიევის ახალმა მთავრობამ აღმოსავლეთ რეგიონების წინააღმდეგ ჯარები გაგზავნა, რამაც სამოქალაქო ომი გამოიწვია.
უკრაინის ჯარების თავდასხმები მოსახლეობაზე დონბასში 2022 წლის თებერვლის შუა რიცხვებიდან მკვეთრად
გაიზარდა – ანუ, სანამ რუსეთის ჯარები რეგიონში შევიდოდნენ.
2022 წლის 17 თებერვლიდან მოყოლებული, ეუთოს ნეიტრალმა დამკვირვებლებმა დღეში 1400-მდე აფეთქება დაითვალეს.
ამბობენ, რომ 100 000-მდე მშვიდობიანი მოქალაქე დაცვის მიზნით ქვეყნის შიგნით ან რუსეთში ევაკუირებულია.
ყირიმის ნახევარკუნძულის მცხოვრებლები, რომლებიც სახელმწიფო გადატრიალების შემდეგ ყირიმში დაბრუნდნენ,
ასევე ექვემდებარებოდნენ მკვლელი მაიდანიელების მხრიდან ყველაზე სასტიკ შევიწროებასა და ძალადობას.
ეს დადასტურდა დოკუმენტური ფილმით "კრიმი – სახლისკენ მიმავალი გზა", სხვადასხვა მოწმეთა ჩვენებების საფუძველზე.
უკრაინის შინაგან საქმეთა სამინისტროს ინფორმაციით, უკან დაბრუნებული რვა ავტობუსიდან შვიდი ადამიანი დაიღუპა.
ამის შემდეგ ყირიმის მცხოვრებლებმა დაიწყეს თავდაცვის ერთეულების ფორმირება და 2014 წლის 16 მარტისთვის დაგეგმეს ყირიმის
მომავალი სტატუსის შესახებ ოფიციალური რეფერენდუმი, საერთაშორისო სამართლით გარანტირებული თვითგამორკვევის უფლების შესაბამისად.
ეს იყო ერთადერთი გზა შემდგომი სისხლისღვრის თავიდან ასაცილებლად.
ოფიციალური საბოლოო შედეგების მიხედვით, ხმის მიმცემელთა 96.77 პროცენტი რუსეთთან შეერთების მომხრე იყო.
ყირიმის სეპარატისტული გამოყოფისა და კოსოვოს დამოუკიდებლობის დეკლარაციის შედარება აჩვენებს, რომ ომსა და
ანექსიაზე შეიძლება განსხვავებული სტანდარტებით იმსჯელოს.
1999 წლის ომის შემდეგ, კოსოვო გაეროს ადმინისტრაციულ იურისდიქციას დაექვემდებარა და 2008
წლის 27 თებერვალს დამოუკიდებლობა გამოაცხადა.
ომის შედეგად, ევროპაში აშშ-ის სიდიდით მეორე სამხედრო ბაზა – ბანაკი ბონდსტილი – კოსოვოში დაარსდა, სადაც ათასობით
ჯარისკაცი 386 ჰექტარი ფართობის ტერიტორიაზეა განლაგებული.
სტრატეგიულად მნიშვნელოვან რეგიონში სამხედრო წარმომადგენლობის მეშვეობით, აშშ-მა უზრუნველყო პოტენციურ
სატრანსპორტო მილსადენების მარშრუტებზე და მინერალური რესურსების კომერციულ ექსპლუატაციაზე კონტროლი.
არავინ საუბრობდა "ანექსიაზე" და არავის დაუწესებია სანქციები შეერთებული შტატებისთვის.
თუმცა, რუსეთი, რომელმაც 2014 წლის 21 თებერვალს ყირიმში ჯარები შევიდა მოსახლეობის დასაცავად და
სევასტოპოლში თავისი სამხედრო-საზღვაო ბაზის უსაფრთხოების უზრუნველსაყოფად, სანქციების ქვეშ მოექცა.
ერთი რამ ცხადია: ყველა დაპირისპირებული მხარე იყენებს პროპაგანდას და თავის სასარგებლოდ იყენებს საკუთარ ნარატივს.
ვინ შეუძლია დაიფიცოს, რომ ერთ-ერთი მებრძოლი მხარე ომზე პასუხისმგებლობას არ იღებს?
ამიტომ, შვეიცარიას უმჯობესი იქნება, თავი შეიკავოს და არჩევანი არ გააკეთოს.
როგორც Kla.TV-მ რამდენიმე გადაცემაში აჩვენა და როგორც ისტორია გვიჩვენებს, ომები და პარტიზანობა ძნელად გამართლებადია.
უპირველეს ყოვლისა, აშშ-ის ან ნატოს მიერ წამოწყებულმა ომებმა გამოიწვია წარმოუდგენელი ტანჯვა ასობით ათასი
მსხვერპლითა და დამანგრეველი გრძელვადიანი შედეგებით — ერაყიდან ლიბიამდე, იუგოსლავიიდან სირიამდე.
ასევე უნდა აღინიშნოს, რომ ომებს ხშირად იყენებს მესამე ძალა მსოფლიო ბატონობის საკუთარი გეგმების წინ წასაწევად.
ამგვარად, მოსახლეობა ომებისა და/ან ომის რიტორიკის მეშვეობით მუდმივ "დაძაბულობასა" და "წარუვალიობაში" ინარჩუნება.
ეს მთავრობებსა და იარაღის ინდუსტრიას აწყობთ, რაც მათ საშუალებას აძლევს, ადამიანებს სამოქალაქო უფლებები და
თავისუფლებები წაართვან ან სხვაგვარად ამ სიტუაციით ისარგებლონ.
მეტი ინფორმაციის მოძიება შეგიძლიათ ნატოს დოკუმენტურ ფილმში.
ამ ეტაპზე, მოკლედ უნდა აღინიშნოს, რომ:
ომში ერთ-ერთი მხარისთვის იარაღის მიწოდება – თუნდაც ის სავარაუდო მსხვერპლისთვის, მაგალითად უკრაინისთვის, იყოს
განკუთვნილი – მხოლოდ ომის გამჩაღებლებისა და მსოფლიო მთავრობის არქიტექტორების ხელში თამაშობს.
ეს ის ადამიანები არიან, რომლებიც იარაღის კომპანიების უმაღლეს ეშელონებში სხედან.
იარაღის მიწოდებები ასაზრდოებს ომის ეკონომიკას, აგრძელებს ომებს და ხელს უშლის სამშვიდობო მოლაპარაკებებს.
ყოველთვის ხალხი იტანჯება, რომელიც იძულებულია, თავისი შვილები — ბიჭები და ახლა ქალიშვილებიც — ფრონტზე გაგზავნოს.
იარაღის მიწოდება ხალხის ბოლომდე გამოფიტვას უწყობს ხელს, უკანასკნელ კაცამდე.
შვეიცარიელი მოქალაქეები ერთგულნი არიან შვეიცარიის ნეიტრალიტეტის დაცვისა და ომის დანაშაულის თავიდან აცილების.
ამ ფონზე, როდესაც ომების გამართლებას სირთულე ახასიათებს და მათ პოლიტიკური მიზნებისთვის იყენებენ, სულ უფრო მეტი შვეიცარიელი
მოქალაქე აწარმოებს კამპანიას შვეიცარიის ნეიტრალიტეტის შესანარჩუნებლად და
იმისათვის, რომ ქვეყანა ომში თანამზრახვი არ გახდეს.
აი სამი მაგალითი:
1. ფრაი შვაიცერი – წარმოთქმა: "თავისუფალი შვეიცარიელი შვიცის კანტონიდან" – უნტერიბერგში
იარაღის საწარმოო საამქროს მშენებლობას აპროტესტებს
ფრაი-შვაიცერის დაინტერესებულთა ჯგუფის მიერ 2025 წლის 16 მარტს გამოქვეყნებული პრესრელიზიდან ამონარიდები:
"საომარ ზონებში იარაღი იწვევს უზარმაზარ ტანჯვასა და უამრავ უდანაშაულო ადამიანის სიკვდილს.
ომით მხოლოდ რამდენიმე ადამიანი თუ სარგებლობს, მაგალითად, იარაღის მიწოდების სახით.
გერმანული კომპანია Rheinmetall აქტიურ დაპირისპირებულ მხარეებს ამარაგებს.
ის ახლა ცდილობს, უნტერიბერგში საომარი მასალების წარმოება გააფართოოს და საწარმოო ჰოლი ააშენოს. (...)
შვეიცარიას ნეიტრალიტეტის ხანგრძლივი ტრადიცია ჰქონდა და მნიშვნელოვანი შუამავლის როლს ასრულებდა.
ახლა ომი უფრო ახლოსაა, ვიდრე დიდი ხნის განმავლობაში ყოფილა.
სამხედრო მასალების შესახებ აქტი თავდაპირველად შემოიღეს შვეიცარიის ნეიტრალიტეტის დასაცავად და
ომის ზონებში იარაღის ექსპორტის თავიდან ასაცილებლად.
სკანდალურია, რომ იარაღის ექსპორტი ახლა უკვე საომარი ზონებისთვისაც კი იწონება.
მათი წილი საბოლოო პროდუქტში უბრალოდ 50%-ზე ნაკლები უნდა იყოს.
ეს ნიშნავს, რომ იარაღის ღირებულების 50%-მდე შეიძლება შვეიცარიიდან ომის მდგომ ქვეყნებში ექსპორტირდეს.
– ამ ღირებულების მართვა მარტივია ჯგუფის შიგნით შესაბამისი სატრანსფერო ფასების დაწესებით.
ფედერალური საბჭო იარაღის ექსპორტის საკითხში ნეიტრალიტეტზე ფინანსურ ინტერესებს ანიჭებს უპირატესობას.
იარაღის ლობისტებმა აქ კარგი საქმე გააკეთეს.
სანამ კაცობრიობა ნანგრევებს უყურებს, Rheinmetall რეკორდული მოგებით ხარობს. (...)
წინააღმდეგობის გამოთქმა მიზნად ისახავს იმის უზრუნველყოფას, რომ შეშფოთებული მოსახლეობის მიერ წამოჭრილ
საკითხებსა და უსაფრთხოების პრობლემებს სერიოზულად მოეკიდონ. (...)
კომპანია "რაინმეტალის ჯგუფის" საქმიანობა ეთიკურად მიუღებელია, საფრთხეს უქმნის შვაიცერების
მოსახლეობის უსაფრთხოებას და არღვევს შვეიცარიის კონსტიტუციას.
ომი არ არის ბედი. ომი არჩევანია. დროა, სხვა არჩევანი გავაკეთოთ.
"ფრაის შვაიცერის დაინტერესებულთა ჯგუფი"
მე-2 ფედერალური სახალხო ინიციატივა "შვეიცარიის ნეიტრალიტეტის შენარჩუნება (ნეიტრალიტეტის ინიციატივა)"
11 აპრილს, 2024 წელს, ნეიტრალიტეტის ინიციატივა წარადგინეს თითქმის 130 000 ვალიდური ხელმოწერით.
2024 წლის 27 ნოემბერს ფედერალურმა საბჭომ პარლამენტს რეკომენდაცია მისცა, უარყოს ნეიტრალიტეტის ინიციატივა კონტრპროპოზისის გარეშე.
ინიციატივა მკაცრად შეზღუდავდა თანამშრომლობას სამხედრო ალიანსებთან, როგორიცაა ნატო.
შვეიცარიას ასევე აღარ მოუწევს ევროკავშირის სანქციების, მაგალითად, რუსეთის წინააღმდეგ დაწესებული სანქციების, დანერგვა.
მოსალოდნელია, რომ ნეიტრალიტეტის ინიციატივა კენჭისყრაზე 2025 წლის 30 ნოემბერს ან 2026 წელს დადგება და მისი ტექსტი შემდეგნაირია:
"ფედერალური კონსტიტუცია იცვლება შემდეგნაირად:
მუხ. 54ა შვეიცარიის ნეიტრალიტეტი 1 შვეიცარია ნეიტრალურია. მისი ნეიტრალიტეტი მარადიული და შეიარაღებულია.
2 შვეიცარია არ შევა არცერთ სამხედრო ან თავდაცვით ალიანსში.
ასეთ ალიანსებთან თანამშრომლობა გათვალისწინებულია შვეიცარიაზე პირდაპირი სამხედრო თავდასხმის ან ასეთი
თავდასხმის მოსამზადებელი ქმედებების შემთხვევებისთვის.
3. შვეიცარია არ მიიღებს მონაწილეობას მესამე ქვეყნებს შორის სამხედრო კონფლიქტებში და არ გამოიყენებს
არასამხედრო იძულებით ზომებს მებრძოლი სახელმწიფოების წინააღმდეგ.
ეს არ ვრცელდება გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის (გაერო) მიმართ არსებულ ვალდებულებებზე ან სხვა სახელმწიფოების მიერ დაწესებული
არამilitary იძულებითი ზომების გვერდის ავლენის პრევენციის ზომებზე.
4 შვეიცარია იყენებს თავის მუდმივ ნეიტრალიტეტს კონფლიქტების პრევენციისა და
მოგვარებისთვის და მზადაა, იმოქმედოს მედიატორის როლში.
3. კარგი მომსახურების შვეიცარიისთვის – დაარსდა "ნეიტრალიტეტის მოძრაობა"
2025 წლის 14 მარტის პრესრელიზიდან:
კარგი სერვისების შვეიცარიისთვის – ამ მიზნით, კვირას, 46-მა თავდადებულმა ადამიანმა დააარსა "ნეიტრალიტეტის
მოძრაობის" მხარდამჭერი ასოციაცია, რომლის აბრევიატურაა "bene".
მოძრაობა ნეიტრალიტეტს მშვიდობისა და პირდაპირი დემოკრატიის წინაპირობად მიიჩნევს.
ისინი, ვინც ძალისმიერ ბლოკებს ან სამხედრო ალიანსებს "ეწინააღმდეგებიან", თანდათანობით უთმობენ თავიანთ სუვერენიტეტს.
და განსაკუთრებით, როდესაც საქმე ეხება ომისა და მშვიდობის ეგზისტენციალურ საკითხს, ყოველი
გადაწყვეტილება პირდაპირ დემოკრატიულად უნდა იქნას მიღებული. (...)
მოძრაობა ნეიტრალიტეტს არ განიხილავს, როგორც პასიურ გვერდზე დგომასა და მოგების მიღებას, არამედ როგორც საერთაშორისო
სამართლის, გაეროს მიერ ძალადობის აკრძალვისა და კონფლიქტში მყოფ მხარეებს შორის მედიაციის მხარდაჭერის საფუძველს.
ამიტომ, ის ცდილობს დაამყაროს საერთაშორისო ქსელი და ასევე ხელი შეუწყოს ნეიტრალიტეტს, როგორც მშვიდობის პრინციპს, სხვა ქვეყნებში.
ასევე არსებობს გეგმები საერთაშორისო ნეიტრალიტეტის საბჭოს დაარსების შესახებ, რომელიც საერთაშორისო სამართალზე
დაყრდნობით, დამოუკიდებელი პერსპექტივიდან გააკეთებს კომენტარს მიმდინარე კონფლიქტებსა და პრობლემებზე.
მოძრაობის მთავარი მიზანია ნეიტრალიტეტის ინიციატივაზე კენჭისყრაში გამარჯვება.
ნეიტრალიტეტი კონფლიქტისა და ომის წინააღმდეგ ყველაზე ეფექტური დაცვაა; ის მთელ მოსახლეობას
ეკუთვნის და, შესაბამისად, კონსტიტუციაშიც უნდა იყოს.
დამატებითი ინფორმაცია: bene-switzerland.info
გააზიარეთ ეს ტრანსლაცია და დაეხმარეთ შვეიცარიელების ინფორმირებას, რათა ნეიტრალიტეტის ინიციატივაზე რეფერენდუმი მოგებული იქნას.
ეს არის ერთადერთი გზა შვეიცარიის ნეიტრალიტეტის შესანარჩუნებლად და ომის დანაშაულის თავიდან ასაცილებლად!