Неутралноста на Швајцарија е утврдена во член 185 од Сојузниот устав:
Сојузниот совет ќе преземе мерки за заштита на надворешната безбедност, независноста и неутралноста на Швајцарија.
Федералниот оддел за одбрана, DDPS, објаснува како треба да се толкува ова во четвртото
ревидирано издание на информативна брошура:
"Neutral" потекнува од латинскиот израз "ne uter" – ниту еден од двата.
Моќта е неутрална ако не зазема страна во војна.
Сепак, ДДПС се спротивставува себеси во истото издание и си дава "значителна слобода".
На пример, усвојувањето на економски санкции наметнати од ОН или други меѓународни актери –
како што е ЕУ – е компатибилно со неутралноста.
Во овој случај, сепак, Швајцарија ќе мора да заземе страна, за добро или за лошо.
Тоа го направи на 28 февруари 2022 година, кога ги усвои економските санкции на ЕУ против Русија.
ДДПС – или можеби Федералниот министерски оддел за надворешни работи (ФДФА)? – сигурно ја забележал оваа противречност.
На 3 март 2022 година – веднаш по усвојувањето на економските санкции против Русија – ФДФА објави
нова брошура насловена "Неутралноста на Швајцарија".
Претходното четврто ревидирано издание повеќе не е достапно.
Новата брошура – која е целосно редизајнирана – повеќе не ја содржи фразата "Моќта е неутрална ако не зазема страна во војна".
Дополнително, во новата брошура, FDFA го оправда усвојувањето на санкциите на ЕУ против Русија од страна на Сојузниот совет.
Русија "масивно ги прекрши основните норми на меѓународното право".
Новата брошура од 3 март 2022 година исто така го поставува прашањето како Швајцарија може "најдобро да ги заштити
своите интереси, додека придонесува за глобалната безбедност".
Една опција би била Швајцарија да заземе јасен став на едната или на другата страна во воените конфликти во странство.
Неутралноста на Швајцарија е ставена на тест повеќе од кога било досега!
На својата прва прес-конференција, новоизбраниот федерален советник Мартин Фистер јасно стави до знаење дека
сака да примени флексибилен пристап кон неутралноста.
Во јуни 2024 година, 87 научници, дипломати и политичари објавија манифест со повик до Сојузниот
совет да ја преиспита швајцарската неутралност.
Со нивната дефиниција за "целно-ориентирана неутралност", би било можно агресорот да се третира поинаку од жртвата во војна.
Би биле дозволени санкции против агресорот, како и поддршка за земјата што е нападната.
И би било можно да се соработува со воени сојузи како НАТО.
Тековен пример:
Во јануари оваа година, ЕУ го одобри учеството на Швајцарија во Програмата за воена мобилност ЕУ-САД.
Во иднина, странски воени возила, опрема, муниција и оружје, како и воено особје, ќе можат да ја преминат
швајцарската територија без "опсежни процедури за одобрување" – всушност без ограничувања.
Значи, таму се упатува најавената "флексибилност" на избраниот федерален советник Фистер.
Во случај на агресивна војна, Швајцарија треба да може да заземе страна и да ја поддржи нападнатата земја.
Но во војна, дали границите меѓу агресорот и жртвата навистина секогаш се јасно црно-бели, и кој одредува каде се тие граници?
Чиј мерило се користи?
Дали навистина е можно да се заземе страна во војна без да се преземе одговорност за неа?
И дали поддршката на војна – без разлика на која страна и без разлика на формата што ја презема – навистина
може да ја ублажи страдањето предизвикано од војната?
Историјата нè учи подобро.
Прво и најважно, треба да се напомене дека "првата жртва на секоја војна е вистината". Ова често се цитира.
Германскиот историчар Кристијан Хардингхаус го сумира вака во својата книга Kriegspropaganda und
Medienmanipulation (Воена пропаганда и медиумска манипулација):
Не постои земја во историјата што не користела пропаганда за време на војна.
Кога две земји се во војна, двете страни секогаш се занимаваат со пропаганда.
Еве неколку примери:
Како што покажа документарниот филм "Кога претседателите на Америка лажат", на пример, војните водени од Соединетите
Американски Држави – како во Виетнам, Косово, Авганистан или Ирак – секогаш биле војни на агресија од една страна, а
од друга страна, овие војни секогаш биле оправдани со лага.
Зошто ова досега не резултираше со ниту една санкција против САД?
На 20 март 2003 година, коалиција предводена од САД нападна Ирак.
Тие го оправдаа ова како неопходна превентивна војна, бидејќи, наводно, Ирак поседувал оружје за масовно уништување.
Сепак, не беа пронајдени оружја за масовно уништување, а тогашниот генерален секретар на Обединетите нации ја
осуди Ирачката војна како незаконска – што резултираше ниту со санкции против САД, ниту со поддршка за жртвата.
Помеѓу 24 март и 10 јуни 1999 година, околу 200 борбени авиони на НАТО фрлија 28.018 експлозивни уреди врз
поранешна Југославија – вклучувајќи кластерски бомби – и 10–15 тони муниција обложена со ураниум.
НАТО ги оправда воздушните напади со образложение за наводна "хуманитарна катастрофа".
Сепак, според неколку извештаи – вклучувајќи ги и оние од Организацијата за безбедност и соработка во
Европа (ОБСЕ) – немаше хуманитарна катастрофа и немаше етничко чистење пред да започне војната.
Говорејќи за "хуманитарна катастрофа", ајде да ја погледнеме руско-украинската војна.
Тековната дебата за швајцарската неутралност се фокусира првенствено на тоа дали Швајцарија треба да
заземе страна и да ја поддржи наводната жртва – Украина.
Но дали ситуацијата навистина е толку црно-бела – Украина како жртва и Русија како агресор – или можеби, како во
секоја војна, е исто така или делумно прашање на пропаганда?
Швајцарскиот историчар и истражувач на мир Даниеле Гансер истакна дека е невозможно да се разбере војната во
Украина без да се земе предвид државниот удар од 2014 година.
Гансер се однесуваше на неуставното и незаконско соборување на владата во Киев на 22 февруари 2014 година.
Во парламентот не беше постигнат потребното мнозинство гласови за постапка за импичмент
против актуелниот претседател Виктор Јанукович.
Претходно, непознати снајперисти испукаа смртоносни истрели кон демонстрантите и полициските сили.
Имаше повеќе од 40 жртви.
Вршителот на должноста влада на претседателот Јанукович и неговата полициска единица "Беркут" беа веднаш обвинети за масакрот.
Ова е и покрај фактот што украинската полиција и специјалните сили – како што е Беркут – не
употребија сила, како што покажуваат видео снимките.
Според Гансер, овој државен удар беше коренската причина за војната во Украина.
Сепак, источните, претежно рускојазични региони на Доњецк и Луханск не го признаа крвавиот државен удар во
Киев и се прогласија за независни "народни републики".
Како одговор, новата влада во Киев испрати трупи против источните региони, што доведе до граѓанска војна.
Нападите на украинските трупи врз населението во Донбас драматично се зголемија од средината на февруари 2022 година
наваму – односно, уште пред руските трупи да влезат во регионот.
Од 17 февруари 2022 година наваму, неутрални набљудувачи од ОБСЕ броеа до 1.400 експлозии дневно.
Се вели дека 100.000 цивили биле евакуирани во внатрешноста или во Русија за заштита.
Жителите на Кримскиот полуостров кои се вратија во Крим по државниот удар исто така беа подложени на
најбрутално вознемирување и злоупотреба од страна на убиствени поддржувачи на Мајданот.
Ова беше демонстрирано во документарниот филм "Крим – патот кон дома" врз основа на различни изјави на сведоци.
Според Министерството за внатрешни работи на Украина, седум лица од осумте автобуси што се вратиле се убиени.
Жителите на Крим потоа почнаа да формираат одбранбени единици и на 16 март 2014 година планираа официјален
референдум за идниот статус на Крим, во согласност со правото на самоопределување утврдено во меѓународното право.
Ова беше единствениот начин да се спречи понатамошното пролевање на крв.
Според официјалниот конечен резултат, 96,77 проценти од оние што гласаа беа за приклучување кон Русија.
Споредбата помеѓу отцепувањето на Крим и прогласувањето на независноста на Косово покажува дека војната и
анексијата можат да се оценуваат според различни стандарди.
По војната во 1999 година, Косово беше ставено под административна власт на Обединетите нации и ја
прогласи својата независност на 27 февруари 2008 година.
Како резултат на војната, втората по големина американска воена база во Европа – Камп Бондстил – беше основана во Косово,
со илјадници војници стационирани на површина од 386 хектари.
Преку своето воено присуство во стратешки важен регион, САД обезбедија контрола врз потенцијалните рути на
цевководи и комерцијална експлоатација на природните ресурси.
Никој не зборуваше за "анексија" и никој не воведе санкции против Соединетите Американски Држави.
Сепак, Русија, која на 21 февруари 2014 година испрати војски во Крим за да ги заштити жителите и да ја обезбеди
својата поморска база во Севастопол, беше погодена со санкции.
Едно е јасно: секоја воена страна користи пропаганда и го искористува својот наратив во своја корист.
Кој може да се заколне дека една од војувачките страни не сноси никаква одговорност за војната?
Затоа Швајцарија би било добро да ги држи рацете подалеку и да не зазема страна.
Како што Kla.TV покажа во неколку програми и како што покажува историјата, војните и партизанизмот тешко дека се оправдуваат.
Пред сè, војните предводени од САД или НАТО предизвикаа неискажливо страдање со стотици илјади жртви и разорни долгорочни
последици – од Ирак до Либија, од Југославија до Сирија.
Треба исто така да се напомене дека војните често се искористуваат од трета сила за да ги
унапреди своите планови за светска доминација.
На овој начин, населението се одржува во постојана состојба на "напона" и "несигурност" преку војни и/или воена реторика.
Ова им оди во прилог на владите и на воената индустрија, овозможувајќи им да ги лишат луѓето од нивните граѓански права
и слободи или на друг начин да профитираат од ситуацијата.
Можете да најдете повеќе информации во документарниот филм на НАТО.
Во овој момент, треба кратко да се напомене дека:
Испораките на оружје на една страна во војна – дури и ако се наменети за наводната жртва, како што е Украина – само им одат во
прилог на воените пропагандисти и архитектите на светска влада.
Ова се луѓето кои седат во горните ешалони на воено-индустриските компании.
Испораките на оружје ја поттикнуваат воената економија, ги продолжуваат војните и ги спречуваат мировните преговори.
Секогаш страдаат луѓето, принудени да ги испраќаат своите синови – а сега и своите ќерки – на фронтот.
Доставувањето оружје придонесува да ги исцедат луѓето до последниот човек.
Швајцарските граѓани се посветени на зачувување на швајцарската неутралност и спречување на воена вина.
На оваа позадина, со оглед на тоа што војните се тешки за оправдување и се искористуваат за политички цели, сè повеќе
швајцарски граѓани се залагаат за зачувување на швајцарската неутралност и спречување
на земјата да стане соучесничка во војна.
Еве три примери:
1. Фрај Швицер – изговара се: "Слободни Швајцарци од кантонот Швиц" – поднесуваат приговор
против хала за производство на оружје во Унтериберг
Извадоци од соопштението за печат објавено од Интересната група Фрај Швајцер на 16 март 2025 година:
"Во воените зони, оружјето предизвикува огромна мака и многу невини смртни случаи.
Само неколкумина имаат корист од војната, на пример во форма на испораки на оружје.
Германската компанија Рајнметал снабдува активни воени страни.
Сега сака да ја прошири производството на воени материјали во Унтериберг и да изгради производна хала. (...)
Швајцарија имаше долга традиција на неутралност и играше важна посредничка улога.
Сега војната е поблиску отколку што била долго време.
Законот за воени материјали првично беше воведен за да ја заштити швајцарската неутралност
и да спречи извоз на оружје во зони на војна.
Скандалозно е што сега се одобрува и извоз на оружје во воени зони.
Нивниот удел во крајниот производ едноставно мора да биде помал од 50%.
Ова значи дека до 50% од вредноста на оружјето може да се извезе од Швајцарија во земји што се во војна.
– Оваа вредност може лесно да се контролира со поставување соодветни трансферни цени во рамките на групата.
Федералниот совет ги става финансиските интереси пред неутралноста кога станува збор за извоз на оружје.
Лобито за оружје овде добро си ја заврши работата.
Додека човештвото гледа на рушевините, Рајнметал се радува на рекордни профити. (...)
Приговорот е наменет да обезбеди дека загриженоста и безбедносните прашања изнесени од
загриженото население ќе бидат сериозно сфатени. (...)
Активностите на групацијата Рајнметал се етички неприфатливи, ја загрозуваат безбедноста на
луѓето од Швиц и го кршат швајцарскиот Устав.
Војната не е судбина. Војната е избор. Време е да се направи друг избор.
"Фрај Швајцер Интересна Група"
2-ра федерална народна иницијатива "Заштита на швајцарската неутралност (Иницијатива за неутралност)"
На 11 април 2024 година, иницијативата за неутралност беше поднесена со нешто помалку од 130.000 валидни потписи.
На 27 ноември 2024 година, Сојузниот совет препорача парламентот да ја отфрли иницијативата за неутралност без контрапредлог.
Иницијативата би ја ограничила соработката со воени сојузи како НАТО.
Швајцарија исто така повеќе нема да биде обврзана да ги усвои санкциите на ЕУ, како оние против Русија.
Се очекува иницијативата за неутралност да биде ставена на гласање на 30 ноември 2025 или 2026 година и гласи како што следува:
"Федералниот устав се изменува како што следува:
Член 54а Швајцарска неутралност 1 Швајцарија е неутрална. Нејзината неутралност е вечна и вооружена.
2 Швајцарија нема да се приклучи на ниту еден воен или одбранбен сојуз.
Соработката со такви сојузи е резервирана за случаи на директен воен напад врз Швајцарија или за
случаи на дејства во подготовка за таков напад.
3 Швајцарија нема да учествува во воени конфликти меѓу трети земји, ниту ќе презема
невоени принудни мерки против војувачките држави.
Ова не се однесува на обврските кон Обединетите нации (ОН) или на мерките за спречување заобиколување на
невоените принудни мерки наметнати од други држави.
4 Швајцарија ја користи својата вечна неутралност за да спречи и реши конфликти и е подготвена да дејствува како посредник.
3. За Швајцарија на добри услуги – основано "Движение за неутралност"
Од соопштение за печат од 14 март 2025 година:
"За Швајцарија на добри услуги – со оваа цел на ум, 46 посветени поединци во неделата ја основаа поддржувачката
асоцијација на "Движењето за неутралност", скратено "bene".
Движењето ја смета неутралноста за предуслов за мир и директна демократија.
Оние кои се "усогласуваат" со моќни блокови или воени сојузи постепено го предаваат својот суверенитет.
И особено кога станува збор за егзистенцијалното прашање за војна и мир, секоја одлука
мора да се донесе директно демократски. (...)
Движењето не ја гледа неутралноста како пасивно стоење настрана и профитерство, туку како основа за застапување на
меѓународното право, забраната на насилство од страна на ОН и посредување меѓу страните во конфликт.
Затоа сака да воспостави меѓународна мрежа и исто така да ја промовира неутралноста како принцип на мир во други земји.
Исто така, постојат планови за основање меѓународно советувалиште за неутралност кое ќе коментира за тековните конфликти и проблеми
од независна перспектива заснована на меѓународното право.
Главната цел на движењето е да го добие гласањето за иницијативата за неутралност.
Неутралноста е најефективната заштита од конфликти и војни; таа припаѓа на целото население и затоа има свое место во уставот.
Повеќе информации: bene-schweiz.info
Сподели го ова емитување и помогни да се информираат швајцарските граѓани за да се
победи гласањето за иницијативата за неутралност.
Ова е единствениот начин да се зачува швајцарската неутралност и да се спречи воената вина!