Neutralność Szwajcarii jest zapisana w artykule 185 konstytucji federalnej:
"Rada Federalna podejmie środki w celu ochrony bezpieczeństwa zewnętrznego, niezależności i neutralności Szwajcarii".
Federalny Departament Obrony (DDPS) sam wyjaśnia, jak należy to interpretować w czwartym
poprawionym wydaniu broszury informacyjnej:
" "Neutralny" pochodzi z łaciny: "ne uter" - żaden z dwóch.
Mocarstwo jest neutralne, jeśli nie bierze udziału w wojnie".
Jednak DDPS zaprzecza sam sobie w tym samym wydaniu i przyznaje sobie "znaczne pole manewru".
Na przykład przyjęcie sankcji gospodarczych nałożonych przez ONZ lub inne podmioty międzynarodowe -
takie jak UE - jest zgodne z zasadą neutralności.
W tym przypadku jednak Szwajcaria - na dobre i na złe - będzie musiała opowiedzieć się po jednej ze stron.
Zrobiła to 28 lutego 2022 r., kiedy przyjęła sankcje gospodarcze UE wobec Rosji.
DDPS - a może Departament Spraw Zagranicznych FDFA? - musiał zauważyć tę sprzeczność.
W dniu 3 marca 2022 r. - natychmiast po przyjęciu sankcji gospodarczych wobec Rosji - FDFA opublikowała
nową broszurę zatytułowaną "Neutralność Szwajcarii".
Poprzednie, czwarte, poprawione wydanie nie jest już dostępne.
W nowej broszurze - która ma zupełnie nowy wygląd - nie można już znaleźć frazy "Mocarstwo jest
neutralne, jeśli nie bierze udziału w wojnie".
W nowej broszurze FDFA uzasadniła również przyjęcie przez Radę Federalną sankcji UE wobec Rosji.
Rosja "masowo naruszyła podstawowe normy prawa międzynarodowego".
Nowa broszura z 3 marca 2022 r. porusza również kwestię tego, w jaki sposób Szwajcaria może "najlepiej zabezpieczyć swoje interesy
i jednocześnie przyczynić się do bezpieczeństwa na świecie".
Jedną z opcji byłoby "zajęcie przez Szwajcarię wyraźnego stanowiska na rzecz jednej lub
drugiej strony w konfliktach zbrojnych za granicą".
Neutralność Szwajcarii jest badana bardziej niż kiedykolwiek!
Nowo wybrany radny federalny Martin Pfister już na pierwszej konferencji medialnej dał jasno do
zrozumienia, że chce nadać neutralności elastyczną formę.
W czerwcu 2024 r. 87 naukowców, dyplomatów i polityków opublikowało manifest wzywający Radę Federalną
do ponownego przemyślenia szwajcarskiej neutralności.
Dzięki ich definicji "neutralności zorientowanej na cel" możliwe byłoby traktowanie agresora inaczej niż ofiary wojny.
Sankcje przeciwko agresorowi byłyby dozwolone, podobnie jak pomoc dla zaatakowanego kraju.
I byłaby możliwa współpraca z sojuszami wojskowymi, takimi jak NATO.
Aktualny przykład:
W styczniu tego roku UE zatwierdziła udział Szwajcarii w programie UE-USA "Military Mobility".
W przyszłości zagraniczne pojazdy wojskowe, materiały, amunicja i broń, a także personel wojskowy będą mogły
przekraczać terytorium Szwajcarii bez "poważnych procedur autoryzacyjnych" - w rzeczywistości bez granic.
Oto dokąd zmierza zapowiadana "elastyczność" wybranego radnego federalnego Pfistera.
W przypadku wojny agresji Szwajcaria powinna być w stanie stanąć po stronie zaatakowanego kraju.
Ale czy na wojnie granice między agresorem a ofiarą są zawsze wyraźnie czarno-białe i kto decyduje o tym, gdzie leżą granice?
Czyja miara jest używana?
Czy naprawdę możliwe jest opowiedzenie się po jednej ze stron wojny bez ponoszenia winy?
I czy wspieranie wojny - niezależnie od tego, która partia i w jakiej formie - może
naprawdę zmniejszyć cierpienie spowodowane wojną?
Historia uczy nas lepiej.
Przede wszystkim należy powiedzieć: "Pierwszą ofiarą każdej wojny jest prawda". Jest to często cytowane.
Niemiecki historyk Christian Hardinghaus podsumowuje to w następujący sposób w swojej książce "Kriegspropaganda und
Medienmanipulation" (Propaganda wojenna i manipulacja medialna):
"Nie ma kraju w historii, który nie wykorzystywałby propagandy podczas wojny.
Kiedy dwa kraje są w stanie wojny, obie strony zawsze angażują się w propagandę".
Oto kilka przykładów:
Jak pokazał na przykład film dokumentalny "When America's Presidents Lie", amerykańskie wojny - takie jak w Wietnamie,
Kosowie, Afganistanie czy Iraku - z jednej strony zawsze były wojnami agresji, ale z drugiej strony
wojny te zawsze były usprawiedliwiane kłamstwem.
Dlaczego nie doprowadziło to jeszcze do nałożenia sankcji na USA?
20 marca 2003 roku "koalicja chętnych" pod przywództwem USA zaatakowała Irak.
Uzasadniali to jako konieczną wojnę prewencyjną, ponieważ Irak był w posiadaniu broni masowego rażenia.
Nie znaleziono jednak broni masowego rażenia, a ówczesny Sekretarz Generalny ONZ potępił wojnę w Iraku jako nielegalną - co
nie spowodowało ani sankcji wobec USA, ani wsparcia dla ofiary.
Od 24 marca do 10 czerwca 1999 roku około 200 myśliwców NATO zrzuciło na byłą Jugosławię 28 018 ładunków wybuchowych - w
tym bomby kasetowe - oraz 10-15 ton amunicji pokrytej uranem.
NATO uzasadniło naloty rzekomą "katastrofą humanitarną".
Jednak według kilku raportów - w tym Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE) - przed rozpoczęciem wojny
nie doszło do katastrofy humanitarnej ani czystek etnicznych.
Mówiąc o "katastrofie humanitarnej". Poniżej przyjrzymy się wojnie rosyjsko-ukraińskiej.
W obecnej szwajcarskiej debacie na temat neutralności główną kwestią jest to, czy Szwajcaria
powinna stanąć po stronie domniemanej ofiary - Ukrainy.
Ale czy sytuacja jest naprawdę tak jasna - Ukraina ofiarą, a Rosja agresorem - czy też, jak w każdej
wojnie, może to być również lub częściowo propaganda?
Szwajcarski historyk i badacz pokoju Daniele Ganser zwrócił uwagę, że wojna na Ukrainie nigdy nie zostanie
zrozumiana, jeśli zamach stanu z 2014 roku zostanie zignorowany.
Ganser odnosił się do niekonstytucyjnego, nielegalnego obalenia rządu w Kijowie 22 lutego 2014 roku.
Wymagana liczba głosów w parlamencie do impeachmentu urzędującego prezydenta Wiktora Janukowycza nie została osiągnięta.
Wcześniej nieznani snajperzy oddali śmiertelne strzały w kierunku demonstrantów i sił policyjnych.
Zginęło ponad 40 osób.
Za masakrę natychmiast obwiniono obecny rząd prezydenta Janukowycza i jego jednostkę policyjną "Berkut".
Dzieje się tak pomimo faktu, że ukraińska policja i jednostki specjalne - takie jak "Berkut" -
nie używały przemocy, co pokazują nagrania wideo.
Według Gansera, ten zamach stanu był źródłem wojny w Ukrainie.
Jednak wschodnie, głównie rosyjskojęzyczne regiony Doniecka i Ługańska nie uznały krwawego zamachu stanu w
Kijowie i proklamowały niezależne "republiki ludowe".
Nowy rząd w Kijowie wysłał wtedy wojska przeciwko wschodnim regionom, co doprowadziło do wojny domowej.
Ataki wojsk ukraińskich na ludność Donbasu dramatycznie wzrosły od połowy lutego 2022 r.
- tj. jeszcze przed inwazją wojsk rosyjskich.
Neutralni obserwatorzy OBWE naliczyli do 1400 eksplozji dziennie od 17 lutego 2022 roku.
Mówi się, że 100 000 cywilów zostało ewakuowanych w głąb kraju lub do Rosji w celu ochrony.
Mieszkańcy Półwyspu Krymskiego, którzy powrócili na Krym po zamachu stanu, byli również okrutnie nękani i
maltretowani przez morderczych zwolenników Majdanu.
Zostało to pokazane w filmie dokumentalnym "Krym - droga do domu" na podstawie różnych zeznań świadków.
Według ukraińskiego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych zginęło siedem osób z ośmiu autobusów, które zawróciły.
W rezultacie mieszkańcy Krymu zaczęli tworzyć jednostki obronne i zaplanowali oficjalne głosowanie w sprawie dalszej
przynależności Krymu na 16 marca 2014 r. - zgodnie z prawem do samostanowienia zapisanym w prawie międzynarodowym.
Był to jedyny sposób, aby zapobiec dalszemu rozlewowi krwi.
Według oficjalnych wyników końcowych, 96,77% głosujących opowiedziało się za przyłączeniem do Rosji.
Porównanie secesji Krymu z ogłoszeniem niepodległości Kosowa pokazuje, że przypadek wojny lub
aneksji może być oceniany według podwójnych standardów.
Po wojnie w 1999 r. Kosowo znalazło się pod zwierzchnictwem administracyjnym Organizacji Narodów
Zjednoczonych, a 27 lutego 2008 r. ogłosiło niepodległość.
W wyniku wojny w Kosowie powstała druga co do wielkości amerykańska baza wojskowa w Europie - Camp
Bondsteel - z tysiącami żołnierzy na powierzchni 386 hektarów.
Utrzymując obecność wojskową w strategicznie ważnym regionie, USA zapewniły sobie kontrolę nad potencjalnymi trasami
rurociągów i komercyjną eksploatacją zasobów naturalnych.
Nikt nie mówił o "aneksji" i nikt nie nakładał sankcji na USA.
Jednak Rosja, która wysłała wojska na Krym 21 lutego 2014 r. w celu ochrony mieszkańców i zabezpieczenia swojej
bazy morskiej w Sewastopolu, została objęta sankcjami.
Jedno jest pewne, każda walcząca strona używa propagandy i wykorzystuje swoją narrację na swoją korzyść.
Kto może włożyć rękę w ogień, że jedna z walczących stron nie jest współwinna wojny?
Dlatego też Szwajcaria powinna trzymać ręce na wodzy i nie opowiadać się po żadnej ze stron.
Jak pokazał Kla.TV w kilku programach i programach historycznych, wojny i przejęcia partii nie mogą być uzasadnione.
W szczególności wojny prowadzone przez USA i NATO spowodowały niewyobrażalne cierpienie setek tysięcy
ofiar i niszczycielskie skutki długoterminowe - od Iraku po Libię, od Jugosławii po Syrię.
Należy również zauważyć, że wojny są często instrumentalizowane przez trzecie mocarstwo w
celu realizacji jego planów dominacji nad światem.
W ten sposób ludność jest utrzymywana w ciągłym "napięciu" i "niepewności" poprzez wojny i/lub retorykę wojenną.
Jest to na rękę rządom i przemysłowi obronnemu, które chcą pozbawić ludzi ich praw i wolności
obywatelskich lub w inny sposób osiągnąć zysk.
Dowiedz się więcej z filmu dokumentalnego NATO.
W tym miejscu należy krótko zauważyć:
Dostarczanie broni walczącej stronie - nawet jeśli jest ona przeznaczona dla domniemanej strony poszkodowanej,
takiej jak Ukraina - działa tylko na korzyść podżegaczy wojennych i budowniczych światowego rządu dominacji.
Są to ludzie, którzy zasiadają na wyższych szczeblach firm zbrojeniowych.
Dostawy broni napędzają gospodarkę wojenną, przedłużają wojny i uniemożliwiają negocjacje pokojowe.
Zawsze cierpią na tym ludzie, którzy zmuszeni są wysyłać swoich synów - a ostatnio także córki - na front.
Dostawy broni pomagają wykrwawić ludzi do ostatniego człowieka.
Szwajcarzy są zaangażowani w zachowanie szwajcarskiej neutralności i zapobieganie winie za wojnę
Biorąc pod uwagę fakt, że wojny nie mogą być usprawiedliwione i są instrumentalizowane, coraz więcej Szwajcarów
prowadzi kampanię na rzecz zachowania szwajcarskiej neutralności i zapobiegania winie za wojnę.
Oto trzy przykłady:
1. Frye Schwyzer - tj. Wolni Szwajcarzy z kantonu Schwyz - składają sprzeciw wobec hali produkcyjnej broni w Unteriberg.
Fragmenty komunikatu medialnego wydanego przez "Interessengemeinschaft Frye Schwyzer" w dniu 16 marca 2025 r:
"W strefach działań wojennych broń powoduje ogromne cierpienie i śmierć wielu niewinnych osób.
Tylko nieliczni czerpią korzyści z wojny, na przykład w postaci dostaw broni.
Niemiecka firma Rheinmetall zaopatruje aktywnie walczące strony.
Teraz chce rozszerzyć produkcję materiałów wojennych w Unteriberg i stworzyć halę produkcyjną. (...)
Szwajcaria miała długą tradycję neutralności i ważną rolę mediatora.
Teraz wojna jest bliżej niż kiedykolwiek wcześniej.
Ustawa o materiałach wojennych została pierwotnie wprowadzona w celu ochrony neutralności Szwajcarii
i zapobiegania eksportowi broni do stref wojennych.
To skandal, że eksport broni jest teraz dozwolony również do stref działań wojennych.
Ich udział w produkcie końcowym nie może przekraczać 50%.
Oznacza to, że do 50% wartości broni może być eksportowane ze Szwajcarii do krajów prowadzących wojnę.
- Wartość tę można łatwo kontrolować za pomocą odpowiednich cen transferowych w ramach Grupy.
Rada Federalna przedkłada interesy finansowe nad neutralność, jeśli chodzi o eksport broni.
Lobby zbrojeniowe wykonało tutaj kawał dobrej roboty.
Podczas gdy ludzkość patrzy na ruiny, Rheinmetall świętuje rekordowe zyski. (...)
Sprzeciw ma na celu zapewnienie, że zapytania i obawy o bezpieczeństwo zaniepokojonej
ludności zostaną potraktowane poważnie (...)
Działania Rheinmetall Group są etycznie niedopuszczalne, zagrażają bezpieczeństwu
mieszkańców Schwyz i naruszają szwajcarską konstytucję.
Wojna nie jest przeznaczeniem. Wojna to decyzja. Nadszedł czas, aby podjąć inną.
"Wspólnota interesów Frye Schwyzer"
2. popularna inicjatywa federalna "Ochrona neutralności Szwajcarii (inicjatywa na rzecz neutralności)"
W dniu 11 kwietnia 2024 r. złożono inicjatywę neutralności z prawie 130 000 ważnych podpisów.
W dniu 27 listopada 2024 r. Rada Federalna zaleciła Parlamentowi odrzucenie inicjatywy neutralności bez kontrpropozycji.
Inicjatywa ta poważnie ograniczyłaby współpracę z sojuszami wojskowymi, takimi jak NATO.
Szwajcaria nie powinna również dłużej przyjmować sankcji UE, takich jak te nałożone na Rosję.
Oczekuje się, że inicjatywa neutralności zostanie poddana pod głosowanie 30 listopada 2025 lub 2026 r. i brzmi następująco:
"W Konstytucji Federalnej wprowadza się następujące zmiany:
Artykuł 54a Neutralność Szwajcarii 1 Szwajcaria jest neutralna. Jej neutralność jest wieczysta i zbrojna.
2 Szwajcaria nie należy do żadnego sojuszu wojskowego ani obronnego.
Współpraca z takimi sojuszami jest zastrzeżona w przypadku bezpośredniego ataku wojskowego na Szwajcarię lub
w przypadku działań przygotowawczych do takiego ataku.
3 Szwajcaria nie uczestniczy w konfliktach zbrojnych między państwami trzecimi i nie podejmuje żadnych pozamilitarnych
środków przymusu wobec państw prowadzących wojnę.
Zobowiązania wobec Organizacji Narodów Zjednoczonych (UNO) i środki zapobiegające obchodzeniu niewojskowych
środków przymusu przez inne państwa są zastrzeżone.
4 Szwajcaria wykorzystuje swoją stałą neutralność do zapobiegania i rozwiązywania konfliktów i jest dostępna jako mediator".
3. dla Szwajcarii dobrych urzędów - założono "Ruch na rzecz Neutralności"
Z komunikatu prasowego dla mediów z dnia 14 marca 2025 r:
"Dla Szwajcarii dobrych urzędów - w tym celu 46 zaangażowanych osób założyło w niedzielę organizację
wspierającą 'Ruch na rzecz Neutralności', w skrócie 'bene'.
Ruch postrzega neutralność jako warunek wstępny pokoju i demokracji bezpośredniej.
Ponieważ ci, którzy "zbliżają się" do bloków władzy lub sojuszy wojskowych, oddają swoją suwerenność kawałek po kawałku.
I właśnie w egzystencjalnej kwestii wojny i pokoju każda decyzja musi zostać podjęta w drodze demokracji bezpośredniej. (...)
Ruch ten rozumie neutralność nie jako bierną postawę i zawieranie umów, ale jako podstawę zobowiązania do
przestrzegania prawa międzynarodowego, zakazu ONZ dotyczącego użycia siły i mediacji między stronami konfliktu.
W związku z tym chce stworzyć międzynarodową sieć, a także prowadzić kampanię na rzecz
neutralności jako zasady pokoju w innych krajach.
Planowane jest również utworzenie międzynarodowej rady neutralności, która będzie komentować bieżące konflikty i
problemy z perspektywy niezależnego prawa międzynarodowego.
Głównym celem ruchu jest wygranie głosowania nad inicjatywą neutralności.
Neutralność jest najskuteczniejszą ochroną przed konfliktami i wojną, należy do całego narodu, a zatem także do konstytucji.
Więcej informacji: bene-schweiz.info"
Rozpowszechniaj informacje o tym programie i pomóż informować Szwajcarów, aby wygrać głosowanie nad inicjatywą neutralności.
To jedyny sposób na zachowanie szwajcarskiej neutralności i uniknięcie winy za wojnę!