Kla.TV: Доктар Хаўг, вельмі дзякуй, што знайшлі час паразмаўляць з намі сёння.
Вы аўтар кнігі «Дайчс Дойче Рэйх 1871 біс хейтэ» («Нямецкая імперыя з 1871 года да сённяшняга дня»). Да сённяшняга дня?
Доктар Хаўг, існуе значная спрэчка вакол сцвярджэння, што Федэратыўная Рэспубліка Германія не з'яўляецца дзяржавай, што яна
мае толькі Асноўны закон, а не канстытуцыю, што з ёй не заключана мірнага дагавора, што яна не мае вызначаных
нацыянальных межаў і што яна не з'яўляецца суверэннай.
Немцы таксама безграмадзяне.
Як голас, які не згаджаецца з агульнапрынятым наратывам, калі ласка, коратка і зразумела растлумачце гледачам свой погляд на
тое, што азначае для вас працяг існавання Нямецкага Рэйха і якое дачыненне гэтыя спрэчныя, шырока абмяркоўваемыя пытанні
маюць да далейшага існавання Нямецкага Рэйха, на ваш погляд.
Мацес Хаўг: Найперш, вялікі дзякуй за запрашэнне, спадар Матен.
Так, я напісаў кнігу «1871–1918», таму што Германская імперыя была заснавана ў 1871 годзе ў Люстраной зале
Версаля пад кіраўніцтвам Бісмарка і імператара Вільгельма I.
Германская імперыя была акрэдытаваная, прызнаная 46 дзяржавамі, прадстаўнікі якіх прысутнічалі там і прызналі яе.
І гэтая Нямецкая імперыя ніколі не была распушчана.
Яго зусім нельга было распусціць, бо для гэтага патрабаваліся б законы, якія таксама замацаваны ў канстытуцыі 1871 года, —
палажэнні аб тым, як, напрыклад, можна распусціць канстытуцыю.
Гэты канстытунт ніколі не распускаўся.
Потым была Першая сусветная вайна, а пасля яе, па сутнасці, быў толькі перамір'е.
Ніколі не было сапраўднага мірнага дагавора. Версальскі дагавор не быў мірным дагаворам.
Такім чынам, гэта была толькі перамір'е. І таму Нямецкая імперыя працягвае існаваць дагэтуль.
Не блытаць з Трэцім Рэйхам. Гэтыя два часта блытаюць. Трэці Рэйх і Германская імперыя 1871 года не маюць нічога агульнага.
Хутчэй, усё зводзіцца выключна да гэтай імперыі, якая безсорамна працягвае існаваць і па сённяшні дзень.
Kla.TV: На вашу думку, якія магчымасці і наступствы вынікаюць з таго факту, што Нямецкая
Імперыя працягвае існаваць і па сённяшні дзень?
Ці ёсць якія-небудзь асаблівыя магчымасці для грамадзян у фарміраванні будучыні?
MH: Ёсць вельмі добрыя шанцы. І з чыста прававога пункту гледжання, гэта не маё меркаванне, а пытанне юрыдычнага факту.
Такім чынам, з чыста прававой пункту гледжання, канстытуцыя 1871 года таксама прымяняецца.
Бо гэтая Нямецкая імперыя па-ранейшаму, па сутнасці, знаходзіцца ў стане вайны. Толькі ў стане перамір'я, так бы мовіць.
І толькі гэтая Нямецкая імперыя можа зноў падпісаць мірны дагавор.
Тады Федэратыўная Рэспубліка нават не існавала.
Дакладней кажучы, яна была заснавана толькі 3 студзеня 1950 года, пасля таго як брытанцам
была адпраўлена апошняя літара з адабрэннем.
Такім чынам, можна было б падумаць, што ён быў заснаваны ў 1949 годзе.
Я ўсё гэта вельмі старанна даследаваў і вельмі дакладна прадставіў.
Мяне цікавяць толькі факты, нічога больш. У гэтым плане я сапраўдны навуковец.
Такім чынам, Федэратыўная Рэспубліка была заснавана толькі 3 студзеня 1950 года.
Таму немагчыма падпісаць мірны дагавор, бо Федэральная Рэспубліка Германія ніколі не была варожай у вайне.
І пасля вайны непазбежна павінен заключыцца мірны дагавор.
І гэта патрабуе законных прадстаўнікоў Нямецкага Рэйха.
Kla.TV: І гэтыя легітымныя прадстаўнікі нават не прысутнічалі на гэтых мірных перамовах.
Існуе такое пагадненне, як «2 плюс 4». Няўжо ўсё было дарма, як кажуць?
MH: Па-нямецку «Für den Katz» не азначае «для ката».
Ну, гэта асобнае пытанне.
Прадстаўнікі мірнага дагавора ніколі не прысутнічалі.
Гэта быў бы імператар Вільгельм I або II.
Першага потым змяніў Уільям II.
Такім чынам, гэта мог бы быць легітымны прадстаўнік.
Аднак потым ён адправіўся ў выгнанне, таму яго тут больш не было і да яго нельга было дабрацца.
А Веймарская рэспубліка была проста абвешчана ўсуперак дзеючай канстытуцыі 1871 года. Гэта немагчыма ў
адпаведнасці з міжнародным правам і канстытуцыйным правам.
Гэта азначае, што не было легітымнага прадстаўніка Нямецкай імперыі 1871 года.
Гэта былі адвольныя палітыкі і людзі, якія зусім не мелі ніякага паўнамоцтва падпісваць
мірны дагавор для Нямецкай імперыі ў 1871 годзе.
Затым яны абмеркавалі, а цяпер мы зробім кароткую адступку, Дагавор «Два плюс чатыры».
Дакладна кажучы, ён называецца Пагадненнем «Чатыры плюс два». Так яго называюць саюзнікі.
Такім чынам, чатыры саюзнікі: Савецкі Саюз, Англія, Францыя і ЗША, а таксама ФРГ і ГДР.
Гэтыя павінны былі стварыць аб'яднаную Германію ў адпаведнасці з гэтым дагаворам. Гэта было б падлягала ратыфікацыі.
У гэтым сэнсе аб'яднаная Германія так і не была дасягнутая.
Бо аб'яднаная Германія — гэта ўся Германія, якой яна была ў 1871 годзе.
Гэта поўнае адзінства.
Нямеччына была падзелена на тры часткі пасля Другой сусветнай вайны.
Федэратыўная Рэспубліка Германія, а тады — Германская Дэмакратычная Рэспубліка, ці, дакладней,
Цэнтральная Германія. І тэрыторыі, якія знаходзіліся пад кіраваннем Усходняй Германіі праз Польшчу.
І дагэтуль у гэтым плане нічога не змянілася.
Такім чынам, аб'яднаная Германія не магла быць створана ФРГ толькі адной з гэтых трох частак, ці нават некалькімі з іх.
І таму людзі заўсёды кажуць, што гэты пагадненне «Чатыры плюс два» і пагадненне «Два плюс чатыры» былі б квазіміравым дагаворам.
Паняцця «квазімірнага дагавора» не існуе. Ён яўна называецца мірным дагаворам.
І ўрэшце, гэты дагавор так і не быў ратыфікаваны ўсімі бакамі, якія яго падпісалі.
Толькі праз Расію. Што вельмі цікава.
Толькі Расія ратыфікавала гэты дагавор.
І Геншэр, тагачасны міністр замежных спраў Федэратыўнай Рэспублікі Германія, не ратыфікаваў яго ў адпаведнасці з палажэннямі.
Вы павінны падпісаць тут поўным імем, што ён і зрабіў у асноўным дагаворы.
Калі дайшло да ратыфікацыі, ён проста паставіў ініцыялы. Ні імя, нічога больш.
І, строга кажучы, гэта супярэчыць правілам.
І таму гэты дагавор так і не быў юрыдычна ратыфікаваны. Вось што мае значэнне.
Kla.TV: Доктар Хаўг, калі я вас правільна зразумеў, канстытуцыя 1871 года па-ранейшаму дзейнічае.
Але што ж тады такое Асноўны закон? Якое яго значэнне?
MH: Асноўны закон заснаваны на Гаагскай канвенцыі. Гэта міжнароднае права. Яно рэгулюе стан вайны і пасляваенныя ўмовы.
Kla.TV: Што азначае HLKO? MH: Гаагская канвенцыя аб зямной вайне.
Ці павінен займальнік забяспечыць занятае месца канстытуцыяй?
Падтрымліваць парадак, дысцыпліну і мір. Так гэта вызначаецца.
Вось чаму яго называюць «Асноўным законам Федэратыўнай Рэспублікі Германія», а не
«Асноўным законам Федэратыўнай Рэспублікі Германія».
Такім чынам, гэта права арандатара. Кароткі анекдот.
Мой бацька ведаў Карла Шміта, аднаго з аўтараў нямецкай канстытуцыі.
Ён быў старэйшым членам братэрства майго бацькі.
І, усё яшчэ крыху ўзнёслы ад святкавання, ён выкрыў некаторыя таямніцы.
І ён сказаў: «Ведаеш, нам дазволілі ставіць кропкі і коскі. Астатняе насамрэч было загадзя вызначана».
Саюзнікі, натуральна, хочуць сфарміраваць гэтую канстытуцыю ў адпаведнасці са сваімі
ўласнымі інтарэсамі. Вядома, гэта цалкам чакана.
Вось такая прамая заява Карла Шміта наконт майго бацькі як сведкі.
І сёння ў Артыкуле 120 Асноўнага закона па-ранейшаму сцвярджаецца, што федэральны ўрад аплачвае выдаткі на
акупацыю. Гэта значыць, у цяперашняй версіі 2025 года.
Гэта азначае, што калі вы павінны плаціць за аплату пражывання, мы, вядома ж, таксама занятыя.
У нас няма канстытуцыі.
Бо, згодна з крытэрыямі міжнароднага права, сапраўдная дзяржава мае насельніцтва,
дзяржаўныя межы, дзяржаўныя інстытуты і канстытуцыю.
Строга кажучы, Федэратыўная Рэспубліка не выконвае ніводнага з гэтых трох элементаў. Яна не з'яўляецца нацыяй,
паколькі ўсе яе грамадзяне з'яўляюцца падданымі Нямецкага Рэйха.
Тыя, хто можа даказаць гэта сваім радаводам.
Такім чынам, сама Федэратыўная Рэспубліка не мае сапраўднага закона аб грамадзянстве.
І нацыянальных межаў таксама не існуе. Таму што нацыянальныя межы, сапраўдныя нацыянальныя межы,
былі сфарміраваны Нямецкай імперыяй у 1871 годзе.
І вось так Федэратыўная Рэспубліка была створана як адміністрацыйная канструкцыя,
эканамічная прастора. Захопніцкай уладай.
І акупацыйная дзяржава не мае права навязваць ёй новую дзяржаву.
Такім чынам, з пункту гледжання міжнароднага права, Нямецкая імперыя 1871 года застаецца нязменнай.
Kla.TV: Такім чынам, калі я вас правільна разумею, Федэратыўная Рэспубліка Германія — гэта ўсяго толькі
адміністрацыйная канструкцыя, створаная, скажам так, пераможнымі дзяржавамі для падтрымання грамадскага парадку.
Гэта прыводзіць мяне да майго наступнага пытання.
Таму што так званыя фактчэкеры часта сцвярджаюць, што дзяржава і яе ўлады павінны быць кампаніямі.
Часта кажуць, што Федэратыўная Рэспубліка Германія — гэта таварыства з абмежаванай адказнасцю ці нешта
накшталт таго, карпарацыя. Каб мець магчымасць дзейнічаць.
Каб не было ніякай страты свабоды або дзяржаўнага суверэнітэту, звязанай з гэтым. Каб не было ніякіх страт.
Але як вы гэта бачыце? Ці з'яўляецца цяпер тое, што мы, па сутнасці, проста, скажам так, кампанія, таксама маем
пасведчанне асобы, прыкметай гэтай адміністрацыйнай канструкцыі?
І што мы насамрэч не з'яўляемся сапраўднай дзяржавай, што Федэратыўная Рэспубліка Германія зусім не з'яўляецца
сапраўднай дзяржавай, а толькі адміністрацыйнай адзінкай?
Ці гэта паказчык гэтага?
MH: Гэта, безумоўна, сведчыць пра гэта.
Тады, у 1990 годзе, падчас так званай рэюніфікацыі, якая не адбылася, міністр замежных спраў Амерыкі і міністр замежных спраў
Германіі, г.зн. Савецкага Саюза, скарысталіся сваім саюзніцкім правам на захаванне і выдалілі Асноўны закон без замены, выдаліўшы
сферу прымянення, артыкул 23, у якім гэта было вызначана.
Кожны закон патрабуе вызначанай сферы прымянення.
ГДР мела канстытуцыю. І адзін вугал быў абрэзаны, нібыта анулюючы пашпарт.
Гэта азначае, што з гэтага моманту, 18 ліпеня 1990 года, калі гэта адбылося, або дакладней 17 ліпеня 1990 года, апоўначы
18 ліпеня 1990 года, Федэратыўная Рэспубліка Германія і Нямецкая Дэмакратычная Рэспубліка былі абвешчаны несапраўднымі.
Ніхто больш не меў суверэнных паўнамоцтваў.
Пачынаючы з скарбніка кожнай партыі, ніхто не меў ніякай улады, ніякай суверэннай улады выступаць ад імя ФРГ ці ГДР.
І гэта хавалі ад нямецкага насельніцтва.
І з гэтым усё было, па сутнасці, у вакууме.
Федэральная Рэспубліка Германія больш не была акупаваная ў плане персаналу, бо саюзныя дзяржавы, а менавіта Злучаныя Штаты,
як пераможца сярод заходніх саюзнікаў, пазбавілі яе суверэнных правоў. Таму ў гэтым сэнсе яна больш не была акупаваная.
А потым Геншэр і Коль зарэгістравалі Федэральную Рэспубліку Германію ў якасці кампаніі ў Дэлавэры.
А Геншэр выдаліў БРД са Статута ААН і напісаў у Германіі.
Таксама як кампанія. Зарэгістраваныя як кампанія ў Дэлавэры.
Вы можаце праверыць гэта ў міжнароднай інфармацыйнай сістэме аб кампаніях. Яна называецца UPIC. Так што вы можаце праверыць.
І там пазначана: прэзідэнт Штайнмаер Федэратыўнай Рэспублікі, нумар кампаніі, адрас кампаніі, так што ўсе яны з'яўляюцца
кампаніямі ва ўсіх сферах, бо яна была вымушана зарэгістраваць Кляў як кампанію, паколькі канстытуцыйная аснова была адклікана.
Kla.TV: Доктар Хаўг, вяртаючыся да гэтай пасведчанні асобы.
Дык калі гэты пасведчанні асобы такі ж, як і службовы пропуск з нямецкай кампаніі «Germany Company», то ў чым прычына?
MH: Існуюць міжнародныя правілы, якія кажуць, што ў статусе зняволеных, па сутнасці, мы з'яўляемся зняволенымі. Дагэтуль мы
фактычна знаходзіліся ў статусе зняволеных, магчыма, з крыху большай свабодай, чым цяпер у турме, але гэты статус у нас ёсць.
Існуюць нарматыўныя акты, якія прадугледжваюць, што гэтым асобам павінны быць прадастаўлены дакумент на
паездку. Пасведчанне асобы або дакумент на паездку.
Пасведчанне асобы азначае, што мы персанал. Я заўсёды працаваў дзе-небудзь падчас канікул, напрыклад, у Daimler.
Я заўсёды недзе працаваў падчас святаў, у Daimler ці дзе-небудзь яшчэ, і табе выдавалі пропуск
ад Daimler, бо ты быў там наняты на гэты перыяд.
І гэта дакладна тое ж самае, што і камерцыйнае прадпрыемства пад назвай Федэратыўная Рэспубліка
Германія, якое потым выдае людзям пасведчанне асобы.
І гэта відавочна азначае, што мы ўсяго толькі персанал.
Kla.TV: І таму таксама безграмадзянскі.
МХ: І бездзяржаўны таксама.
Кла.ТВ: Такім чынам, калі цяпер у Федэратыўнай Рэспубліцы Германіі мы, па сутнасці, маем толькі адну кампанію і ніякай
сапраўднай канстытуцыі, а толькі адміністрацыйны загад па падтрыманні міру і грамадскага парадку, дазвольце мне
сфармуляваць так: якія магчымасці дае зварот да сапраўднага Нямецкага Рэйха, да сапраўднай канстытуцыі, якая
ўсё яшчэ дзейнічае, для нямецкага народа або для нямецкіх грамадзян? Ці мае гэта наогул значэнне?
Гэта проста старая, пыльная папера, ці ёсць у ёй нешта важнае, што яна можа сказаць нам сёння?
MH: Гэта вельмі важна.
Вядома, вельмі важна дасягнуць стану міру, а таксама стану вайны, праз мірны дагавор. Гэта неабходная ўмова.
Тады, з пункту гледжання міжнароднага права, мы зноў станем дзяржавай, прызнанай дзяржавай. І мы зноў атрымаем
адпаведныя дзяржаўныя правы, якіх мы зараз не маем у адносінах да Федэратыўнай Рэспублікі Германіі.
Мы сапраўды бездаражныя, усе немцы.
Гэта можа прагучаць неверагодна, але гэта праўда.
Тады ў нас зноў будуць канстытуцыйныя правы і суверэнітэт у адпаведнасці з міжнародным правам.
І гэтая канстытуцыя можа здацца старой, 1871 года, і, магчыма, крыху састарэлай, але гэта не так.
Былі выдатныя дасягненні.
І там, напрыклад, яны таксама абмеркавалі падатковую сітуацыю ў Германскай імперыі.
Абкладаўся толькі 4% падаткам з продажу.
Падатку на даход увогуле не было, толькі невялікая стаўка падатку на даход, якая спаганялася звыш пэўнага парога.
То бок, дазвольце мне прывесці прыклад: калі ПДВ складае ўсяго 4%, возьмем, напрыклад, цэны на паліва.
Калі казаць пра сёння, у мяне дызель, каля 1,70, тады вы можаце самі падлічыць: калі ў вас усяго 4%
ПДВ, то цэны на паліва, вядома, зноў зусім іншыя.
Сёння ў кошце паліва ёсць падатковая частка каля 80 цэнтаў, а ў мяне яна ў пяць разоў меншая ці
значна меншая, таму я маю каля 70 цэнтаў з цаны паліва.
Такім чынам, я лічу, што гэта толькі адзін прыклад, які паказвае, што гэта сапраўды
прапануе вялікія перавагі для нямецкага насельніцтва.
І, вядома ж, гэта таксама пра фінансавыя аспекты, гэта відавочна.
І так, у той час пенсіянер меў у сярэднім 3000 еўра на месяц, напрыклад, пры пераліку ў еўра.
Я думаю, што звычайны пенсіянер супраць гэтага не будзе; некаторыя насамрэч атрымліваюць больш, але гэта выключэнні.
Калі тут можна атрымаць прыстойную пенсію, не плацячы вялікія падаткі, гэта таксама вялікая праблема для нас, калі
проста паглядзець на шматлікіх зборшчыкаў бутэлек і г.д.
Такім чынам, гэта мае шмат пераваг.
Мы маглі б гаварыць пра гэта яшчэ паўгадзіны, пра перавагі – насамрэч, толькі перавагі.
Але я б проста хацеў згадаць гэты адзін важны аспект.
Kla.TV: А цяпер яшчэ адно пытанне. Дык калі Федэратыўная Рэспубліка Германія, па сутнасці, проста
кампанія, ці яна зарэгістраваная як кампанія, таварыства з абмежаванай адказнасцю ці што?
MH: Яна зарэгістраваная не як таварыства з абмежаванай адказнасцю, а проста як фірма. Kla.TV: Яна зарэгістраваная як фірма.
А ў нас ёсць толькі свайго роду хатнія правілы, канструкцыя, якая проста арганізуе наша суіснаванне, але няма канстытуцыі.
Дык што наконт жахлівага нацыянальнага доўгу, з якім мы сутыкнуліся?
Дык яны сапраўды нам актуальныя?
Хіба гэта не справа кампаніі, а не жыхароў, сапраўдных грамадзян Германіі?
Пра што гэта? Ці мае гэта дачыненне?
MH: Гэта вельмі добрае пытанне. Вяртаемся да фінансавага сектара.
Нацыянальны доўг або даўгі гэтай гандлёвай кампаніі не з'яўляюцца справай Нямецкай імперыі.
Іх проста не існуе. Па сутнасці, іх ужо больш няма.
Нямецкія падаткаплацельшчыкі вымушаны штогод плаціць ад 10 000 да 15 000 еўра толькі па
працэнтах, і гэта пры такой жахлівай працэнтнай стаўцы.
Я думаю, што гэта было б вельмі карысна для кожнай сям'і.
І гэтыя даўгі, вядома, не хвалююць Нямецкую імперыю, бо яна была заможная і можа зноў
стаць замовай, калі ўсё належным чынам наладзіць.
Kla.TV: Выдатна. Вось такая цяпер сітуацыя. Прэзідэнт ЗША Дональд Трамп і яго адміністрацыя вельмі
спачуваюць свабодзе і самавызначэнню еўрапейскіх грамадзян.
Апошнім разам — на Мюнхенскай канферэнцыі па бяспецы.
Вэнс таксама вельмі рашуча выступаў у падтрымку свабоды СМІ, усяго гэтага, дэмакратызацыі і гэтак далей.
На вашу думку, якія крокі павінна было б зрабіць адміністрацыя Трампа, каб Германія і нямецкі народ маглі дасягнуць
падобнага міру і заключыць мірны дагавор, каб яны маглі вярнуць сабе свабоду і суверэнітэт і зноў стаць дзяржавай?
Такім чынам, усе гэтыя каштоўнасці, якія вы, відавочна, страцілі на працягу гісторыі, як вы толькі што патлумачылі.
Што Трампу давялося б рабіць?
MH: Так, канкрэтна, законныя прадстаўнікі Нямецкай імперыі 1871 года, якія вызначаюцца народам на дэмакратычных выбарах.
Асабіста я не вельмі прыхільнік партыі.
Вы таксама можаце праводзіць асабістыя выбары, каб прагаласаваць за тую асобу, якую хочаце бачыць на гэтай пасадзе.
І, вядома ж, саюзнікі ў любым выпадку павінны сесці за стол.
Такім чынам, усе чатыры саюзнікі. Францыя не адыгрывае значнай ролі.
Расія і Амерыка, натуральна, адыгрываюць найважнейшую ролю.
І тут, вядома, павінны адбыцца канкрэтныя перамовы і пра тое, як крок за крокам вярнуцца
да дэмакратычнай Германскай імперыі 1871 года.
Гэтая канстытуцыя 1871 года, якая была прынята ў красавіку 1871 года, была прынята на дэмакратычных выбарах сярод розных
партый: Цэнтравая партыя, папярэдніца ХДС, і СДПГ ужо існавалі.
Потым ім таксама дазволілі галасаваць на ўсходзе Германіі.
І яна была прынятая велізарнай большасцю, гэтая канстытуцыя была прынятая.
Імператар па сутнасці быў толькі прадстаўніком перад знешнім светам. Як міністр замежных спраў.
У яго не было ніякіх асаблівых правоў ці чагосьці падобнага.
Той думае, што з'явіцца манархія, а потым яго адлучаць ад імператара.
Гэта канстытуцыйная манархія.
Але дзе імператар, як я ўжо казаў, з'яўляецца голасам для знешняга свету.
А астатняе вызначаецца гэтак жа дэмакратычна.
У Рэйхстагу, які, дарэчы, у нас дагэтуль ёсць.
Рэйхстаг, яго ж недарма ў Берліне Рэйхстагам называюць.
Законныя прадстаўнікі Рэйхстага тады зноў будуць распрацоўваць законапраекты, вызначаць
асноўныя напрамкі і г.д. у дэмакратычных працэсах.
Таму няма чаго хвалявацца, што мы вернемся ў цёмныя стагоддзі ці нешта ў гэтым родзе.
Нават тады гэта рэгулявалася вельмі дэмакратычным чынам.
Kla.TV: Так, і таму, калі я правільна разумею, прэзідэнт Дональд Трамп павінен быў бы забяспечыць, калі ён заклапочаны
свабодай еўрапейцаў, каб, напрыклад, гэтыя прадстаўнікі Нямецкай імперыі прыйшлі за стол перамоваў і быў заключаны мірны дагавор.
І што яшчэ яму трэба было рабіць?
MH: Так, вядома, значнай сітуацыяй у Германіі з'яўляецца тое, што мы ў асноўным акупаваныя ЗША.
Тут знаходзіцца больш за 30 буйных ваенных баз.
Колькасць салдат неўзабаве перавысіць колькасць Брытанскай арміі.
Так што не скажаш, што мы не занятыя.
Мы фактычна акупаваныя. Гэта бачна па шматлікіх ваенных базах. У гэтым плане нічога не змянілася.
Гэта называецца Ваенным актам, які дзейнічае і сёння. Ён таксама ўключаны ў Федэральны заканадаўчы веснік.
Я ўсё гэта старанна даследаваў. Таму я, як суслік.
Я правёў некалькі дзён у юрыдычных бібліятэках і знайшоў гэтыя крыніцы.
Таксама ў Федэральным заканадаўчым весніку 1994 года сцвярджаецца, што ўсё застанецца як ёсць. Мы застанемся акупаванымі.
Такім чынам, мы дэ-факта і дэ-юрэ акупаваныя.
І Трамп не выведзе свае войскі адсюль, пакуль у нас не будзе мірнага дагавора.
Гэта трэба выправіць. Нічога не адбудзецца, пакуль гэта не будзе выпраўлена.
Шмат хто кажа: так, амерыканцы, вам ужо час дадому.
Гэта не спрацуе, бо мы знаходзімся ў ваенна-акупаванай зоне.
І нічога не адбудзецца, пакуль мы не ўзгоднім гэта ў мірным дагаворы.
А потым мы зможам аднавіць нашу дэ-факта суверэнітэт.
Kla.TV: Такім чынам, калі я правільна разумею, Дональд Трамп і яго адміністрацыя спачатку павінны забяспечыць, каб
юрыдычныя прадстаўнікі правялі перамовы аб мірным дагаворы.
Тады яму давялося б неяк адмяніць акупацыю. MH: Спыніце гэта. Kla.TV: Спыніце гэта.
І проста спыніцеся і, практычна, дазвольце Германіі зноў функцыянаваць у адпаведнасці з яе канстытуцыяй 1871 года
і дзяржаўнымі ўстановамі, якія былі створаны ў той час.
Ці правільна я зразумеў? MH: Вы правільна зразумелі.
Асноўны падыход Трампа. Я ўжо раз звяртаўся да яго.
Ён адказаў мне адразу. Я быў уражаны.
Праз некалькі дзён ён мне адказаў. Гэта было па электроннай пошце.
Паміж радкамі было зразумела, што ён проста казаў: «Добра, немцы, гэта таксама і вашыя справы».
Я не хачу занадта ўмешвацца ці дыктаваць.
У яго дастаткова спраў у Амерыцы, у ЗША.
Такім чынам, намякалася, што, па сутнасці, немцам трэба вярнуцца туды і аднавіць свой суверэнітэт.
Але, вядома, гэта на дадзены момант магчыма толькі ў перамовах з Пуціным. І з Трампам. Таму што гэта ўсё яшчэ законныя законы.
Kla.TV: Добра. Такім чынам, Трамп таксама павінен быў бы пагадзіцца з Пуціным па пытанні Германіі.
Таксама павінна быць абмеркаванне. Гэта павінна быць тэмай для размовы.
І тады яны абодва, верагодна разам з Вялікабрытаніяй і Францыяй, павінны былі б разам вырашыць: «Добра, вы можаце
вярнуцца да таго, чым былі, згодна са старой канстытуцыяй, якая ўсё яшчэ існуе, і зноў функцыянаваць».
Але калі я правільна разумею, тады ініцыятыва павінна была б зыходзіць ад акупацыйнай дзяржавы, што і зрабіла б гэта магчымым.
MH: Абодва. Гэта супадзенне думак.
І, вядома ж, хтосьці павінен зрабіць першы крок.
Такі малы, малюсенькі крок для мяне — наогул звязацца з ім.
І ён дакладна ведае, што адбываецца.
Бо падчас апошняй заканадаўчай каденцыі ён сказаў, што насамрэч хацеў заключыць з Германіяй мірны дагавор.
Той факт, што цяпер усё ў яго руках, — гэта тое, што магло б быць зроблена яшчэ даўно.
Але ён выказаў гэта словамі, і я ўпэўнены, што многім гэта таксама знаёма.
І многія, напэўна, нічога не рабілі, бо думалі, што ў нас ёсць нешта накшталт мірнага дагавора.
Ён гэта не дарма кажа. Яны дакладна ведаюць, што адбываецца ў Германіі.
І ў гэтым кантэксце Пуцін заявіў, што ён таксама хацеў бы заключыць мірны дагавор. З Германіяй.
Ён проста не ведае, з кім гэта падпісаць. У той час была чарга Меркель.
І яна не з'яўляецца легітымным прадстаўніком Нямецкага Рэйха.
Вось чаму ён сфармуляваў гэта вельмі дакладна ў абходным парадку. Вы павінны звярнуць на гэта ўвагу.
Kla.TV: Але як амерыканская адміністрацыя, а таксама Расійская Федэрацыя маглі б, толькі дзеля мяне,
падтрымаць, каб правільныя прадстаўнікі таксама прыйшлі за стол?
MH: Як я сказаў, гэта, вядома, таксама справа для нямецкага народа.
У мяне там ёсць сябры, якія маюць добрыя кантакты ў пасольстве ў Расіі.
І яны сказалі, што мы можам размаўляць з Пуціным на роўных. Ён адкрыты.
Калі мы пашлём прадстаўнікоў, нават калі толькі на часовую аснову, ён не зачыніць дзверы.
Мы дадаліся да гэтага да ведама людзей у пасольстве і, так бы мовіць, да ўласнай ведама. Дзверы адчыненыя.
Мы самі павінны паклапаціцца пра тое, каб нас успрымалі як роўных, каб і мы зрабілі
гэтыя крокі, каб мы звярнуліся адно да аднаго.
Гэта паволі набліжаецца да Германіі.
Kla.TV: Цікавая думка, доктар Хаўг.
Выдатна. І вы можаце пра многія з гэтых рэчаў прачытаць, імаверна, у вашай кнізе.
MH: Усё там ёсць, усе юрыдычныя тэксты, гісторыя, я старанна і дбайна ўсё даследаваў.
Я не бездакорны. Заўсёды ёсць рэчы, у якіх нехта іншы разбіраецца лепш.
Выдатна, я вельмі рады. Я заўсёды раблю новыя выданні.
Гэта другое выданне, у якім я пашырыў і ўзбагаціў увесь матэрыял дадатковымі разважаннямі.
Але ўсё ў ім старанна даследавана.
Kla.TV: Выдатна. Доктар Хаўг, вельмі дзякуй, што вы далі нам магчымасць крыху паглыбіцца ў таямніцы Нямецкай імперыі.
Вядома, мы толькі пачалі разбірацца, але было цікава пра гэта пачуць.
Гэта азначае, што цяпер адказнасць ляжыць на саміх немцах.
І захопніцкія сілы гатовыя слухаць і падтрымліваць гэтыя рэчы.
MH: У любым выпадку. Прынамсі, па маім досведзе.
У адваротным выпадку, напрыклад, ад Трампа і прадстаўнікоў Расіі адказ не быў бы атрыманы так хутка.
Kla.TV: Выдатна. MH: Вялікі дзякуй. Kla.TV: Так, калі ласка. MH: Я хацеў бы сказаць на
гэтым моманце, што мне ўдалося нешта данесці.
Пакуль што на паверхні. Магчыма, будуць дадатковыя інтэрв'ю, дзе мы крыху глыбей зазірнем сюды і туды.
Залежыць. Гэта было б карысна. Вялікі дзякуй.
Kla.TV: Выдатна. Дзякуй за вашу гатоўнасць дапамагчы. MH: Дзякуй.