Kla.TV: دکتر هاوگ، از اینکه امروز وقت گذاشتید و با ما صحبت کردید، بسیار سپاسگزاریم.
شما نویسندهٔ کتاب «داس دویچه رایش ۱۸۷۱ بیس هوته» (امپراتوری آلمان از ۱۸۷۱ تا امروز) هستید. تا امروز؟
دکتر هاوگ، بحث و جدل قابل‌توجهی پیرامون این ادعا وجود دارد که جمهوری فدرال آلمان یک دولت نیست، تنها یک قانون
اساسی پایه دارد اما قانون اساسی ندارد، هیچ معاهده صلحی ندارد، مرزهای ملی مشخصی ندارد و حاکمیت ندارد.
آلمانی‌ها نیز بی‌وطن هستند.
به‌عنوان صدای مخالف روایت مسلط، لطفاً به‌طور مختصر و روشن برای بینندگان توضیح دهید دیدگاه شما درباره معنای ادامه وجود رایش
آلمان برای شما چیست و این مسائل جنجالی و بسیار مورد بحث، بر اساس درک شما، چه ارتباطی با ادامه وجود رایش آلمان دارند.
ماتس هاوگ: اول از همه، از دعوت شما بسیار سپاسگزارم، آقای ماتن.
بله، من کتاب «۱۸۷۱ تا امروز» را نوشتم، زیرا امپراتوری آلمان در سال ۱۸۷۱ در تالار آینه‌ها در ورسای
به رهبری بismarck و امپراتور ویلهلم اول تأسیس شد.
امپراتوری آلمان معتبر شناخته شد؛ ۴۶ ایالت که نمایندگانشان در آنجا حضور داشتند، آن را به رسمیت شناختند.
و این امپراتوری آلمان هرگز منحل نشد.
اصلاً نمی‌توانست منحل شود، زیرا این امر مستلزم قوانینی است که در قانون اساسی ۱۸۷۱ نیز درج شده‌اند؛
مقرراتی دربارهٔ چگونگی، برای مثال، منحل شدن یک قانون اساسی.
این قانون اساسی هرگز منحل نشد.
سپس جنگ جهانی اول رخ داد و پس از آن، در واقع، تنها یک آتش‌بس بود.
هرگز یک معاهدهٔ صلح واقعی وجود نداشت. معاهدهٔ ورسای یک معاهدهٔ صلح نبود.
پس این تنها یک آتش‌بس بود. و بدین ترتیب، امپراتوری آلمان تا امروز همچنان پابرجاست.
با رایش سوم اشتباه گرفته نشود. این دو اغلب با هم اشتباه گرفته می‌شوند. رایش سوم و
امپراتوری آلمان ۱۸۷۱ هیچ ارتباطی با یکدیگر ندارند.
بلکه می‌توان ریشه‌ی آن را صرفاً در این امپراتوری جست که تا امروز بی‌شرمانه به حیات خود ادامه داده است.
Kla.TV: به نظر شما، چه امکانات و پیامدهایی از این واقعیت که امپراتوری آلمان تا امروز همچنان وجود دارد، ناشی می‌شود؟
آیا فرصت‌های ویژه‌ای برای شهروندان در شکل‌دهی به آینده وجود دارد؟
MH: شانس‌های بسیار خوبی وجود دارد. و از منظر کاملاً حقوقی، این نظر شخصی من نیست، بلکه یک واقعیت حقوقی است.
بنابراین، از منظر صرفاً حقوقی، قانون اساسی ۱۸۷۱ نیز اعمال می‌شود.
زیرا این امپراتوری آلمان هنوز هم، اصولاً، تا امروز در وضعیت جنگ قرار دارد. فقط در وضعیت آتش‌بس است.
و تنها این امپراتوری آلمان است که می‌تواند بار دیگر پیمان صلحی را امضا کند.
جمهوری فدرال آن زمان حتی وجود نداشت.
به طور دقیق، این تنها در سوم ژانویهٔ ۱۹۵۰ تأسیس شد، پس از آنکه آخرین نامهٔ تأیید برای بریتانیایی‌ها ارسال شده بود.
پس، آدم فکر می‌کند که در سال ۱۹۴۹ تأسیس شده است.
من همهٔ این موارد را به‌طور بسیار دقیق بررسی کردم و با دقت زیادی ارائه دادم.
من فقط به حقایق علاقه‌مندم، هیچ چیز دیگری برایم اهمیتی ندارد. در این زمینه، من کاملاً یک دانشمند هستم.
و بنابراین جمهوری فدرال تا سوم ژانویهٔ ۱۹۵۰ تأسیس نشد.
بنابراین امضای پیمان صلح غیرممکن است، زیرا جمهوری فدرال آلمان هرگز در جنگ دشمن نبوده است.
و لزوماً پس از جنگ باید معاهده صلحی منعقد شود.
و این مستلزم نمایندگان مشروع رایش آلمان است.
Kla.TV: و این نمایندگان مشروع حتی در این مذاکرات صلح حضور نداشتند.
چنین چیزی به نام معاهدهٔ دو به‌علاوهٔ چهار وجود دارد. آیا همه‌اش بی‌فایده بوده است، همان‌طور که می‌گویند؟
MH: در آلمانی، «Für den Katz» به معنای «برای گربه» نیست.
خب، این موضوع جداگانه‌ای است.
نمایندگان معاهده صلح هرگز حضور نداشتند.
آن امپراتور ویلیام اول یا دوم بوده است.
اولی سپس توسط ویلیام دوم جانشین شد.
پس آن می‌توانست یک نمایندهٔ مشروع باشد.
با این حال، او سپس تبعید شد، بنابراین دیگر اینجا نبود و در دسترس نبود.
جمهوری وایمار صرفاً برخلاف قانون اساسی معتبر ۱۸۷۱ اعلام شد. این امر تحت حقوق بین‌الملل و حقوق اساسی ممکن نیست.
این بدان معناست که هیچ نمایندهٔ قانونی از امپراتوری آلمان ۱۸۷۱ وجود نداشت.
این‌ها سیاستمداران خودسر و افرادی بودند که در سال ۱۸۷۱ هیچ‌گونه اختیاری برای امضای پیمان صلح امپراتوری آلمان نداشتند.
آن‌ها سپس دربارۀ معاهدهٔ دو به‌علاوۀ چهار بحث کردند و اکنون یک انحراف کوتاه خواهیم داشت.
به‌طور دقیق، به آن «توافق چهار بعلاوه دو» گفته می‌شود. این نامی است که متفقین برای آن به‌کار می‌برند.
پس، چهار متفق، اتحاد جماهیر شوروی، انگلستان، فرانسه و ایالات متحده آمریکا، و جمهوری فدرال آلمان و جمهوری دموکراتیک آلمان.
قرار بود این‌ها آلمانی متحد را مطابق این معاهده برقرار کنند. این قابل تصویب بود.
در این معنا، هرگز یک آلمان متحد شکل نگرفت.
برای آلمان متحد، منظور تمام آلمان است، همان‌طور که در سال ۱۸۷۱ بود.
این اتحاد کامل است.
آلمان پس از جنگ جهانی دوم به سه قسمت تقسیم شد.
جمهوری فدرال آلمان، سپس جمهوری دموکراتیک آلمان، یا دقیق‌تر آلمان مرکزی. و قلمروهای تحت اداره آلمان شرقی از طریق لهستان.
و تا به امروز در این زمینه هیچ چیز تغییر نکرده است.
بنابراین آلمان متحد را نمی‌توانست جمهوری فدرال آلمان تنها با یکی از این سه بخش، یا حتی با چندتایی از آن‌ها ایجاد کند.
و بنابراین مردم همیشه می‌گویند که این توافقنامه چهار بعلاوه دو و توافقنامه دو بعلاوه چهار، یک معاهده صلح نیم‌بند خواهد بود.
چنین چیزی به نام معاهدهٔ نیمه‌صلح وجود ندارد. صراحتاً از آن به‌عنوان معاهدهٔ صلح یاد شده است.
و در نهایت، این معاهده هرگز توسط همه طرف‌های متعاهد تصویب نشد.
فقط از طریق روسیه. که بسیار جالب است.
فقط روسیه این معاهده را تصویب کرد.
و گنشر، وزیر امور خارجه وقت جمهوری فدرال آلمان، آن را مطابق مقررات تصویب نکرد.
شما باید اینجا را به‌طور کامل امضا کنید، همان‌طور که او در قرارداد اصلی انجام داد.
وقتی نوبت به تصویب رسید، او فقط امضای اختصاری‌اش را گذاشت. نه نام کوچک، هیچ چیز دیگر.
و به‌طور دقیق، این برخلاف مقررات است.
و بنابراین این معاهده هرگز به‌طور قانونی تصویب نشد. این همان چیزی است که اهمیت دارد. ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱
Kla.TV: دکتر هاوگ، اگر درست متوجه شده باشم، قانون اساسی ۱۸۷۱ هنوز هم به قوت خود باقی است.
اما اساسنامه چیست؟ چه اهمیتی دارد؟
MH: قانون اساسی بر اساس HLKO است. این حقوق بین‌الملل است. این قانون وضعیت جنگ و شرایط پساجنگ را تنظیم می‌کند.
Kla.TV: HLKO به چه معناست؟ MH: کنوانسیون لاهه در مورد جنگ زمینی.
آیا اشغالگر موظف است به اشغال‌شده‌ها قانون اساسی ارائه دهد؟
برای حفظ نظم، انضباط و صلح. این‌گونه تعریف شده است.
به همین دلیل است که آن را «قانون اساسی جمهوری فدرال آلمان» می‌نامند، نه «قانون اساسی جمهوری فدرال آلمان».
پس این حقِ اشغال‌کننده است. یک حکایت کوتاه.
پدرم کارلو اشمیت، یکی از بنیان‌گذاران قانون اساسی آلمان، را می‌شناخت.
او یک پیرمرد نجیب‌زاده در انجمن پدرم بود.
و هنوز کمی از جشن‌ها سرخوش، چند راز را فاش کرد.
و او گفت: می‌دانی، به ما اجازه داده شده بود که آخرین دست‌کاری‌ها را انجام دهیم. بقیه در واقع از پیش تعیین شده بود.
متحدان طبیعتاً می‌خواهند این قانون اساسی را مطابق منافع خود شکل دهند. البته این موضوع قابل انتظار است.
پس این بیانیهٔ مستقیم کارلو اشمیت دربارهٔ پدرم به‌عنوان شاهد است.
و هنوز هم در ماده ۱۲۰ قانون اساسی امروز آمده است که دولت فدرال هزینه‌های اشغال را می‌پردازد. یعنی در نسخهٔ جاری سال ۲۰۲۵.
این بدان معناست که اگر مجبور باشید هزینه‌های اشغال را بپردازید، ما نیز البته اشغال شده‌ایم.
ما قانون اساسی نداریم.
زیرا بر اساس معیارهای حقوق بین‌الملل، یک دولت مشروع دارای جمعیت، مرزهای دولتی، ارکان دولتی و قانون اساسی است.
به‌طور دقیق، جمهوری فدرال هیچ‌یک از این سه عنصر را برآورده نکرده است. این یک ملت نیست، زیرا همه شهروندانش تابع رایش آلمان هستند.
کسانی که می‌توانند این را از طریق شجره‌نامهٔ اجدادی خود اثبات کنند.
بنابراین خود جمهوری فدرال قانون تابعیت معتبری ندارد.
و مرزهای ملی نیز وجود ندارند. زیرا مرزهای ملی واقعی توسط امپراتوری آلمان در سال ۱۸۷۱ شکل گرفتند.
و بدین ترتیب جمهوری فدرال به‌عنوان یک ساختار اداری و یک منطقه اقتصادی توسط نیروهای اشغالگر تأسیس شد.
و قدرت اشغالگر حق ندارد دولتی جدید بر آن تحمیل کند.
و بنابراین، از منظر حقوق بین‌الملل، امپراتوری آلمان ۱۸۷۱ بدون تغییر باقی می‌ماند.
Kla.TV: پس اگر درست متوجه شده باشم، جمهوری فدرال آلمان صرفاً یک ساختار اداری است که، بگذار بگوییم،
توسط قدرت‌های پیروز برای حفظ نظم عمومی ایجاد شده است.
این مرا به سؤال بعدی‌ام می‌رساند.
چون راستی‌آزمایان به‌اصطلاح اغلب استدلال می‌کنند که دولت و مقاماتش باید شرکت‌هایی باشند.
اغلب گفته می‌شود که جمهوری فدرال آلمان یک شرکت با مسئولیت محدود یا چیزی شبیه به آن، یک شرکت حقوقی است. تا بتواند اقدام کند.
تا هیچ‌گونه از دست رفتن آزادی یا حاکمیت دولت در پی آن نباشد. تا هیچ‌گونه زیانی رخ ندهد.
اما شما چگونه به آن نگاه می‌کنید؟ آیا این حالا، آیا این چیزی که ما اساساً فقط، بگذارید بگوییم، یک شرکت هستیم و
همچنین یک کارت شناسایی داریم، نشانه‌ای از این ساختار اداری است؟
و اینکه ما در واقع یک دولت واقعی نیستیم، و جمهوری فدرال آلمان اصلاً یک دولت واقعی نیست، بلکه صرفاً یک واحد اداری است؟
آیا این نشانه‌ای از این است؟
MH: این قطعاً نشانه‌ای از آن است.
در آن زمان، در سال ۱۹۹۰، در جریان آنچه «اتحاد مجدد» نامیده می‌شد اما هرگز رخ نداد، وزیر امور خارجهٔ آمریکا و وزیر امور خارجهٔ
آلمان، یعنی اتحاد جماهیر شوروی، از حق رزرو متفقین خود استفاده کردند و قانون اساسی را بدون جایگزین حذف کردند و دامنهٔ
کاربرد آن، مادهٔ ۲۳ که در آن تعریف شده بود، را نیز حذف کردند.
هر قانونی نیازمند دامنهٔ کاربرد مشخصی است.
جمهوری دموکراتیک آلمان قانون اساسی داشت. و این در یک گوشه قطع شده بود، انگار گذرنامه‌ای باطل شده باشد.
این بدان معناست که از این لحظه، ۱۸ ژوئیهٔ ۱۹۹۰، زمانی که این رخ داد، یا دقیق‌تر ۱۷ ژوئیهٔ ۱۹۹۰ در تاریخ ۱۸ ژوئیهٔ ۱۹۹۰،
جمهوری فدرال آلمان و جمهوری دموکراتیک آلمان باطل اعلام شدند.
دیگر هیچ‌کس قدرت‌های حاکم نداشت.
از خزانه‌دار هر حزب به بعد، هیچ‌کس اختیار مطلق نداشت، هیچ‌کس اختیار مطلق برای سخن گفتن به نمایندگی از
جمهوری فدرال آلمان یا جمهوری دموکراتیک آلمان را نداشت.
و این از مردم آلمان پنهان ماند.
و با این کار، عملاً در یک خلأ بود.
جمهوری فدرال آلمان از نظر نیروی انسانی دیگر اشغال‌شده نبود، زیرا قدرت‌های متفق، به‌ویژه ایالات متحده به‌عنوان قدرت اصلی
پیروز متفقین غربی، اختیارات حاکمیتی آن را لغو کرده بودند. بنابراین، از این نظر دیگر اشغال‌شده محسوب نمی‌شد.
و سپس گنشر و کول جمهوری فدرال آلمان را به‌عنوان شرکتی در دلاور ثبت کردند.
و گنشر BRD را از منشور سازمان ملل حذف کرد و در آلمان نوشت.
همچنین به‌عنوان یک شرکت. به‌عنوان یک شرکت در دلاور ثبت شده‌اند.
می‌توانید آن را در سامانه بین‌المللی اطلاعات پرونده‌های شرکت‌ها جستجو کنید. این سامانه
UPIC نام دارد. پس می‌توانید آن را جستجو کنید.
و آنجا آمده است: رئیس‌جمهور اشتاین‌مایر جمهوری فدرال، شماره شرکت، آدرس شرکت، بنابراین همه‌ی آن‌ها شرکت‌هایی در همه
حوزه‌ها هستند، چون او مجبور بود کول را به‌عنوان یک شرکت ثبت کند، زیرا مبنای قانون اساسی از او سلب شده بود.
Kla.TV: دکتر هاوگ، با بازگشت به این کارت شناسایی.
پس اگر این کارت شناسایی اساساً فقط یک کارت شناسایی شرکتی است که توسط شرکتی به نام آلمان صادر شده، دلیل آن چیست؟
MH: قوانین بین‌المللی وجود دارد که اصولاً ما زندانی هستیم. تا کنون ما در واقع زندانی بوده‌ایم، شاید با کمی آزادی
بیشتر از آنچه اکنون در زندان داریم، اما این وضعیت را داریم.
و مقرراتی وجود دارد که مقرر می‌دارد این افراد باید یک سند مسافرتی دریافت کنند. کارت شناسایی یا سند مسافرتی.
یک کارت شناسایی نشان می‌دهد که ما کارمند هستیم. من همیشه در تعطیلات در جایی کار می‌کردم، برای مثال در دایملر.
من همیشه در تعطیلات در جایی کار می‌کردم، چه در دایملر و چه در جای دیگری، و دایملر به شما کارت
شناسایی می‌داد چون در آن مدت در آنجا استخدام شده بودید.
و این دقیقاً همان شرکت معاملاتی BRD است که سپس کارت شناسایی متناظر را به افراد ارائه می‌دهد.
و این به‌وضوح نشان می‌دهد که ما صرفاً نیروی انسانی هستیم.
Kla.TV: و بنابراین بی‌وطن.
MH: و بی‌وطن هم.
Kla.TV: پس، اگر اکنون عملاً تنها یک شرکت در جمهوری فدرال آلمان داریم و هیچ قانون اساسی واقعی وجود ندارد، بلکه تنها یک دستور
اداری برای حفظ صلح و نظم عمومی است، بگذارید این‌طور بگویم: رجوع به امپراتوری آلمان واقعی، به قانون اساسی واقعی که
هنوز هم معتبر است، چه فرصت‌هایی را برای مردم آلمان یا شهروندان آلمانی فراهم می‌کند؟ آیا این اصلاً مرتبط است؟
آیا این فقط کاغذی کهنه و گردوغبارآلود است، یا امروز حرف مهمی برای گفتن دارد؟
MH: این خیلی مهم است.
البته، دستیابی به وضعیت صلح و همچنین وضعیت جنگ از طریق یک معاهده صلح بسیار مهم است. این یک پیش‌نیاز است.
سپس، از منظر حقوق بین‌الملل، بار دیگر یک دولت، یک دولت به‌رسمیت‌شناخته‌شده خواهیم بود. و همچنین بار
دیگر حقوق یک دولت را خواهیم داشت، حقوقی که در مورد جمهوری فدرال آلمان در حال حاضر نداریم.
ما در واقع بی‌وطن هستیم، همهٔ آلمانی‌ها.
شاید باورنکردنی به نظر برسد، اما حقیقت دارد.
سپس بار دیگر حقوق اساسی و حاکمیت ما تحت قانون بین‌الملل را خواهیم داشت.
و این قانون اساسی ممکن است قدیمی به نظر برسد، به سال ۱۸۷۱ بازگردد و شاید کمی منسوخ باشد، اما چنین نیست.
دستاوردهای بزرگی وجود داشت.
و در آنجا، برای مثال، آنها همچنین در مورد وضعیت مالیاتی در امپراتوری آلمان بحث کردند.
فقط ۴٪ مالیات فروش بود.
اصلاً مالیات بر درآمد وجود نداشت، فقط نرخ اندکی مالیات بر درآمد بالاتر از یک آستانه معین اعمال می‌شد.
یعنی، بگذار یک مثال بزنم: اگر مالیات بر ارزش افزوده فقط ۴٪ باشد، بیایید قیمت سوخت را در نظر بگیریم.
اگر درباره امروز صحبت کنیم، قیمت دیزل حدود ۱.۷۰ است، خودتان می‌توانید حساب کنید: اگر فقط ۴٪ مالیات بر ارزش افزوده
داشته باشید، قیمت سوخت‌ها طبیعتاً کاملاً متفاوت خواهد بود.
امروز یک مؤلفه مالیاتی حدود ۸۰ سنت، به‌طور مشخص روی سوخت، وجود دارد. من پنج برابر کمتر یا خیلی کمتر
دارم، بنابراین قیمت سوخت برای من حدود ۷۰ سنت است.
بنابراین فکر می‌کنم این فقط یک مثال است که نشان می‌دهد این واقعاً مزایای زیادی برای جمعیت آلمان دارد.
و البته، این موضوع به جنبه‌های مالی هم مربوط می‌شود، که این واضح است.
و بنابراین، در آن زمان، یک بازنشسته به طور متوسط ۳۰۰۰ یورو در ماه داشت، برای مثال، هنگام تبدیل به یورو.
فکر می‌کنم بازنشسته‌ی معمولی با آن مشکلی ندارد؛ در واقع بعضی‌ها بیشتر دارند، اما آن‌ها استثنا هستند.
اگر بتوانید اینجا بدون پرداخت مالیات زیاد یک مستمری مناسب به‌دست آورید، این هم برای ما مشکل بزرگی است، اگر
فقط به جمع‌آورندگان بطری‌های متعدد و غیره نگاه کنید.
پس این دارای مزایای زیادی است.
می‌توانیم نیم ساعت دیگر دربارهٔ مزایا صحبت کنیم، اما در واقع فقط مزایا وجود دارد.
اما فقط می‌خواهم به این یک جنبهٔ ضروری اشاره کنم.
Kla.TV: حالا یک سؤال دیگر. پس اگر جمهوری فدرال آلمان اساساً فقط یک شرکت است، آیا به‌عنوان یک
شرکت ثبت شده است، یک شرکت با مسئولیت محدود یا چه؟
MH: به عنوان شرکت با مسئولیت محدود ثبت نشده است، فقط به عنوان یک شرکت ثبت شده است. Kla.TV: به عنوان یک شرکت ثبت شده است.
و ما تنها نوعی قوانین خانگی داریم، ساختاری که صرفاً هم‌زیستی ما را سازمان‌دهی می‌کند، اما هیچ قانون اساسی‌ای نداریم.
پس در مورد بدهی ملی وحشتناکی که با آن روبه‌رو هستیم چه؟
آیا آن‌ها واقعاً برای ما مرتبط هستند؟
آیا این موضوع مربوط به شرکت نیست و نه به ساکنان، یعنی شهروندان واقعی آلمان؟
این درباره چیست؟ آیا ربطی به آن دارد؟
MH: این یک سؤال بسیار خوب است. برگردیم به بخش مالی.
بدهی ملی یا بدهی‌های این شرکت تجاری هیچ‌یک به امپراتوری آلمان مربوط نیست.
آنها به سادگی وجود ندارند. از نظر اصول، دیگر وجود ندارند.
مودی‌های آلمانی مجبورند سالانه تنها بابت این نرخ بهره وحشتناک بین ۱۰٬۰۰۰ تا ۱۵٬۰۰۰ یورو بهره بپردازند.
من فکر می‌کنم این برای هر خانوار بسیار مفید خواهد بود.
و این بدهی‌ها، البته، هیچ‌یک مربوط به امپراتوری آلمان نیست، زیرا امپراتوری آلمان ثروتمند بود و اگر
اوضاع به‌درستی تنظیم شود، می‌تواند دوباره ثروتمند شود.
Kla.TV: عالی. الان اوضاع همین‌طور است. رئیس‌جمهور آمریکا، دونالد ترامپ، و دولت او نسبت به آزادی و
حق تعیین سرنوشت شهروندان اروپایی بسیار همدل هستند.
به‌تازگی در کنفرانس امنیتی مونیخ.
ونس همچنین به‌شدت در حمایت از آزادی رسانه‌ها و همه این امور و دموکراتیزه‌سازی و غیره سخن گفته بود.
به نظر شما، دولت ترامپ چه اقداماتی باید انجام دهد تا آلمان و مردم آلمان بتوانند به صلح و معاهده‌ای مشابه دست
یابند، به‌گونه‌ای که بتوانند آزادی و حاکمیت خود را بازیابند و بار دیگر به یک دولت تبدیل شوند؟
پس همهٔ این ارزش‌ها را که شما آشکارا در طول تاریخ از دست داده‌اید، همان‌طور که همین‌الان توضیح دادید.
ترامپ باید چه کاری انجام دهد؟
MH: پس، به‌طور مشخص، نمایندگان مشروع امپراتوری آلمان ۱۸۷۱ که توسط مردم در انتخابات دموکراتیک تعیین می‌شوند.
شخصاً من چندان حامی حزب نیستم.
شما همچنین می‌توانید انتخابات شخصی برگزار کنید تا بتوانید به فردی که می‌خواهید در آن سمت ببینید، رأی دهید.
و البته متفقین در هر صورت باید پای میز بنشینند.
پس هر چهار متفق. فرانسه نقش عمده‌ای ندارد.
روسیه و آمریکا به‌طور طبیعی مهم‌ترین نقش را ایفا می‌کنند.
و البته در اینجا نیز باید مذاکرات مشخصی در مورد چگونگی بازگشت گام‌به‌گام به امپراتوری دموکراتیک آلمان در سال ۱۸۷۱ انجام شود.
این قانون اساسی ۱۸۷۱ که در آوریل همان سال صادر شد، به‌صورت دموکراتیک در میان احزاب مختلف انتخاب گردید: حزب مرکز،
پیشینۀ CDU، و حزب سوسیال‌دموکرات (SPD) از پیش وجود داشتند.
سپس به آنها نیز اجازه داده شد که در آلمان شرقی رأی دهند.
و این قانون اساسی با اکثریت قاطع پذیرفته شد.
امپراتور در واقع تنها نماینده‌ای در برابر دنیای خارج بود. مانند یک وزیر امور خارجه.
او هیچ حق عمده‌ای یا چیزی شبیه آن نداشت.
این‌طور فکر می‌کنند که یک پادشاهی خواهد آمد و سپس کسی از یک امپراتور جدا خواهد شد.
این یک پادشاهی مشروطه است.
اما جایی که امپراتور، همان‌طور که گفتم، سخنگوی دنیای خارج است.
و بقیه نیز به همان شکل دموکراتیک تعیین می‌شود.
در رایش‌تاگ، که راستی هنوز هم امروز آن را داریم.
رایشتاگ، بی‌دلیل در برلین به آن رایشتاگ نمی‌گویند.
نمایندگان مشروع رایشتاگ سپس بار دیگر در فرایندهای دموکراتیک، اصلاحات قانونی را تدوین
کرده، دستورالعمل‌ها را تعیین و غیره خواهند کرد.
پس نیازی نیست نگران باشید که به دوران تاریک یا چیزی شبیه آن بازگردانده شوید.
حتی در آن زمان نیز به شکلی بسیار دموکراتیک تنظیم می‌شد.
Kla.TV: بله، و بنابراین، اگر درست فهمیده باشم، رئیس‌جمهور دونالد ترامپ باید اطمینان حاصل کند که اگر به آزادی
اروپایی‌ها اهمیت می‌دهد، برای مثال این نمایندگان رایش آلمان پای میز مذاکره بیایند و معاهده‌ای صلح منعقد شود.
و او چه کار دیگری باید انجام می‌داد؟
MH: بله، البته، یک وضعیت مهم در آلمان این است که ما عمدتاً توسط ایالات متحده آمریکا اشغال شده‌ایم.
در اینجا بیش از ۳۰ پایگاه نظامی بزرگ وجود دارد.
تعداد سربازان به‌زودی از ارتش بریتانیا فراتر خواهد رفت.
پس نمی‌توانی بگویی که ما سرمان شلوغ نیست.
ما عملاً اشغال شده‌ایم. شما می‌توانید این را از پایگاه‌های نظامی فراوان ببینید. هیچ چیز تغییر نکرده است.
این به نام «قانون نظامی» شناخته می‌شود که تا امروز همچنان به اجرا درمی‌آید. این قانون همچنین در روزنامه رسمی فدرال درج شده است.
من همه‌ی این‌ها را به‌طور کامل بررسی کرده‌ام. پس من مثل یک موش صحرایی هستم.
روزها را در کتابخانه‌های حقوق گذراندم و این منابع را یافتم.
همچنین در روزنامه رسمی فدرال سال ۱۹۹۴ آمده است که همه‌چیز همان‌گونه که هست باقی
خواهد ماند. ما همچنان اشغال‌شده خواهیم ماند.
پس ما عملاً و رسماً اشغال‌شده‌ایم.
و ترامپ تا زمانی که ما پیمان صلح نداشته باشیم، نیروهایش را از اینجا خارج نخواهد کرد.
این باید حل شود. تا آن زمان هیچ اتفاقی نخواهد افتاد.
صدای بسیاری شنیده می‌شود که می‌گویند: بله، آمریکایی‌ها، وقتش رسیده که به خانه برگردید.
این کار نخواهد کرد چون ما در منطقه‌ای هستیم که از نظر نظامی اشغال شده است.
و تا زمانی که این را در یک معاهده صلح مذاکره نکنیم، هیچ اتفاقی نخواهد افتاد.
و سپس می‌توانیم حاکمیت واقعی خود را بازپس گیریم.
Kla.TV: پس اگر درست فهمیده باشم، دونالد ترامپ و دولتش ابتدا باید اطمینان حاصل کنند که
نمایندگان قانونی در مورد پیمان صلح مذاکره کنند.
سپس او باید به نحوی اشغال را معکوس می‌کرد. MH: پایان بده. Kla.TV: پایان بده.
و فقط متوقف شوید و در عمل آلمان را قادر سازید که بار دیگر مطابق قانون اساسی ۱۸۷۱ و
نهادهای دولتی که در آن زمان تأسیس شدند، فعالیت کند.
آیا درست فهمیدم؟ MH: درست فهمیدید.
نگرش پایه‌ای ترامپ. من قبلاً یک‌بار با او تماس گرفته‌ام.
او بلافاصله به من پاسخ داد. من شگفت‌زده شدم.
بعد از چند روز، او به من پاسخ داد. این از طریق ایمیل بود.
از بین سطور واضح بود که او صرفاً می‌گفت: «خب، شما آلمانی‌ها، این هم کار شماست.»
من نمی‌خواهم زیاد دخالت کنم یا امر و نهی کنم.
او در آمریکا، در ایالات متحده، کارهای کافی برای انجام دادن دارد.
پس تلویحاً گفته شد که اساساً بر عهده آلمانی‌هاست که به آنجا بازگردند و حاکمیت خود را بازپس گیرند.
اما البته در حال حاضر این تنها در مذاکرات با پوتین ممکن است. و ترامپ. چون این‌ها هنوز قوانین مشروع هستند.
Kla.TV: خوب. پس ترامپ هم باید در مورد مسئله آلمان با پوتین موافق باشد.
همچنین باید بحثی وجود داشته باشد. این باید موضوع گفت‌وگو باشد.
و آن دو، احتمالاً همراه با بریتانیای کبیر و فرانسه، سپس باید با هم تصمیم می‌گرفتند که: «خوب، می‌توانید به
وضعیت قبلی خود بازگردید، مطابق قانون اساسی قدیمی که هنوز پابرجاست، و دوباره فعالیت کنید.»
اما اگر درست متوجه شده باشم، ابتکار عمل باید از سوی قدرت اشغالگر باشد که در آن صورت امکان‌پذیر خواهد شد.
MH: هر دو. این یک هم‌نشینی ذهنی است.
و البته، کسی باید اولین قدم را بردارد.
برای من تماس گرفتن با او اصلاً قدم خیلی کوچک و ناچیزی بود.
و او دقیقاً می‌داند چه خبر است.
زیرا در دوره قانون‌گذاری گذشته، او گفت که در واقع می‌خواست به آلمان پیمان صلحی بدهد.
اینکه حالا این موضوع به او بستگی دارد، چیزی است که می‌توانست مدت‌ها پیش انجام شود.
اما او آن را به زبان آورد، و مطمئنم که افراد زیادی هم با آن آشنا هستند.
و احتمالاً بسیاری در این مورد کاری نکردند چون فکر می‌کردند ما چیزی شبیه معاهده صلح داریم.
او این حرف را بی‌دلیل نمی‌زند. آنها دقیقاً می‌دانند در آلمان چه می‌گذرد.
و پوتین در این زمینه گفته است که او همچنین مایل است یک معاهده صلح را با آلمان به امضا برساند.
او فقط نمی‌داند آن را با چه کسی امضا کند. در آن زمان نوبت مرکل بود.
و او نمایندهٔ قانونی امپراتوری آلمان نیست.
به همین دلیل او آن را به شکلی بسیار دقیق و به‌طور غیرمستقیم بیان کرد. باید به این موضوع توجه کنید.
Kla.TV: اما چگونه ممکن است یک دولت آمریکا و همچنین فدراسیون روسیه، صرفاً به خاطر من، از
حضور نمایندگان درست در میز مذاکره حمایت کنند؟
MH: همان‌طور که گفتم، این البته موضوعی برای مردم آلمان نیز هست.
من در آنجا دوستانی دارم که در سفارت روسیه ارتباطات خوبی دارند.
و آنها گفتند که ما می‌توانیم با پوتین در شرایط برابر صحبت کنیم. او پذیراست.
اگر ما نمایندگان بفرستیم، حتی اگر فقط به‌طور موقت باشد، او در را نخواهد بست.
ما این را به مردم سفارت و به خودمان، به اصطلاح، روشن کرده‌ایم. درها باز هستند.
این وظیفه ماست که اطمینان حاصل کنیم به عنوان برابر پذیرفته می‌شویم، این گام‌ها را نیز
برمی‌داریم و با یکدیگر ارتباط برقرار می‌کنیم.
این به‌تدریج برای آلمان در حال مطرح شدن است.
Kla.TV: نکتهٔ جالبی است، دکتر هاوگ.
عالی. و می‌توانید دربارهٔ بسیاری از این موارد، احتمالاً در کتابتان بخوانید.
MH: همه‌چیز در آنجا هست، تمام متون حقوقی، تاریخ؛ من همه‌چیز را با دقت و به‌طور کامل تحقیق کرده‌ام.
من معصوم نیستم. همیشه چیزهایی هست که شخص دیگری درباره‌شان بیشتر می‌داند.
عالی است، خوشحالم که این را می‌شنوم. من همیشه نسخه‌های جدید می‌سازم.
این ویرایش دوم است که در آن کل مطالب را با بینش‌های اضافی گسترش و غنی‌سازی کرده‌ام.
اما همه چیز در آن به‌طور کامل مورد تحقیق قرار گرفته است.
Kla.TV: عالی. دکتر هاوگ، از شما بسیار سپاسگزاریم که اندکی از اسرار رایش آلمان را برای ما روشن کردید.
البته ما فقط به سطح موضوع پرداخته‌ایم، اما شنیدن درباره‌اش جالب بود.
این بدان معناست که اکنون مسئولیت بر عهده خود آلمانی‌هاست.
و قدرت‌های اشغالگر مایلند به این موارد گوش دهند و از آن‌ها حمایت کنند.
MH: به هر حال. به هر حال، از تجربه من.
در غیر این صورت، پاسخ از سوی ترامپ و نمایندگان روسیه این‌قدر سریع نمی‌آمد.
Kla.TV: عالی. MH: خیلی ممنون. Kla.TV: بله، خواهش می‌کنم. MH: می‌خواهم در این لحظه بگویم که توانستم چیزی را منتقل کنم.
هنوز در سطح مانده‌ایم. ممکن است مصاحبه‌های پیگیری‌ای برگزار شود که در آن‌ها اینجا و آنجا کمی عمیق‌تر شویم.
بستگی دارد. این کمک‌کننده خواهد بود. بسیار سپاسگزارم.
Kla.TV: عالی. از تمایل شما برای کمک سپاسگزاریم. MH: متشکرم.