Kla.TV: დოქტორ ჰაუგ, დიდი მადლობა, რომ დღეს ჩვენთან საუბრისთვის დრო დაგვითმეთ.
თქვენ ხართ წიგნის, "Das Deutsche Reich 1871 bis heute" (გერმანიის იმპერია 1871-დან დღემდე), ავტორი. დღემდე?
დოქტორ ჰაუგ, არსებობს მნიშვნელოვანი დავა იმ მტკიცების გარშემო, რომ გერმანიის ფედერაციული რესპუბლიკა არ არის სახელმწიფო, რომ მას
მხოლოდ ძირითადი კანონი აქვს და არა კონსტიტუცია, რომ მას არ გააჩნია სამშვიდობო ხელშეკრულება, რომ მას არ გააჩნია
განსაზღვრული ეროვნული საზღვრები და რომ ის არ არის სუვერენული.
გერმანელებიც უქვეყნოები არიან.
როგორც გაბატონებული ნარატივის საპირისპირო მოსაზრება, გთხოვთ, მაყურებელს მოკლედ და გასაგებად აუხსნათ თქვენი ხედვა იმის შესახებ,
თუ რას ნიშნავს თქვენთვის გერმანიის რაიხის არსებობის გაგრძელება და, თქვენი გაგებით, რა კავშირი აქვს ამ საკამათო, აქტიურად
განხილვად საკითხებს გერმანიის რაიხის არსებობის გაგრძელებასთან.
მათეს ჰაუგი: უპირველეს ყოვლისა, დიდი მადლობა მოწვევისთვის, ბატონო მატენ.
დიახ, მე დავწერე წიგნი "1871-დან დღემდე", რადგან გერმანიის იმპერია 1871 წელს ვერსალის სარკეების
დარბაზში, ბისმარკისა და იმპერატორ ვილჰელმ I-ის მიერ დაარსდა.
მას ჰქონდა აკრედიტაცია, გერმანიის იმპერია აღიარეს 46-მა სახელმწიფომ, რომელთა
წარმომადგენლებიც იქ დამსწრე იყვნენ და მათაც აღიარეს იგი.
და ეს გერმანიის იმპერია არასდროს დაიშალა.
ის საერთოდ არ შეიძლებოდა დაშლილიყო, რადგან ამისთვის საჭირო იქნებოდა კანონები, რომლებიც ასევე იყო გაწერილი
1871 წლის კონსტიტუციაში, რეგულაციები იმის შესახებ, თუ როგორ, მაგალითად, შეიძლება კონსტიტუციის დაშლა.
ეს კონსტიტუცია არასდროს დაშლილა.
შემდეგ იყო პირველი მსოფლიო ომი, და მის შემდეგ, სინამდვილეში, მხოლოდ ზავი.
არასდროს ყოფილა ნამდვილი სამშვიდობო ხელშეკრულება. ვერსალის ხელშეკრულება არ იყო სამშვიდობო ხელშეკრულება.
ასე რომ, ეს მხოლოდ ზავი იყო. და ამგვარად, გერმანიის იმპერია დღემდე არსებობს.
არ უნდა აგვერიოს მესამე რაიხში. ამ ორს ხშირად ერთმანეთში ურევენ. მესამე რაიხსა და 1871 წლის
გერმანიის იმპერიას ერთმანეთთან არაფერი აქვთ საერთო.
სინამდვილეში, მისი სათავე მხოლოდ ამ იმპერიასთან შეიძლება დავუკავშიროთ, რომელიც დღემდე უსირცხვილოდაც არსებობას განაგრძობს.
Kla.TV: თქვენი აზრით, რა შესაძლებლობები და შედეგები გამომდინარეობს იქიდან, რომ გერმანიის რაიხი დღემდე არსებობას განაგრძობს?
არის თუ არა მოქალაქეებისთვის რაიმე განსაკუთრებული შესაძლებლობა მომავლის ფორმირებაში?
MH: ძალიან კარგი შანსებია. და წმინდად იურიდიული თვალსაზრისით, ეს ჩემი აზრი კი არა, იურიდიული ფაქტია.
ასე რომ, წმინდა იურიდიული თვალსაზრისით, 1871 წლის კონსტიტუციაც მოქმედებს.
რადგან ეს გერმანიის იმპერია დღესაც, პრინციპში, ომის მდგომარეობაშია. მხოლოდ ზავის მდგომარეობაში, ანუ.
და მხოლოდ ამ გერმანიის იმპერიას შეუძლია კვლავ ხელი მოაწეროს სამშვიდობო ხელშეკრულებას.
იმ დროს ფედერალური რესპუბლიკა არც კი არსებობდა.
ზუსტად რომ ვთქვათ, ის მხოლოდ 1950 წლის 3 იანვარს დაარსდა, მას შემდეგ, რაც ბრიტანელებს დამტკიცების ბოლო წერილი გაეგზავნათ.
მაშ, იფიქრებდით, რომ ის 1949 წელს დაარსდა.
მე ეს ყველაფერი ძალიან საფუძვლიანად გამოვიკვლიე და ძალიან ზუსტად წარმოვადგინე.
მე მხოლოდ ფაქტებით ვარ დაინტერესებული, სხვა არაფრით. ამ მხრივ, საკმარისად მეცნიერული ვარ.
და ამგვარად, ფედერალური რესპუბლიკა 1950 წლის 3 იანვრამდე არ დაარსებულა.
ამიტომ შეუძლებელია სამშვიდობო ხელშეკრულების ხელმოწერა, რადგან ფედერალური გერმანია ომში არასდროს ყოფილა მტერი.
და ომის შემდეგ აუცილებლად უნდა დაიდოს სამშვიდობო ხელშეკრულება.
და ეს მოითხოვს გერმანიის რაიხის ლეგიტიმურ წარმომადგენლებს.
Kla.TV: და ეს ლეგიტიმური წარმომადგენლები ამ სამშვიდობო მოლაპარაკებებზე არც კი ესწრებოდნენ.
არსებობს 2 პლუს 4-ის ხელშეკრულება. განა ეს ყველაფერი ამაო იყო, როგორც ამბობენ?
MH: გერმანულად "für den Katz" არ ნიშნავს "კატისთვის".
ისე, ეს სხვა საკითხია.
მშვიდობიანი ხელშეკრულების წარმომადგენლები არასდროს ესწრებოდნენ.
ეს იმპერატორი ვილჰელმ პირველი ან მეორე იქნებოდა.
პირველს შემდეგ უილიამ II მოჰყვა.
ასე რომ, ის შეიძლებოდა კანონიერი წარმომადგენელი ყოფილიყო.
თუმცა, შემდეგ ის გადასახლებაში წავიდა, ამიტომ ის აქ აღარ იყო და მისთვის მიდგომა შეუძლებელი გახდა.
ვაიმარული რესპუბლიკა უბრალოდ გამოცხადდა 1871 წლის მოქმედი კონსტიტუციის დარღვევით. ეს შეუძლებელია
საერთაშორისო და კონსტიტუციური სამართლის თანახმად.
ეს ნიშნავს, რომ 1871 წლის გერმანიის იმპერიის ლეგიტიმური წარმომადგენელი არ არსებობდა.
ესენი იყვნენ თვითნებური პოლიტიკოსები და ადამიანები, რომლებსაც 1871 წელს გერმანიის იმპერიისთვის სამშვიდობო
ხელშეკრულების ხელმოწერის უფლებამოსილება სრულიად არ გააჩნდათ.
შემდეგ მათ განიხილეს, ახლა კი მცირე გადახვევას გავაკეთებთ, ოთხი პლუს ორის ხელშეკრულება.
ზუსტად რომ ვთქვათ, მას "ოთხი პლუს ორი" შეთანხმებას უწოდებენ. ასე უწოდებენ მას მოკავშირეები.
მაშ ასე, ოთხი მოკავშირე: საბჭოთა კავშირი, ინგლისი, საფრანგეთი და აშშ, და ფრანკოგიური რესპუბლიკა
(გფრ) და გერმანიის დემოკრატიული რესპუბლიკა (გდრ).
ესენი უნდა ემყარებინათ ერთიანი გერმანია ამ ხელშეკრულების შესაბამისად. ეს დასამტკიცებელი იქნებოდა.
ამ გაგებით, ერთიანი გერმანია არასდროს შექმნილა.
გაერთიანებული გერმანია ნიშნავს მთლიან გერმანიას, როგორიც ის 1871 წელს იყო.
ეს სრული ერთიანობაა.
მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ გერმანია სამ ნაწილად გაიყო.
გერმანიის ფედერაციული რესპუბლიკა, შემდეგ გერმანიის დემოკრატიული რესპუბლიკა, ან, უფრო ზუსტად, ცენტრალური გერმანია. და აღმოსავლეთ
გერმანიის მიერ პოლონეთის ტერიტორიაზე ადმინისტრირებული მხარეები.
და ამ მხრივ დღემდე არაფერი შეცვლილა.
შესაბამისად, ერთიანი გერმანია ვერ შეიქმნებოდა ფრანკო-გერმანიის რესპუბლიკის მიერ მხოლოდ ამ სამი
ნაწილიდან ერთის, ან თუნდაც რამდენიმეს მეშვეობით.
და ამიტომაც ყოველთვის ამბობენ, რომ ეს "ოთხი პლუს ორის" და "ორი პლუს ოთხის" შეთანხმებები
კვაზი-მშვიდობიანი ხელშეკრულებები იქნებოდა.
კვაზი-მშვიდობიანი ხელშეკრულება არ არსებობს. მას პირდაპირ მშვიდობიან ხელშეკრულებად მოიხსენიებენ.
და საბოლოოდ, ეს ხელშეკრულება არასდროს რატიფიცირებულა ყველა ხელშემრწმედ მხარის მიერ.
მხოლოდ რუსეთის გავლით. რაც ძალიან საინტერესოა.
მხოლოდ რუსეთმა რატიფიცირდა ეს ხელშეკრულება.
და გენშერი, იმჟამინდელმა გერმანიის ფედერაციული რესპუბლიკის საგარეო საქმეთა მინისტრმა, ის რეგულაციების შესაბამისად არ რატიფიცირა.
აქ სრულად უნდა მოაწეროთ, რაც მან მთავარ კონტრაქტზეც გააკეთა.
რაც შეეხება რატიფიცირებას, მან უბრალოდ ინიციალი დატოვა. არც სახელი, არაფერი სხვა.
და, ზუსტად რომ ვთქვათ, ეს წესების საწინააღმდეგოა.
და ამგვარად, ეს ხელშეკრულება არასდროს დამტკიცებულა კანონიერად. ეს არის მთავარი.
Kla.TV: დოქტორ ჰაუგ, თუ სწორად გავიგე, მაშინ 1871 წლის კონსტიტუცია დღესაც ძალაშია.
მაშ, რა არის მაშინ ძირითადი კანონი? რა მნიშვნელობა აქვს მას?
MH: ძირითადი კანონი ჰააგის კონვენციაზეა დაფუძნებული. ეს საერთაშორისო სამართალია. ის
არეგულირებს ომის მდგომარეობასა და ომის შემდგომ პირობებს.
Kla.TV: რას ნიშნავს HLKO? MH: ჰააგის კონვენცია სახმელეთო ომის შესახებ.
ვალდებულია თუ არა მესაკუთრე, უზრუნველყოს დაკავებული პირისთვის კონსტიტუცია?
წესრიგის, დისციპლინისა და მშვიდობის შენარჩუნება. ასეა განსაზღვრული.
სწორედ ამიტომ მას ჰქვია "ფედერაციული რესპუბლიკის კანონი", და არა "ფედერაციული რესპუბლიკის ძირითადი კანონი".
ეს იჯარით მქონებლის უფლებაა. მოკლე ანეკდოტი.
ჩემი მამა იცნობდა კარლო შმიდტს, გერმანიის კონსტიტუციის თანაშემქმნელს.
ის მამაჩემის საძმოს უფროსი წევრი იყო.
და, დღესასწაულისგან ჯერ კიდევ ოდნავ აღფრთოვანებული, მან რამდენიმე საიდუმლო გამოსხა.
და თქვა მან, იცი, ჩვენ გვაძლევდნენ უფლებას, წერტილები და მძიმები დაგვემატებინა. დანარჩენი
კი, ფაქტობრივად, წინასწარ იყო განსაზღვრული.
ალიანსი ქვეყნები, ბუნებრივია, ამ კონსტიტუციის ფორმირებას საკუთარი ინტერესების შესაბამისად ცდილობენ. ეს აშკარაა.
ეს არის კარლო შმიდტის პირდაპირი ჩვენება ჩემი მამის შესახებ, როგორც მოწმის.
და დღესაც, ძირითადი კანონის 120-ე მუხლში მითითებულია, რომ ფედერალური მთავრობა იხდის ოკუპაციის
ხარჯებს. ესე იგი, 2025 წლის ამჟამინდელ ვერსიაში.
ეს ნიშნავს, რომ თუ ვინმეს მოუწევს დაკავების ხარჯების გადახდა, ჩვენც, ბუნებრივია, დაკავებულები ვართ.
ჩვენ არ გვაქვს კონსტიტუცია.
რადგან, საერთაშორისო სამართლის კრიტერიუმების თანახმად, სახელმწიფოს აქვს მოსახლეობა,
საზღვრები, სახელმწიფო ორგანოები და კონსტიტუცია.
ზუსტად რომ ვთქვათ, ფედერალურმა რესპუბლიკამ არცერთი ამ სამი ელემენტი არ შეუსრულებია. ის არ არის ერი,
რადგან მისი ყველა მოქალაქე გერმანიის რაიხის მოქალაქეა.
მათ, ვისაც შეუძლია ამის დამტკიცება თავისი წინაპრების ხაზით.
ასე რომ, თავად ფედერალურ რესპუბლიკას არ აქვს მოქმედი მოქალაქეობის კანონი.
და ეროვნული საზღვრებიც არ არსებობს. რადგან ეროვნული საზღვრები, ნამდვილი ეროვნული საზღვრები, 1871 წელს გერმანიის იმპერიამ შექმნა.
და ამგვარად, ფედერალური რესპუბლიკა დაარსდა, როგორც ადმინისტრაციული კონსტრუქცია, ეკონომიკური სივრცე. ოკუპანტი ძალის მიერ.
და ოკუპანტ ძალას არ აქვს უფლება, მას ახალი სახელმწიფო მოუწონოს.
ამგვარად, საერთაშორისო სამართლის პერსპექტივიდან, 1871 წლის გერმანიის იმპერია უცვლელი რჩება.
Kla.TV: ასე რომ, თუ სწორად გესმით, გერმანიის ფედერაციული რესპუბლიკა უბრალოდ ადმინისტრაციული
კონსტრუქციაა, რომელიც, ვთქვათ, გამარჯვებულმა ძალებმა საზოგადოებრივი წესრიგის შესანარჩუნებლად დააარსეს.
ეს ჩემს შემდეგ კითხვას მიჩენს.
რადგან ეგრეთ წოდებული ფაქტების შემმოწმებლები ხშირად ამტკიცებენ, რომ სახელმწიფო და მისი ორგანოები კომპანიები უნდა იყვნენ.
ხშირად ამბობენ, რომ გერმანიის ფედერაციული რესპუბლიკა შეზღუდული პასუხისმგებლობის საზოგადოებაა, ან რაღაც
ამდაგვარი, კორპორაცია. იმისთვის, რომ შეძლოს მოქმედება.
რათა თავიდან იქნას აცილებული მასთან დაკავშირებული თავისუფლების ან სახელმწიფო
სუვერენიტეტის დაკარგვა. რათა არ იყოს არანაირი დანაკარგი.
მაგრამ თქვენ როგორ ხედავთ ამას? არის თუ არა ეს ახლა, ეს რაღაც, რომ ჩვენ, ფაქტობრივად, უბრალოდ, ვთქვათ,
კომპანიასაც გვაქვს საიდენტიფიკაციო ბარათი, არის თუ არა ეს ამ ადმინისტრაციული კონსტრუქციის მაჩვენებელი?
და რომ ჩვენ სინამდვილეში არ ვართ ნამდვილი სახელმწიფო, რომ გერმანიის ფედერაციული რესპუბლიკა სულაც არ არის
ნამდვილი სახელმწიფო, არამედ მხოლოდ ადმინისტრაციული ერთეული?
ეს ამის მაჩვენებელია?
MH: ეს, რა თქმა უნდა, ამის მაჩვენებელია.
მაშინ, 1990 წელს, ეგრეთ წოდებული, არარეალიზებული გაერთიანების დროს, ამერიკის შეერთებული შტატებისა და გერმანიის, ანუ საბჭოთა
კავშირის, საგარეო საქმეთა მინისტრებმა გამოიყენეს თავიანთი როგორც მოკავშირეების უფლება რეზერვაციაზე და შეცვალეს
ძირითადი კანონი, ამოიღეს მისი მოქმედების სფერო და მე-23 მუხლი, რომლითაც ის იყო განსაზღვრული.
ყველა კანონს სჭირდება გამოყენების განსაზღვრული სფერო.
გდრ-ს ჰქონდა კონსტიტუცია. და მას ერთ კუთხეში ჰქონდა გადაკვეთილი, თითქოს პასპორტს ანულირებდნენ.
ეს ნიშნავს, რომ ამ მომენტიდან, 1990 წლის 18 ივლისიდან, როდესაც ეს მოხდა, ან უფრო ზუსტად, 1990 წლის 17 ივლისიდან, 1990 წლის 18
ივლისის მდგომარეობით, გერმანიის ფედერაციული რესპუბლიკა და გერმანიის დემოკრატიული რესპუბლიკა არაკანონიერად გამოცხადდა.
სუვერენული უფლებამოსილებები აღარავის ჰქონდა.
თითოეული პარტიის ხაზინადარიდან დაწყებული, არავის არ ჰქონდა არანაირი, მათ შორის სუვერენული,
უფლებამოსილება, ეწარმოებინა საუბარი ფედერაციული გერმანიის ან გერმანიის დემოკრატიული რესპუბლიკის სახელით.
და ეს გერმანელი მოსახლეობისგან დამალეს.
და ამგვარად, ის, ფაქტობრივად, ვაკუუმში აღმოჩნდა.
გერმანიის ფედერაციული რესპუბლიკა პერსონალის თვალსაზრისით აღარ იყო ოკუპირებული, რადგან მოკავშირე ძალებმა, და ბუნებრივია, მათ შორის
ამერიკის შეერთებულმა შტატებმა — როგორც დასავლეთის გამარჯვებულმა მოკავშირემ — მას სუვერენული უფლებამოსილებები
გაუუქმეს. ასე რომ, ამ გაგებით ის ოკუპირებული აღარ იყო.
და შემდეგ გენშერმა და კოულმა გერმანიის ფედერაციული რესპუბლიკა დელავერში კომპანიად დაარეგისტრირეს.
და გენშერმა გაეროს წესდებიდან BRD წაშალა და გერმანიაში ჩაწერა.
ასევე, როგორც კომპანია. დარეგისტრირებულია კომპანიად დელავერში.
შეგიძლიათ შეამოწმოთ კომპანიების შესახებ ინფორმაციის საერთაშორისო ფაილების სისტემაში.
მას UPIC-ი ჰქვია. ასე რომ, შეგიძლიათ მოიძიოთ.
და იქ ნათქვამია: ფედერალური რესპუბლიკის პრეზიდენტი შტაინმაიერი, კომპანიის ნომერი, კომპანიის მისამართი, ასე რომ, ისინი
ყველა კომპანიაა, რადგან მან კოელი კომპანიად უნდა დაერეგისტრირებინა, რადგან კონსტიტუციური საფუძველი გაუქმდა.
Kla.TV: დოქტორ ჰაუგ, ამ პირადობის მოწმობას დავუბრუნდეთ.
მაშ, თუ ეს საიდენტიფიკაციო ბარათი ზუსტად ისეთივეა, როგორიც გერმანული კომპანიის, Germany
Company-ს, საიდენტიფიკაციო ბარათი, რა არის ამის მიზეზი?
MH: არსებობს საერთაშორისო წესები, რომლებიც ამბობს, რომ პატიმრის სტატუსში, პრინციპში, ჩვენ პატიმრები ვართ. აქამდე ჩვენ,
ფაქტობრივად, პატიმრის სტატუსი გვქონდა, შესაძლოა, ოდნავ მეტი თავისუფლებით, ვიდრე ახლა
ციხეშია, მაგრამ ეს სტატუსი მაინც გვქონდა.
არსებობს რეგულაციები, რომლებიც ითვალისწინებენ, რომ ამ ადამიანებს უნდა მიეცეთ სამგზავრო
დოკუმენტი. პირადობის მოწმობა ან სამგზავრო დოკუმენტი.
საიდენტიფიკაციო ბარათი ნიშნავს, რომ ჩვენ პერსონალი ვართ. მე ყოველთვის ვმუშაობდი სადმე არდადეგებზე, მაგალითად, Daimler-ში.
მე ყოველთვის ვმუშაობდი სადღაც არდადეგებზე, Daimler-ში ან სხვაგან, და Daimler-ი გაძლევდა საიდენტიფიკაციო
ბარათს, რადგან იმ პერიოდის განმავლობაში იქ იყავი დასაქმებული.
და ეს ზუსტად იგივეა, რაც სავაჭრო კომპანია BRD, რომელიც შემდეგ ადამიანებს შესაბამის პირადობის მოწმობას აძლევს.
და ეს აშკარად მიანიშნებს, რომ ჩვენ მხოლოდ პერსონალი ვართ.
Kla.TV: და ამიტომ უქვეყნოდაც.
MH: და უქვეყნოდაც.
კლა.ტვ: მაშ, თუ ახლა ფაქტობრივად მხოლოდ ერთი კომპანია გვაქვს გერმანიის ფედერალურ რესპუბლიკაში და არ გვაქვს რეალური
კონსტიტუცია, არამედ მხოლოდ ადმინისტრაციული ბრძანება მშვიდობისა და საზოგადოებრივი წესრიგის შესანარჩუნებლად, ასე ვთქვათ, რა
შესაძლებლობებს იძლევა რეალურ გერმანიის რაიხთან, დღესაც მოქმედ რეალურ კონსტიტუციასთან მიმართვა გერმანელი ხალხისთვის
ან გერმანელი მოქალაქეებისთვის? ეს საერთოდ რელევანტურია?
ეს მხოლოდ ძველი, მტვრიანი ქაღალდია, თუ მას დღეს ჩვენთვის რამის მნიშვნელოვანის სათქმელი აქვს?
MH: ეს ძალიან მნიშვნელოვანია.
რა თქმა უნდა, ძალიან მნიშვნელოვანია, როგორც მშვიდობიან, ისე ომის მდგომარეობაში, მშვიდობიანი
ხელშეკრულების მეშვეობით მიღწევა. ეს წინაპირობაა.
მაშინ, საერთაშორისო სამართლის პერსპექტივიდან, ჩვენ კვლავ ვიქნებოდით სახელმწიფო, აღიარებული სახელმწიფო. და ჩვენ
ასევე კვლავ გვექნებოდა სახელმწიფოს უფლებები, რომლებიც ამჟამად ფედერაციულ გერმანიასთან მიმართებით არ გაგვაჩნია.
ჩვენ ნამდვილად უსახოცოები ვართ, ყველა გერმანელი.
შეიძლება დაუჯერებლად ჟღერდეს, მაგრამ ეს სიმართლეა.
მაშინ ჩვენ კვლავ გვექნება საკონსტიტუციო უფლებები და სუვერენიტეტი საერთაშორისო სამართლის ფარგლებში.
და ეს კონსტიტუცია შეიძლება მოძველებულად მოგეჩვენოთ, 1871 წლისაა და, შესაძლოა, ოდნავ მოძველებულიც, მაგრამ ასე არ არის.
იყო დიდი მიღწევები.
და იქ, მაგალითად, მათ ასევე ისაუბრეს გერმანიის იმპერიის საგადასახადო მდგომარეობაზე.
გაყიდვების გადასახადი მხოლოდ 4% იყო.
შემოსავლების გადასახადი საერთოდ არ იყო, მხოლოდ მცირე განაკვეთი გარკვეული ზღვრის გადაჭარბების შემთხვევაში.
ეს ნიშნავს, მოდით, მაგალითი მოვიყვანო, თუ დღგ მხოლოდ 4%-ია, მოვიყვანოთ საწვავის ფასები.
რაც შეეხება დღევანდელ დღეს, მე დიზელზე ვსაუბრობ, დაახლოებით 1.70-ზე, შემდეგ უკვე თავად გამოთვალეთ: თუ დღგ მხოლოდ
4%-ია, მაშინ საწვავის ფასები, რა თქმა უნდა, სულ სხვა იქნება.
დღეს საწვავზე დაახლოებით 80 პენსი საგადასახადო კომპონენტია. მე ხუთჯერ ნაკლები ან ბევრად ნაკლები მაქვს,
ასე რომ, საწვავის ფასი ჩემთვის დაახლოებით 70 პენსია.
ასე რომ, ვფიქრობ, ეს მხოლოდ ერთი მაგალითია, რომელიც აჩვენებს, რომ ის ნამდვილად დიდ უპირატესობებს სთავაზობს გერმანიის მოსახლეობას.
და რა თქმა უნდა, ეს ფინანსურ ასპექტებსაც ეხება, ეს აშკარაა.
და ასე, იმ დროს, პენსიონარს თვეში საშუალოდ 3,000 ევრო ჰქონდა, მაგალითად, ევროში გადაყვანისას.
ვფიქრობ, საშუალო პენსიონერს ამის წინააღმდეგ არაფერი აქვს; ზოგს ნამდვილად მეტი აქვს, მაგრამ ისინი გამონაკლისები არიან.
თუ აქ დიდი რაოდენობით გადასახადის გადახდის გარეშე ღირსეული პენსიის მიღებაა შესაძლებელი, ესეც ჩვენთვის დიდი
პრობლემაა, უბრალოდ შეხედეთ ბევრ ბოთლის შემგროვებელს და ა.შ.
ასე რომ, მას ბევრი უპირატესობა აქვს.
შეგვიძლია ამაზე კიდევ ნახევარი საათი ვისაუბროთ, მის უპირატესობებზე — სინამდვილეში, მხოლოდ უპირატესობებია.
მაგრამ უბრალოდ მინდა აღვნიშნო ეს ერთი უმნიშვნელოვანესი ასპექტი.
Kla.TV: ახლა სხვა კითხვაზე გადავიდეთ. ასე რომ, თუ გერმანიის ფედერაციული რესპუბლიკა, ფაქტობრივად, მხოლოდ
კომპანიაა, ის რეგისტრირებულია როგორც კომპანია, შეზღუდული პასუხისმგებლობის საზოგადოება თუ რა?
MH: ის არ არის დარეგისტრირებული შეზღუდული პასუხისმგებლობის საზოგადოებად, არამედ როგორც
კომპანია. Kla.TV: ის დარეგისტრირებულია როგორც კომპანია.
და ჩვენ მხოლოდ სახლის წესები გვაქვს, კონსტრუქცია, რომელიც უბრალოდ ჩვენს თანაარსებობას აწესრიგებს, მაგრამ არა კონსტიტუცია.
მაშ, რა ვუყოთ იმ საშინელ ეროვნულ ვალს, რომლის წინაშეც ვდგავართ?
ნამდვილად გვაქვს ჩვენთვის რელევანტური?
ეს კომპანიის საქმე არ არის და არა გერმანიის რეალური მოქალაქეების?
ეს რას ეხება? ამასთან რაიმე კავშირი აქვს?
MH: ეს ძალიან კარგი კითხვაა. დავუბრუნდეთ ფინანსურ სექტორს.
ეროვნული ვალი ან ამ სავაჭრო კომპანიის ვალები გერმანიის იმპერიას არ ეხება.
ისინი უბრალოდ არ არსებობენ. პრინციპში, ისინი აღარ არსებობენ.
გერმანელმა გადასახადის გადამხდელებმა მხოლოდ პროცენტებში წელიწადში 10,000-დან 15,000 ევრომდე უნდა
გადაიხადონ, მხოლოდ ამ საშინელი საპროცენტო განაკვეთის გამო.
ვფიქრობ, ეს ძალიან სასარგებლო იქნება ყველა ოჯახისთვის.
და ეს ვალები, რა თქმა უნდა, გერმანიის იმპერიას არ ეხება, რადგან გერმანიის იმპერია მდიდარი იყო და კვლავ
შეიძლება გამდიდრდეს, თუ ყველაფერი სათანადოდ დარეგულირდება.
Kla.TV: შესანიშნავია. ახლა ასეა. აშშ-ის პრეზიდენტი დონალდ ტრამპი და მისი ადმინისტრაცია ძალიან თანაუგრძნობენ
ევროპელი მოქალაქეების თავისუფლებასა და თვითგამორკვევას.
ბოლოს მიუნხენის უსაფრთხოების კონფერენციაზე.
ვენსიც ასევე ძალიან მკაცრად გამოდიოდა მედიის თავისუფლების, ამ ყველაფრისა და დემოკრატიზაციის და ა.შ. მხარდასაჭერად.
თქვენი აზრით, რა ნაბიჯები უნდა გადაედგა ტრამპის ადმინისტრაციას, რათა გერმანიასა და გერმანელ ხალხს მიეღწიათ მსგავსი მშვიდობისა
და სამშვიდობო ხელშეკრულებისთვის, რათა მათ აღედგინათ თავიანთი თავისუფლება და სუვერენიტეტი და კვლავ სახელმწიფოდ ქცეულიყვნენ?
ასე რომ, ყველა ეს ღირებულება, რომელიც, როგორც ახლახან ახსენით, ისტორიის მსვლელობისას აშკარად დაკარგეთ.
რა მოუწევდა ტრამპს?
MH: ანუ, კონკრეტულად, 1871 წლის გერმანიის იმპერიის ლეგიტიმური წარმომადგენლები, რომლებსაც ხალხი დემოკრატიულ არჩევნებში ირჩევს.
პირადად მე, პარტიის დიდი მხარდამჭერი არ ვარ.
თქვენ ასევე შეგიძლიათ ჩაატაროთ პირადი არჩევნები, რათა ხმა მისცეთ იმ ადამიანს, რომლის იქ ყოფნაც გსურთ.
და, რა თქმა უნდა, მოკავშირეები მაინც უნდა მიუსხდნენ მოლაპარაკების მაგიდას.
მაშ ასე, ოთხივე მოკავშირე. საფრანგეთი მნიშვნელოვან როლს არ თამაშობს.
რუსეთი და ამერიკა, ბუნებრივია, ყველაზე მნიშვნელოვან როლს თამაშობენ.
და აქ, რა თქმა უნდა, კონკრეტული მოლაპარაკებები უნდა გაიმართოს იმის თაობაზეც, თუ როგორ დავუბრუნდეთ
ნაბიჯ-ნაბიჯ 1871 წლის დემოკრატიულ გერმანიის იმპერიას.
1871 წლის ეს კონსტიტუცია, რომელიც 1871 წლის აპრილში იქნა მიღებული, დემოკრატიულად იქნა არჩეული სხვადასხვა პარტიებს შორის:
ცენტრის პარტია, რომელიც გერმანიის ქრისტიანულ-დემოკრატიული კავშირის წინამორბედი იყო, და სოციალ-დემოკრატიული პარტია უკვე არსებობდა.
შემდეგ მათ ასევე მიეცათ ხმის მიცემის უფლება აღმოსავლეთ გერმანიაში.
და ეს კონსტიტუცია უზარმაზარი უმრავლესობით იქნა მიღებული.
იმპერატორი, არსებითად, მხოლოდ გარესამყაროს წინაშე წარმომადგენელი იყო. როგორც საგარეო საქმეთა მინისტრი.
მას არ ჰქონდა რაიმე მნიშვნელოვანი უფლებები ან რამე მსგავსი.
ვინმე ფიქრობს, რომ მონარქია დადგება და შემდეგ ვინმე იმპერატორს დაექვემდებარება.
ეს კონსტიტუციური მონარქიაა.
მაგრამ სადაც იმპერატორი, როგორც ვთქვი, გარესამყაროსთვის სიტყვის გამტანია.
დანარჩენი კი ისევე დემოკრატიულად განისაზღვრება.
რაიხსტაგში, რომელიც, სხვათა შორის, დღემდე შემორჩენილია.
რაიხსტაგს, ბერლინში უშედეგოდ არ ჰქვია რაიხსტაგი.
რაიხსტაგის ლეგიტიმური წარმომადგენლები შემდეგ კვლავ შეიმუშავებენ საკანონმდებლო ცვლილებებს, განსაზღვრავენ სახელმძღვანელო
პრინციპებს და ა.შ. დემოკრატიული პროცესების მეშვეობით.
ასე რომ, არ არის საჭირო იდარდოთ, რომ ბნელ საუკუნეებში დაგაბრუნებენ ან რამე მსგავსი.
მაშინაც კი, ის ძალიან დემოკრატიულად იყო რეგულირებული.
Kla.TV: დიახ, და ასე რომ, თუ სწორად მესმის, პრეზიდენტმა დონალდ ტრამპმა უნდა უზრუნველყოს, თუ ის ევროპელების თავისუფლებით არის
შეშფოთებული, რომ, მაგალითად, გერმანიის რაიხის ეს წარმომადგენლები მოლაპარაკების მაგიდასთან
მოვიდნენ და სამშვიდობო ხელშეკრულება გაფორმდეს.
და კიდევ რა უნდა გაეკეთებინა?
MH: დიახ, რა თქმა უნდა, გერმანიაში მნიშვნელოვანი ვითარება ისაა, რომ ჩვენ ძირითადად აშშ-ის მიერ ვართ ოკუპირებული.
აქ 30-ზე მეტი დიდი სამხედრო ბაზაა.
ჯარისკაცების რაოდენობა მალე ბრიტანეთის არმიისას გადააჭარბებს.
ასე რომ, ვერ იტყვი, რომ არ ვართ დაკავებულები.
ჩვენ ფაქტობრივად ოკუპირებულები ვართ. ამას მრავალი სამხედრო ბაზის არსებობა აჩვენებს. ამ მხრივ არაფერი შეცვლილა.
ამას სამხედრო აქტს უწოდებენ, რომელიც დღესაც ძალაშია. ის ასევე შეტანილია ფედერალური კანონების გაზეთში.
მე ეს ყველაფერი საფუძვლიანად გამოვიკვლიე. ასე რომ, მე თითქოს ჭრიჭინა ვარ.
მე დღეების განმავლობაში სამართლის ბიბლიოთეკებში ვეძებე და ეს წყაროები ვიპოვე.
1994 წლის ფედერალური სამართლის გაზეთში ასევე ნათქვამია, რომ ყველაფერი ისე დარჩება, როგორც არის. ჩვენ ოკუპირებულები დავრჩებით.
ასე რომ, ჩვენ ფაქტობრივადაც და იურიდიულადაც ოკუპირებულები ვართ.
და ტრამპი აქედან თავის ჯარებს არ გაიყვანს, სანამ სამშვიდობო ხელშეკრულება არ გვექნება.
ეს უნდა მოგვარდეს. მანამდე არაფერი მოხდება.
ბევრი ამბობს: დიახ, ამერიკელებო, დროა სახლში დაბრუნდეთ.
ეს არ გამოვა, რადგან ჩვენ სამხედრო ოკუპაციის ქვეშ მყოფ ტერიტორიაზე ვართ.
და არაფერი მოხდება, სანამ ამას სამშვიდობო ხელშეკრულებით არ მოვაწესრიგებთ.
და შემდეგ ჩვენ შევძლებთ, აღვიდგინოთ ჩვენი ფაქტობრივი სუვერენიტეტი.
Kla.TV: ასე რომ, თუ სწორად ვხვდები, დონალდ ტრამპმა და მისმა ადმინისტრაციამ პირველ რიგში უნდა
უზრუნველყონ, რომ იურიდიული წარმომადგენლები სამშვიდობო ხელშეკრულებაზე მოლაპარაკებებს აწარმოებენ.
მაშინ მას somehow მოუწევდა ოკუპაციის უკუგდება. MH: დაასრულე. Kla.TV: დაასრულე.
და უბრალოდ შეჩერდით და, პრაქტიკულად, მიეცით გერმანიას საშუალება, კვლავ ფუნქციონირებდეს 1871 წლის კონსტიტუციისა და
იმ დროს ჩამოყალიბებული სახელმწიფო ინსტიტუტების შესაბამისად.
სწორად გავიგე? MH: სწორად გესმით.
ტრამპის ძირითადი დამოკიდებულება. მე მას უკვე ერთხელ დავუკავშირდი.
მას მაშინვე უპასუხა. გაოცებული დავრჩი.
რამდენიმე დღის შემდეგ, მან მიპასუხა. ეს ელექტრონული ფოსტით იყო.
სტრიქონებს შორის ნათელი იყო, რომ ის, ფაქტობრივად, ამბობდა: კარგი, თქვენ, გერმანელებო, ეს თქვენი საქმეც არის.
არ მინდა ზედმეტად ჩავერიო ან დაგაწყებინო.
ამერიკაში, აშშ-ში, საქმე არ აკლია.
ასე იგულისხმებოდა, რომ, არსებითად, გერმანელებზეა დამოკიდებული, დაბრუნდნენ იქ და აღიდგინონ თავიანთი სუვერენიტეტი.
მაგრამ, რა თქმა უნდა, ამ მომენტში ეს მხოლოდ პუტინთან მოლაპარაკებებშია შესაძლებელი. და
ტრამპთან. რადგან ეს კანონები ჯერ კიდევ ძალაშია.
Kla.TV: კარგი. ასე რომ, ტრამპს ასევე მოუწევდა პუტინთან შეთანხმება გერმანიის საკითხზე.
ასევე უნდა იყოს დისკუსია. ის საუბრის თემა უნდა იყოს.
და მათ ორს, სავარაუდოდ დიდი ბრიტანეთისა და საფრანგეთისთან ერთად, მაშინ ერთობლივად მოუწევდათ გადაწყვეტილების მიღება, რომ კარგი,
შეგიძლიათ დაუბრუნდეთ იმას, რაც იყავით ძველი კონსტიტუციის შესაბამისად, რომელიც ჯერ კიდევ მოქმედებს, და კვლავ იფუნქციონიროთ.
მაგრამ თუ სწორად მესმის, ინიციატივა მაშინ ოკუპანტი ძალისგან უნდა წამოვიდეს, რაც ამას შესაძლებელს გახდის.
MH: ორივე. ეს ერთმანეთთან დაახლოების პროცესია.
და, რა თქმა უნდა, ვინმემ პირველი ნაბიჯი უნდა გადადგას.
ჩემთვის ეს უდიდესი, უმცირესი ნაბიჯი იყო, რომ მას საერთოდ დავუკავშირდი.
და მას ზუსტად იცის, რა ხდება.
რადგან ბოლო საკანონმდებლო პერიოდის განმავლობაში, მან თქვა, რომ სინამდვილეში
გერმანიისთვის სამშვიდობო ხელშეკრულების მინიჭება სურდა.
ის, რომ ახლა ეს მასზეა დამოკიდებული, დიდი ხნის წინაც შეიძლებოდა გაკეთებულიყო.
მაგრამ მან ეს სიტყვებით გამოთქვა და დარწმუნებული ვარ, ბევრმაც იცის ეს.
და ბევრმა, ალბათ, არაფერი გააკეთა ამის გამო, რადგან ეგონათ, რომ ჩვენ რაღაცის მსგავსი სამშვიდობო ხელშეკრულება გვქონდა.
ის ამას ტყუილად არ ამბობს. მათ ზუსტად იციან, რა ხდება გერმანიაში.
და პუტინმა ამ კონტექსტში განაცხადა, რომ მას ასევე სურს სამშვიდობო ხელშეკრულების დადება. გერმანიასთან.
მას უბრალოდ არ იცის, ვისთან მოაწეროს ხელი. იმ დროს მერკელის ჯერი იყო.
და ის არ არის გერმანიის რაიხის ლეგიტიმური წარმომადგენელი.
სწორედ ამიტომ, მან ეს ძალიან ზუსტად, შემოვლითი გზით თქვა. ამას ყურადღება უნდა მიაქციოთ.
Kla.TV: მაგრამ როგორ შეეძლო აშშ-ის ადმინისტრაციას და ასევე რუსეთის ფედერაციას ამის მხარდაჭერა, მხოლოდ იმისთვის, რომ
უფლებამოსილი წარმომადგენლებიც მოვიდნენ მოლაპარაკების მაგიდასთან?
MH: როგორც ვთქვი, ეს, რა თქმა უნდა, ასევე გერმანელი ხალხის საკითხია.
იქ მყავს მეგობრები, რომლებსაც რუსეთის საელჩოში კარგი კონტაქტები აქვთ.
და თქვეს, რომ პუტინთან თანასწორ პირობებში შეგვიძლია საუბარი. ის ღიაა.
თუ ჩვენ წარმომადგენლებს გავგზავნით, თუნდაც დროებით, ის კარს არ დახურავს.
ეს ჩვენც და საელჩოშიც, ასე ვთქვათ, ნათლად გავაცანით. კარები ღიაა.
ჩვენზეა დამოკიდებული, რომ უზრუნველვყოთ, ჩვენც თანასწორად მიგვიღონ, ჩვენც გადავდგათ ეს ნაბიჯები და ერთმანეთს დავუკავშირდეთ.
გერმანიისთვის ეს ნელ-ნელა ახლოვდება.
Kla.TV: საინტერესო მოსაზრებაა, დოქტორ ჰაუგ.
შესანიშნავია. და თქვენ შეგიძლიათ ამ მრავალი საკითხის შესახებ წაიკითხოთ, სავარაუდოდ, თქვენს წიგნში.
MH: ყველაფერი იქ არის, ყველა სამართლებრივი ტექსტი, ისტორია, მე ყველაფერი საგულდაგულოდ და საფუძვლიანად გამოვიკვლიე.
მე უცდომელი არ ვარ. ყოველთვის არის რაღაცები, რასაც სხვა უკეთ იცის.
შესანიშნავია, ამით აღფრთოვანებული ვარ. მე ყოველთვის ვქმნი ახალ გამოცემებს.
ეს მეორე გამოცემაა, რომელშიც მთელი მასალა დამატებითი ხედვებით გავაფართოვე და გავამდიდრე.
მაგრამ მასში ყველაფერი საფუძვლიანად არის გამოკვლეული.
Kla.TV: შესანიშნავია. დოქტორ ჰაუგ, გმადლობთ, რომ გერმანიის რაიხის საიდუმლოებების შესახებ მცირე ინფორმაცია მოგვაწოდეთ.
რა თქმა უნდა, მხოლოდ ზედაპირულად შევეხეთ, მაგრამ ამის შესახებ მოსმენა საინტერესო იყო.
ეს ნიშნავს, რომ პასუხისმგებლობა ახლა თავად გერმანელებს აკისრიათ.
და ოკუპანტი ძალები მზად არიან, მოუსმინონ და მხარი დაუჭირონ ამ ყველაფერს.
MH: ნებისმიერ შემთხვევაში. ეს ჩემი გამოცდილებაა.
წინააღმდეგ შემთხვევაში, პასუხი, მაგალითად, ტრამპისგან და რუსეთის წარმომადგენლებისგან, ასე სწრაფად არ მოვიდოდა.
Kla.TV: შესანიშნავია. MH: ძალიან გმადლობთ. Kla.TV: დიახ, გთხოვთ. MH: მინდა ამ ეტაპზე ვთქვა, რომ შევძელი რაღაცის გადმოცემა.
ჯერჯერობით ზედაპირულად ვართ. შესაძლოა, შემდგომი ინტერვიუებიც ჩატარდეს, სადაც ზოგიერთ საკითხს უფრო სიღრმისეულად განვიხილავთ.
ეს დამოკიდებულია. ეს სასარგებლო იქნებოდა. დიდი მადლობა.
Kla.TV: შესანიშნავია. გმადლობთ დახმარების სურვილისთვის. MH: მადლობა.