Kla.TV: Dr. Haug, hartelijk dank dat u de tijd neemt om vandaag met ons te praten.
U bent de auteur van het boek Das Deutsche Reich 1871 bis heute. Tot vandaag?
Dr. Haug, er zijn verschillende controversiële discussies dat de Bondsrepubliek Duitsland geen staat is, alleen een
basiswet heeft maar geen grondwet, geen vredesverdrag heeft, geen gereguleerde staatsgrenzen heeft en niet soeverein is.
Duitsers zijn zelfs statenloos.
Leg de kijkers als tegengeluid van het gangbare verhaal alstublieft kort en duidelijk uit wat volgens u het voortbestaan
van het Duitse Rijk inhoudt en wat deze controversieel besproken kwesties te maken hebben met het
voortbestaan van het Duitse Rijk - volgens uw opvatting.
Matthes Haug: Allereerst hartelijk dank voor de uitnodiging, mijnheer Matten.
Ja, ik schreef het boek 1871 tot nu, omdat het Duitse Rijk in 1871 werd opgericht in de Spiegelzaal van
Versailles onder Bismarck en keizer Wilhelm de Eerste.
Het werd geaccrediteerd, erkend door 46 staten waarvan de vertegenwoordigers daar waren en het erkenden, het Duitse Rijk.
En dit Duitse Rijk werd nooit ontbonden.
Ze kon helemaal niet worden ontbonden, want daarvoor zouden wetten nodig zijn die ook in de Grondwet van 1871 zijn vastgelegd,
regels over hoe je een grondwet moet ontbinden bijvoorbeeld.
Deze grondwet is nooit ontbonden.
Er was tenslotte de Eerste Wereldoorlog en toen alleen een wapenstilstand.
Er is nooit een echt vredesverdrag geweest. Het Verdrag van Versailles was geen vredesverdrag.
Het was dus gewoon een wapenstilstand. En zo blijft dit Duitse Rijk tot op de dag van vandaag bestaan.
Niet te verwarren met het Derde Rijk. Het wordt vaak door elkaar gehaald. Het Derde Rijk en het
Duitse Rijk van 1871 hebben niets met elkaar te maken.
Het gaat veeleer terug tot dit rijk, dat daarom onvoorwaardelijk nog steeds bestaat.
Kla.TV: Wat zijn volgens u de mogelijkheden en gevolgen als het Duitse Rijk vandaag de dag blijft bestaan?
Zijn er bijzondere mogelijkheden voor burgers om de toekomst vorm te geven?
MH: Er zijn zeer grote mogelijkheden. En vanuit een puur juridisch oogpunt, dus het is niet
mijn mening, het is een kwestie van juridisch feit.
Puur juridisch gezien is de grondwet van 1871 dus ook van toepassing.
Want dit Duitse Rijk is eigenlijk nog steeds in oorlog. Alleen in staat van wapenstilstand.
En alleen dit Duitse Rijk kan weer een vredesverdrag tekenen.
De Federale Republiek bestond nog niet eens.
Strikt genomen werd het pas opgericht op 3 januari 1950, na de laatste goedkeuringsbrief aan de Britten.
Dus je denkt dat het werd opgericht in 1949.
Ik heb dit allemaal heel zorgvuldig onderzocht en ook heel nauwkeurig gepresenteerd.
Ik ben alleen geïnteresseerd in feiten en niets anders. Ik ben een wetenschapper genoeg.
En dus werd de Bondsrepubliek Duitsland pas op 3 januari 1950 opgericht.
Dus je kunt geen vredesverdrag tekenen omdat de Federale Republiek nooit een tegenstander van oorlog is geweest.
En een vredesverdrag moet noodzakelijkerwijs volgen op een oorlog.
En hiervoor zijn wettelijke vertegenwoordigers van het Duitse Rijk nodig.
Kla.TV: En deze legitieme vertegenwoordigers waren niet eens aanwezig bij deze vredesonderhandelingen.
Er bestaat zoiets als een 2 plus 4 contract. Is het allemaal voor niets geweest, zoals ze zeggen?
MH: Voor de kat betekent niet voor de kat.
Dat is een apart onderwerp.
Er waren nooit vertegenwoordigers van het vredesverdrag aanwezig.
Dat zou keizer Wilhelm de Eerste of de Tweede zijn geweest.
De Eerste werd toen vervangen door Wilhelm II.
Dus dat had een legitieme vertegenwoordiger kunnen zijn.
Maar toen ging hij in ballingschap, dus hij was hier niet langer beschikbaar.
En de Weimarrepubliek werd eenvoudigweg uitgeroepen in strijd met de geldige grondwet van 1871, wat niet
mogelijk is volgens internationaal en grondwettelijk recht.
Met andere woorden, er was geen legitieme vertegenwoordiger van het Duitse Rijk van 1871.
Dit waren willekeurige politici en mensen die niet gemachtigd waren om een vredesverdrag
voor het Duitse Rijk te ondertekenen in 1871.
Vervolgens noemde u, laten we een korte sprong maken, het Twee Plus Vier-verdrag.
Strikt genomen heet het het Vier Plus Twee Verdrag. Zo noemen de geallieerden het.
Dus de vier geallieerden, de Sovjet-Unie, Engeland, Frankrijk en de VS en de FRG, de Bondsrepubliek Duitsland en de DDR.
Ze hadden een verenigd Duitsland moeten creëren onder dit verdrag. Dat zou ratificeerbaar zijn geweest.
Een verenigd Duitsland in deze zin is nooit gerealiseerd.
Want het verenigde Duitsland betekent het hele Duitsland van 1871.
Dit is de volledige unie.
Duitsland werd na de Tweede Wereldoorlog immers in drieën gedeeld.
FRG, toen DDR, Midden-Duitsland, om precies te zijn. En Oost-Duitse gebieden die door Polen werden bestuurd.
En tot op de dag van vandaag is er niets veranderd.
Het verenigde Duitsland kon daarom niet worden gecreëerd door de FRG door slechts één
deel, van deze drie delen of meerdere delen.
En dus zeggen ze altijd ja, dit vier-plus-twee verdrag, twee-plus-vier verdrag zou een quasi-vredesverdrag zijn.
Er zijn geen quasi-vredesverdragen. Er staat ook vredesverdrag.
En uiteindelijk is dit verdrag nooit geratificeerd door alle verdragsluitende partijen.
Alleen via Rusland. Dat is heel interessant.
Dit verdrag werd alleen door Rusland geratificeerd.
En Genscher, de toenmalige minister van Buitenlandse Zaken van de Bondsrepubliek
Duitsland, ratificeerde het niet volgens de regels.
Je moet hier volledig tekenen, wat hij in het hoofdcontract heeft gedaan.
Bij de ratificatie maakte hij alleen een parafrase. Geen voornaam, niets meer.
En dat is, strikt genomen, in strijd met de verordening.
En dus werd dit verdrag nooit wettelijk geratificeerd. Daar gaat het om.
Kla.TV: Dr. Haug, als ik u goed begrepen heb, bestaat de grondwet van 1871 nog steeds.
Maar wat is de basiswet dan? Wat betekent het?
MH: De basiswet is volgens de HLKO. Dat is internationaal recht. Dat regelt de staat van oorlog en na de oorlog.
Kla.TV: Wat betekent HLKO? MH: Haags Landoorlogsverdrag.
Moet de bezetter de bezetter een basiswet geven?
Om orde, discipline en rust te handhaven. Zo wordt het gedefinieerd.
Daarom wordt het ook de Basiswet voor de Bondsrepubliek Duitsland genoemd. En niet Basiswet van de Bondsrepubliek Duitsland.
Dit is dus een recht van de bezetter. Korte anekdote.
Mijn vader kende de zogenaamde medeoprichter van de Basiswet, Carlo Schmidt.
Hij was een oude heer in de broederschap van mijn vader.
En hij was nog steeds een beetje uitbundig in festiviteiten, kletsend weg van de naaidoos.
En zei, weet je, we mochten nog steeds punten en komma's plaatsen. De rest was eigenlijk vooraf bepaald.
De Geallieerden willen deze Basiswet natuurlijk zo smeden dat hij in hun eigen belang is. Dat is natuurlijk ook duidelijk.
Dat is dus de verklaring van Carlo Schmidt over mijn vader als getuige.
En artikel 120 van de Basiswet stelt nog steeds dat de federale overheid de
bezettingskosten betaalt. Dus in de huidige versie van 2025.
Dit betekent dat als we bezettingskosten moeten betalen, we natuurlijk ook bezet zijn.
We hebben geen grondwet.
Want, laten we zeggen volgens de criteria van het internationaal recht, heeft een echte staat een
staatsvolk, staatsgrenzen, staatsorganen met een grondwet.
Strikt genomen heeft de Bondsrepubliek aan geen van de drie elementen voldaan. Het is ook geen
natiestaat, want iedereen is burger van het Duitse Rijk.
Degenen die dit kunnen bewijzen via de voorouderlijke lijn.
De Federale Republiek zelf heeft dus geen geldige nationaliteitswet.
En staatsgrenzen bestaan ook niet. Omdat de staatsgrenzen, de echte staatsgrenzen, werden gevormd door het Duitse Rijk in 1871.
En zo werd de Federale Republiek opgericht als een administratieve constructie, een economisch gebied. Door de bezetter.
En de bezetter heeft niet het recht om er een nieuwe staat bovenop te zetten.
En zo blijft het het oude Duitse Rijk van 1871 in termen van internationaal recht.
Kla.TV: Dus als ik je goed begrepen heb, was de Bondsrepubliek Duitsland slechts een administratieve
constructie die door de zegevierende mogendheden was opgezet om de openbare orde te handhaven.
Dat brengt me bij de volgende vraag.
Omdat zogenaamde fact-checkers vaak stellen dat de staat en zijn autoriteiten bedrijven moeten zijn.
Er wordt vaak gezegd dat de Bondsrepubliek Duitsland een GmbH of iets dergelijks is, een bedrijf. Om te kunnen handelen.
Zodat er geen verlies is in termen van vrijheid en staatssoevereiniteit. Zodat er geen verliezen zijn.
Maar hoe ziet u dat? Is het feit dat we in feite gewoon, laten we zeggen, een bedrijf zijn, dat we ook een ID-kaart
hebben, een indicatie van deze administratieve constructie?
En dat we eigenlijk geen echte staat zijn, d.w.z. dat de Bondsrepubliek Duitsland helemaal geen
echte staat is, maar slechts een bestuurlijke eenheid?
Is dat een aanwijzing hiervoor?
MH: Dat is heel erg een indicatie.
Op dat moment, in 1990, tijdens de zogenaamde hereniging, die niet heeft plaatsgevonden, hebben de minister van Buitenlandse
Zaken van Amerika en de minister van Buitenlandse Zaken van Duitsland, dat wil zeggen van de Sovjet-Unie, de
basiswet ingetrokken, zonder vervanging, het toepassingsgebied, dit artikel 23, waarin dit werd gedefinieerd.
Elke wet heeft een gedefinieerd toepassingsgebied nodig.
De DDR had een grondwet. En die was in één hoek afgesneden, net als wanneer je een paspoort ongeldig maakt.
Met andere woorden, vanaf deze datum, 18 juli 1990, toen dit plaatsvond, 17 juli 1990 om precies te zijn, op 18 juli 1990,
werden de Bondsrepubliek Duitsland en de DDR ongeldig verklaard.
Niemand had nog soevereine macht.
Vanaf de kassier in elke partij had niemand enige soevereine autoriteit, enige autoriteit om voor de FRG of de DDR te spreken.
En dit werd de Duitse bevolking onthouden.
En dus was het eigenlijk in een vacuüm.
De FRG was niet langer bezet in termen van personeel, omdat de geallieerde VS, natuurlijk de eerste zegevierende
mogendheid in het Westen, haar soevereine bevoegdheden hier opzegde. In die zin was het dus niet langer bezet.
En Genscher en Kohl registreerden BRD vervolgens als een bedrijf in Delaware.
En Genscher schrapte BRD uit het VN-Handvest en schreef Duitsland erin.
Ook als bedrijf. Zijn geregistreerd als bedrijf in Delaware.
Je kunt het opzoeken in de internationale bedrijvengids. Het heet UPIC. Je kunt het dus opzoeken.
En er staat president Steinmeier van de Bondsrepubliek Duitsland, bedrijfsnummer, bedrijfsadres, dus het zijn allemaal
bedrijven via de bank, omdat Kohl ze als bedrijf moest registreren, omdat de grondwettelijke basis was ingetrokken.
Kla.TV: Dr. Haug, om terug te komen op deze identiteitskaart.
Dus als deze ID-kaart net zo is als een ID-kaart van het bedrijf Duitsland, Duitsland Firma, wat betekent dat dan?
MH: Er zijn internationale regels dat in een gevangene status, in principe zijn we gevangenen, tot nu toe zijn we eigenlijk
een gevangene status, misschien met een beetje meer vrijheid dan nu in een gevangenis, maar we hebben die status.
En er zijn regels dat deze mensen een reisdocument moeten hebben. Identiteitskaart of reisdocument.
De identiteitskaart impliceert dat we personeel zijn. Ik heb tijdens mijn vakantie ergens gewerkt, bij Daimler
Vroeger werkte ik ergens tijdens de vakantie, bij Daimler of ergens anders, en dan kreeg je een ID-kaart
van Daimler omdat je daar in die tijd personeel was.
En dit is precies hetzelfde voor de handelsonderneming BRD, die mensen vervolgens uitrust met een bijbehorende ID-kaart.
En dat impliceert duidelijk dat we slechts personeel zijn.
Kla.TV: En daarom ook stateloos.
MH: En ook stateloos.
Kla.TV: Dus als we nu met de Bondsrepubliek Duitsland in principe alleen maar een bedrijf hebben en geen echte grondwet, maar
alleen maar een administratief bevel om de vrede en de openbare orde te handhaven, laat ik het dan zo zeggen, welke mogelijkheden
biedt een beroep op het feitelijke Duitse Rijk, op de feitelijke grondwet, die vandaag de dag nog steeds geldig is, voor het
Duitse volk of voor de Duitse burger? Is het überhaupt relevant?
Is dit oud, stoffig papier of heeft het ons vandaag iets belangrijks te zeggen?
MH: Daar is iets heel belangrijks aan.
Natuurlijk is het heel belangrijk om een staat van oorlog, inclusief een staat van vrede, te bereiken door
middel van een vredesverdrag. Dat is een eerste vereiste.
Dan zijn we in termen van internationaal recht ook weer een staat, een erkende staat. En
dienovereenkomstig zullen we weer staatsrechten hebben, die we nu niet hebben in dit geval van de FRG.
We zijn inderdaad statenloos, alle Duitsers.
Dat klinkt misschien ongelooflijk, maar het is waar.
Dan hebben we weer staatsrechten en soevereiniteit onder internationaal recht.
En deze grondwet, omdat hij blijkbaar oud is, uit 1871, is misschien stoffig of zo, maar dat is hij niet.
Er waren grote prestaties.
En er werd bijvoorbeeld ook gesproken over de belastingsituatie in het Duitse Rijk.
Er was slechts 4% omzetbelasting.
Er was helemaal geen inkomstenbelasting, alleen een klein tarief boven een bepaald niveau.
Met andere woorden, laat me je een voorbeeld geven: als er slechts 4% btw is, laten we dan de benzineprijzen nemen.
Als we vandaag op, ik heb een diesel, 1,70 ongeveer zitten, dan kun je de rekensom maken, als je maar 4% btw
hebt, dan zijn de benzineprijzen natuurlijk weer heel anders.
Tegenwoordig heb je een belastingtarief van 80 cent of zo, met benzine in het bijzonder heb ik vijf keer
minder of veel minder, dan is de benzineprijs 70 cent of zo.
Dus ik denk dat dit slechts één voorbeeld is van het feit dat het zeer gunstig is voor de Duitse bevolking.
En natuurlijk moet je je realiseren dat er ook financiële aspecten bij komen kijken.
Als je dit bijvoorbeeld omrekent naar euro's, had de gemiddelde gepensioneerde in die tijd gemiddeld 3.000 euro per maand.
Ik denk dat de gemiddelde gepensioneerde - sommigen hebben zelfs meer, maar dat zijn uitzonderingen - er niets op tegen heeft.
Als mensen hier weer gepensioneerd zijn zonder een groot belastingaandeel, is dat ook een groot probleem hier, als
je alleen al kijkt naar de vele flessenverzamelaars enz.
Dat heeft dus veel voordelen.
We zouden hier een half uur over kunnen praten, over voordelen, eigenlijk zijn er alleen maar voordelen.
Maar ik wil alleen dit essentiële aspect noemen.
Kla.TV: Nu een andere vraag. Dus als de Bondsrepubliek Duitsland in feite gewoon een bedrijf
is, geregistreerd als een bedrijf, GmbH of wat?
MH: Het is niet geregistreerd als een GmbH, gewoon als een bedrijf. Kla.TV: Het is geregistreerd als bedrijf.
En we hebben alleen een soort huisregels, een constructie die eenvoudigweg organiseert hoe we samenleven, maar geen grondwet.
Hoe zit het dan met de afschuwelijke staatsschuld waar we mee te maken hebben?
Zijn ze eigenlijk wel relevant voor ons?
Is dat niet een zaak voor het bedrijf en niet voor de inwoners, de feitelijke burgers van Duitsland?
Hoe zit het daarmee? Heeft dat er iets mee te maken?
MH: Dat is een heel goede vraag. Weer op financieel gebied.
De nationale schuld of de schulden van de handelsmaatschappij gaan het Duitse Rijk niets aan.
Ze zijn er gewoon niet. In principe zijn ze er niet meer.
De Duitse belastingbetaler moet tussen de 10.000 en 15.000 euro per jaar betalen (puur gemeten aan de hand van
de rentevoet) voor alleen deze afschuwelijke rentevoet.
Ik denk dat dat elk huishouden veel goed zou doen.
En deze schulden gaan het Duitse Rijk natuurlijk niets aan, want het Duitse Rijk was rijk en kan
weer rijk worden als alles goed wordt georganiseerd.
Kla.TV: Geweldig. Nu zit het zo. De Amerikaanse president Donald Trump en zijn regering staan zeer welwillend
tegenover de vrijheid en zelfbeschikking van Europese burgers.
Onlangs ook op de veiligheidsconferentie in München.
Vance had zich ook erg sterk gemaakt voor mediavrijheid en al die dingen en democratisering enzovoort.
Welke stappen zou de regering Trump volgens u moeten nemen zodat Duitsland en de Duitsers op dezelfde manier deze vrede en dit
vredesverdrag kunnen bereiken, zodat ze hun vrijheid en soevereiniteit kunnen herwinnen en weer een staat kunnen worden?
Met andere woorden, al deze waarden die je in de loop van de geschiedenis duidelijk bent
kwijtgeraakt, zoals je zojuist hebt uitgelegd.
Wat zou Trump moeten doen?
MH: Concreet moeten de rechtmatige vertegenwoordigers van het Duitse Rijk van 1871 door het volk
worden gekozen in een democratische verkiezing.
Persoonlijk ben ik geen fan van politieke partijen.
Je kunt ook persoonlijke verkiezingen organiseren, zodat je de persoon kiest die je daar wilt hebben.
En in elk geval moet je natuurlijk aan dezelfde tafel zitten, de bondgenoten.
Dus alle vier de geallieerden. Frankrijk speelt geen grote rol.
Natuurlijk spelen Rusland en Amerika een sleutelrol.
En hier moeten natuurlijk ook concrete onderhandelingen plaatsvinden over hoe we stap voor stap kunnen
terugkeren naar het democratische Duitse Rijk van 1871.
Deze grondwet van 1871, die in april 1871 werd uitgevaardigd, werd democratisch gekozen door de
verschillende partijen: Centrum, voorganger CDU, SPD bestond al.
Toen mochten ze in Oost-Duitsland ook stemmen.
En deze grondwet werd met een enorme meerderheid aangenomen.
De keizer was in feite slechts een vertegenwoordiger naar de buitenwereld. Zoals een minister van Buitenlandse Zaken.
Hij had geen grote rechten of zo.
Dat je denkt dat er een monarchie komt en dan ben je los van een keizer.
Dit is een geconstitueerde monarchie.
Maar waar de keizer, zoals ik al zei, de spreekbuis naar de buitenwereld is.
En de rest wordt net zo democratisch bepaald.
In de Reichstag, zoals we die vandaag trouwens hebben.
De Rijksdag in Berlijn heet niet voor niets de Reichstag.
Met andere woorden, vertegenwoordigers van de Rijksdag zullen dan democratische processen kunnen gebruiken om
wetswijzigingen op te stellen, richtlijnen te bepalen, enz.
Je hoeft dus niet bang te zijn dat je teruggaat naar de diepste middeleeuwen of iets dergelijks.
Zelfs toen was het zeer democratisch georganiseerd.
Kla.TV: Ja, en dus, als ik het goed begrepen heb, zou president Donald Trump, als hij bezorgd is over de vrijheid van de
Europeanen, ervoor moeten zorgen dat deze vertegenwoordigers van het Duitse Rijk, bijvoorbeeld, aan
tafel komen en onderhandelen over een vredesverdrag.
En wat zou hij anders moeten doen?
MH: Ja, een belangrijke situatie in Duitsland is natuurlijk dat we voornamelijk bezet zijn door de VS.
Er zijn hier meer dan 30 militaire bases, grote militaire bases.
Het aantal soldaten zal binnenkort groter zijn dan de Bundeswehr.
Je kunt dus niet zeggen dat we niet bezet zijn.
We zijn effectief bezet. Dat kun je zien aan de vele militaire bases. Er is niets veranderd.
Dit heet de Militaire Wet, die vandaag de dag nog steeds van kracht is. Hij staat ook in het Staatsblad.
Ik heb het allemaal grondig onderzocht. Dus ik ben net een woelmuis.
Ik bracht dagen door in juridische bibliotheken en vond deze bronnen.
Er staat ook in de Federal Law Gazettes van 1994 dat alles hetzelfde blijft. We blijven bezet.
We zijn dus feitelijk en juridisch bezet.
En Trump zal zijn troepen hier niet terugtrekken voordat we een vredesverdrag hebben.
Dat moet worden geregeld. Voor die tijd zal er niets gebeuren.
Er zijn veel oproepen die zeggen: ja, Amerikanen, jullie kunnen zo langzaamaan weer naar huis.
Dat is niet mogelijk omdat we ons in een militair bezet gebied bevinden.
En er zal niets gebeuren totdat we een vredesverdrag hebben onderhandeld.
En dan kunnen we ook onze feitelijke soevereiniteit terugkrijgen.
Kla.TV: Dus als ik het goed begrepen heb, zouden Donald Trump en zijn regering er eerst voor moeten zorgen dat de wettelijke
vertegenwoordigers over een vredesverdrag onderhandelen.
Dan zou hij op de een of andere manier de staat van bezetting terug moeten nemen. MH: Maak er een eind aan. Kla.TV: Stoppen.
En in praktische termen, om Duitsland in staat te stellen weer te functioneren volgens de grondwet van
1871 met de staatsorganen die toen werden opgericht.
Heb ik dat goed begrepen? MH: Je hebt het precies goed.
De basishouding van Trump. Ik heb al contact met hem gehad.
Hij nam meteen contact met me op. Ik was verbaasd.
Hij nam na een paar dagen contact met me op. Dit gebeurde per e-mail.
Je kon tussen de regels door zien dat hij gewoon zei, oké Duitsers, dat zijn ook jullie zaken.
Ik wil me er niet mee bemoeien en te veel dicteren.
Hij heeft genoeg te doen in Amerika, in de VS.
Tussen de regels door werd dus geschreven dat het in wezen aan de Duitsers is om daar terug
te keren en hun soevereiniteit terug te krijgen.
Maar dat kan natuurlijk alleen in onderhandelingen met, op dit moment, Poetin. En Trump.
Want dat zijn nog steeds de legitieme wetten.
Kla.TV: Oké. Dus Trump zou het ook eens moeten worden met Poetin over de kwestie Duitsland.
Er moet ook een gesprek zijn. Het moet een onderwerp zijn.
En die twee, waarschijnlijk ook met Groot-Brittannië en Frankrijk, zouden dan samen moeten beslissen, oké,
jullie kunnen terug naar hoe het was, volgens de oude, nog steeds bestaande grondwet, om weer te functioneren.
Maar het initiatief, als ik het goed begrijp, zou dan moeten komen van de bezetter, die dit dan mogelijk zou moeten maken.
MH: Beide en. Het gaat over elkaar benaderen.
En iemand moet natuurlijk de eerste stap zetten.
Het was zo'n kleine stap van mijn kant dat ik überhaupt contact met hem opnam.
En hij weet precies wat er aan de hand is.
Hij zei immers in de laatste zittingsperiode dat hij Duitsland eigenlijk een vredesverdrag wilde geven.
Het feit dat dit nu aan hem ligt, had al veel eerder kunnen gebeuren.
Maar dat is wat hij zei, en ik weet zeker dat veel mensen het ook weten.
En velen deden er waarschijnlijk niets mee omdat ze dachten dat we zoiets als een vredesverdrag hadden.
Hij zegt dat niet voor niets. Ze weten precies wat er aan de hand is met Duitsland.
En Poetin heeft in dit verband gezegd dat hij ook een vredesverdrag wil sluiten. Met Duitsland.
Hij weet alleen niet met wie hij het moet ondertekenen. Toen was Merkel aan de beurt.
En ze is niet de wettelijke vertegenwoordiger van het Duitse Rijk.
Daarom heeft hij het heel precies geformuleerd. Daar moet je op letten.
Kla.TV: Maar hoe kunnen een Amerikaanse regering en de Russische Federatie mij nu steunen,
zodat de juiste vertegenwoordigers aan tafel komen?
MH: Zoals ik al zei, dat is natuurlijk ook een zaak van het Duitse volk.
Ik heb daar vrienden die ook goede contacten hebben op de ambassade in Rusland.
En ze zeiden dat we als gelijken met Poetin kunnen praten. Hij is open.
Als we vertegenwoordigers sturen, ook al zijn ze maar tijdelijk, dan zal hij de deur niet sluiten.
Wij, dat wil zeggen de mensen op de ambassade of wij, laat ik het zo zeggen, hebben dit
duidelijk gecommuniceerd. De deuren staan open.
Het is aan ons, en we zullen als gelijken worden ontvangen, om deze stappen op
dezelfde manier te zetten, om elkaar te benaderen.
Voor Duitsland komt dit langzaam dichterbij.
Kla.TV: Een interessant aspect, Dr. Haug.
Leuk. En je kunt er nog steeds veel over lezen, waarschijnlijk in je boek.
MH: Alles wat erin staat, alle wetteksten, de geschiedenis, ik heb het allemaal nauwgezet en grondig onderzocht.
Ik ben niet onfeilbaar. Er zijn altijd dingen waar iemand iets anders over weet.
Geweldig, daar ben ik blij om. Ik maak altijd nieuwe edities.
Dit is de tweede editie, waarin ik het geheel zal uitbreiden en verrijken met extra inzichten.
Maar alles wat erin staat is grondig onderzocht.
Kla.TV: Geweldig. Dr. Haug, hartelijk dank dat u ons inwijdt in deze geheimen van het Duitse Rijk.
Natuurlijk hebben we slechts een tipje van de sluier opgelicht, maar het was interessant om erover te horen.
Dit betekent dat het stokje nu eigenlijk bij de Duitsers zelf ligt.
En de bezettingsmachten staan open om deze dingen te steunen.
MH: In elk geval. In mijn ervaring.
Anders zou de feedback niet zo snel zijn gekomen met bijvoorbeeld Trump en met vertegenwoordigers van Rusland.
Kla.TV: Geweldig. MH: Hartelijk dank. Kla.TV: Ja, met plezier. MH: Ik wil op dit punt zeggen dat ik iets heb kunnen overbrengen.
Nog steeds erg aan de oppervlakte. Het kan zijn dat er vervolginterviews komen waarin we
hier en daar wat dieper op de materie ingaan.
Afhankelijk van de situatie. Dat zou een goed idee zijn. Hartelijk dank.
Kla.TV: Geweldig. Bedankt voor je bereidwilligheid. MH: Dank je.