Kla.TV: Dr Haug, faleminderit shumë që gjetët kohë të flisni me ne sot.
Ju jeni autori i librit Das Deutsche Reich 1871 bis heute (Perandoria Gjermane nga viti 1871
deri në ditët e sotme). Deri në ditët e sotme?
Dr Haug, ekziston një polemikë e konsiderueshme rreth pretendimit se Republika Federale e Gjermanisë nuk është një shtet, se ajo
thjesht ka një Ligj Themelor por nuk ka kushtetutë, se nuk ka traktat paqeje, se nuk ka kufij
kombëtarë të përcaktuar dhe se nuk është sovrane.
Gjermanët janë gjithashtu shtetas pa shtetësi.
Si një zë i kundërshtimit ndaj narrativës mbizotëruese, ju lutem shpjegoni shkurtimisht dhe qartë për shikuesit pikëpamjen tuaj
mbi atë se çfarë nënkupton, sipas mendimit tuaj, ekzistenca e vazhdueshme e Reich-ut Gjerman dhe çfarë lidhjeje kanë këto
çështje kontroverse, të diskutueshme gjerësisht, me vazhdimin e ekzistencës së Reich-ut Gjerman, sipas kuptimit tuaj.
Matthes Haug: Së pari, faleminderit shumë për ftesën, zoti Matten.
Po, unë shkrova librin "1871 deri në të tashmen", sepse Perandoria Gjermane u themelua në vitin 1871 në Sallën e Pasqyrave
në Versaj nën drejtimin e Bismarckut dhe perandorit Vilhelm I.
Ishte akredituar, e njohur nga 46 shtete, përfaqësuesit e të cilave ishin të pranishëm atje dhe e njohën Perandorinë Gjermane.
Dhe ky Perandori Gjermane nuk u shpërbë kurrë.
Nuk mund të shpërbëhej fare, sepse kjo do të kërkonte ligje që gjithashtu janë të përfshira në Kushtetutën e
vitit 1871, rregullore mbi mënyrën se si, për shembull, mund të shpërbëhet një kushtetutë.
Kjo kushtetutë nuk u shpërbë kurrë.
Pastaj erdhi Lufta e Parë Botërore, dhe pas saj, në të vërtetë, vetëm një armëpushim.
Nuk ka pasur kurrë një traktat paqeje të vërtetë. Traktati i Versajës nuk ishte një traktat paqeje.
Pra, ishte vetëm një armëpushim. Dhe kështu, Perandoria Gjermane vazhdon të ekzistojë edhe sot.
Mos e ngatërroni me Rajhin e Tretë. Të dy shpesh ngatërrohen. Rajhi i Tretë dhe Perandoria
Gjermane e vitit 1871 nuk kanë asgjë të përbashkët.
Përkundrazi, mund të gjurmohet plotësisht te kjo perandori, e cila ka vazhduar të ekzistojë pa turp deri në ditët e sotme.
Kla.TV: Sipas mendimit tuaj, cilat mundësi dhe pasoja lindin nga fakti që Perandoria Gjermane vazhdon të ekzistojë deri më sot?
A ka ndonjë mundësi të veçantë për qytetarët në formësimin e së ardhmes?
MH: Ka shumë mundësi të mira. Dhe nga një pikëpamje krejtësisht ligjore, kjo nuk është
mendimi im, por një çështje faktike ligjore.
Pra, nga një pikëpamje krejtësisht ligjore, Kushtetuta e vitit 1871 gjithashtu zbatohet.
Sepse ky Perandori Gjermane është ende, në parim, në gjendje lufte edhe sot. Vetëm në gjendje armëpushimi, domethënë.
Dhe vetëm ky Perandori Gjermane mund të nënshkruajë përsëri një traktat paqeje.
Republika Federale atëherë as që ekzistonte.
Striktisht, ajo u themelua vetëm më 3 janar 1950, pasi letra e fundit e miratimit ishte dërguar britanikëve.
Pra, mendohet se u themelua në vitin 1949.
Kam hulumtuar të gjitha këto shumë hollësisht dhe i kam prezantuar shumë saktë.
Unë jam i interesuar vetëm për fakte, asgjë tjetër. Në këtë aspekt jam mjaft shkencëtar.
Dhe kështu Republika Federale nuk u themelua deri më 3 janar 1950.
Prandaj është e pamundur të nënshkruhet një traktat paqes, pasi Republika Federale e Gjermanisë kurrë nuk ka qenë armik në luftë.
Dhe një traktat paqeje duhet domosdoshmërisht të pasojë pas një lufte.
Dhe kjo kërkon përfaqësues të ligjshëm të Rajhut Gjerman.
Kla.TV: Dhe këta përfaqësues legjitimë madje nuk ishin fare të pranishëm në këto negociata paqesore.
Ekziston një traktat 2 plus 4. A ka qenë gjithçka kot, siç thonë?
MH: Në gjermanisht, "Für den Katz" nuk do të thotë "për macen".
Mirë, kjo është një çështje tjetër.
Përfaqësuesit e traktatit të paqes nuk ishin kurrë të pranishëm.
Ai do të kishte qenë perandori Gjerald I ose II.
I pari më pas u pasua nga Williami i Dytë.
Kështu që ai mund të kishte qenë një përfaqësues legjitim.
Megjithatë, ai më pas shkoi në mërgim, kështu që nuk ishte më këtu dhe i aksesueshëm.
Republika e Vajmarit u shpall thjesht në kundërshtim me kushtetutën e vlefshme të vitit 1871. Kjo nuk është e mundur
sipas së drejtës ndërkombëtare dhe së drejtës kushtetuese.
Kjo do të thotë se nuk kishte asnjë përfaqësues legjitim të Perandorisë Gjermane të vitit 1871.
Këta ishin politikanë arbitrarë dhe njerëz që nuk kishin asnjë autoritet për të nënshkruar një
traktat paqeje për Perandorinë Gjermane në vitin 1871.
Pastaj ata diskutuan, dhe tani do të bëjmë një devijim të shkurtër, Traktatin Dy Plus Katër.
Striktisht e thënë, quhet Marrëveshja Katër Plus Dy. Kështu e quajnë Aleatët.
Pra, katër aleatët: Bashkimi Sovjetik, Anglia, Franca dhe Shtetet e Bashkuara, si dhe Republika
Federale e Gjermanisë dhe Republika Demokratike Gjermane.
Këto duhej të vendosnin një Gjermani të bashkuar në përputhje me këtë traktat. Kjo do të kishte qenë e ratifikueshme.
Në këtë kuptim, një Gjermani e bashkuar kurrë nuk u krijua.
Për një Gjermani të bashkuar nënkupton tërë Gjermaninë ashtu siç ishte në vitin 1871.
Kjo është bashkim i plotë.
Gjermania u nda në tre pjesë pas Luftës së Dytë Botërore.
Republika Federale e Gjermanisë, më pas Republika Demokratike Gjermane, ose më saktë Gjermania Qendrore. Dhe territoret
e administruara nga Gjermania Lindore përmes Polonisë.
Dhe deri më sot nuk ka ndryshuar asgjë në këtë drejtim.
Gjermania e bashkuar prandaj nuk mund të krijohej nga RFGJ vetëm me njërën prej këtyre tre pjesëve, apo edhe me disa prej tyre.
Dhe kështu ata gjithmonë thonë se ky Marrëveshja Katër Plus Një, Marrëveshja Dy Plus Katër, do të ishte një traktat paqeje kuazi.
Nuk ekziston diçka si një traktat paqeje kuazi. Ai përmendet shprehimisht si traktat paqeje.
Dhe në fund të fundit, ky traktat nuk u ratifikua kurrë nga të gjitha palët kontraktuese.
Vetëm përmes Rusisë. Gjë që është shumë interesante.
Vetëm Rusia ratifikoi këtë traktat.
Dhe Genscher, atëherë ministër i Jashtëm i Republikës Federale të Gjermanisë, nuk e ratifikoi atë në përputhje me rregulloret.
Duhet të nënshkruash këtu plotësisht, ashtu siç bëri ai në kontratën kryesore.
Kur erdhi puna te ratifikimi, ai thjesht vuri inicialet. Asnjë emër i parë, asgjë tjetër.
Dhe, për të qenë të saktë, kjo është në kundërshtim me rregulloret.
Dhe kështu ky traktat kurrë nuk u ratifikua ligjërisht. Kjo është ajo që ka rëndësi.
Kla.TV: Dr Haug, nëse ju kam kuptuar drejt, kushtetuta e vitit 1871 është ende në fuqi sot.
Por çfarë është atëherë Ligji Themelor? Çfarë rëndësie ka ai?
MH: Ligji Themelor bazohet në Konventën e Hagës. Kjo është e drejtë ndërkombëtare. Ai
rregullon gjendjen e luftës dhe kushtet pas-luftës.
Kla.TV: Çfarë do të thotë HLKO? MH: Konventa e Hagës për Luftën Tokësore.
A duhet që pushtuesi t'i sigurojë të pushtuari një kushtetutë?
Për të ruajtur rendin, disiplinën dhe paqen. Kështu përcaktohet.
Prandaj quhet Ligji Themelor i Republikës Federale të Gjermanisë, dhe jo Ligji Themelor i Republikës Federale të Gjermanisë.
Pra, kjo është e drejta e pushtuesit. Një anekdotë e shkurtër.
Babai im njihte Carlo Schmidt, bashkëthemeluesin e Kushtetutës Gjermane.
Ai ishte një anëtar i lartë i vëllazërisë së babait tim.
Dhe, ende pak i gëzuar nga festimet, ai la të rrjedhin disa sekrete.
Dhe ai tha, e di, na lejohej të shtonim pikat dhe presjet. Të tjerat ishin në të vërtetë të paracaktuara.
Aleatët natyrisht duan të formësojnë këtë kushtetutë sipas interesave të tyre. Kjo është e qartë.
Kështu që kjo është deklarata e drejtpërdrejtë e Carlo Schmidt-it për babanë tim si dëshmitar.
Dhe edhe sot në nenin 120 të Ligjit Themelor thuhet se qeveria federale paguan kostot e
okupimit. Kjo është në versionin aktual të vitit 2025.
Kjo do të thotë se nëse duhet të paguani shpenzimet e zënies, ne natyrisht jemi gjithashtu të zënë.
Ne nuk kemi një kushtetutë.
Sepse, sipas kritereve të së drejtës ndërkombëtare, një shtet i duhur ka një popullsi, kufij
shtetërorë, organe shtetërore dhe një kushtetutë.
Striktisht, Republika Federale nuk ka përmbushur asnjë nga këto tre elementë. Ajo nuk është një komb, sepse të
gjithë qytetarët e saj janë shtetas të Rajhut Gjerman.
Ata që mund ta provojnë këtë përmes linjës së tyre fisnore.
Pra, vetë Republika Federale nuk ka një ligj të vlefshëm për shtetësinë.
Dhe as kufijtë kombëtarë nuk ekzistojnë. Sepse kufijtë kombëtarë, kufijtë kombëtarë të vërtetë,
u formuan nga Perandoria Gjermane në vitin 1871.
Dhe kështu Republika Federale u krijua si një konstruksion administrativ, një zonë ekonomike. Nga fuqitë pushtuese.
Dhe fuqia okupatore nuk ka të drejtë t'i imponojë asaj një shtet të ri.
Dhe kështu, nga këndvështrimi i së drejtës ndërkombëtare, Perandoria Gjermane e vitit 1871 mbetet e pandryshuar.
Kla.TV: Pra, nëse ju kuptoj saktë, Republika Federale e Gjermanisë është thjesht një konstruksion administrativ i krijuar
nga, le të themi, fuqitë fituese për të ruajtur rendin publik.
Kjo më çon te pyetja ime e radhës.
Sepse të ashtuquajturit verifikues të fakteve shpesh argumentojnë se shteti dhe autoritetet e tij duhet të jenë kompani.
Shpesh thuhet se Republika Federale e Gjermanisë është një shoqëri me përgjegjësi të kufizuar ose diçka e
tillë, një korporatë. Për të qenë në gjendje të veprojë.
Që të mos ketë humbje të lirisë apo sovranitetit të shtetit që lidhen me të. Që të mos ketë humbje.
Por si e sheh ti? A është kjo tani, a është kjo gjë që ne në thelb jemi thjesht, le të themi, një kompani,
gjithashtu kemi një kartë identiteti, a është kjo një tregues i këtij konstruksi administrativ?
Dhe se ne në të vërtetë nuk jemi një shtet i vërtetë, se Republika Federale e Gjermanisë nuk është fare një
shtet i vërtetë, por vetëm një njësi administrative?
A është kjo një tregues i kësaj?
MH: Kjo padyshim është një tregues i kësaj.
Atëherë, në vitin 1990, gjatë ashtuquajturës ribashkim, i cili nuk u realizua, Ministri i Jashtëm i Amerikës dhe Ministri i
Jashtëm i Gjermanisë, dmth i Bashkimit Sovjetik, ushtruan të drejtën e tyre aleate të rezervës dhe fshinë
Ligjin Themelor pa zëvendësim, duke hequr fushën e zbatimit, Nenin 23, në të cilin kjo ishte përcaktuar.
Çdo ligj ka nevojë për një fushë të përcaktuar të zbatimit.
RDG kishte një kushtetutë. Dhe kjo ishte prerë në një qoshe, sikur të ishte anuluar një pasaportë.
Kjo do të thotë se nga ky moment, më 18 korrik 1990, kur kjo ndodhi, ose më saktë më 17 korrik 1990, në 18
korrik 1990, Republika Federale e Gjermanisë dhe Republika Demokratike Gjermane u shpallën të pavlefshme.
Askush nuk kishte më pushtete sovrane.
Që nga thesaristi i çdo partie e tutje, askush nuk kishte asnjë autoritet, asnjë pushtet
sovran për të folur në emër të RFP-së ose RDA-së.
Dhe kjo iu mbajt popullatës gjermane fshehur.
Dhe me këtë, ajo ishte në thelb në një vakum.
Republika Federale e Gjermanisë nuk ishte më e okupuar nga ana e personelit, pasi Fuqitë Aleate, natyrisht Aleatët
Perëndimorë si fuqitë fituese, i kishin hequr asaj kompetencat sovrane. Pra, në atë kuptim ajo nuk ishte më e okupuar.
Dhe Genscher dhe Kohl më pas regjistruan Republikën Federale të Gjermanisë si një kompani në Delaware.
Dhe Genscher fshiu BRD-në nga Statuti i OKB-së dhe e shkroi në Gjermani.
Gjithashtu si një kompani. Janë regjistruar si një kompani në Delaware.
Mund ta kontrolloni në sistemin ndërkombëtar të informacionit për kompani. Quhet UPIC. Pra, mund ta kontrolloni.
Dhe aty thuhet: Presidenti Steinmeier i Republikës Federale, numri i kompanisë, adresa e kompanisë, kështu që të gjitha janë
kompani në të gjitha fushat, sepse ajo duhej ta regjistronte Kohl-in si kompani, pasi baza kushtetuese i ishte hequr.
Kla.TV: Dr Haug, duke u kthyer te kjo kartë identiteti.
Pra, nëse kjo kartë identiteti është thjesht si një kartë ID e kompanisë gjermane, Germany Company, cili është arsyeja për këtë?
MH: Ekzistojnë rregulla ndërkombëtare që thonë se në statusin e të burgosurit, në parim ne jemi të burgosur; deri tani ne
në fakt kemi qenë në këtë status, ndoshta me pak më shumë liri sesa tani në një burg, por ne e kemi këtë status.
Dhe ka rregullore që parashikojnë se këtyre personave duhet t'u jepet një dokument
udhëtimi. Kartë identiteti ose dokument udhëtimi.
Një kartë identiteti nënkupton që ne jemi personel. Unë gjithmonë punoja diku gjatë pushimeve, për shembull te Daimler.
Unë gjithmonë punoja diku gjatë pushimeve, në Daimler ose diku tjetër, dhe Daimler të jepte një kartë
identiteti sepse ishe i punësuar atje për atë periudhë.
Dhe kjo është pikërisht e njëjta gjë me ndërmarrjen tregtare të njohur si Republika Federale e
Gjermanisë, e cila më pas u jep njerëzve një kartë identiteti.
Dhe kjo qartë nënkupton se ne jemi thjesht personel.
Kla.TV: Dhe për këtë arsye edhe pa shtetësi.
MH: Dhe pa shtetësi gjithashtu.
Kla.TV: Pra, nëse tani në thelb kemi vetëm një kompani në Republikën Federale të Gjermanisë dhe asnjë kushtetutë të
vërtetë, por vetëm një urdhër administrativ për të ruajtur paqen dhe rendin publik, le ta them kështu: çfarë mundësish ofron
kthimi te Gjermania e vërtetë, te Kushtetuta e vërtetë, e cila është ende e vlefshme sot, për popullin gjerman
ose për qytetarët gjermanë? A është kjo fare e rëndësishme?
A është thjesht letër e vjetër e mbuluar me pluhur, apo ka diçka të rëndësishme për të na thënë sot?
MH: Kjo është shumë e rëndësishme.
Sigurisht, është shumë e rëndësishme të arrihet një gjendje paqeje, si dhe një gjendje lufte,
përmes një traktati paqes. Kjo është një parakusht.
Pastaj, nga këndvështrimi i së drejtës ndërkombëtare, ne do të ishim përsëri një shtet, një shtet i njohur. Dhe gjithashtu do
të kishim përsëri të drejtat e një shteti, të cilat aktualisht nuk i kemi në rastin e Republikës Federale të Gjermanisë.
Ne me të vërtetë jemi pa shtet, të gjithë gjermanë.
Mund të tingëllojë e pabesueshme, por është e vërtetë.
Atëherë do të kemi përsëri të drejta kushtetuese dhe sovranitet sipas së drejtës ndërkombëtare.
Dhe kjo kushtetutë mund të duket e vjetër, nga viti 1871, dhe ndoshta pak e vjetëruar, por nuk është.
Kishte arritje të mëdha.
Dhe atje, për shembull, ata gjithashtu diskutuan për situatën tatimore në Perandorinë Gjermane.
Ishte vetëm 4% taksë shitjeje.
Nuk kishte fare taksë mbi të ardhurat, vetëm një normë e vogël takse mbi të ardhurat mbi një prag të caktuar.
Kjo do të thotë, më lejoni t'ju jap një shembull, nëse ka vetëm 4% TVSH, le të marrim çmimet e karburantit.
Nëse flasim për sot, kam një dizel me rreth 1.70, pastaj mund ta llogarisësh vetë: nëse ke vetëm 4% TVSH, atëherë
çmimet e karburantit janë natyrisht krejtësisht të ndryshme.
Sot ka një komponent takse prej rreth 80 centësh, konkretisht për karburantin, dhe unë kam pesë herë më pak, ose shumë më
pak, kështu që jam rreth 70 centësh për çmimin e karburantit.
Pra, mendoj se ky është vetëm një shembull që tregon se ai me të vërtetë ofron përparësi të mëdha për popullsinë gjermane.
Dhe natyrisht, bëhet fjalë edhe për aspektet financiare, kjo është e qartë.
Dhe kështu, në atë kohë, një pensionist kishte mesatarisht 3,000 euro në muaj, për shembull, kur konvertohej në euro.
Mendoj se pensionisti mesatar nuk ka asgjë kundër kësaj; disa madje kanë më shumë, por ata janë përjashtime.
Nëse mund të fitosh një pension të denjë këtu pa paguar shumë taksa, kjo është gjithashtu një problem i madh për
ne, mjafton të shikosh shumë mbledhësit e shisheve, etj.
Kështu që ka shumë përparësi.
Ne mund të flisnim për këtë edhe për gjysmë ore tjetër, për përfitimet—në të vërtetë, ka vetëm përfitime.
Por unë thjesht do të doja të përmendja këtë një aspekt të rëndësishëm.
Kla.TV: Tani për një pyetje tjetër. Pra, nëse Republika Federale e Gjermanisë në thelb është vetëm një kompani, a është regjistruar
si kompani, si shoqëri me përgjegjësi të kufizuar apo çfarë?
MH: Nuk është regjistruar si shoqëri me përgjegjësi të kufizuar, vetëm si shoqëri. Kla.TV: Është regjistruar si shoqëri.
Dhe ne kemi vetëm një lloj rregullash shtëpiake, një konstruksion që thjesht organizon bashkëjetesën tonë, por jo një kushtetutë.
Po për borxhin kombëtar të tmerrshëm me të cilin po përballemi?
A janë ata me të vërtetë të rëndësishëm për ne atëherë?
A nuk është kjo çështje e kompanisë dhe jo e banorëve, qytetarëve aktualë të Gjermanisë?
Çfarë është kjo? A ka lidhje me të?
MH: Kjo është një pyetje shumë e mirë. Të kthehemi te sektori financiar.
Borxhi kombëtar ose borxhet e kësaj kompanie tregtare nuk janë çështje e Perandorisë Gjermane.
Thjesht nuk ekzistojnë. Në thelb nuk ekzistojnë më.
Taksapaguesit gjermanë duhet të paguajnë çdo vit midis 10,000 dhe 15,000 euro vetëm për
interes, vetëm për këtë normë të tmerrshme interesi.
Mendoj se kjo do të ishte shumë e dobishme për çdo familje.
Dhe këto borxhe, natyrisht, nuk janë fare shqetësim i Perandorisë Gjermane, sepse Perandoria Gjermane ishte e pasur dhe
mund të bëhet përsëri e pasur nëse gjërat rregullohen si duhet.
Kla.TV: Shkëlqyeshëm. Kështu është tani. Presidenti i SHBA-së, Donald Trump, dhe administrata e tij janë shumë të
prirur ndaj lirisë dhe vetëvendosjes së qytetarëve evropianë.
Së fundmi në Konferencën e Sigurisë në Mynih.
Vance gjithashtu kishte folur shumë fuqishëm në favor të lirisë së medias dhe të gjitha
këto gjëra, demokratizimit e kështu me radhë.
Sipas mendimit tuaj, cilat hapa do të duhej të ndërmerrte administrata Trump për t'i mundësuar Gjermanisë dhe popullit
gjerman të arrijnë një paqe dhe një traktat paqeje të ngjashëm, në mënyrë që ata të rikthejnë lirinë dhe
sovranitetin e tyre dhe të bëhen përsëri një shtet?
Pra, të gjitha këto vlera, të cilat ju i keni humbur qartë gjatë rrjedhës së historisë, siç sapo e shpjeguat.
Çfarë do t'i duhej të bënte Trumpi?
MH: Pra, konkretisht, përfaqësuesit legjitimë të Perandorisë Gjermane të vitit 1871 do të duhej të
përcaktoheshin nga populli në zgjedhje demokratike.
Personalisht, nuk jam shumë mbështetës i partisë.
Ju gjithashtu mund të mbani zgjedhje personale, ku votoni për personin që dëshironi ta shihni në atë pozicion.
Dhe, natyrisht, Aleatët duhet të ulen në tryezë në çdo rast.
Pra, të katër aleatët. Franca nuk luan një rol të rëndësishëm.
Rusia dhe Amerika natyrisht luajnë rolin më të rëndësishëm.
Dhe këtu, natyrisht, duhet të zhvillohen gjithashtu negociata konkrete mbi mënyrën e kthimit hap pas
hapi në Perandorinë Gjermane Demokratike të vitit 1871.
Kjo kushtetutë e vitit 1871, e cila u miratua në prill të atij viti, u zgjodh në mënyrë demokratike mes
partive të ndryshme: Partia Qendrore, paraardhësja e CDU-së, dhe SPD-ja tashmë ekzistonin.
Pastaj atyre gjithashtu iu lejua të votonin në Gjermaninë lindore.
Dhe u miratua me një shumicë të jashtëzakonshme, kjo kushtetutë u miratua.
Perandori ishte në thelb vetëm një përfaqësues për botën e jashtme. Si një ministër i jashtëm.
Ai nuk kishte asnjë të drejtë të madhe apo diçka të tillë.
Mendohet se do të vijë një monarki dhe pastaj dikush do të shkëputet nga një perandor.
Është një monarki kushtetuese.
Por ku perandori, siç thashë, është zëdhënësi ndaj botës së jashtme.
Dhe pjesa tjetër përcaktohet po ashtu në mënyrë demokratike.
Në Reichstag, që, me rrugë, e kemi ende edhe sot.
Reichstag, nuk quhet Reichstag në Berlin pa arsye.
Përfaqësuesit legjitimë të Reichstagut do të hartojnë përsëri ndryshime ligjore, do të
përcaktojnë udhëzime, etj. në procese demokratike.
Pra, nuk ka nevojë të shqetësoheni për t'u kthyer në kohët e errëta apo diçka të tillë.
Edhe atëherë, ajo ishte rregulluar në një mënyrë shumë demokratike.
Kla.TV: Po, dhe kështu, nëse e kuptoj saktë, Presidenti Donald Trump do të duhet të sigurojë, nëse ai është i shqetësuar për
lirinë e evropianëve, që, për shembull, këta përfaqësues të Rajhut Gjerman të ulen në
tryezë dhe të negociohet një traktat paqeje.
Dhe çfarë tjetër do të duhej të bënte ai?
MH: Po, sigurisht, një situatë e rëndësishme në Gjermani është se ne jemi kryesisht të okupuar nga SHBA-ja.
Ka më shumë se 30 baza ushtarake të mëdha këtu.
Numri i ushtarëve së shpejti do të tejkalojë atë të Ushtrisë Britanike.
Pra, nuk mund të thuash që nuk jemi të zënë.
Ne jemi efektivisht të okupuar. Këtë mund ta shihni nga bazat e shumta ushtarake. Asgjë nuk ka ndryshuar.
Kjo njihet si Akti Ushtarak, i cili është ende në fuqi sot. Ai gjithashtu është përfshirë në Gazetën Federale të Ligjeve.
Kam hulumtuar të gjitha këto me kujdes. Pra, unë jam si një molë.
Kalova ditë në bibliotekat ligjore dhe gjeta këto burime.
Gjithashtu, në Gazetën Zyrtare Federale të vitit 1994 thuhet se gjithçka do të mbetet
ashtu siç është. Ne do të mbetemi të okupuar.
Pra, ne jemi të okupuar de facto dhe de jure.
Dhe Trump nuk do të tërheqë trupat e tij nga këtu derisa të kemi një traktat paqeje.
Kjo duhet të zgjidhet. Asgjë nuk do të ndodhë deri atëherë.
Ka shumë zëra që thonë: Po, amerikanë, ka ardhur koha të ktheheni në shtëpi.
Kjo nuk do të funksionojë sepse jemi në një zonë të okupuar ushtarakisht.
Dhe asgjë nuk do të ndodhë derisa të kemi negociuar këtë në një traktat paqeje.
Dhe pastaj mund të rikthejmë sovranitetin tonë de facto.
Kla.TV: Pra, nëse e kuptoj saktë, Donald Trump dhe administrata e tij së pari duhet të sigurojnë që
përfaqësuesit ligjorë të negociojnë një traktat paqeje.
Atëherë ai do të duhej në njëfarë mënyre të kthente pas okupimin. MH: Përfundoje. Kla.TV: Përfundoje.
Dhe thjesht ndaloni dhe, në terma praktikë, mundësoni që Gjermania të funksionojë përsëri në përputhje me kushtetutën e saj të
vitit 1871 dhe institucionet shtetërore që u krijuan në atë kohë.
A e kam kuptuar drejt? MH: E ke kuptuar drejt.
Qëndrimi bazë i Trumpit. Unë tashmë e kam kontaktuar një herë.
Ai më përgjigjej menjëherë. U mahnita.
Pas disa ditësh, ai më u përgjigj. Ishte përmes emailit.
Mes rreshtash ishte e qartë se ai thjesht po thoshte: mirë, ju gjermanë, kjo është edhe puna juaj.
Nuk dua të ndërhyj shumë ose të diktoj.
Ai ka mjaft për të bërë në Amerikë, në SHBA.
Kështu u nënkuptua se në thelb i takon gjermanëve të kthehen atje dhe të rikthejnë sovranitetin e tyre.
Por natyrisht, kjo është e mundur vetëm në negociatat me Putinin në këtë moment. Dhe me
Trumpin. Sepse ato janë ende ligjet legjitime.
Kla.TV: Mirë. Pra, Trump do të duhej gjithashtu të pajtohej me Putinin për çështjen e Gjermanisë.
Duhet të ketë gjithashtu një diskutim. Duhet të jetë një temë bisede.
Dhe të dy, ndoshta së bashku me Mbretërinë e Madhe dhe Francën, do të duhej të vendosnin së bashku: "Mirë, mund të
kthehesh përsëri në atë që ishe, në përputhje me kushtetutën e vjetër, e cila ende ekziston, dhe të funksionosh përsëri."
Por nëse e kuptoj saktë, iniciativa do të duhej të vinte nga fuqia okupatore, e cila më pas do ta bënte të mundur.
MH: Të dyja. Është një proces i bashkimit.
Dhe, natyrisht, dikush duhet të bëjë hapin e parë.
Një hap kaq i vogël, kaq i imët për mua që e kontaktova fare.
Dhe ai e di saktësisht çfarë po ndodh.
Sepse gjatë periudhës së fundit legjislative, ai tha se në të vërtetë dëshironte t'i jepte Gjermanisë një traktat paqeje.
Fakti që tani varet prej tij, mund të ishte bërë shumë kohë më parë.
Por ai e shprehu me fjalë, dhe jam i sigurt që shumë njerëz janë të njohur me të gjithashtu.
Dhe shumë ndoshta nuk bënë asgjë për këtë sepse mendonin se kishim diçka si një traktat paqeje.
Ai nuk e thotë këtë pa arsye. Ata e dinë saktësisht çfarë po ndodh në Gjermani.
Dhe Putin ka thënë në këtë kontekst se ai gjithashtu do të donte të nënshkruante një traktat paqes. Me Gjermaninë.
Ai thjesht nuk di me kë ta nënshkruajë. Në atë kohë, ishte radha e Merkel.
Dhe ajo nuk është përfaqësuesja legjitime e Rajhut Gjerman.
Prandaj ai e shprehu atë shumë saktë në një mënyrë të tërthortë. Duhet t'i kushtosh vëmendje kësaj.
Kla.TV: Por si mund të mbështesnin këtë një administratë amerikane dhe gjithashtu Federata Ruse, vetëm që
përfaqësuesit e duhur të vijnë gjithashtu në tryezë?
MH: Siç thashë, kjo është natyrisht gjithashtu një çështje për popullin gjerman.
Kam miq atje që kanë kontakte të mira në ambasadën e Rusisë.
Dhe thanë se mund të flasim me Putinin në kushte të barabarta. Ai është i hapur.
Nëse dërgojmë përfaqësues, edhe nëse vetëm përkohësisht, ai nuk do të mbyllë derën.
Ne e kemi bërë të qartë për njerëzit në ambasadë dhe për veten tonë, për të thënë kështu. Dyert janë të hapura.
Është në dorën tonë të sigurojmë që të pranohemi si të barabartë, që edhe ne të ndërmarrim
këto hapa, që të shtrijmë dorën njëri-tjetrit.
Kjo po afrohet ngadalë për Gjermaninë.
Kla.TV: Një pikë interesante, Dr Haug.
Shumë mirë. Dhe mund të lexosh për shumë prej këtyre gjërave, ndoshta në librin tënd.
MH: Gjithçka është aty, të gjitha tekstet ligjore, historia, unë i kam hulumtuar me përpikëri të gjitha.
Nuk jam i pagabueshëm. Gjithmonë ka gjëra për të cilat dikush tjetër di më shumë.
Shumë mirë, më vjen mirë ta dëgjoj. Unë gjithmonë bëj edicione të reja.
Kjo është botimi i dytë, në të cilin kam zgjeruar dhe pasuruar tërësinë me njohuri shtesë.
Por çdo gjë në të është hulumtuar me kujdes.
Kla.TV: Shkëlqyeshëm. Dr Haug, ju falënderojmë shumë që na dhatë një pasqyrë të vogël mbi sekretet e Reich-ut gjerman.
Ne kemi vetëm gërvishtur sipërfaqen, natyrisht, por ishte interesante ta dëgjoje për këtë.
Kjo do të thotë se përgjegjësia tani bie mbi vetë gjermanët.
Dhe fuqitë pushtuese janë të gatshme t'i dëgjojnë dhe t'i mbështesin këto gjëra.
MH: Në çdo rast. Sipas përvojës sime, të paktën.
Përndryshe, përgjigjja nuk do të kishte ardhur kaq shpejt me Trumpin, për shembull, dhe me përfaqësuesit e Rusisë.
Kla.TV: Shumë mirë. MH: Faleminderit shumë. Kla.TV: Po, mirë se erdhe. MH: Do të doja të
thoja në këtë pikë se arrita të përcjell diçka.
Ende në sipërfaqe. Mund të ketë intervista të mëtejshme ku do të hyjmë pak më në thellësi këtu e atje.
Varet. Kjo do të ishte e dobishme. Shumë faleminderit.
Kla.TV: Shkëlqyeshëm. Faleminderit për gatishmërinë tuaj për të ndihmuar. MH: Faleminderit.