Kla.TV: Dr. Haug, maraming salamat sa paglaan ng oras upang makipag-usap sa amin ngayon.
Ikaw ang may-akda ng aklat na Das Deutsche Reich 1871 bis heute (Ang Imperyong Aleman mula 1871
hanggang sa kasalukuyan). Hanggang sa kasalukuyan?
Dr. Haug, may malaking kontrobersiya tungkol sa pahayag na ang Pederal na Republika ng Alemanya ay hindi isang estado, na
mayroon lamang itong Batas Pundamental ngunit walang konstitusyon, na wala itong kasunduan sa kapayapaan, na wala
itong tiyak na pambansang hangganan, at na hindi ito soberanya.
Ang mga Aleman ay walang estado rin.
Bilang isang tinig na salungat sa umiiral na salaysay, pakipaliwanag sa mga manonood nang maikli at malinaw ang iyong
pananaw kung ano ang ibig sabihin para sa iyo ng patuloy na pag-iral ng German Reich at kung paano nauugnay ang mga
kontrobersyal at madalas na pinag-uusapang isyung ito sa patuloy na pag-iral ng German Reich, ayon sa iyong pagkaunawa.
Matthes Haug: Una sa lahat, maraming salamat sa paanyaya, Ginoong Matten.
Oo, isinulat ko ang aklat na 1871 hanggang sa Kasalukuyan, dahil itinatag ang Imperyong Aleman noong 1871 sa Hall of Mirrors
sa Versailles sa ilalim ni Bismarck at ni Emperador Wilhelm I.
Ito ay kinilala, inako ng 46 na estado na ang mga kinatawan ay naroroon at kinilala rin ito ng Imperyong Aleman.
At ang Imperyong Aleman na ito ay hindi kailanman nawala.
Hindi ito maaaring tuluyang matunaw, dahil mangangailangan ito ng mga batas na nakasaad din sa konstitusyon ng 1871, mga regulasyon
kung paano, halimbawa, maaaring matunaw ang isang konstitusyon.
Hindi kailanman nawala ang konstitusyong ito.
Pagkatapos ay nagkaroon ng Unang Digmaang Pandaigdig, at pagkatapos noon, sa totoo lang,
isa lamang itong pansamantalang tigil-putukan.
Hindi kailanman nagkaroon ng tunay na kasunduan sa kapayapaan. Ang Kasunduan sa
Versailles ay hindi isang kasunduan sa kapayapaan.
Kaya't pansamantala lamang itong tigil-putukan. At dahil dito, patuloy pa ring umiiral
ang Imperyong Aleman hanggang sa kasalukuyan.
Huwag ipagkamali sa Ikatlong Reich. Madalas silang ipagkamali. Wala silang kaugnayan sa isa't isa
ang Ikatlong Reich at ang Imperyong Aleman ng 1871.
Sa halip, bumabalik ito nang puro sa imperyong ito, na walang hiya na patuloy na umiiral hanggang sa araw na ito.
Kla.TV: Sa iyong palagay, anong mga posibilidad at kahihinatnan ang nagmumula sa katotohanang patuloy
na umiiral ang German Reich hanggang sa kasalukuyan?
Mayroon bang mga espesyal na pagkakataon para sa mga mamamayan sa paghubog ng hinaharap?
MH: May napakataas na posibilidad. At mula sa purong legal na pananaw, hindi ito ang
aking opinyon, kundi isang legal na katotohanan.
Kaya, mula sa purong legal na pananaw, naaangkop din ang konstitusyon ng 1871.
Dahil ang Imperyong Aleman ay, sa prinsipyo, ay nasa kalagayan ng digmaan hanggang
ngayon. Nasa kalagayan lamang ng tigil-putukan.
At tanging ang Imperyong Aleman na ito lamang ang maaaring muling pumirma ng kasunduan sa kapayapaan.
Hindi pa nga umiiral noon ang Pederal na Republika.
Sa mahigpit na pagsasalita, itinatag lamang ito noong ika-3 ng Enero 1950, matapos maipadala
sa mga Briton ang huling liham ng pag-apruba.
Kaya't iisipin mong itinatag ito noong 1949.
Sinuri ko nang lubusan ang lahat ng ito at iniharap ko ito nang napakatumpak.
Interesado lang ako sa mga katotohanan, wala nang iba pa. Sapat na akong siyentipiko sa aspetong iyon.
At kaya hindi itinatag ang Pederal na Republika hanggang ika-3 ng Enero 1950.
Kaya't imposibleng pumirma ng kasunduan sa kapayapaan, dahil hindi kailanman naging kaaway sa
digmaan ang Pederal na Republika ng Alemanya.
At kailangang may kasunduan sa kapayapaan na susunod pagkatapos ng digmaan.
At ito ay nangangailangan ng mga lehitimong kinatawan ng German Reich.
Kla.TV: At ang mga lehitimong kinatawan ay hindi man lang naroroon sa mga negosasyon para sa kapayapaan.
Mayroon ngang tinatawag na kasunduang 2 plus 4. Wala na bang silbi ang lahat ng ito, gaya ng sabi nila?
MH: Sa Aleman, ang "Für den Katz" ay hindi nangangahulugang "para sa pusa".
Bueno, ibang usapin iyon.
Hindi kailanman naroon ang mga kinatawan ng kasunduan sa kapayapaan.
Iyon ay maaaring Emperador William I o II.
Ang una ay sinundan ni William II.
Kaya maaari iyon na naging isang lehitimong kinatawan.
Gayunpaman, siya ay nag-exile, kaya hindi na siya narito at hindi na maaabot.
At ang Republika ng Weimar ay ipinahayag lamang nang salungat sa wastong konstitusyon ng 1871. Hindi ito posible
sa ilalim ng batas internasyonal at batas konstitusyonal.
Ibig sabihin nito ay walang lehitimong kinatawan ng Imperyong Aleman noong 1871.
Ang mga ito ay mga pulitikong walang batayan at mga taong walang anumang awtoridad na pirmahan ang
kasunduan sa kapayapaan para sa Imperyong Aleman noong 1871.
Pagkatapos ay tinalakay nila, at ngayon ay maglilihis tayo sandali, ang Kasunduan ng Dalawa Plus Apat.
Sa mahigpit na pagsasalita, tinatawag itong Kasunduan ng Apat Plus Dalawa. Iyan ang tawag ng mga Alyado rito.
Kaya, ang apat na Alyado, ang Unyong Sobyet, Inglatera, Pransya at ang Estados Unidos, at ang Pederal na Republika
ng Alemanya at ang Demokratikong Republika ng Alemanya.
Dapat sana'y itinatag ng mga ito ang isang pinag-isang Alemanya sa ilalim ng kasunduang ito. Maaaring ma-ratipika iyon.
Sa ganitong diwa, hindi kailanman natamo ang isang nagkakaisang Alemanya.
Para sa isang nagkakaisang Alemanya ay nangangahulugang ang buong Alemanya gaya ng dati noong 1871.
Iyon ay ganap na pagkakaisa.
Hinati ang Alemanya sa tatlong bahagi pagkatapos ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig.
Ang Pederal na Republika ng Alemanya, noon ay ang Demokratikong Republika ng Alemanya, o Gitnang Alemanya upang
maging tumpak. At ang mga teritoryong pinamamahalaan ng Silangang Alemanya sa pamamagitan ng Polandiya.
At hanggang ngayon ay wala pa ring nagbago sa bagay na iyon.
Kaya hindi maaaring likhain ng FRG ang pinag-isang Alemanya sa pamamagitan lamang ng isa sa
tatlong bahaging ito, o kahit ng ilan sa mga ito.
At dahil dito, palagi nilang sinasabi na ang Kasunduang Apat Plus Dalawa at ang Kasunduang Dalawa Plus
Apat ay magiging isang quasi-kasunduang pangkapayapaan.
Walang tinatawag na quasi-kasunduan sa kapayapaan. Ito ay tahasang tinutukoy bilang kasunduan sa kapayapaan.
At sa huli, hindi kailanman niratipika ng lahat ng mga kontratistang partido ang kasunduang ito.
Sa pamamagitan lamang ng Russia. Na napaka-interesante.
Ang Rusya lamang ang nagratipika ng kasunduang ito.
At hindi ito pinagtibay ni Genscher, ang noo'y Kalihim Panlabas ng Pederal na Republika ng Alemanya, alinsunod sa mga regulasyon.
Kailangan mong pirmahan nang buo rito, gaya ng ginawa niya sa pangunahing kontrata.
Nang dumating na sa ratipikasyon, naglagay lang siya ng kanyang mga inisyal. Walang unang pangalan, wala nang iba pa.
At sa mahigpit na pagsasalita, iyon ay salungat sa mga regulasyon.
At dahil dito, hindi kailanman opisyal na niratipika ang kasunduang ito. Iyon ang mahalaga.
Kla.TV: Dr. Haug, kung tama ang pagkakaintindi ko sa iyo, ang konstitusyon ng 1871 ay may bisa pa rin hanggang ngayon.
Ngunit ano nga ba ang Batas Pangunahing Batas? Anong kahalagahan nito?
MH: Ang Batas Pundamental ay nakabatay sa Hague Convention. Ito ay pandaigdigang batas. Pinamamahalaan nito ang
kalagayan ng digmaan at ang mga kondisyon pagkatapos ng digmaan.
Kla.TV: Ano ang ibig sabihin ng HLKO? MH: Hague Convention sa Labanan sa Lupa
Kailangan bang magbigay ang nangungupahan sa nangungupahan ng isang konstitusyon?
Upang mapanatili ang kaayusan, disiplina, at kapayapaan. Ganyan ito tinutukoy.
Kaya tinatawag itong Batas Pangunahing ng Pederal na Republika ng Alemanya, at hindi Batas
Pangunahing ng Pederal na Republika ng Alemanya.
Kaya't karapatan iyon ng nangungupahan. Isang maikling anekdota.
Kilala ng aking ama si Carlo Schmidt, ang isa sa mga nagtatag ng konstitusyon ng Alemanya.
Siya ay isang nakatatandang kasapi ng kapatiran ng aking ama.
At, medyo masigla pa rin mula sa mga pagdiriwang, napalabas niya ang ilang lihim.
At sinabi niya, alam mo, pinayagan kaming maglagay ng mga tuldok at kuwit. Ang iba pa ay talagang naunang itinakda.
Natural lamang na nais ng mga Alyado na hubugin ang konstitusyong ito ayon sa kanilang
sariling interes. Iyan ay inaasahan lamang.
Kaya iyon ang direktang pahayag ni Carlo Schmidt tungkol sa aking ama bilang saksi.
At nakasaad pa rin sa Artikulo 120 ng Batas Pundamental na ang pederal na pamahalaan ang nagbabayad ng mga
gastusin sa okupasyon. Iyon ay sa kasalukuyang bersyon ng 2025.
Ibig sabihin nito, kung kailangan mong magbayad ng gastos sa paninirahan, siyempre abala rin kami.
Wala tayong konstitusyon.
Dahil, ayon sa pamantayan ng pandaigdigang batas, ang isang wastong estado ay may populasyon,
hangganan, mga organo ng estado, at konstitusyon.
Sa mahigpit na pagsasalita, hindi natupad ng Pederal na Republika ang alinman sa tatlong elementong ito. Hindi ito isang bansa,
dahil lahat ng mamamayan nito ay mamamayan ng German Reich.
Yaong mga makakapagpatunay nito sa pamamagitan ng kanilang angkan.
Kaya ang Pederal na Republika mismo ay walang balidong batas sa nasyonalidad.
At wala ring umiiral na mga pambansang hangganan. Dahil ang mga pambansang hangganan, ang tunay na mga
pambansang hangganan, ay binuo ng Imperyong Aleman noong 1871.
At kaya itinatag ang Pederal na Republika bilang isang administratibong konstruksyon, isang
pang-ekonomiyang lugar. Ng kapangyarihang sumakop.
At ang puwersang sumasakop ay walang karapatang ipataw dito ang isang bagong estado.
At kaya, mula sa pananaw ng pandaigdigang batas, nananatiling hindi nagbago ang Imperyong Aleman ng 1871.
Kla.TV: Kaya, kung tama ang pagkakaintindi ko sa iyo, ang Pederal na Republika ng Alemanya ay isang administratibong konstruksyon
lamang na itinatag ng, sabihin nating, mga nagwaging kapangyarihan upang mapanatili ang kaayusang pampubliko.
Dala nito ako sa aking susunod na tanong.
Dahil madalas na ipinag-aaway ng mga tinatawag na fact checker na dapat maging mga kumpanya ang estado at ang mga awtoridad nito.
Madalas sinasabi na ang Pederal na Republika ng Alemanya ay isang limitadong kumpanya o katulad
nito, isang korporasyon. Upang makapagsagawa ng kilos.
Upang walang pagkawala ng kalayaan o kasarinlan ng estado na kaakibat nito. Upang walang mawawala.
Pero paano mo ito nakikita? Ngayon, ang bagay na ito ba—na tayo ay, sabihin nating, isang kumpanya na mayroon ding identity
card—ay indikasyon ba ng administratibong konstruksyon na ito?
At na hindi naman talaga tayo isang tunay na estado, na ang Pederal na Republika ng Alemanya ay hindi naman talaga
isang tunay na estado, kundi isang yunit administratibo lamang?
Iyon ba ay indikasyon nito?
MH: Iyon ay tiyak na isang palatandaan niyon.
Noong 1990, sa tinatawag na reunipikasyon na hindi naganap, ginamit ng Ministro ng Ugnayang Panlabas ng Amerika at ng
Ministro ng Ugnayang Panlabas ng Alemanya, ibig sabihin ng Unyong Sobyet, ang kanilang karapatan ng mga Alyado na maglagay ng
reserbasyon at tinanggal ang Batayang Batas nang walang kapalit, kasama ang saklaw ng
aplikasyon, Artikulo 23, kung saan ito ay tinukoy.
Ang bawat batas ay nangangailangan ng isang tinukoy na saklaw ng aplikasyon.
May konstitusyon ang GDR. At ito ay pinutol sa isang sulok, na parang pinapawalang-bisa ang isang pasaporte.
Ibig sabihin nito, mula sa panahong ito, ika-18 ng Hulyo 1990 nang ito ay naganap, o mas tiyak, noong ika-17 ng Hulyo 1990
sa hatinggabi ng ika-18 ng Hulyo 1990, ay idineklara bilang hindi na balido ang Pederal na Republika ng Alemanya at ang GDR.
Walang sinuman ang may soberanong kapangyarihan na.
Simula sa tesorero ng bawat partido, wala nang sinumang may awtoridad, anumang soberanong
awtoridad, upang magsalita para sa FRG o sa GDR.
At ito ay itinago sa mga Aleman.
At dahil doon, ito ay halos nasa isang vacuum.
Hindi na okupado ang Pederal na Republika ng Alemanya sa usaping tauhan, dahil binawi ng mga Kapangyarihang Alyado—natural na
nangunguna rito ang Estados Unidos, ang nagwaging Kapangyarihang Kanluranin—ang mga soberanyang
kapangyarihan nito. Kaya hindi na ito okupado sa ganitong diwa.
At pagkatapos ay nirrehistro nina Genscher at Kohl ang Pederal na Republika ng Alemanya bilang isang kumpanya sa Delaware.
At tinanggal ni Genscher ang BRD mula sa Charter ng UN at isinulat sa Alemanya.
Gayundin bilang isang kumpanya. Nakarehistro bilang isang kumpanya sa Delaware.
Maaari mo itong hanapin sa pandaigdigang sistema ng impormasyon ng mga kumpanya.
Tinatawag itong UPIC. Kaya maaari mo itong hanapin.
At nakasulat doon: Pangulong Steinmeier ng Pederal na Republika, numero ng kumpanya, address ng kumpanya, kaya lahat sila ay mga
kumpanya sa pangkalahatan, dahil kinailangan niyang irehistro si Kohl bilang isang
kumpanya, dahil binawi ang konstitusyonal na batayan.
Kla.TV: Dr Haug, babalik tayo sa pagkakakilanlang kard na ito.
Kaya kung ang identity card na ito ay parang ID card ng kumpanya mula sa Germany Company, bakit nga ba?
MH: May mga pandaigdigang patakaran na, sa prinsipyo, tayo ay mga bilanggo. Hanggang ngayon, talagang mga bilanggo kami,
marahil may kaunting kalayaan pa kaysa sa mayroon tayo ngayon sa bilangguan, ngunit mayroon kaming ganoong katayuan.
At may mga regulasyon na naglalahad na kailangang mabigyan ang mga taong ito ng dokumento sa paglalakbay.
Karta ng pagkakakilanlan o dokumento sa paglalakbay.
Ang pagkakaroon ng ID card ay nangangahulugang tauhan tayo. Dati, palagi akong
nagtratrabaho tuwing bakasyon, sa Daimler, halimbawa.
Palagi akong nagtratrabaho tuwing bakasyon, sa Daimler man o sa ibang lugar, at binigyan ka ng Daimler ng
identity card dahil ikaw ay empleyado doon sa panahong iyon.
At ito ay eksaktong kapareho ng komersyal na negosyo na kilala bilang Pederal na Republika ng Alemanya, na pagkatapos
ay nag-iisyu sa mga tao ng isang karapatang pagkakakilanlan.
At malinaw na ipinahihiwatig nito na tayo ay mga tauhan lamang.
Kla.TV: At samakatuwid ay walang estado rin.
MH: At walang estado rin.
Kla.TV: Kaya, kung ngayon ay halos isang kumpanya na lang ang meron tayo sa Pederal na Republika ng Alemanya at wala nang tunay
na konstitusyon, kundi isang administratibong kautusan lamang para mapanatili ang kapayapaan at kaayusang pampubliko, hayaan
ninyong sabihin ko ito sa ganitong paraan: anong mga pagkakataon ang iniaalok ng pagbabalik sa tunay na German Reich, sa tunay
na konstitusyon na balido pa rin hanggang ngayon, sa sambayanang Aleman o sa mga mamamayang Aleman? May kaugnayan pa ba ito?
Lumang papel na may alikabok lang ba ito, o may mahalaga ba itong gustong ipaalam sa atin ngayon?
MH: Napakahalaga niyan.
Siyempre, napakahalaga na makamit ang kalagayan ng kapayapaan, gayundin ang kalagayan ng digmaan, sa pamamagitan ng isang
kasunduan sa kapayapaan. Iyon ay isang paunang kinakailangan.
Pagkatapos, mula sa pananaw ng pandaigdigang batas, muling magiging isang estado tayo, isang kinikilalang estado. At
muling magkakaroon tayo ng mga karapatang pang-estado na hindi pa natin taglay sa kaso ng Pederal na Republika ng Alemanya.
Tunay ngang walang estado ang lahat ng mga Aleman.
Maaaring hindi kapani-paniwala, ngunit totoo ito.
Pagkatapos ay magkakaroon muli tayo ng mga karapatang konstitusyonal at kasarinlan sa ilalim ng batas internasyonal.
At maaaring mukhang luma ang konstitusyong ito, mula pa noong 1871, at marahil medyo lipas na, ngunit hindi naman.
May mga dakilang tagumpay.
At doon, halimbawa, tinalakay din nila kung ano ang kalagayan ng buwis sa Imperyong Aleman.
May 4% lamang na buwis sa benta.
Walang buwis sa kita sa pangkalahatan, maliit lamang ang buwis sa kita kapag lumampas sa isang tiyak na hangganan.
Ibig sabihin, hayaan mo akong magbigay ng halimbawa: kung 4% lang ang VAT, kunin natin ang presyo ng gasolina.
Kung pinag-uusapan natin ngayon, may diesel ako na mga 1.70, saka pwede mo nang kwentahin para sa sarili mo: kung 4% lang
ang VAT, siyempre ibang-iba na naman ang presyo ng gasolina.
Ngayon, may bahagi ng buwis na mga 80 sentimo, partikular sa gasolina, at limang beses na mas mababa o mas malaki ang
akin, kaya nasa mga 70 sentimo ako para sa presyo ng gasolina.
Sa tingin ko, isa lamang itong halimbawa na nagpapakita na talagang nag-aalok ito ng
malaking pakinabang para sa populasyong Aleman.
At siyempre, tungkol din ito sa mga aspeto ng pananalapi, na halata naman.
At noon, ang isang pensiyonado ay may karaniwang 3,000 euro bawat buwan, halimbawa, kapag ito ay na-convert sa euro.
Sa tingin ko, walang problema rito ang karaniwang retirado; may ilan pa nga na mas marami, pero sila ang mga eksepsiyon.
Kung maaari kang kumita ng disenteng pensiyon dito nang hindi nagbabayad ng malaking buwis, malaking
problema rin iyon para sa amin, kung titingnan mo lang ang maraming mangongolekta ng bote, atbp.
Kaya mayroon itong maraming pakinabang.
Maaari pa nating pag-usapan ito ng kalahating oras pa, tungkol sa mga kalamangan – sa katunayan, puro kalamangan lang.
Ngunit nais ko lamang banggitin ang isang mahalagang aspeto.
Kla.TV: Ngayon para sa isa pang tanong. Kaya kung ang Pederal na Republika ng Alemanya ay sa katunayan isang
kumpanya lamang, nakarehistro ba ito bilang kumpanya, isang limitadong kumpanya o ano?
MH: Hindi ito nakarehistro bilang limitadong kumpanya, kundi bilang isang negosyo.
Kla.TV: Nakarehistro ito bilang isang negosyo.
At mayroon lamang kaming isang uri ng mga patakaran sa bahay, isang balangkas na nag-oorganisa lamang ng
aming magkakasamang pamumuhay, ngunit walang konstitusyon.
Ano naman ang tungkol sa kakila-kilabot na pambansang utang na kinakaharap natin?
Talaga bang may kaugnayan sila sa atin?
Hindi ba ito usapin ng kumpanya at hindi ng mga residente, ang tunay na mamamayan ng Alemanya?
Tungkol saan iyon? May kinalaman ba ito rito?
MH: Napakagandang tanong iyan. Balik tayo sa sektor ng pananalapi.
Ang pambansang utang o ang mga utang ng kumpanyang pangkalakalan na ito ay hindi alalahanin ng Imperyong Aleman.
Hindi talaga sila umiiral. Sa prinsipyo, wala na silang umiiral.
Kinakailangang magbayad ng mga nagbabayad ng buwis sa Alemanya ng €10,000 hanggang €15,000 bawat taon para lamang
sa interes, dahil sa napakasamang antas ng interes na ito.
Sa tingin ko ay magiging napakabuti iyon para sa bawat sambahayan.
At ang mga utang na ito, siyempre, ay hindi alalahanin ng Imperyong Aleman, dahil mayaman ang Imperyong Aleman at maaari
itong muling yumaman kung maayos na maiaayos ang mga bagay.
Kla.TV: Maganda. Ganyan na ngayon. Ang Pangulo ng Estados Unidos na si Donald Trump at ang kanyang
administrasyon ay lubos na nakikiramay sa kalayaan at sariling pagpapasya ng mga mamamayan ng Europa.
Pinakahuli sa Munich Security Conference.
Matindi rin ang pagsuporta ni Vance sa kalayaan ng media at sa lahat ng mga bagay na
ito, pati na rin sa demokratisasyon at iba pa.
Sa iyong palagay, anong mga hakbang ang kailangang gawin ng administrasyong Trump upang matulungan ang Alemanya at ang mga
Aleman na makamit ang katulad na kapayapaan at makipagkasundo sa isang kasunduang pangkapayapaan, upang maibalik nila ang
kanilang kalayaan at kasarinlan at muling maging isang estado?
Kaya lahat ng mga halagang ito, na malinaw na nawala sa inyo sa paglipas ng kasaysayan, gaya ng kakayong ipinaliwanag.
Ano ang kailangang gawin ni Trump?
MH: Kaya, partikular, ang mga lehitimong kinatawan ng Imperyong Aleman noong 1871, na
hinahalal ng mga tao sa demokratikong halalan.
Sa totoo lang, hindi talaga ako tagasuporta ng partido.
Maaari ka ring magsagawa ng personal na halalan, upang makaboto ka para sa taong gusto mong mapili.
At siyempre, kailangang umupo ang mga Alyado sa mesa sa anumang kaso.
Kaya lahat ng apat na Alyado. Hindi gumaganap ng malaking papel ang Pransya.
Ang Rusya at Amerika ay likas na gumaganap ng pinakamahalagang papel.
At dito, siyempre, kailangang maganap din ang konkretong negosasyon tungkol sa kung paano unti-unting
bumalik sa demokratikong Imperyong Aleman ng 1871.
Ang konstitusyong ito ng 1871, na inilabas noong Abril 1871, ay demokratikong pinili sa pagitan ng iba't ibang partido:
ang Partido Sentro, na nauna sa CDU, at ang SPD ay umiiral na.
Pagkatapos ay pinayagan din silang bumoto sa silangang Alemanya.
At ito ay tinanggap nang may napakalaking mayorya, ang konstitusyong ito ay tinanggap.
Ang emperador ay sa esensya ay kinatawan lamang sa panlabas na mundo. Tulad ng isang ministro ng ugnayang panlabas.
Wala siyang anumang malalaking karapatan o katulad niyan.
Iniisip ng ilan na darating ang isang monarkiya at pagkatapos ay may isang tao na ihihiwalay mula sa isang emperador.
Ito ay isang konstitusyonal na monarkiya.
Ngunit ang emperador, gaya ng sinabi ko, ay tagapagsalita sa labas ng mundo.
At ang iba pa ay tinutukoy sa parehong demokratikong paraan.
Sa Reichstag, na hanggang ngayon ay nasa atin pa rin, nga pala.
Reichstag, hindi ito tinatawag na Reichstag sa Berlin nang walang dahilan.
Muling bubuuin ng mga lehitimong kinatawan ng Reichstag ang mga panukalang-batas, magtatakda ng
mga patnubay, atbp. sa mga demokratikong proseso.
Kaya hindi na kailangang mag-alala tungkol sa pagbabalik sa madilim na panahon o kung ano pa man.
Kahit noon pa man, ito ay nire-regulate sa isang napaka-demokratikong paraan.
Kla.TV: Oo, at kung tama ang pagkakaintindi ko, kailangang tiyakin ni Pangulong Donald Trump, kung siya ay nababahala sa
kalayaan ng mga Europeo, na halimbawa, dumating sa mesa ang mga kinatawan ng German Reich at
makipagnegosasyon para sa isang kasunduan sa kapayapaan.
At ano pa ang kailangan niyang gawin?
MH: Oo, siyempre, isang makabuluhang sitwasyon sa Alemanya ay pangunahing sinasakop tayo ng Estados Unidos.
May mahigit 30 malalaking base militar dito.
Malapit nang lumampas ang bilang ng mga sundalo sa bilang ng Hukbong Britanya.
Kaya hindi mo masasabi na hindi kami abala.
Epektibong nasakop na kami. Makikita mo iyan sa maraming base militar. Wala pa ring nagbago.
Ito ay tinatawag na Military Act, na nananatiling may bisa hanggang ngayon. Kasama rin ito sa Pederal na Gazeta ng Batas.
Masinsinan kong sinaliksik ang lahat ng ito. Kaya para akong mole.
Ginugol ko ang ilang araw sa mga silid-aklatan ng batas at natagpuan ko ang mga pinagkukunang ito.
Nakasaad din sa Pederal na Gazeta ng Batas noong 1994 na mananatiling ganoon ang lahat. Mananatiling nasasakop tayo.
Kaya tayo ay de facto at de jure na sinakop.
At hindi aalisin ni Trump ang kanyang mga tropa rito hangga't wala pa tayong kasunduan sa kapayapaan.
Kailangan itong ayusin. Wala pang mangyayari hanggang noon.
Maraming tinig ang nagsasabi, oo, mga Amerikano, panahon na para umuwi kayo.
Hindi iyon gagana dahil nasa isang lugar tayo na sinakop ng militar.
At wala nang mangyayari hanggang sa mapagkasunduan natin ito sa isang kasunduan sa kapayapaan.
At pagkatapos ay mababawi natin ang ating de facto na kasarinlan.
Kla.TV: Kaya, kung tama ang pagkakaintindi ko, kailangang tiyakin muna nina Donald Trump at ng kanyang
administrasyon na makipagkasundo ang mga legal na kinatawan sa isang kasunduan sa kapayapaan.
Pagkatapos ay kailangan niyang baligtarin ang okupasyon sa anumang paraan. MH: Tapusin mo na ito. Kla.TV: Tapusin mo na ito.
At huminto na lang at, sa praktikal na paraan, payagan ang Alemanya na muling gumana alinsunod sa konstitusyon nito
noong 1871 at sa mga institusyong pang-estado na itinatag noon.
Naiintindihan ko ba nang tama? MH: Tama ang pagkakaintindi mo.
Pangunahing saloobin ni Trump. Nakipag-ugnayan na ako sa kanya nang isang beses.
Tumugon siya sa akin kaagad. Namangha ako.
Pagkalipas ng ilang araw, sumagot siya sa akin. Sa pamamagitan iyon ng email.
Malinaw sa pagitan ng mga linya na sinasabi niya lang, "Sige, kayo ring mga Aleman, bahagi rin ito ng inyong usapin."
Ayokong masyadong makialam o magdikta.
May sapat na gagawin siya sa Amerika, sa Estados Unidos.
Kaya ipinahiwatig na nasa mga Aleman na bumalik doon at mabawi ang kanilang kasarinlan.
Ngunit siyempre, posible lamang ito sa mga negosasyon kasama si Putin sa ngayon. At si
Trump. Dahil iyon pa rin ang mga lehitimong batas.
Kla.TV: Sige. Kaya kailangan ding sumang-ayon si Trump kay Putin sa tanong tungkol sa Alemanya.
Dapat ding magkaroon ng talakayan. Dapat itong maging paksa ng pag-uusap.
At silang dalawa, marahil kasama ang Great Britain at Pransya, ay kailangang magpasya nang magkakasama: "Sige, maaari
kang bumalik sa dati mong kalagayan, alinsunod sa lumang konstitusyon na umiiral pa rin, at muling gumana."
Ngunit kung tama ang pagkaunawa ko, kailangang magmula ang inisyatiba sa
kapangyarihang sumasakop, na siyang magpapadali rito.
MH: Pareho. Isang proseso ito ng pagkakaisa.
At siyempre, may kailangang magsimula.
Napakasimple at napakaliit na hakbang para sa akin na nakontak ko siya man lang.
At alam niya nang eksakto kung ano ang nangyayari.
Dahil noong nakaraang lehislatibong panahon, sinabi niya na talagang gusto niyang
bigyan ang Alemanya ng kasunduan sa kapayapaan.
Ang katotohanang nasa kanya na ngayon ay maaari nang nagawa noon pa man.
Ngunit inilahad niya ito sa salita, at sigurado akong pamilyar din dito ang maraming tao.
At marahil ay wala namang ginawa ang marami tungkol dito dahil inakala nilang mayroon tayong parang kasunduan sa kapayapaan.
Hindi niya iyon sinasabi nang walang dahilan. Alam nila nang eksakto kung ano ang nangyayari sa Alemanya.
At sinabi ni Putin sa kontekstong ito na nais din niyang makipagkasundo ng kasunduan sa kapayapaan. Sa Alemanya.
Hindi lang niya alam kung kanino niya ito pipirmahan. Noong panahong iyon, si Merkel naman ang nasa turn.
At hindi siya ang lehitimong kinatawan ng German Reich.
Kaya inayos niya nang napakatumpak ang kanyang pananalita sa paikot na paraan. Kailangan mong bigyang-pansin iyon.
Kla.TV: Ngunit paano nga ba sinusuportahan ng pamahalaan ng Estados Unidos at pati na rin ng Pederasyong Ruso ito,
para lamang makarating sa mesa ang mga tamang kinatawan?
MH: Tulad ng sinabi ko, ito rin siyempre ay usapin para sa mga Aleman.
May mga kaibigan ako doon na may magagandang kontak sa embahada sa Russia.
At sinabi nila na maaari nating kausapin si Putin sa pantay na katayuan. Siya ay bukas.
Kung magpapadala tayo ng mga kinatawan, kahit pansamantala lamang, hindi niya isasara ang pinto.
Nagawa na naming ipaliwanag iyon sa mga tao sa embahada at sa aming sarili, gaya ng sinasabi. Bukas ang mga pinto.
Nasa atin ang tungkulin na tiyakin na tinatanggap tayo bilang pantay, na isinasagawa rin natin ang mga
hakbang na ito, at na nag-aabot tayo sa isa't isa.
Dahan-dahan nang lumalapit iyon para sa Alemanya.
Kla.TV: Isang kawili-wiling punto, Dr. Haug.
Maganda. At maaari mong basahin ang tungkol sa marami sa mga bagay na ito, marahil sa iyong libro.
MH: Nandoon lahat, lahat ng legal na teksto, ang kasaysayan; siniyasat ko nang masusi at lubusan ang lahat.
Hindi ako walang kapintasan. Laging may mga bagay na mas alam ng iba.
Maganda, natutuwa akong marinig iyan. Palagi akong gumagawa ng mga bagong edisyon.
Ito ang ikalawang edisyon, kung saan pinalawak at pinagyaman ko ang kabuuan nito ng karagdagang mga pananaw.
Ngunit ang lahat ng nilalaman nito ay masusing pinag-aralan.
Kla.TV: Napakahusay. Dr. Haug, maraming salamat sa pagbibigay sa amin ng kaunting pananaw sa mga lihim ng German Reich.
Kakatukituki pa lang tayo sa ibabaw, siyempre, pero kawili-wili itong marinig.
Ibig sabihin nito ay nasa mga Aleman na mismo ang pananagutan.
At handa ang mga puwersang sumasakop na makinig at suportahan ang mga ito.
MH: Sa anumang kaso. Sa aking karanasan, kahit papaano.
Kung hindi, hindi sana dumating nang ganoon kabilis ang tugon kay Trump, halimbawa, at sa mga kinatawan mula sa Russia.
Kla.TV: Mahusay. MH: Maraming salamat. Kla.TV: Oo, wala kang dapat ikabahala. MH: Nais kong sabihin sa
puntong ito na nagawa kong maiparating ang isang bagay.
Nasa ibabaw pa rin. Maaaring magkaroon ng mga follow-up na panayam kung saan tayo'y magpapalalim nang kaunti dito at doon.
Depende. Makakatulong iyon. Maraming salamat.
Kla.TV: Napakaganda. Salamat sa iyong kagustuhang tumulong. MH: Salamat.