Maraming salamat kay Flavio von Witzleben sa mabuting pagbibigay ng pahintulot na ipalabas ang sumusunod na panayam!
Ang pangunahing pakialam ni Trump ay kay Donald Trump, at palagi na itong ganoon.
At ngayon ay hinaharap natin ang bagong mRNA, na may mas sopistikadong sistema ng sensura.
Makakakuha tayo ng AI para sa pangkalahatang mass surveillance, at pagkatapos, Pag-uusapan natin si Musk mamaya, at titingnan
kung paano ang OpenAI kasama si Sam Altman, at kung anong uri ng tao siya, at kung paano ito nauugnay sa pakikipagsosyo ng SpaceX
sa, halimbawa, WISeKey sa Switzerland – may mga eID na solusyon para sa mga pamahalaan na "out of the box", ibig
sabihin, mga turnkey na solusyon sa eID para sa industriya.
Hindi ko alam kung hanggang saan dapat itong tumugma sa aking ideya ng kalayaan at kung bakit hindi ito pinapansin ng mga tao.
Kaya, minsan ang mga Demokratiko ang Deep State, sa ibang pagkakataon naman ay ang mga Republikano.
Noong panahon ni George Bush, ang mga Republikano ang Deep State.
Pagkatapos ay dumating ang mga mabubuting demokrata at si Obama kasama ang kanyang programang Hope at lahat ng iyon.
Noon, ang mga Demokratiko ang mga mabubuting tao, sila ang nanalo.
At ngayon, ang mga Demokratiko ay muli nang Deep State. Ngayon, ang mga Republikano ay muli nang kontra-Deep State.
Palaging napakasarap makita ang Hegelian na dialektika ng dominasyon doon.
Panayam: Mahal na mga manonood, maligayang pagdating sa isa na namang pag-uusap sa aking channel.
Ngayon, nais kong ituon ang pansin sa dalawang makulay at makapangyarihang indibidwal, na sina:
Ang kasalukuyang Pangulo ng Estados Unidos na si Donald Trump at ang pinakamayamang tao sa mundo, si Elon Musk.
Sa layuning ito, tinatanggap ko ang mamamahayag at publicist na si Tom-Oliver Regenauer, na kilala sa
kanyang kritikal at imbestigatibong pananaliksik.
Magandang umaga, Tom, sa Switzerland.
Magandang umaga, Flavio. Salamat sa paanyaya.
Oo, maraming salamat sa paglaan ng oras mo ngayon.
Ang dahilan ng ating pag-uusap ay ang iyong bagong libro, na ilalathala sa ika-5 ng Pebrero.
Ang pamagat nito ay "Hopium".
At sa aklat na ito, naglathala ka rin ng dalawang artikulo kung saan lubos mong tinalakay ang mga taong
kakabanggit ko lang, sina Elon Musk at Donald Trump.
Ngunit bago tayo sumabak sa iyong kahanga-hangang pananaliksik sa background ng kasalukuyang pangulo ng Estados Unidos, ano
nga ba talaga ang tinatawag na hopium na ito, mahal kong Tom?
Oo, ang hopium ay isang pinaghalong salita na binubuo ng hope at opium, ang pangunahing
sangkap ng heroin, na minsang na-patent ng Bayer.
At siyempre, ito ay isang termino na maaaring ipakahulugan sa iba't ibang paraan.
Ang pambungad ng aklat ay naglalaman ng isang magandang sipi mula kay Nietzsche:
Pag-asa, ang pinakamasama sa lahat ng kasamaan, dahil pinapahaba nito ang pagdurusa ng tao.
At sa tingin ko ay tama iyon, dahil siyempre maraming tao ang naglalagay ng kanilang pag-asa sa mga nangyayari ngayon, sa mga
kasalukuyang kaganapan, na ang ilan ay tunay na positibo o bagay na dapat ikaligay – ngunit sa pagmamadali ng tinatawag na
"hopium", kung maaari ngang tawagin itong ganoon, agad nilang napapabayaan ang mga
katotohanan o ang mga nangyayari sa likod ng eksena.
Kaya, nire-record namin ito isang araw bago ilathala, na nangangahulugang pag ipalabas
namin ito, malamang na nailabas na ang libro.
At oo, kapag binasa mo ang mga artikulo sa aklat, agad mong mapagtatanto na ang isang halalang pampanguluhan tulad ng
nabanggit mo, kasama si Donald Trump, sa huli ay hindi nagpapasimula ng anumang bagay, at
hindi nito binabago nang malaki ang anumang bagay.
Maaari siyang pumirma ng kahit ilang dekreto at maglabas ng kahit ilang kautusang ehekutibo ayon sa gusto niya, ngunit sa huli, ang
malaking adyenda—ang meta-lebel ng mga layunin sa pagpapanatili ng UN, eID, at mga pag-unlad na teknokratiko—ay
hindi magbabago dahil sa isang halalang pampanguluhan, kahit na maganda na nawala na ang DEI sa isang lugar.
Naipahayag na iyon lahat, kaya maaari na nating pag-usapan muli.
Hopium – sa esensya ay kombinasyon ng pag-asa at droga – at sa kasamaang-palad ay isang sedatibo na nakaapekto sa maraming tao
na inakala nating kritikal sa dominasyon at tiraniya sa pangkalahatan, ngunit ngayon ay kailangan nating
kilalanin na ito ay totoo lamang hangga't muling makabalik sa kapangyarihan ang kanilang sariling bula.
At palagi itong napapansin sa Amerika.
Minsan ito ay ang mga Demokratiko ng Malalim na Estado, sa ibang pagkakataon naman ay ang mga Republikano.
Noong panahon ni George Bush, ito ay ang mga Republikano, ito ay ang Deep State.
Pagkatapos ay dumating ang mabubuting mga Demokratiko, kasama si Obama at ang kanyang programang Hope at lahat ng iyon, at
naging mabubuting tao ang mga Demokratiko, at sila ang nanalo.
At ngayon ang mga Demokratiko ang Deep State, ngayon naman ang mga Republikano ay muli nang kontra-Deep State.
Palaging napakasarap makita ang Hegelian na dialektika ng dominasyon doon.
--
Oo, at ngayon ay naantig mo ang isang napakakontrobersyal na bagay. Iyon ay ang iyong pagtataya sa sitwasyon, na hindi
magdudulot si Donald Trump ng anumang mahahalagang pagbabago.
Ipinaliwanag mo rin nang detalyado ang buong bagay sa isang artikulo na may pamagat na
"Trump Reloaded" noong kalagitnaan ng Nobyembre.
Ngunit kung titingnan natin ang sitwasyon ngayon sa simula ng Pebrero, mga tatlong linggo matapos maupo si Donald Trump sa
puwesto, makatarungang tapusin na sa pamamagitan ng mahigit 200 na executive order na kanyang pinirmahan, siya ay nagpapatuloy
ng isang makabuluhang pagbabago, isang makasaysayang pagbabago.
Kakatapos lang isara ang pederal na ahensiyang USAID .
Sa oras ng pagre-record namin ng pag-uusap, may malalaking demonstrasyon na nagaganap
sa Estados Unidos, kaya ito ay nangyayari.
Inanunsyo niya na ilalabas niya ang mga talaan ni Kennedy, at inanunsyo rin niya na nais niyang umatras mula sa WHO.
Mayroong isang kautusan na nagbabawal sa sensura ng estado, at opisyal na ngayon ay dalawa na lamang ang kasarian.
Maaari kong ipagpatuloy ang listahang ito nang matagal. At ngayon ay dumating ka, mahal kong Tom, at sinasabi
mong hindi, hindi magbabago nang malaki si Donald Trump.
Paano ka nakarating sa konklusyong iyon?
Aba, ang tanong ay kung gaano katagal dapat ang presentasyon.
Kaya, tinatalakay ng artikulo ang ilang bagay.
Kaya susubukan kong dumaan muli rito nang sunod-sunod.
Oo, una sa lahat, hindi totoo na tinatapos ang USAID.
Sinasabing ang tamang pamagat ay dapat basahin bilang "Ang kumpanyang front ng CIA ay nagsanib sa ministeryo."
Dahil sa katunayan, inaasahan itong ilipat lamang sa Kagawaran ng Estado ng Estados Unidos at maisama rito.
At ang USAID ay isang organisasyong panakip para sa CIA; matagal na itong alam.
At maraming aktibidad para sa pagpapalit ng rehimen ang isinagawa ng USAID at ng National
Endowment for Democracy sa Timog Amerika partikular.
At kaya, ang tunay na pamagat ay: Ang kumpanyang front ng CIA ay nagsanib sa ministeryo.
Sa tingin ko, hindi ito ang paraan para talunin ang Deep State.
Sa kabilang banda, siyempre kailangang sabihin na sa usaping sensura, hindi na kami nagsasagawa nito.
Sa isang paraan, mawawalan ng kapangyarihan ang network ng pagsusuri ng katotohanan, at mawawalan din ng
kapangyarihan ang industriya ng pagsusuri ng katotohanan.
Sa isang banda, nakapagpapalakas ito ng loob, ngunit hindi nito pinapansin ang katotohanan na hindi na
kailangan ang industriya ng pagsusuri ng katotohanan.
Gumagana ito sa isang teknokrasya, gaya ng alam natin mula sa Twitter: huwag ihalo ang kalayaan
sa abot ng impormasyon sa kalayaan sa pagsasalita.
Kaya, limitado lamang ang saklaw.
Ibig sabihin nito, hindi na kailangang magsala ng nilalaman dahil napaka-advanced na ng mga algorithm at AI na
posible nang awtomatikong salain ang mga boses na ayaw mong makita sa espasyo ng debate.
Kaya hindi ko na kailangang pumunta roon at sabihing dapat i-censor si Ginoong Regenauer at ilagay sa
blacklist, tapos kanselahin ang kanyang account at burahin ito, dahil mukhang hindi demokratiko iyon.
Masisiguro kong nakaayos ang lahat sa likod ng eksena kaya kahit na may sampu-sampung libong tagasunod siya sa Twitter o
X, makakakuha lang siya ng 20 likes o walang makakakita rito.
Ito ang modernong anyo ng teknokrasya na kasalukuyan nating nasasaksihan, at hindi na ito
nangangailangan ng mga tagasuri ng katotohanan.
At kapag nakita natin na gusto niyang ilathala ang ilang mga file tungkol kay Kennedy, maaaring ayos lang iyon.
Kaya, siyempre, ang tanong ay—alam ng bawat Amerikano—nagpalipas ako ng maraming oras sa Amerika, nagtrabaho rin ako roon nang
matagal—na pinatay si John F. Kennedy ng pamahalaang Amerikano.
Kung talagang lalabas ang anumang dokumento, gaya ng ipinahihiwatig, na nagsasabing
si Lyndon B. Johnson ang nagbigay ng utos.
Saang antas binabago ng iyon ang konklusyon na naabot na natin, na pinatay siya ng sistema?
Hindi ito isang rebolusyonaryong malaking rebelasyon. Ganoon din ang listahan ng mga kliyente ni Epstein.
Una, walang listahan ng mga customer dahil kilala na ang lahat ng mga customer.
Ngunit ang tanong ay, kailan nga ba may sinuman ang kakaharapin ng kaso o ipaproseso, maliban kay Ghislaine Maxwell na nakakulong
sa isang bilangguan, at kay Donald Trump, na nang tanungin tungkol dito sa isang press
conference ay nagsabi, "Hangad ko ang kanyang ikabubuti."
Kaya kapag tiningnan mo ang lahat ng ito, lahat ng mga kautusang ito, kasama na ang pagtatanggal ng DEI , nasisiyahan ang kanyang
bula na si Ross Ulbricht, na nag-imbento ng Silk Road, isang deep web na plataporma, isang darknet na
plataporma kung saan ibinenta ang mga droga, ay nakalaya.
Siyempre, hindi naman talaga niya ginawang siya ay mapagsampahan ng kaso, pero tila nakakalimutan ng mga tao na
nagpalipas din siya ng apat na taon sa selda habang si Donald Trump ay unang naging pangulo.
Hindi rin napatawan ng pardon sina Edward Snowden at Julian Assange hanggang ngayon.
Kaya ang mga taong tunay na karapat-dapat dito, kung susundan mo ang kanilang kuwento, ay hindi pa rin nakatanggap ng
anumang pardon, at ginugol ni Ross Ulbricht ang buong apat na taon ng unang termino ni Donald Trump sa bilangguan.
Walang nakaisip niyan din.
Para sa akin, parang namimigay lang ako ng kendi, namimigay ng bonus, binibigyan ang mga tao ng dahilan para magdiwang, habang
sabay na inaanunsyo ko sa ikalawang araw ng aking inagurasyon na gusto kong mag-invest ng 500 bilyon sa AI at magtayo ng AI mRNA
platform kasama sina Sam Altman at OpenAI at yung ano nga ba ang pangalan niya, Ellison o kung sino pa
man, mula sa Oracle , na isa ring kumpanya ng CIA.
Kaya hindi naman iyon ang eksaktong naiintindihan ko sa 'Defeat the Deep State'.
Kaya, kung titingnan mo ito nang detalyado, at sumisid nang mas malalim ang artikulo sa mas malalalim na pagkakaugnay at sa
kuwento ni Donald Trump, agad mong makikita na si Donald Trump ay pangunahing nakatuon sa sarili niya, at palagi
nang ganoon, at ngayon ay hinaharap natin ang isang mas sopistikadong network ng sensura sa bagong mRNA.
Makakakuha tayo ng AI para sa pangkalahatang mass surveillance.
Kung titingnan natin si Musk, na tatalakayin natin mamaya, at isasaalang-alang ang OpenAI kasama si Sam Altman at kung anong
uri ng tao siya, at kung paano ito nauugnay sa pakikipagsosyo ng SpaceX sa WISeKey sa Switzerland, halimbawa, may mga eID na
solusyon para sa mga pamahalaan na handa nang gamitin, ibig sabihin, mga turnkey na eID na solusyon para sa industriya.
Hindi ko alam kung hanggang saan dapat itong tumugma sa aking ideya ng kalayaan at kung bakit hindi ito pinapansin ng mga tao.
Kaya talagang halata, nandoon na lahat ng impormasyon, at kumikilos ang mga tao nang kasing padalus-dalos at kasing
inosente sa kanilang mabuting paniniwala sa isang bagong pinuno, gaya ng ginawa nila noong panahon ng Corona, nang bulag
silang sumunod sa estado nang sabihin nitong: ligtas at epektibo ito, kaya ligtas ito at gumagana ang bakuna.
Sa huli, pareho lang ang pag-uugali.
Kaya, sa mga taong inakala na pabor sa kalayaan para sa lahat, sa isang payat na estado at walang tiraniya o awtoridad, malawak
na kinikilala ngayon na hindi iyon ang totoo, kundi tinatanggap nila ang awtoridad kapag ang tamang hari ang nasa kapangyarihan.
At sa artikulong ito, sinuri mo rin nang mabuti ang kuwento ng buhay ni Donald Trump at kinwestiyon ang isa sa kanyang mga
pangunahing salaysay, na siya ay nakatanggap lamang ng maliit na pautang na isang milyong dolyar ng US mula sa kanyang ama na
si Fred Trump bilang panimulang puhunan noong siya ay bata pa.
Nasaliksik mo na ang salaysay na ito ay nakasalig sa hindi matibay na pundasyon.
Ano ang nagpapaisip sa iyo niyan, at ano ang mga pangunahing pangyayari sa karera ni Donald Trump bilang
isang higanteng negosyante ng real estate noong dekada 1970 at 1980, ayon sa iyong pananaliksik?
Oo, sa prinsipyo, siyempre, nagsisimula ang kuwento sa isang kasinungalingan sa murang edad.
Palagi niyang gustong sabihin na siya ang dakilang negosyanteng nakapagtayo ng napakalaking imperyo gamit ang isang milyong iyon.
Iyon ang kuwento ni Donald Trump.
Ngunit sa katotohanan, ganito ito – at hindi ito mula sa aking pananaliksik, kundi inukay ko lang muli; sa tingin ko ay ang New
York Times ang sumulat ng mahabang artikulo tungkol dito noon – na si Fred Trump, ang ama, ay kinita ang karamihan ng kanyang
pera mula sa mga proyektong pabahay, na ngayon ay karamihang ghetto na sa Amerika o New
York, at sa katunayan ay mula sa mga subsidiya.
Kaya mga pampublikong proyekto sa konstruksyon iyon, at ganyan niya kinita ang malaking pera.
At mula pa noong siya ay walong taong gulang, naglilipat siya ng pera kay Donald Trump,
buwan-buwan sa mga naka-block na account o kung ano pa man.
Ibig sabihin nito ay milyonaryo na si Donald Trump sa gulang na walo.
At noong siya ay nasa unang bahagi ng kanyang dalawampu't gulang o sa edad na 18—hindi ko na eksaktong maalala—sinasabi sa
artikulo na inilipat na ni Fred Trump sa kanya ang pagmamay-ari ng isang kompleks ng mga ari-arian, isang kompleks
ng mga gusali na may mga apartment, na siya ang nagpatakbo.
Kaya mayroon na siyang milyon-milyon, o mas tiyak na ilang milyon, bago pa man siya talagang
naging managing director sa kumpanya ng kanyang ama.
Pagkatapos, ang pangalawang hinto ay ang Mafia ng New York.
Noong dekada '70 at '80, karaniwang gawi iyon sa New York. Hindi ka maaaring maging malaking negosyante sa real estate kung wala
kang ugnayan kay "Fat Tony" Salerno at sa iba pang mga pamilya.
Kung hindi, hindi ka nakakuha ng semento, o mabilis na nasunog ang mga gusali, o kontrolado nila nang husto ang
unyon, ang Teamsters (unyon ng mga manggagawa sa transportasyon), at iba pa, kaya walang magagamit na manggagawa.
Kaya kinailangan mong makipagtulungan sa Mafia, at ganoon ang ginawa ng lahat ng mga magnate sa real estate.
Ngunit si Donald Trump ay sa mas malaking antas at sa paraang hindi pangkaraniwan kumpara sa kanyang mga
kakumpitensya, na nagbigay sa kanya ng kalamangan sa merkado.
Kaya palagi niyang itinanggi na nakipagkita siya kay "Fat Tony" Salerno.
Iyon ang capo di tutti i capi , oo, noon sa New York.
Naniniwala ako sa pamilyang Genovese.
Mayroong limang pamilya, ang Limang Pamilya, at kitang-kita ang pakikipagtulungan dahil kung hindi niya naging kaibigan si "Fat
Tony" Salerno o nakipagtulungan sa kanya sa anumang paraan, hindi siya makakakuha ng semento, na kinailangan
niyang bilhin sa napakataas na presyo, ngunit kahit ganoon, natapos naman ang kanyang mga gusali.
Kaya isa pa iyon na yugto, ang kolaborasyon ng mafia kay "Fat Tony", na kilala rin mula sa The Simpsons, at sa
huli, iyon ang modelo para sa karakter sa The Simpsons.
At ang pangalawang hinto na lumitaw na ay si Roy Cohn, ang abogado ng Mafia.
Siya ang kumakatawan sa lahat ng pamilya ng Mafia noon at namuhay nang maluho sa New York, na may mga orgy, party, at droga, ngunit
bukod sa Mafia, mayroon din siyang napakagandang koneksyon at ugnayan sa FBI at CIA,
kabilang ang mga direktor at nakatataas na pamunuan.
Ibig sabihin, ganoon nga; hindi ito basta-basta—hindi walang dahilan kung bakit siya ang pangunahing
tauhan sa mga imbestigatibong aklat ni Whitney Webb na "One Nation Under Blackmail."
Ito ay isang pangunahing tauhan na nagsilbing tulay sa pagitan ng itaas at ibabang mundo, sa pagitan ng
organisadong krimen at ng komplekso ng lihim na serbisyo.
At siya ang abogado ni Donald Trump sa loob ng maraming dekada.
Kaya napakalapit na koneksyon iyon.
Sila ay magkalapit at mabubuting magkaibigan.
At kung titingnan mo pa nang mas malalim, nang magkaroon siya ng kanyang mga unang malalaking proyekto at aktwal nang mapasama sa
listahan ng Forbes bilang isa sa pinakamayamang Amerikano, sa isang punto ay hindi
naging maganda ang takbo ng kanyang mga casino.
May ilang tao pa ring nakakaalala; alam ito ng mga nakatatandang mambabasa at tagapakinig nang ang Taj
Mahal at iba pang mga casino ay humaharap sa pagkalugi.
Si Donald Trump ay halos bangkarote, at walang bangko ang magpapautang sa kanya.
At pagkatapos ay dumating si Wilbur Ross, isang investment banker na 24 na taon na ang nakalipas ay naging managing
director sa Rothschild Inc., Rothschild Bankruptcy Advisory.
At sa isang punto, nakita niya sa kalye, ayon sa isang panayam sa Forbes magazine, na si Donald Trump ay isang ganitong uri ng
tauhan na ang mga tao ay tumitigil sa tabi ng kanyang limusina, pumapalakpak, at sa hindi maipaliwanag
na paraan ay gustong makakuha ng bahagi kay Donald.
At sinulat ng Forbes magazine na ang Rothschild Inc., ibig sabihin ay Rothschild Bank, ay halos nag-iisa lamang na
nagbigay ng kredito kay Donald Trump, kaya nailigtas ang kanyang kompleks ng negosyo at ang kanyang mga ari-arian.
Pinayagan siyang panatilihin ang limampung porsyento.
Gayunpaman, nangangahulugan ito na 50 porsyento ay napunta sa Rothschild Inc., at si Wilbur Ross ang
pangunahing tao, ayon sa headline ng Forbes magazine, na utang na loob ni Donald Trump sa loob ng 32 taon.
At, kawili-wili, ang unang termino, ang Kalihim ng Kalakalan at miyembro ng gabinete ni Trump ay si Wilbur Ross,
na iniwan ang Rothschild Inc. at pagkatapos ay naging Kalihim ng Kalakalan sa ilalim ni Trump.
Kaya mabilis mong makita kung sino ang pakiramdam ni Donald Trump na may koneksyon sa kanya sa
isang tiyak na paraan, ayon sa Forbes magazine.
Hindi ako ang nagsasabi niyan, kundi ang mga katotohanan at ang Forbes magazine.
At saka, siyempre, nariyan ang umiikot na pinto, kung saan ang isang katulad niya ay nagiging
Ministro ng Kalakalan, at may mga dahilan din para diyan.
Iyon ay, siyempre, isang paraan ng pagsasabi ng salamat sa halos pagliligtas mo sa kanyang karera.
Dahil kung wala si Wilbur Ross, tiyak na nabangkarote si Donald Trump sa kompleks ng Taj Mahal at sa mga kuwento,
nagkalugi at hindi na muling lumitaw sa listahan ng Forbes.
At hindi nagtagal matapos pumasok ang bangko, muli siyang napabilang sa listahan ng Forbes at nagawang
ipagpatuloy ang pag-promote ng kanyang imahe bilang sobrang mayamang super-entrepreneur.
At iyan ay isang maikling sipi lamang.
Ang artikulo ay napakahaba, at maaari ka pa ring lumihis sa iba't ibang paksa sa kaliwa't kanan. Pero sa
tingin ko, sapat na iyon para sa isang pangkalahatang-ideya.
Pero sa tingin ko, sapat na iyon para sa isang pangkalahatang-ideya.
Maaari pa akong magtanong ng ilang katanungan, ngunit dahil marami pa tayong kapanapanabik na paksa sa unahan, inirerekomenda
ko lamang na basahin ng mga manonood ang artikulong ito.
Nakasama mo rin ang napakaraming sanggunian.
Kaya lahat ng iyon ay nakatuon din at mapapatunayan.
Tumungo tayo sa isa pang pag-unlad na sa tingin ko ay napaka-kapana-panabik, ito ang
pagpapanumbalik ng kalayaan sa pagsasalita.
Ang pagpapanumbalik ng kalayaan sa pagpapahayag sa Estados Unidos ay kasalukuyang isang malaking paksa ng talakayan, lalo
na sa Estados Unidos, ngunit siyempre pati na rin sa Alemanya.
Si Mark Zuckerberg na nakaupo kay Joe Rogan at pinag-uusapan kung paano siya sinensor at pinigilan ng administrasyong Biden.
Habang sinusubukan ni Elon Musk na maibalik ang kalayaan sa pagsasalita sa pamamagitan ng Twitter.
At kay Donald Trump naman, na noong araw ng kanyang inagurasyon, ika-20 ng Enero, ay pumirma ng isang kautusang ehekutibo
na pinamagatang, at binabanggit ko, "Pagtataguyod ng Malayang Pagsasalita at Pagwawakas sa Sensura ng Pamahalaan".
Ipinagbabawal ng kautusang ito sa mga pederal na opisyal na gumawa ng anumang kilos na labag sa konstitusyon at maglilimita
sa malayang pagsasalita ng isang mamamayang Amerikano.
Kaya, Tom, may sasabihin ka ba bilang tugon?
Mayroon bang anumang kontrang argumento?
Oo, minsan sinabi ni Idi Amin na kaya niyang garantiyahan ang kalayaan sa pagsasalita, ngunit
hindi ang kalayaan pagkatapos ng pagsasalita.
Ganito ang tunog, higit o kulang.
Kaya, sa isang banda, inilabas ang ganoong kautusan, at sinasabi sa kautusang ehekutibo na ibabalik ang
kalayaan sa pagsasalita alinsunod sa konstitusyon.
Ilang araw pagkatapos, gayunpaman, napagpasyahan na ang mga taong nagpapahayag ng mga slogan na "anti-Semitiko," ibig sabihin, ang
mga taong nakatuon sa pagtutol sa genocide sa Gaza at nagsasabing sa paanuman 62,000 na pagkamatay—naniniwala
akong iyon na ngayon ang opisyal na bilang—ay marahil hindi na ganap na pagtatanggol sa sarili.
Kahit na wala nang matira sa bansa. O sa Gaza Strip, dapat deportahin ang mga tao.
Hindi ko alam kung gaano katwiran na sabihin, sa isang banda, na itinatag natin ang ganap na kalayaan sa pagsasalita, at sa
kabilang banda, agad itong nililimitahan muli at sinasabing, "ang mga taong laban sa Israel, oo" – at kailangan mong
pag-iba-ibahin ang Israel, ang Hudaismo, at ang Siyonismo.
Oo, at ang mga taong tutol sa Siyonismo – na sa huli ay pasismo, isang segregatibong modelo ng pamamahala at pag-iisip – kailangan
mo lang basahin si Theodor Herzl o mga katulad na akda. Sinumang magsalita laban dito, oo, at
magkritika sa genocide, ay maaaring ideporta.
Hindi talaga iyon magkasya.
Bukod dito, si Mark Zuckerberg at ang kanyang kumpanyang Facebook, na katulad ng Google ay itinatag gamit ang pondo ng
CIA, ibig sabihin ay In-Q-tel o sa pamamagitan ng Unibersidad ng Harvard at ng mga programa at ng Edge
Foundation – na lahat ay napakalapit sa pamahalaan.
At ang Facebook, bilang kahalili sa proyektong LifeLog, ay talagang nag-online isang araw matapos ang LifeLog.
Noong isang pagkakataon iyon, hindi ko matandaan nang eksakto kung anong buwan, pero sa tingin ko mga Pebrero iyon, 2004. Sa
isang araw, siguro noong ika-3 o ika-5 ng Pebrero, 2004, biglang nag-offline ang proyektong LifeLog ng DARPA dahil sa
malaking kontrobersiya mula sa mga tagapagtanggol ng datos.
Dahil dapat gumawa ng timeline para sa bawat mamamayan ng Estados Unidos na naglalaman ng lahat ng kanilang mga larawan, mga
transaksyon sa credit card, mga lugar na napuntahan nila, kung saan naka-log in ang kanilang mobile phone o
iba pang mga aparato, mga booking sa paglalakbay, atbp., pati na rin ang pag-upa ng sasakyan.
Sobra na iyon para sa mga awtoridad sa proteksyon ng datos, kaya opisyal itong tinapos sa Parlamento, sa Kongreso,
at ipinahinto, at kinabukasan ay muling nag-online ang Facebook na may eksaktong parehong mga tampok.
At ngayon, lahat ay kusang-loob na naglalagay ng kanilang datos doon.
Kaya naman lahat ay nakaupo kay Joe Rogan, na palaging ipinapakilala ang sarili bilang isang
kritikal na mamamahayag o kritikal na podcaster.
Ngunit halimbawa, nakaupo doon si Peter Thiel, ang boss o tagapagtatag ng Palantir, ang pinakamakapangyarihang
kumpanya sa pagsubaybay sa buong mundo, na ang teknolohiya ay ginagamit din sa Alemanya, ngayon sa buong bansa.
Nang isinulat ko ang artikulo tungkol kay Thiel noong nakaraang taon, na kasama sa libro, dalawang pederal na estado
lamang ang gumagamit nito, ngunit ngayon lahat ng pederal na estado ay gumagamit na ng teknolohiyang Palantir.
Gumagawa sila ng "predictive policing", na parang sa "Minority Report".
Ito ang mga taong nagsisikap pigilan ang mga krimen bago pa man ito mangyari, at sa Estados Unidos ay mayroon ding bagong batas
laban sa paglilinis ng pera na naglalayong pigilan ang paglilinis ng pera sa punto kung saan ito pinakamalamang na maganap.
Paano mo balak gawin iyon?
At kahit hindi iyon tama, paano ipapaliwanag ng mga maling inakusahan pagkatapos na
wala silang intensyong gumawa ng anumang bagay?
Paano mo magagamit ang iyong pananalita para makalabas ka rito at ipagtanggol ang sarili laban sa "predictive policing"?
At iyan ang ginagawa ng Palantir.
Kaya ang lahat ng usaping ito tungkol sa "pagbabalik ng kalayaan sa pagpapahayag o kalayaan sa
pagsasalita" ay puro kampanya lang para sa imahe.
Pagkatapos, pumupunta ang mga tao kay Joe Rogan, tulad ng ginawa nina Thiel at Zuckerberg.
Doon, nagaganap ang mga kaaya-ayang pag-uusap sa loob ng tatlong oras sa antas ng "bro at buddy".
Magkasundo talaga ang lahat at tila napaka-komportable ng lahat, gaya ng sabi nila, napakasarap at napaka-snug.
Walang kahit isang kritikal na tanong para kay Peter Thiel – hindi tungkol sa komite ng pamumuno ng Bilderberg, ni sa antas ng
pamamahala, kung saan siya ay naging miyembro nang matagal na.
Walang tanong tungkol kay Palantir o sa kanyang patay na baklang kaibigan na natagpuang nakahiga sa harap ng
gusali sa isang punto, ang kanyang minamahal, na opisyal na itinuturing na pagpapakamatay.
Walang kahit isang kritikal na tanong. Pareho rin sa Facebook.
Walang tanong kay Zuckerberg tungkol sa LiveLog, walang tanong tungkol sa koneksyon ng CIA sa likuran, tungkol sa permanenteng
pagsubaybay, tungkol sa iskandalo sa datos o anumang iba pa.
Ang pinakamababaw na antas lang ng inaamin ng isang tao: "Oh, ang masasamang mga Demokratiko ang pumilit sa amin
na magsala. At ngayon ay magiging maayos na ang lahat."
At makikita mo iyon sa katotohanang ang unang palabas ni Joe Rogan pagkatapos ng halalan kay Donald Trump ay nagsimula sa pagsabi
ni Joe Rogan ng pariralang "Talagang gumagana ang demokrasya."
Oo, hindi kailanman gumana ang demokrasya dati, palaging maling tao ang nasa kapangyarihan, ninakaw ang halalan, lahat
ay kakila-kilabot. Ngunit ngayon gumagana na ang demokrasya.
Ngayon ay napili na ang tamang tao. Kamangha-mangha.
Ang tamang tao, na pagkatapos ay namamahala sa labas ng lahat ng demokratikong proseso
at nang walang mga pamamaraan ng lehislatibo.
Kaya kung inaangkin ng mga tao na sila ay mga demokrata, dapat muna nilang simulan ang pagbatikos sa
katotohanang palagi siyang naglalabas ng mga kautusan.
Kaya ang 200 na executive orders ay hindi talaga demokratiko.
Parang ganoon lang kapag pinatay ng hari sa kastilyo ang matandang hari, saka siya umuupo at
pumipirma ng sunud-sunod na kautusan. Ito ay diktadura.
At pagkatapos ay lalabas ka at kailangang gawin iyon sa ganoong paraan.
Nasaan ang mga pamamaraan sa lehislatura at mga demokratikong proseso sa lahat ng ito?
Iyon ay lubos na kontra-demokratiko – kung naniniwala ka sa demokrasya.
At siyempre, kailangang sabihin na ang ilang mga kautusan ay na-bawi na.
Ang Estados Unidos ay isang pederal na estado. Hindi ganoon kadaling pamahalaan ito nang direkta.
Ngunit baka balikan natin ang malawak na larawan.
Dahil masasabi ko, o nauunawaan ko ang pangunahing mensahe ng iyong artikulo tungkol kay Donald Trump na
nais na niyang lumayo sa mga target na ESG na ito .
Mula sa "left-woken agenda" patungo sa "Responsible Business to Rebuilding Trust" na agenda na nakasentro sa WEF at Klaus Schwab.
Kaya maaari mo bang ipaliwanag iyon nang mas detalyado para sa aming mga tagapakinig?
Dahil sa ngayon, narinig ko rin nang paulit-ulit ito sa ilang panayam na isinagawa ko para sa aking
channel, na si Donald Trump ang magdudulot ng wakas ng pamumuno ng "woke left" sa Estados Unidos.
Pero sinasabi mong oo, tama iyon. Pinapaniwalaan mo rin ang palagay na ito, ang haka-hakang ito.
Ngunit sinasabi mo na pinalitan lang ito ng isa pang adyenda na kasing-malupit din, na iniharap lamang sa ibang kalagayan.
Kaya, maaari mo bang ipaliwanag iyon? Paano nagaganap ang pagbabagong-kwento na kasalukuyang nangyayari?
Oo, siyempre, naisulat ko na ito noong tag-init ng 2023, nang unang inanunsyo ito ng mga taong talagang
may sasabihin, na tunay na nakapagpapabago sa mundo.
At hindi karaniwang sila ang mga pangulong nagpapakita ng kanilang mga adyenda sa telebisyon sa atin.
Bueno, iyon si Lynn Forester de Rothschild, halimbawa.
Pagkatapos, sa tingin ko noong Agosto 2023, nakalabas siya sa Bloomberg at CNN o CNBC at sinabi sa mga panayam na ang buong
paksa ng "ESG", "Environmental Social Governance", "DEI" at iba pa ay dapat literal na,
at ako'y nagsi-sipi, "itapon sa basurahan".
Maaari mo bang ipaliwanag kung ano ang "ESG" at "DEI" at kung ano ang ibig sabihin nila? Hindi ako sigurado kung pamilyar
ang lahat ng ating mga tagapakinig sa mga terminong ito.
Oo, siyempre. Kaya, ang "Environmental Social and Governance" ay "ESG".
Sa prinsipyo, nangangahulugan ito ng pagsunod sa mga prinsipyo sa isang paraan na magiliw sa kapaligiran at
panlipunang responsable sa loob ng mga istrukturang organisasyonal ng mga kumpanya at sa politika.
At ang "DEI", na nangangahulugang "Diversity, Equity, Inclusion": pagkakaiba-iba, pagkakapantay-pantay,
pagsasama – saka lumitaw ang "DEI" index, na halos lahat ng malalaking korporasyon ang nagpakilala.
Ito ay isang uri ng sistema ng puntos, o maaari mo rin itong tawaging sistema ng panlipunang kredito para sa mga korporasyon.
Kung hindi sila susunod sa mga patnubay ng DEI, halimbawa na 40% ng boardroom ay dapat binubuo ng mga babae, itim na babae, o mga
homosekswal—ibig sabihin, lahat ng mga patnubay na itinataguyod ng ideolohiya mula sa tinatawag na "left-wing woke bubble," gaya
ng sinasabi mo, o na palagi na nating nakikita—kung hindi ka susunod sa mga patnubay na
ito, makakakuha ka ng mas mababang rating.
Kaya't nakakakuha ka ng mas kaunting "DEI" puntos bilang korporasyon. Ibig sabihin, nawawalan ka ng mga pamumuhunan.
Pagkatapos ay sasabihin ng BlackRock o ng isa pang malaking mamumuhunan: "Inaalis namin ang aming pera." At doon ka
magkakaroon ng seryosong problema bilang isang korporasyon.
Kaya, sa prinsipyo, ito ay isang uri ng pananakot na naging epektibo sa loob ng maraming taon, na pumipilit sa
mga korporasyon na kumilos sa isang tiyak na direksyon.
BlackRock, dati ring pahayag na kung hindi nila ito ipakikilala nang kusang-loob, kailangan naming pilitin silang gawin ito.
Iyon ang eksaktong sinabi ni Larry Fink sa isang panel na talakayan. At nais niyang ipatupad ito gamit ang
kanyang "DEI" index. Ngunit iyon ay bago pa man ang 2023.
Pagkatapos, noong tag-init ng 2023, dumating ang punto ng pagbabago, at makikita mo na kung saan patutungo ang mga bagay.
Hindi ito pagkakataon na ang dalawa sa pinakabagong pagpupulong ng WEF ay pinamagatang
"Pagbuo Muli ng Tiwala" at "Ang Dakilang Salaysay".
Kailangan natin ng mga bago at malalaking kuwento na maibabahagi sa mga tao, at bumalik tayo sa nabanggit na panayam ni Forester
de Rothschild sa Bloomberg, kung saan sinabi niya na ang "ESG"/"DEI", ang buong woke agenda na ito, ay
dapat nang itapon dahil sa pagkasawa na ng mga tao rito.
Kailangan itong alisin, upang hindi na magpatuloy ang pag-aalsa ng mga konserbatibong
bilog, at upang hindi na sila lumaban sa atin.
Makikita mo na lang ang mga sulo at tinidor na paparating.
At gaya ng sinabi ko, iyon ang antas kung saan talaga ginagawa ang mga desisyon.
Si Lynn Forester de Rothschild ang nagtatag ng Konseho para sa Isang Kasamaang Kapitalismo, isang
samahan na nagtataguyod ng kasamaang kapitalismo.
Kung titingnan mo ang kanilang website, may pakikipagsosyo rin sila sa Vatican. May ilang
magagandang larawan doon kasama ang Papa at iba pa.
At mayroon silang 10.5 trilyon, ibig sabihin ay bilyon-bilyon, na mga asset na pinamamahalaan, na pera na
ginagamit nila upang gawing mas napapanatili ang mundo.
Kaya mas malaki iyon ng isang trilyong euro o dolyar kaysa sa kabuuang pinamamahalaan ng BlackRock.
At ang Konseho para sa Isang Pagsasamang Kapitalismo ay tila binubuo ng 100 katao at ng Vatican.
Kaya napakaliit na pangkat ng mga tao ito, habang pinamamahalaan at sinasalihan ng BlackRock ang kalahati ng
pandaigdigang ekonomiya at kinakalkula ang milyong-milyong transaksyon bawat segundo sa kompyuter na Aladin sa basement.
Kaya't ang mga proporsyon na ito ang tunay na nagpapakita kung sino ang may kapangyarihan.
Kaya malinaw na inanunsyo ng "Council for Inclusive Capitalism" at ni Lynn Forrest de Rothschild na sa tag-init ng 2023,
unti-unti naming ihihinto ang agendang ito na nagiging problemado sa panlabas, ang mga "left-wing woke" na
bagay, ang mga "DEI" na bagay, at sinabi rin ni Larry Fink ang parehong bagay sa parehong panahon.
Sa kanyang liham para sa mga mamumuhunan sa simula ng 2024, inalis na niya ang lahat ng mga terminong ito, kung saan dati ay
nais niyang pilitin ang mga kumpanya na yakapin ang "DEI" at itulak sila sa adyendang ito ng pagpapanatili. Bigla,
nawala na ang lahat ng mga terminong ito at ang tanging pinag-uusapan na lang ay "responsableng negosyo."
Dahil sinabi nilang pareho noon na babaguhin namin ang kampanya sa pagmemerkado para dito.
Siyempre, ipagpapatuloy namin ang pagsuporta sa berdeng ekonomiya at sa mga layunin ng pagpapanatili ng UN.
Kaya negosyo pa rin ito gaya ng dati, pero kailangan nating itigil ang pag-market nito sa ganoong paraan, dahil kung hindi,
tuluyang mapalalayo natin ang mga konserbatibong bilog at matatalo tayo. Pagkatapos ay
magkakaroon tayo ng problema sa isang punto.
Kaya't lubos na mahuhulaan na ang mga Meloni, Milei, Trump – pati na si Weidel – ay makakamit ng kapangyarihan; at na ang lahat ng
taong ngayon ay kumakatawan sa mga konserbatibong ideyang kanan, ito ang magiging naratibo na ipinahayag sa atin ng
World Economic Forum sa pamamagitan ng "The Great Narrative."
At sa pamamagitan ng "Rebuilding Trust", ang tiwala sa politika at halalan sa Amerika ay
tumataas sa unang pagkakataon sa loob ng ilang dekada.
Well, malinaw na naging napaka-matagumpay iyon, dahil naniniwala ang mga tao na sina Musk, Trump at iba
pa ay sa isang paraan ang mabubuting pinuno ngayon.
Ngunit gaya ng sinabi ko, kitang-kita na ito sa aking mga artikulo mahigit isang taon
at kalahati na ang nakalipas na darating ito.
At lubos na nauunawaan na ang mga nagpasimula nito ay kumikita na ngayon, tingnan ang
malalaking korporasyon sa Silicon Valley, Big Tech, atbp.
Oo, at ngayon ipinaliwanag mo rin na may malalaking sponsor din sa likod ni Donald Trump.
Nabanggit mo na ang isa sa kanila, o mas tama nga sabihin, dalawa: sina Peter Thiel at Elon Musk, siyempre.
May iba pa, tulad nina Stephen Schwarzman, CEO ng Blackstone, isa sa pinakamalalaking kumpanyang namumuhunan sa mundo,
at Miriam Adelson, ang dating asawa at tagapagmana ni Sheldon Adelson, isang Hudyong magnate sa real estate.
Ang pamana na ito ang nagawang isa sa kanya ang pinakamayamang babae sa mundo. Kasama rin siya sa
nagpondo sa kampanyang panghalalan ni Donald Trump.
Ano ang iyong mga natuklasan? Sino sa tingin mo ang pinakamahalagang mga sponsor sa likod
ni Donald Trump at ng koponan ni Donald Trump?
Para sa akin, ang pinakamahalaga ay si Peter Thiel.
Malinaw ito mula sa katotohanang ang kanyang protehido, si J. D. Vance, ay ngayon ay Bise Presidente. Hindi sana naging matagumpay
si J. D. Vance sa kanyang karera kung hindi dahil kay Peter Thiel, na nagpondo sa kanya at nagbukas ng mga pinto at
oportunidad para sa kanya, kapwa sa pulitika at ekonomiya.
At ang Palantir at si Thiel ang pinakamahalaga dahil, gaya ng sinabi ko kanina, si Peter Thiel ay naging bahagi ng steering
committee ng Bilderberg Conference sa loob ng maraming taon, o hindi ko alam kung mula kailan, pero mula pa noong 2012,
2014, katulad nina Eric Schmidt at ng iba pang mga taong ito.
Oo, isa itong komite na lubhang mas makapangyarihan at may mas malaking impluwensya kaysa, sabihin nating, sa World
Economic Forum, na para sa akin ay mas parang departamento ng marketing para sa mga isyung globalista.
Ang Bilderberg ay isang saradong kumperensya na dinadadaluhan ng iilang piniling tao. Hindi hihigit sa 150 ang mga kalahok.
Mayroon din kaming website kung saan maaari mong tingnan kung kailan ginaganap ang mga kumperensiyang ito.
Naniniwala ako na ang kasalukuyan niyang boss ay, kung tama ang aking alaala, si Stoltenberg o ang Olandes na si Rutte.
Kaya, sa anumang kaso, isa sa mga tao ng NATO ang muling namumuno.
At iyon ang dahilan kung bakit mahalaga si Thiel, dahil siya ang halos nag-install sa Pangalawang Pangulo. Nagbibigay
iyon sa kanya ng direktang linya patungong White House.
Matagal na siyang aktibo sa Bilderberg Conference, na sa likod ng mga eksena ay gumagawa ng mga tunay na makapangyarihang
desisyon tungkol sa mga usaping heopolitikal at heostratehiko.
At pangalawa, ang Palantir – madalas hindi alam ito ng mga tao rito, ngunit ang Palantir ay isang napakalakas na korporasyon.
Parang ang industriya ng pagsusuri ng katotohanan, na siyang pumalit sa sensura ng estado
dahil inangkin ng estado ang adhikaing ito:
Mayroon tayong kalayaan sa pagsasalita. Ito ay mga pribadong kumpanya na nagse-sensura sa iyo at nagba-block ng iyong account:
Hindi namin maiwasan, dahil iyon ang mga patakaran sa bahay.
Ang parehong argumento ay naaangkop sa antas ng seguridad at mga serbisyo ng intelihensiya, dahil iyan ang Palantir, isang
pribadong kumpanya na gumagamit ng mga drone na may artipisyal na intelihensiya sa Israel upang halos piliin ang mga
biktima at awtomatikong barilin sila, kahit na tinatayang nasa 50% lamang ang antas ng katumpakan.
Oo, dystopian iyon, at ang predictive policing na ito ay ginagamit na rin ngayon sa Amerika.
Arestuhin ang mga tao dahil sa kanilang mga komento at kilos sa social media, o nahahatulan sila ng mga krimeng hindi
pa nila nagagawa, dahil maaaring gawin nila ito sa hinaharap.
Kaya kung magsisimula akong magsaliksik bukas tungkol sa: Paano gumawa ng bomba?
Dahil lang interesado ako – malaki ang posibilidad na ako'y maaresto bilang isang hinaharap na gumagawa ng bomba.
At paano ko ngayon ipagtatanggol ang sarili ko, pakiusap?
Ito ay napakapanganib, at ginagamit ng mga awtoridad ng pulisya sa Alemanya, halimbawa, ang Palantir sa mga smartphone o sa
kanilang mga kompyuter upang i-scan ang mga mukha ng mga tao habang isinasagawa ang mga tseke sa trapiko o
upang makakuha ng biometric na datos tulad ng mga fingerprint at iba pang katulad na impormasyon.
At kapag binuksan nila ang profile ni Ginoong John Doe, makikita nila kung anong datos
ang hawak ng Palantir tungkol sa taong iyon.
At sa aking artikulo tungkol kay Peter Thiel, binanggit ko ang isang tao—hindi ko na matandaan kung sino—sa tingin ko ay isang
mamamahayag mula sa Washington Post, New York Times, o Daily Mail, na pinayagang
bumisita sa punong-tanggapan ng Palantir sa London.
At sinabi niya na magmumukha itong parang eksena mula sa James Bond.
Pagkatapos, mayroon ding mga higanteng screen, parang silid-kontrol, na may isang libong pindutan.
At pagkatapos makikita mong napakaliit ng Daigdig, at pagkatapos maglagay ka ng pangalan, John Doe, at pagkatapos aabutin ng 30
segundo at saka ipapakita kung aling satelayt ang sumusubaybay sa kanya o kung alin sa tatlo ang nagtrianggulo sa kanya.
At pagkatapos ay lumalabas ang lahat ng talaan ng Palantir tungkol sa taong ito.
At nangangahulugan iyon ng lahat: mula sa kauna-unahang paghahanap sa Google nang siya ay 18 anyos hanggang sa huling
pag-book ng renta ng kotse at pagbabayad gamit ang credit card habang nagbabakasyon sa Bali, hawak ng Palantir ang
bawat piraso ng datos tungkol sa taong ito, kabilang ang bawat larawan, dahil tumatakbo sa likuran ang Clearview AI.
Ang kumpanyang ito ay kayang kalkulahin ang lahat ng 100,000 katao mula sa mga larawan ng konsyerto at
gawing malaking bagay ang mga taong hindi mo man kilala.
Mayroon ding mga larawan, libu-libong larawan ng mga taong hindi man lang alam na umiiral ang mga ito, oo, mga surveillance camera
sa paliparan, mga surveillance camera sa gasolinahan, lahat ng konektado sa network ay kinukuha at
gumagawa ang Palantir ng database sa likod ng eksena.
At maaaring ma-access at makita ng mga awtoridad ang database na ito kapag nagbayad sila para sa lisensya.
Ibig sabihin nito, kasama rin lahat ng litratong tinanggal mula sa iCloud, gaya ng mga kuha ninyo ng nobya
mong hubo't hubad, na lihim mong kinunan sa gabi, sa mabilisang paraan, o kung ano pa man.
Oo, ang mga bagay na binili mo, mga pornograpikong magasin, ang iyong pinaka-personal na datos, pati na ang
buong kasaysayan ng paggamit mo sa Instagram at YouTube.
Mayroon silang lahat. At sa loob ng ilang segundo, masasabi rin nila sa iyo na ang taong iyon ay nasa lokasyong iyon, may
ganoong numero ng telepono, ganoong numero ng social security, at ganoong sasakyan, na tumpak hanggang anim na metro.
At aabutin iyon ng 30 segundo – at iyon ang Palantir.
At kung natatakot ka sa teknokrasya at sa isang pandaigdigang estadong nagmamanman, ito mismo ang kumpanyang magpapakilala
nito, at ang protégé ni Peter Thiel ay ngayon bise-presidente.
At ang OpenAI kasama ang platform na mRNA na ito kasama sina Ellison at Oracle, ayon kay Catherine Austin Fitts, ay Operation
Warp Speed 2.0, dahil gagamitin ang artipisyal na intelihensiya upang magtayo ng mga network ng pagsubaybay
na hindi alam ng mga tao kung gaano kalakas ang mga ito.
Ano ang Operation Warp Speed? Marahil muli para sa konteksto, ang kampanya sa pagbabakuna ni Donald Trump, keyword.
Ah, oo, tama iyon, palagi gustong tawagin ni Donald Trump ang sarili bilang Ama ng Bakuna, oo, bilang ama ng pagbabakuna.
At sinasabi ng mga tao, oo, siya ay natuto mula sa Operation Warp Speed, ang kanyang militarisadong kampanya
ng malawakang pagbabakuna na nagbigay ng iniksyong ito sa milyun-milyong Amerikano.
At pagkatapos, kapag isinulat ko iyon sa artikulo, ibig sabihin noon ay natuto siya mula rito at
makikita na niya ngayon ang mga bagay nang iba.
Oo, at pagkatapos ay nag-post siya sa Truth Social, ang sarili niyang social network, noong ika-17 ng Nobyembre, sa palagay ko,
tungkol sa kung gaano siya ipinagmamalaki na matapos ang limang taon ay ipinagdiriwang na niya ngayon ang
anibersaryo ng Operation Warp Speed, na isang dakilang tagumpay.
Kahit si RFK Junior ay nagsabi sa kanyang pagdinig na ito ay isang mahusay na inisyatiba at kamangha-mangha ang
papel ng pamumuno ni Donald Trump sa Operation Warp Speed.
At gaya ng sinabi ko, sa ikalawang araw ng inagurasyon, ang sinumang nag-akala na ipagbabawal na ngayon ang mRNA o na
magkakaroon ng pagsusuri sa tugon sa coronavirus ay ngayon ay nakakatanggap ng mRNA-AI at Operation Warp Speed 2.0.
At kahapon, si Howard Lutnik , sa palagay ko kahapon, ay tumayo sa tabi ni Trump at sinabi, oo, ngayon ay itinatag
namin ang bagong pondong ito dito upang makilahok ang pamahalaan sa mga pribadong kumpanya at sa kanilang mga kita.
Kung magbebenta kami ngayon ng dalawang bilyong bakuna laban sa Covid, gusto rin naming kumita nang kaunti rito.
Oo, gaya ng sinabi ko, bahagi lahat ito ng iisang malawak na adyenda.
Hindi rin magkakaroon ng pag-urong mula sa UN. Oo, maayos naman ang WHO, pero naging maayos ang pandemya kahit walang WHO, ibig
sabihin, kahit walang kasunduan sa pandemya o anumang iba pa.
Oo, kung gusto mong baguhin ang isang bagay, kailangan mong umalis sa UN, iyon ang paulit-ulit kong sinasabi, hindi sa WHO.
Kaya mula sa pananaw na iyon, maayos ang lahat.
Iminumungkahi kong basahin ng mga tao ang artikulong ito ni Peter Thiel lalo na, dahil ang taong ito ay may makabuluhang mas
malaking kapangyarihan, tulad nina Lynn Forester de Rothschild at Larry Fink. Lahat ng tatlo ay may makabuluhang mas
malaking kapangyarihan kaysa sa Pangulo ng Estados Unidos.
Sasabihin mo ba na ang mga taong ito, sa kasong ito sina Peter Thiel at Palantir, ay may
mas malaking kapangyarihan kaysa kay Elon Musk?
Siyempre. Para sa akin, si Elon Musk ay talagang isang pangulo lamang.
Kakatapos ko lang ipakita ito muli sa kasalukuyang artikulong ito, na ilalalabas sa Enero. Hindi ito kasama sa libro,
pero maaari mong basahin nang libre ang lahat sa aking website.
Kaya palagi nilang iniisip ang imahe ng super negosyante at imbentor.
Oo, hindi niya imbento ang PayPal; si Peter Thiel iyon, halimbawa. Oo, at saka kinuha ni Musk ang negosyo.
Hindi rin niya imbento ang Tesla; dalawang ibang tao ang gumawa niyon.
At wala namang makakapagsabi sa akin, oo, paano iyon dapat gagana sa lohistika?
Ang lalaki ay ginugugol ang buong araw sa kanyang Twitter account, nagti-tweet nang sunud-sunod, naglalabas ng maraming
post, ngunit kasabay nito ay pinamamahalaan niya ang limang kumpanya, nag-iimbento ng iba't ibang
rebolusyonaryong bagay, tulad ng Neuralink, mga brain chip para labanan ang masasamang brain chip at masasamang AI.
At ang pinakamahalaga ay ang malapit na ugnayan sa Pentagon at ang katotohanang ang kabuuang pananalapi ni Elon Musk,
ibig sabihin malaking bahagi ng kanyang mga ari-arian at kita, ay nagmumula sa mga kontrata ng pamahalaan.
Ang SpaceX ay sa esensya ang pinalawak na workbench ng NASA, at malaking bahagi ng kabuuang kita nito ay
nagmumula sa bilyon-bilyong dolyar na grant mula sa Pentagon at mga ahensiyang pang-intelihensiya.
Sa pamamagitan ng paglulunsad ng mga satelayt ng CIA sa kalawakan at paggamit ng Starlink, na nagpapagamit ng
teknolohiyang satelayt para sa internet sa buong mundo, ngunit naka-link sa database ng NORAD.
Ibig sabihin nito, ang sinumang gumagamit ng Starlink ay hindi tuwirang konektado sa database ng
ahensiyang Amerikano sa depensa ng himpapawid na NORAD.
Iyon nga, ano nga ulit ang abbreviation, North, tama? Bago ko subukan, hindi ko alam, puwede mo ba itong hanapin, NORAD .
Ngunit tiyak na ang pangmilitar na pangangasiwa sa himpapawid ang nabigo noong 9/11.
Kasangkot ang Starlink, at nariyan din ang Starshield. Iyon ang bersyon ng CIA.
Mayroon nang 98 na satelayt sa kalawakan na sinasabing magagamit para sa mga sandatang direktang enerhiya,
ibig sabihin mga sandatang laser mula sa kalawakan, na may mga patent ding matatagpuan, atbp.
Kaya si Elon Musk ay halos kailangang kumbinsihin tayo na mabuti ang teknolohiyang dystopian na ito.
Makikita mo ito sa Neuralink, kung saan ibinebenta ang mga implant sa utak na may pahayag na maibabalik nila ang paningin ng
mga bulag at mapapayagan ang mga paralisado na muling lumakad.
At kailangan nating magkaroon ng AI upang makalaban natin ang masamang, mapanganib na super-AI sa hinaharap.
Sa huli, isang lubos na nakalalabis na salaysay ito at nakahilig sa transhumanismo.
Kapag ikaw ang pinakamalaking kontratista, ibig sabihin kasosyo sa kontrata, ng Pentagon at ng kompleks ng militar-industriya, na
may mga kontratang nagkakahalaga ng bilyon-bilyon, na lahat ay naidokumento ko nang may mga sanggunian at naka-link sa artikulo,
at naglulunsad ka ng mga satelayt para sa pagmamanman sa kalawakan, hindi ko talaga nararamdaman
na si G. Musk ay isang tagapagtanggol ng kalayaan.
At saka maaari ring talakayin ang teknokratikong pinagmulan.
Ang kanyang lolo na si Haldemann ay, sa katunayan, ang pinuno ng Technocracy Inc. America, ibig sabihin, ng departamento ng
pananaliksik sa Amerika, at pagkatapos ay naging pinuno rin ng Technocracy Inc. sa Canada, ang kilusang teknokrasya.
At nag-post na si Musk ng lima o anim na beses sa Twitter sa kanyang profile lamang na ang alternatibong anyo
ng pamahalaan sa kapitalismo o sosyalismo ay teknokrasya: Gawin natin ang teknokrasya sa Mars.
At saka may mga taong nagpo-post ng mga komento tulad ng: "Oo, magaling, Musk." Pero walang nag-aabala na
hanapin kung ano talaga ang ibig sabihin ng technocracy.
Ito ay teknolohiyang pasismo, at mas masahol ito kaysa sa anumang uri ng pasismo na nakita natin sa kasaysayan.
Tom, baka kailangan nating magpahinga muna sandali at tapusin na ang malaking kabanatang ito tungkol kay Donald Trump.
Pagkatapos ng lahat, maikli mo nang naungat ang isang napakahalagang casting, si Robert Kennedy
Junior bilang Kalihim ng Kalusugan ng Estados Unidos.
Inanunsyo niya ang kanyang MAHA na programa, na nangangahulugang Gawing Muling Malusog ang Amerika.
At si Dr. Jay Bhattacharya, oo, kung tama ang pagbigkas ko rito, ay naging Direktor ng
National Institutes of Health sa Estados Unidos.
Siya ay isang propesor sa Stanford University at isa sa mga may-akda ng Great Barrington Declaration, isa
sa mga pinakamalalalim na pagsusuri sa mga hakbang laban sa coronavirus noong panahong iyon.
Nagbibigay din ito ng pag-asa sa maraming tao na hahantong sa muling pagsusuri ng sitwasyon ng
coronavirus sa Estados Unidos ang casting na ito.
Iba rin ang pananaw mo rito, Tom. Ipaliwanag kung bakit hindi ka kasing positibo tungkol
dito gaya ng karamihan sa ating mga tagapakinig.
Kaya, ang Great Barrington Declaration, oo, o si Ginoong Bhattacharya, hindi ako sigurado kung paano eksaktong binibigkas
iyon, pero siya ay na-interview ni Aya Velázquez, nga pala.
Tama, isang napakahalagang panayam. Maaari mo itong panoorin sa kanilang YouTube channel, inirerekomenda ko ito sa lahat.
Tama, kaya lubos kong inaamin na taos-puso niyang sinasabi ang lahat ng ito at mabuti siyang tao.
Nakikita ko iyon kay RFK , ngunit sa ibang paraan. Lumalabas din siya sa aking artikulo tungkol kay Trump.
Una, dahil may mga koneksyon din doon kay Epstein. Sinabi niya na dalawang beses lang siyang lumipad sa Lolita Express, ang
tanyag na eroplano ni Epstein. Oo, lahat ay inaakusahan nito: sina Gates at iba pa, kung minsan silang naging bisita doon.
O si Bill Clinton, na lumipad rito nang 15, 16, 18 beses, kung saan naganap ang mga orgy kasama ang mga menor de edad. Si RFK
Junior ay nakasakay sa Lolita Express nang dalawang beses, ngunit sinabi niyang lumipad siya kasama ang
kanyang pamilya at hindi siya gaanong malapit kay Epstein.
Sige na nga. Pero sa parehong pangungusap o sa sumunod na pangungusap, sinabi niya na ang flight ay naganap lamang dahil
ang kanyang asawa ay may napakalapit na koneksyon, isang relasyon kay Ghislaine Maxwell, na halos kasing sama ni Jeffrey Epstein.
Matagal nang kanang at kaliwang kamay ni Epstein iyon.
May ganoon, pero wala namang paliwanag kung anong uri ng relasyon ang mayroon ang asawa ni RFK kay Ghislaine Maxwell at
kung bakit inaayos ang mga paglipad. Kawili-wili sanang malaman.
Sa kabilang banda, sa kaso ni RFK, dapat, siyempre, tandaan na ang mga Kennedy ay hindi naman
talaga mahuhusay na mandirigma para sa kalayaan.
Isa na namang pamilyang oligarko iyon na kumita sa opyo at yumaman sa pag-smuggle ng alak.
At saka nakarating ito sa kapangyarihan. Isa lamang iyon sa mga pamilyang kabilang sa namamahalang uri sa Amerika,
gaya ng mga Bush at iba pa, ang mga Morgan at Rockefeller.
Pagkatapos, kailangan mong isaalang-alang na kapag nakaupo si RFK doon sa pagdinig ng Senado, pinupuri ang
Operation Warp Speed ni Donald Trump o hindi tuwirang nagsasalita laban sa mRNA bilang isang produkto.
At sa huli, tahimik niyang pinangangasiwaan ang bagong AI na pamumuhunan na 500 bilyong dolyar para sa karagdagang mRNA laban
sa kanser, atbp. Inaasahan ng isa na, bilang dakilang muling tagapag-usisa ng pandemya at "katunggali ng bakuna" (sa
panipi), ibig sabihin ay skeptiko o kalaban ng mRNA, siya ay tatayo at sasabihin: Lubos itong hindi katanggap-tanggap.
Kailangan nating gumawa ng ibang paraan; ang mismong mRNA bilang plataporma ang problema. At sa tingin ko, alam na iyon
ng kahit sino na may kaunting kaalaman: mga spike protein, nanopartikulo, kontaminante, kontaminanteng DNA.
Hindi na natin uulitin iyon. Hindi ko nakikita ang anumang malinaw na posisyon doon.
At dalawa sa kanyang mga pinaplanong empleyado, pati na ang mga nasa kanyang
pinakamalapit na bilog, ay hindi na isinasaalang-alang.
Hanggang saan kaya makakagawa ng anumang bagay ang lalaking ito, kahit na mabuti ang kanyang hangarin? Hindi ko sinasabing hindi
maaaring mabuti ang kanyang hangarin, pero makikita mo na mula sa paunang mga kaganapan na halos hindi niya
magagawa ang anumang bagay laban sa produktong mRNA na ito.
At laban sa Big Pharma, na gustong magbenta nito sa publiko, laban sa bilyon-bilyong inilaan dito, at laban sa makinaryang
burukratikong ito na katabi ni Donald Trump sa anyo ni Howard Lutnick at nagsasabing kung sa anumang paraan ay magawa
nating magbenta muli ng bilyon-bilyong bakuna laban sa Covid, saka lamang tayo sa wakas kikita ng pera mula sa bagong pondo.
Isa siyang kontrobersyal na personalidad, ngunit binibigyan ko siya ng papuri sa matapang niyang pagbibigay ng
kritikal na opinyon noong pandemya, dahil naniniwala akong tiyak na may mga makatuwirang sinasabi siya.
Sa huli, gayunpaman, hindi ang sinasabi ng mga tao ang mahalaga, kundi ang kanilang ginagawa.
At marami ring sinabi si Donald Trump noong unang termino niya sa puwesto, ngunit kakaunti lang ang nagawa niya rito.
Ang kasalukuyang tugon sa karamihan ng mga problema, kabilang ang isyu ng migrasyon, ay mas maraming puwersa, mas
mahigpit na pagmamanman, mas mahigpit na kontrol, at ang pag-deploy ng militar sa loob ng bansa.
Hindi ko alam kung hanggang saan iniisip ng mga taong nakipaglaban nang maraming taon para sa kalayaan at kasarinlan,
kalayaan sa pagsasalita, at, sana, kalayaan ng lahat ng tao—hindi lang ng kanilang mga kaibigan sa kanilang
sariling bula—na mabuti ito, dahil kabaligtaran ang nangyayari.
Kaya, mula sa pananaw na iyon, umaasa ako na makakagawa si Ginoong Bhattacharya o si RFK ng aksyon tungkol sa nakalalasong
pagkain sa Amerika, sa labis na katabaan, sa iba't ibang epidemya mula sa atake sa puso hanggang sa
ADHD at iba pa. Ngunit may malaking pagdududa ako.
Oo, at ngayon, mahal kong Tom, pag-usapan natin ang iyong pinakabagong artikulo.
Na-tease mo na ito nang ilang beses. Ito ay tungkol kay Elon Musk, siyempre, na tinutukoy mo, ayon sa
pagkakaintindi ko, bilang kolektibong kilusang "The Eloi."
Marahil maaari kang magsimula sa pagpapaliwanag kung paano nakuha ng artikulong ito ang pamagat nito.
At ngayon siya na ang pinag-uusapan ng buong bayan. Nasa pabalat din siya ng Der Spiegel ilang sandali na ang nakalipas, kasama
ang pahayag ni Robert Habeck na lantaran siyang inatake doon.
Siya ang naging pinakatanyag na tagasuporta ng AfD. Ilang beses niyang ipinost sa kanyang Twitter channel na
tanging ang AfD lamang ang makakapagligtas sa Alemanya.
Ang kilalang pag-uusap sa pagitan niya at ni Alice Weidel, na kamakailan lang ay nasa AfD din, sa isang
kumperensya ng partido, sa palagay ko, kung saan siya ay nakakonekta sa pamamagitan ng video link.
Siyempre, muli itong napapabalita, hindi lamang sa alternatibo at independiyenteng media, kundi pati na rin sa pangunahing media,
na matindi ang pagbatikos sa AfD dahil sa pagtanggap nito ng prestihiyosong suporta mula sa Estados
Unidos. Ano ang masasabi mo tungkol kay Elon Musk?
At ano ang kinalaman niya sa bagong departamento ng DOGE, ibig sabihin, ang Department of Government
Efficiency, na dapat niyang pamunuan? Ano nga ba talaga ang nasa isip niya rito, mahal na Tom?
Tama, kaya ang pamagat ng teksto na nabanggit mo ay "The Eloi".
At nakakatawa lang iyon dahil may pelikulang pinamagatang "The Time Machine", na batay sa nobela ni H. G. Wells.
At narito ang mga taong ito, na naninirahan doon bilang kahalili ng Homo sapiens, oo, sa esensya ay
pinalaki bilang pangunahing putahe para sa mga Morlock.
Sila ay mga halimaw na naninirahan sa ilalim ng lupa, at ang mga Elois na tumatakbo sa ibabaw, na siyempre mukhang tao sa pelikula,
ay sa esensya ang mga kapaki-pakinabang na tao, ang pagkain.
At tuwing tutunog ang ganoong sirena, kailangang tumakbo ng mga kapaki-pakinabang na tao papunta sa ganoong tarangkahan, na
parang nahipnotismo at walang pakialam; lahat sila ay tumatakbo papunta rito hanggang magsara ito, at hindi na sila
muling lumilitaw, dahil kinakain na sila ng mga Morlock.
Talagang astig ang pelikulang ito. Marahil ay naaalala ito ng maraming tao mula pa sa kanilang
pagkabata, dahil madalas itong ipinalalabas tuwing Pasko.
Nakakatawa lang iyon para sa akin dahil ang paglalarawan sa mga katangian ng mga Eloi ay nagsasama ng mga bagay tulad ng
pagiging tamad, madaling maniwala, mabagal, at tamad mag-isip.
At saka hindi ko na eksaktong naaalala kung ano ang sinasabi sa pambungad na talata ng teksto.
At nawala sa kanila ang mga siglo o libu-libong taon ng pag-iisip, lohikal na pag-iisip, kultura, at kritikal
na pag-iisip, atbp., at ngayon ay umiiral na lamang sila.
Sila'y nasisiyahan sa katotohanang sila'y umiiral. Kaya't sila'y namumulot, kumakain, nagsasagawa ng mga orgy,
umiinom, at pagkatapos, kapag tumunog ang sirena, sila'y pumupunta sa patayan, sa abattoir.
At kapag may nahulog sa tubig at nalunod, nakatayo lang sila at nakatitig nang parang tanga. Ngunit wala ni
isa man ang may pakikiramay para lumusong at tumulong.
At sa tingin ko ay napakaangkop na parabula iyon para sa ating lipunan, kung saan nakatutok ang lahat sa kanilang telepono.
Kung ang tanga nung woke na kapitbahay ay mabubugbog at maaresto ngayon, ayos lang iyon.
Pinapainis na niya tayo ng apat na taon dahil sa kanyang wokeness at DEI, kaya ayos lang
na bigyan siya ng banayad na parusa ngayon.
Kaya ayos lang na makialam sa pulitika ang ating bilyonaryo.
Isipin mo lang kung nabigyan si Bill Gates ng oras sa ere sa pampublikong pagsasahimpapawid at nagsimulang manghimasok sa mga
patakaran sa pandemya o katulad na mga usapin. Hindi maisip – isang masamang bilyonaryo na
gumagamit ng impluwensiyang lampas sa parlamento.
Pero kapag ginawa ito ng ating bilyonaryo, maganda ito. Kaya si Elon Musk ang George Soros ng
mga konserbatibong nasa kanan sa aspetong iyon.
Hindi ko alam kung paano mo mapupuri ang katotohanang, kung naniniwala ka sa demokrasya, nakikialam ang mga bilyonaryo.
Hindi lamang sa Alemanya kasama ang AfD, kundi pati na rin sa United Kingdom, kung saan siya ay nagwawala na dapat umalis si
Keir Starmer at dapat baguhin ang patakaran sa migrasyon sa anumang paraan, at tungkol sa mga
grooming gang at lahat ng iba pang nangyayari doon.
Naghahalo siya sa United Kingdom nang kasing dami ng pakikialam niya rito sa AfD.
Isa lamang iyon sa mga halimbawa ng dobleng pamantayan ng mga konserbatibong nasa kanan. Bigla nilang inisip na ayos lang kapag
nasasangkot ang bilyonaryo, pero kapag si Bill Gates ang nagsalita tungkol sa pagbabakuna at sa Gavi at iba pa nang
labinlimang minuto sa balita, iniisip ng lahat na kakila-kilabot.
At sila rin ang mga taong iniisip na ayos lang kapag binubugbog ng pulisya ang Antifa sa mga demonstrasyon.
Ngunit kapag binubugbog ang mga anti-vaxxer, ayon sa mga kritiko ng mga hakbang, ay
kakila-kilabot iyon, dahil ito ay tungkol sa kalayaan.
Pero hindi nila iniisip na dapat payagan ang Antifa na magkaroon ng opinyon. Kaya't iyon ay dobleng pamantayan.
Kung may kalayaan sa pagpapahayag, ito ay para sa lahat.
At lalo na para sa mga taong hindi mo sinasang-ayunan ang opinyon. Dahil kung hindi mo ito nakikita sa ganoong
paraan, hindi mo talaga nauunawaan ang kalayaan sa pagpapahayag.
At gayon din ang kalayaan. Iyon ay totoo para sa lahat.
At kung gusto mong makita kung ano pa ang ginagawa ni Musk, maaari mong basahin ang artikulo.
Mga labindalawa o labintatlong pahina iyon, hindi ko pa ito mai-buod ngayon.
Ngunit isa sa mga pinaka-kawili-wiling proyekto, na maikli kong nabanggit sa simula, ay ang pakikipagtulungan
sa pagitan ng SpaceX, ang kanyang ahensiyang pangkalawakan, at ng Swiss na kumpanyang WISeKey.
Naniniwala ako na nakabase ang WISeKey bilang isang holding company sa Zug at may subsidiary sa Geneva na tinatawag na
WISeSat, kaya W-I-S-E at pagkatapos Sat, o W-I-S-E at Key.
At maaari mong tingnan ang kanilang website, ang WISeKey, sa internet. Kawili-wili, ang kumpanya ay umiiral na nang dekada.
Nakatala ito sa NASDAQ, sa palitan ng sapi, at sa Six. Gayunpaman, wala itong talaan sa Wikipedia. Kakaiba iyon sa sarili nito.
Dahil karaniwan ang maliliit na kaakibat na kumpanyang nagbibigay ng teknolohiya, na mas maliit at
hindi gaanong mahalaga, ay may mga talaan sa Wikipedia.
Kung titingnan mo ang homepage ng WISeKey at magba-browse ka, halimbawa, sa mga solusyong pang-industriya, makikita mo ang
iba't ibang bagay na may kaugnayan sa "kilalanin ang iyong customer", ibig sabihin ay biometric na pagkakakilanlan na kilala
na natin mula sa mga mobile phone, pag-access sa bangko, o iba pang katulad na aplikasyon. Lahat
ng ito ay imprastruktura na pamilyar na sa atin.
Ngunit kung titingnan mo ang tab sa pahina ng "Gobyerno", ibig sabihin mga solusyon para sa gobyerno, makikita mo ang isang
kumpletong e-ID, ibig sabihin solusyon sa pakete ng elektronikong ID, na magagamit para sa malawakang implementasyon,
ibig sabihin handa nang gamitin sa mga bansa nang direkta, ibig sabihin naihahatid nang handa nang gamitin.
At noong ika-14 ng Enero, inilunsad ng kumpanya ang unang pinagsamang rocket nito sa kalawakan kasama ang SpaceX.
Inilulunsad nila ang mga Pico satellite sa kalawakan. Ito ay mga satellite na kasinglaki ng isang Tupperware
container at lumilipad sa mababang orbit sa paligid ng Daigdig.
At kailangan mong isipin ito bilang isang lumilipad na Wi-Fi router o isang lumilipad na 5G mast, na nangangahulugang
nagbibigay sila ng koneksyon nang real-time at sa ilang paraan ay naka-quantum-encrypt, ibig sabihin, teknolohiyang may mataas na
seguridad sa mababang orbit, na pagkatapos ay nagpi-ping sa lahat ng mga mobile phone, kaya't real-time na koneksyon mula sa
mga mobile phone papunta sa ganitong mga satellite network, na maaaring mag-alok ng out-of-the-box na solusyon sa e-ID.
Kaya kung sasabihin ng Alemanya bukas, nais naming ipakilala ang e-ID dito sa lokal at i-order ito mula sa WISeKey, pagkatapos, sa
prinsipyo, kapag nailunsad na ang mga satelayt sa kalawakan, magkakaroon sila ng kakayahang ikonekta ito sa real-time na
konektividad hindi lamang sa mga smartphone o sa mga smartphone na may ping at track, kundi pati na rin, siyempre, sa mga bagong
sasakyan, na may sapat ding teknolohiya, mga chip, at kakayahan sa pagmamanman upang maaari silang masubaybayan nang permanente.
Kaya ano ang itinatayo ng SpaceX, ang ahensiyang pangkalawakan sa Mars ni Elon Musk, na katulad ng NASA, ay nagtataguyod ng
kalayaan at paggalugad sa kalawakan, at ng kumpanyang WISeKey, na ang Punong Opisyal ng Pagbabagong-anyong Digital ay isang
tiwaling Konsehal ng Estado ng Geneva na kinailangang magbitiw noong 2021 dahil sa korapsyon at pagkatapos, dalawa o tatlong
buwan pagkatapos, naging miyembro siya ng lupon ng WISeKey at pagkatapos ay muling
nahalal sa State Council sa Switzerland, sa Geneva.
Kailangan mong tingnan kung anong uri ng kolaborasyon ito, at bukod pa rito, pumirma ang WISeKey ng kasunduan
sa pakikipagtulungan sa Hukbong Militar ng Switzerland para sa teknolohiyang pangseguridad, atbp.
Lahat ng ito ay mga link sa aking artikulo, kaya kung titignan mo lang ang huling proyekto, ang mga solusyong e-ID na ito.
Ito ay isang surveillance grid, isang control network sa mababang orbit na may mga satelayt na nagbibigay ng real-time na koneksyon
kahit saan sa mundo para sa tuloy-tuloy na pagmamanman sa populasyon. Ito nga ang tunay na kapaki-pakinabang na tao na
naninirahan sa isang plantasyon at minomonitor sa lahat ng oras, sa anumang sandali, gamit ang
ganitong network at ang mga database ng Palantir.
Sa kabaligtaran, ang transparent na mamamayan ay isang biro na dati'y kinatatakutan ng mga tao.
Una, matagal na itong umiiral. Kung ikukumpara, ngayon ay ikatutuwa ng mga tao na
maging muli silang mga transparent na mamamayan.
Oo, Tom, marahil isang huling tanong mula sa akin:
Si Elon Musk at si Donald Trump ay ngayon ipinagdiriwang ng ilan bilang mga tagapagligtas at tagapagpalaya.
Sinasabi mong sa pamumuno nina Elon Musk at Donald Trump sa Estados Unidos, ang imperyong Amerikano na maaaring nasa paghina,
hindi tayo nasa landas patungo sa demokrasya at pagkakaiba-iba ng opinyon, kundi
patungo sa pang-aapi at totalitaryong pagsubaybay.
Maaari ba nating iwanang ganoon bilang konklusyon, bilang buod?
Oo, eksakto, bilang teknokrasya. Iminumungkahi ko na ang mga hindi pa nakapagsaliksik dito
ay magbasa tungkol sa kung ano ang teknokrasya.
Ito ang modelo ng pamamahala na kinapapalooban ng komprehensibong buong-panahong pagmamanman at awtomatikong kontrol sa
lipunan sa pamamagitan ng indibidwal na pagkonsumo ng enerhiya.
Ibig sabihin nito, balang indibidwal – at sinusuportahan ni Elon Musk ang badyet ng CO2 pati na rin ang walang
kondisyong pangunahing kita – sa isang punto, ang konsumo ng enerhiya ng bawat isa ay sentral na kokontrolin.
Ibig sabihin nito, sasabihin sa iyo ng iyong smartphone kung kailan ka maaaring bumiyahe, saan, gaano kalayo ang
maaari mong lakbayin, at ano pa ang maaari mong kainin, batay sa kung pinapayagan ito ng iyong bakas ng karbon o hindi.
Ang teknokrasya ay palagi kong tinatawag na isang imperyong walang mukha, kung saan walang sinuman ang may pananagutan sa anumang
bagay dahil, sa huli, kinakalkula na ng AI kung ano ang tama.
Sinabihan tayo na alam ng AI ang lahat at mas matalino ito kaysa sa mga tao. At kailangan mong manatili doon.
Kung predictive policing man, ang carbon footprint na tinutukoy ng AI, o ang basic income na kinakalkula ng AI batay sa
pangangailangan sa pabahay o laki ng apartment, paulit-ulit nating nakikita na kailangan nating magbawas. Iyan ang teknokrasya.
Sa huli, tayo ay mamamahalaan ng isang makina. Iyan ang palaging inilalarawan ng Terminator bilang isang madilim na
senaryo kasama ang Skynet, kung kailan namamahalang mga robot sa mga tao. At sa kasamaang palad, doon tayo patutungo.
Oo, kung titignan mo ang mga katotohanan, maaaring aabutin pa ng limang taon para ganap na lumago ang lahat, pero kitang-kita
na pinatigas nila ang kanilang paninindigan sa Amerika.
Makikita mo iyon sa mga taong tulad ni Sam Altman sa OpenAI, sa proyektong DARPA, isang proyektong militar na ipinagpatuloy, sa
mga taong tulad ni Musk sa Neuralink, sa WISeKey, sa pakikipagtulungan ng SpaceX, sa
mRNA, atbp., kay Thiel sa kanyang Palantir...
Kamakailan lamang ay isinulat din ng magasin na Forbes na sinakop na ng PayPal Mafia ang mga usaping pampamahalaan.
Kaya dapat talagang alamin ng mga tao kung ano ang PayPal Mafia, kung ano ang Palantir, at kung ano ang ginagawa ni Peter
Thiel, pagkatapos ay tingnan ang mga pinagkukunan sa mga artikulo at pag-isipan kung gusto nila ng teknokrasya.
Dahil iyon ang tunay na namamahala sa atin: teknokrasya.
At lalo lang itong lumalala, at kapag nakuha na ng lahat ang kanilang e-ID, matatapos na ito sa isang punto.
Kaya ngayon ang tamang panahon para magtanong nang tama at maging mapanuri, dahil – at dito nagtatapos ang
libro. Nasa simula ko ang dystopian na sipi ni Nietzsche.
Ngunit sa huling pahina, may isang magandang sipi mula sa inyong lingkod:
Kapag nakilala mo na ang pag-asa kung ano ito, maaari mo nang simulan na isabuhay ang iyong mga pangarap.
At sa tingin ko, doon dapat pumunta ang mga tao.
Mahal na Tom, malakas iyon na pahayag ng pagtatapos mula sa iyo.
Salamat sa iyong oras at sa tunay na kahanga-hangang impormasyon tungkol sa pinagmulan ng mga taong marahil ang pinakamahalaga,
pinaka-maimpluwensiya, at pinakamakapangyarihan sa mundo ngayon.
Nawa'y maging maayos ang lahat para sa inyo sa mga tunay na makasaysayang panahong ito. Manatili kayong malusog, at
inaabangan kong makita kayong muli dito sa lalong madaling panahon para sa isa pang pag-uusap at karagdagang impormasyon.
Salamat, Flavio.
Mahal na mga manonood, maraming salamat sa muling pagsali sa amin ngayon.
Nais ko rin sa inyo ang lahat ng pinakamabuti. Ingat kayo at magkita tayo sa susunod dito sa aking channel. Ciao!