Dinten ieu urang keur ngobrol sareng saurang aktivis pulitik anu geus ngahontal loba prestasi di Jérman.
Anjeun tiasa nyebut yén manéhna ngadorong jalma – nya éta pikeun turun ka jalan. Manéhna ogé panulis jeung pangusaha.
Lahir di Frankfurt am Main , manéhna cicing di Rusia salami 22 taun tapi balik deui ka
Jérman dina taun 2014 alatan alesan pulitik.
Manéhna mangrupakeun salah sahiji panyelenggara babarengan demonstrasi di sakuliah Jerman anu diselenggarakeun
ku aliansi "Deutschland steht auf" (Jerman nangtung).
Salah sahiji paménta anu terus-terusan dipénta ku manéhna di dinya nyaéta akuntabilitas
politikus. Éta anu keur urang bahas ayeuna.
Wilujeng sumping, Stephanie Tsomakaeva.
Halo, saé pisan aya di dieu. Hatur nuhun.
Sumuhun, kami pisan bungah. Kahiji-tama, sacara prinsip:
Dina kahirupan pagawean sapopoe, biasana pagawé tanggung jawab kana sagala karuksakan anu maranéhna nyababkeun.
Para politikus ngarasakeun imunitas politik.
Naha éta hartosna yén politikus henteu tanggung jawab kana palanggaran jeung karugian?
Leres, maranéhna kudu tanggung jawab.
Hiji-hijina masalahna nyaéta sacara umum teu aya undang-undang anu ngatur naon anu urang hayang
maranéhna tanggung jawab – nyaéta kaputusan pulitik.
Imunitas ngan ngajaga maranéhna supaya teu dicokot sacara ad hoc.
Ieu mangrupa carita sajarah anu mekar dina pertengahan abad ka-19 pikeun ngajaga lembaga legislatif tina lembaga eksekutif, sacara
ringkes – sangkan raja teu bisa nyandak anggota parlemen, ngagembok maranéhna sawatara waktu,
teras ngaleupaskeun deui sanggeus pamilihan réngsé.
Jeung éta masih kénéh lumaku ayeuna; éta téh pantes pisan yén pulisi teu bisa saukur nyandak
sababaraha anggota parlemen AfD pikeun diinterogasi.
Teras pamilihan réngsé jeung éta waé.
Nya, tangtu waé urang ogé henteu hoyong éta ayeuna. Dina hal éta, imunitas téh hiji konsép anu pisan wijaksana.
Hiji-hijina masalahna nyaéta aparat penegak hukum anu urang pikahoyong téh sabenerna teu boga undang-undang nu
bisa ngatur ieu ayeuna, sakumaha nu geus ku kuring sebat. Jeung urang kudu ngenalkeun undang-undang éta.
Muhun, nya éta hartina yén undang-undang ieu masih kénéh sésa tina periode transisi ti
monarki ka démokrasi, sésa, sakumaha disebutkeun.
Sareng pamustunganana, éta kedah ngajagi politikus tina panangkepan.
Leres.
Istilah séjén. Anjeun parantos nyerat buku ngeunaan tanggung jawab pulitik.
Ti harita, éta geus beuki dipikanyaho ku masarakat.
Di dinya maranéhna ogé nyerat ngeunaan ganti rugi pulitik.
Éta istilah anu loba jalma teu wawuh. Dupi anjeun tiasa ngajelaskeunana?
Leres, éta hal kadua.
Ieu kabébasan nyarita Anggota Parlemén, anu diidinan nyarios naon waé di Parlemén sarta teu tiasa diprosés hukum pikeun éta.
Urang geus biasa jeung ieu. Sababaraha anggota oposisi geus nyiapkeun jubah mandi maranéhna pikeun nyegah
maranéhna ngahina para menteri atawa batur séjén teuing kasar.
Kusabab manéhna nyatakeun pamadeganana, manéhna kudu ngarepkeun dianiaya.
Anggota Parlemén diidinan ngalakukeun éta di Parlemén. Lamun aya ragu, maranéhna diidinan
ngahina silih. Maranéhna diidinan nyalahkeun silih.
Ngan aturan tata cara di Parlemén nu nangtukeun naha ieu bakal nyababkeun panggero pikeun ngatur tata tertib atawa henteu.
Conto anu kasohor nyaéta Lars Hünich, anu di parlemen nagara Brandenburg nyebut batur-baturna salaku
palaku sanggeus komite panalungtikan coronavirus.
Lamun urang geus ngalakukeun éta salaku warga, sigana urang bakal dilaporkeun.
Imunitasna salaku anggota parlemen ngajaga anjeunna supaya teu bisa dituntut pikeun fitnah.
Jadi sabenerna – éta asalna ti jaman anu sarua – éta téh carita anu kacida bermakna.
Hiji-hijina masalahna nyaéta yén imunitas sok bisa dibatalkeun pikeun prosés pidana.
Tangtosna, sangkan ieu kajadian, kedah aya pasal dina undang-undang anu nyatakeun yén hiji hal téh kena
hukuman, contona nyia-nyiakeun artos pajeg téh kena hukuman.
Tapi urang teu boga éta. Éta mah teu aya.
Jadi nyumputkeun pajeg téh palanggaran pidana, tapi nyia-nyiakeun duit pajeg mah lain.
Leres pisan. Sareng éta sababna, sanajan imunitasna dicabut, hanjakalna teu aya nu bisa dihukum.
Numutkeun anjeun, naha diperlukeun hiji katalog palanggaran anu teu diidinan ku politikus?
Leres, abdi pikir panghadéna upami urang ngenalkeun tilu paragraf.
Sareng éta hal kahiji anu kakara urang bahas – nyia-nyiakeun artos pajeg. Éta nu disebut nyalahgunakeun anggaran.
Abdi badé ngalegaan Pasal 266 – pasal penggelapan klasik – pikeun ngalebetkeun penggelapan anggaran.
Sareng Andreas Scheuer mangrupikeun conto anu sampurna pikeun ieu.
Manéhna meunang dua milyar disatujuan tina anggaran – nandatanganan kontrak pikeun tilu milyar.
Éta bakal janten kasus klasik penggelapan.
Titik kadua, anu ogé kacida pentingna, nyaéta panegakan hukum. Salah sahiji tugas utama nagara nyaéta ngajamin
yén naon anu parantos diputuskeun ku anggota parlemen lajeng ditegakeun ku pamaréntah eksekutif.
Ieu hartosna yén gagal ngudag palanggaran pidana ogé kedah dihukum ku hukum.
Jadi lamun Sekretaris Dalam Negeri gagal mastikeun yén hukum-hukum téh ditaati, manéhna kudu dituntut tanggung jawab kana
akibatna jeung éta kudu dianggap salaku palanggaran pidana.
Abdi nyarankeun Pasal 138 Kitab Undang-Undang Hukum Pidana, anu nyatakeun yén gagal ngudépkeun perkara pidana ogé dihukum.
Sareng poin katilu?
Titik katilu ngeunaan watesan kana hak-hak dasar.
Kusabab "ngabatesan hak-hak dasar" téh, sacara prinsip, "ngabatesan kabébasan
pribadi". Jeung éta ogé kudu dihukum ku hukum.
Sareng kumaha ngeunaan sikap tegas?
Hartina, anjeun tiasa nyieun undang-undang ngeunaan naon waé.
Lamun anjeun henteu nuntut jeung mariksa deui sanggeusna, éta moal boga nilai deui.
Leres, éta téh persis masalahna, nyaéta gagalna ngadakwa palanggaran pidana.
Sareng tangtosna urang gaduh kaayaan husus sareng politikus, sabab jaksa ayeuna diwatesan ku parentah ti
Sekretaris Dalam Negeri, Sekretaris Kehakiman – punten – janten Sekretaris Kehakiman miboga fungsi hibrida.
Manéhna anggota parlemen, manéhna cabang éksekutif, jeung manéhna cabang yudikatif.
Janten ayeuna teu aya pamisahan anu kejem di Jérman.
Sareng di dinya anjeun sabenerna kedah ngamimitian.
Urang peryogi yurisdiksi sorangan. Kuring bakal ngadukung ayana pangadilan misah pikeun tanggung jawab politikus.
Dina pamaréntahan mandiri, dimana urang milih hakim urang sorangan.
Teu perlu loba, sabab memang teu loba. Naon anu keur urang bahas?
Meureun sakitar 200.000 urang paling loba anu kapangaruhan ku ieu.
Janten sadaya kapala otoritas, sadaya pamaréntah nagara bagian, sarta wali kota ogé.
Di tingkat lokal, maranéhna tanggung jawab dina lingkup anu cukup lega, anu rada béda.
Tapi sakabéh anggota parlemen mah teu nepi ka loba jalma sacara umum.
Éta hartosna lamun aya pangadilan leutik anu bisa langsung dipilih ku urang salaku warga, anu bakal ngatur dirina sorangan,
mangka urang ogé bakal boga kasempetan pikeun nerapkeun ieu ku jaksa umum urang sorangan, anu moal kakeunaan parentah.
Sacara husus, kumaha carana ngenalkeun pangadilan sapertos kitu?
Leres, tangtosna éta henteu saderhana. Tapi éta ogé tiasa dilakukeun ngalangkungan
referendum ku ngarobih konstitusi nagara.
Janten kami henteu tiasa ngenalkeunana langsung di tingkat féderal, tapi kami tiasa ngenalkeunana di tingkat nagara bagian.
Di 16 nagara bagian féderal, ieu kudu dilakukeun 16 kali, tapi éta mungkin.
Sumuhun. Hayu urang maju hiji léngkah deui.
Dina demonstrasi, guyonan ngeunaan politikus sumebar, sapertos: "Saha waé anu percaya yén wakil anu kapilih ngawakilan
rahayat ogé percaya yén kupu-kupu lemon ngalipet lemon."
Ieu hartina yén jalma biasa ngarasa ditipu ku pulitik.
Urang ningali deui di dieu dina pamilihan pamungkas. Janji-janji pamilihan saméméhna, lajeng
dilaksanakeun sanggeusna anu sabalikna pisan.
Kumaha carana salah urus dina pulitik ieu, anu ayeuna ampir ngarah kana karuksakan, sabenerna kajadian?
Tah, éta téh kusabab jalma-jalma masih kénéh percaya kana takhayul baheula ngeunaan "maranéhna di luhur, urang di handap".
Janten kami miharep yén nalika aya batur séjén anu naék ka tahta, aya nu bakal robah ku cara naon waé.
Masalahna nyaéta urang percaya kana tahta. Janten tahta téh masalahna.
Abdi yakin yén transformasi anu ayeuna keur lumangsung moal ngan ukur ngarah kana sentralisasi anu leuwih gedé jeung nagara
anu leuwih totaliter, tapi ogé kana gerakan dina arah sabalikna.
Éta anu keur urang usahakeun ngaliwatan organisasi décentralisasi jeung pemberdayaan diri,
nyaéta ngalakukeun sagala hal ku urang sorangan.
Maranéhna nu boga kakawasaan ngan bisa ngalakukeun naon waé nu maranéhna hayang sabab urang ngantepkeun, sabab urang
henteu nuntut maranéhna tanggung jawab, sabab urang sorangan henteu ngalakukeunana, sabab urang calik di sofa bari ngeluh.
Sareng sakali urang miceun takhayul, ngadalikeun, sarta nuntut tanggung jawab maranéhna, ogé nalika ragu urang ngalakukeunana
sorangan, mikir sorangan, boga sora, éta bakal robah.
Tapi salila nu disebut pandemi coronavirus, loba jalma ngalaman ieu: maranéhna hayang hal anu béda, tapi ahirna
maranéhna dibawa ku pulisi, imahna digeledah, jeung dilaporkeun ku tatangga. Éta mah teu hasil.
Jadi maranéhna nyangka yén maranéhna téh kuat, tuluy maranéhna ngarasakeun rasa tongkat beusi.
Leres, jalma-jalma anu mingpin jalan sok anu paling hese, éta leres. Urang sadayana geus
ngalaman éta sorangan dina sababaraha cara.
Sanajan kitu, leres yén protes gedé ahirna ngabolaykeun mandat vaksinasi, anu pasti bakal
diterapkeun lamun protes éta henteu lumangsung.
Jadi éta téh jalma-jalma di jalan anu nyarios: Henteu, lain ka kami.
Urang indit ka tempat séjén, sabab urang jalan-jalan peuting.
Sareng kami bakal nunjukkeun ka anjeun yén dina tungtungna anjeun moal gaduh cukup pulisi pikeun ngadalikeun kami sadayana.
Ieu nyababkeun para anggota parlemen tungtungna nyarios: Henteu, ayeuna urang kudu mutuskeun saluyu jeung kahayang rahayat.
Bukti anu hadé yén, dina ahirna, urang ngan saukur kudu ngalakukeunana. Urang kudu hudang tina sofa.
Sumuhun. Kumaha anjeun ningali roda sajarah balik deui ngeunaan imunitas politik? Ku kecap séjén, kumaha
urang sabenerna bisa ngenalkeun akuntabilitas politik?
Sumuhun, nya, abdi henteu nyangka yén balik deui bakal ngabantosan urang ayeuna.
Janten tangtosna, hiji jalma tiasa ngenalkeun deui Pasal 266, klausa penggelapan, pikeun sadayana.
Abdi yakin éta parantos dirobih dina taun 1997 ku kaputusan Bugwellen .
Ti harita, kaayaan pulitik beuki parah terus.
Urang biasa boga kesan yén maranéhna kadang-kadang mundur, nanggungjawaban jeung bisa dipertanggungjawabkeun.
Ieu téh kusabab lamun anjeun boga hutang leuwih ti 50.000 mark, anjeun bisa dihukum panjara salila tilu taun.
Jeung éta lumaku pikeun sadayana. Kalebet urusan koper jeung Kohl.
Éta alesanana naha éta lajeng dibubarkeun.
Dina sagala hal, abdi yakin bakal langkung wijaksana pikeun ningkatkeun sistem dina mangsa nu bakal datang
sareng ngenalkeun katangtuan husus pikeun para politikus.
Taun kamari, kami kumpul jeung dua pengacara séjén pikeun mikirkeun kumaha carana nyusun hiji undang-undang sacara nyata.
Sareng ku ngalakukeun éta, kami parantos mendakan yén para politikus ampir di mana-mana
parantos nyokot kabébasan dina rupa-rupa cara.
Sareng ku kituna parantos ngahontal kasimpulan yén langkung saé upami masarakat gaduh hak veto .
Janten masihan kasempetan ka masarakat pikeun nyarios, ngaliwatan referendum, naha hiji
undang-undang kudu diwanohkeun atawa henteu.
Sareng upami para politikus ngenalkeunana ogé, mangka pikeun ngalebetkeun tanggung jawab sareng
nyusunana ku cara anu saluyu sareng kahayang urang.
Kusabab, sakumaha kuring parantos nyarios, parobahan jeung balikna, kuring pikir urang ayeuna geus aya
dina titik dimana hukum-hukumna geus kacida lobana nepi ka urang teu tiasa ngartos sadayana.
Jadi meureun engké aya AI anu kacida pinterna sarta bakal ngabantu urang.
Tapi ayeuna mah éta téh bener-bener acak-acakan gedé, dimana maranéhna geus sacara
éksplisit ngabédakeun diri dina rupa-rupa cara.
Jadi urang kudu ngarobah loba pisan nepi ka jadi buku hukum anyar sakabéhna.
Janten dina tungtungna, naha éta hartosna aya deui undang-undang?
Henteu, henteu pisan. Janten solusi pikeun sakabéh dilema nyaéta urang ngenalkeun hiji bantahan populér.
Janten éta hiji hal anu tiasa urang lakukeun ngaliwatan referendum di tingkat nagara bagian, dimana sakabéh undang-undang
anu disahkeun di parlemen dipasihan periode tenggang tilu bulan, salila éta waktos rahayat tiasa kumpul
pikeun mutuskeun deui ngeunaan undang-undang éta sorangan.
Sareng éta bakal janten bantahan anu populér. Teras rahayat mutuskeun: enya atanapi henteu.
Teras manéhna bakal boga kecap pamungkas. Jeung éta geus bakal ngabantu pisan.
Sareng salami tilu bulan éta, urang tiasa ngenalkeun akuntabilitas pulitik sareng ngarumuskeunana sakumaha anu urang pikahoyong.
Sareng saha waé politikus anu satuju nyarios, "Henteu, urang kudu ngarobah hiji hal di dieu sacara darurat, gancang pisan, urang
teu tiasa ngantosan tilu bulan nepi ka rahayat mutuskeun kumaha waé, urang bakal ngalakukeunana ayeuna ogé," teras tiasa
nerapkeun Pasal 138a jeung 266a, nyaéta paragraf-paragraf anu urang hoyong aya, teras tiasa nerapkeunana di dinya.
Naha referendum ngeunaan ngenalkeun keberatan populér bisa diinisiasi ku saha waé?
Leres, ieu ngan bisa diinisiasi ku individu pribadi. Organisasi teu diidinan pikeun ngalakukeunana.
Ieu hartosna yén pikeun hiji bantahan populér anu rék urang laksanakeun di sakuliah Jerman, urang peryogi 16
urang pikeun ngalaksanakeunana di 16 nagara bagian féderal.
Saeutikna mah tetep hadé mun boga wakil, supaya aya dua urang jeung bisa silih bantosan dina sababaraha cara.
Jadi tangtu, kalayan sakabéh kelompok pendukung di 16 nagara bagian féderal, 16 réferendum, sarta ku cara kieu
ngarobah konstitusi sangkan ahirna urang meunang kakawasaan mutlak pikeun nyieun kaputusan ku rahayat.
Anjeun kedah diajar kecap éta. Éta téh kacida pentingna.
Yén dina tungtungna, sanggeus urang ngahontal ieu, urang sabenerna bakal bisa mutuskeun deui dina hiji
referendum ngeunaan sagala isu jeung sagala undang-undang anu diputuskeun ku para politikus di Parlemén, lamun aya ragu.
Éta tiasa pisan ngahijikeun sadayana. Kalebet Partéi Héjo, anu sieun AfD bakal ngawasaan kakawasaan
teras ngaluarkeun undang-undang anu maranéhna sieun.
Atawa para pendukung AfD anu sieun yén Partéi Héjo bakal ngawasaan pamaréntahan jeung
ngaluluskeun undang-undang anu maranéhna teu hayang.
Maranéhna teras tiasa ngumpulkeun dukungan di kalangan masarakat sarta memicu bantahan populér. Janten, sakali
deui, mutuskeun enya atawa henteu kana unggal undang-undang.
Sareng kami yakin yén ieu bakal ngamungkinkeun kami pikeun gawé bareng jeung loba pisan jalma, sabab, sakumaha anu
parantos ku abdi carioskeun, Partéi Héjo kedahna sarua katarik kana ieu sapertos AfD atawa partéi séjén naon waé.
Ieu teu aya patalina jeung Partéi Héjo atawa AfD; saukur yén, di sakuliah sakabéh kubu pulitik, matak pikaresepeun yén ahirna
urang bisa mutuskeun sorangan naha urang hayang naon anu geus diputuskeun ku para politikus jeung urang henteu aya dina
kakawasaan maranéhna, saperti anu urang alami salila krisis koronavirus, contona. Éta anu jadi inti sakabéh carita ieu.
Tapi ayeuna para politikus geus ngabebaskeun diri tina tanggung jawab, naha maranéhna
daék satuju kana undang-undang sapertos kitu?
Henteu, urang ngan bisa maksa éta ku réferendum.
Sareng naha éta ayeuna mungkin dina kaayaan pulitik di Jérman?
Dina tingkat nasional, enya.
Sareng upami éta dilarapkeun kana 16 undang-undang nagara bagian, nyaéta hususna undang-undang coronavirus, upami urang
émut, éta sanés undang-undang féderal, tapi salawasna undang-undang nagara bagian. Sareng urang tiasa nyegah éta.
Faktor séjén anu tacan urang bahas nyaéta kelompok lobi industri jeung bisnis anu relatif
kuat, anu boga pangaruh pisan kana pulitik.
Sumuhun, bisa disebutkeun yén pamustunganana maranéhna ogé boga sora di Éropa jeung
Amérika. Kumaha cara pangaruh ieu bisa dikurangi?
Leres, nya, sigana mustahil pikeun nahan pangaruhna.
Pihak séjén henteu keur sare. Maranéhna boga loba artos jeung loba kakawasaan.
Dina hal ieu, patarosanna mah: Kumaha urang tiasa ngatur diri urang sacara alternatif sacara paralel?
Kumaha urang tiasa ngajantenkeun modél anu langkung saé jadi kanyataan?
Kumaha carana urang supaya jalma-jalma leuwih resep, leuwih sumanget, jeung leuwih ngarasakeun kabagjaan nalika hirup ku cara
nu béda, ngalakukeun pulitik ku cara nu béda, jeung nyieun kaputusan ku cara nu béda?
Jeung urang mah sabenerna aya dina mayoritas.
Janten sababaraha kelompok lobi, sababaraha jalma anu boga kakawasaan, sababaraha anu boga loba artos, maranéhna
peryogi urang henteu ngan saukur pikeun meunangkeun artos pikeun maranéhna, tapi ogé pikeun ngadukung kaputusan maranéhna.
Sareng tangtosna maranéhna gaduh seueur artos. Tapi dina ahirna, urang kedah milarian alternatif.
Urang kudu nyarioskeun kumaha hal-hal bisa dilakukeun langkung saé sareng janten conto.
Sareng jalma-jalma anu mingpin jalan, enya, éta leres. Biasana hésé pikeun maranéhna.
Tapi untungna aya jalma-jalma anu wani anu ngalakukeun éta.
Leres, éta leres. Saé pisan yén anjeun ogé ngalakukeun éta di klub anjeun.
Sareng kumaha jalma-jalma tiasa ngadukung perjuangan anjeun? Di mana pihak-pihak anu kabetot tiasa ngahubungi?
Leres, bukuna aya. Abdi bakal bungah upami aya nu mésérna sareng maca éta, atanapi sanajan ngan
saukur mikeun éta ka saurang politikus minangka kado.
Jadi meureun mésérna wungkul tuluy dikirimkeun ka calon langsung anu kakara kapilih supaya maranéhna bisa maca éta.
Bisa ogé, dina ahirna, sababaraha anggota parlemen bakal nyarios: Ieu saé pisan, urang bakal ngenalkeunana.
Sareng motong dahan sorangan, kitu cenah. Aya ogé jalma-jalma anu ngarasa tanggung jawab.
Sumuhun, atanapi kami gaduh sababaraha proyék ayeuna.
Janten salah sahiji proyek ageung nyaéta wabeo.de. Éta téh pamantauan pamilihan urang.
Sareng éta téh, sacara prinsip, panguatan diri, nyaéta kamampuan pikeun ngawas naon anu keur dilakukeun ku cabang eksekutif.
Sareng sabenerna, sagala hal dina hal ieu, nalika urang aub dina pulitik sareng ngawas naon anu dipigawé ku
wakil-wakil urang anu kapilih, mangrupikeun wangun dukungan pikeun naon anu urang lakukeun.
Ibu Tsomakaeva, hatur nuhun kana wawancara ieu. Hatur nuhun pisan sareng sing suksés pikeun padamelan anjeun.
Kitu ogé, hatur nuhun pisan kana karya anjeun. Kami pisan ngahargaan média alternatif sareng
salawasna ngadukungna di mana waé kami tiasa.
br] Sumuhun, hatur nuhun pisan!