Het jy geweet dat die beginsel van skeiding van magte nie eens in Switserland, 'n land
met 'n direkte demokrasie, toegepas word nie?
Dat die hoogste staatsleierskap daarvan weerhou om inligting onafhanklik en op eie houtjie te
verifieer? En slegs op een organisasie, die WGO, staatmaak?
'n Demokrasie floreer op die fundamentele beginsel van die skeiding van magte. Hierdie magte behoort
mekaar te monitor, te beheer en te korrigeer op grond van onafhanklik verkrygde inligting.
Philipp Kruse het op 1 Maart 2025 by die WHO-simposium in Winterthur gepraat oor hoe hierdie
demokrasie vandag reeds nie meer 'n werklikheid is nie.
Switserland word reeds effektief op afstand deur die WGO beheer.
Die beplande wysigings aan die Internasionale Gesondheidsregulasies is daarop gemik om die WGO se
uitsluitlike bevoegdheid op hierdie gebied verder te versterk.
Byvoorbeeld, die Direkteur-Generaal se vermoë om 'n gesondheidsnoodgeval af te kondig, behoort nie
beperk te word nie, maar eerder uitgebrei te word. In die toekoms behoort hy dit onafhanklik te kan doen.
Hy kon toe selfs sy eie paneel van kenners oorheers en ook die mening van die betrokke land oorheers.
Lande het tot 19 Julie 2025 om besware teen die gesondheidsregulasies in te dien.
As dit nie gebeur nie, sal die bekendstelling op 19 September vanjaar plaasvind.
Luister nou na Kruse se opmerkings, met 'n kort inleiding deur Urs Hans, stigter van Public Eye
on Science en organisator van die geleentheid.
En nou het ek die plesier om Philipp Kruse aan te kondig.
Hy is eintlik soos 'n ou gesig; hy is altyd daar by goeie geleenthede.
En hy is nou regoor Europa bekend; mens kan binnekort sê dat hy 'n gesag is.
Maar sy stryd gaan ook oor die bewustheid teen die WGO, die pandemie-paktaat en internasionale gesondheidsriglyne.
Ons moet nog steeds hard werk om die Federale Raad te oortuig dat dit oor die uittredingsklousule
kan besluit. Okay, Philipp, jy het die woord.
Baie dankie, liewe Urs, dat jy weer so 'n geleentheid gereël het.
Liewe Urs, dit is jou vyfde geleentheid, jou vyfde groot geleentheid, wat ek sedert Winterthur
kon bywoon, waar dit alles in vroeë 2022 begin het.
Baie dankie, jy het 'n ongelooflike inspanning vir ons almal gelewer.
Ek wil u ook baie dankie sê dat u die reis hierheen onderneem het om hierdie koronavirus-simposium in Switserland by te woon.
En ek sien regtig daarna uit om daarna met soveel van julle as moontlik te gesels.
En daarmee wil ons ons opregte dank betuig aan die vorige spreker, Jürg Vollenweider, my geagte kollega en vriend, dat hy die moeite
gedoen het om die komplekse prosedurele kwessies uit te lig.
Hierdie oortredings van internasionale prosedurele reg sou op sigself voldoende grond wees om hierdie
gesondheidsregulasies outright af te keur – die Federale Raad sou verplig wees om dit af te keur.
Ja, en ek sal nou oorgaan na die inhoudelike kwessies van hierdie prosedurele reëls.
Die aanvanklike situasie is beskryf: ons het 'n sperdatum van 19 Julie met betrekking tot gesondheidsregulasies.
Die state het tot dan om beswaar in te dien.
Ons Federale Raad moes teen daardie tyd ook aan die WGO verklaar het dat dit nie hierdie
regulasies, hierdie aanpassings, sal aanvaar nie.
Hier is 'n oorsig saamgestel deur Andrea Staubli, wat nie net 'n lid is van ons Aksiealliansie vir 'n Vrye Switserland
nie, maar ook 'n sleutelrol in die organisasie speel – 'n prokureur en voormalige regter – eenvoudig hier saamgestel.
Dit is belangrik om dit in gedagte te hou terwyl ons hier die oorblywende maande aangaan.
Net gister, die dag tevore, het die fase van moontlike deelname deur alle partye, insluitend belanghebbendes en ons, die algemene
publiek, tot 'n einde gekom. Dit was 'n raadplegingsproses, 'n geleentheid om kommentaar
in te dien oor hierdie gesondheidsregulasies.
En ek nooi jou uit om die verklaring van die Aksie-alliansie vir 'n Vrye Switserland op die tuisblad te besigtig.
En daar is verdere stellings wat in baie meer besonderhede ingaan as wat hier moontlik is.
Hier kan ons slegs die belangrikste punte aanraak.
Ons verwag dat daar hierdie somer in die Switserse Parlement 'n parlementêre debat oor die inhoudelike
kwessies sal plaasvind. En ons wil hierdie debat beïnvloed.
As die verwerping nie teen 19 Julie gemaak word nie, sal hierdie gesondheidsregulasies op 19 September vanjaar in werking tree.
Uitgangspunt, maar ook wat die inhoud betref: Dit is uiters belangrik om in gedagte te hou dat:
Wat is tot dusver in hierdie gesondheidsregulasies ingesluit, en hoe is dit hanteer, sodat ons die soms baie geringe aanpassings
kan klassifiseer, wat in werklikheid met 'n vergrootglas en met die interpretatiewe ervaring van prokureurs ondersoek moet word?
En die vorige gesondheidsregulasies, wat sedert 2007 in hierdie vorm van krag is, het in Artikel 3,
Paragraaf 1 iets baie belangriks geprioritiseer:
Hierdie regulasies sal met volle respek vir menswaardigheid, menseregte en fundamentele vryhede afgedwing word!
Ja, dames en here, dit sou beteken dat ons almal sorgeloos en bevry huis toe kan gaan, want dit is wat dit tot
dusver gesê het en dit is wat dit in die toekoms moet bly sê.
Hoekom, hoekom is ons nog steeds bekommerd? Wel, omdat ons na die konkrete toepassing in die afgelope jare kyk.
Hoe is gesondheidsregulasies toegepas – ten spyte van hierdie beginsels?
En ek moet dit kortliks hersien as 'n prokureur wat al hierdie verrigtinge self gevoer het.
Daar was 'n maskersvereiste vir kinders, en bo alles was daar geen uitsonderings nie.
Ek het 'n kind gehad met 'n verminderde suurstofopnamevermoë. Dit was permanent slegs 80
persent . Dit het ook nie 'n vrystelling ontvang nie.
En daardie dokters wat in sulke geregverdigde gevalle vrystellingsertifikate uitgereik het, is
geteister. Hulle is by kriminele verrigtinge betrek.
En soos julle almal weet, byvoorbeeld Dr Andreas Heisler – gelukkig onlangs vrygespreek, en
dit is regverdig, maar na 'n langdurige verhoor.
En steeds 'n kliënt van my vandag, wie se praktykpermit einde Oktober ingetrek is – verlede jaar ingetrek
– deels omdat hy 'n maskeruitsluitingsertifikaat uitgereik het vir 'n 14-jarige meisie.
So was hier geen uitsonderings moontlik nie. Toe het daar harde polisie-operasies plaasgevind –
ons weet dit almal, iets van die mees ongeloofliks.
Daar is herhaalde massatoetse in skole, in laerskole. Hier in Maihof sal dit in Switserland se negatiewe geskiedenis ingaan.
Op 29 Januarie 2021 – net toe die maskersvereiste oral afgedwing is – is 374 kinders by die Maihof-skool in Luzern
verpligtend of met geweld getoets, omdat 'n kind tydens hierdie roetine-toetse positief getoets het.
En nou is hier die saak: hoe het hulle dit gedoen?
Vrydagoggend is 'n e-pos na die ouers se huise gestuur waarin gesê is: "Ja, ons sal hierdie toetse in die middag afneem."
Moet om hierdie redes uitgevoer word. Laat weet ons asseblief as u nie saamstem nie.
Ja, die meeste ouers het nie die e-pos gesien nie. Hulle was by die werk.
En wat toe gebeur het, was dat ek daarna 'n oproep van 'n onderwyser gekry het.
Sy het my in trane gebel omdat sy saam met haar skoolklas voor die gimnasium moes wag – of voor die toetskamer moes wag.
En reeds uit die kamer het die geluid van kinders wat huil gekom, omdat hulle ook met geweld getoets is. Met geweld!
En sy moes self help om die kinders wat nie getoets wou word nie, te beheer.
Is die onbeperkte waardigheid van mense hier gehandhaaf?
Wel, en dan weet ons almal wat met die eienaars van die Walliserkanne-restaurant gebeur het.
Hulle is met 'n groot polisiemagoperasie en aansienlike gebruik van geweld gearresteer.
En – jammer, jy kan dit hier sien – in plaas daarvan om my kliënt by sy restaurant te besoek, moes ek
hom in die tronk besoek. Dit was op 31 Oktober 2021.
Of by David Gym, waar jy die omkleedarea kan sien.
Hier sien ons een van vyf polisiebeamptes in die omkleerkamer wat ook mense uit die sauna gebring het.
Ek wil dit eenvoudig in die konteks plaas van die onbeperkte waardigheid van die mens, wat na
bewering reeds in gesondheidsregulasies vervat is.
En die werklikheid, soos ons weet, was nie so uiters bedreigend dat dit ooit toegelaat sou gewees het
om tot hierdie militêre, mariale middele te gryp nie.
Dit is die agtergrond. En ons moet ook bewus wees dat die fundamentele beginsel van
staatssoewereiniteit in die beginsels vervat is.
Artikel 3, paragraaf 4 van die Internasionale Gesondheidsregulasies veranker dit eintlik.
Die state is soewerein en mag hul soewereiniteit uitoefen.
Maar in watter mate het ons Federale Raad sy soewereiniteit uitgeoefen toe dit byvoorbeeld gekom het by die
beëindiging van die noodtoestand, die buitengewone omstandighede, d.w.s. die staat van nood?
Mens het nie na normaal teruggekeer nie, maar na 'n spesiale situasie.
En 'n joernalis van Switserse televisie het regtig gevra: "Hoekom keer ons nie terug na normaal nie?"
En die reaksie van die President van die Switserse Konfederasie, Simonetta Sommaruga destyds,
was: "Ons kan nie net self daaroor besluit nie."
Een van die onderwerpe is die WGO, wat so 'n noodgevaltoestand definieer.
Kom ons wees duidelik: ons is nie soewerein nie. Die WGO besluit.
Hier is ons ook nie soewerein nie: die volgende federale president, Ignazio Cassis, in die arena, in
reaksie op 'n vraag van Sandro Protz, wat regtig gevra het:
Hoe is dit dat ons in die koerante lees dat al hoe meer mense deur hospitale as koronavirussterftes verklaar word, maar hulle
eintlik in die hospitaal opgeneem word weens 'n motorongeluk, 'n verkeersongeval of ander ongelukke, en daarom sterf hulle?
En hier staan – sê die Federale President: "Ja, dis reg. Die WGO het dit so gedoen."
In 'n pandemie moet alle lande hierdie beoordeling volgens dieselfde beginsel maak.
En dit herinner ons almal aan Shakespeare, wat gesê het: "Al is dit waanzin, tog is daar metode daarin."
Dit is die benadering hier. Volledige nonsens. Volledige gemors.
"Alhoewel dit waanzin is, is daar metode daarin." Dus is daar ten minste metode daarin.
Dus, solank daar metode daarin is, mag alles.
En die howe is nie beter nie. Hier, in 'n neutedop – ek weet ek het dit al gesê... ek moet myself net elke keer
daaraan herinner – maar die howe – soos 'n gebroke plaat – het teen my en my kliënte geargumenteer:
Mnr. Kruse, u weet dat solank die pandemie voortduur, die owerhede groter diskresie moet
uitoefen, en hulle behoort daarvoor toegelaat te word.
En solank hierdie owerhede by die WGO-aanbevelings hou, kan ons as howe dit nie omverwerp nie.
Dit beteken dus dat ons gedurende hierdie ongelooflik lang periode van die pandemie, wat eintlik amper 'n
ewige pandemie was – van 31 Januarie 2020 tot 5 Mei 2023 – bloot suiwer willekeur gehad het.
En op hierdie willekeurige grondslag is enige herwaardering of korreksie weggelaat – op hierdie gronde.
Ja, dit is nog nooit onafhanklik bevestig nie, nie eers deur die Parlement nie.
In Switserland het ons 'n stelsel waarin die Switserse Parlement die hoogste gesag in die staat
is – saam met die soewereine burgers, natuurlik.
En hulle het tot op hede nie 'n moniterings- of toesighoudende funksie uitgevoer nie.
As 'n komitee van prokureurs, wat ek saam met 'n paar kollegas gestig het, doen ons sedert Desember 2021 gereeld 'n
beroep op parlementslede om presies hierdie kwessie aan te spreek en hierdie pandemie tot 'n einde te bring.
Die maatreëls moet beëindig word en 'n hersiening moet uitgevoer word.
En die antwoord wat ons gekry het, was: "Ja, ons kan dit eers doen wanneer die pandemie verby is."
So vertrou mense blindelings op die almag en alwetendheid van die WGO. Dit is, soos ek gesê het, die beginpunt.
En die hele situasie word vererger deur die feit, reeds genoem deur my geagte kollega Jürg Vollenweider, dat in Switserland
die howe en owerhede aan internasionale reg gebind is.
En as jy glo dat die WGO-aanbevelings iets soos die beste praktyk-standaard verteenwoordig, dit wil sê in wese die
beste ding om te doen en wat in sulke situasies gedoen behoort te word, sal dit verpligtend wees om dit toe te pas.
Dit is tot dusver die status quo. En laat ons nie vergeet nie: daar is 'n byna giftige
Artikel 42 in die huidige grondwet. Dit lui:
Gesondheidsmaatreëls wat op grond van hierdie gesondheidsregulasies geneem word, moet sonder
vertragings geïnisieer en voltooi word, en deursigtig en sonder diskriminasie toegepas word.
Dit is dus reeds ingesluit en geïmplementeer. Ja, wel, ek vra jou om jou eie oordeel te vorm.
Hoeveel kan ons eintlik in die toekoms op hierdie letter van die Internasionale Gesondheidsregulasies staatmaak?
So het ons ook, en laaste maar nie die minste nie, ons het ook huidige sake, waarvan ek een genoem het, naamlik Dr. Dhani.
Hy het in totaal drie – hy het slegs sertifikate in drie gevalle uitgereik, waarvan ek een genoem het, die maskersertifikaat.
In twee ander sertifikate, ná deeglike assessering, bloedtoetse en so meer, en verskeie ure ondersoek, het hy gesê:
In jou spesifieke geval sou die entstof om mediese redes skadelik wees. Ek ontslaan jou van die entstof.
Dit het daartoe gelei dat die Zürich Kantonale Gesondheidsamt hom van kriminele opset beskuldig – hom van kriminele opset
beskuldig – en sê dat hy die openbare gesondheid in gevaar stel.
Dit is vandag; dit is nie 'n donker verlede waar ons nie beter geweet het nie.
Dit is die status quo. En waarom maak ek so aandringend daarop vas?
Net om jou te wys dat selfs die geringste bevestiging, of selfs 'n versterking, hierdie verlede in die toekoms weer in
die werklikheid bring en net die hele situasie sal vererger.
En so moet die hele saak beskou word. Ons het ook in Duitsland geen heroorweging nie, alhoewel
alles lankal duidelik is danksy die RKI-protokolle.
En ek wil graag iets uitwys wat werklik elke Switserse parlementslede behoort te laat nadink.
Selfs voor Trump, selfs voor Trump, het die subkomitee van die Huis van Verteenwoordigers, d.w.s. die Amerikaanse Huis van
Verteenwoordigers, op 4 Desember 2024 sy finale verslag gepubliseer ná ongeveer twee jaar se ondersoek – met ander
woorde, hulle het hul ondersoekpligte nagekom – hierdie ondersoeke is almal openbaar en kan aanlyn geraadpleeg word.
En daar, op die derde bladsy, staan daar heel duidelik dat hierdie skoolsluitinge en al die maatreëls wat getref is,
uitsluitlik polities gemotiveer was en glad nie mediese of wetenskaplike regverdiging gehad het nie,
en dat die maatreëls erger was as die virus self.
Ek beveel aan dat u dit lees, maar bowenal beveel ek aan dat alle lede van die Parlement dit lees.
Maar wat sê die Federale Raad oor hierdie wysiging van die gesondheidsregulasies?
Hy sê dat dit net geringe tegniese aanpassings is, dat geen bykomende befondsing benodig word nie, geen
wetswysigings nodig is nie, en beslis geen beperking van Switserse soewereiniteit nie.
En daarom is daar geen behoefte dat die Switserse volk 'n sê het nie, en ideaal
gesproke nie eens dat die Parlement 'n sê het nie.
Wat is die teenoorgestelde posisie? En hier weer:
Neem asseblief 'n kyk na die tuisblad van die "Aktionsbündnis Freie Schweiz" (Handelsalliansie vir 'n Vrye Switserland) om ons
baie gedetailleerde verklarings en konsultasies wat ons daar gepubliseer het, te sien, veral dié van die
"Aktionsbündnis Freie Schweiz" self, waar ons in detail ingaan.
Daarom, om saam te vat: Ons kan en moet aflei dat:
Hierdie IGC-wysigings verskerp en vererger die huidige regsposisie ten koste van die
bevolking en ten gunste van die farmaseutiese bedryf.
En die hele saak het totalitêre kenmerke. Dit is so eenvoudig. En ons het dit in detail gedemonstreer.
Dit is eintlik 'n program om alle gehalte-standaarde met militêre logika uit te skakel.
Die hele saak word gekenmerk deur militêre logika. 'n Volledige noodtoestand heers.
Alles is toegelaat, insluitend noodgevalgoedkeurings sonder enige veiligheidstoetse.
Daar is geen opsies vir korreksie nie. Sodra so 'n noodtoestand verklaar is, is daar geen meganisme vir korreksie nie.
Al hierdie, soos ek gesê het, is teen die belange van die bevolking.
En dit is 'n program van totalitêre willekeurigheid wat heeltemal onverenigbaar is met ons begrip van die staat – selfs
die bestaande gesondheidsregulasies is reeds problematies.
En op hierdie grondslag sien ons hier die belangrikste punte. Dit is vier uit vyf. Ek kom oor 'n oomblik by die vyfde een.
Die eerste punt, wat jy net hoef te weet as jy na die verlede kyk, is dit:
Aha, die diskresie en vermoë van die Direkteur-Generaal om 'n gesondheidsnoodgeval af te kondig, word nie beperk nie en,
op grond van vorige ervaring, nie aan 'n korrigerende meganisme onderwerp nie, maar inteendeel, dit word uitgebrei.
Hy kan dit onafhanklik doen. Hy kan selfs sy eie paneel kenners oorheers en ook die mening van die betrokke land oorheers.
Dit is die eerste punt. Dit lei tot of veroorsaak vrese dat ons weer willekeurige,
verlengde pandemieë sal hê wat selfs langer sal duur.
Dan punt twee: die Direkteur-Generaal kan verklaar watter produkte die WGO nodig ag om die pandemie te bekamp.
Stel jou nou 'n land voor wat sê: "Ons doen dinge anders."
Dan kom die inligting onmiddellik: Wag 'n minuut, hulle is, byvoorbeeld, Switserland is 'n bedreiging vir
die wêreld omdat dit nie hierdie produkte gebruik nie.
Dit is heel eenvoudig die feitelike mag en presies hierdie logika van beste praktyk-standaarde wat reeds hier aan die werk is,
sonder enige bevelsowerheid, enige werklike militêre bevelsowerheid wat daarmee
geassosieer word. Maar wag vir die laaste punt.
Dan is daar 'n befondsingsmeganisme. Dit is 'n groot kwessie.
Maar oor die algemeen moet gesê word dat dit die siening van die WGO en die dryfkrag-lidstate is – dat die armer lande, die lande
van die Suide, die wêreldwye Suide, veral Afrika – finansieel ondersteun moet word, dat hulle met kundigheid
en produksiefasiliteite ondersteun moet word sodat hulle ook van entstowwe en entmiddels kan baat.
Dit beteken dat ons in die toekoms nie net sal moet betaal vir die oormatige hoeveelhede entstowwe
wat ons gekoop het nie, maar ook vir ander lande.
Terloops, gister of eergister is 'n verslag gepubliseer waarin verklaar word dat die Switserse Federale Raad steeds weier om die
presiese finansiële syfers bekend te maak oor hoeveel dit aan mRNA-gebaseerde stowwe bestee het, ondanks parlementêre navrae.
Dit is heeltemal onaanvaarbaar. Alle parlementslede moet optree. Die Federale Raad moet hierdie syfers openbaar maak.
Hoeveel het ons betaal vir hierdie waardelose item, hierdie nie-waarde?
In elk geval is dit nie 'n stof met enige herkenbare positiewe mediese voordele nie; inteendeel, soos ons later sal hoor.
Ja, en dan is daar 'n hele lys van bykomende verpligtinge – onder die opskrif kernvermoëns, kernverpligtinge of basiese
verpligtinge – wat nie net op federale vlak van toepassing is nie, maar ook op kantonale en munisipale vlak.
En waar die Federale Raad eenvoudig sê: ja, ons kan dit maklik dek met die bestaande hulpbronne wat tot ons beskikking is.
So, wat is die gevaarlikste punt? Jürg Vollenweider het dit reeds baie goed beskryf en verduidelik.
Dit gaan oor die kwessie van soewereiniteit oor inligting en interpretasie.
Verborge aan die heel einde van die tydlyn – met die einde bedoel ek hier ook 'n dokument in Bylae 1, Aanhangsel 1, in die afdeling
Kernvermoëns, onopvallend, jy sou dit nie opmerk nie, in die bewoording risiko-kommunikasie,
insluitend die hantering van waninligting en desinformasie.
Jürg Vollenweider het reeds baie goed verduidelik dat ons op geen wyse op hierdie oppervlakkige formulering kan staatmaak nie,
maar natuurlik moet teruggaan na die geskiedenis van hoe hierdie formulering ontstaan het wanneer ons dit interpreteer.
En bo alles moet ons erken dat dit al lank die geval is.
Hierdie beheer, hierdie inligtingssoewereiniteit van die WGO, word al lank toegepas, waarvoor ons eindelose voorbeelde het.
Begin met al die inligting oor hoe gevaarlik die pandemiesituasie is en wat ons moet doen.
Maar hier wil ek graag kortliks daarop wys dat die WGO reeds in Februarie 2020 al die groot maatskaplike
media- en tegnologiemaatskappye bymekaargeroep het.
Sy was by Facebook se kantore, het almal daar bymekaargeroep en gesê: 'Reg, hier is die reëls. Ons gaan nou 'n kontrak opstel.'
U verbind u daartoe om te verseker dat geen inligting anders as dié wat deur ons verskaf is, op u platforms beskikbaar is nie.
En hierdie vergaderings is toe elke maand herhaal, elke maand aanlyn, nie meer fisies nie. Waarvan praat ons?
Daar is Google, Facebook, Amazon, YouTube, Instagram, 'n hele lys van sowat 50 sulke sosiale media-platforms – met
ander woorde, basies die hele aanlyn sosiale mediawêreld.
Dit is netjies deur wetenskaplikes opgesom. Enigiemand wat in die bron belangstel, is welkom om my te kontak.
Ja, en waarom is dit so bedreigend?
Eerstens en veral weet ons natuurlik dat vryheid van uitdrukking, vryheid van inligting en akademiese vryheid fundamentele
beginsels is wat ons as burgers in staat stel om binne 'n demokratiese raamwerk te funksioneer, maar ook die
politiek en die politieke besluitnemingsproses moontlik maak.
En sodat ons 'n ingeligte besluit oor ons eie gesondheid kan neem.
Dit is al sleg genoeg en is reeds baie goed verduidelik.
Dit is egter ook baie, baie misleidend of relatief relevant, of eerder relevant vir demokratiese besluitneming.
Ons het hierdie stemming gesien. Ons is in Switserland drie keer toegelaat om te stem.
Ons is toegelaat om self oor die COVID-19-wet te stem. En ons het altyd ongeveer dieselfde resultaat gekry.
40% het hierdie COVID-19-wet verwerp, net 40%, meer of minder, en 60% het dit aanvaar.
Ja, as die grondslag vir beoordeling wat nog altyd aan die bevolking voorgelê is, konsekwent op 'n web van leuens berus,
kan burgers nie die regte besluit by die stembus neem nie.
Maar dit is nie alles nie. Ons het 'n gevaar – dit is duidelik – vir die funksionering van die hele grondwetlike staat.
Ons leef steeds in 'n demokrasie wat gebaseer is op die fundamentele beginsel van die skeiding van magte.
En hierdie magte behoort mekaar te monitor, mekaar te beheer, mekaar te korrigeer, gebaseer op onafhanklik verkrygde inligting.
En as jy hierdie stelsel korrupteer en dit herbou op die grondslag van 'n enkele inligtingsbron wat bepaal wat waar
is en wat vals is, dan korrupteer jy 'n hele staatsisteem.
Toe gebeur dit net dat die Parlement sê: nee, ons kan dit nie verifieer nie, omdat die WGO dit steeds as 'n pandemie verklaar.
Of dan gebeur dit dat al die howe my en my pasiënte beskuldig van:
Ons is jammer, maar ons is nog steeds in die middel van 'n pandemie, en die owerhede het
die WGO se aanbevelings gevolg, en so voorts.
Met ander woorde, ons word effektief op afstand beheer.
Op afstand beheer deur die WGO, sonder enige militêre generaals wat betrokke is, maar bloot omdat ons topregeringsleiers
vrywillig afsien daarvan om die inligting self onafhanklik en outonoom na te gaan, en die valse idee aanvaar dat die WGO
onfeilbaar is, nooit verkeerd kan wees nie en altyd reg is.
En ons weet dat daar niemand in die hele wêreld is wat onfeilbaar is, wat nooit foute maak nie en altyd reg is. Dankie.
Dit is heeltemal onaanvaarbaar en moet in geen onduidelike terme verwerp word nie, op grond van die huidige regsposisie.
Ja, dit alles is steeds nie genoeg vir my nie, gelet op die gruweldade wat uiteindelik teen die bevolking gepleeg is deur
julle, ons almal, te laat glo in 'n gevaar wat nie regtig bestaan het nie, en deur 'n middel as onontbeerlik, sonder alternatief,
te verkoop wat geen veiligheidsrisiko ingehou het nie.
Dit is 'n misleiding van die hele bevolking.
En waarom is dit relevant in verband met so iets ... Waarom is dit so belangrik? Wel, dit is nogal eenvoudig.
Ons het te make met 'n stof wat ten minste as eksperimenteel beskryf moet word.
Niemand het vooraf geweet wat daarin was nie, en niemand het vooraf geweet watter effek hierdie mRNA-gebaseerde stowwe
sou hê nie. Dit is 'n tipiese voorbeeld van 'n eksperiment.
En vir so 'n situasie het ons bindende bepalings sowel in die internasionale reg as in ons eie federale grondwet, artikel
10, paragraaf 3, binne die raamwerk van die internasionale reg en binne die raamwerk van die verbod op marteling.
En dit word hier pragtig beskryf in die Internasionale Verdrag oor Burgerlike en Politieke Regte.
Dit is absoluut bindende internasionale reg, wat ook van toepassing is in die geval van 'n openbare noodgeval wat
die lewe van die nasie bedreig en amptelik verklaar is.
Daar is geen uitsonderings op hierdie basiese reël nie. Niemand mag sonder hul vrywillige toestemming aan mediese of
wetenskaplike eksperimente onderwerp word nie, nooit ooit nie.
En die regerings, parlemente en howe het dit tog toegelaat – het dit tog toegelaat.
Vir my is dit die grootste, mees beangstigende besef uit al hierdie "ongelukkige
jare", uit hierdie jare van krisis onder Corona.
Dat sulke fundamentele insigte, wat uiteindelik die vrug van die Tweede Wêreldoorlog is en in verband met die Neurenberg-kode
gesien moet word, sonder huiwering by die eerste geleentheid eenvoudig ter syde geskuif word, net omdat 'n paar
farmaseutiese vervaardigers hul entstofprodukte wil verkoop.
Waar gaan ons beland as ons aanhou om dit toe te laat en versuim om dit aan te spreek?
Dit is, dit is 'n misdaad teen die mensdom wat gebeur het.
Dit is 'n misdaad teen die mensdom wat deur die WGO gepleeg is, wat, teen beter wete in, ons laat glo het in 'n gevaar wat glad
nie bestaan het nie, en dit steeds tot vandag toe doen, en wat ons oortuig dat daar geen alternatief
is vir produkte wat skadelik en gevaarlik is nie.
En om daardie rede alleen moet ons ons vertroue in die WGO intrek.
Opsommend, wat kan ons verwag van hierdie wysigings aan die Internasionale Gesondheidsregulasies?
Dit is 'n program vir die willekeurige afskaffing van alle gehaltestandaarde, sowel in die
farmaseutiese sektor as in die demokratiese sfeer.
Dit is 'n program wat ontwerp is om die bevolking na willekeur te mislei. Dit is 'n program wat ontwerp
is om farmaseutiese belange na willekeur af te dwing.
'n Program wat toelaat dat die skeiding van magte in die beskerming van fundamentele regte uit die niet afgeschaf word,
wat dit wettig laat voorkom, met maksimum beperkings op soewereiniteit en selfbeskikking, met onberekenbare risiko's vir
gesondheid en die ekonomie, en selfs misdade teen die mensdom.
Met ander woorde, heeltemal onverenigbaar met ons grondwetlike orde.
Ons moet dit verwerp en sê: Stop! Presies, en dit bring my by die einde.
Ek dink ons het beheermeganismes nodig, ons het aanspreeklikheid van die WGO nodig, ons het kontroles en balanse nodig.
En ons moet die verouderde opvatting laat vaar dat hierdie mense ook absolute immuniteit verleen behoort te word.
Om hierdie rede beveel ek aan dat u twee petisies as 'n onmiddellike maatreël onderteken. Daar is
tans twee petisies wat in Switserland rondgaan.
Mens wil reeds die probleem by die wortel aanspreek en die WGO verlaat.
My hart klop van nature vir hierdie petisie, wat briljant deur die EDU georganiseer is.
En ons, as die Free Switzerland Action Alliance, wil graag by u vra: as u besluit om ná hierdie simposium aksie te neem, besoek
asseblief ons webwerf en maak seker dat u hierdie petisie teken, wat u ook vanuit Duitsland of enige
ander land kan teken. Dit is eenvoudig 'n saak van:
Die Federale Raad behoort hierdie wysigings te verwerp. Dit sal ons tyd gee vir alle
verdere stappe. En dit sluit my opmerkings af.
Baie dankie. Ons sal graag weer 'n ander keer die onttrekking uit die WGO bespreek.
Want, soos Gorbatsjov reeds gesê het, is ons bereid om uit die geskiedenis te leer.
Ons het lankal uit die geskiedenis geleer, en ons wil onder geen omstandighede veroordeel word om dit te herhaal nie.
Baie dankie vir u aandag.