Γνωρίζατε ότι η αρχή της διάκρισης των εξουσιών δεν εφαρμόζεται ούτε στην αμεσοδημοκρατική Ελβετία;
Ότι η ανώτατη κρατική ηγεσία απέχει από τον ανεξάρτητο και αυτόνομο έλεγχο των πληροφοριών;
Και βασίζεται μόνο σε έναν οργανισμό, τον ΠΟΥ;
Η δημοκρατία βασίζεται στη θεμελιώδη αρχή της διάκρισης των εξουσιών. Οι εξουσίες αυτές θα πρέπει να
παρακολουθούν, να ελέγχουν και να διορθώνουν η μία την άλλη με βάση ανεξάρτητα αποκτηθείσες πληροφορίες.
Ο Philipp Kruse μίλησε στο Συμπόσιο του ΠΟΥ στο Winterthur την 1η Μαρτίου 2025 για το γεγονός ότι
αυτή η δημοκρατία δεν είναι πλέον πραγματικότητα.
Η Ελβετία ήδη ελέγχεται αποτελεσματικά από τον ΠΟΥ.
Οι σχεδιαζόμενες αλλαγές στους διεθνείς υγειονομικούς κανονισμούς αποσκοπούν στην περαιτέρω
ενίσχυση της αποκλειστικής εξουσίας του ΠΟΥ.
Για παράδειγμα, η δυνατότητα του Γενικού Διευθυντή να κηρύσσει κατάσταση έκτακτης ανάγκης για την υγεία δεν
πρόκειται να περιοριστεί, αλλά να επεκταθεί. Στο μέλλον, θα μπορεί να το κάνει αυτό ανεξάρτητα.
Θα μπορούσε τότε ακόμη και να παρακάμψει τη δική του ομάδα εμπειρογνωμόνων και να παρακάμψει τη γνώμη της οικείας χώρας.
Τα κράτη έχουν προθεσμία έως τις 19 Ιουλίου 2025 για να υποβάλουν ένσταση κατά των υγειονομικών κανονισμών.
Εάν αυτό δεν συμβεί, η εισαγωγή θα πραγματοποιηθεί από τις 19 Σεπτεμβρίου του τρέχοντος έτους.
Ακούστε τώρα τις παρατηρήσεις του Kruse, με μια σύντομη εισαγωγή από τον Urs Hans, ιδρυτή του
"Public Eye on Science" και διοργανωτή της εκδήλωσης.
Και τώρα έχω τη χαρά να ανακοινώσω τον Philipp Kruse.
Στην πραγματικότητα είναι σαν ένα "παλιό πρόσωπο", είναι πάντα εκεί σε καλές περιστάσεις.
Και είναι πλέον γνωστός σε όλη την Ευρώπη, είναι ένας φωστήρας, θα μπορούσαμε να πούμε σύντομα.
Αλλά ο αγώνας του αφορά επίσης την εκπαίδευση ενάντια στον ΠΟΥ, το σύμφωνο για την πανδημία και
τις διεθνείς κατευθυντήριες γραμμές για την υγεία.
Πρέπει ακόμη να εργαστούμε σκληρά για να πείσουμε το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο να υιοθετήσει την
εξαίρεση . Εντάξει, αγαπητέ Philipp, έχεις το λόγο.
Σας ευχαριστώ πολύ, αγαπητέ Urs, που συνεχίζετε να οργανώνετε μια τέτοια εκδήλωση.
Αγαπητέ Urs, αυτή είναι η πέμπτη εκδήλωσή σας, η πέμπτη μεγάλη εκδήλωση που είχα την τιμή να
παρακολουθήσω από το Winterthur, τις αρχές του 2022.
Σας ευχαριστώ πολύ, κάνατε απίστευτη δουλειά για όλους μας.
Θα ήθελα επίσης να σας ευχαριστήσω θερμά που μπήκατε στον κόπο να έρθετε εδώ σε αυτό το Συμπόσιο Corona στην Ελβετία.
Και χαίρομαι πολύ που θα μπορέσω να μιλήσω με όσο το δυνατόν περισσότερους από αυτούς μετά.
Και με αυτό ξεκινάμε ευχαριστώντας τον προηγούμενο ομιλητή, τον Jürg Vollenweider, τον αξιότιμο συνάδελφο και φίλο μου, που
μπήκε στον κόπο να τονίσει τα κουραστικά διαδικαστικά ζητήματα.
Το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο θα ήταν υποχρεωμένο να απορρίψει τους εν λόγω υγειονομικούς κανονισμούς με βάση αυτές τις διαδικαστικές
παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου και μόνο - οι παραβιάσεις των διαδικαστικών διατάξεων του διεθνούς δικαίου
και μόνο θα σήμαιναν ότι οι εν λόγω υγειονομικοί κανονισμοί θα έπρεπε να απορριφθούν συλλήβδην.
Ναι, και έρχομαι στα ουσιαστικά ζητήματα αυτών των διαδικαστικών κανόνων.
Η αρχική κατάσταση έχει περιγραφεί: Όσον αφορά τους υγειονομικούς κανονισμούς, έχουμε προθεσμία μέχρι τις 19
Ιουλίου. Μέχρι τότε τα κράτη πρέπει να υποβάλουν ένσταση.
Έτσι, το Ομοσπονδιακό μας Συμβούλιο πρέπει επίσης να έχει δηλώσει στον ΠΟΥ μέχρι τότε ότι δεν θα
υιοθετήσει αυτούς τους κανονισμούς, τις προσαρμογές.
Ακολουθεί μια επισκόπηση που συνέταξε η Andrea Staubli, η οποία δεν είναι μόνο μέλος της Συμμαχίας Δράσης για την
Ελεύθερη Ελβετία, αλλά διαδραματίζει επίσης βασικό ρόλο στην οργάνωσή της - είναι δικηγόρος και πρώην δικαστής.
Είναι σημαντικό να το συνειδητοποιήσουμε αυτό καθώς εισερχόμαστε στους μήνες που απομένουν.
Μόλις χθες, προχθές, ολοκληρώθηκε η φάση της πιθανής διαβούλευσης με όλα τα μέρη, συμπεριλαμβανομένων των ενδιαφερομένων μερών,
συμπεριλαμβανομένου και εμάς από τον πληθυσμό, για την υποβολή μιας διαβούλευσης, μιας γνώμης
σχετικά με αυτούς τους υγειονομικούς κανονισμούς.
Και σας καλώ να ρίξετε μια ματιά στη δήλωση της Συμμαχίας Δράσης για την Ελεύθερη Ελβετία στην αρχική σελίδα.
Και υπάρχουν και άλλες δηλώσεις εκεί που αναφέρονται σε πολύ περισσότερες λεπτομέρειες απ' ό,τι είναι δυνατόν εδώ.
Μπορούμε να αναφερθούμε μόνο στα πιο σημαντικά σημεία εδώ.
Αναμένουμε μια κοινοβουλευτική συζήτηση στο ελβετικό κοινοβούλιο σχετικά με τα θέματα
περιεχομένου το καλοκαίρι. Και θέλουμε να την επηρεάσουμε.
Εάν η απόρριψη δεν πραγματοποιηθεί έως τις 19 Ιουλίου, τότε οι εν λόγω υγειονομικοί κανονισμοί θα τεθούν
σε ισχύ από τις 19 Σεπτεμβρίου του τρέχοντος έτους.
Σημείο εκκίνησης, αλλά και ως προς το περιεχόμενο: είναι εξαιρετικά σημαντικό να το συνειδητοποιήσουμε αυτό:
Τι υπήρχε μέχρι σήμερα σε αυτούς τους υγειονομικούς κανονισμούς και πώς αντιμετωπίστηκαν, ώστε να μπορέσουμε να
κατηγοριοποιήσουμε τις ενίοτε πολύ μικρές προσαρμογές, οι οποίες στην πραγματικότητα πρέπει να εξεταστούν με
μεγεθυντικό φακό και με την ερμηνευτική εμπειρία των δικηγόρων, ώστε να μπορέσουμε να τις κατηγοριοποιήσουμε καθόλου.
Και οι προηγούμενοι υγειονομικοί κανονισμοί, που ισχύουν με αυτή τη μορφή από το 2007, έχουν
κάτι πολύ σημαντικό στο άρθρο 3, παράγραφος 1:
Οι κανονισμοί αυτοί εφαρμόζονται με πλήρη σεβασμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, των
ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών!
Ναι, όλοι οι παρευρισκόμενοι, αυτό θα σήμαινε ότι θα μπορούσαμε τώρα όλοι να πάμε σπίτι μας ξέγνοιαστα και
απελευθερωμένοι, γιατί έτσι έλεγε μέχρι τώρα και έτσι πρέπει να παραμείνει και στο μέλλον.
Γιατί, γιατί ανησυχούμε ακόμα; Ναι, επειδή εξετάζουμε τη συγκεκριμένη εφαρμογή τα τελευταία χρόνια.
Πώς εφαρμόστηκαν οι υγειονομικοί κανονισμοί - παρά τις αρχές αυτές;
Και πρέπει να το επανεξετάσω εν συντομία, ως δικηγόρος που έχει διεξάγει ο ίδιος όλες αυτές τις διαδικασίες.
Υπήρχε αυτή η υποχρέωση για τα παιδιά να φορούν μάσκες και, κυρίως, δεν υπήρχε άδεια εξαίρεσης.
Είχα ένα παιδί με μειωμένη ικανότητα απορρόφησης οξυγόνου. Είχε μόνιμα μόνο 80 τοις εκατό . Ούτε αυτή πήρε απαλλαγή.
Και οι γιατροί που εξέδιδαν έκτακτα πιστοποιητικά σε τέτοιες δικαιολογημένες περιπτώσεις
θυματοποιήθηκαν. Εμπλέκονται σε ποινικές διαδικασίες.
Και όπως όλοι γνωρίζετε, όπως για παράδειγμα ο Δρ Andreas Heisler, ο οποίος ευτυχώς αθωώθηκε πρόσφατα,
δικαίως, αλλά μετά από την πιο παρατεταμένη εκστρατεία.
Και σήμερα εξακολουθώ να έχω έναν πελάτη μου, του οποίου η άδεια άσκησης επαγγέλματος ανακλήθηκε ήδη στα τέλη Οκτωβρίου -
είχε ανακληθεί πέρυσι - επειδή, μεταξύ άλλων, εξέδωσε πιστοποιητικό απαλλαγής από μάσκα για ένα 14χρονο κορίτσι.
Επομένως, δεν ήταν δυνατόν να υπάρξουν εξαιρέσεις εδώ. Στη συνέχεια, σκληρές αστυνομικές επιχειρήσεις -
όλοι το γνωρίζουμε αυτό, κάτι από τα πιο απίστευτα.
Πάντα υπήρχαν μαζικές εξετάσεις στα σχολεία, στα δημοτικά σχολεία. Εδώ, Maihof, αυτό θα
μείνει στην αρνητική ιστορία της Ελβετίας.
Στις 29 Ιανουαρίου 2021 - την ώρα που η απαίτηση της μάσκας επιβαλλόταν παντού - 374 παιδιά υποβλήθηκαν σε υποχρεωτικές
εξετάσεις στο σχολείο Maihof της Λουκέρνης, επειδή ένα παιδί βρέθηκε θετικό κατά τη διάρκεια αυτών των εξετάσεων ρουτίνας.
Και τώρα έρχεται το ερώτημα: Πώς το έκαναν;
Το πρωί - το πρωί της Παρασκευής - στάλθηκε ένα ηλεκτρονικό μήνυμα στους γονείς που
έλεγε: "Ναι, θα κάνουμε αυτό το τεστ το απόγευμα.
Πρέπει να πραγματοποιείται για τους λόγους αυτούς. Παρακαλούμε επικοινωνήστε μαζί μας εάν δεν συμφωνείτε".
Ναι, οι περισσότεροι γονείς δεν είδαν το ηλεκτρονικό μήνυμα. Ήταν στη δουλειά τους.
Και αυτό που συνέβη ήταν - μου τηλεφώνησε ένας δάσκαλος μετά.
Μου τηλεφώνησε κλαίγοντας επειδή έπρεπε να περιμένει έξω από το γυμναστήριο με την τάξη του σχολείου της -
ή έπρεπε να περιμένει έξω από την αίθουσα εξετάσεων.
Και τα παιδιά έκλαιγαν ήδη από το δωμάτιο επειδή είχαν δοκιμαστεί με βία. Με τη βία!
Και η ίδια έπρεπε να βοηθήσει να κρατήσει τα παιδιά που δεν ήθελαν να εξεταστούν.
Διατηρήθηκε εδώ η απεριόριστη αξιοπρέπεια των ανθρώπων;
Λοιπόν, και μετά όλοι ξέρουμε τι συνέβη στους ιδιοκτήτες εστιατορίων του Walliserkanne.
Συνελήφθησαν με μεγάλη αστυνομική επιχείρηση, με τη χρήση μεγάλης βίας.
Και - συγγνώμη, μπορείτε να το δείτε εδώ - μπόρεσα να επισκεφθώ τον πελάτη μου μόνο στη φυλακή αντί για
το εστιατόριό του. Αυτό έγινε στις 31 Οκτωβρίου 2021.
Ή στο γυμναστήριο David Gym, εδώ μπορείτε να δείτε τον χώρο των αποδυτηρίων.
Βλέπουμε εδώ - αυτός είναι ένας από τους πέντε αστυνομικούς στον χώρο των αποδυτηρίων που επίσης έβγαλαν κόσμο από τη σάουνα.
Θα ήθελα απλώς να το θέσω αυτό στο πλαίσιο της απεριόριστης αξιοπρέπειας του ανθρώπου, η οποία υποτίθεται
ότι περιλαμβάνεται ήδη στους υγειονομικούς κανονισμούς.
Και η πραγματικότητα, όπως γνωρίζουμε, δεν ήταν τόσο εξαιρετικά απειλητική ώστε να καταφύγει
κανείς σε αυτά τα στρατιωτικά, πολεμικά μέσα.
Αυτή είναι η προϊστορία. Και θα πρέπει επίσης να γνωρίζουμε ότι η βασική αρχή της κυριαρχίας των κρατών κατοχυρώνεται στις αρχές.
Έτσι, το άρθρο 3, παράγραφος 4 των Διεθνών Υγειονομικών Κανονισμών το κατοχυρώνει αυτό.
Τα κράτη είναι κυρίαρχα και μπορούν να κάνουν χρήση της κυριαρχίας τους.
Αλλά σε ποιο βαθμό το Ομοσπονδιακό μας Συμβούλιο έκανε χρήση της κυριαρχίας του, για παράδειγμα, όταν επρόκειτο να
τερματίσει την κατάσταση έκτακτης ανάγκης, την έκτακτη κατάσταση, δηλαδή τον νόμο περί έκτακτης ανάγκης;
Δεν επιστρέψαμε στην κανονική κατάσταση, αλλά στην ειδική κατάσταση.
Και ένας δημοσιογράφος της ελβετικής τηλεόρασης δικαίως ρώτησε: "Γιατί δεν επιστρέφουμε στην κανονικότητα;".
Και η απάντηση από την Πρόεδρο της Ελβετικής Συνομοσπονδίας, Simonetta Sommaruga εκείνη την εποχή,
ήταν: "Δεν μπορούμε να το αποφασίσουμε μόνοι μας".
Ένα από τα θέματα είναι ο ΠΟΥ, ο οποίος ορίζει μια τέτοια κατάσταση έκτακτης ανάγκης.
Εδώ λοιπόν είναι ξεκάθαρο: δεν είμαστε κυρίαρχοι. Ο ΠΟΥ αποφασίζει.
Και εδώ δεν είμαστε κυρίαρχοι: ο επόμενος πρόεδρος της Ελβετικής Συνομοσπονδίας, Ignazio Cassis, στην Αρένα, απαντώντας
σε ερώτηση του Sandro Protz, ο οποίος είχε δίκιο να ρωτήσει:
"Πώς γίνεται να διαβάζουμε στις εφημερίδες ότι όλο και περισσότεροι άνθρωποι κηρύσσονται από τα νοσοκομεία ως νεκροί
από κορώνα-γράμματα, αλλά έρχονται στο νοσοκομείο λόγω τροχαίου ατυχήματος, τροχαίου ή άλλου ατυχήματος και γι' αυτό πεθαίνουν;"
Και εδώ - ο Ομοσπονδιακός Πρόεδρος λέει: "Ναι, έτσι είναι. Αυτό έχει κάνει ο ΠΟΥ.
Σε μια πανδημία, όλες οι χώρες πρέπει να κάνουν αυτή την αξιολόγηση σύμφωνα με την ίδια αρχή".
Και όλοι θυμόμαστε τον Σαίξπηρ, ο οποίος είπε: "Αν και είναι τρέλα, υπάρχει όμως μέθοδος σε αυτό".
Αυτή είναι η προσέγγιση εδώ. Απόλυτη ανοησία. Απόλυτες ανοησίες.
"Παρόλο που είναι τρέλα, υπάρχει μέθοδος σε αυτό". Λοιπόν, υπάρχει μέθοδος σε αυτό.
Οπότε, εφόσον υπάρχει μέθοδος, όλα επιτρέπονται.
Και τα δικαστήρια - όχι καλύτερα. Συμπυκνωμένα εδώ - ξέρω, το έχω ήδη πει ... απλά πρέπει να το υπενθυμίζω στον εαυτό
μου κάθε φορά - αλλά τα δικαστήρια - σαν προσευχητικός τροχός - έχουν αντιμετωπίσει εμένα και τους πελάτες μου:
"Κύριε Kruse, γνωρίζετε ότι όσο υπάρχει πανδημία, οι αρχές πρέπει να ασκούν μεγαλύτερη διακριτική ευχέρεια.
Και εφόσον οι αρχές αυτές τηρούν τις συστάσεις του ΠΟΥ, εμείς ως δικαστήρια δεν μπορούμε να το ανατρέψουμε αυτό".
Αυτό σημαίνει λοιπόν ότι όσο διαρκούσε αυτή η απίστευτα μεγάλη περίοδος κήρυξης της πανδημίας, η οποία ήταν πραγματικά
σχεδόν μια αιώνια πανδημία - από τις 31 Ιανουαρίου 2020 έως τις 5 Μαΐου 2023 - είχαμε απλώς καθαρή αυθαιρεσία εδώ.
Και σε αυτή την αυθαίρετη βάση, κάθε επανεκτίμηση, κάθε διόρθωση παραλείφθηκε - με αυτή τη δικαιολογία.
Ναι, δεν έχει ποτέ επαληθευτεί ανεξάρτητα, ούτε καν από το κοινοβούλιο.
Στην Ελβετία, έχουμε ένα σύστημα στο οποίο η ανώτατη αρχή στο κράτος είναι το ελβετικό
κοινοβούλιο - φυσικά μαζί με τον κυρίαρχο των πολιτών.
Και μέχρι σήμερα, δεν έχουν επιτελέσει λειτουργία παρακολούθησης ή εποπτείας.
Ως επιτροπή δικηγόρων, την οποία ίδρυσα μαζί με μερικούς συναδέλφους, καλούμε τακτικά τους βουλευτές από
τον Δεκέμβριο του 2021 να εξετάσουν ακριβώς αυτό το ζήτημα του τερματισμού αυτής της πανδημίας.
Τα μέτρα πρέπει να τερματιστούν και να διενεργηθεί επανεξέταση.
Και η απάντηση που πήραμε ήταν: "Ναι, μπορούμε να το κάνουμε αυτό μόνο όταν τελειώσει η πανδημία".
Έτσι, οι άνθρωποι εμπιστεύονται τυφλά την παντοδυναμία και την παντογνωσία του ΠΟΥ. Αυτή, όπως είπα, είναι η αρχική θέση.
Και το όλο θέμα επιδεινώνεται από το γεγονός, το οποίο ήδη ανέφερε ο αξιότιμος συνάδελφός μου Jürg Vollenweider, ότι στην Ελβετία
τα δικαστήρια και οι αρχές δεσμεύονται από το διεθνές δίκαιο.
Και έτσι, αν πιστεύετε ότι οι συστάσεις του ΠΟΥ αντιπροσωπεύουν κάτι σαν το πρότυπο βέλτιστης πρακτικής, δηλαδή το
καλύτερο πράγμα που πρέπει και πρέπει να γίνεται σε τέτοιες καταστάσεις, τότε θα πρέπει να εφαρμοστεί.
Αυτό είναι όλο το status quo μέχρι στιγμής. Και για να μην ξεχνιόμαστε: Υπάρχει ένα σχεδόν τοξικό άρθρο 42 στο
ισχύον σύνταγμα. Και αυτό λέει: "Το άρθρο 42 του Συντάγματος είναι ένα από τα πιο σημαντικά άρθρα του Συντάγματος:
"Τα υγειονομικά μέτρα που λαμβάνονται βάσει αυτών των υγειονομικών κανονισμών πρέπει να δρομολογούνται και να ολοκληρώνονται χωρίς
καθυστέρηση και να εφαρμόζονται με διαφάνεια και αδιακρίτως".
Έτσι, αυτό είναι ήδη εκεί και έχει ενσωματωθεί και εφαρμοστεί. Ναι, οπότε, σας ζητώ να κάνετε τη δική σας κρίση.
Πόσο μπορούμε πραγματικά να βασιστούμε σε αυτό το γράμμα των διεθνών υγειονομικών κανονισμών στο μέλλον;
Έτσι, έχουμε επίσης, και τέλος, αλλά όχι λιγότερο σημαντικό, έχουμε επίσης τρέχουσες
περιπτώσεις, μία από τις οποίες ανέφερα, αυτή του Dr Dhani.
Έχει συνολικά τρία - εξέδωσε πιστοποιητικά μόνο σε τρεις περιπτώσεις, μία από τις οποίες ανέφερα, το πιστοποιητικό μάσκας.
Σε δύο άλλα πιστοποιητικά, μετά από ενδελεχή αξιολόγηση, αιματολογικές εξετάσεις
και ούτω καθεξής, και πολύωρη εξέταση, είπε:
"Στη συγκεκριμένη περίπτωσή σας, ο εμβολιασμός θα ήταν δυσμενής για ιατρικούς λόγους. Θα σας απαλλάξω από τον εμβολιασμό".
Αυτό οδήγησε το Γραφείο Δημόσιας Υγείας του καντονιού της Ζυρίχης να τον κατηγορήσει για εγκληματική ενέργεια -
κατηγορώντας τον για εγκληματική ενέργεια - και να πει ότι θέτει σε κίνδυνο τη δημόσια υγεία.
Αυτό είναι το σήμερα, δεν είναι το κακό παρελθόν, όταν δεν ξέραμε τίποτα καλύτερο.
Αυτό είναι το status quo. Και γιατί επιμένω τόσο πολύ γι' αυτό;
Απλά για να σας δείξω ότι οποιαδήποτε επιβεβαίωση, έστω και μικρή, ή ακόμα και επιδείνωση, θα φέρει αυτό
το παρελθόν πίσω στην πραγματικότητα στο μέλλον και θα κάνει το όλο θέμα ακόμα χειρότερο.
Και έτσι πρέπει να αντιμετωπίζεται το όλο θέμα. Ούτε στη Γερμανία έχουμε επανεκτίμηση, αν και όλα είναι
ξεκάθαρα εδώ και πολύ καιρό χάρη στα πρωτόκολλα RKI.
Και θα ήθελα επίσης να επισημάνω κάτι που θα πρέπει πραγματικά να προβληματίσει κάθε Ελβετό βουλευτή.
Ακόμα και πριν από τον Τραμπ, ακόμα και πριν από τον Τραμπ, η υποεπιτροπή της Βουλής των Αντιπροσώπων δημοσίευσε την τελική της
έκθεση στις 4 Δεκεμβρίου 2024 μετά από περίπου δύο χρόνια έρευνας - δηλαδή έκαναν τα ερευνητικά τους καθήκοντα -
όλες αυτές οι έρευνες είναι δημόσιες και είναι προσβάσιμες.
Και στην τρίτη σελίδα, αναφέρει σαφώς ότι το κλείσιμο των σχολείων και όλα τα μέτρα είχαν καθαρά πολιτικά
κίνητρα και δεν είχαν καμία ιατρική ή επιστημονική αιτιολόγηση και ότι τα μέτρα ήταν χειρότερα από τον ίδιο τον ιό.
Σας συνιστώ να το διαβάσετε, αλλά πάνω απ' όλα συνιστώ να το διαβάσουν όλοι οι βουλευτές.
Αλλά τι έχει να πει το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο σχετικά με αυτή την τροποποίηση των υγειονομικών κανονισμών;
Λέει ότι πρόκειται μόνο για τεχνικές προσαρμογές ήσσονος σημασίας, ότι δεν απαιτείται πρόσθετη
χρηματοδότηση, ότι δεν απαιτούνται αλλαγές στη νομοθεσία και ότι σίγουρα δεν περιορίζεται η ελβετική κυριαρχία.
Και γι' αυτό ο ελβετικός λαός, και ιδανικά ούτε καν το κοινοβούλιο, δεν χρειάζεται να έχει λόγο.
Ποια είναι η αντίθετη θέση; Και πάλι εδώ:
Παρακαλούμε ρίξτε μια ματιά στις πολύ λεπτομερείς δηλώσεις και διαβουλεύσεις μας στην αρχική σελίδα της "Aktionsbündnis Freie
Schweiz" (Συμμαχία Δράσης Ελεύθερη Ελβετία), ιδίως σε εκείνες της ίδιας της
"Aktionsbündnis Freie Schweiz", όπου αναλύουμε λεπτομερώς.
Επομένως, μπορούμε και πρέπει να συνοψίσουμε εδώ:
Αυτές οι τροποποιήσεις της ΔΥΑ τσιμεντοποιούν και αυστηροποιούν την υφιστάμενη νομική κατάσταση σε βάρος
του πληθυσμού και προς όφελος της φαρμακοβιομηχανίας.
Και το όλο θέμα έχει ολοκληρωτικές προεκτάσεις. Είναι τόσο απλό. Και το έχουμε δείξει αυτό λεπτομερώς.
Πρόκειται για ένα πραγματικό πρόγραμμα εξάλειψης όλων των προτύπων ποιότητας με στρατιωτική λογική.
Το όλο θέμα χαρακτηρίζεται από μια στρατιωτική λογική. Επικρατεί κατάσταση έκτακτης ανάγκης.
Επιτρέπονται τα πάντα, ακόμη και άδειες έκτακτης ανάγκης χωρίς δοκιμές ασφαλείας.
Δεν υπάρχουν επιλογές διόρθωσης. Έτσι, από τη στιγμή που κηρύσσεται μια τέτοια κατάσταση έκτακτης
ανάγκης, δεν υπάρχει κανένας διορθωτικός μηχανισμός.
Το όλο θέμα, όπως είπα, ενάντια στα συμφέροντα του πληθυσμού.
Και αυτό είναι ένα πρόγραμμα ολοκληρωτικής αυθαιρεσίας, το οποίο δεν είναι ποτέ συμβατό με την αντίληψή μας για το κράτος
- ακόμη και με τους υφιστάμενους υγειονομικούς κανονισμούς.
Και σε αυτή τη βάση, μπορούμε να δούμε τα πιο σημαντικά σημεία εδώ. Αυτά είναι τέσσερα στα πέντε. Θα έρθω στο πέμπτο.
Το πρώτο σημείο είναι ότι πρέπει να εξετάσετε μόνο το παρελθόν:
Αχά, η διακριτική ευχέρεια και η δυνατότητα του Γενικού Διευθυντή να κηρύσσει κατάσταση έκτακτης ανάγκης για την υγεία δεν
περιορίζεται και δεν υπόκειται σε μηχανισμό διόρθωσης με βάση την προηγούμενη εμπειρία, αλλά αντίθετα, επεκτείνεται.
Μπορεί να το κάνει αυτό ανεξάρτητα. Μπορεί ακόμη και να παρακάμψει τη δική της ομάδα εμπειρογνωμόνων
και επίσης να παρακάμψει τη γνώμη της οικείας χώρας.
Αυτό είναι το πρώτο σημείο. Αυτό οδηγεί ή δημιουργεί φόβους ότι θα έχουμε και πάλι τυχαίες, μόνιμες
πανδημίες για ακόμη μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.
Στη συνέχεια, σημείο δύο: Ο Γενικός Διευθυντής μπορεί να δηλώσει ποια προϊόντα ο ΠΟΥ θεωρεί
απαραίτητα για την καταπολέμηση της πανδημίας.
Φανταστείτε τώρα μια χώρα που λέει: "Κάνουμε τα πράγματα διαφορετικά".
Τότε μου λένε αμέσως: για μισό λεπτό, είναι, για παράδειγμα η Ελβετία αποτελεί απειλή για τον
κόσμο επειδή δεν χρησιμοποιεί αυτά τα προϊόντα.
Είναι πολύ απλά η de facto ισχύς της εξουσίας και ακριβώς αυτή η λογική του προτύπου βέλτιστης πρακτικής που λειτουργεί ήδη εδώ,
χωρίς να συνδέεται με αυτήν καμία εξουσία διοίκησης, μια πραγματική στρατιωτική εξουσία
διοίκησης. Αλλά περιμένετε για το τελευταίο σημείο.
Τότε υπάρχει μηχανισμός χρηματοδότησης. Αυτό είναι ένα μεγάλο ζήτημα.
Αλλά συνολικά, πρέπει να πούμε ότι ο ΠΟΥ και τα κράτη μέλη που οδηγούν είναι της γνώμης ότι οι φτωχότερες χώρες, οι χώρες του
Νότου, του παγκόσμιου Νότου, ιδίως η Αφρική, πρέπει να υποστηριχθούν οικονομικά, ότι πρέπει να υποστηριχθούν με
τεχνογνωσία και εγκαταστάσεις παραγωγής, ώστε να μπορούν επίσης να επωφεληθούν από τους εμβολιασμούς και τα εμβόλια.
Αυτό σημαίνει ότι στο μέλλον δεν θα πρέπει να πληρώνουμε μαζικά μόνο για τα δικά μας
υπεραγορασμένα εμβόλια, αλλά και για τα εμβόλια άλλων χωρών.
Παρεμπιπτόντως, χθες ή προχθές δημοσιεύθηκε μια έκθεση σύμφωνα με την οποία το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο της Ελβετίας εξακολουθεί να
αρνείται, παρά τα κοινοβουλευτικά αιτήματα, να δημοσιοποιήσει τα ακριβή οικονομικά στοιχεία σχετικά με
το πόσα έχει δαπανήσει για ουσίες με βάση το mRNA.
Αυτό δεν είναι καθόλου δυνατό. Αυτό θα πρέπει να προειδοποιήσει όλους τους βουλευτές. Το
Ομοσπονδιακό Συμβούλιο πρέπει να αποκαλύψει αυτά τα στοιχεία.
Πόσα έχουμε πληρώσει γι' αυτό το nonvaleur, αυτό το nonvalue.
Σε κάθε περίπτωση, δεν πρόκειται για μια ουσία με αναγνωρίσιμα ιατρικά οφέλη, αλλά
ακριβώς το αντίθετο, όπως θα ακούσουμε αργότερα.
Ναι, και στη συνέχεια υπάρχει ένας ολόκληρος κατάλογος πρόσθετων υποχρεώσεων - υπό τον τίτλο "βασικές ικανότητες", "βασικές
υποχρεώσεις" ή "βασικές υποχρεώσεις" - οι οποίες προστίθενται όχι μόνο σε επίπεδο
Συνομοσπονδίας, αλλά και σε επίπεδο καντονίων και δήμων.
Και όπου το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο λέει αρκετά συνοπτικά, ναι, μπορούμε εύκολα να το καλύψουμε αυτό με τους υπάρχοντες πόρους.
Ποιο είναι όμως το πιο επικίνδυνο σημείο; Και αυτό έχει ήδη περιγραφεί και εξηγηθεί πολύ καλά από τον Jürg Vollenweider.
Το ζήτημα εδώ είναι η κυριαρχία της πληροφόρησης και της ερμηνείας.
Κρυμμένο στο τέλος της χρονολογικής ακολουθίας - αλλά στο τέλος εννοώ επίσης ένα έγγραφο εδώ, στο Παράρτημα 1, στο Παράρτημα 1,
σε αυτό το τμήμα Βασικές Ικανότητες, δυσδιάκριτο, δεν θα το αναγνωρίζατε, στη διατύπωση επικοινωνία
κινδύνου, συμπεριλαμβανομένου του τρόπου αντιμετώπισης της παραπληροφόρησης και της παραπληροφόρησης.
Έχει ήδη εξηγηθεί πολύ καλά από τον Jürg Vollenweider ότι δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να βασιστούμε σε αυτή την επιφανειακή
διατύπωση, αλλά πρέπει φυσικά να ανατρέξουμε στην ιστορία της προέλευσης αυτής της διατύπωσης όταν την ερμηνεύουμε.
Και πάνω απ' όλα, πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι αυτό συμβαίνει εδώ και πολύ καιρό.
Αυτός ο έλεγχος, αυτή η πληροφοριακή κυριαρχία του ΠΟΥ ασκείται εδώ και πολύ καιρό, για την οποία έχουμε ατελείωτα παραδείγματα.
Ξεκινώντας με όλες τις πληροφορίες σχετικά με το πόσο επικίνδυνη είναι η κατάσταση της πανδημίας και τι πρέπει να κάνουμε.
Θα ήθελα όμως να επισημάνω εν συντομία ότι ο ΠΟΥ συγκέντρωσε όλες τις μεγάλες εταιρείες κοινωνικής
δικτύωσης και τεχνολογίας τον Φεβρουάριο του 2020.
Πήγε στις εγκαταστάσεις στο Facebook, τους κάλεσε όλους εκεί και τους είπε, εδώ είναι οι
κανόνες του παιχνιδιού. Θα κάνουμε ένα συμβόλαιο τώρα.
Αναλαμβάνετε να διασφαλίσετε ότι στις πλατφόρμες σας δεν μπορούν να διαβαστούν άλλες
πληροφορίες εκτός από αυτές που έχετε λάβει από εμάς.
Και αυτές οι συναντήσεις επαναλαμβάνονταν στη συνέχεια σε μηνιαία βάση, μηνιαία,
διαδικτυακά, όχι πλέον φυσικά. Για τι πράγμα μιλάμε;
Είναι η Google, το Facebook, η Amazon, το YouTube, το Instagram, ένας ολόκληρος κατάλογος με περίπου 50 τέτοιες
πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης - με άλλα λόγια, ολόκληρος ο διαδικτυακός κόσμος των κοινωνικών μέσων δικτύωσης.
Αυτό έχει ανακεφαλαιωθεί με σαφήνεια από τους επιστήμονες. Όποιος ενδιαφέρεται για την
πηγή είναι ευπρόσδεκτος να έρθει να με δει.
Ναι, και γιατί αυτό είναι τόσο απειλητικό;
Φυσικά, πρώτα και κύρια, γνωρίζουμε ότι - η ελευθερία της έκφρασης, η ελευθερία της πληροφόρησης, η ελευθερία της
επιστήμης, αυτά είναι τα θεμέλια για να μπορούμε εμείς ως πολίτες να κινούμαστε μέσα στο πλαίσιο της δημοκρατίας -
αλλά και για να μπορεί να πραγματοποιείται η πολιτική, η διαδικασία λήψης πολιτικών αποφάσεων.
Και έτσι ώστε να λαμβάνουμε επίσης μια ενημερωμένη απόφαση για τη δική μας υγεία.
Αυτό είναι αρκετά κακό και έχει ήδη γίνει πολύ καλά.
Αλλά είναι επίσης πολύ, πολύ στρεβλωτική ή σχετικά σχετική, ή μάλλον σχετική, για τη δημοκρατική λήψη αποφάσεων.
Έχουμε δει αυτή την ψηφοφορία. Μας επέτρεψαν να ψηφίσουμε τρεις φορές στην Ελβετία.
Μας επιτράπηκε να ψηφίσουμε εμείς οι ίδιοι για τον νόμο COVID-19. Και πάντα είχαμε περίπου το ίδιο αποτέλεσμα.
Το 40 % απέρριψε αυτόν τον νόμο COVID-19, μόνο το 40 %, περισσότερο ή λιγότερο, και το 60 % τον αποδέχθηκε.
Ναι, αν οι βάσεις κρίσης που παρουσιάζονται πάντα στον πληθυσμό βασίζονται σταθερά σε ένα μάτσο ψέματα, τότε ο πολίτης
δεν μπορεί να πάρει μια σωστή και ακριβή απόφαση στην κάλπη.
Αλλά αυτό δεν είναι αρκετό. Έχουμε έναν κίνδυνο -είναι προφανές- για τη λειτουργία ολόκληρου του συνταγματικού κράτους.
Ζούμε ακόμη σε μια δημοκρατία που βασίζεται στη θεμελιώδη αρχή της διάκρισης των εξουσιών.
Και αυτές οι δυνάμεις θα πρέπει να παρακολουθούν η μία την άλλη, να ελέγχουν η μία την άλλη, να διορθώνουν η μία την άλλη
και να το κάνουν με βάση ανεξάρτητα αποκτηθείσες πληροφορίες.
Και αν διαφθείρετε αυτό το σύστημα και το βασίζετε σε μια και μόνη πηγή πληροφοριών που καθορίζει τι είναι αληθινό
και τι ψευδές, τότε διαφθείρετε ένα ολόκληρο κρατικό σύστημα.
Τότε συμβαίνει το Κοινοβούλιο να λέει, όχι, δεν μπορούμε να το ελέγξουμε αυτό,
εξακολουθεί να έχει κηρυχθεί πανδημία από τον ΠΟΥ.
Ή τότε όλα τα δικαστήρια θα θεωρήσουν εμένα και τους ασθενείς μου υπεύθυνους:
Λυπούμαστε, εξακολουθεί να είναι πανδημία και οι αρχές έχουν ακολουθήσει τις συστάσεις
του ΠΟΥ και ούτω καθεξής και ούτω καθεξής.
Με άλλα λόγια, είμαστε ουσιαστικά τηλεκατευθυνόμενοι.
Απομακρυσμένος έλεγχος από τον ΠΟΥ, χωρίς την εμφάνιση στρατιωτικού στρατηγού, αλλά απλώς επειδή η ανώτατη κρατική μας
ηγεσία απέχει οικειοθελώς από τον έλεγχο των πληροφοριών από την ίδια, ανεξάρτητα και αυτόνομα, και υιοθετεί
την ψευδή ιδέα ότι ο ΠΟΥ είναι αλάνθαστος, δεν μπορεί ποτέ να κάνει λάθος και έχει πάντα δίκιο.
Και γνωρίζουμε ότι δεν υπάρχει κανείς σε ολόκληρο τον κόσμο που να είναι αλάθητος, να μην κάνει
ποτέ λάθος και να έχει πάντα δίκιο. Σας ευχαριστούμε.
Πρόκειται για απόλυτο παραλογισμό και πρέπει να απορριφθεί με απόλυτη σαφήνεια, ακόμη
και με βάση την τρέχουσα νομική κατάσταση.
Ναι, όλα αυτά δεν μου αρκούν ενόψει των φρικαλεοτήτων που τελικά προκλήθηκαν στον πληθυσμό, κάνοντάς σας, όλους μας, να πιστέψουμε
σε έναν κίνδυνο που δεν υπήρχε στην πραγματικότητα και πουλώντας ένα φάρμακο ως απαραίτητο, ως μη
εναλλακτικό, το οποίο δεν συνεπάγεται κανένα πρόβλημα ασφάλειας.
Πρόκειται για εξαπάτηση ολόκληρου του πληθυσμού.
Και γιατί αυτό είναι σχετικό στο πλαίσιο μιας τέτοιας ... Γιατί είναι τόσο σημαντικό; Ναι, πολύ απλά.
Έχουμε να κάνουμε με μια ουσία που πρέπει τουλάχιστον να περιγραφεί ως πειραματικής φύσης.
Γνωρίζαμε εκ των προτέρων, κανείς δεν γνώριζε εκ των προτέρων τι περιείχαν και κανείς δεν γνώριζε εκ των προτέρων ποια θα
ήταν τα αποτελέσματά τους, αυτές οι ουσίες με βάση το mRNA. Αυτό είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα πειράματος.
Και για μια τέτοια αρχική κατάσταση, έχουμε υποχρεωτικές διατάξεις τόσο στο διεθνές δίκαιο όσο και στο δικό μας
Ομοσπονδιακό Σύνταγμα, άρθρο 10, παράγραφος 3, στο πλαίσιο του διεθνούς δικαίου, στο πλαίσιο της απαγόρευσης των βασανιστηρίων.
Και αυτό περιγράφεται πολύ ωραία στο Διεθνές Σύμφωνο για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα.
Αυτό είναι απολύτως υποχρεωτικό διεθνές δίκαιο και ισχύει επίσης σε περίπτωση δημόσιας έκτακτης ανάγκης που
απειλεί τη ζωή του έθνους και έχει κηρυχθεί επίσημα.
Δεν υπάρχει εξαίρεση σε αυτόν τον βασικό κανόνα. Κανείς δεν μπορεί να υποβληθεί σε ιατρικά ή επιστημονικά
πειράματα χωρίς την εκούσια συγκατάθεσή του, ποτέ και πουθενά.
Και οι κυβερνήσεις, τα κοινοβούλια και τα δικαστήρια το επέτρεψαν ούτως ή άλλως - το επέτρεψαν ούτως ή άλλως.
Για μένα, αυτή είναι η μεγαλύτερη, η πιο τρομακτική διαπίστωση από όλα αυτά τα "πρωτοφανή
χρόνια", από αυτά τα χρόνια της κρίσης υπό τον Κορόνα.
Ότι τέτοιες θεμελιώδεις διαπιστώσεις, οι οποίες είναι τελικά καρπός του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και πρέπει να εξεταστούν στο
πλαίσιο του Κώδικα της Νυρεμβέργης, απλώς παραμερίζονται με την πρώτη ευκαιρία επειδή μερικοί φαρμακοβιομήχανοι
θέλουν να πουλήσουν τα προϊόντα εμβολιασμού τους.
Πού θα καταλήξουμε αν συνεχίσουμε να επιτρέπουμε να συμβαίνει αυτό και δεν το αποδεχτούμε;
Πράγματι, έχει διαπραχθεί έγκλημα κατά της ανθρωπότητας.
Έγκλημα κατά της ανθρωπότητας έχει διαπράξει ο ΠΟΥ, ο οποίος, παρά την καλύτερη κρίση του, μας εξαπάτησε και συνεχίζει να μας
εξαπατά πιστεύοντας ότι υπάρχει ένας κίνδυνος που δεν υπάρχει, και ο οποίος μας προωθεί
προϊόντα που είναι επιβλαβή και επικίνδυνα.
Και μόνο γι' αυτόν τον λόγο, πρέπει να αποσύρουμε την εμπιστοσύνη μας από αυτόν τον ΠΟΥ.
Συνοψίζοντας, τι μας περιμένει με αυτές τις προσαρμογές στους διεθνείς υγειονομικούς κανονισμούς;
Πρόκειται για ένα πρόγραμμα αυθαίρετης κατάργησης όλων των προτύπων ποιότητας, τόσο στον
φαρμακευτικό όσο και στον δημοκρατικό τομέα.
Πρόκειται για ένα πρόγραμμα αυθαίρετης εξαπάτησης του πληθυσμού. Είναι ένα πρόγραμμα
αυθαίρετης επιβολής των φαρμακευτικών συμφερόντων.
Ένα πρόγραμμα που επιτρέπει την κατάργηση της διάκρισης των εξουσιών για την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων από το
πουθενά, το κάνει να φαίνεται νόμιμο, με μέγιστο περιορισμό της κυριαρχίας και της αυτοδιάθεσης, με ανυπολόγιστους
κινδύνους για την υγεία και την οικονομία, συμπεριλαμβανομένων των εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας.
Με άλλα λόγια, είναι εντελώς ασύμβατη με τη συνταγματική μας τάξη.
Πρέπει να το απορρίψουμε αυτό και να πούμε: Σταματήστε! Ακριβώς, και αυτό με φέρνει στο τέλος.
Νομίζω ότι χρειαζόμαστε μηχανισμούς ελέγχου, χρειαζόμαστε λογοδοσία από την ΠΟΥ, χρειαζόμαστε ελέγχους και ισορροπίες.
Και πρέπει να καταργήσουμε τον παλιό μύθο ότι οι άνθρωποι αυτοί έχουν επίσης απόλυτη ασυλία.
Και για το λόγο αυτό, σας συνιστώ να υπογράψετε δύο υπογραφές ως άμεσο μέτρο. Υπάρχουν δύο αναφορές που κυκλοφορούν στην Ελβετία.
Ένας από αυτούς θέλει να αντιμετωπίσει τη ρίζα του προβλήματος και να βγει από τον ΠΟΥ.
Είναι αυτονόητο ότι η καρδιά μου χτυπάει υπέρ αυτής της αναφοράς, η οποία παρουσιάστηκε θαυμάσια από την EDU.
Και εμείς ως Συμμαχία Δράσης για την Ελεύθερη Ελβετία: Σας παρακαλώ, αν κάνετε κάτι μετά από αυτό το συμπόσιο, πηγαίνετε
στην αρχική μας σελίδα και φροντίστε να υπογράψετε αυτό το ψήφισμα, το οποίο μπορείτε επίσης να υπογράψετε από τη Γερμανία,
ή από οποιαδήποτε άλλη χώρα, όπου πρόκειται απλά για αυτό:
Το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο θα πρέπει να απορρίψει τις τροπολογίες αυτές. Έτσι θα κερδίσουμε χρόνο για
όλα τα περαιτέρω βήματα. Και αυτό με φέρνει στο τέλος.
Σας ευχαριστώ πολύ. Θα χαρούμε πολύ να μιλήσουμε για την αποχώρηση από τον ΠΟΥ κάποια άλλη στιγμή.
Γιατί, όπως είπε ο Γκορμπατσόφ, είμαστε έτοιμοι να μάθουμε από την ιστορία.
Έχουμε μάθει από καιρό από την ιστορία και σίγουρα δεν θέλουμε να καταδικαστούμε να την επαναλάβουμε.
Σας ευχαριστώ πολύ για την προσοχή σας.