Գիտե՞ք, որ իշխանությունների բաժանման սկզբունքը չի կիրառվում անգամ Շվեյցարիայում, ուղղակի ժողովրդավարություն ունեցող երկրում։
Արդյո՞ք պետության բարձրագույն ղեկավարությունը ինքնուրույն և անկախ չի ստուգում տեղեկատվությունը և ամբողջությամբ
հենվում է միայն մեկ կազմակերպության՝ Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության վրա։
Դեմոկրատիան ծաղկում է իշխանությունների բաժանման հիմնարար սկզբունքի վրա։ Այս իշխանությունները պետք է միմյանց հսկեն, վերահսկեն
և ուղղեն՝ հիմնվելով անկախ ձեռք բերված տեղեկությունների վրա։
Ֆիլիպ Քրուզեն 2025 թվականի մարտի 1-ին Վինթերթուրում կայացած Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության
սիմպոզիումում խոսեց այն մասին, թե ինչպես այսօր այս ժողովրդավարությունը այլևս իրականություն չէ։
Շվեյցարիան արդեն փաստացի հեռակա վերահսկվում է ԱՀԿ-ի կողմից։
Միջազգային առողջապահական կանոնակարգերի նախատեսվող փոփոխությունները միտված են այս ոլորտում
ԱՀԿ-ի միակ լիազորությունները ավելի ամրապնդել։
Օրինակ՝ գլխավոր տնօրենի առողջապահական արտակարգ իրավիճակ հայտարարելու կարողությունը չպետք է սահմանափակվի, այլ
ընդլայնվի։ Ապագայում նա պետք է կարողանա դա անկախ կերպով անել։
Նա կարող էր նույնիսկ չեղյալ հայտարարել իր փորձագետների հանձնաժողովի որոշումը և վերացնել տվյալ երկրի կարծիքը։
Երկրները մինչև 2025 թվականի հուլիսի 19-ը կարող են առարկություններ ներկայացնել առողջության կանոնակարգերի վերաբերյալ։
Եթե սա չկատարվի, ներկայացումը տեղի կունենա այս տարվա սեպտեմբերի 19-ին։
Հիմա լսեք Կրուզեի մեկնաբանությունները՝ Public Eye on Science-ի հիմնադիր Ուրս Հանսի կարճ նախաբանով։
Եվ հիմա ինձ համար հաճելի է հայտարարել Ֆիլիպ Քրուզեին։
Նա, իրականում, մի «old faceful» է՝ միշտ ներկա է լինում լավ առիթներին։
Եվ նա այժմ հայտնի է ամբողջ Եվրոպայում; շուտով կարելի է ասել, որ նա հանդիսանում է հեղինակություն։
Բայց նրա պայքարը նաև ուղղված է Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության, համաճարակային պակտի և միջազգային
առողջապահական ուղեցույցների դեմ իրազեկվածություն բարձրացնելուն։
Մենք դեռ պետք է շատ աշխատենք՝ համոզելու Դաշնային խորհրդին, որ այն կարող է որոշում կայացնել դուրս մնալու
վերաբերյալ ։ Լավ, Ֆիլիպ, դու խոսքի իրավունք ունես։
Շատ շնորհակալություն, սիրելի Ուրս, նման միջոցառում կրկին կազմակերպելու համար։
Սիրելի Ուրս, սա քո հինգերորդ միջոցառումն է, քո հինգերորդ խոշոր միջոցառումը, որին ես կարողացել եմ մասնակցել
Վինտերթուրից ի վեր, որտեղ ամեն ինչ սկսվեց 2022 թվականի սկզբին։
Շատ շնորհակալություն, դուք մեր բոլորի համար աներևակայելի ջանքեր եք գործադրել։
Ես նաև շատ շնորհակալ եմ ձեզ, որ ճանապարհորդել եք այստեղ՝ Շվեյցարիայում մասնակցելու այս կորոնավիրուսի սիմպոզիումին։
Ես շատ անհամբերությամբ սպասում եմ, որ հետո հնարավորինս շատ մարդկանց հետ զրուցեմ։
Եվ այսպիսով, մենք ցանկանում ենք մեր անկեղծ շնորհակալությունը հայտնել նախորդ խոսնակ Յյուրգ Վոլլենվեյդերին՝ իմ
հարգարժան գործընկերոջը և ընկերոջը, որ ջանքեր գործադրեց բարդ ընթացակարգային խնդիրները ընդգծելու համար։
Միայն միջազգային ընթացակարգային իրավունքի այս խախտումները բավարար հիմք կլինեին՝ այս առողջապահական կանոնակարգերը ամբողջությամբ
մերժելու համար – Դաշնային խորհուրդը պարտավոր կլիներ մերժել դրանք։
Այո, և այժմ ես կանցնեմ այս ընթացակարգային կանոնների բովանդակային հարցերին։
Նախնական իրավիճակը նկարագրվել է։ Առողջապահական կանոնակարգերի առնչությամբ վերջնաժամկետը հուլիսի 19-ն է։ Պետություններին
մինչ այդ տրված է առարկություն ներկայացնելու հնարավորություն։
Այսպիսով, մեր Ֆեդերալ խորհուրդը նույնպես պետք է մինչ այդ Համաշխարհային առողջապահական կազմակերպությանը հայտարարած
լիներ, որ չի ընդունելու այս կանոնակարգերը, այս փոփոխությունները։
Ահա Անդրեա Սթոուբլիի կողմից կազմված ակնարկը, ով ոչ միայն մեր «Ազատ Շվեյցարիա» Գործողությունների Միության
անդամն է, այլև դրա կազմակերպման մեջ կարևոր դեր է խաղում՝ նա իրավաբան և նախկին դատավոր է։
Կարևոր է հիշել սա, երբ մենք այստեղ սկսում ենք մնացած ամիսները։
Միայն երեկ, նախերեկ, բոլոր կողմերի, այդ թվում՝ շահագրգիռ կողմերի և մեզ՝ լայն հանրության, հնարավոր մասնակցության փուլը ավարտվեց։
Սա խորհրդակցական գործընթաց էր՝ առողջապահական այս կանոնակարգերի վերաբերյալ մեկնաբանություններ ներկայացնելու հնարավորություն։
Եվ ես հրավիրում եմ ձեզ նայել Գործողությունների «Ազատ Շվեյցարիա» դաշինքի հայտարարությանը գլխավոր էջում։
Եվ կան նաև այլ հայտարարություններ, որոնք մանրամասնորեն անդրադառնում են շատ ավելի մեծ չափով, քան այստեղ հնարավոր է։
Այստեղ մենք կարող ենք միայն անդրադառնալ ամենակարևոր կետերին։
Մենք ակնկալում ենք, որ այս ամառ Շվեյցարիայի խորհրդարանում տեղի կունենա բովանդակային հարցերի շուրջ խորհրդարանական
բանավեճ։ Եվ մենք ուզում ենք ազդել այս բանավեճի վրա։
Եթե մերժումը չկատարվի մինչև հուլիսի 19-ը, այս առողջապահական կանոնակարգերը կգործեն այս տարվա սեպտեմբերի 19-ից։
Մեկնարկային կետ, բայց նաև բովանդակության առումով՝ անհավանական կարևոր է հիշել, որ:
Այս առողջապահական կանոնակարգերում մինչ օրս ինչ է ներառվել և դրանք ինչպես են կիրառվել, որպեսզի մենք կարողանանք դասակարգել երբեմն շատ
մանր փոփոխությունները, որոնք, փաստորեն, պետք է ուսումնասիրվեն մեծացուցիչ ակնոցով և իրավաբանների մեկնաբանական փորձի օգնությամբ։
Եվ նախորդ առողջապահական կանոնակարգերը, որոնք այս ձևով ուժի մեջ են 2007 թվականից, հոդված 3-ի 1-ին պարբերությունում
առաջնահերթություն էին տալիս շատ կարևոր մի բանին:
Այս կանոնակարգերը պետք է կիրառվեն մարդկային արժանապատվության, մարդու իրավունքների և
հիմնարար ազատությունների լիակատար հարգանքով։
Այո՛, տիկնայք և պարոնայք, դա կնշանակեր, որ մենք բոլորս կարող ենք անհոգ և ազատ տուն գնալ, որովհետև մինչև հիմա հենց
այդպես է ասվել և ապագայում էլ պետք է այդպես շարունակվի։
Ինչու՞, ինչու՞ ենք մենք դեռ անհանգստացած։ Դե, որովհետև վերջին տարիներին նայում ենք կոնկրետ կիրառմանը։
Առողջության կանոնակարգերը ինչպես կիրառվեցին՝ չնայած այս սկզբունքներին?
Եվ ես պետք է կարճ վերանայեմ այն՝ որպես փաստաբան, ով ինքն է վարել այս բոլոր ընթացակարգերը։
Երեխաների համար դիմակ կրելու պահանջ կար, և ամենակարևորը՝ բացառություններ չկային։
Ես ունեի երեխա, որի թթվածնի կլանման կարողությունը նվազած էր։ Այն մշտապես կազմում էր ընդամենը
80 տոկոս ։ Այն նույնպես արտոնություն չստացավ։
Եվ այն բժիշկները, որոնք նման հիմնավորված դեպքերում տրամադրել էին ազատման վկայականներ, հալածվել
են։ Նրանք ներգրավվել են քրեական վարույթներում։
Եվ ինչպես դուք բոլորը գիտեք, օրինակ՝ դոկտոր Անդրեաս Հայսլերը, ով, բարեբախտաբար, վերջերս արդարացվեց, և դա
արդարացի էր, սակայն միայն երկարատև դատավարությունից հետո։
Եվ մինչ օրս նա իմ հաճախորդն է, որի պրակտիկայի լիցենզիան հոկտեմբերի վերջին՝ անցյալ տարի, չեղյալ
հայտարարվեց, մասամբ այն պատճառով, որ նա 14-ամյա աղջկա համար դիմակ կրելու բացառության վկայական էր տվել։
Այստեղ բացառություններ հնարավոր չէին։ Հետո սկսվեցին խիստ ոստիկանական գործողություններ՝ մենք
բոլորս դա գիտենք, դա ամենաանհավանականներից մեկն էր։
Դպրոցներում, մասնավորապես սկզբնական դպրոցներում, բազմիցս անցկացվել են զանգվածային թեստավորումներ։ Այստեղ,
Մայհոֆում, սա կմնա Շվեյցարիայի բացասական պատմության մեջ։
2021 թվականի հունվարի 29-ին՝ հենց այն ժամանակ, երբ դիմակ կրելու պահանջը կիրառվում էր ամենուր, Լուցերնի Մայհոֆի դպրոցում
374 երեխա ստիպողաբար կամ ուժով թեստավորվեց, քանի որ այս ռուտինային թեստերի ընթացքում մեկ երեխայի թեստը դրական էր եղել։
Եվ հիմա ահա հարցը՝ նրանք դա ինչպես արեցին?
Ուրբաթ առավոտյան ծնողների տներին ուղարկվեց էլեկտրոնային նամակ, որտեղ ասվում էր. «Այո,
մենք այս թեստերը կանցկացնենք կեսօրից հետո։»
Պետք է իրականացվի այս պատճառներով։ Խնդրում ենք մեզ տեղեկացնել, եթե դուք չեք համաձայն։
Այո, ծնողների մեծամասնությունը էլեկտրոնային նամակը չէր տեսել։ Նրանք աշխատավայրում էին։
Եվ հետո տեղի ունեցավ հետևյալը՝ հետո ինձ զանգահարեց ուսուցիչը։
Նա լաց լինելով զանգահարեց ինձ, որովհետև ստիպված էր սպասել իր դպրոցական դասարանի հետ մարզադահլիճի առջև կամ ստուգասենյակի առջև։
Եվ արդեն սենյակից լսվում էր երեխաների լացը, որովհետև նրանց նույնպես ուժով էին փորձարկել։ Ուժով։
Եվ ինքը ստիպված էր օգնել զսպել այն երեխաներին, որոնք չէին ուզում ստուգվել։
Արդյո՞ք այստեղ պահպանվել է մարդկանց անսահմանափակ արժանապատվությունը։
Լավ, և հետո մենք բոլորս գիտենք, թե ինչ պատահեց Walliserkanne ռեստորանի սեփականատերերի հետ։
Նրանց ձերբակալեցին լայնածավալ ոստիկանական օպերացիայով և զգալի ուժ կիրառելով։
Եվ՝ ներողություն, այստեղ կարող եք տեսնել՝ իմ հաճախորդին իր ռեստորանում այցելելու փոխարեն ստիպված էի նրան բանտում
այցելել։ Դա տեղի ունեցավ 2021 թվականի հոկտեմբերի 31-ին։
Կամ Դեյվիդ Ջիմում, որտեղ կարող եք տեսնել հագուստի փոխարման հատվածը։
Այստեղ մենք տեսնում ենք փոխակերպման սենյակի հատվածում գտնվող հինգ ոստիկաններից մեկին, ով նույնպես մարդկանց դուրս բերեց սաունայից։
Ես պարզապես կցանկանայի դա դիտարկել մարդկանց անսահմանափակ արժանապատվության համատեքստում, որը, ինչպես
ենթադրվում է, արդեն ամրագրված է առողջապահական կանոնակարգերում։
Իսկ իրականությունը, ինչպես գիտենք, այնքան ծայրահեղ սպառնալիք չէր, որ երբևէ թույլատրելի
լիներ դիմել այս ռազմական, մարտական միջոցներին։
Սա է նախապատմությունը։ Եվ մենք նույնպես պետք է գիտակցենք, որ պետական ինքնիշխանության
հիմնարար սկզբունքը ամրագրված է այդ սկզբունքներում։
Այսպիսով, Միջազգային առողջապահական կանոնակարգի 3-րդ հոդվածի 4-րդ պարբերությունը իրականում ամրագրում է սա։
Պետությունները ինքնիշխան են և կարող են իրականացնել իրենց ինքնիշխանությունը։
Բայց ինչ չափով է մեր Ֆեդերալ խորհուրդը կիրառել իր ինքնիշխանությունը, օրինակ՝ արտակարգ իրավիճակը,
այսինքն՝ արտակարգ դրությունը ավարտելու հարցում։
Մեկը չի վերադարձել նորմալ վիճակի, այլ գտնվում է հատուկ իրավիճակում։
Եվ Շվեյցարիայի հեռուստատեսության մի լրագրող արդարացիորեն հարցրեց. «Ինչու՞ չենք վերադառնում նորմալ վիճակին?»
Եվ Շվեյցարիայի կոնֆեդերացիայի նախագահ Սիմոնետտա Սոմմարուգայի այն ժամանակվա պատասխանը եղել է.
«Մենք պարզապես չենք կարող ինքներս դա որոշել»։
Թեմաներից մեկը Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությունն է, որը սահմանում է նման արտակարգ իրավիճակ։
Այսպիսով, եկեք հստակ լինենք՝ մենք ինքնիշխան չենք։ Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությունն է որոշում։
Այստեղ նույնպես մենք ինքնիշխան չենք։ Հաջորդ ֆեդերալ նախագահը՝ Իգնացիո Կասիսը, ելույթի ժամանակ,
պատասխանելով Սանդրո Պրոթցի հարցին, ով արդարացիորեն հարցրել էր՝
Ինչպե՞ս է ստացվում, որ մենք թերթերում կարդում ենք, որ հիվանդանոցները ավելի ու ավելի շատ մարդկանց կորոնավիրուսից մահացած
են հայտարարում, մինչդեռ նրանք հիվանդանոց էին ընդունվել ավտովթարի, ճանապարհատրանսպորտային կամ այլ
պատահարների պատճառով և մահացել են դրանց հետևանքով։
Եվ այստեղ ասվում է՝ Դաշնային նախագահը ասում է. «Այո, ճիշտ է։ Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությունը դա այդպես արեց։»
Պանդեմիայի ժամանակ բոլոր երկրները պետք է այս գնահատականը տան նույն սկզբունքով։
Եվ դա մեզ բոլորիս հիշեցնում է Շեքսպիրին, ով ասել է. «Չնայած սա խելագարություն է, սակայն դրա մեջ կանոնակարգ կա»:
Սա այստեղ կիրառվող մոտեցումն է։ Ամբողջական անհեթեթություն։ Ամբողջական աղբ։
Չնայած սա խելագարություն է, սակայն դրա մեջ մեթոդ կա։ Այսինքն՝ առնվազն դրա մեջ մեթոդ կա։ Ուրեմն,
քանի դեռ դրա մեջ մեթոդ կա, ամեն ինչ թույլատրվում է։
Դատարաններն էլ ոչինչով չեն տարբերվում։ Ահա, կարճ ասած՝ գիտեմ, որ արդեն ասել եմ սա… պարզապես ամեն անգամ ինքս ինձ
հիշեցնում եմ… բայց դատարանները՝ ինչպես կոտրված ձայնասկավառակ, հակադարձել են ինձ և իմ հաճախորդներին՝
Պարոն Քրուզե, դուք գիտեք, որ քանի դեռ համաճարակը շարունակվում է, իշխանությունները պետք է կիրառեն ավելի
մեծ զսպվածություն, և նրանց պետք է թույլ տալ դա անել։
Եվ քանի դեռ այս իշխանությունները հետևում են Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության առաջարկություններին,
մենք որպես դատարաններ չենք կարող դրանք չեղյալ հայտարարել։
Այսինքն՝ այս անհավանական երկար պանդեմիայի ընթացքում, որը, փաստորեն, գրեթե հավերժական էր՝ 2020 թ.
հունվարի 31-ից մինչև 2023 թ. մայիսի 5-ը, այստեղ պարզապես տիրում էր ամբողջական կամայականություն։
Եվ այս կամայական հիմքի վրա ցանկացած վերագնահատում կամ ուղղում բաց է թողնվել՝ այս հիմքով։
Այո, դա երբեք անկախորեն չի ստուգվել, անգամ ոչ խորհրդարանի կողմից։
Շվեյցարիայում մենք ունենք մի համակարգ, որի համաձայն Շվեյցարիայի խորհրդարանը պետության մեջ ամենաբարձր
իշխանությունն է՝ իհարկե, ինքնիշխան քաղաքացիների հետ միասին։
Եվ մինչ օրս նրանք չեն իրականացրել որևէ մոնիթորինգի կամ հսկողության գործառույթ։
Որպես փաստաբաններից կազմված հանձնաժողով, որը ես հիմնել եմ մի քանի գործընկերների հետ, 2021 թվականի դեկեմբերից ի վեր
մենք պարբերաբար կոչ ենք արել պատգամավորներին հենց այս հարցը քննության առնել և վերջ տալ այս համաճարակին։
Չափումները պետք է դադարեցվեն, և պետք է անցկացվի վերանայում։
Եվ պատասխանը, որ ստացանք, այսպիսին էր. «Այո, մենք դա կարող ենք անել միայն այն բանից հետո, երբ համաճարակը ավարտվի։»
Այսպիսով, մարդիկ կույրորեն վստահում են Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության
ամենազորությանը և ամենագիտությանը։ Դա, ինչպես ասացի, ելակետն է։
Եվ ամբողջ իրավիճակը ավելի է սրվում այն փաստով, որը արդեն նշել է իմ հարգարժան գործընկեր Յյուրգ Վոլլենվեյդերը,
որ Շվեյցարիայում դատարաններն ու իշխանությունները պարտավոր են միջազգային իրավունքի առջև։
Եթե դուք կարծում եք, որ Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության (ԱՀԿ) առաջարկությունները ներկայացնում են
լավագույն պրակտիկայի ստանդարտը, այսինքն՝ էապես լավագույնը, ինչ կարելի է անել և ինչ պետք է իրականացվի նման
իրավիճակներում, ապա դրանց կիրառումը կդառնա պարտադիր։
Դա մինչ այժմ գոյություն ունեցող կարգն է։ Եվ չմոռանանք՝ ներկայիս սահմանադրությունում կա գրեթե թունավոր 42-րդ հոդվածը։ Այն ասում է՝
Այս առողջապահական կանոնակարգերի հիման վրա ձեռնարկվող առողջապահական միջոցառումները պետք է սկսվեն և ավարտվեն
առանց ուշացման և կիրառվեն թափանցիկ ու խտրականությունից զերծ։
Այսինքն՝ դա արդեն այնտեղ կա և ամրացված է, և հենց այդպես էլ իրականացվել է։ Այո, լավ, ես ձեզ
հարցնում եմ՝ ինքներդ ձեր եզրակացությունը արեք։
Ապագայում որքանո՞վ կարող ենք իրականում հենվել Միջազգային առողջապահական կանոնակարգի այս տեքստին։
Այսպիսով, վերջին հերթին, բայց ոչ պակաս կարևոր, ունենք նաև ընթացիկ գործեր։ Ես նշեցի մեկը՝ դոկտոր Դհանին։
Նա ընդհանուր առմամբ ունի երեք – նա միայն երեք դեպքում է տրամադրել վկայականներ, որոնցից մեկը ես նշեցի՝ դիմակի վկայականը։
Երկու այլ վկայականներում, մանրակրկիտ գնահատման, արյան թեստերի և այլնի, ինչպես նաև մի քանի ժամ տևած զննության արդյունքում նա ասաց՝
Ձեր կոնկրետ դեպքում պատվաստումը բժշկական պատճառներով վնասակար կլինի։ Ես ձեզ ազատում եմ պատվաստումից։
Սա Զյուրիխի կանտոնալ առողջապահական վարչությանը ստիպել է նրան մեղադրել հանցավոր մտադրության մեջ – մեղադրել հանցավոր մտադրության
մեջ – և ասել, որ նա վտանգի տակ է դնում հանրային առողջությունը։
Սա այսօր է, սա ոչ թե մութ անցյալ է, երբ մենք ավելի լավ չէինք գիտակցում։
Դա է ստատուս քվոն։ Իսկ ինչո՞ւ եմ ես այնքան պնդորեն կրկնում դրա մասին։
Պարզապես ցույց տալու համար, որ անգամ ամենափոքր հաստատումը կամ նույնիսկ ուժեղացումը այս անցյալը ապագայում կրկին
իրականություն է դարձնում և միայն կբարդացնի ամբողջ իրավիճակը։
Եվ այսպես պետք է դիտարկվի ամբողջը։ Գերմանիայում նույնպես վերագնահատում չկա, չնայած RKI-ի
պրոտոկոլների շնորհիվ ամեն ինչ վաղուց պարզ է։
Ես կցանկանայի ընդգծել մի բան, որը իսկապես պետք է ստիպի յուրաքանչյուր շվեյցարացի խորհրդարանականին մտածելու։
Նույնիսկ Թրամփից առաջ, նույնիսկ Թրամփից առաջ, ԱՄՆ Ներկայացուցիչների պալատի ենթահանձնաժողովը՝ այսինքն՝ ԱՄՆ
Ներկայացուցիչների պալատը, 2024 թ. դեկտեմբերի 4-ին, մոտ երկու տարվա հետաքննությունից հետո հրապարակեց իր վերջնական զեկույցը. այլ
կերպ ասած՝ նրանք կատարեցին իրենց հետաքննական պարտականությունները։ Այս բոլոր հետաքննությունները հանրային են և հասանելի են առցանց։
Եվ այնտեղ, երրորդ էջում, հստակ նշվում է, որ այս դպրոցների փակման և ձեռնարկված բոլոր միջոցառումները բացառապես քաղաքական
մոտիվներով էին, ոչ մի բժշկական կամ գիտական հիմնավորում չունեին, և որ այդ միջոցառումները վիրուսից ավելի վատ էին։
Ես խորհուրդ եմ տալիս ձեզ սա կարդալ, բայց ամենից առաջ խորհուրդ եմ տալիս, որ բոլոր խորհրդարանի անդամները կարդան այն։
Բայց ի՞նչ է ասում Դաշնային խորհուրդը առողջապահական կանոնակարգերի այս փոփոխության մասին?
Նա ասում է, որ սրանք միայն փոքր տեխնիկական շտկումներ են, որ լրացուցիչ ֆինանսավորում չի պահանջվում, օրենքում
փոփոխություններ չեն նախատեսվում և, իհարկե, Շվեյցարիայի ինքնիշխանության որևէ սահմանափակում չի նախատեսվում։
Եվ հենց դրա համար շվեյցարացի ժողովրդին կարծիք հայտնելու անհրաժեշտություն չկա, իսկ իդեալական դեպքում անգամ
խորհրդարանին կարծիք հայտնելու անհրաժեշտություն չկա։
Ի՞նչ է հակառակ դիրքորոշումը։ Եվ այստեղ կրկին։
Խնդրում ենք ծանոթանալ «Aktionsbündnis Freie Schweiz» (Գործողությունների դաշինք Ազատ Շվեյցարիայի համար) պաշտոնական
կայքի գլխավոր էջին՝ տեսնելու այնտեղ տեղադրված մեր շատ մանրամասն հայտարարություններն ու խորհրդակցությունները,
հատկապես հենց «Aktionsbündnis Freie Schweiz»-ի հայտարարությունները, որտեղ մենք մանրամասն անդրադարձ ենք կատարել։
Ուստի, ամփոփելու համար՝ մենք կարող ենք և պետք է եզրակացնենք, որ:
Այս IGC փոփոխությունները ամրապնդում և սրում են ներկայիս իրավական իրավիճակը՝ բնակչության
վնասին և դեղագործական արդյունաբերության օգտին։
Եվ ամբողջ այս ամենը ունի տոտալիտար հատկանիշներ։ Այն այդքան պարզ է։ Եվ մենք դա մանրամասն ցույց ենք տվել։
Իրականում սա ծրագիր է, որը ռազմական տրամաբանությամբ վերացնում է բոլոր որակի ստանդարտները։
Ամբողջը բնութագրվում է ռազմական տրամաբանությամբ։ Գոյություն ունի լիակատար արտակարգ դրություն։
Ամեն ինչ թույլատրվում է, այդ թվում արտակարգ հաստատումներ առանց որևէ անվտանգության փորձարկումների։
Շտկման որևէ տարբերակ չկա։ Ուստի, երբ նման արտակարգ դրություն հայտարարվում է, շտկման մեխանիզմ նախատեսված չէ։
Այս ամենը, ինչպես ասացի, հակասում է բնակչության շահերին։
Եվ դա մի ծրագիր է, որը ամբողջությամբ տոտալիտար կամայականություն է և ամբողջովին անհամատեղելի մեր պետության ընկալման հետ – նույնիսկ
առկա առողջապահական կանոնակարգերը արդեն իսկ խնդրահարույց են։
Եվ այս հիմքի վրա մենք տեսնում ենք այստեղ ամենակարևոր կետերը։ Դա հինգից չորսն է։ Մի պահից կանցնեմ հինգերորդին։
Առաջին կետը՝ բավական է նայել անցյալին, որպեսզի իմանալ:
Ահա, գլխավոր տնօրենի առողջապահական արտակարգ իրավիճակ հայտարարելու հայեցողությունն ու կարողությունը ոչ միայն չեն
սահմանափակվում և, նախորդ փորձի հիման վրա, չեն ենթարկվում ուղղիչ մեխանիզմի, այլ հակառակը՝ ընդլայնվում են։
Նա կարող է սա անկախ իրականացնել։ Նա նույնիսկ կարող է չեղյալ հայտարարել իր փորձագետների հանձնաժողովի
որոշումը և նաև չեղյալ հայտարարել տվյալ երկրի կարծիքը։
Դա առաջին կետն է։ Սա առաջացնում է վախեր, որ մենք կրկին կունենանք կամայական, երկարատև
համաճարակներ, որոնք կշարունակվեն նույնիսկ ավելի երկար։
Երկրորդ կետը՝ Գլխավոր տնօրենը կարող է հայտարարել, թե որ ապրանքներն է Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությունը
համարում անհրաժեշտ համաճարակի դեմ պայքարի համար։
Հիմա պատկերացրեք մի երկիր, որը ասում է. «Մենք ամեն ինչ այլ կերպ ենք անելու»։
Այնուհետև տեղեկությունը անմիջապես գալիս է. «Մի րոպե, օրինակ՝ Շվեյցարիան սպառնալիք է
աշխարհին, քանի որ այն չի օգտագործում այս ապրանքները»:
Պարզապես սա է փաստացի ուժը և հենց այս լավագույն փորձի ստանդարտների տրամաբանությունն է, որը արդեն գործում է
այստեղ՝ առանց որևէ իշխանության, որևէ իրական ռազմական իշխանության հետ կապվելու։ Բայց սպասեք վերջին կետին։
Այնուհետև կա ֆինանսավորման մեխանիզմ։ Դա մեծ խնդիր է։
Բայց ընդհանուր առմամբ պետք է նշել, որ Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության և առաջատար անդամ-պետությունների
տեսակետն այն է, որ աղքատ երկրները, Հարավի երկրները, գլոբալ Հարավը, հատկապես Աֆրիկան, պետք է ֆինանսապես աջակցվեն, պետք է
ապահովվեն մասնագիտական գիտելիքներով և արտադրական ենթակառուցվածքներով, որպեսզի նրանք ևս կարողանան
օգտվել պատվաստումներից և պատվաստանյութային նյութերից։
Սա նշանակում է, որ ապագայում մենք ոչ միայն ստիպված կլինենք վճարել գնել ենք չափազանց մեծ
քանակությամբ պատվաստանյութերի համար, այլև այլ երկրների համար։
Ի դեպ, երեկ կամ նախերորդ օրը հրապարակվեց զեկույց, որ ըստ դրա՝ Շվեյցարիայի Դաշնային խորհուրդը, չնայած խորհրդարանական
հարցումներին, դեռևս հրաժարվում է հրապարակել mRNA-ի վրա հիմնված նյութերի վրա ծախսված ճշգրիտ ֆինանսական տվյալները։
Դա ամբողջովին անընդունելի է։ Բոլոր պատգամավորները պետք է ձեռնարկեն անհրաժեշտ միջոցառումներ։
Ֆեդերալ խորհուրդը պետք է հրապարակի այս թվերը։
Որքան ենք մենք վճարել այս անարժեք իրի, այս ոչ արժեքի համար?
Այս դեպքում դա որևէ ճանաչելի բժշկական օգուտներ ունեցող նյութ չէ; ընդհակառակը, ինչպես կլսենք։
Այո, և հետո կա ամբողջական ցանկ լրացուցիչ պարտավորությունների՝ «հիմնական կարողություններ», «հիմնական պարտավորություններ» կամ
«սկզբնական պարտավորություններ» վերնագրի ներքո, որոնք կիրառվում են ոչ միայն ֆեդերալ
մակարդակում, այլև կանտոնալ և համայնքային մակարդակներում։
Եվ որտեղ Դաշնային խորհուրդը պարզապես նշում է՝ այո, մենք հեշտությամբ կարող ենք դա ծածկել առկա
ռեսուրսներով, որոնք մեր տրամադրության տակ են։
Ուրեմն, ո՞րն է ամենավտանգավոր կետը։ Յյուրգ Վոլլենվեյդերը դա արդեն շատ լավ է նկարագրել և բացատրել։
Սա վերաբերում է տեղեկատվության և մեկնաբանության նկատմամբ ինքնիշխանության հարցին։
Թաքնված է ժամանակագրության ամենավերջին մասում – և «ավարտ» ասելով այստեղ նկատի ունեմ նաև փաստաթուղթը՝ հավելված 1-ում, հավելված 1-ի
«Հիմնական կարողություններ» բաժնում, աննկատ, դուք դա չէիք նկատի, «ռիսկերի հաղորդակցություն» ձևակերպման մեջ,
ներառյալ կեղծ և մոլորեցնող տեղեկատվության հետ գործ ունենալը։
Յուրգ Վոլլենվեյդերը արդեն շատ լավ բացատրել է, որ մենք ոչ մի կերպ չպետք է հենվենք այս մակերեսային ձևակերպմանը, այլ,
իհարկե, մեկնաբանելիս պետք է վերադառնանք դրա ծագման պատմությանը։
Եվ ամենից առաջ մենք պետք է ընդունենք, որ սա վաղուց է այդպես։
Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության այս վերահսկողությունը, այս տեղեկատվական ինքնիշխանությունը
վաղուց կիրառվում է, և դրա համար ունենք անթիվ օրինակներ։
Սկսելով բոլոր տեղեկություններից այն մասին, թե որքան վտանգավոր է համաճարակային իրավիճակը և ինչ պետք է անենք։
Բայց այստեղ ուզում եմ կարճ նշել, որ դեռևս 2020 թվականի փետրվարին Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությունը հավաքեց բոլոր
խոշոր սոցիալական մեդիայի և տեխնոլոգիական ընկերություններին։
Նա գտնվում էր Facebook-ի գրասենյակներում, կանչեց բոլորին այնտեղ և ասաց. «Լավ, ահա կանոնները. հիմա մենք կկազմենք պայմանագիր»:
Դուք պարտավորվում եք ապահովել, որ ձեր հարթակներում մեզ կողմից տրամադրվածից բացի որևէ այլ տեղեկատվություն մատչելի չլինի։
Եվ այդ հանդիպումները հետո կրկնվեցին ամսական՝ առցանց, այլևս ոչ ֆիզիկապես։ Մենք ինչի՞ մասին ենք խոսում։
Կան Google-ը, Facebook-ը, Amazon-ը, YouTube-ը, Instagram-ը և ևս մոտ 50 նման սոցիալական մեդիա հարթակներ՝
այլ կերպ ասած՝ ամբողջ առցանց սոցիալական մեդիա աշխարհը։
Սա գիտնականների կողմից հստակ ամփոփվել է։ Աղբյուրին հետաքրքրված ցանկացած անձ կարող է կապվել ինձ հետ։
Այո, և ինչո՞ւ է դա այդքան սպառնալիքային։
Առաջին հերթին, իհարկե, մենք գիտենք, որ արտահայտվելու ազատությունը, տեղեկատվության ազատությունը և ակադեմիական
ազատությունը հիմնարար սկզբունքներ են, որոնք մեզ՝ որպես քաղաքացիների, թույլ են տալիս գործել ժողովրդավարության
պայմաններում, ինչպես նաև թույլ են տալիս քաղաքականությանը և քաղաքական որոշումների կայացման գործընթացին գործել։
Եվ որպեսզի կարողանանք տեղեկացված որոշում կայացնել մեր սեփական առողջության վերաբերյալ։
Դա արդեն բավական վատ է և շատ լավ բացատրված է։
Այնուամենայնիվ, դա նույնպես շատ, շատ մոլորեցնող է կամ համեմատաբար համապատասխան, կամ ավելի ճիշտ՝
համապատասխան է ժողովրդավարական որոշումների կայացման համար։
Մենք տեսանք այս քվեն։ Շվեյցարիայում մեզ թույլատրվեց երեք անգամ քվեարկել։
Մեզ թույլատրվեց ինքնուրույն քվեարկել COVID-19-ի օրենքի շուրջ։ Եվ մենք միշտ ստանում էինք գրեթե նույն արդյունքը։
40%-ը մերժեց այս COVID-19-ի օրենքը, մոտավորապես 40%-ը, իսկ 60%-ը ընդունեց այն։
Այո, եթե գնահատման այն հիմքը, որը միշտ ներկայացվել է բնակչությանը, անընդմեջ հիմնված է ստերի ցանցի վրա, ապա քաղաքացիները
չեն կարող ճիշտ որոշում կայացնել քվեարկության ժամանակ։
Բայց դա դեռ ամենը չէ։ Մենք ունենք վտանգ՝ ակնհայտ վտանգ ամբողջ սահմանադրական պետության գործունեության համար։
Մենք դեռևս ապրում ենք իշխանությունների բաժանման հիմնարար սկզբունքին հիմնված ժողովրդավարությունում։
Եվ այս իշխանությունները պետք է միմյանց հսկեն, վերահսկեն, ուղղեն՝ հիմնվելով անկախ ձեռք բերված տեղեկությունների վրա։
Եվ եթե դուք կոռումպացնեք այս համակարգը և վերակառուցեք այն մեկ միակ տեղեկատվության աղբյուրի հիման վրա, որը
որոշում է, թե ինչը ճիշտ է, և ինչը սխալ, ապա դուք կոռումպացնում եք ամբողջ պետական համակարգը։
Հետո պարզվում է, որ Խորհրդարանը ասում է՝ ոչ, մենք դա չենք կարող ստուգել, քանի որ Առողջապահության համաշխարհային
կազմակերպությունը դեռևս այն համաճարակ է հայտարարում։
Կամ կարող է պատահել, որ բոլոր դատարանները ինձ և իմ հիվանդներին մեղադրեն հետևյալում՝
Ներողություն ենք խնդրում, բայց մենք դեռ համաճարակի մեջ ենք, և իշխանությունները հետևել
են ԱՀԿ-ի առաջարկություններին և այլն, և այլն։
Մյուս խոսքով, մենք փաստացի հեռակա կառավարվում ենք։
Համաշխարհային առողջապահական կազմակերպությունը հեռակա կառավարվում է առանց որևէ ռազմական գեներալի մասնակցության, պարզապես այն
պատճառով, որ մեր բարձրագույն պետական ղեկավարները կամավոր հրաժարվում են ինքնուրույն և անկախ ստուգել
տեղեկատվությունը և ընդունում են սխալ պատկերացումը, թե ՀԱԿ-ը անսխալական է, երբեք չի կարող սխալվել և միշտ ճիշտ է։
Եվ մենք գիտենք, որ ամբողջ աշխարհում չկա ոչ ոք, ով անսխալական լինի, երբեք սխալներ չանի և միշտ ճիշտ լինի։ Շնորհակալություն։
Սա ամբողջությամբ անընդունելի է և ներկայիս իրավական իրավիճակի հիման վրա պետք է մերժվի ամենաուժեղ հնարավոր ձևով։
Այո, դա ինձ համար դեռևս բավարար չէ, հաշվի առնելով այն դաժանությունները, որոնք ի վերջո գործադրվեցին բնակչության
նկատմամբ՝ ձեզ, մեզ բոլորիս ստիպելով հավատալ իրականում գոյություն չունեցող վտանգին և վաճառելով մի միջոց որպես
անփոխարինելի, որի այլընտրանք չկա, մինչդեռ այն որևէ անվտանգության խնդիր չէր առաջացնում։
Սա ամբողջ բնակչության խաբեություն է։
Եվ ինչո՞ւ է դա կարևոր նման ... համատեքստում։ Ինչո՞ւ է դա այդքան կարևոր։ Դե, դա բավական պարզ է։
Մենք գործ ունենք մի նյութի հետ, որը առնվազն պետք է բնութագրվի որպես փորձարարական։
Ոչ ոք նախապես չգիտեր, թե դրանց մեջ ինչ կա, և ոչ ոք նախապես չգիտեր, թե ինչ ազդեցություն կունենան այս
mRNA-ի վրա հիմնված նյութերը։ Սա փորձի վառ օրինակ է։
Եվ նման իրավիճակի համար մենք ունենք պարտադիր դրույթներ ինչպես միջազգային իրավունքում, այնպես էլ մեր սեփական Ֆեդերալ
Սահմանադրության 10-րդ հոդվածի 3-րդ պարբերությունում՝ միջազգային իրավունքի շրջանակներում և խոշտանգումների արգելքի շրջանակներում։
Եվ սա գեղեցիկ կերպով նկարագրված է այստեղ՝ Մարդու իրավունքների միջազգային դաշնագրում
քաղաքացիական և քաղաքական իրավունքների վերաբերյալ։
Սա լիովին պարտադիր միջազգային իրավունք է, որը նույնպես կիրառվում է պետության կյանքին սպառնացող և
պաշտոնապես հայտարարված հանրային արտակարգ իրավիճակի դեպքում։
Այս հիմնական կանոնին բացառություններ չկան։ Ոչ ոք չի կարող ենթարկվել բժշկական կամ գիտական
փորձերի առանց իր կամավոր համաձայնության, երբեք։
Եվ կառավարությունները, խորհրդարանները և դատարանները այնուամենայնիվ թույլատրեցին դա – այնուամենայնիվ թույլատրեցին դա։
Ինձ համար սա է ամենամեծ, ամենավախեցուցիչ գիտակցումը այս բոլոր «դժբախտ տարիներից», այս կորոնայի տարիների ճգնաժամից։
Այդպիսի հիմնարար պատկերացումները, որոնք ի վերջո Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի արդյունքն են և պետք է դիտարկվեն
Նյուրնբերգի կոդեքսի համատեքստում, առաջին իսկ հնարավորության դեպքում առանց որևէ հապաղման պարզապես մի կողմ են դրվում,
միայն այն պատճառով, որ մի քանի դեղագործական ընկերություններ ցանկանում են վաճառել իրենց պատվաստանյութային արտադրանքները։
Որտե՞ղ կհասնենք, եթե շարունակենք թույլ տալ սա և չդիմենք դրա լուծմանը։
Դա, դա մարդկության դեմ հանցագործություն է, որը տեղի է ունեցել։
Սա մարդկության դեմ հանցագործություն է, որը կատարել է Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությունը, որը, իր ավելի
լավ դատողությանը հակառակ, ստիպել է մեզ հավատալ մի վտանգի, որը իրականում գոյություն չի ունեցել և շարունակում է
դա անել մինչ օրս, և որը համոզում է մեզ, որ վնասակար և վտանգավոր արտադրանքների այլընտրանք չկա։
Եվ միայն այդ պատճառով մենք պետք է հետ կանչենք մեր վստահությունը ԱՀԿ-ից։
Ընդհանուր առմամբ, ի՞նչ կարող ենք ակնկալել այս փոփոխություններից Միջազգային առողջապահական կանոնակարգում։
Սա ծրագիր է բոլոր որակի չափանիշների կամայական վերացման համար՝ թե՛ դեղագործական ոլորտում, և թե՛ ժողովրդավարական ոլորտում։
Սա ծրագիր է, որը նախատեսված է բնակչությանը ցանկացած պահի խաբելու համար։ Սա ծրագիր է, որը նախատեսված է
դեղագործական շահերը ցանկացած պահի պարտադրելու համար։
Ծրագիր, որը թույլ է տալիս հիմնարար իրավունքների պաշտպանության մեջ իշխանությունների բաժանումը ոչնչացնել անսպասելի կերպով,
ներկայացնելով այն որպես օրինական, սահմանելով ինքնիշխանության և ինքնորոշման առավելագույն սահմանափակումներ,
առաջացնելով առողջության և տնտեսության համար չհաշվարկելի ռիսկեր և նույնիսկ մարդկության դեմ հանցագործություններ։
Մյուս խոսքով՝ ամբողջությամբ անհամատեղելի է մեր սահմանադրական կարգի հետ։
Մենք պետք է մերժենք սա և ասենք՝ «Դադարեք»: Հենց այդպես, և սա ինձ բերում է ավարտին։
Ես կարծում եմ, որ մեզ անհրաժեշտ են վերահսկողության մեխանիզմներ, մեզ անհրաժեշտ է Համաշխարհային Առողջապահական
Կազմակերպության հաշվետվողականությունը, մեզ անհրաժեշտ են ստուգումներ և հավասարակշռություններ։
Եվ մենք պետք է հրաժարվենք հնացած այն պատկերացումից, որ այս մարդկանց նույնպես պետք է շնորհվի ամբողջական անպատժելիություն։
Այդ պատճառով ես խորհուրդ եմ տալիս ձեզ որպես անհապաղ միջոց ձեռնարկել երկու ստորագրահավաքին ստորագրել։
Շվեյցարիայում ներկայումս շրջանառվում են երկու ստորագրահավաք։
Մեկը ցանկանում է խնդիրը արմատից լուծել և դուրս գալ ԱՀԿ-ից։
Իմ սիրտը բնականաբար բաբախում է այս ստորագրահավաքի համար, որը հիանալի կերպով կազմակերպվել է EDU-ի կողմից։
Եվ մենք, որպես Ազատ Շվեյցարիայի Գործողությունների Միություն, ցանկանում ենք խնդրել ձեզ՝ եթե այս սիմպոզիումից հետո որոշեք
ձեռնարկել գործողություններ, այցելեք մեր կայք և համոզվեք, որ ստորագրում եք այս ստորագրահավաքը, որը կարող եք ստորագրել նաև
Գերմանիայից կամ ցանկացած այլ երկրից։ Դա պարզապես մի հարց է՝
Դաշնային խորհուրդը պետք է մերժի այս փոփոխությունները։ Սա մեզ կտա ժամանակ բոլոր հետագա
քայլերի համար։ Եվ սրանով ավարտում եմ իմ ելույթը։
Շատ շնորհակալություն։ Մենք ուրախ կլինենք հաջորդ անգամ քննարկել ԱՀԿ-ից դուրս գալու հարցը։
Ինչպես արդեն ասել է Գորբաչովը, մենք պատրաստ ենք պատմությունից սովորել։
Մենք վաղուց պատմությունից դասեր ենք քաղել և ոչ մի պարագայում չենք ուզում դատապարտվել դրանք կրկնելու։
Շատ շնորհակալ եմ ուշադրության համար։