Apa sampeyan ngerti yèn prinsip pamisahan kakuwasan ora ditrapaké sanajan ing Swiss, sawijining negara kanthi demokrasi langsung?
Apa pimpinan negara paling dhuwur ora mriksa informasi kanthi mandhiri lan dewe? Lan
mung gumantung marang siji organisasi, WHO?
Demokrasi makmur amarga prinsip dhasar pamisahan kakuwasan. Kakuwasan-kakuwasan iki kudu saling ngawasi, ngontrol, lan
mbenerake adhedhasar informasi sing dipikolehi kanthi mandiri.
Philipp Kruse ngandika ing simposium WHO ing Winterthur tanggal 1 Maret 2025 babagan kepiye
demokrasi iki saiki wis ora dadi kasunyatan maneh.
Swiss saiki wis sacara efektif dikontrol saka adoh dening WHO.
Amandemen sing direncanakake marang Peraturan Kesehatan Internasional dimaksudaké kanggo luwih
nguwatké wewenang tunggal WHO ing babagan iki.
Contone, kemampuan Direktur Jenderal kanggo nyatakake darurat kesehatan ora kena diwatesi, nanging malah kudu diperluas. Ing
mangsa ngarep, dheweke kudu bisa nindakake iki kanthi mandiri.
Dheweke banjur malah bisa mbatalake putusan panel ahlié dhéwé lan uga mbatalake panemu saka negara sing dimaksud.
Negara-negara nduwé wektu nganti 19 Juli 2025 kanggo ngajokaké keberatan marang peraturan kesehatan.
Yen iki ora kelakon, pambuka bakal dianakake tanggal 19 September taun iki.
Saiki rungokna pangandikane Kruse, kanthi pambuka cekak saka Urs Hans, pangadeg Public
Eye on Science lan panyelenggara acara iki.
Lan saiki aku seneng ngumumake Philipp Kruse.
Dheweke sejatine kaya 'old faceful', tansah ana ing kono kanggo acara-acara apik.
Lan saiki dhèwèké wis kondhang ing saindenging Éropah; ora suwé manèh bisa diarani yèn dhèwèké iku sawijining otoritas.
Nanging perjuangane uga kanggo nggedhekake kesadaran nglawan WHO, pakta pandemi, lan pedoman kesehatan internasional.
Kita isih kudu kerja keras kanggo meyakaké Dewan Federal yèn bisa mutusaké babagan opt-out . Oke, Philipp, kowe sing ngomong.
Matur nuwun sanget, kanca Urs, amarga wis ngatur acara kaya ngéné manèh.
Kang Urs, iki acara kaping lima panjenengan, acara gedhe kaping lima panjenengan, sing wis bisa tak rawuhi wiwit
Winterthur, ing ngendi kabeh mau diwiwiti ing awal taun 2022.
Matur nuwun sanget, sampeyan wis nggawe upaya sing luar biasa kanggo kita kabeh.
Kula ugi matur nuwun sanget dhumateng panjenengan sampun lelungan mriki kanggé rawuh ing simposium coronavirus ing Swiss.
Lan aku pancen ngenteni banget kanggo ngobrol karo kowe kabeh sak isa akèh-akehé sawisé kuwi.
Lan kanthi mangkono, kita matur nuwun kanthi tulus marang panyatur sadurunge, Jürg Vollenweider, kanca kerja lan
kanca sing kinurmatan, amarga wis kersa nyedhiyakake wektu kanggo nerangake masalah prosedural sing kompleks iki.
Pelanggaran hukum prosedural internasional iki waé wis cukup dadi alesan kanggo nolak peraturan
kesehatan iki sakabèhé – Déwan Federal bakal kapeksa nolak.
Ya, lan saiki aku bakal ngalih menyang masalah substantif saka aturan prosedur iki.
Kahanan wiwitan wis diterangake: Kita duwe tenggat wektu tanggal 19 Juli babagan peraturan kesehatan. Para negara
bagian duwe wektu nganti wektu kuwi kanggo ngajokake keberatan.
Dadi Dewan Federal kita mesthine uga wis ngumumake marang WHO nalika semana yèn ora bakal nampa peraturan lan pangaturan iki.
Iki ringkesan sing disusun déning Andrea Staubli, sing ora mung dadi anggota Free Switzerland Action Alliance kita,
nanging uga nduwèni peran kunci ing organisasiné – pengacara lan mantan hakim – sing disusun ing kéné.
Penting kanggo éling bab iki nalika kita miwiti sisa wulan ing kéné.
Mung wingi, sedina sadurunge wingi, fase kemungkinan partisipasi saka kabèh pihak, kalebu pihak sing kasengsem lan kita, masyarakat
umum, wis rampung. Iki minangka proses konsultasi, kesempatan kanggo ngirim komentar babagan peraturan kesehatan iki.
Lan aku ngajak sampeyan ndeleng pernyataan saka Free Switzerland Action Alliance ing kaca ngarep.
Lan ana pernyataan liyane sing nerangake kanthi luwih rinci tinimbang sing bisa dibahas ing kene. Ing kene,
kita mung bisa nyentuh poin-poin sing paling penting.
Kita ngarepake debat parlemen babagan masalah substantif bakal dianakake ing Parlemen Swiss ing
mangsa panas iki. Lan kita pengin mengaruhi debat iki.
Yen panolakan ora ditindakake sadurunge 19 Juli, peraturan kesehatan iki bakal ditrapake wiwit 19 September taun iki.
Titik wiwitan, nanging uga saka segi isi: Penting banget kanggo dieling-eling manawa:
Apa waé sing wis kalebu ing peraturan kesehatan iki nganti saiki, lan kepiye cara nangani supaya kita bisa nggolongaké pangaturan
cilik sing kadhangkala banget, sing saktenané kudu dipriksa nganggo kaca pembesar lan pengalaman interpretasi para pengacara?
Lan peraturan kesehatan sadurunge, sing wis berlaku ing wangun iki wiwit taun 2007, ngutamakake
bab sing penting banget ing Artikel 3, Paragraf 1:
Peraturan iki bakal ditrapake kanthi ngajeni sepenuhe marang ajining manungsa, hak asasi manungsa, lan kabebasan dhasar!
Ya, para wanita lan para priya, kuwi ateges kita kabeh bisa mulih tanpa kuwatir lan bébas, amarga kuwi sing wis diomongake nganti
saiki lan kuwi sing kudu terus diomongake ing mangsa ngarep.
Ngapa, ngapa kita isih kuwatir? Ya, amarga kita ndeleng aplikasi nyata ing taun-taun pungkasan iki.
Kepiye aturan kesehatan ditrapake – sanajan ana prinsip-prinsip iki?
Lan aku kudu mriksa kanthi ringkes, minangka pengacara sing wis nindakake kabèh proses iki dhéwé.
Ana syarat nganggo masker kanggo bocah-bocah, lan ing ndhuwur kabeh ora ana pangecualian.
Aku nduwé anak sing kapasitas nyerep oksigèné kurang. Mung tekan 80 persen waé sacara
permanèn . Anak kuwi uga ora éntuk pangecualian.
Lan para dhokter sing nerbitake sertifikat pangecualian ing kasus-kasus sing pantes kuwi
diintimidasi. Dheweke melu ing proses pidana.
Lan kaya sing wis kowe kabeh ngerti, umpama Dr Andreas Heisler – kabeneran bubar iki dibebasake,
pancen pantes, nanging sawisé proses sing paling suwe.
Lan isih dadi klienku nganti saiki, sing lisènsi praktiké dicabut ing pungkasan Oktober – dicabut taun kepungkur –
salah sijiné amarga dhèwèké ngeluaraké sertifikat pangecualian masker kanggo bocah wadon umur 14 taun.
Dadi ing kene ora ana pangecualian. Banjur ana operasi polisi sing kasar – kita kabeh padha ngerti
kuwi, sawijining bab sing paling ora bisa dipercaya.
Wis bola-bali ana tes masal ing sekolah-sekolah, ing sekolah dasar. Ing kéné, ing
Maihof, iki bakal mlebu ing sajarah negatif Swiss.
Ing tanggal 29 Januari 2021 – pas syarat nganggo masker lagi ditrapake ing endi-endi – 374 bocah diuji kanthi wajib
utawa dipaksa ing sekolah Maihof ing Lucerne amarga ana siji bocah sing asilé positif nalika tes rutin iki.
Lan saiki iki sing dadi pitakonane: kepiye carane padha nindakake kuwi?
Ing dina Jumat esuk, sawijining email dikirim menyang omahé wong tuwa sing kandha, "Ya,
kita bakal nganakake tes-tes iki ing sore."
Kudu ditindakake amarga alasan-alasan iki. Mangga kabari kita yen sampeyan ora sarujuk.
Ya, umume wong tuwa ora weruh email kuwi. Dheweke lagi kerja.
Lan sing kelakon banjur yaiku aku ditelpon sawisé kuwi déning guru.
Dheweke nelpon aku karo nangis amarga dheweke kudu ngenteni bareng kelas sekolahé ing ngarep gedung
olah raga – utawa kudu ngenteni ing ngarep ruang tes.
Lan wis saka kamar muni tangise bocah-bocah, amarga padha uga diuji kanthi paksa. Kanthi paksa!
Lan dheweke dhewe kudu mbantu nahan bocah-bocah sing ora gelem dites.
Apa martabat manungsa sing tanpa wates diajeni ing kene?
Ya, banjur kita kabeh padha ngerti apa sing kelakon marang para pemilik restoran Walliserkanne.
Padha ditangkep liwat operasi polisi gedhe lan panggunaan kekuwatan sing cukup akeh.
Lan – nyuwun pangapunten, sampeyan bisa ndeleng ing kene – tinimbang sowan marang klienku ing restorane, aku kudu
sowan marang dheweke ing penjara. Kuwi tanggal 31 Oktober 2021.
Utawa ing David Gym, ing ngendi sampeyan bisa ndeleng area ganti busana.
Ing kéné kita weruh salah siji saka limang petugas polisi ing area ruang ganti sing uga nggawa wong metu saka sauna.
Aku mung pengin nyelehake iki ing konteks ajining diri manungsa sing tanpa wates, sing
konon wis kacantum ing peraturan kesehatan.
Lan kasunyatané, kaya sing kita ngerti, ora nganti ngancam banget nganti tau diidini
nggunakake cara-cara militer lan pertempuran iki.
Iku latar mburi. Lan kita uga kudu ngerti manawa prinsip dhasar kedaulatan nagara kasimpen ing prinsip-prinsip mau.
Dadi Pasal 3 ayat 4 saka Peraturan Kesehatan Internasional sejatine ngukuhake iki.
Negara-negara iku merdéka lan bisa ngleksanani kedaulatane.
Nanging nganti sepira Dewan Federal kita ngleksanani kedaulatane nalika, umpama, ngakhiri kahanan
darurat, kahanan luar biasa, yaiku kahanan darurat?
Ora bali menyang kahanan normal, nanging luwih menyang kahanan khusus.
Lan sawijining wartawan saka televisi Swiss kanthi bener takon: "Ngapa kita ora bali menyang kahanan normal?"
Lan tanggapan saka Presiden Konfederasi Swiss, Simonetta Sommaruga nalika semana,
yaiku: "Kita ora bisa mung mutusake kuwi dhéwé."
Salah siji topik yaiku WHO, sing nemtokake kahanan darurat kaya ngono.
Dadi ayo cetha: kita ora nduwé kedaulatan. WHO sing mutusaké.
Ing kéné uga kita ora nduwé kedaulatan: Présidhèn Federal sabanjuré, Ignazio Cassis, ing arena, minangka wangsulan
marang pitakon saka Sandro Protz, sing kanthi bener takon:
Kepiye kok kita maca ing koran yèn saya akèh wong diumumaké mati amarga coronavirus déning rumah sakit, nanging sakjatiné
padha mlebu rumah sakit merga kacilakan mobil, kacilakan lalu lintas, utawa kacilakan liyané, lan mulané padha mati?
Lan ing kene ditulis – Presiden Federal kandha: "Ya, bener. WHO nindakake kaya ngono."
Ing sawijining pandemi, kabèh negara kudu nindakake panilaian iki manut prinsip sing padha.
Lan kuwi ngelingake kita kabeh marang Shakespeare, sing kandha: "Sanadyan iki edan, nanging ana metodené ing kéné."
Iku pendekatané ing kéné. Omong kosong tenan. Sampah tenan.
Sanajan iki edan, nanging ana carané. Dadi, paling ora ana carané. Dadi, salama ana carané, apa waé bisa.
Lan pangadilan ora luwih becik. Ing kéné, diringkes – aku ngerti aku wis ngomong iki... aku mung kudu ngélingké
dhéwé saben wektu – nanging pangadilan – kaya rekaman sing rusak – wis mbantah aku lan klien-klienku karo:
Pak Kruse, panjenengan wis ngerti menawa salami pandemi isih lumaku, panguwasa kudu luwih
wicaksana, lan kudu diparingi idin kanggo nindakake kuwi.
Lan salawase panguwasa-panguwasa iki netepi rekomendasi WHO, kita minangka pengadilan ora bisa mbatalake kuwi.
Dadi, kuwi ateges sajrone periode pandemi sing dawa banget iki, sing sejatine meh kaya pandemi langgeng – saka 31 Januari 2020
nganti 5 Mei 2023 – kita mung ngalami kersa semena-mena murni.
Lan adhedhasar dhasar sembarangan iki, saben penilaian maneh utawa pambetulan wis ora kalebu – kanthi alasan iki.
Ya, iki durung tau diverifikasi sacara mandhiri, malah ora dening Parlemen.
Ing Swiss, kita duwe sistem ing ngendi Parlemen Swiss dadi panguwasa paling dhuwur ing nagara –
bebarengan karo warga negara sing berdaulat, mesthi wae.
Lan nganti saiki padha durung nindakake fungsi pemantauan utawa pengawasan.
Minangka sawijining panitia pengacara sing dakdiriake bebarengan karo sawetara kanca, kita wis rutin ngajak para
anggota parlemen wiwit Desember 2021 kanggo ngatasi masalah iki kanthi tepat lan mungkasi pandemi iki.
Langkah-langkah kasebut kudu dihentèkaké lan kudu dilakokaké tinjauan.
Lan wangsulan sing kita entuk yaiku: "Inggih, kita mung bisa nindakake kuwi sawisé pandemi rampung."
Dadi, wong-wong padha percaya buta marang kakuwatan lan kawruh tanpa wates saka WHO. Kuwi,
kaya sing wis tak kandhakake, dadi titik wiwitan.
Lan kahanan sakabehe saya parah amarga kasunyatan sing wis kasebut dening kanca kerjaku sing kinurmatan,
Jürg Vollenweider, manawa ing Swiss pengadilan lan panguwasa ikatan karo hukum internasional.
Lan yen sampeyan pracaya manawa rekomendasi WHO iku makili semacam standar praktik paling apik, yaiku saktenane perkara
paling apik sing kudu ditindakake lan sing kudune ditrapake ing kahanan kaya ngono, mula bakal dadi wajib kanggo nerapake.
Iku kahanan saiki nganti saiki. Lan aja nganti lali: ana Artikel 42 sing meh toksik ing konstitusi saiki. Iku nyatakake:
Langkah-langkah kesehatan sing dijupuk adhedhasar peraturan kesehatan iki kudu diwiwiti lan rampung tanpa tundha,
lan ditrapake kanthi transparan lan tanpa diskriminasi.
Dadi kuwi wis dilebokake lan ditrapake. Ya, aku nyuwun kowe supaya nggawe pertimbanganmu dhewe.
Sepira sejatine kita bisa ngandelake teks Regulasi Kesehatan Internasional iki ing mangsa ngarep?
Dadi kita uga duwe, lan sing pungkasan nanging ora kalah penting, kita uga duwe kasus-kasus
saiki, salah sijine wis tak sebut, yaiku Dr. Dhani.
Dheweke nduwé telu sakabèhé – dheweke mung wis nerbitaké sertifikat ing telung kasus, salah
sijiné sing wis tak sebut, yaiku sertifikat masker.
Ing rong sertifikat liyane, sawisé panilaian sing teliti , tes getih lan sapituruté,
lan sawetara jam pemeriksaan, dhèwèké kandha:
Ing kasus sampeyan sing khusus, vaksinasi bakal mbebayani amarga alasan medis. Aku ngecualekake sampeyan saka vaksinasi.
Iki wis ndadekake Kantor Kesehatan Kantonal Zurich nuduh dheweke nduweni niat kriminal – nuduh dheweke nduweni niat
kriminal – lan ngomong yen dheweke ngancam kesehatan masyarakat.
Iki saiki, dudu jaman peteng ing jaman biyen nalika kita durung ngerti luwih becik.
Iku kahanan saiki. Lan kenapa aku terus-terusan ngomong bab iki kanthi ngeyel banget?
Mung kanggo nuduhake marang sampeyan manawa sanajan konfirmasi sing paling cilik, utawa malah tambah intens, bakal
nggawa masa lalu iki bali dadi kasunyatan ing mangsa ngarep lan mung bakal nambah parah kahanan sakabehe.
Lan kaya ngono kabeh iki kudu dideleng. Ing Jerman uga ora ana penilaian maneh,
sanajan kabeh wis cetha suwé amarga protokol RKI.
Lan aku pengin nunjukake sawijining bab sing pancen kudune nggawe saben anggota parlemen Swiss mandheg lan mikir.
Sanajan durung ana Trump, sanajan durung ana Trump, subkomite DPR Amerika Serikat nerbitake laporan pungkasan tanggal 4 Desember
2024 sawisé watara rong taun panyelidikan – kanthi tembung liya, padha nepaki tugas panyelidikané.
Kabeh panyelidikan iki umum lan bisa diakses online.
Lan ing kono, ing kaca katelu, cetha banget manawa penutupan sekolah iki lan kabèh langkah sing dijupuk iku mung dimotivasi
politik lan ora ana alesan medis utawa ilmiah babar pisan, lan manawa langkah-langkah kuwi luwih parah tinimbang virusé dhéwé.
Aku nyaranake supaya sampeyan maca iki, nanging luwih saka kabeh aku nyaranake supaya kabeh anggota Parlemen maca iki.
Nanging apa sing diomongake Dewan Federal babagan owah-owahan iki ing peraturan kesehatan?
Dheweke kandha yèn iki mung panyesuaian teknis cilik, ora mbutuhake dana tambahan, ora ana owah-owahan ing undang-undang,
lan mesthi ora ana watesan marang kedaulatan Swiss.
Lan mulane ora perlu wong Swiss nduwé swara, lan sing paling becik malah Parlemen uga ora nduwé swara.
Apa posisi sing bertentangan? Lan ing kene maneh:
Mangga panjenengan mirsani kaca ngarep "Aktionsbündnis Freie Schweiz" (Gabungan Aksi kanggo Swiss Bebas) supaya panjenengan
bisa ndeleng pernyataan lan konsultasi kita sing rinci banget sing wis kita pasang ing kana, utamane saka "Aktionsbündnis
Freie Schweiz" dhéwé, ing ngendi kita njlentrehake kanthi rinci.
Mula, kanggo nyimpulake: Kita bisa lan kudu nyimpulake manawa:
Amandemen IGC iki ngukuhake lan nambah parah kahanan hukum saiki sing ngrugikake masyarakat lan nguntungake industri farmasi.
Lan kabèh iki nduwèni ciri-ciri totaliter. Mung prasaja kaya ngono. Lan kita wis nerangaké iki kanthi rinci.
Iki sejatine sawijining program kanggo ngilangi kabèh standar kualitas nganggo logika militer.
Kabèh iki dicirèkaké déning logika militèr. Kahanan darurat total lagi lumaku.
Kabeh diijini, kalebu persetujuan darurat tanpa tes keamanan apa wae.
Ora ana pilihan kanggo mbenerake. Dadi, sawise kahanan darurat kaya ngono diumumake,
ora ana ketentuan kanggo mekanisme perbaikan.
Kabeh iki, kaya sing wis tak kandhakake, nglawan kapentingan masyarakat.
Lan iku minangka program kersa sewenang-wenang totaliter sing pancen ora cocog karo pamahaman kita babagan negara –
malah peraturan kesehatan sing ana saiki wis dadi masalah.
Lan adhedhasar iki, kita weruh poin-poin sing paling penting ing kene. Iku papat saka lima.
Aku bakal tekan sing kaping lima sawisé iki.
Poin kapisan, wong mung perlu ndeleng jaman kepungkur kanggo ngerti:
Aha, kebijaksanaan lan kemampuan Direktur-Jenderal kanggo ngumumake kahanan darurat kesehatan ora diwatesi
utawa, adhedhasar pengalaman sadurunge, ora kena mekanisme koreksi, nanging kosok baline, malah saya diperluas.
Dheweke bisa nindakake iki kanthi mandhiri. Dheweke malah bisa mbatalake putusan panel ahli dhewe
lan uga mbatalake pendapat negara sing dimaksud.
Iku poin kapisan. Iki nyebabake utawa nglairake wedi manawa kita bakal ngalami pandemi
sewenang-wenang lan suwé maneh sing luwih dawa.
Banjur poin loro: Direktur Jenderal bisa ngumumake produk-produk sing dianggep WHO perlu kanggo nglawan pandemi.
Saiki bayangna sawijining negara sing kandha, "Kita nindakake kanthi cara sing beda."
Banjur informasi langsung teka: "Tunggu sedhela, dheweke, contone Swiss, dadi ancaman kanggo
donya amarga ora nggunakake produk-produk iki."
Iki pancen prasaja: kekuwatan nyata lan persis logika standar praktik paling apik sing wis digunakake ing kene,
tanpa ana wewenang, tanpa panguwasa militer nyata sing magepokan. Nanging enteni poin pungkasan.
Banjur ana mekanisme pembiayaan. Iku masalah gedhe.
Nanging sakabèhé, kudu diomongaké yèn miturut WHO lan negara-negara anggota sing ndorong, negara-negara sing luwih
mlarat, negara-negara ing Kidul, Kidul Global, utamané Afrika, kudu didhukung sacara finansial, uga didhukung
kanthi kawruh lan fasilitas produksi supaya padha bisa éntuk manfaat saka vaksinasi lan bahan vaksin.
Iki ateges ing mangsa ngarep kita ora mung kudu mbayar jumlah vaksin sing kakehan sing wis kita
tuku, nanging uga kanggo negara-negara liyane.
Ngomong-omong, wingi utawa dina sadurunge wingi, ana laporan sing metu manawa Dewan Federal ing Swiss isih nolak, sanajan ana
panaliten parlemen, kanggo mbukak angka finansial sing pas babagan pinten sing wis dibelanjakake kanggo zat adhedhasar mRNA.
Iku pancen ora bisa ditrima. Kabeh anggota parlemen kudu tumindak. Dewan Federal kudu mbukak angka-angka iki.
Pira regane sing wis kita bayar kanggo barang sing ora ana gunane iki, sing ora ana nilaine iki?
Ing kahanan apa wae, iki dudu zat sing duwe manfaat medis sing bisa dikenal; malah kosok baline, kaya sing bakal kita krungu.
Ya, lan banjur ana dhaptar lengkap saka kewajiban tambahan – ing sangisore irah-irahan kapasitas inti, kewajiban inti
utawa kewajiban dhasar – sing ditrapake ora mung ing tingkat federal, nanging uga ing tingkat kanton lan kutha.
Lan ing ngendi Dewan Federal mung nyatakake, ya, kita bisa gampang nutupi kuwi nganggo sumber daya sing wis ana ing tangan kita.
Dadi, apa sing paling mbebayani? Jürg Vollenweider wis nerangake lan njlentrehake iki kanthi apik banget.
Iki babagan masalah kedaulatan ing informasi lan interpretasi.
Dhelik ing pungkasan banget saka garis wektu – karo pungkasan, aku uga maksud dokumen ing kéné, ing Lampiran 1, Annex 1, ing
bagean Kapasitas Inti, sing ora nyolok, kowe ora bakal nyadari, ing ungkapan komunikasi risiko,
kalebu ngadhepi misinformasi lan disinformasi.
Jürg Vollenweider wis nerangake kanthi cetha banget manawa kita ora kena gumantung marang rumusan sing cethek iki
kanthi cara apa wae, nanging mesthi kudu bali menyang sajarah carane rumusan iki muncul nalika nerangake.
Lan ing ndhuwur kabeh, kita kudu ngakoni manawa iki wis kelakon suwé.
Kontrol iki, kedaulatan iki marang informasi saka WHO, wis suwe ditrapake, lan kita duwe conto sing tanpa entek-entek.
Miwiwiti karo kabeh informasi babagan sepira mbebayani kahanan pandemi lan apa sing kudu kita lakoni.
Nanging ing kene, kula badhé nyerat kanthi cekak bilih wiwit pungkasan Februari 2020, WHO sampun
nglumpukaké kabéh perusahaan media sosial lan teknologi ageng.
Dheweke ana ing kantor Facebook, ngundang kabeh wong menyang kana lan kandha, "Oke, iki
aturane. Saiki kita bakal nyusun kontrak."
Sampeyan setuju njamin manawa ora ana informasi liya kajaba sing wis kita nyedhiyakake sing kasedhiya ing platform sampeyan.
Lan rapat-rapat iki banjur diulang saben wulan, saben wulan online, ora maneh sacara fisik. Apa sing lagi kita rembug?
Ana Google, Facebook, Amazon, YouTube, Instagram, dhaptar sakabehe watara 50 platform media sosial kaya ngono –
kanthi tembung liya, sakabehe donya media sosial online.
Iki wis diringkes kanthi rapi dening para ilmuwan. Sapa waé sing kasengsem karo sumberé, monggo hubungi aku.
Ya, lan kenapa kuwi ngancam banget?
Kaping pisan lan sing paling utama, mesthi wae kita ngerti yèn kabebasan nyatakaké pendapat, kabebasan informasi, lan kabebasan
akademik iku prinsip dhasar sing ngidini kita minangka warga bisa makarya ing sistem demokratis, nanging uga
ngidini politik lan proses njupuk kaputusan politik bisa mlaku.
Lan supaya kita bisa nggawe keputusan sing wicaksana babagan kesehatan kita dhewe.
Iku wis cukup ala lan wis diterangake kanthi apik banget.
Nanging, iki uga banget, banget mbingungake utawa relatif relevan, utawa luwih tepaté relevan
kanggo proses pangambilan keputusan demokratis.
Kita weruh pemungutan swara iki. Kita diijini milih telung kaping ing Swiss.
Kita diijini milih dhéwé babagan undang-undang COVID-19. Lan asilé meh tansah padha.
40% nolak undang-undang COVID-19 iki, mung watara 40%, lan 60% nampa.
Ya, yen kriteria penilaian sing tansah diwenehake marang masyarakat mesthi adhedhasar jaring-jaring goroh, mula
warga ora bisa nggawe keputusan sing bener nalika milih.
Nanging kuwi durung kabeh. Kita duwe bebaya – iki cetha – kanggo fungsi kabèh nagara konstitusional.
Kita isih urip ing demokrasi sing adhedhasar prinsip dhasar pamisahan kakuwasan.
Lan kekuwatan-kekuwatan iki kudu saling ngawasi, saling ngontrol, saling mbenerake,
adhedhasar informasi sing dipikolehi kanthi mandiri.
Lan yen kowe ngrusak sistem iki lan mbangun maneh adhedhasar siji-sijine sumber informasi sing nemtokake apa sing bener
lan apa sing salah, mula kowe ngrusak sakabehe sistem negara.
Banjur dumadakan Parlemen kandha, ora, kita ora bisa mastiake kuwi, amarga WHO isih nyatakake iku pandemi.
Utawa banjur kabeh pengadilan nuduh aku lan pasien-pasienku:
Kami nyuwun pangapunten, nanging kita isih ana ing tengah-tengah pandemi, lan panguwasa
wis manut rekomendasi WHO, lan sapiturute.
Kanthi tembung liya, kita sejatine dikontrol saka adoh.
Dikontrol saka adoh dening WHO, tanpa melu jenderal militer, nanging mung amarga para pamimpin pamaréntah paling dhuwur kita
kanthi sukarela ora mriksa informasi kasebut dhéwé kanthi mandhiri lan otonom, lan nganggep salah yèn
WHO ora bisa salah, ora bakal salah, lan mesthi bener.
Lan kita ngerti manawa ora ana siji wae ing saindenging donya sing ora tau keliru, sing mesthi bener. Matur nuwun.
Iki pancen ora bisa ditrima lan kudu ditolak kanthi tembung sing paling keras, adhedhasar kahanan hukum saiki.
Ya, kabèh kuwi isih durung cukup kanggo aku, merga kejeman sing pungkasane ditindakake marang masyarakat kanthi nggawe kowe, kita
kabèh, pracaya marang bebaya sing sejatine ora ana lan kanthi ngedol obat sing dianggep ora bisa diganti,
tanpa alternatif, sing ora nimbulaké masalah keamanan.
Iki penipuan marang kabèh warga.
Lan kenapa kuwi ana gandhengane karo ...? Kenapa kuwi penting banget? Ya, prasaja tenan.
Kita lagi ngadhepi zat sing paling ora kudu dianggep eksperimental.
Ora ana sing ngerti sadurunge apa sing ana ing njero mau, lan ora ana sing ngerti sadurunge apa akibat saka zat-zat adhedhasar
mRNA iki. Iki minangka conto utama saka sawijining eksperimen.
Lan kanggo kahanan kaya ngono, kita duwe ketentuan sing mengikat loro ing hukum internasional lan ing Undhang-Undhang
Dasar Federal kita, Artikel 10, paragraf 3, ing kerangka hukum internasional lan ing kerangka larangan penyiksaan.
Lan iki diterangake kanthi éndah ing kéné ing Perjanjian Internasional babagan Hak Sipil lan Politik.
Iki hukum internasional sing pancen ngiket lan uga ditrapake nalika kahanan darurat umum sing
ngancam urip bangsa lan wis diumumake sacara resmi.
Ora ana pangecualian kanggo aturan dhasar iki. Ora ana siji wae sing kena dijadekake subyek
eksperimen medis utawa ilmiah tanpa idin sukarela, ora tau.
Lan pamaréntah, parlemen, lan pangadilan tetep ngidini – tetep ngidini.
Kanggo aku, iku wawasan paling gedhe lan paling medeni saka kabeh taun-taun "sing ora
bahagia" iki, saka taun-taun krisis nalika Corona.
Pangerten dhasar kaya ngono, sing pungkasane minangka wohé Perang Donya II lan kuduné dideleng gegandhengan karo Kode Nuremberg,
mung diabaikan tanpa ragu-ragu ing kesempatan pisanan, mung amarga sawetara pabrikan farmasi kepéngin adol produk vaksiné.
Ing endi kita bakal pungkasané yen kita terus ngidini iki lan gagal ngatasi?
Iku, iku sawijining kejahatan marang kemanungsan sing wis kelakon.
Iki minangka kejahatan marang kemanusiaan sing ditindakake dening WHO, sing, sanajan wis nduwé pertimbangan sing luwih becik, wis
nggawa kita pracaya marang bebaya sing saktenané ora ana, lan nganti saiki isih nindakake kuwi, lan sing
meyakinke kita manawa ora ana alternatif kanggo produk-produk sing mbebayani lan ngancam nyawa.
Lan mung amarga iku, kita kudu mbatalake kapercayan kita marang WHO.
Sacara ringkes, apa sing bisa kita ngarepake saka owah-owahan iki ing Peraturan Kesehatan Internasional?
Iki minangka program kanggo mbusak kabeh standar kualitas kanthi sewenang-wenang, ing sektor farmasi lan ing ranah demokrasi.
Iki program sing dirancang kanggo ngapusi populasi miturut karsa. Iki program sing dirancang
kanggo ngetrapake kapentingan farmasi miturut karsa.
Program sing ngidini pamisahan kekuwatan ing pangayoman hak-hak dhasar dibubarake kanthi dadakan, nggawe katon sah, kanthi
watesan maksimal marang kedaulatan lan hak nentokake nasibe dhéwé, kanthi risiko sing ora bisa diitung marang kesehatan
lan ekonomi, lan malah kalebu kejahatan marang kemanusiaan.
Kanthi tembung liya, pancen ora cocog karo tatanan konstitusional kita.
Kita kudu nolak iki lan kandha: Mandheg! Bener, lan kuwi nggawa aku tekan pungkasan.
Aku mikir kita butuh mekanisme kontrol, kita butuh akuntabilitas saka WHO, kita butuh cek lan imbangan.
Lan kita kudu mbusak pamanggih lawas sing nyebut yèn wong-wong iki uga kudu diparingi imunitas mutlak.
Mulane, aku nyaranake supaya sampeyan mlebu loro petisi minangka langkah langsung. Saiki
ana loro petisi sing lagi disebarake ing Swiss.
Wong wis kepengin ngatasi masalah iki saka akare lan ninggalake WHO.
Atiku pancen nyengkuyung petisi iki, sing wis diatur kanthi gemilang dening EDU.
Lan kita, minangka Aliansi Aksi Swiss Bebas, kepengin njaluk marang sampeyan: yen sampeyan mutusake tumindak sawisé simposium
iki, mangga bukak situs web kita lan priksa manawa sampeyan nandatangani petisi iki, sing uga bisa sampeyan
tandatangani saka Jerman utawa negara liya. Iki mung bab:
Dewan Federal kudu nolak owah-owahan iki. Iki bakal menehi kita wektu kanggo kabeh langkah
sabanjure. Lan kuwi nyimpulake pangandikaku.
Matur nuwun sanget. Kita bakal seneng mbahas mundur saka WHO ing wektu liyane.
Amarga, kaya sing wis diomongake Gorbachev, kita siap sinau saka sajarah.
Kita wis suwe sinau saka sajarah, lan kita ora pengin dipeksa mbaleni maneh ing kahanan apa wae.
Matur nuwun sanget atas perhatian panjenengan.