გერმანიაში 2024 წელს დაახლოებით 22,400 კორპორაციული გაკოტრების სევდიანი მაჩვენებელი დაფიქსირდა.
ციფრი წინა წელთან შედარებით თითქმის 25%-ით გაიზარდა და, Creditreform-ის, კომპანიების საერთაშორისო ჯგუფის,
რომელიც ასევე ვალების ამოღების სერვისს უზრუნველყოფს, მონაცემებით, 2015 წლის შემდეგ ყველაზე მაღალ ნიშნულს აღნიშნავს.
2025 წლის დასაწყისში, საავტომობილო და ქიმიური მრეწველობის, ისევე როგორც მრავალი სხვა სექტორის, თითქმის ყველა კომპანიამ
გაყიდვების შემცირებისა და მოგების კლების შესახებ განაცხადა.
ფილიალები დაიხურება და ათიათასობით თანამშრომელი სამსახურიდან გაათავისუფლდება.
ეს ანგარიშები ცხადყოფს, რომ გერმანიის ეკონომიკური კრიზისი 2025 წელს შორს არის დასრულებისგან.
როგორც Kla.TV-მ აჩვენა გადაცემაში "ეს შეთქმულება ანადგურებს გერმანიას" , ეს მოვლენა შემთხვევითი არ არის.
მსოფლიოს თითქმის ყველა სხვა ქვეყნის მსგავსად, გერმანია მტკიცედ არის მაღალი დონის მასონური ფინანსური მაფიის
ხელში, რომელმაც აშკარად შეაღწია პროფკავშირებში, ბიზნესში, მედიასა და პოლიტიკაშიც კი.
ბევრი წამყვანი გერმანიელი პოლიტიკოსი არის თავისი ელიტური ასოციაციებისა და სააზროვნო ცენტრების წევრი,
როგორიცაა "ატლანტიკ-ბრიუკე", გერმანიის მარშალის ფონდი, ატლანტიკური საბჭო და სამმხრივი კომისია.
გერმანიის წამყვან პოლიტიკოსებს ასევე მჭიდრო კავშირები აქვთ მსოფლიო ეკონომიკურ ფორუმთან (WEF) და ბილდერბერგის ჯგუფთან.
ოლაფ შოლცი და ყოფილი კანცლერი ანგელა მერკელი თავად არიან მაღალი რანგის მასონები და თავიანთი თავდაპირველი ლოჟების წევრები.
ევროკავშირი, რომელიც თავის წევრ სახელმწიფოებს ეროვნული კანონმდებლობის საკითხებშიც კი
უკარნახობს, ასევე ამ საიდუმლო ორგანიზაციის ცენტრია.
შესაბამისად, ევროკავშირის პრეზიდენტს, ურსულა ფონ დერ ლეიენსაც, მათთან მჭიდრო კავშირები აქვს.
ის ოთხჯერ დაესწრო ყოველწლიურ ბილდერბერგის კონფერენციას და ახლო კავშირები აქვს მაღალი რანგის
მასონებთან, კლაუს შვაბთან და დევიდ მ. რუბენშტეინთან.
მაღალი რანგის მასონების საერთო მიზანია ახალი მსოფლიო წესრიგის დამყარება ერთიანი მსოფლიო მთავრობით – საკუთარი
სარგებლისთვის და არა მსოფლიო მოსახლეობის კეთილდღეობისთვის.
დევიდ როკფელერმა ამ მიზნის მიღწევის გზა შემდეგნაირად განსაზღვრა:
"ჩვენ გლობალური ქაოსის ზღვარზე ვართ.
მხოლოდ დიდი კრიზისია საჭირო და ერები ახალ მსოფლიო წესრიგს მიიღებენ.
შესაბამისად, კორონავირუსის კრიზისი ამ ახალი მსოფლიო წესრიგისკენ იდეალური გასასვლელი იყო –
განსაკუთრებით ეკონომიკის განადგურების გზით.
ამავდროულად, მსოფლიო ეკონომიკური ფორუმის დამფუძნებელმა, კლაუს შვაბმა, თავისი "დიდი გადატვირთვა"
მსოფლიოს გადაწყვეტად და ახალ დასაწყისად წარუდგინა.
სოფლის მეურნეობის მსოფლიო ფორუმმა ამის შესახებ სარეკლამო ვიდეოში მრავლისმეტყველი სლოგანი
შეიმუშავა: "არაფერი გექნება და ბედნიერი იქნები".
ამის მისაღწევად, ეკონომიკურად ძლიერი ქვეყნები, როგორიცაა გერმანია და ევროკავშირის წევრი
სახელმწიფოები, უნდა დასუსტდეს და დაიშალოს.
როგორც სტატისტიკა აჩვენებს, მაღალი რანგის მასონების მიერ კონტროლირებადი წამყვანი პოლიტიკოსები ამ
სტრატეგიას საკმაოდ დიდი ხანია წარმატებით ახორციელებენ.
მაგალითად, გერმანიაში სამრეწველო წარმოება პიკურ მაჩვენებელთან შედარებით უკვე 16%-ით დაეცა და ახლა დაახლოებით
26%-ით ჩამორჩება იმ დონეს, რომელზეც ის სინამდვილეში უნდა იყოს.
ფინანსურმა ექსპერტმა, დოქტორმა მარკუს კრალმა, ამ კლებაზე კომენტარი გააკეთა შემდეგნაირად:
"ეს არ დაწყებულა შუქნიშნებით და არც კოვიდით".
პრინციპში, ინდუსტრიული წარმოების პიკს 2016 წელს მივაღწიეთ.
და, პრინციპში, 2016 წლიდან მოყოლებული – და ქალბატონი მერკელი ჯერ კიდევ დიდი ხნის განმავლობაში იყო სათავეში – ყველაფერი გაუარესდა.
ქალბატონმა მერკელმა და მისმა კაბინეტმა საფუძვლიანად მოამზადეს და წამოიწყეს ეს სამრეწველო კრიზისი გერმანიაში, ხოლო
"ფერების კოალიციამ" ის ახლა უკვე ხელოვნების ფორმად აქცია.
ის, რასაც აქ ვხედავთ, ინდუსტრიული კოლაფსის ტიპური ნიშანია.
მრეწველობის წარმოება აქ უფრო მკვეთრად მცირდება, ვიდრე მსოფლიოს ნებისმიერ სხვა ინდუსტრიულ ქვეყანაში.
რასაც აქ ვაწყდებით, გერმანიაში მთელი ინდუსტრიის დალაგებას გამოიწვევს.
დოქტორ კრალის თანახმად, გერმანიის ეკონომიკური კრახი, შესაბამისად, არ არის გარე გავლენების ან კრიზისების შედეგი, არამედ ის
უმაღლესი რანგის მასონების, ანგელა მერკელის მთავრობამ წამოიწყო.
მისი ლოჟის წევრმა და კანცლერიაში მემკვიდრემ, ოლაფ შოლცმა, შემდეგ წარმატებით განაგრძო ეს საქმე.
კავშირების უფრო ღრმა გააზრებისთვის, ქვემოთ დოკუმენტირებული იქნება გერმანიის ეკონომიკური განადგურება და
ევროკავშირის თვითგანადგურების შედეგად განვითარებული პროცესი.
და ბოლოს, განხილული იქნება კავშირი ამ ეკონომიკურ დაცემასა და ევროკავშირის მიერ რუსეთის მიმართ გატარებულ ამჟამინდელ ესკალაციის
პოლიტიკას შორის, ასევე მედიის როლი ამ შემაშფოთებელ პროცესში.
I. პოლიტიკით გამოწვეული გერმანიისა და ევროკავშირის ეკონომიკური განადგურების დოკუმენტაცია
1. ევროკავშირის პოლიტიკა ანადგურებს კონკურენტუნარიანობასა და კეთილდღეობას
ifo-ს ინსტიტუტის თანახმად, კანონებისა და რეგულაციების ნაკადი გერმანიასა და ევროკავშირში სუსტი ზრდის მთავარი მიზეზია.
მხოლოდ ევროკავშირმა ბოლო ხუთ წელიწადში 13,000-ზე მეტი სამართლებრივი აქტი მიიღო.
შედეგად, წევრ სახელმწიფოებს რეგულაციებისა და მოთხოვნების ნიაღვარი დაატყდათ თავს, რომელთაგან ბევრი სარგებელზე მეტ ზიანს აყენებს.
ამას დაუმატეთ ევროკავშირის კლიმატის პოლიტიკა, რომელსაც გამანადგურებელი შედეგები
მოაქვს გერმანიისა და ევროპის ეკონომიკებისთვის.
მხოლოდ 2035 წლიდან ავტომობილებში ახალი წვისწამლავი საწვავის წამწამი ძრავების აკრძალვა ნიშნავს, რომ საავტომობილო
ინდუსტრიაში, სავარაუდოდ, კიდევ 190,000 სამუშაო ადგილი გაუქმდება და მთლიანი ქარხნების დახურვა გახდება საჭირო.
ამგვარად, ევროკავშირი ნამდვილ ეკონომიკურ მკვლელად იქცა, რომელიც ანადგურებს სამუშაო ადგილებს და,
შესაბამისად, საკუთარი მოსახლეობის კეთილდღეობას.
2. კორონავირუსისა და უკრაინის პოლიტიკის შედეგები
გერმანიის ეკონომიკური ინსტიტუტის (IW) თანახმად, გერმანიის ეკონომიკამ 2020 წლიდან კორონავირუსისა და უკრაინის
პოლიტიკის შედეგად დაახლოებით 545 მილიარდი ევრო დაკარგა.
ამას დაემატა გერმანიის მოსახლეობის კეთილდღეობის დაახლოებით 160 მილიარდი ევროთი შემცირება — მხოლოდ რუსეთის წინააღმდეგ
დაწესებული სანქციებით გამოწვეული ენერგეტიკული კრიზისის გამო.
ჰანს ბოკლერის ფონდის გამოთვლებით, უკრაინაში ომის შედეგად გერმანიის მოქალაქეები თავი თითოეულზე
წელიწადში დაახლოებით 2,600 ევროთი გაღარიბდნენ.
ევროკავშირში საშუალო მაჩვენებელი დაახლოებით 880 ევროა, რაც ნიშნავს, რომ გერმანელებს სამჯერ უფრო მძიმედ დაარტყეს.
3. კლიმატის და ენერგეტიკის პოლიტიკის შედეგები
ენერგეტიკის სექტორის განახლებად ენერგიებზე პოლიტიკურად გატარებული გარდაქმნის ხარჯები უზარმაზარია და გრძელვადიან შედეგებს
განაპირობებს გერმანიისთვის, როგორც სამრეწველო ლოკაციისთვის.
აი რამდენიმე ციფრი, რომელიც მხოლოდ ყინულის წვერს წარმოადგენს:
ბირთვული ენერგიის ეტაპობრივი გაუქმებით გამოწვეული ეკონომიკური ზარალი 340 მილიარდ ევროდ არის შეფასებული.
გერმანიის ნახშირის ელექტროსადგურების ექსპლუატაციიდან გამოყვანამ გადასახადის გადამხდელებს დღემდე 317 მილიონი ევრო დაუჯდა.
გარდა ამისა, ენერგეტიკული კომპანიებისთვის მათი ელექტროსადგურების ექსპლუატაციიდან მოხსნის
სანაცვლოდ მილიარდობით დოლარის კომპენსაციაა გადასახდელი.
გლობალური მენეჯმენტისა და სტრატეგიის საკონსულტაციო კომპანია McKinsey-ის თანახმად, გერმანიაში ენერგეტიკული გარდაქმნის
საერთო ღირებულებამ შესაძლოა ექვს ტრილიონ ევროსაც კი მიაღწიოს.
ფოტოელექტრული და ქარის ელექტროსადგურებიდან ელექტროენერგიის წარმოების მაღალი მერყეობის გამო, გადამეტებული წარმოებისას
ელექტროენერგია იაფად უწევს საზღვარგარეთ გაყიდვას, ხოლო ელექტროენერგიის დეფიციტისას — იმპორტს მაქსიმალური ფასებით.
მხოლოდ 2024 წელს ამის ხარჯმა თითქმის 20 მილიარდ ევროს შეადგინა, ერთი დღით კი პიკს 100 მილიონ ევროზე მიაღწია!
4. ამ დამანგრეველი პოლიტიკის შედეგები
გერმანიის დეინდუსტრიალიზაცია
გერმანიაში გაზის ფასები ახლა შვიდჯერ უფრო მაღალია, ვიდრე სხვა ქვეყნების კონკურენტულ ლოკაციებზე,
ხოლო ელექტროენერგიის ფასები — ხუთჯერ უფრო მაღალი.
ეს კომპანიებს გადასვლას აიძულებს და უშუალო საფრთხეს უქმნის გერმანიას, როგორც სამრეწველო ლოკაციას.
გერმანიის მრეწველობისა და კომერციის პალატის (DIHK) გამოკითხვის თანახმად, კომპანიების ათიდან ოთხი უკვე
განიხილავს გერმანიაში წარმოების შემცირების ან საზღვარგარეთ გადატანის საკითხს ენერგიის ფასების გამო.
ფულადი ნაკადების ანალიზი ხაზს უსვამს ამ მოვლენის დრამატულ ბუნებას: გერმანიის ეკონომიკური ინსტიტუტის (IW)
მონაცემების თანახმად, 2021-2023 წლებში გერმანიიდან წმინდა სახით 319 მილიარდი ევროს ინვესტიცია გავიდა!
ეს გერმანიაში ოდესმე დაფიქსირებული ყველაზე მაღალი წმინდა გადინებაა.
IW-ის თანახმად, ის ფაქტი, რომ ისინი ზედიზედ სამი წლის განმავლობაში ასეთ ექსტრემალურ დონეზეა,
მიუთითებს დეინდუსტრიალიზაციის მოახლოებაზე – ტენდენციაზე, რომელიც, როგორც ჩანს, ამჟამად იჩქარებს.
სამუშაო ადგილების განადგურება და გაღატაკება
ამ დესტრუქციული ეკონომიკური პოლიტიკის შედეგები გერმანიის შრომის ბაზრისთვის დამანგრეველია.
ეკონომიკური პოლიტიკის ანალიტიკოსის, ეგონ ვ. კროიცერის თანახმად, მხოლოდ 2019 წლის სექტემბრიდან 2025 წლის იანვრამდე
გერმანიაში ამგვარად თითქმის 2.6 მილიონი სამუშაო ადგილი გაუქმდა.
ამ ციფრის მიღმა მილიონობით ადამიანის საარსებო წყარო, ბიზნესი, ოჯახი და კეთილდღეობის უზარმაზარი დანაკარგი დგას.
მიუხედავად იმისა, რომ 2014 წელს სიღარიბის დონე ჯერ კიდევ 15.4%-ს შეადგენდა, ანუ დაახლოებით 12.5 მილიონ ადამიანს, 2024
წელს ის 20.9%-მდე გაიზარდა, რაც 17.6 მილიონ ადამიანს უდრის.
განვითარება, რომელიც სრულად შეესაბამება "დიდი გადატვირთვის" დღის წესრიგს: არაფერი გექნებათ – ანუ, სრულიად
გაღატაკებულები იქნებით – და მაინც ბედნიერები იქნებით.
II. გერმანიისა და ევროკავშირის მიერ წამოწყებული ეკონომიკური თვითგანადგურების პროცესი
ფინანსური ექსპერტების, როგორიცაა დოქტორი მარკუს კრალი და ერნსტ ვოლფის, განცხადებების თანახმად, ჩვენ მხოლოდ
კატასტროფული ეკონომიკური განვითარების დასაწყისში ვართ.
ეს მხოლოდ გერმანიას კი არ ეხება, არამედ მთელ ევროკავშირს.
დოქტორ კრალის თქმით, შესაძლოა, 1929 წლის შემდეგ გერმანიის ისტორიაში გაკოტრების ყველაზე დიდი ტალღის წინაშე ვიყოთ.
ეს, თავის მხრივ, მძიმე ტვირთად დააწვებოდა უკვე მძიმედ დაზარალებულ საბანკო ინდუსტრიას.
ამგვარად, კორპორაციული გადახდისუუნარობის გამო კრედიტების მაღალმა დეფოლტმა შესაძლოა ისტორიაში
ერთ-ერთი უმსხვილესი საბანკო კრიზისი გამოიწვიოს.
გარდა ამისა, არსებობს შიში ევროს კურსის კიდევ უფრო მკვეთრი ვარდნის შესახებ, რადგან გერმანია და ევროკავშირი ინვესტორებისთვის,
როგორც ბიზნეს ლოკაციები, სულ უფრო ნაკლებად მიმზიდველი ხდებიან.
ფინანსური ექსპერტების აზრით, შესაბამისმა, საყიდველუნარიანობის დაკარგვამ შეიძლება მასშტაბურად გაანადგუროს ეროვნული სიმდიდრე,
რის გამოც სიღარიბის დონე კიდევ უფრო მკვეთრად გაიზრდება.
საერთო ჯამში, ეს ნიშნავს, რომ გერმანია და ევროკავშირი განზრახ იქნენ ეკონომიკურად განადგურებულნი მაღალი რანგის
მასონების მიერ კონტროლირებადი პოლიტიკის შედეგად და შესაძლოა, უახლოეს მომავალში ეკონომიკური კოლაფსის წინაშე დადგნენ.
შედეგები მოსახლეობისთვის კატასტროფული იქნებოდა, სწორედ ამიტომ, კულისებს მიღმა მდგომი ძალები ყველაფერს
აკეთებენ, რომ დაფარონ თავიანთი დანაშაულებრივი ქმედებები და პასუხისმგებლობა თავიდან აიცილონ.
ამ კონტექსტში, ევროკავშირისა და გერმანიის ამჟამინდელი პოლიტიკა, რომელიც რუსეთთან დაპირისპირებაზეა
ორიენტირებული, სრულიად ახალ განზომილებას იძენს.
III. ახლა რუსეთთან ომი იქნება?
იმის გათვალისწინებით, რომ ევროკავშირი, და განსაკუთრებით გერმანია, თავიანთი შეიარაღებისთვის და უკრაინის მხარდასაჭერად ასობით
მილიარდი ევროს მობილიზებას ცდილობს, ცნობილი ფინანსური და გეოპოლიტიკური ანალიტიკოსი მარტინ
არმსტრონგი ევროპაში დიდი ომის საფრთხეზე აფრთხილებს.
როდესაც მას რუსეთის მიმართ ესკალაციისკენ მიმართული პოლიტიკის მიზეზის შესახებ ჰკითხეს, მან უპასუხა:
"იმიტომ, რომ ყველა მათგანი ევროკავშირის კოლაფსის წინაშე დგას. ვალები უბრალოდ დაუჯერებელია. ისინი არასდროს გაერთიანებულა."
კოვიდის, კლიმატის ცვლილებისა და რუსეთის წინააღმდეგ დაწესებული სანქციების გამო, გერმანიის ეკონომიკა 3%-დან 5%-მდე შემცირდა.
ევროკავშირის ეკონომიკური ზრდა შემაშფოთებელია.
ევროპა ეცემა და ამიტომ სჭირდებათ ომი. ამიტომ ისინი ზელენსკის უჭერენ მხარს.
არმსტრონგმა უკრაინაში ომის დაწყებისთანავე გააფრთხილა ამ სცენარის შესახებ:
ყველაფერი, რასაც ისინი რუსეთს აკეთებენ, საკუთარი თავის გადარჩენას ემსახურება.
ეს ყველაფერი განზრახ არის. აქ ნორმალურობას არავითარ შემთხვევაში არ დავუბრუნდებით.
მათ სურთ, რომ რუსეთმა რამე გააკეთოს. სამწუხაროდ, ჩვენ ომისკენ მივდივართ.
ომი, როგორც ყურადღების გადატანის ტაქტიკა და არგუმენტი ეკონომიკის სტიმულირებისთვის, ახალი, ასობით მილიარდი
დოლარის ვალის აღებით, წინა დივერსიიდან ყურადღების გადასატანად?
ან ომი, როგორც მაღალი რანგის მასონების მიერ ევროპის სრულიად გასანადგურებლად მიტანილი საბოლოო დარტყმა?
სავარაუდოდ, ომის ამ პოლიტიკით ორივე მიზანს ესწრაფვიან.
ევროპული ქვეყნებისთვის შედეგები ნებისმიერ შემთხვევაში კატასტროფული იქნებოდა.
ომი ასევე იქნებოდა დევიდ როკფელერის მიერ ნაწინასწარმეტყველები მთავარი კრიზისი.
ეს არის ჭეშმარიტად ეშმაკური გეგმა, რომლის მიხედვითაც, ნგრევა და უთქმელი ტანჯვა ჯერ ხალხებს თავს ახვევენ, რათა
საბოლოოდ ამ დამნაშავეების ახლახმერხო მსოფლიო წესრიგს დანებდნენ.
დასკვნა როგორც Kla.TV-მ მრავალ გადაცემაში გამოავლინა, მსოფლიოში არსებული ყველა ტანჯვისთვის
პასუხისმგებელი ერთი და იგივე მაღალჩინოსანი მასონური სექტაა.
იქნება ეს შიმშილი , ომი ან ეპიდემიები , მთელი მსოფლიო პირდაპირი მნიშვნელობით მათ ქსელშია გაბმული .
ამჟამად ერთადერთი განსხვავება ისაა, რომ გერმანია და ევროკავშირი ახლა აშკარად მოხვდნენ მათი პირდაპირი სამიზნეში.
ცნობილი ბესტსელერების ავტორის, გერჰარდ ვისნევსკის თანახმად, პოლიტიკა და მედია ფსიქოლოგიური ომის საშუალებით მათი
გეგმების დასამალიებლად და განსახორციელებლად გამოიყენება.
მედიაში შოკისმომგვრელი ახალი ამბების მუდმივი ნაკადი ადამიანებს პანიკის მდგომარეობაში ამყოფებს, რაც მათ ადვილად მართვადს ხდის.
სწორედ ასე შეძლეს გერმანელების უმრავლესობის მოხიბვლა პოლიტიკის მიმართ, რომელიც მათ საკუთარ კეთილდღეობას ანადგურებს
და ახლა შესაძლოა ევროპაში ახალი მსხვილი ომი გამოიწვიოს.
რადგან ამ ეშმაკური კულისებსმიღმა მმართველების ძალა უმეტესწილად მედიაზეა დაფუძნებული, სწორედ აქ იმალება მათი უდიდესი სისუსტეც!
თუ მეინსტრიმული მედია ინფორმაციაზე მონოპოლიას დაკარგავს, მაღალი რანგის მასონების მთელი ძალაუფლების სტრუქტურა ჩამოინგრევა!
რაც არ უნდა მუქარის შემცველი იყოს აღწერილი გარემოებები, მათ მიერ შექმნილი შესაძლებლობა არანაკლებ უნიკალურია.
რაც უფრო მეტი ადამიანი გრძნობს ამ დესტრუქციული მასონური პოლიტიკის შედეგებს, მით უფრო
ხშირად იწყებს ისინი პოლიტიკისა და მედიის კრიტიკას.
ნდობა მცირდება და ისინი სერიოზული ალტერნატიული ინფორმაციისადმი მიმღებლები ხდებიან.
ამიტომ, გთხოვთ, გააზიაროთ ინფორმაციული პროგრამები, როგორიცაა ეს.
ეს არის გადამწყვეტი წვლილი ამ კრიმინალური დაჯგუფების გეგმების ჩაშლაში.