Konflikti në Vietnam filloi kur në vitin 1945 u shpall pavarësia në Vietnam nën udhëheqjen e Ho Chi Minh.
Franca, fuqia koloniale e mëparshme, më pas u përpoq ta rikthente vendin nën kontrollin e saj në
të ashtuquajturën Luftë e Indokinës (1946–1954).
Kjo është befasuese duke pasur parasysh se Franca – si shumë vende të tjera, pasi kishte mësuar mësimet e Luftës së Dytë
Botërore, e cila mori 60 milionë jetë njerëzish – nënshkroi ndalimin e Kombeve të
Bashkuara për përdorimin e forcës më 24 tetor 1945.
Neni 2 thotë: "Të gjithë Anëtarët do të heqin dorë në marrëdhëniet e tyre ndërkombëtare nga kërcënimi ose përdorimi i
forcës kundër integritetit territorial ose pavarësisë politike të çdo shteti, ose në çdo mënyrë tjetër që
bie në kundërshtim me qëllimet e Kombeve të Bashkuara."
Megjithatë, me mbështetjen e Shteteve të Bashkuara, Franca zhvilloi luftën tjetër vetëm një vit më vonë.
Në fund të luftës, vendi u nda në Vietnamin e Veriut dhe të Jugut, me perspektivën e zgjedhjeve
të lira dhe ribashkimit në të ardhmen e afërt.
Megjithatë, ky marrëveshje u shkel – dhe me ndihmën e shërbimit sekret amerikan, CIA, u
vendos një kundër-president në Vietnamin e Jugut.
Si katolik, ai më pas ndërmori veprime shumë brutale kundër mbështetësve komunistë të
presidentit verivjetnamez Ho Chi Minh dhe budistëve.
Situata u bë e njohur në mbarë botën kryesisht përmes vetë-vënie në flakë publike të një murgje budist në Saigon në vitin 1963.
Më 2 nëntor 1963, CIA vrau kundër-presidentin e saj.
Më 22 nëntor të të njëjtit vit, Presidenti i SHBA-së John F. Kennedy gjithashtu u vra.
Pak më parë, ai kishte planifikuar të tërhiqte të gjithë këshilltarët amerikanë nga Vietnami i Jugut.
Një lidhje?
Në tetor 1963, pak më shumë se një muaj para vdekjes së tij, Kennedy gjithashtu
filloi të tërheqë trupat amerikane nga Vietnami.
Në një memorandum zyrtar të datuar më 11 tetor 1963, ai urdhëroi tërheqjen e një mijë personelit
ushtarak amerikan nga Vietnami deri në fund të vitit.
Robert McNamara, Sekretari i Mbrojtjes në kabinetin e John F. Kennedy-t, më vonë deklaroi se Kennedy do të ishte
tërhequr plotësisht nga Vietnami nëse do të ishte ende gjallë.
Me këtë politikë, megjithatë, Kennedy antagonizoi kompleksin ushtaro-industrial dhe shërbimet sekrete të SHBA-së.
Këto kishin për qëllim zgjerimin e dominimit amerikan përmes luftërave të tjera agresive dhe
ndërhyrjeve ushtarake – përfshirë në Vietnam dhe Kubë.
Pikërisht për këtë arsye pushtimi i Gjirit të Derrave në Kubë u zhvillua në vitin 1961 – por dështoi.
Kjo ishte një operacion ushtarak i fshehtë i CIA-s me qëllim rrëzimin e presidentit kuban Fidel Castro.
Kennedy më pas shkarkoi drejtorin e CIA-s, Allen Dulles, dhe njoftoi qëllimin e tij për të
çmontuar strukturat e pushtetit brenda CIA-s.
Qëllimi i tij ishte të sillte CIA-n përsëri nën kontrollin politik.
Në kërkimin e atyre që qëndrojnë pas vrasjes së Kennedy-t, gjurmët çojnë në mënyrë të
pakundërshtueshme te shërbimi sekret i SHBA-së.
Historiani zviceran Dr. Daniele Ganser komenton:
Sipas mendimit tim, vrasja e Kennedy-t u urdhërua nga Allen Dulles.
Allen Dulles ishte drejtori i shërbimit sekret amerikan, CIA-s.
Richard Bissell është përgjegjës për operacionet e fshehta në CIA.
Ai është dora e djathtë e Allen Dulles. Dhe ai i shkarkoi të dy.
Të dy besonin se Kennedy ishte një rrezik për sigurinë e Shteteve të Bashkuara dhe për interesat imperialiste të SHBA-së.
Sepse mendonin se nëse ai nuk godiste, për shembull kundër Fidelit ose kundër Kubës, nëse nuk godiste kundër
Vietnamit, nëse nuk shpallte luftë – atëherë mbizotërimi amerikan në botë do të ishte i pamundur.
Disa orë pas atentatit ndaj John F. Kennedy, Lyndon B. Johnson u betua si presidenti i ri i SHBA-së në bord të Air Force One.
Johnson kështu ishte ngjitur në krye të politikës amerikane pa u zgjedhur.
Johnson e ndërpreu politikën e paqes së Kennedy-t dhe e çoi Shtetet e Bashkuara në luftë me Vietnam Verior.
Në vitin 1968, më shumë se 500,000 ushtarë amerikanë ishin stacionuar në Vietnam.
CIA ishte shumë e përfshirë në këtë luftë dhe kreu shumë operacione të fshehta politike dhe ushtarake.
Allen Welsh Dulles ishte kreu i CIA-s.
Me Dulles, një nga të dyshuarit kryesorë në vrasjen e Kennedy-t, u ul në komisionin hetimor.
Ai dhe vëllai i tij, John Foster Dulles, kishin lidhje familjare me David Rockefeller dhe ishin
bashkëthemelues të Këshillit për Marrëdhëniet e Jashtme.
Allen Dulles, një mason i shkallës së 33-të, ishte gjithashtu anëtar i bordit të
drejtorëve të CFR-së nga viti 1927 deri në 1969.
Lyndon B. Johnson (President nga viti 1963 deri në 1969) Johnson ishte gjithashtu një mason.
Ai u bashkua me Johnson City Lodge Nr. 561 në Teksas në vitin 1937 dhe gjithashtu ishte anëtar i Janus Masonic Lodge.
Më 2 gusht 1964, një përplasje e vogël ndodhi në ujërat territoriale të Vietnamit të Veriut, në Gjirin e
Tonkinit, midis anijes luftarake USS Maddox dhe disa varkave të shpejta me armatim të lehtë të Vietnamit të Veriut.
Por në natën e 4 gushtit, presidenti i ri Johnson njoftoi se Shtetet e Bashkuara ishin sulmuar përsëri atë ditë.
Tani do të duhet të luftojnë përsëri për të siguruar paqen.
Vite më vonë, në dhjetor 2005, NSA pranoi se incidenti i Gjirit të Tonkinit ishte trilluar.
Sepse USS Maddox nuk ishte më në zonë.
Duke vepruar kështu, ata e ekspozuan Presidentin Johnson si një kriminel lufte.
Kjo nuk pati pasoja, sepse edhe sot e kësaj dite arsyet për luftë ende po shpiken ose sajohen – si në
Irak, Libi, Jugosllavi, Siri, Jemen e kështu me radhë.
Provokimet, premtimet e thyera dhe gënjeshtrat e mediave janë të pranishme kudo.
Kriminelët e luftës që janë ende gjallë, si Bush, Cheney dhe Colin Powell, nuk do të dalin para drejtësisë.
As Shtetet e Bashkuara nuk u dënuan kurrë zyrtarisht, edhe pse kishin shkelur pafund herë
ndalimin e dhunës që kishin nënshkruar në vitin 1945.
Kthehu në vitin 1964:
Media përhapën gënjeshtrat e luftës së qeverisë amerikane, duke i shtyrë amerikanët e pafajshëm në një luftë shkatërruese.
Tre milionë vietnamezë dhe 58,000 ushtarë amerikanë vdiqën.
Kishte përdhunime, prerje kokash, tortura – si në çdo luftë.
Ajo që ishte e veçantë ishte se gazetarët e huaj mund të lëviznin lirshëm në atë kohë.
Ata krijuan imazhe autentike të luftës që nuk shihen më sot.
A kemi parë ndonjëherë foto nga Afganistani ose Iraku që tregojnë SHBA-në dhe vendet e NATO-s duke kryer krime lufte?
Në atë kohë, SHBA-ja po luftonte me armën ndezëse napalm, një përzierje ngjitëse benzine që shkakton djegie të rënda.
E njëjta gjë vlen edhe për defolientin Agent Orange, i cili shkaktoi deformime të rënda në gjeneratat e mëvonshme.
Në vitet pas-luftës, edhe 400,000 vietnamezë vdiqën si pasojë. Krahasimi me sot:
Ne nuk shohim asnjë imazh në mediat kryesore sot të armëve që janë po aq çnjerëzore sa uraniumi
i varfër në luftërat e NATO-s nga Iraku në Siri.
Por kjo nuk është e gjitha.
Në vitin 1964, SHBA-ja gjithashtu sulmoi fqinjën Laosin, duke hedhur 2 milionë tonë bombash.
Kjo barazohet me një ngarkesë avioni çdo tetë minuta për nëntë vjet.
Në vitin 1969, Kamboxha u sulmua gjithashtu – fillimisht me regjistra të falsifikuar të dislokimit të
avionëve që pretendonin se po luftonin në Vietnam.
Këto tre luftëra të paligjshme u zhvilluan pa mandat të OKB-së dhe në kundërshtim me ndalimin e OKB-së për përdorimin e forcës.
Që nga viti 1967 e tutje, imazhet e luftës dhe raportimet nga Vietnami forcuan lëvizjen hipi për paqe dhe lëvizjen
për të drejtat civile të udhëhequr nga Martin Luther King.
Personazhe të famshëm si boksieri Muhammad Ali gjithashtu shprehën kritikën e tyre në mënyrë të prerë.
Ai tha, "Njerëzit e bardhë po dërgojnë njerëzit e zinj për të luftuar njerëzit e verdhë për të
mbrojtur vendin që e vodhën nga njerëzit e kuq." .
Kështu që SHBA-ja në fund duhej të negociojë një traktat paqes.
Në vitin 1975, pas njëmbëdhjetë vjetësh, përfundoi Lufta e Vietnamit.