25 aprel 2025-ci il cümə günü Torgau şəhərində çoxsaylı siyasətçilər geniş media diqqəti altında görüşdülər.
Rəsmi şəxslər 1945-ci ildə Elbə çayı üzərində Amerika və Sovet qoşunlarının görüşünü yad ediblər.
1945-ci ildə hər iki tərəfin əsgərləri orada əl sıxışdılar. Müharibənin sonu yaxın idi.
Bu gün "Torgavın Əl Sıxması" sülhə ümid rəmzidir.
Elbe Günündə 80 illik yubiley geniş media diqqətinin obyekti oldu.
Gündəlik xəbərlər aşağıdakını bildirdi:
"Torgau-da 'Elbe Günü' adlanan tədbir cümə günü yad edilmə mərasimi ilə qeyd olunub Rusiya səfiri isə xüsusi dəvət almadan
yad edilmə mərasiminə qatılacağını elan edib. Xarici İşlər Nazirliyi Ukraynaya qarşı müharibəni nəzərə alaraq rus
nümayəndələrinin kənarlaşdırılmasını tövsiyə etmişdi." Torgau-da çıxışında Baş nazir Kretschmer
Ukraynada müharibə ilə bağlı rus səfiri ilə danışdı.
Rusiya beynəlxalq hüququ pozaraq Ukraynaya qarşı müharibə başlatdı. 2021-ci ildə yox, 2014-cü ildə.
Və bu müharibəni bitirmək yalnız Rusiyanın, yəni Rusiyanın özünün məsuliyyətidir.
ABŞ əvvəlcədən yad edilmə mərasimində iştirakını ləğv etmişdi:
"Leipzigdəki ABŞ konsulluğu bu il mərasimdə iştirak edə bilməyəcək," deyə Berlinəki ABŞ səfirliyinin sözçüsü izah etdi.
Sächsische Zeitung, ntv, t-online, Welt və digər media orqanları da birtərəfli günahlandırma oyunlarında iştirak edib
və müzakirəni Rusiyanın Nachtwölfe motosiklet klubunun üzvləri kimi istənməyən iştirakçılara yönəldiblər.
Müharibənin səbəblərinin daha dərindən araşdırılması boşuna axtarılır.
Lakin davamlı sülh üçün bu məqamları dəqiq başa düşmək vacibdir ki, təbliğat tələsinə düşməyək və
nəticədə genişmiqyaslı qan tökülüşünə yol verməyək.
Zamanlarda Alman Silahlı Qüvvələri məktəblərdə kütləvi cəlb kampaniyaları apararkən düşmən stereotipləri gücləndirilir
yenidən silahlanma üçün milyardlarla vəsait ayrılıb sülh iqtisadiyyatı indi müharibə iqtisadiyyatına çevrilir Almaniyanın
Ukraynaya silah tədarükü səs-səsə müzakirə olunur və hərbi xidmətin bərpası əlçatan görünür.
müharibənin həqiqi səbəblərini tanımaq vacibdir.
Müharibənin həqiqi səbəblərini ortaya qoyan əsaslı səslər var.
Məsələn, Ernst Wolff bu mövzuda artıq iki il əvvəl aydın şəkildə danışmışdı.
Onun təhlilləri bu gün əvvəllərkindən daha aktualdır. Özünüz dinləyin:
"2022-ci ilin iyul ayının sonu və dünya böyük silkələnmələr yaşayır.
Nəticələri o qədər böyükdür ki, insan özündən soruşmalıdır: bəlkə də biz yalnız Böyük Sıfırlamanı deyil, həm
də Üçüncü Dünya Müharibəsinin başlanğıcını yaşayırıq?
Gəlin sualı aydınlaşdırmaq üçün digər iki dünya müharibəsinə nəzər salaq.
1914–1918-ci illər Birinci Dünya Müharibəsi Böyük Britaniyanın aparıcı dünya gücü statusunu ələ keçirmək və
xammal baxımından zəngin olan onun müstəmləkələrinə nəzarət etmək uğrunda mübarizə idi.
Varislik uğrunda Almaniya imperiyası və Birləşmiş Ştatlar rəqabət aparırdı; hər ikisi 19-cu əsrin
ikinci yarısında böyük iqtisadi inkişaf yaşamışdı.
Birinci Dünya Müharibəsinin sonunda böyük məğlub Almaniya imperiyası idi; 1919-cu ildə Versal
müqaviləsi ilə əsasən Böyük Britaniya, Fransa və İtaliyaya yüksək təzminat ödəməyə məcbur edildi.
Lakin böyük qaliblər millət olaraq ABŞ deyildi, əksinə Wall Street-dəki iri banklar idi.
Onlar əvvəlcə müharibəni müxtəlif döyüşən tərəflərə kreditlər verərək maliyyələşdirirdilər.
Almaniya müharibəni qazanmaq ərəfəsində olanda, 1917-ci ildə üç ildir müharibədən kənarda qalan Vaşinqton
hökumətini şantaj edib müdaxilə etməyə məcbur etdi.
Beləliklə, onlar Londondakı, Parisdəki və Romadakı hökumətlərdən alınan təzminat ödənişləri
vasitəsilə pullarını və faizlərini geri aldılar.
Buna görə də qeyd etmək lazımdır ki, 16 milyon insanın həyatını itirdiyi dörd il ərzində müharibəni səssizcə
maliyyələşdirən, onu irəli aparan və nəticədə ondan ən çox gəlir əldə edən məhz böyük Wall Street bankları idi.
İkinci Dünya Müharibəsində də fərq yox idi. Bizə həmişə demokratiya ilə faşizm arasındakı mübarizə kimi təqdim olunur.
Lakin bu doğru deyil.
Millətçi sosialistlər Wall Street-in pul-kredit siyasəti olmasaydı heç vaxt hakimiyyətə gəlməzdilər.
1920-ci illərin istehlak bumu böyük ABŞ bankları tərəfindən kütləvi kreditləşdirmə yolu ilə mümkün
edilmiş və 1929-cu ilin çökməsi ilə sona çatdırılmışdı.
NSDAP-ın yüksəlişinin əsasını qoyan kütləvi işsizlik əsasən bu çökmənin nəticəsi idi.
Müharibə zamanı ABŞ bankları səhnə arxasında bir daha müharibəçilər kimi çıxış edərək
bütün tərəflərə maliyyə dəstəyi göstərdilər.
Nəticədə, onlar bunun üçün hətta bol-bol mükafatlandırıldılar.
Bu dəfə 66 milyon insan həyatını itirdikdən sonra siyasətçilər 1944-cü ildə Bretton Vudsda onlar üçün yeni bir qlobal
maliyyə sistemi hazırladılar ki, bu da sonrakı illərdə dünyanın hər küncünə maliyyə baxımından nüfuz etmələrinə imkan verdi.
Artıq yetmiş beş il keçib, bu müddət ərzində əvvəlcə müharibədən sonrakı bumu, sonra isə
maliyyə sisteminin tənzimləmələrinin ləğvini yaşadıq.
Hər iki prosesin nəticəsi odur ki, bu gün Wall Street-in gücü əvvəllərkindən daha böyükdür.
Bundan əlavə, arxa planda fərdi banklardan xeyli güclü olan yeni bir qüvvə meydana çıxıb.
Bunlar BlackRock və Vanguardın rəhbərlik etdiyi iri aktiv idarəçiləridir.
Onlar indi JP Morgan, Citigroup, Bank of America və ya Goldman Sachs kimi bütün böyük Wall Street banklarının əsas
səhmdarları sırasındadırlar və artıq dünyanın ən vacib mərkəzi banklarını da öz nəzarəti altına alıblar.
Beləliklə, biz maliyyə sistemində indiyə qədər görülən ən yüksək güc konsentrasiyası ilə üzləşirik.
Bundan əlavə, Silikon Vadisində İT şirkətləri şəklində yeni bir sənaye yaranıb ki, onlar
artıq bu aktiv idarəçiləri ilə birləşiblər.
BlackRock, Vanguard və Co. həmçinin Alphabet, Amazon, Apple və Microsoft-un əsas səhmdarlarıdır.
Bu tamamilə nəhəng aktiv idarəçiləri və İT korporasiyaları karteli bütün insanlıq tarixindəki hər hansı
qüvvədən daha çox gücə malikdir, çünki o, yalnız pulu deyil, həm də dünya miqyasında məlumatları idarə edir.
Lakin onun da tarixi problemi var.
Maliyyə bazarları rekord yüksəkliklərə çatdırılaraq getdikcə daha çox pul və daha aşağı faiz dərəcələri tələb edir.
Lakin 2020-ci ildə faiz dərəcələri sıfıra çatdığı və mənfi əraziyə endirilə bilmədiyi üçün yeganə qalan seçim pul yaradılmasıdır.
Amma bu inflyasiyaya gətirib çıxarır. İnflyasiyanı məhdudlaşdırmaq üçün faiz dərəcələri artırılmalıdır.
Lakin bu, kreditləri qaytarmağı çətinləşdirir.
Və onlar hazırda tarixinin ən yüksək səviyyəsindədir.
Bundan əlavə, dünya hazırda resessiyaya doğru sürüşür, yəni iqtisadi məhsulun azalması.
Rəqəmsal maliyyə kompleksi buna görə də tarixi tələdədir.
Bəs nə etmək lazımdır?
Müharibələr silah istehsalçılarının səhm qiymətlərinin artmasına, maliyyə bazarlarının canlanmasına, sülh dövründən müharibə
dövrünə keçid zamanı kreditə tələbatın artmasına və dağıntılardan sonra bərpa işləri
vasitəsilə kütləvi iş yerlərinin yaranmasına səbəb olur.
Müharibələr güclü iqtisadi hərəkətvericidir.
Müharibələr həmçinin gündəmin real problemlərindən diqqəti yayındırmaq üçün əla vasitədir.
Düşmən stereotipləri yaratmaqla əhalinin əksəriyyətini asanlıqla çaşdırmaq olar.
Əgər hazırkı vəziyyətə obyektiv baxılsa, müharibələrin gətirdiyi hər şeyin hazırda yüksək
tələbata malik olduğu qənaətinə gəlmək lazımdır.
Bu vəziyyətdə hakimiyyətdə olanlar üçün müharibəyə söykənməkdən daha açıq nə ola bilərdi: ya Ukraynada olduğu kimi mövcud
münaqişə ocaqlarını alovlandırmaq, ya da Tayvan və Yaxın Şərqdə olduğu kimi onları daim qaynama
vəziyyətində saxlayaraq lazım gəldikdə yenidən alovlandırmaq?
Əgər Birinci və İkinci Dünya Müharibələri bizə nəsə öyrətdisə, bu da odur.
Qərarverici siyasətçilər deyil.
Bu günlərdə Şoltsa, Makrona, Baydenə, Putinə və ya Si Cinpinqə baxmağın heç bir mənası yoxdur.
Onların funksiyası hamımızı yayındırmaq, bizi azdırmaq və beləliklə başqa bir qüvvənin gündəliyinə yol açmaqdır.
Əgər bizi nəyin təhdid etdiyini bilmək istəyiriksə, arxa planda bu başqa qüvvəyə baxmalıyıq.
Və sonra başa düşürük ki, Üçüncü Dünya Müharibəsi üçün bütün şərtlər hazırda mövcuddur.
Və siyasət artıq Ukraynada göstərir ki, o, səhnə arxasında duran gündəliyə tabe olmaqdan və
insanları ölümə göndərməkdən heç bir çəkinmir.
Bunların heç biri ümidverici mənzərə yaratmır, amma biz həmişə yadda saxlamalıyıq ki, insanların
əksəriyyəti yalnız fonu anlamadıqları və siyasətçilərə, mediaya güvəndikləri üçün buna imkan verir.
Lakin bu etimad artıq son iki buçuk il ərzində ciddi şəkildə sarsıdıb və qarşıdakı həftə və aylarda daha da sarsılacaq.
Rəqəmsal-maliyyə kompleksi yeganə səbəbdən öz güzəştə getməyən strategiyasına sərt şəkildə riayət
edir: çünki gücünü qorumağın başqa yolu yoxdur.
Amma bu, yalnız bir şeyi ifadə edir: hamımız üçün tarixi bir fürsət pəncərəsi açılır, bu pəncərədə maarifçilik
məhsuldar torpağa düşə, bir çoxunun gözlərini aça və beləliklə tarixi bir dönüş nöqtəsini işə sala bilər.
Bu məqamda qeyd etmək lazımdır ki, rəsmi anım mərasimindən bir gün sonra Torgau-da əlavə mitinqlər keçirilib:
Bir tərəfdən Almaniya Kommunist Partiyasınınkı. Digər tərəfdən isə yerli orta sinif təşəbbüsü hər kəs üçün açıq,
ideoloji deyil, plüralist və tamamilə ölkələrarası sülhə və dostluğa həsr olunmuş bir anım mərasimi təşkil etdi.
Bütün nitq və mahnılar müxtəlif mənşəli iştirakçılar arasında sülhə olan şərtsiz arzunu ifadə edirdi.
Tam məqalələri apolut, einschenkt.tv və nuoflix-də tapa bilərsiniz.
Budur bir neçə təəssürat:
: "Hər halda, əsasdan gələn səviyyədən siqnal göndərmək və sülh tərəfdarı olduğumuzu göstərmək vacibdir."
Torgau-dan çox da uzaqda olmayan, 35 kilometr aralıda yerləşən Holzdorf Hərbi Hava Bazasına növbəti beş il
ərzində bu Arrow 3 hava müdafiə raket sistemi quraşdırılacaq.
Və mən deyərdim ki, silah təchizatı sülh gətirmir.
Bu 50 il əvvəl belə idi, bu gün də belədir və 100 ildən sonra da fərqli olmayacaq.
Məhz buna görə mən hər hansı silah tədarükünə qarşıyam, hətta media hazırda həqiqi böhtan kampaniyası aparsa da,
bu, mənim fikrimcə, insanları yanlış istiqamətə aparır.
Rheinmetall səhm qiymətlərinin yüksəldiyini görəndə, deyəsən, sadəcə başımı sallayıram və bunu başa düşə bilmirəm.
"Amma başa düşmürəm ki, müdafiə naziri 'biz müharibəyə hazır olmalıyıq' dedikdə, niyə bu nasist dili icazə verilməlidir."
Bəlkə kimsə bunu mənə izah edə bilər.
Və mən güman edirəm ki, o, özünü müdafiə etməyə və ya qorumağa hazır demək istəmir, çünki əks halda sadəcə bunu deyə bilərdi.
Əziz insanlar, Ukraynaya baxın və orada hansı sağçı sektora malik olduğunu görün.
Onlar hamısı ukraynalı deyil, amma əmri onlar verir!
Və onlar müharibəni 2022-ci ildə yox, 2014-cü ildə amerikalılarla birlikdə başladılar, burada artıq düzgün qeyd edildiyi kimi.
Hələ də kim belə deyir?
Yalnız biz belə deyirik?
Yalnız sülh hərəkatı bunu deyirmi?
Xeyr. NATO-nun baş katibi Stoltenberg deyib ki, müharibəni ruslar başlamayıb, onu ukraynalılar 2014-cü ildə başlayıblar.
Bu kədərli həqiqətdir. Biz bununla üzləşməliyik, çünki yalnız səbəbi bildikdə onu həll edə və
ya öz-özünə həll olmasına imkan verə bilərik.
"Niyə bu yalanlar? Yaxşı, olduqca sadədir, çünki müharibələr heç vaxt yalanlar olmadan aparılmayıb."
"Çünki Almaniyada heç kəs, heç kəs, federal hökumətin hazırda həyata keçirdiyi bu siyasəti dəstəkləməzdi, əgər onlar
Ukraynada vəziyyətin nə olduğunu həqiqətən başa düşsəydilər."
Heç kəs!
Heç kim, bəlkə də Rheinmetall-ın bir-iki iri səhmdarı və ya onların Bundestagedəki siyasi lobbiçiləri istisna olmaqla, onlar
fikirlərində qala bilərlər, amma bu bizi narahat etməməlidir.
Və insanlar əslində Blackrock nümayəndələrinin bu təhdid dolu ritorikanın nəticələrindən xəbərdar edilmirlər; bu
şirkətin səhmdarları, əlbəttə, Taurus təhvil verilsə və Almaniya hədəf kimi müəyyən edilsə, böyük gəlirlər əldə edəcəklər.
Müharibə həmişə böyük biznesdir, əvvəlcə silah satışı, sonra isə bərpa işləri ilə, amma məhz burada biz müdaxilə etməliyik.
Bu yalnız biz bu təhriki, media vasitəsilə kütlələrlə aparılan müharibəyə tələsməyi anladıqda baş
verəcək; bu, nəhayət, çıxılmaz bir yola aparır.
"Almaniyada milyonlarla insan hər bir şəxsin lazım olduğunu başa düşmək üçün vaxta ehtiyac duyur."
İndi hər səs vacibdir!
Mənim üçün ən vacib şey odur ki, almanlar ayağa qalxsınlar, oyanıb dərk etsinlər ki, müharibə zamanı qalib yoxdur.
Heç kəs qaçıb xilas ola bilməyəcək. Heç kəs o qədər tez təhlükəsizliyə çata bilməyəcək ki, "Mənim vecimə deyil" desin.
Və hər şeydən əvvəl, insanların həqiqətən etməli olduğu şey: bu müharibə ritorikasına qulaq asmağı dayandırın!
Və mən hər müdafiə nazirinə, müharibə tərəfdarı olan hər siyasətçiyə deyərdim: əvvəlcə övladlarınızı cəbhəyə göndərin,
sonra görərik, çünki əlbəttə ki, onlar bunu etmək istəmirlər.
Heç kəs müharibəyə ehtiyac duymur!
2025-ci ildə dialoq vasitəsilə, dünyada ən güclü silah adlandırdığımız, mənim fikrimcə, çox az
istifadə olunan kommunikasiya vasitəsilə sülh yaratmaq üçün saysız-hesabsız imkanlar olacaq.
"2014-cü ildə internet sayəsində gördüm ki, bir xalqla – axı ruslar və ukraynalılar bir xalqdır – nələr baş verə
bilər: onlar istəmədən belə müharibələrə cəlb oluna bilərlər."
Arvadım Ukraynanın Xarkov şəhərindən gəlir. Və mən tam əminəm ki, 2022-ci ilə qədər heç bir ukraynalı Ukrayna ilə Rusiya arasında
müharibə olacağına inanmırdı. Bütün hadisələrə baxmayaraq, adi insanlar bunun haqqında düşünmürdülər, yalnız bizim media
tərəfindən nəzərə alınmayan sərt naziçilər istisna olmaqla.
Onlar hazırda Brandenburgda, Asow qalasındadırlar və insanlar cəlb edirlər. BILD orada olsa da, kim olduqlarını demirlər.
Alternativ media vacibdir, çünki onlar alternativ media deyillər.
Biz mediayıq; adi media etməli olduğu media işini biz edirik.
Və məhz buna görə də, əksərimiz bundan dolana bilməsək də, biz burada bu işi görürük.
"Hətta indi inqilab və ya buna bənzər heç nə baş verməyəcək, biz Berlinə yürüş etməyəcəyik, küçələri
silkələməyəcəyik və s. İndi belə bir şey olmayacaq."
Məncə, elədir. İşlərin içindəki qum, gəlin ona işlərin içindəki qum deyək, gözlənildiyindən qat-qat daha təsirlidir.
Bu, səni çox kiçik və gücsüz hiss etdirən başqa bir propaganda hekayəsidir.
Bəzən kədərli ola bilər. Axı məncə biz elə də kiçik və gücsüz deyilik.
Və biz həmçinin görürük ki, bizi görməzdən gəlirlər, bizimlə mübarizə aparırlar, bizə gülürlər və s., və sair...
Və məsələn, YouTube-da alternativ media kimi bizimlə necə mübarizə aparırlar, yaxud belə tədbirlər, hətta
böyük, hətta əsas tədbirlər olsa belə, necə görməzdən gəlir.
Və bu açıq-aydın göstərir ki, o, həqiqətən təsir göstərir; sadəcə təsir göstərir.
Və bu, həm mənim orada olma səbəbim, həm də digərlərinin orada olma səbəbidir.
Əslində, hər kəs bilir ki, bunun təsiri var.
Hörmətli tamaşaçılar, bunu yekunlaşdırmağın ən yaxşı yolu aşağıdakı sözlərlədir.
"Hər səs indi önəmlidir!"
"Biz mediayıq,
Biz adi media orqanlarının görməli olduğu media işini görürük.
"Görə bilirik ki, necə görməzdən gəlindiyimizi və ya bizimlə mübarizə aparıldıqlarını..."
Və bu, nəhayət, bunun açıq-aydın təsir etdiyini göstərir.
sadəcə bir effektdir." Qalmış yeganə əlavə etmək lazım olan budur: biz əsas kütləvi informasiya vasitələrinin inandırmaq
istədiyi kimi müharibəyə yararlı olmağa məcbur deyilik,
Biz sülhə qadir olmalıyıq.
Zəhmət olmasa şəbəkələşin və eyni düşüncəli insanlarla birləşin.
Çünki yalnız birlikdə həqiqi müharibəçiləri dayandırmaq olar!
Beləliklə, bizə qoşulun, tədbir görək və bu proqramı sosial mediada paylaşın!