У пятніцу, 25 красавіка 2025 года, шматлікія палітыкі сустрэліся ў Торгаў пад значнай увагай СМІ.
Чыноўнікі ўшанавалі сустрэчу амерыканскіх і савецкіх войскаў на Эльбе ў 1945 годзе.
У 1945 годзе там салдаты з абодвух бакоў паціснулі адзін аднаму рукі. Канец вайны быў непазбежны.
Сёння «Поціск рукі Торгаў» — гэта сімвал надзеі на мір.
80-годдзе было значна асветлена ў СМІ ў Дзень Эльбы.
Штодзённыя навіны паведамілі наступнае:
«У Торгаў у пятніцу адбылося святкаванне так званай "Дня Эльбы" з памятнай цырымоніяй Расійскі пасол таксама абвясціў пра свой
намер прысутнічаць на цырымоніі ўшанавання, хоць і не быў наўпрост запрошаны. Міністэрства замежных спраў рэкамендавала не
запрашаць расійскіх прадстаўнікоў з-за вайны ва Украіне». У сваёй прамове ў Торгаў прэм'ер-міністр Крэчмер
звярнуўся да расійскага пасла ў сувязі з вайной ва Украіне.
Менавіта Расія распачала вайну супраць Украіны з парушэннем міжнароднага права. Не ў 2021 годзе, а яшчэ ў 2014-м.
І толькі Расія, і ніхто іншы, мае сілы спыніць гэтую вайну.
ЗША загадзя адмовіліся ад удзелу ў памятнай цырымоніі:
«Генеральнае консульства ЗША ў Лейпцыгу не зможа прысутнічаць на цырымоніі сёлета», —
патлумачыла прэс-сакратар пасольства ЗША ў Берліне.
Газета «Sächsische Zeitung», тэлеканал ntv, t-online, «Welt» і іншыя СМІ таксама ўдзельнічалі ў аднабаковым перакладзе
віны і накіроўвалі дыскусію ў бок непажаданых удзельнікаў, такіх як рокеры расійскага матацыклетнага клуба «Начтвольфе».
Марна шукаць больш глыбокага аналізу прычын вайны.
Аднак, каб дасягнуць трывалага міру, важна дакладна разумець гэта, каб зноў не трапіць у пастку
прапаганды і ў выніку не апынуцца ў маштабнай крывавай бойнi.
У часы калі Нямецкія ўзброеныя сілы праводзяць масавыя кампаніі па наборы ў школах падсілкоўваюцца варожыя стэрэатыпы на
пераўзбраенне былі выдзелены мільярды мірная эканоміка цяпер пераводзіцца на ваенныя рэйкі нямецкія пастаўкі зброі ва Украіну
ажыўлена абмяркоўваюцца і вярнуць прызыў на вайсковую службу здаецца дасяжным. неабходна прызнаць сапраўдныя прычыны вайны.
Ёсць абгрунтаваныя галасы, якія раскрываюць сапраўдныя прычыны вайны.
Эрнст Вольф, напрыклад, ужо два гады таму ясна выказаўся на гэтую тэму.
Яго аналізы сёння больш актуальныя, чым калі-небудзь. Паслухайце самі:
"Канец ліпеня 2022 года, і свет перажывае велізарныя пераўтварэнні."
Наступствы настолькі велізарныя, што трэба спытаць сябе: ці не перажываем мы, магчыма, не толькі
Вялікі рэстарт, але і пачатак Трэцяй сусветнай вайны?
Давайце разгледзім дзве іншыя сусветныя войны, каб удакладніць пытанне.
Першая сусветная вайна з 1914 па 1918 год была барацьбой за тое, каб замяніць Вялікабрытанію на пазіцыі вядучай сусветнай дзяржавы
і атрымаць кантроль над яе калоніямі, багатымі на сыравіну.
Прэтэндэнтамі на пераемнасць былі Германская імперыя і Злучаныя Штаты, якія ў другой палове
XIX стагоддзя перажылі велізарны эканамічны рост.
Найбольшым прайграўшым у выніку Першай сусветнай вайны стала Германская імперыя, якая паводле Версальскага
дагавора 1919 года была абавязана выплаціць высокія рэпарацыі, у асноўным Вялікабрытаніі, Францыі і Італіі.
Аднак галоўнымі пераможцамі сталі не Злучаныя Штаты як нацыя, а буйныя банкі Уол-стрыт.
Спачатку яны фінансавалі вайну, выдаючы пазыкі розным варагуючым бакам.
Калі Германія была на парозе перамогі ў вайне, у 1917 годзе яна вымагла ўрад у Вашынгтоне, які на працягу трох
гадоў заставаўся ў баку ад вайны, і прымусіла яго ўмяшацца.
Такім чынам, яны атрымалі назад свае грошы разам з працэнтамі ў выглядзе рэпарацыйных выплат ад урадаў у Лондане, Парыжы і Рыме.
Такім чынам, варта адзначыць, што за чатыры гады, падчас якіх загінула 16 мільёнаў чалавек, менавіта буйныя банкі
Уол-стрыт фінансавалі вайну за кулісамі, падштурхоўвалі яе наперад і ў выніку атрымалі найбольшы прыбытак.
У Другой сусветнай вайне нічога не было інакш. Яе заўсёды нам малююць як барацьбу паміж дэмакратыяй і фашызмам.
Аднак гэта не праўда.
Нацыянал-сацыялісты ніколі б не прыйшлі да ўлады без грашова-крэдытнай палітыкі Уол-стрыт.
Менавіта буйныя амерыканскія банкі забяспечылі спажывецкі бум 1920-х гадоў праз масавае
крэдытаванне і прывялі да яго заканчэння крахам 1929 года.
Масавае беспрацоўе, якое заклала аснову для ўзыходжання НСДАП, было перш за ўсё наступствам гэтага краху.
Падчас вайны амерыканскія банкі зноў дзейнічалі як варожыя за кулісамі, аказваючы фінансавую падтрымку ўсім бакам.
Урэшце, іх за гэта нават багата ўзнагародзілі.
Пасля таго, як гэтым разам загінулі 66 мільёнаў чалавек, палітыкі ў Брэттан-Вудсе ў 1944 годзе стварылі для іх новую
сусветную фінансавую сістэму, якая ў наступныя гады дазволіла ім фінансава пранікнуць ва ўсе куткі свету.
Тры чвэрці стагоддзя ўжо прайшлі, за якія мы спачатку перажылі пасляваенны бум, а потым дэрэгуляцыю фінансавай сістэмы.
Вынікам абодвух працэсаў з'яўляецца тое, што сёння ўлада Уол-стрыт большая, чым калі-небудзь раней.
Акрамя таго, на другім плане з'явілася новая сіла, якая значна мацнейшая за асобныя банкі.
Гэта буйныя кіраўнікі актывамі, на чале з BlackRock і Vanguard.
Цяпер яны з'яўляюцца аднымі з асноўных акцыянераў усіх буйных банкаў Уол-стрыт, няхай гэта будзе JP Morgan,
Citigroup, Bank of America ці Goldman Sachs, і таксама ўзялі пад свой кантроль найважнейшыя цэнтральныя банкі свету.
Такім чынам, мы маем справу з найбольшай канцэнтрацыяй улады, якую калі-небудзь бачыла фінансавая сістэма.
Акрамя таго, у Сіліконавай даліне з'явілася новая галіна ў выглядзе ІТ-кампаній, якая
цяпер аб'ядналася з гэтымі кіраўнікамі актываў.
BlackRock, Vanguard і Co. таксама з'яўляюцца галоўнымі акцыянерамі Alphabet, Amazon, Apple і Microsoft.
Гэты абсалютна гіганцкі картэль кіраўнікоў па кіраванні актывамі і ІТ-карпарацый мае больш улады, чым любая
сіла ва ўсёй гісторыі чалавецтва, бо ён кантралюе не толькі грошы, але і даныя па ўсім свеце.
Аднак у яго таксама ёсць гістарычная праблема.
Фінансавыя рынкі, даведзеныя да рэкордна высокіх узроўняў, патрабуюць усё больш грошай і ўсё больш нізкіх працэнтных ставак.
Аднак, паколькі ў 2020 годзе працэнтныя стаўкі дасягнулі нулявой адзнакі і не могуць быць зніжаны да адмоўных значэнняў,
адзіным варыянтам, які застаецца, з'яўляецца стварэнне грошай.
Але гэта прыводзіць да інфляцыі. Каб гэта абмежаваць, трэба павышаць працэнтныя стаўкі.
Аднак гэта ўскладняе пагашэнне крэдытаў.
І цяпер яны знаходзяцца на рэкордна высокім узроўні.
Акрамя таго, свет зараз дрэйфуе ў рэцэсію, г.зн. скарачэнне эканамічнага вытворчасці.
Такім чынам, лічбавы фінансавы комплекс знаходзіцца ў гістарычным тупіку.
Дык што рабіць?
Ну, войны прыводзяць да росту коштаў акцый зброевых кампаній, стымулююць фінансавыя рынкі, павялічваюць попыт на крэдыты
з-за пераходу ад мірнага да ваеннага ладу гаспадарак і ствараюць масавыя працоўныя месцы пасля разбурэнняў праз рэканструкцыю.
Вайны — магутны эканамічны рухавік.
Вайны таксама з'яўляюцца выдатным сродкам, каб адцягнуць увагу ад сапраўдных праблем дня.
Ствараючы стэрэатыпы пра ворагаў, вельмі лёгка ўвесці ў зман большасць насельніцтва.
Калі паглядзець на цяперашнюю сітуацыю аб'ектыўна, трэба прыйсці да высновы, што ўсё, што
прыносяць войны, зараз карыстаецца вялікім попытам.
Што ж магло б быць больш відавочным для тых, хто пры ўладзе, у гэтай сітуацыі, чым абапірацца на вайну і альбо распальваць
існуючыя ачагі канфліктаў, як гэта ўжо адбылося ва Украіне, альбо, як у Тайвані ці на Блізкім Усходзе, дазваляць ім пастаянна
тлець, каб пры неабходнасці іх таксама можна было распаліць.
Калі Першая і Другая сусветныя войны нешта нас навучылі, то вось што.
Рашэнне прымаюць не палітыкі.
У нашы дні няма сэнсу глядзець на Шольца, Макрона, Байдэна, Пуціна ці Сі Цзіньпіна.
Іх функцыя — адцягваць нашу ўвагу, збіваць з правільнага шляху і такім чынам пракладваць дарогу для парадку дня іншай сілы.
Калі мы хочам ведаць, што нам пагражае, то мы павінны зірнуць на гэтую іншую сілу на другім плане.
І тады мы разумеем, што ўсе ўмовы для Трэцяй сусветнай вайны на дадзены момант ёсць.
І палітыка ўжо паказвае на Украіне, што яна зноў не мае ніякіх сумневаў, ціхенька
падпарадкоўвацца чужому парадку дня і пасылаць людзей на смерць.
Нічога з гэтага не малюе ружовую карціну, але мы заўсёды павінны памятаць, што большасць людзей дазваляе гэтаму адбывацца
толькі таму, што не разумее кантэксту і давярае палітыкам і СМІ.
Аднак гэтая даверу ўжо моцна пахіснулася за апошнія два з паловай гады і пахіснецца яшчэ мацней у бліжэйшыя тыдні і месяцы.
Лічбава-фінансавы комплекс жорстка прытрымліваецца сваёй бескампраміснай стратэгіі па адной-адзінай прычыне:
таму што ў яго няма іншага спосабу захаваць сваю ўладу.
Але гэта нічога не значыць, акрамя таго, што для ўсіх нас адкрываецца гістарычнае акно магчымасцей, у якім прасвятленне
можа ўпасці на ўрадлівую глебу, адкрыць вочы многім і такім чынам, магчыма, прывесці да гістарычнага павароту.
На гэтым этапе варта згадаць, што праз дзень пасля афіцыйнай цырымоніі ўшанавання ў Торгаў адбыліся далейшыя мітынгі:
З аднаго боку — Нямецкая камуністычная партыя. З іншага боку, мясцовая ініцыятыва сярэдняга класа арганізавала ўшанаванне,
якое было адкрыта для ўсіх, не ідэалагічным, а плюралістычным, і цалкам прысвечанае міру і сяброўству паміж народамі.
Усе прамовы і песні выказвалі безумоўнае жаданне міру сярод удзельнікаў з самых розных слаёў грамадства.
Поўныя артыкулы можна знайсці на apolut, einschenkt.tv і nuoflix.
Вось некалькі ўражанняў:
: «У любым выпадку важна даслаць паведамленне знізу і паказаць, што мы за мір».
Недалёка ад Торгаў, за 35 кіламетраў, знаходзіцца паветраная база Холцдорф, дзе на працягу наступных пяці гадоў
павінна быць усталявана гэтая зенітная ракетная сістэма Arrow-3.
І я б сказаў, што пастаўкі зброі не прыносяць міру.
Так было 50 гадоў таму, так ёсць і сёння, і праз 100 гадоў нічога не зменіцца.
Вось чаму я супраць любых паставак зброі, нават калі СМІ зараз вядуць сапраўдную кампанію
паклёпу, якая, на маю думку, вядзе народ не ў той бок.
Калі я бачу, як растуць акцыі Rheinmetall, гэта, так бы мовіць, прымушае мяне толькі пахітаць галавой і адчуць збянтэжанасць.
"Але я не разумею, чаму, калі міністр абароны кажа, што мы павінны стаць баяздольнымі, тады дазваляецца гэтая нацысцкая мова."
Магчыма, хто-небудзь можа мне гэта растлумачыць.
І я мяркую, што ён не мае на ўвазе гатоўнасць абараняцца ці адбівацца, бо інакш ён проста так і сказаў бы.
"Дарагія людзі, зірніце на Украіну і паглядзіце, які там правы сектар.
Яны не ўсе ўкраінцы, але менавіта яны вядуць справу!
І яны пачалі вайну, не ў 2022 годзе, а ў 2014-м, разам з амерыканцамі, як тут ужо слушна адзначылі.
Хто яшчэ гэта кажа?
Ці гэта толькі мы так кажам?
Ці толькі рух за мір гэта кажа?
Не. Генеральны сакратар НАТА Столтэнберг сказаў, што вайну ў 2014 годзе пачалі ўкраінцы, а не рускія.
Гэта сумная праўда. Мы павінны з гэтым сутыкнуцца, бо толькі ведаючы прычыну, можна яе
вырашыць або дазволіць ёй вырашыцца сама сабой.
"Чаму гэтыя хлусні? Ну, вельмі проста, таму што войны ніколі не вяліся без хлусні.
«Таму што ніхто ў Германіі, ніхто, не падтрымаў бы гэтую палітыку, якую зараз праводзіць федэральны ўрад,
калі б яны сапраўды разумелі, якая сітуацыя ва Украіне».
Ніхто!
Ніхто, хіба што адзін-два буйныя акцыянеры Rheinmetall або іх палітычныя лабісты ў Бундэстагу, якія, магчыма, усё ж застануцца
пры сваім меркаванні, але гэта не павінна нас турбаваць.
І людзей насамрэч не інфармуюць пра наступствы гэтай дэманстрацыі сіл з боку прадстаўнікоў «Блэкрок», акцыянеры якога,
вядома, атрымаюць велізарны прыбытак, калі «Таўрус» будзе дастаўлены, а Германія потым будзе вызначана як мэта.
Вайна — гэта заўсёды вялікі бізнес, спачатку з продажам зброі, а потым з аднаўленнем, але менавіта тут мы павінны ўмяшацца.
Гэта адбудзецца толькі тады, калі мы зразумеем, што гэтае падбухторванне, гэтая паспешлівасць да
вайны, якую заўсёды праводзяць з масамі праз СМІ, у канчатковым выніку прыводзіць у тупік.
"Мільёнам людзей у Германіі патрэбны час, каб зразумець, што кожны чалавек неабходны.
Кожны голас зараз мае значэнне!
Самае важнае для мяне — каб немцы падняліся, ачнуліся і ўсвядомілі, што ў вайне няма пераможцаў.
Ніхто не зможа ўцячы. Ніхто не зможа так хутка дабрацца да бяспечнага месца, каб сказаць: «Мне ўсё роўна».
І, перш за ўсё, што людзям сапраўды варта зрабіць: спыніцеся слухаць гэтую ваенную рыторыку!
І я б сказаў кожнаму міністру абароны, кожнаму палітыку, які за вайну: спачатку адпраўце сваіх дзяцей на фронт, а
потым паглядзім, бо, вядома, яны не хочуць гэтага рабіць.
Варожасць нікому не патрэбная!
У 2025 годзе будзе так шмат магчымасцей дасягнуць міру праз дыялог, праз самую магутную зброю ў свеце,
якую мы называем камунікацыяй, і якая, на маю думку, выкарыстоўваецца нашмат занадта мала.
«Гэта было ў 2014 годзе, калі я, дзякуючы інтэрнэту, убачыў, што можа здарыцца з народам — рускія і ўкраінцы,
у рэшце рэшт, адзін народ — што яны таксама могуць быць уцягнутыя ў войны, не жадаючы таго.
Мая жонка з Украіны, з Харкава. І я дакладна ведаю, што ніводзін украінец, аж да самага канца, то бок да 2022 года, не верыў, што
паміж Украінай і Расіяй пачнецца вайна. Нягледзячы на ўсе падзеі, звычайныя людзі нават не думалі пра гэта, за
выключэннем ультраправых нацыстаў, якіх ігнаруюць нашы СМІ.
Яны дзесьці ў Брандэнбургу, цяпер у замку Азоў, набіраюць людзей. Там BILD, але яны не кажуць, хто яны такія.
Альтэрнатыўныя медыя важныя, таму што яны не з'яўляюцца альтэрнатыўнымі медыя.
Мы — СМІ; мы робім тую працу, якую павінны рабіць нармальныя СМІ.
І таму мы тут робім гэтую працу, нягледзячы на тое, што большасць з нас не можа на ёй зарабляць на жыццё.
«Нават калі зараз не будзе рэвалюцыі ці чагосьці падобнага, мы не пойдзем маршам на Берлін, не
скалынем вуліцы і ўсё такое. Гэтага цяпер не адбудзецца.»
Я так лічу. Песак у справах, назавём гэта пескам у справах, значна больш эфектыўны, чым можна падумаць.
Гэта яшчэ адна прапагандысцкая гісторыя, якая прымушае цябе адчуваць сябе такім малым і безабаронным.
Часам гэта можа быць прыгнятальна. Я не думаю, што мы ў рэшце рэшт такія малыя і бездапаможныя.
І мы таксама бачым, як нас ігнаруюць, з намі змагаюцца, з нас смяюцца і гэтак далей, і таму падобна...
І як з намі, напрыклад, змагаюцца на YouTube, як з альтэрнатыўнымі СМІ, або як такія падзеі, нават калі
яны буйныя, нават калі гэта значныя падзеі, ігнаруюцца.
І гэта паказвае, што ён, відавочна, мае эфект; ён проста мае эфект.
І гэта таксама прычына, чаму я там, і чаму там іншыя.
Насамрэч, усе ведаюць, што гэта мае эфект.
Паважаныя гледачы, няма лепшага спосабу падсумаваць, чым наступнымі словамі.
"Кожны голас зараз мае значэнне!"
"Мы — СМІ,
Мы робім тую працу для СМІ, якую павінны выконваць нармальныя СМІ.
"Мы бачым, як нас ігнаруюць або з намі змагаюцца..."
І гэта паказвае, што ўплыў усё ж відавочны.
«проста эфект». Усё, што застаецца дадаць, вось што: нам не трэба станавіцца гатовымі да вайны,
як гэта спрабуюць нам убіць у галаву асноўныя СМІ,
Мы павінны стаць здольнымі да міру.
Калі ласка, наладжвайце сувязі і аб'ядноўвайцеся з аднадумцамі.
бо толькі разам можна спыніць сапраўдных ваяўнікоў!
Таму далучайцеся да нас, рабіце канкрэтныя крокі і дзяліцеся гэтай праграмай у сацыяльных сетках!