Vendredon, la 25-an de aprilo 2025, multaj politikistoj renkontiĝis en Torgau meze de konsiderinda amaskomunikila atento.
Oficistoj komemoris la renkontiĝon de usonaj kaj sovetiaj trupoj ĉe la Elbo en 1945.
Soldatoj de ambaŭ flankoj tie en 1945 manpremis unu la alian. La fino de la milito estis proksima.
Hodiaŭ la "Mana premo de Torgau" estas simbolo de espero por paco.
Estis konsiderinda amaskomunikila kovrado de la 80-a datreveno en la Tago de la Elbo.
La ĉiutaga novaĵraporto raportis la jenon:
"En Torgau, la tiel nomata 'Tago de la Elbo' estis festita vendrede per komemoracia evento La rusa ambasadoro ankaŭ anoncis
sian ĉeeston ĉe la komemoracia ceremonio sen esti eksplicite invitita. La Ekstera Ministerio rekomendis ekskludi rusajn
reprezentantojn pro la milito kontraŭ Ukrainio." En sia parolado en Torgau, ĉefministro Kretschmer
alparolis la rusan ambasadoron pri la milito en Ukrainio.
Rusio estis tiu, kiu komencis militon kontraŭ Ukrainio, malobservante internacian juron. Ne en 2021, sed jam en 2014.
Kaj estas al Rusio, kaj nur al Rusio, fini ĉi tiun militon.
Usono antaŭe nuligis sian partoprenon en la komemoracia evento:
"La usona konsulejo en Lipurgo ne povas ĉeesti la ceremonion ĉi-jare," klarigis
proparolantino de la usona ambasadejo en Berlino.
La Sächsische Zeitung, ntv, t-online, Welt kaj aliaj amaskomunikiloj ankaŭ partoprenis en unuflankaj kulpigiloj
kaj direktis la debaton al nedezirataj partoprenantoj, kiel la rokistoj de la rusa motorcikla klubo "Night Wolves".
Oni vane serĉas pli profundan ekzamenon de la kaŭzoj de la milito.
Tamen, por atingi daŭran pacon, estas grave kompreni ĉi tiujn precize, por ne denove fali en la
propagandan kaptilon kaj finfine fini en vasta sangoverŝado.
En tempoj kiam la Britaj Armitaj Fortoj kondukas masivajn varbkampanjojn en lernejoj malamikaj stereotipoj estas nutrataj
miliardoj estis liberigitaj por rearmado la paca ekonomio nun estas konvertata al milita ekonomio germanaj armil-liveraĵoj al
Ukrainio estas laŭte diskutataj kaj la reenkonduko de deviga militservo ŝajnas atingebla.
estas esence rekoni la verajn kaŭzojn de milito.
Estas bone fonditaj voĉoj, kiuj malkaŝas la verajn kaŭzojn de milito.
Ernst Wolff, ekzemple, jam antaŭ du jaroj klare parolis pri ĉi tiu temo.
Liaj analizoj estas hodiaŭ pli rilataj ol iam ajn. Aŭskultu mem:
"Estas la fino de julio 2022 kaj la mondo travivas grandegan tumulton."
La implicoj estas tiel grandegaj, ke oni devas demandi: ĉu ni eble spertas ne nur la Grandan
Restartigon, sed ankaŭ la komencon de la Tria Mondmilito?
Ni rigardu la du aliajn mondmilitojn por klarigi la aferon.
La Unua Mondmilito de 1914 ĝis 1918 estis lukto por sukcedi Brition kiel la ĉefa mondpotenco kaj por akiri
kontrolon de ĝiaj kolonioj, kiuj estis riĉaj je krudmaterialoj.
Kandidatoj por sukcedo estis la Germana Imperio kaj Usono, ambaŭ el kiuj spertis enorman
ekonomian kreskon en la dua duono de la 19-a jarcento.
La plej granda perdanto ĉe la fino de la Unua Mondmilito estis la Germana Imperio, kiu estis devigita pagi
altajn reparaciojn, ĉefe al Britio, Francio kaj Italio, laŭ la Versajla Traktato de 1919.
Tamen la grandaj gajnintoj ne estis Usono kiel nacio, sed la ĉefaj bankoj sur Wall Street.
Ili komence financis la militon per donado de pruntoj al la diversaj militantaj partioj.
Kiam Germanio estis sur la rando de venko en la milito, en 1917 ĝi ĉantaĝis la registaron en Vaŝingtono, kiu dum tri
jaroj restis neŭtrala en la milito, kaj premis ĝin interveni.
Tiel ili reakiris sian monon kun interezo per reparaĵpagoj de la registaroj en Londono, Parizo kaj Romo.
Tial oni devas noti, ke dum la kvar jaroj, en kiuj 16 milionoj da homoj perdis siajn vivojn, estis la grandaj Wall
Street-bankoj, kiuj financis la militon malantaŭ la kulisoj, antaŭenpuŝis ĝin kaj finfine plej profitis el ĝi.
En la Dua Mondmilito ne estis alimaniere. Ĝi ĉiam estas prezentata al ni kiel batalo inter demokratio kaj faŝismo.
Tamen tio ne estas vera.
La naci-socialistoj neniam estus venintaj al potenco sen la monpolitiko de Wall Street.
Estis la ĉefaj usonaj bankoj, kiuj per masivaj pruntoj ebligis la konsumadan eksplodon de la 1920-aj
jaroj kaj kaŭzis ĝian finon per la borsa kraŝo de 1929.
Masivaj senlaboreco, kiu metis la fundamenton por la ascendo de la NSDAP, estis ĉefe konsekvenco de ĉi tiu kraŝo.
Dum la milito, usonaj bankoj denove agis kiel militinstigantoj malantaŭ la kulisoj,
provizante financan subtenon al ĉiuj flankoj.
Fine, ili eĉ estis riĉe rekompencitaj pro tio.
Post kiam ĉi-foje 66 milionoj da homoj perdis siajn vivojn, politikistoj en Bretton Woods en 1944 adaptis novan
tutmondan financan sistemon por ili, kiu ebligis al ili finance penetri ĉiun angulon de la globo en la sekvaj jaroj.
Tri kvaronoj de jarcento jam pasis, dum kiuj ni unue spertis la postmilitan prosperon kaj
poste la dereguligon de la financa sistemo.
La rezulto de ambaŭ procezoj estas, ke la potenco de Wall Street hodiaŭ estas pli granda ol iam ajn antaŭe.
Krome aperis en la fono nova forto, kiu estas signife pli forta ol individuaj bankoj.
Jen la grandaj administrantoj de aktivoj, gvidataj de BlackRock kaj Vanguard.
Ili nun estas inter la ĉefaj akciuloj de ĉiuj grandaj Wall Street-bankoj, ĉu JP Morgan, Citigroup, Bank of
America aŭ Goldman Sachs, kaj nun ankaŭ subigis la plej gravajn centrajn bankojn de la mondo.
Do ni alfrontas la plej grandan koncentriĝon de potenco iam ajn viditan en la financa sistemo.
Krome, en Silicia Valo aperis nova industrio en la formo de IT-kompanioj, kiu nun
kunfandiĝis kun ĉi tiuj aktivaĵadministrantoj.
BlackRock, Vanguard kaj Co. ankaŭ estas la ĉefaj akciuloj de Alphabet, Amazon, Apple kaj Microsoft.
Ĉi tiu absolute giganta kartelo de aktiva-administrantoj kaj IT-korporacioj havas pli da potenco ol iu ajn
forto en la tuta historio de la homaro, ĉar ĝi kontrolas ne nur monon sed ankaŭ datumojn tutmonde.
Tamen ĝi ankaŭ havas historian problemon.
La financaj merkatoj, pelitaj al rekordaj altaĵoj, postulas ĉiam pli da mono kaj ĉiam pli malaltajn interezoprocentojn.
Tamen, ĉar la interezoprocentoj atingis nulon en 2020 kaj ne povas esti puŝitaj en negativan
teritorion, la sola restanta opcio estas monkreado.
Sed tio kondukas al inflacio. Por limigi tion, oni devas altigi la interezoprocentojn.
Tamen tio malfaciligas repagi pruntojn.
Kaj ili nuntempe estas je ĉiama maksimumo.
Krome, la mondo nuntempe drivas en recesion, t.e. kontraktiĝon de ekonomia produktado.
La cifereca financa komplekso tial troviĝas en historia kaptilo.
Do kion ni faru?
Nu, militoj kaŭzas, ke la akciaj prezoj de armilproduktantoj altiĝas, pelas la financajn merkatojn, pliigas la postulon
je kredito pro la transiro de pac- al militekonomio, kaj kreas amasojn da laborpostenoj post la detruo per rekonstruado.
Militoj estas potenca ekonomia movilo.
Militoj ankaŭ estas bonega rimedo por distri la atenton de la realaj problemoj de la tago.
Kreante stereotipojn pri malamikoj, estas tre facile misgvidi la plimulton de la loĝantaro.
Se oni objektive rigardas la nunan situacion, oni devas konkludi, ke ĉio, kion alportas militoj, nuntempe estas tre postulata.
Do kio povus esti pli evidenta por la potenculoj en ĉi tiu situacio ol fidi je milito kaj aŭ ekbruligi jam ekzistantajn
konflikto-fokojn, kiel jam okazis en Ukrainio, aŭ, kiel en Tajvano aŭ en la Mezoriento, permesi al ili konstante
boladi, tiel ke oni povu ankaŭ ekbruligi ilin kiam necese.
Se la Unua kaj la Dua Mondmilitoj ion instruis al ni, jen tio.
Ne estas la politikistoj, kiuj estas decidaj.
Nuntempe estas senutile rigardi al Scholz, Macron, Biden, Putin aŭ Xi Jinping.
Ilia funkcio estas distri nin ĉiujn, misgvidi nin kaj tiel pavimi la vojon por la tagordo de alia forto.
Se ni volas scii, kio minacas nin, tiam ni devas rigardi ĉi tiun alian forton en la fono.
Kaj tiam ni rimarkas, ke ĉiuj kondiĉoj por Tria Mondmilito nuntempe estas plenumitaj.
Kaj politiko jam montras en Ukrainio, ke ĝi denove senhezite submetiĝas al la
malantaŭscena tagordo kaj sendas homojn al ilia morto.
Nenio el tio pentras rozkoloran bildon, sed ni devus ĉiam memori, ke la plimulto de homoj nur permesas tion
okazi, ĉar ili ne komprenas la fonon kaj fidas politikistojn kaj la amaskomunikilojn.
Tamen ĉi tiu fido jam estis severe skuita dum la pasintaj du jaroj kaj duono, kaj estos eĉ
pli skuita en la venontaj semajnoj kaj monatoj.
La cifereca-financa komplekso rigide tenas sian senkompromisan strategion pro nur unu kialo: ĉar ĝi
ne havas alian manieron por konservi sian potencon.
Sed tio signifas nenion alian ol ke por ni ĉiuj malfermiĝas historia fenestro de ŝanco, en kiu klerigo povas
fali sur fekundan grundon, malfermi la okulojn de multaj kaj tiel eble enkonduki historian turnopunkton.
Ĉi-momente oni devas mencii, ke pliaj manifestacioj okazis en Torgau unu tagon post la oficiala komemoracia ceremonio:
Unuflanke, tiu de la Germana Komunista Partio. Aliflanke, loka mezklasa iniciato organizis komemoradon
malferman al ĉiuj, ne ideologia sed pluralisma, kaj tute dediĉitan al paco kaj amikeco inter nacioj.
Ĉiuj paroladoj kaj kantoj esprimis la senkondiĉan deziron pri paco inter partoprenantoj el tre diversaj fonoj.
Vi povas trovi la plenajn artikolojn ĉe apolut, einschenkt.tv kaj nuoflix.
Jen kelkaj impresoj:
: "En ajna kazo, gravas sendi mesaĝon de la baznivelo kaj montri, ke ni subtenas pacon."
Ne malproksime de Torgau, je 35 kilometroj, troviĝas la aerarmea bazo Holzdorf, kie ĉi tiu kontraŭaviadila
misilsistemo Arrow 3 estos instalita dum la venontaj kvin jaroj.
Kaj mi dirus, ke provizado de armiloj ne alportas pacon.
Tio estis la kazo antaŭ 50 jaroj, tio estas la kazo hodiaŭ, kaj post 100 jaroj tio ne estos malsama.
Tial mi kontraŭas ajnan liveradon de armiloj, eĉ se la amaskomunikiloj nuntempe kondukas veran kalumnian kampanjon,
kiu, laŭ mia opinio, kondukas la homojn en malĝustan direkton.
Kiam mi vidas la akciojn de Rheinmetall altiĝi, tio simple igas min, tiel diri, skui la kapon kaj senti min konfuzita.
"Sed mi ne komprenas, kial, kiam ministro pri defendo diras, ke ni devas fariĝi
militpretaj, oni tiam permesas tiun nazian lingvaĵon."
Eble iu povas klarigi tion al mi.
Kaj mi supozas, ke li ne celas esti preta defendi aŭ protekti sin, ĉar alie li povus simple tion diri.
"Karaj homoj, rigardu Ukrainion kaj vidu, kia dekstra sektoro tie ekzistas."
Ili ne estas ĉiuj ukrainoj, sed ili estas tiuj, kiuj regas!
Kaj ili komencis la militon, ne en 2022, sed en 2014, kune kun la usonanoj, kiel jam ĝuste ĉi tie estis dirite.
Kiu ankoraŭ diras tion?
Ĉu nur ni diras tion?
Ĉu nur la pacmovado diras tion?
Ne. La ĝenerala sekretario de NATO, Stoltenberg, diris, ke ne la rusoj komencis ĝin, sed
ke la ukrainoj komencis la militon en 2014.
Tio estas la malĝoja vero. Ni devas alfronti ĝin, ĉar nur kiam ni scias, kio estis la kaŭzo, ĝi povas esti solvita aŭ solvita.
"Kial ĉi tiuj mensogoj? Nu, tute simple, ĉar militoj neniam estis batalataj sen mensogoj."
"Ĉar neniu en Germanio, neniu, subtenus ĉi tiun politikon, kiun nuntempe sekvas la federacia registaro, se
ili vere komprenus, kia estas la situacio en Ukrainio."
Neniu!
Neniu, krom eble unu aŭ du ĉefaj akciuloj de Rheinmetall aŭ iliaj politikaj lobistoj en la Bundestag, kiuj eble
ankoraŭ restos ĉe sia opinio, sed tio ne devus ĝeni nin.
Kaj homoj ne vere konscias pri la konsekvencoj de ĉi tiu sabro-klakado fare de reprezentantoj de Blackrock, kies
akciuloj kompreneble rikoltos enormajn profitojn se Taurus estos liverita kaj Germanio poste estos identigita kiel celo.
Milito ĉiam estas granda komerco, unue per armilvendoj kaj poste per rekonstruado, sed ĝuste tie ni devas interveni.
Tio okazos nur se ni komprenas, ke ĉi tiu instigo, ĉi tiu hasto al milito, kiu ĉiam estas efektivigata per la
amaskomunikiloj al la amasoj, finfine kondukas al senelirejo.
"Milionoj da homoj en Germanio bezonas tempon por kompreni, ke ĉiu individuo estas bezonata."
Ĉiu voĉo nun gravas!
La plej grava afero por mi estas, ke la germanoj stariĝu, vekiĝu kaj konsciu, ke kiam estas milito, ne ekzistas venkintoj.
Neniu povos eskapi. Neniu povos atingi sekurecon tiel rapide, ke li povus diri: "Mi tute ne zorgas."
Kaj super ĉio, kion homoj vere devus fari: ĉesi aŭskulti ĉi tiun militan retorikon!
Kaj mi dirus al ĉiu ministro pri defendo, al ĉiu politikisto, kiu subtenas militon: sendu unue viajn infanojn al la fronto,
kaj tiam ni vidos, ĉar kompreneble ili ne volas tion fari.
Neniu bezonas militon!
En 2025 estos tiom da eblecoj por alporti pacon per dialogo, per la plej potenca armilo en la mondo, kiun ni nomas
komunikado, kaj kiu, laŭ mia opinio, estas uzata tro malmulte.
"Estis en 2014, kiam mi vidis, danke al la interreto, kio povas okazi al popolo — rusoj kaj ukrainoj estas unu popolo,
finfine — ke ili ankaŭ povas senvole implikiĝi en militoj."
Mia edzino venas el Ukrainio, el Ĥarkivo. Kaj mi scias certe, ke neniu ukrainano ĝis 2022 kredis, ke estos milito inter Ukrainio
kaj Rusio. Malgraŭ ĉiuj evoluoj, ordinaraj homoj eĉ ne pensis pri tio, krom la
ekstremismaj nazioj, kiujn niaj amaskomunikiloj ignoras.
Ili estas ie en Brandenburg, nun en Asow-kastelo, rekrutante homojn. BILD estas tie, sed ili ne diras, kiuj ili estas.
Alternativaj amaskomunikiloj estas gravaj, ĉar ili ne estas alternativaj amaskomunikiloj.
Ni estas la amaskomunikiloj; ni faras la amaskomunikilan laboron, kiun normalaj amaskomunikiloj devus fari.
Kaj tial ni estas ĉi tie farante ĉi tiun laboron, malgraŭ la fakto, ke plej multaj el ni ne povas per ĝi gajni vivtenon.
"Eĉ se eble nun ne okazos revolucio aŭ io simila, ni ne marŝos al Berlino kaj skuos la stratojn kaj tiel plu. Tio nun ne okazos."
Mi kredas tiel. Sablo en la mekanismo, ni nomu ĝin sablo en la mekanismo, estas multe pli efika ol oni povus pensi.
Tio estas alia propaganda rakonto, kiu igas vin senti vin tiel malgranda kaj senpova.
Kelkfoje ĝi povas esti deprimiga. Mi tamen ne pensas, ke ni finfine estas tiel malgrandaj kaj senpovaj.
Kaj ni ankaŭ vidas, kiel oni ignoras nin, batalas kontraŭ ni, ridas pri ni, kaj tiel plu kaj tiel plu...
Kaj kiel oni batalas kontraŭ ni en YouTube, ekzemple kiel alternativaj amaskomunikiloj, aŭ kiel tiaj eventoj, eĉ se ili
estas grandaj, eĉ se ili estas gravaj eventoj, estas ignorataj.
Kaj tio montras, ke ĝi evidente ja havas efikon; ĝi simple havas efikon.
Kaj tio ankaŭ estas la kialo, kial mi estas tie kaj kial la aliaj estas tie.
Fakte, ĉiuj scias, ke ĝi havas efikon.
Karaj spektantoj, ne ekzistas pli bona maniero resumi ĝin ol per la jenaj vortoj.
Ĉiu voĉo nun gravas!
"Ni estas la amaskomunikiloj,"
Ni faras la amaskomunikilan laboron, kiun normalaj amaskomunikiloj devus fari.
"Ni povas vidi, kiel oni ignoras nin aŭ batalas kontraŭ ni..."
Kaj tio montras, ke ĝi evidente ja havas efikon post ĉio.
"simple efiko." Ĉio, kio restas aldoni, estas jen: ni ne devas fariĝi taŭgaj por milito,
kiel la ĉefaj amaskomunikiloj volus, ke ni kredu,
Ni devas fariĝi kapablaj je paco.
Bonvolu interkonektiĝi kaj kuniĝi kun samideanoj.
ĉar nur kune la veraj militinstigantoj povas esti haltigitaj!
Do aliĝu al ni por agi kaj dividu ĉi tiun programon en sociaj retoj!