Ing dina Jumat, 25 April 2025, akèh politisi padha ketemu ing Torgau ing tengah perhatian media sing gedhé.
Para pejabat ngrayakake patemon pasukan Amerika lan Soviet ing Kali Elbe taun 1945.
Para prajurit saka loro pihak padha jabat tangan ing kana ing taun 1945. Pungkasané perang wis cedhak.
Dina iki, "Jabat Tangan Torgau" dadi pratandha pangarep-arep kanggo tentrem.
Ana liputan media sing cukup akèh babagan ulang taun kaping 80 ing Dina Elbe.
Warta saben dina nglaporake ing ngisor iki:
"Ing Torgau, sing diarani 'Dina Elbe' dirayakake ing dina Jumat kanthi acara peringatan Duta Besar Rusia uga ngumumake bakal
rawuh ing upacara peringatan kasebut sanajan durung diundang kanthi tegas. Kantor Luar Negeri wis nyaranake supaya wakil-wakil
Rusia ora diajak amarga perang nglawan Ukraina." Ing pidatoné ing Torgau, Menteri Presiden Kretschmer ngajak
duta besar Rusia ngrembug babagan perang ing Ukraina.
Iku Rusia sing miwiti perang nglawan Ukraina kanthi nglanggar hukum internasional. Ora ing taun 2021, nanging wiwit taun 2014.
Lan iki gumantung marang Rusia, lan mung Rusia waé, kanggo mungkasi perang iki.
Amerika Serikat wis mbatalake partisipasine ing acara peringatan kasebut luwih dhisik:
"Konsulat AS ing Leipzig ora bisa rawuh ing upacara taun iki," nerangake juru bicara Kedutaan Besar AS ing Berlin.
Sächsische Zeitung, ntv, t-online, Welt lan media liyane uga melu ing dolanan nyalahake siji pihak lan ngarahake
debat marang peserta sing ora dikarepake, kaya para rocker saka klub motor Rusia Night Wolves.
Upaya kanggo nindakake panyelidikan luwih jero babagan panyebab perang iku sia-sia.
Nanging, supaya bisa nggayuh tentrem langgeng, penting kanggo mangerteni iki kanthi cetha supaya ora
kecemplung maneh ing jebakan propaganda lan pungkasane ora nyebabake pembantaian massal.
Ing wektu-wektu nalika Angkatan Bersenjata Jerman lagi nganakake kampanye rekrutmen masif ing sekolah-sekolah stereotip mungsuh
saya dikuatake milyaran wis dialokasikake kanggo persenjataan maneh ekonomi perdamaian saiki diowahi dadi ekonomi perang
pangiriman senjata Jerman menyang Ukraina lagi diperdebatake kanthi banter lan pamulangan maneh wajib militer katon bisa
digayuh. penting banget kanggo ngenali panyebab sejati perang.
Ana swara sing dhasaré kuwat sing mbukak panyebab sejati saka perang.
Contone, Ernst Wolff wis cetha ngomong babagan topik iki rong taun kepungkur.
Analisisé saiki luwih relevan tinimbang biyèn. Rungokna dhéwé:
"Iki pungkasan Juli 2022 lan donya lagi ngalami geger gedhe."
Implikasié gedhé banget nganti kita kudu takon: apa kita mbok menawa lagi ngalami ora mung Great
Reset, nanging uga wiwitané Perang Donya Katelu?
Ayo padha ndeleng loro perang donya liyane kanggo nerangake pitakonane.
Perang Donya I saka taun 1914 nganti 1918 iku perjuangan kanggo nggantèkaké Britania Raya dadi kakuwatan donya paling unggul
lan kanggo nguwasani koloni-koloniné sing sugih bahan baku.
Para pesaing kanggo suksesi yaiku Kakaisaran Jerman lan Amerika Serikat, loro-lorone wis ngalami pertumbuhan
ekonomi sing luar biasa ing separo kapindho abad kaping 19.
Sing paling rugi ing pungkasan Perang Donya I yaiku Kakaisaran Jerman, sing kapaksa mbayar ganti rugi gedhe,
utamane marang Inggris Raya, Prancis, lan Italia, miturut Perjanjian Versailles taun 1919.
Nanging, pemenang gedhé ora Amérika Sarékat minangka sawijining nagara, nanging bank-bank utama ing Wall Street.
Wiwitane padha mbiayai perang kanthi maringi utangan marang macem-macem pihak sing lagi perang.
Nalika Jerman meh menang perang, taun 1917 padha memeras pamaréntah ing Washington, sing wis telung
taun ora melu perang, lan meksa supaya melu campur.
Kanthi cara iki, padha mbalekake dhuwité lan bunga liwat pambayaran ganti rugi
saka pamaréntah ing London, Paris, lan Roma.
Mula saka iku kudu dicathet yèn sajrone patang taun nalika 16 yuta wong tilar donya, bank-bank gedhé Wall
Street sing ndanani perang mau saka mburi layar, nyurung maju, lan pungkasané éntuk bathi paling akèh.
Ora ana bedane ing Perang Donya II. Tansah digambarke marang kita minangka perjuangan antarane demokrasi lan fasis.
Nanging, kuwi ora bener.
Para Sosialis Nasional ora bakal tau nguwasani tanpa kabijakan moneter Wall Street.
Iku bank-bank gedhé AS sing ndadekake ledakan konsumsi ing taun 1920-an liwat pinjaman masif lan
nyebabake pungkasané nalika krisis pasar saham taun 1929.
Pengangguran massal, sing dadi dhasar munculé NSDAP, utamané minangka akibat saka ambruké ékonomi iki.
Sajrone perang, bank-bank AS maneh tumindak dadi panyengkuyung perang ing balik layar kanthi
nyedhiyakake dhukungan finansial marang kabèh pihak.
Ing pungkasané, malah padha nampa ganjaran sing akèh amarga kuwi.
Sawisé 66 yuta wong tilar donya wektu kuwi, para politikus ngrancang sistem keuangan global anyar kanggo wong-wong mau ing
Bretton Woods taun 1944, sing banjur ngidini wong-wong mau mlebu saben pojok donya sacara finansial ing taun-taun sabanjuré.
Telung perempat abad saiki wis kliwat, sajrone wektu kuwi kita pisanan ngalami ledakan
pasca-perang lan banjur deregulasi sistem keuangan.
Asilé saka loro proses kuwi yaiku kekuwatan Wall Street saiki luwih gedhé tinimbang biyèn.
Kajaba iku, ana kekuwatan anyar sing muncul ing latar mburi sing luwih kuwat tinimbang bank-bank individu.
Iki panyepeng aset gedhe, dipimpin déning BlackRock lan Vanguard.
Saiki padha kalebu salah siji pemegang saham utama ing kabèh bank gedhé Wall Street, apa kuwi JP Morgan, Citigroup,
Bank of America, utawa Goldman Sachs, lan saiki uga wis nguasani bank-bank sentral paling wigati ing donya.
Dadi kita lagi ngadhepi konsentrasi kekuwatan paling gedhé sing tau katon ing sistem keuangan.
Kajaba iku, sawijining industri anyar wis muncul ing Silicon Valley ing wangun perusahaan TI,
sing saiki wis nyawiji karo para manajer aset iki.
BlackRock, Vanguard lan Co. uga dadi pemegang saham utama ing Alphabet, Amazon, Apple lan Microsoft.
Kartel ageng tenan iki saka para manajer aset lan perusahaan TI nduweni daya luwih gedhe tinimbang kekuwatan apa
wae ing sajarah manungsa kabèh amarga ora mung ngontrol dhuwit nanging uga data ing saindenging jagad.
Nanging, uga nduwèni masalah sajarah.
Pasar finansial sing digerakake tekan rekor paling dhuwur nuntut luwih akeh dhuwit lan suku bunga sing luwih murah.
Nanging, amarga suku bunga wis tekan nol ing taun 2020 lan ora bisa diteken menyang wilayah negatif,
siji-sijine pilihan sing isih ana yaiku nyipta dhuwit.
Nanging kuwi nyebabake inflasi. Kanggo matesi kuwi, sampeyan kudu nambah suku bunga.
Nanging, iki nggawe angel mbayar utang.
Lan saiki lagi ana ing titik paling dhuwur.
Kajaba iku, saiki donya lagi mlebu resesi, yaiku nyusuté output ekonomi.
Kompleks finansial digital mula saiki ana ing kahanan sulit sajarah.
Dadi, apa sing kudu kita lakoni?
Ya, perang nyebabake rega saham perusahaan senjata munggah, nggerakake pasar finansial, nambah panjaluk kredit amarga
owah-owahan saka ekonomi jaman tentrem menyang ekonomi jaman perang, lan nggawe akèh
lapangan kerja sawisé karusakan liwat rekonstruksi.
Perang iku pendorong ekonomi sing kuat.
Perang uga minangka cara sing apik banget kanggo ngalihaké perhatian saka masalah nyata saben dina.
Kanthi nggawe stereotip mungsuh, gampang banget ngapusi mayoritas populasi.
Yen ndeleng kahanan saiki kanthi obyektif, kudu nyimpulake manawa kabeh sing digawa perang saiki lagi dadi panjaluk sing dhuwur.
Dadi apa sing luwih cetha kanggo wong-wong sing nduwèni kuwasa ing kahanan iki kajaba ngandelaké perang lan nyulut titik-titik
konflik sing wis ana, kaya sing wis kelakon ing Ukraina, utawa, kaya ing Taiwan utawa Timur Tengah, ngidini
konflik-konflik mau tetep sumebar alon-alon supaya bisa disulut manèh nalika dibutuhaké.
Yen Perang Donya I lan Perang Donya II wis mulang kita apa wae, iki.
Ora para politikus sing mutusake.
Saiki, ora ana gunane ndeleng marang Scholz, Macron, Biden, Putin utawa Xi Jinping.
Fungsiné yaiku kanggo ngalihake perhatian kita kabèh, nuntun kita menyang kesasar, lan kanthi
mangkono mbukak dalan kanggo agenda saka kekuwatan liya.
Yen kita pengin ngerti apa sing ngancem kita, mula kita kudu ndeleng kekuwatan liyane ing latar mburi.
Lan banjur kita nyadari yen kabeh kahanan kanggo Perang Donya Katelu saiki wis ana.
Lan politik wis mbuktèkaké ing Ukraina yèn manèh ora ana keraguan kanggo manut marang agenda
ing balik layar lan ngirim wong-wong menyang pati.
Kabeh iki ora nggambarke kahanan sing cerah, nanging kita kudu tansah eling yen mayoritas wong mung ngidini
kahanan iki kelakon amarga padha ora paham latar mburi lan percaya marang para politisi lan media.
Nanging, kapercayan iki wis geter parah sajrone rong setengah taun kepungkur lan bakal luwih geter
maneh ing minggu-minggu lan wulan-wulan sing bakal teka.
Kompleks digital-keuangan tetep kaku nempel ing strateginé sing ora kompromi mung amarga siji sebab:
amarga ora ana cara liya kanggo njaga kekuasaane.
Nanging iki ora ateges liya kajaba yèn jendhela kasempatan sajarah lagi kabuka kanggo kita kabèh, ing ngendi
pencerahan bisa tiba ing lemah subur, mbukak mripat akèh wong lan kanthi mangkono bisa ngeteraké titik balik sajarah.
Ing wektu iki, perlu disebutake manawa rapat umum luwih lanjut dianakake ing Torgau sedina sawisé upacara peringatan resmi:
Saka siji sisih, yaiku Partai Komunis Jerman. Saka sisih liyane, inisiatif kelas menengah lokal ngatur peringatan sing
kabuka kanggo kabeh, ora ideologis nanging pluralistik, lan sakabehe kanggo perdamaian lan paseduluran antarbangsa.
Kabeh pidato lan lagu ngungkapake kepinginan tanpa syarat kanggo tentrem ing antarané para peserta saka manéka latar mburi.
Sampeyan bisa nemokake artikel lengkap ing apolut, einschenkt.tv lan nuoflix.
Iki sawetara kesan:
: "Ing kahanan apa wae, penting kanggo ngirim pesen saka tingkat akar rumput lan nuduhake yen kita ndhukung katentreman."
Ora adoh saka Torgau, mung 35 kilometer, ana Pangkalan Udara Holzdorf, ing ngendi sistem misil anti-pesawat
Arrow 3 iki bakal dipasang sajrone limang taun ngarep.
Lan aku bakal ngomong yèn nyedhiyakake senjata ora nggawa katentreman.
Kahanan kaya ngono wis ana 50 taun kepungkur, saiki uga kaya ngono, lan sajrone 100 taun ora bakal beda.
Mulane aku nentang pangiriman senjata apa wae, sanajan media saiki lagi nindakake kampanye fitnah sejati,
sing miturutku nuntun wong-wong menyang arah sing salah.
Nalika aku weruh saham Rheinmetall munggah, aku mung nggeleng sirah, bisa diomong ngono, lan aku ora ngerti.
"Nanging aku ora ngerti kenapa, nalika menteri pertahanan ngomong kita kudu dadi siap perang, basa Nazi iki banjur diijini."
Mbok menawa ana wong sing bisa nerangake iki marang aku.
Lan aku nganggep yèn dhèwèké ora maksud siap mbela utawa ngalang-alangi, merga yèn ora
mangkono dhèwèké bisa waé ngomong langsung.
"Para sedulur, delengen Ukraina lan weruhna sektor tengen kaya apa sing ana ing kana."
Dheweke ora kabeh wong Ukraina, nanging dheweke sing mimpin!
Lan padha miwiti perang, ora ing taun 2022, nanging ing taun 2014, bebarengan karo wong
Amerika, kaya sing wis bener kasebut ing kene.
Sapa sing isih ngomong kaya ngono?
Apa mung kita sing ngomong kaya ngono?
Apa mung gerakan perdamaian sing ngomong kaya ngono?
Ora. Sekretaris Jenderal NATO Stoltenberg ngendika manawa dudu wong Rusia sing miwiti, nanging
wong Ukraina sing miwiti perang ing taun 2014.
Iku kasunyatan sing nyedhihaké. Kita kudu ngadhepi, amarga mung nalika kita ngerti apa sababé, masalah kuwi bisa
dirampungaké utawa diidinaké supaya bisa rampung dhéwé.
"Ngapa goroh-goroh iki? Ya, prasaja amarga perang ora tau kelakon tanpa goroh."
"Amarga ora ana siji wae ing Jerman, ora ana siji wae, sing bakal ndhukung kabijakan iki, sing saiki ditindakake dening pamaréntah
federal, yen padha pancen ngerti kahanan ing Ukraina."
Ora ana sapa-sapa!
Ora ana siji-sijine, kajaba mbok menawa siji utawa loro pemegang saham utama Rheinmetall utawa pelobi politiké
ing Bundestag, sing bisa waé tetep nempel karo pendapate, nanging kuwi ora kudu ngganggu kita.
Lan wong-wong sejatine ora sadar marang akibat saka gertak-gertak senjata iki saka wakil-wakil Blackrock, sing para
pemegang sahamé mesthi bakal entuk bathi gedhé yèn Taurus dikirim lan Jerman banjur diidentifikasi dadi sasaran.
Perang mesthi dadi bisnis gedhe, sepisanan saka adol senjata banjur saka pambangunan maneh,
nanging kene persis panggonan kita kudu melu campur.
Iki mung bakal kelakon yen kita mangerteni manawa hasutan iki, kesusu perang iki, sing tansah ditujokake marang wong
akeh liwat media, pungkasane mung nuntun menyang dalan buntu.
"Yuta-yuta wong ing Jerman butuh wektu kanggo mangerteni manawa saben individu dibutuhake."
Saben swara saiki penting!
Bab sing paling penting kanggo aku yaiku wong Jerman padha ngadeg, tangi, lan nyadari yen nalika ana perang, ora ana sing menang.
Ora ana siji-sijia sing bakal bisa mlayu. Ora ana siji-sijia sing bakal bisa tekan panggonan aman
kanthi cepet nganti bisa ngomong, aku ora peduli.
Lan sing paling utama, apa sing saktenane kudu ditindakake wong: mandheg ngrungokake retorika perang iki!
Lan aku bakal kandha marang saben menteri pertahanan, saben politisi sing ndhukung perang: kirim dhisik
anakmu menyang garis ngarep, banjur kita bakal weruh, amarga mesthi wae padha ora kepengin kuwi.
Ora ana sing butuh perang!
Ing taun 2025 bakal ana akèh kesempatan kanggo nggawa katentreman, lumantar dialog, lumantar senjata
paling kuwasa ing donya sing kita sebut komunikasi, lan sing miturut panemuku asring banget kurang digunakaké.
"Iku taun 2014 nalika aku weruh, amarga internet, apa sing bisa kelakon marang sawijining bangsa – wong Rusia
lan Ukraina iku bangsa sing padha, sakjane – sing bisa kejiret ing perang tanpa dikarepake."
Bojo aku asalé saka Ukraina, saka Kharkiv. Lan aku yakin tenan yèn ora ana wong Ukraina, nganti pungkasan, yaiku nganti taun
2022, sing pracaya bakal ana perang antarané Ukraina lan Rusia. Senadyan kabèh perkembangan, wong-wong biasa
malah ora tau mikir bab kuwi, kejaba para Nazi keras sing diabaikan déning media kita.
Padha ana ing endi wae ing Brandenburg, saiki ana ing Kastil Asow, lagi ngrekrut wong. BILD ana
ing kana, nanging padha ora ngomong sapa kuwi.
Media alternatif iku penting amarga ora kalebu media alternatif.
Kita iku media; kita nindakake pakaryan media sing kuduné ditindakake déning media normal.
Lan mulane kita ana ing kene nindakake pakaryan iki, sanajan akèh saka kita ora bisa ngupadi urip saka kéné.
"Sanajan saiki mbok menawa ora ana revolusi utawa apa wae kaya ngono, kita ora bakal maju menyang Berlin lan nggeguyubake
dalan-dalan lan sapiturute. Kuwi ora bakal kelakon saiki."
Aku pracaya kaya ngono. Pasir ing proses, ayo diarani pasir ing proses, luwih efektif tinimbang sing bisa dibayangake.
Iku crita propaganda liyane sing nggawe kowe kroso cilik lan ora duwe daya.
Kadhangkala iki bisa nggawe sedhih. Aku ora mikir yen kita pancen cilik lan ora duwe daya.
Lan kita uga weruh kepiye awake dhewe diabaikan, diperangi, utawa diguyu, lan sapiturute...
Lan kepiye kita diperangi ing YouTube, umpama, minangka media alternatif, utawa kepiye acara kaya
ngono, sanajan gedhe, sanajan acara utama, diabaikan.
Lan kuwi nuduhake manawa pancen duwe pengaruh; mung pancen duwe pengaruh.
Lan kuwi uga alesan kenapa aku ana ing kana lan kenapa wong liya ana ing kana.
Sejatine, saben uwong ngerti yèn kuwi nduwèni pangaruh.
Para pamirsa, ora ana cara sing luwih apik kanggo nyimpulake kajaba nganggo tembung-tembung ing ngisor iki.
"Saben swara diitung saiki!"
"Kita iku media,
Kita nindakake karya media sing sakjane kuduné ditindakake déning media biasa.
"Kita bisa weruh kepiye kita diabaikan utawa diperangi...
Lan iki nuduhake manawa pancen duwe pengaruh.
mung sawijining efek. Sing isih kudu ditambahake mung iki: kita ora perlu dadi siap perang, kaya sing
dikarepake déning media arus utama supaya kita pracaya,
Kita kudu dadi sanggup tentrem.
Mangga jejaring lan gabung kekuwatan karo wong-wong sing padha pamikiran.
Amarga mung bebarengan para panyebar perang sejati bisa dicegah!
Mula gabung karo kita kanggo tumindak lan barengna program iki ing media sosial!