პარასკევს, 2025 წლის 25 აპრილს, ტორგაუში მნიშვნელოვანი მედია ყურადღების ფონზე მრავალი პოლიტიკოსი შეიკრიბა.
ოფიციალურმა პირებმა 1945 წელს ელბის მდინარეზე ამერიკელი და საბჭოთა ჯარების შეხვედრა აღნიშნეს.
იქ, 1945 წელს, ორივე მხარის ჯარისკაცებმა ერთმანეთს ხელი ჩამოართვეს. ომის დასასრული ახლოს იყო.
დღეს "ტორგაუს ხელის ჩამორთმევა" მშვიდობის იმედის სიმბოლოა.
მედიაში "ელბის დღის" აღსანიშნავად გამართული 80-ე წლისთავის შესახებ საკმაოდ ბევრი გაშუქება იყო.
ყოველდღიურმა ამბებმა შემდეგი განაცხადა:
"ტორგაუში პარასკევს, ეგრეთ წოდებული "ელბას დღე" საიხსენებო ღონისძიებით აღინიშნა რუსეთის ელჩმა ასევე განაცხადა, რომ
საიხსენებო ცერემონიას დაესწრებოდა, მიუხედავად იმისა, რომ პირდაპირი მიპატიჟება არ ჰქონია. საგარეო საქმეთა სამინისტრომ
უკრაინის წინააღმდეგ ომის გათვალისწინებით, რუსი წარმომადგენლების გამორიცხვა რეკომენდაციის სახით გასცა." ტორგაუში
თავის გამოსვლაში პრემიერ-მინისტრმა კრეჩმერმა უკრაინაში ომთან დაკავშირებით რუსეთის ელჩს მიმართა.
სწორედ რუსეთმა დაიწყო ომი უკრაინის წინააღმდეგ საერთაშორისო სამართლის დარღვევით. არა 2021 წელს, არამედ ჯერ კიდევ 2014 წელს.
და მხოლოდ რუსეთს, და მხოლოდ მას, შეუძლია ამ ომის დასრულება.
აშშ-მა წინასწარ გააუქმა თავისი მონაწილეობა სამახსოვრო ღონისძიებაში:
"ლეიფციგში აშშ-ის საკონსულოს წელს ცერემონიას ვერ დაესწრება", — განმარტა ბერლინში აშშ-ის საელჩოს წარმომადგენელმა.
"Sächsische Zeitung", ntv, t-online, Welt და სხვა მედიასაშუალებები ასევე ერთვებოდნენ ცალმხრივ დადანაშაულების
თამაშში და დებატები არასასურველი მონაწილეებისკენ მიმართეს, როგორიცაა რუსული მოტოციკლისტური კლუბის "Nachtwölfe"-ს როკერები.
ომის მიზეზების უფრო ღრმა კვლევა ამაოა.
თუმცა, ხანგრძლივი მშვიდობისთვის, მნიშვნელოვანია ამის ზუსტად გააზრება, რათა კვლავ არ აღმოჩნდეთ პროპაგანდის ხაფანგში და
საბოლოოდ ფართომასშტაბიან სისხლისღვრამდე არ მივიდეს საქმე.
დროს როდესაც ბრიტანეთის შეიარაღებული ძალები სკოლებში მასობრივი რეკრუტირების კამპანიებს ატარებენ მტრის სტერეოტიპები მკვიდრდება
რეარმირებისთვის მილიარდები გამოიყო მშვიდობიანი ეკონომიკა ახლა საომარ ეკონომიკად გარდაიქმნება გერმანიის მიერ უკრაინისთვის
იარაღის მიწოდების საკითხი ხმაურიანად განიხილება და სავალდებულო სამხედრო სამსახურის აღდგენა ხელშესახები
ხდება. აუცილებელია ომის ნამდვილი მიზეზების აღიარება.
არსებობს საფუძვლიანი ხმები, რომლებიც ომის ნამდვილ მიზეზებს ამხელს.
ერნსტ ვოლფმა, მაგალითად, ამ საკითხზე ორი წლის წინ უკვე ნათლად ისაუბრა.
მისი ანალიზი დღეს უფრო აქტუალურია, ვიდრე ოდესმე. თავად მოისმინეთ:
"2022 წლის ივლისის ბოლოა და მსოფლიო უდიდესი ძვრების პერიოდს გადის."
შედეგები იმდენად უზარმაზარია, რომ უნდა დავსვათ კითხვა: განა ჩვენ, შესაძლოა, ვაწყდებით არა მხოლოდ "დიდ
გადატვირთვას", არამედ მესამე მსოფლიო ომის დაწყებასაც?
მოდით, საკითხის გასარკვევად ორ სხვა მსოფლიო ომს გადავხედოთ.
პირველი მსოფლიო ომი 1914-1918 წლებში იყო ბრძოლა ბრიტანეთის მსოფლიო წამყვან ძალად ჩანაცვლებისა და მისი
რესურსებით მდიდარი კოლონიების ხელში ჩაგდებისთვის.
მემკვიდრეობის პრეტენდენტები იყვნენ გერმანიის იმპერია და შეერთებული შტატები, რომელთაგან ორივემ XIX
საუკუნის მეორე ნახევარში უზარმაზარ ეკონომიკურ ზრდას მიაღწია.
პირველი მსოფლიო ომის დასასრულს მთავარი დამარცხებული გერმანიის იმპერია იყო, რომელიც 1919 წლის ვერსალის ხელშეკრულებით
იძულებული გახდა, გადაეხადა მაღალი რეპარაციები, ძირითადად დიდი ბრიტანეთისთვის, საფრანგეთისა და იტალიისთვის.
თუმცა, მთავარი მომგები არ იყვნენ შეერთებული შტატები, როგორც ერი, არამედ უოლ-სტრიტის მსხვილი ბანკები.
ისინი თავდაპირველად ომს სხვადასხვა დაპირისპირებულ მხარეს სესხების გაცემით აფინანსებდნენ.
როდესაც გერმანია ომის მოგების ზღვარზე იყო, 1917 წელს მათ შანტაჟი მოუწყვეს ვაშინგტონის მთავრობას, რომელიც სამი წლის
განმავლობაში ომს თავს არიდებდა, და მასში ჩარევა აიძულეს.
ამგვარად, მათ ლონდონის, პარიზისა და რომის მთავრობებისგან მიღებული რეპარაციების სახით დაიბრუნეს თავიანთი ფული პროცენტებით.
ამიტომ, უნდა აღინიშნოს, რომ იმ ოთხი წლის განმავლობაში, როდესაც 16 მილიონი ადამიანი დაიღუპა, სწორედ უოლ-სტრიტის დიდი
ბანკები ფინანსავებდნენ ომს კულისებს მიღმა, ამოძრავებდნენ მას და საბოლოოდ, ყველაზე დიდი სარგებელი სწორედ მათ მიიღეს.
მეორე მსოფლიო ომშიც არაფერი განსხვავდებოდა. მას ყოველთვის გვიხატავენ, როგორც ბრძოლას დემოკრატიასა და ფაშიზმს შორის.
თუმცა, ეს სიმართლე არ არის.
ეროვნული სოციალისტები უოლ სტრიტის მონეტარული პოლიტიკის გარეშე ხელისუფლებაში ვერასდროს მოვიდოდნენ.
სწორედ აშშ-ის მსხვილმა ბანკებმა უზრუნველყვეს 1920-იანი წლების სამომხმარებლო ბუმი მასიური
დაკრედიტებით და 1929 წლის კრახით დაასრულეს იგი.
მასობრივი უმუშევრობა, რომელმაც ნაციონალ-სოციალისტური გერმანიის მუშათა პარტიის (NSDAP) აღზევებას დაუდო
საფუძველი, უპირველეს ყოვლისა ამ კრახის შედეგი იყო.
ომის დროს, აშშ-ის ბანკები კვლავ კულისებს მიღმა ომის გამჩაღებლებად მოქმედებდნენ და ფინანსურ მხარდაჭერას ყველა მხარეს უწევდნენ.
საბოლოოდ, ამისთვის ისინი უხვად დაჯილდოვდნენ.
ამჯერად 66 მილიონი ადამიანის სიცოცხლის დაკარგვის შემდეგ, 1944 წელს ბრეტონ-ვუდსში პოლიტიკოსებმა მათთვის ახალი გლობალური
ფინანსური სისტემა შეიმუშავეს, რომელმაც მომდევნო წლებში მათ მსოფლიოს ყველა კუთხეში ფინანსური შეღწევის საშუალება მისცა.
სამი მეოთხედი საუკუნისა უკვე გასულია, რომლის განმავლობაშიც ჯერ ომის შემდგომი ბუმი
გამოვცადეთ, შემდეგ კი ფინანსური სისტემის დერეგულაცია.
ორივე პროცესის შედეგად, უოლ სტრიტის ძალაუფლება დღეს უფრო დიდია, ვიდრე ოდესმე.
გარდა ამისა, ფონად ახალი ძალა გამოჩნდა, რომელიც ცალკეულ ბანკებზე მნიშვნელოვნად ძლიერია.
ესენი არიან აქტივების დიდი მმართველები, რომლებსაც BlackRock-ი და Vanguard-ი უძღვებიან.
ისინი ახლა უოლ სტრიტის ყველა დიდი ბანკის, იქნება ეს ჯეი-პი მორგანი, სიტიგრუპი, ბანკ ოფ ამერიკა თუ გოლდმან
საქსი, მთავარ აქციონერთა შორის არიან და ასევე დაიმორჩილეს მსოფლიოს ყველაზე მნიშვნელოვანი ცენტრალური ბანკები.
ასე რომ, ჩვენს წინაშეა ფინანსურ სისტემაში ოდესმე ნანახ ძალაუფლების უდიდესი კონცენტრაცია.
გარდა ამისა, სილიკონის ველზე გაჩნდა ახალი ინდუსტრია — IT კომპანიები, რომლებიც ახლა
ამ აქტივების მმართველებთან გაერთიანდნენ.
BlackRock, Vanguard და Co. ასევე Alphabet-ის, Amazon-ის, Apple-ისა და Microsoft-ის მთავარი აქციონერები არიან.
აქტივების მმართველი კომპანიებისა და IT კორპორაციების ეს აბსოლუტურად გიგანტური კარტელი უფრო მეტი ძალაუფლება აქვს, ვიდრე
კაცობრიობის მთელი ისტორიის განმავლობაში არსებულ ნებისმიერ ძალას, რადგან ის აკონტროლებს არა
მხოლოდ ფულს, არამედ მსოფლიო მასშტაბით მონაცემებსაც.
თუმცა, მას ასევე აქვს ისტორიული პრობლემა.
ფინანსური ბაზრები, რომლებიც რეკორდულ მაჩვენებლებამდეა აყვანილი, მოითხოვს სულ უფრო მეტ
ფულს და სულ უფრო დაბალ საპროცენტო განაკვეთებს.
თუმცა, რადგან 2020 წელს საპროცენტო განაკვეთები ნულს მიუახლოვდა და მისი უარყოფით ნიშნულამდე დაყვანა
შეუძლებელია, ერთადერთად დარჩენილი ვარიანტი ფულის მასის შექმნაა.
მაგრამ ეს ინფლაციას იწვევს. ამის შესაზღუდად, საპროცენტო განაკვეთები უნდა გაზარდოთ.
თუმცა, ეს სესხების დაფარვას ართულებს.
და ისინი ამჟამად ყველა დროის მაქსიმუმზეა.
გარდა ამისა, მსოფლიო ამჟამად რეცესიისკენ მიექანება, ანუ ეკონომიკური პროდუქციის შემცირებისკენ.
ციფრული ფინანსური კომპლექსი, შესაბამისად, ისტორიული ჩიხის წინაშე დგას.
მაშ, რა უნდა გაკეთდეს?
ისე, ომები იწვევს იარაღის მწარმოებელი კომპანიების აქციების ფასების ზრდას, განაპირობებს ფინანსური ბაზრების აქტივობას, ზრდის
კრედიტზე მოთხოვნას მშვიდობიანი ეკონომიკიდან საომარზე გადასვლის გამო და განადგურების შემდეგ
რეკონსტრუქციის მეშვეობით უამრავ სამუშაო ადგილს ქმნის.
ომები ძლიერი ეკონომიკური მამოძრავებელი ძალაა.
ომები ასევე დღის წესრიგში არსებული რეალური პრობლემებისგან ყურადღების გადასატანად შესანიშნავი საშუალებაა.
მტრის სტერეოტიპების შექმნით, ძალიან ადვილია მოსახლეობის უმრავლესობის შეცდომაში შეყვანა.
თუ მიმდინარე ვითარებას ობიექტურად შევხედავთ, უნდა დავასკვნათ, რომ ყველაფერზე, რასაც ომები მოაქვს, ამჟამად მაღალი მოთხოვნაა.
ამიტომ, ამ სიტუაციაში მმართველი ძალებისთვის რა შეიძლება იყოს უფრო აშკარა, ვიდრე დაეყრდნონ ომს და ან გააჩაღონ არსებული კონფლიქტების
კერები, როგორც ეს უკვე მოხდა უკრაინაში, ან, როგორც ტაივანში ან ახლო აღმოსავლეთში, მიეცათ მათთვის მუდმივად
ნელა წამოდუღების საშუალება, რათა საჭიროების შემთხვევაში ასევე შეეძლოთ მათი გაჩაღება.
თუ პირველმა და მეორე მსოფლიო ომებმა რამე გვასწავლეს, ეს სწორედ ეს არის.
გადამწყვეტი პოლიტიკოსები არ არიან.
ამ დღეებში შოლცის, მაკრონის, ბაიდენის, პუტინისა თუ სი ძინპინისკენ ყურება აზრს მოკლებულია.
მათი ფუნქციაა, ყურადღება გადაგვიტანონ, გზას აგვიცდინონ და ამგვარად, გზა გაუკვალონ სხვა ძალის დღის წესრიგს.
თუ გვინდა ვიცოდეთ, რა გვემუქრება, მაშინ ეს სხვა ძალა უნდა დავინახოთ უკანა პლანზე.
და შემდეგ ვაცნობიერებთ, რომ მესამე მსოფლიო ომის ყველა პირობა ამჟამად არსებობს.
და უკრაინაში პოლიტიკა უკვე აჩვენებს, რომ ის კიდევ ერთხელ არ ერიდება კულისებს მიღმა არსებული დღის წესრიგის
წინაშე დაქვემდებარებას და ადამიანების სიკვდილისკენ გაგზავნას.
არცერთი ეს არ არის ოპტიმისტური სურათი, მაგრამ უნდა გვახსოვდეს, რომ ადამიანთა უმრავლესობა ამას მხოლოდ იმიტომ უშვებს, რომ
არ ესმის საკითხის ფონისა და ენდობა პოლიტიკოსებსა და მედიას.
თუმცა, ეს ნდობა ბოლო ორი-ნახევარი წლის განმავლობაში უკვე სერიოზულად შეირყა და მომდევნო
კვირებსა და თვეებში კიდევ უფრო მეტად შეირყევა.
ციფრული-ფინანსური კომპლექსი თავის უპირობო სტრატეგიას მხოლოდ ერთი მიზეზის გამო იცავს მკაცრად: იმიტომ,
რომ ძალაუფლების შესანარჩუნებლად სხვა გზა არ აქვს.
მაგრამ ეს სხვა არაფერია, თუ არა ის, რომ ჩვენ ყველას გვიხსნება ისტორიული შესაძლებლობების ფანჯარა, რომელშიც
გაბრძნობა შეიძლება ნაყოფიერ მიწაზე დაეცეს, ბევრს თვალი აუხილოს და, შესაძლოა, ისტორიული გარდატეხა მოიტანოს.
ამ ეტაპზე უნდა აღინიშნოს, რომ ოფიციალური საპატიო ცერემონიის შემდეგ, ერთი დღით გვიან, ტორგაუში შემდგომი მიტინგები გაიმართა:
ერთი მხრივ, ეს იყო გერმანიის კომუნისტური პარტიის ინიციატივა. მეორე მხრივ, ადგილობრივმა საშუალო კლასის ინიციატივამ მოაწყო
ყველათვის ღია, არაიდეოლოგიური, პლურალისტური და მთლიანად ერებს შორის მშვიდობასა და მეგობრობას მიძღვნილი მემორიალური ღონისძიება.
ყველა გამოსვლა და სიმღერა, რომლებიც მრავალფეროვანი წარმომავლობის მონაწილეების მიერ
შესრულდა, უპირობო სურვილს გამოხატავდა მშვიდობისადმი.
სრული სტატიების ნახვა შეგიძლიათ apolut-ზე, einschenkt.tv-სა და nuoflix-ზე.
აი რამდენიმე შთაბეჭდილება:
: "ნებისმიერ შემთხვევაში, მნიშვნელოვანია, რომ გზავნილი ადგილობრივი დონიდან წამოვიდეს და აჩვენოს, რომ ჩვენ მშვიდობის მომხრე ვართ."
ტორგაუდან 35 კილომეტრში, არც ისე შორს, მდებარეობს ჰოლცდორფის ავიაბაზა, სადაც მომდევნო ხუთი წლის განმავლობაში ეს "Arrow
3"-ის საჰაერო თავდაცვის სარაკეტო სისტემა უნდა დამონტაჟდეს.
და მე ვიტყოდი, რომ იარაღის მიწოდება მშვიდობას არ მოიტანს.
ასე იყო 50 წლის წინ, ასეა დღეს და ასე იქნება 100 წლის შემდეგაც.
სწორედ ამიტომ ვარ წინააღმდეგი ნებისმიერი იარაღის მიწოდების, მიუხედავად იმისა, რომ მედია ამჟამად ნამდვილ
ცილისწამების კამპანიას აწარმოებს, რომელიც, ჩემი აზრით, ხალხს არასწორი მიმართულებით მიჰყავს.
როდესაც ვხედავ, რომ Rheinmetall-ის აქციების ფასი იზრდება, ეს, ასე ვთქვათ, თავს მაქნევინებს და გაოგნებულად მაგრძნობინებს თავს.
"მაგრამ ვერ ვხვდები, რატომ, როდესაც თავდაცვის მინისტრი ამბობს, რომ ომისთვის უნდა
მოვემზადოთ, ამ ნაცისტურ ენას შემდეგ ნებას რთავენ."
იქნებ ვინმემ ამიხსნას ეს.
და ვვარაუდობ, რომ მას არ აქვს მხედველობაში თავდაცვა ან თავიდან აცილება, რადგან სხვა შემთხვევაში, ამას პირდაპირ იტყოდა.
ძვირფასო ხალხო, გადახედეთ უკრაინას და ნახეთ, როგორი მემარჯვენე სექტორია იქ.
ისინი ყველა უკრაინელები არ არიან, მაგრამ სწორედ ისინი იღებენ გადაწყვეტილებებს!
და მათ ომი დაიწყეს არა 2022 წელს, არამედ 2014 წელს, ამერიკელებთან ერთად, როგორც აქ უკვე სწორად აღინიშნა.
ასე კიდევ ვინ ამბობს?
მხოლოდ ჩვენ ვამბობთ ამას?
მხოლოდ სამშვიდობო მოძრაობა ამბობს ამას?
არა. ნატოს გენერალურმა მდივანმა სტოლტენბერგმა თქვა, რომ ომი რუსებმა კი არ დაიწყეს, არამედ უკრაინელებმა 2014 წელს.
ეს სამწუხარო სიმართლეა. ჩვენ მას უნდა შევეჭიდოთ, რადგან მხოლოდ მაშინ, როდესაც ვიცით, რა
იყო მიზეზი, მისი მოგვარება შესაძლებელი იქნება.
"რატომ ეს ტყუილები? ძალიან მარტივია, რადგან ომები ტყუილების გარეშე არასდროს ყოფილა."
"რადგან გერმანიაში არავინ, არავინ, მხარს არ დაუჭერდა ამ პოლიტიკას, რომელსაც ამჟამად ფედერალური მთავრობა
ატარებს, თუ მათ ნამდვილად ესმოდეთ სიტუაცია უკრაინაში."
არავინ!
არავინ, გარდა, შესაძლოა, "რაინმეტალის" ერთი-ორი მთავარი აქციონერისა ან მათი პოლიტიკური ლობისტებისა
ბუნდესტაგში, რომლებიც, შესაძლოა, თავიანთ აზრზე მაინც დარჩნენ, მაგრამ ეს ჩვენთვის ხელს არ უნდა გვიშლიდეს.
და ხალხი რეალურად არ არის ინფორმირებული ბლექროკის წარმომადგენლების მიერ განხორციელებული ამ ომის დაწყების მუქარის
შედეგების შესახებ, რომელთა აქციონერებიც, რა თქმა უნდა, უზარმაზარ მოგებას მიიღებენ, თუ ტაურუსი
ჩაებარება და შემდეგ გერმანია სამიზნედ გამოცხადდება.
ომი ყოველთვის დიდი ბიზნესია, ჯერ იარაღის გაყიდვებით, შემდეგ კი რეკონსტრუქციით, მაგრამ სწორედ აქ უნდა ჩავერიოთ.
ეს მხოლოდ მაშინ მოხდება, თუ გავაცნობიერებთ, რომ ეს წაქეზება, ომისკენ სწრაფვა, რომელიც მასებში ყოველთვის
მედიის საშუალებით ხორციელდება, საბოლოოდ ჩიხში მიგვიყვანს.
"გერმანიაში მილიონობით ადამიანს სჭირდება დრო, რომ გააცნობიეროს, რომ თითოეული ინდივიდი საჭიროა.
ამჟამად ყოველი ხმა ითვლება!
ჩემთვის ყველაზე მნიშვნელოვანია, რომ გერმანელებმა თავი აიღონ, გამოფხიზლდნენ და
გააცნობიერონ, რომ ომის დროს გამარჯვებულები არ არიან.
არავინ შეძლებს გაქცევას. არავინ შეძლებს საკმარისად სწრაფად უსაფრთხო ადგილას მოხვედრას, რომ თქვას: "ჩემთვის სულერთია".
და რაც მთავარია, რაც ხალხმა ნამდვილად უნდა გააკეთოს: შეწყვიტეთ ამ ომის რიტორიკის მოსმენა!
და მე ვეტყოდი ყველა თავდაცვის მინისტრს, ყველა პოლიტიკოსს, რომელიც ომის მომხრეა: ჯერ თქვენი შვილები გაგზავნეთ
ფრონტზე და მერე ვნახოთ, რადგან, რა თქმა უნდა, მათ ეს არ სურთ.
ომი არავის სჭირდება!
2025 წელს მრავალი შესაძლებლობა იქნება მშვიდობის დასამყარებლად დიალოგის გზით, მსოფლიოში ყველაზე მძლავრი იარაღის
მეშვეობით, რომელსაც კომუნიკაცია ჰქვია და რომელიც, ჩემი აზრით, ბევრად უფრო იშვიათად გამოიყენება.
"ეს 2014 წელს იყო, როდესაც ინტერნეტის წყალობით ვნახე, რა შეიძლება დაემართოს ხალხს — ბოლოს და ბოლოს, რუსები და
უკრაინელები ერთი ხალხი ვართ — რომ მათ შეიძლება არასურვილის მიუხედავად ომში აღმოჩნდნენ ჩათრეულნი.
ჩემი ცოლი უკრაინიდანაა, ხარკოვიდან. და მე ზუსტად ვიცი, რომ არცერთ უკრაინელს, ბოლომდე, ანუ 2022 წლამდე, არ სჯეროდა, რომ უკრაინასა და
რუსეთს შორის ომი იქნებოდა. ყველა მოვლენის მიუხედავად, რიგითი ხალხი ამაზე არც კი ფიქრობდა, გარდა
უკიდურესი ნაცისტებისა, რომლებსაც ჩვენი მედია უგულებელყოფს.
ისინი ახლა ბრანდენბურგში, ასოუს ციხესიმაგრეში იმყოფებიან და ხალხს იღებენ. BILD იქ არის, მაგრამ არ ამბობენ, ვინ არიან.
ალტერნატიული მედია მნიშვნელოვანია, რადგან ისინი არ არიან ალტერნატიული მედია.
ჩვენ მედია ვართ; ჩვენ ვაკეთებთ იმ მედია-საქმეს, რასაც ჩვეულებრივმა მედიამ უნდა აკეთოს.
და სწორედ ამიტომ ვართ ჩვენ აქ და ვაკეთებთ ამ საქმეს, მიუხედავად იმისა, რომ უმეტესობას ამით საარსებო წყაროს შოვნა არ შეგვიძლია.
"მაშინაც კი, თუ ახლა რევოლუცია ან რაიმე მსგავსი არ იქნება, ჩვენ ბერლინისკენ არ ვიმარშირებთ, ქუჩებს არ
ავაყირავებთ და ამ ყველაფერს არ გავაკეთებთ. ეს ახლა არ მოხდება."
მე ასე მგონია. საქმეში ქვიშა, მოდით ასე ვუწოდოთ, ბევრად უფრო ეფექტურია, ვიდრე შეიძლება მოგეჩვენოთ.
ეს კიდევ ერთი პროპაგანდისტული ამბავია, რომელიც თავს ისე პატარად და უძლურად გაგრძნობინებს.
ზოგჯერ დამთრგუნველია. ბოლოს და ბოლოს, არ მგონია, რომ ასე პატარები და უძლურები ვართ.
და ჩვენ ასევე ვხედავთ, როგორ გვიგნორებენ, გვიპირისპირდებიან, გვეღიმებიან და ასე შემდეგ და ასე შემდეგ...
და როგორ გვიბრძვიან, მაგალითად, YouTube-ზე, როგორც ალტერნატიულ მედიას, ან როგორ უგულებელყოფენ ასეთ
მოვლენებს, თუნდაც დიდებს, თუნდაც მნიშვნელოვანებს.
და ეს აჩვენებს, რომ მას, ცხადია, აქვს ეფექტი; მას უბრალოდ აქვს ეფექტი.
და ესეც არის მიზეზი, თუ რატომ ვარ მე იქ და რატომ არიან სხვებიც იქ.
სინამდვილეში, ყველამ იცის, რომ მას ეფექტი აქვს.
ძვირფასო მაყურებლებო, ამის შესაჯამებლად საუკეთესო საშუალებაა შემდეგი სიტყვები.
"ყველა ხმა ახლა ითვლება!"
"ჩვენ მედია ვართ,
ჩვენ ვაკეთებთ იმ მედია სამუშაოს, რასაც ჩვეულებრივი მედიასაშუალებები უნდა აკეთებდნენ.
"ჩვენ ვხედავთ, როგორ გვიგნორებენ ან გვიპირისპირდებიან...
და ეს აჩვენებს, რომ, როგორც ჩანს, მას მაინც აქვს ეფექტი.
უბრალოდ ეფექტია." და დასამატებლად მხოლოდ ეს რჩება: ჩვენ არ გვჭირდება ომისთვის გამზადება,
როგორც ამას მეინსტრიმული მედია გვარწმუნებს,
ჩვენ მშვიდობის უნარი უნდა შევიძინოთ.
გთხოვთ, დაამყაროთ კავშირები და გაერთიანდით თანამოაზრეებთან.
რადგან მხოლოდ ერთად შეიძლება ნამდვილი ომისშემშლელების შეჩერება!
შემოგვიერთდით მოქმედებაში და გააზიარეთ ეს პროგრამა სოციალურ ქსელებში!