Të premten, më 25 prill 2025, shumë politikanë u takuan në Torgau në mes të vëmendjes së konsiderueshme të mediave.
Zyrtarët përkujtuan takimin e trupave amerikane dhe sovjetike në Elbë në vitin 1945.
Ushtarët nga të dyja palët aty në vitin 1945 i dhanë dorën njëri-tjetrit. Fundi i luftës ishte i afërt.
Sot, "Dorekëmbja e Torgaut" është një simbol shprese për paqe.
Ishte mbulim i konsiderueshëm mediatik për përvjetorin e 80-të në Ditën e Elbës.
Lajmi i përditshëm raportoi sa vijon:
"Në Torgau, e ashtuquajtura 'Dita e Elbës' u festua të premten me një ngjarje përkujtimore Ambasadori rus gjithashtu njoftoi
pjesëmarrjen e tij në ceremoninë përkujtimore pa qenë i ftuar shprehimisht. Ministria e Jashtme kishte rekomanduar përjashtimin
e përfaqësuesve rusë duke pasur parasysh luftën kundër Ukrainës." Në fjalimin e tij në Torgau, Kryeministri Kretschmer
iu drejtua ambasadorit rus lidhur me luftën në Ukrainë.
Ishte Rusia ajo që nisi një luftë kundër Ukrainës në shkelje të së drejtës ndërkombëtare. Jo në vitin 2021, por që në vitin 2014.
Dhe i takon Rusisë, dhe vetëm Rusisë, të përfundojë këtë luftë.
SHBA-ja kishte anuluar pjesëmarrjen e saj në ngjarjen përkujtimore paraprakisht:
"Konsullata e SHBA-së në Leipzig nuk mund të marrë pjesë në ceremoni këtë vit," shpjegoi
një zëdhënëse e Ambasadës së SHBA-së në Berlin.
Sächsische Zeitung, ntv, t-online, Welt dhe media të tjera gjithashtu morën pjesë në lojëra fajësimi njëanshme
dhe drejtuan debatin drejt pjesëmarrësve të padëshiruar, si rokerët e klubit rus të motocikletave Nachtwölfe.
Një hetim më i thellë i shkaqeve të luftës kërkohet kot.
Megjithatë, për të arritur një paqe të qëndrueshme, është e rëndësishme t'i kuptojmë këto saktë, në mënyrë që të
mos bjerim përsëri në kurthin e propagandës dhe, në fund, të mos përfundojmë në një gjakderdhje të gjerë.
Në kohë kur Forcat e Armatosura Britanike po zhvillojnë fushata masive rekrutimi në shkolla stereotipet e armikut po ushqehen
miliarda janë çliruar për riarmatim ekonomia e paqes tani po konvertohet në një ekonomi lufte dërgesat gjermane të armëve në
Ukrainë po diskutohen me zë të lartë dhe riintroduktimi i shërbimit ushtarak të detyrueshëm duket brenda mundësisë.
është thelbësore të njihen shkaqet e vërteta të luftës.
Ka zëra të mirë-bazuar që zbulojnë shkaqet e vërteta të luftës.
Ernst Wolff, për shembull, tashmë foli qartë për këtë çështje dy vjet më parë.
Analizat e tij janë më të rëndësishme sot se kurrë. Dëgjo vetë:
"Është fundi i korrikut 2022 dhe bota po përjeton trazira të mëdha.
Pasojat janë kaq të mëdha saqë njeriu duhet t'i pyesë vetes: a po përjetojmë ndoshta jo vetëm Rinisjen e
Madhe, por edhe fillimin e Luftës së Tretë Botërore?
Le të hedhim një vështrim dy luftërave të tjera botërore për të sqaruar pyetjen.
Lufta e Parë Botërore nga viti 1914 deri në 1918 ishte një luftë për të zëvendësuar Mbretërinë e Madhe si fuqinë
kryesore botërore dhe për të marrë nën kontroll kolonitë e saj, të cilat ishin të pasura me lëndë të para.
Kandidatët për trashëgimi ishin Perandoria Gjermane dhe Shtetet e Bashkuara, të cilat të dyja kishin
përjetuar një rritje të jashtëzakonshme ekonomike në gjysmën e dytë të shekullit të 19-të.
Humbësi më i madh në fund të Luftës së Parë Botërore ishte Perandoria Gjermane, e cila u detyrua të paguante
reparacione të larta, kryesisht për Britaninë e Madhe, Francën dhe Italinë, në Traktatin e Versajës në vitin 1919.
Megjithatë, fituesit e mëdhenj nuk ishin Shtetet e Bashkuara si komb, por bankat kryesore në Wall Street.
Ata fillimisht financuan luftën duke dhënë hua palëve të ndryshme në luftë.
Kur Gjermania ishte në prag të fitores së luftës, ata shantazhuan qeverinë në Uashington, e cila kishte qëndruar jashtë
luftës për tre vjet, në vitin 1917, dhe e detyruan të ndërhynte.
Në këtë mënyrë, ata rikuperuan paratë e tyre plus interesin përmes pagesave të
reparacioneve nga qeveritë në Londër, Paris dhe Romë.
Prandaj duhet të theksohet se gjatë katër viteve në të cilat 16 milionë njerëz humbën jetën, ishin bankat e mëdha të
Wall Street-it që financuan luftën prapa skenave, e shtynë përpara dhe në fund përfituan më së shumti prej saj.
Nuk ishte ndryshe në Luftën e Dytë Botërore. Ajo gjithmonë na paraqitet si një luftë midis demokracisë dhe fashizmit.
Megjithatë, kjo nuk është e vërtetë.
Socialistët Kombëtarë kurrë nuk do të kishin ardhur në pushtet pa politikën monetare të Wall Street-it.
Ishin bankat kryesore amerikane që mundësuan bum-in e konsumit të viteve 1920 përmes huadhënieve masive
dhe sollën përfundimin e tij me krizën e vitit 1929.
Papunësia masive, e cila hapi rrugën për ngritjen e NSDAP-së, ishte kryesisht pasojë e këtij krisi.
Gjatë luftës, bankat amerikane sërish vepruan si nxitës të luftës prapa skenave duke
ofruar mbështetje financiare të gjitha palëve.
Në fund, ata madje u shpërblyen bujarisht për këtë.
Pas kësaj, kur 66 milionë njerëz humbën jetën, politikanët hartuan për ta një sistem të ri financiar global në Bretton
Woods në vitin 1944, i cili u mundësoi atyre të depërtonin financiarisht në çdo cep të globit në vitet që pasuan.
Janë kaluar tre çerek shekulli, gjatë të cilave së pari përjetuam bum-in pasluftës dhe më pas çregullimin e sistemit financiar.
Rezultati i të dy proceseve është se fuqia e Wall Street-it sot është më e madhe se kurrë më parë.
Për më tepër, në sfond ka dalë një forcë e re që është ndjeshëm më e fortë se bankat individuale.
Këta janë menaxherët e mëdhenj të aseteve, të udhëhequr nga BlackRock dhe Vanguard.
Tani ata janë ndër aksionarët kryesorë të të gjitha bankave të mëdha të Wall Street-it, qoftë JP Morgan, Citigroup,
Bank of America apo Goldman Sachs, dhe gjithashtu kanë vënë nën kontroll bankat qendrore më të rëndësishme të botës.
Pra, po përballemi me përqendrimin më të madh të pushtetit që është parë ndonjëherë në sistemin financiar.
Për më tepër, në Silicon Valley ka lindur një industri e re në formën e kompanive të teknologjisë së informacionit,
e cila tani është bashkuar me këta menaxherë të aseteve.
BlackRock, Vanguard dhe Co. janë gjithashtu aksionerët kryesorë të Alphabet, Amazon, Apple dhe Microsoft.
Ky kartel absolutisht gjigant i menaxherëve të aseteve dhe korporatave të teknologjisë së informacionit ka më shumë fuqi
se çdo forcë në të gjithë historinë e njerëzimit, sepse ai kontrollon jo vetëm paratë, por edhe të dhënat në mbarë botën.
Megjithatë, ajo gjithashtu ka një problem historik.
Tregjet financiare, të shtyra në nivele rekord, kërkojnë gjithnjë e më shumë para dhe norma interesi gjithnjë e më të ulëta.
Megjithatë, që kur normat e interesit arritën në zero në vitin 2020 dhe nuk mund të ulen më poshtë
zeros, e vetmja mundësi e mbetur është krijimi i parave.
Por kjo çon në inflacion. Për ta kufizuar atë, duhet të rrisësh normat e interesit.
Megjithatë, kjo e bën të vështirë shlyerjen e kredive.
Dhe aktualisht janë në nivelin më të lartë të të gjitha kohërave.
Për më tepër, bota aktualisht po zhytet në recesion, domethënë një tkurrje të prodhimit ekonomik.
Kompleksi financiar digjital është prandaj në një ngushticë historike.
Pra, çfarë duhet të bëjmë?
Epo, luftërat bëjnë që çmimet e aksioneve të kompanive të armëve të rriten, nxisin tregjet financiare, rrisin kërkesën për kredi
për shkak të kalimit nga ekonomia e kohës së paqes në ekonominë e kohës së luftës, dhe krijojnë një
mori vendesh pune pas shkatërrimit përmes rindërtimit.
Luftrat janë një nxitës i fuqishëm ekonomik.
Luftërat janë gjithashtu një mënyrë e shkëlqyer për të tërhequr vëmendjen nga problemet e vërteta të ditës.
Duke krijuar stereotipe për armiqtë, është shumë e lehtë të mashtrosh shumicën e popullsisë.
Nëse dikush e sheh situatën aktuale në mënyrë objektive, duhet të përfundojë se gjithçka që
sjellin luftërat aktualisht ka shumë kërkesë.
Çfarë mund të jetë më e qartë për ata që janë në pushtet në këtë situatë sesa të mbështeten te lufta dhe ose të ndezin vatrat
ekzistuese të konfliktit, siç ka ndodhur tashmë në Ukrainë, ose, si në Tajvan apo në Lindjen e Mesme, t'i
lënë të ziejnë vazhdimisht në mënyrë që të mund t'i ndezin sërish kur të jetë e nevojshme.
Nëse Luftrat e Parë dhe të Dytë Botërore na kanë mësuar diçka, është kjo.
Nuk janë politikanët ata që vendosin.
Këto ditë, nuk ka kuptim të shikohet te Scholz, Macron, Biden, Putin apo Xi Jinping.
Funksioni i tyre është të na shpërqendrojë të gjithëve, të na çojë në rrugë të gabuar dhe kështu
të hapë rrugën për agjendën e një force tjetër.
Nëse duam të dimë se çfarë na kërcënon, duhet të shikojmë këtë forcë tjetër në sfond.
Dhe pastaj kuptojmë se të gjitha kushtet për një Luftë të Tretë Botërore janë aktualisht në vend.
Dhe politika tashmë po tregon në Ukrainë se sërish nuk ka asnjë hezitim t'i nënshtrohet agjendës
prapaskenave dhe t'i dërgojë njerëzit drejt vdekjes.
Asgjë nga kjo nuk paraqet një pamje rozë, por duhet gjithmonë të kujtojmë se shumica e njerëzve e lejojnë
këtë të ndodhë vetëm sepse nuk e kuptojnë sfondin dhe i besojnë politikanëve dhe mediave.
Megjithatë, ky besim tashmë është tronditur rëndë gjatë dy viteve e gjysmë të fundit dhe do të
tronditet edhe më shumë në javët dhe muajt që vijnë.
Kompleksi digjital-financiar po qëndron me rigorozitet në strategjinë e tij të pamëshirshme për një arsye të vetme:
sepse nuk ka asnjë mënyrë tjetër për të ruajtur fuqinë e tij.
Por kjo nuk do të thotë asgjë tjetër veçse se po hapet një dritare historike mundësie për të gjithë ne, në të cilën
ndriçimi mund të bjerë në tokë të pjellorë, t'u hapë sytë shumë njerëzve dhe kështu ndoshta të sjellë një kthesë historike.
Në këtë pikë, duhet përmendur se tubime të mëtejshme u mbajtën në Torgau një ditë pas ceremonisë zyrtare përkujtimore:
Nga njëra anë, ajo e Partisë Komuniste Gjermane. Nga ana tjetër, një iniciativë lokale e klasës së mesme organizoi një përkujtim
që ishte i hapur për të gjithë, jo ideologjik por pluralistik, dhe tërësisht i përkushtuar paqes dhe miqësisë midis kombeve.
Të gjitha fjalimet dhe këngët shprehën dëshirën e pakushtëzuar për paqe mes pjesëmarrësve
nga një gamë e gjerë prej sfondesh të ndryshme.
Mund të gjeni artikujt e plotë në apolut, eingeschenkt.tv dhe nuoflix.
Ja disa përshtypje:
: "Në çdo rast, është e rëndësishme të dërgohet një sinjal nga niveli bazë dhe të tregohet se jemi në favor të paqes."
Jo larg Torgaut, 35 kilometra larg, ndodhet Baza Ajrore Holzdorf, ku ky sistem raketash kundërajrore
Arrow 3 do të instalohet gjatë pesë viteve të ardhshme.
Dhe do të thoja se furnizimi me armë nuk sjell paqe.
Kështu ishte 50 vjet më parë, kështu është edhe sot, dhe ashtu do të jetë edhe pas 100 vjetësh.
Prandaj jam kundër çdo dërgimi armësh, edhe pse mediat aktualisht po zhvillojnë, sipas mendimit tim, një
fushatë të vërtetë shpifjesh për të mashtruar njerëzit.
Kur shoh që aksionet e Rheinmetall po rriten, më bën vetëm të tund kokën, për të thënë kështu, dhe nuk e kuptoj.
"Por nuk e kuptoj pse, kur një ministër i mbrojtjes thotë se duhet të bëhemi të përgatitur
për luftë, kjo gjuhë naziste më pas lejohet."
Ndoshta dikush mund të më shpjegojë këtë.
Dhe supozoj se ai nuk nënkupton të jetë gati për t'u mbrojtur apo për t'u mbrojtur
vetë, sepse përndryshe mund ta thoshte thjesht.
"Njerëz të dashur, hidhni një sy Ukrainës dhe shihni se çfarë lloj sektori të djathtë ekziston atje."
Ata nuk janë të gjithë ukrainas, por janë ata që marrin vendimet!
Dhe ata e nisën luftën, jo në vitin 2022, por në vitin 2014, së bashku me amerikanët, siç është thënë tashmë saktë këtu.
Kush e thotë ende këtë?
A e themi vetëm ne këtë?
A është vetëm lëvizja për paqe që thotë kështu?
Jo. Sekretari i Përgjithshëm i NATO-s, Stoltenberg, tha se nuk ishin rusët ata që e nisën,
por ukrainasit e nisën luftën në vitin 2014.
Kjo është e vërteta e trishtë. Duhet ta përballojmë, sepse vetëm kur e dimë se cila ishte shkaku mund të zgjidhet ose zgjidhet.
"Pse këto gënjeshtra? Epo, fare thjesht sepse luftërat kurrë nuk janë zhvilluar pa gënjeshtra."
"Sepse askush në Gjermani, askush, nuk do të mbështeste këtë politikë që po ndiqet aktualisht nga qeveria federale, nëse ata
me të vërtetë do të kuptonin se cila është situata në Ukrainë."
Askush!
Askush, përveç ndoshta një ose dy aksionarëve kryesorë të Rheinmetall-it ose lobistëve të tyre politikë në
Bundestag, të cilët mund të vazhdojnë të qëndrojnë në mendimin e tyre, por kjo nuk duhet të na shqetësojë.
Dhe njerëzit nuk bëhen vërtet të vetëdijshëm për pasojat e kësaj trumbetimi me shabër nga përfaqësuesit e Blackrock, aksionerët
e të cilëve natyrisht do të korrin fitime të mëdha nëse Taurus dorëzohet dhe Gjermania më pas identifikohet si objektiv.
Lufta është gjithmonë një biznes i madh, së pari me shitjen e armëve dhe më pas me
rindërtimin, por pikërisht aty duhet të ndërhyjmë.
Kjo do të ndodhë vetëm nëse kuptojmë se ky nxitje, kjo nxitim drejt luftës, i cili gjithmonë kryhet me
masat përmes mediave, në fund çon në një rrugë pa dalje.
"Miliona njerëz në Gjermani kanë nevojë për kohë për të kuptuar se çdo individ është i nevojshëm."
Çdo votë ka rëndësi tani!
Gjëja më e rëndësishme për mua është që gjermanët të ngrihen, të zgjohen dhe të kuptojnë se kur ka luftë, nuk ka fitues.
Askush nuk do të mund të ikë. Askush nuk do të mund të arrijë në siguri mjaft shpejt për të thënë: "Nuk më intereson fare."
Dhe mbi të gjitha, ajo që njerëzit me të vërtetë duhet të bëjnë: të ndalojnë së dëgjuari këtë retorikë lufte!
Dhe do t'u thoja çdo ministri të mbrojtjes, çdo politikani që është në favor të luftës: dërgoni së pari
fëmijët tuaj në front, e pastaj do të shohim, sepse natyrisht ata nuk duan ta bëjnë këtë.
Askush nuk ka nevojë për luftë!
Në vitin 2025 do të ketë kaq shumë mundësi për të sjellë paqe, përmes dialogut, përmes armës më të fuqishme në botë, që e
quajmë komunikim, dhe që, sipas mendimit tim, përdoret shumë pak.
"Ishte në vitin 2014 kur pashë, falë internetit, se çfarë mund t'u ndodhë një populli — rusët dhe ukrainasit
janë një popull — që ata gjithashtu mund të përfshihen në luftëra pa dëshiruar të jenë."
Gruaja ime vjen nga Ukraina, nga Kharkivi. Dhe e di me siguri që asnjë ukrainas, deri në fund, domethënë deri në vitin 2022, nuk
besonte se do të kishte një luftë midis Ukrainës dhe Rusisë. Pavarësisht të gjitha zhvillimeve, njerëzit e
zakonshëm as që e mendonin, përveç nazistëve të ashpër, të cilët injorohen nga mediat tona.
Ata janë diku në Brandenburg, tani në Kështjellën Asow, duke rekrutuar njerëz. BILD
është aty, por ata nuk po thonë se kush janë.
Mediat alternative janë të rëndësishme sepse ato nuk janë media alternative.
Ne jemi media; ne bëjmë punën e medias që mediat normale duhet ta bëjnë.
Dhe për këtë arsye jemi këtu duke bërë këtë punë, pavarësisht se shumica prej nesh nuk mund të fitojnë jetesën prej saj.
"Edhe nëse nuk ka një revolucion apo diçka të tillë tani, ne nuk do të marshojmë drejt Berlinit dhe të tundim
rrugët e të tjera të ngjashme. Kjo nuk do të ndodhë tani."
Besoj se po. Rëra në punë, le ta quajmë rërë në punë, është shumë më efektive sesa mund të mendohet.
Kjo është një tjetër histori propagande që të bën të ndihesh kaq i vogël dhe i pafuqishëm.
Ndonjëherë mund të jetë dëshpëruese. Megjithatë, nuk mendoj se jemi kaq të vegjël dhe të pafuqishëm.
Dhe gjithashtu shohim se si na injorojnë, luftojnë kundër nesh, qeshin me ne e kështu me radhë...
Dhe si luftohemi në YouTube, për shembull, si media alternative, ose si injorohen ngjarje të tilla, edhe
nëse janë të mëdha, edhe nëse janë ngjarje kryesore.
Dhe kjo tregon se padyshim ka një efekt; thjesht ka një efekt.
Dhe kjo është gjithashtu arsyeja pse unë jam atje dhe pse të tjerët janë atje.
Në fakt, të gjithë e dinë që ka një efekt.
Të nderuar shikues, nuk ka mënyrë më të mirë për ta përmbledhur sesa me fjalët e mëposhtme.
"Çdo votë ka rëndësi tani!"
"Ne jemi media,
Ne bëjmë punën mediatike që duhet ta bënin mediat normale.
"Ne mund të shohim se si po na injorojnë ose po luftojnë kundër nesh...
Dhe kjo tregon se, në fund të fundit, ajo me të vërtetë ka një efekt.
"thjesht një efekt." Gjithçka që mbetet për t'u shtuar është kjo: ne nuk kemi nevojë të bëhemi të përgatitur për
luftë, ashtu siç do të na bënin të besonim mediat kryesore,
Ne duhet të bëhemi të aftë për paqe.
Ju lutem krijoni rrjete dhe bashkëpunoni me njerëz me mendje të ngjashme.
sepse vetëm së bashku mund të ndalen nxitësit e vërtetë të luftës!
Prandaj bashkohuni me ne në veprim dhe ndani këtë program në mediat sociale!