.
Bai, gaur Kla.TV-n Dr. Bodo Schiffmann gurekin zuzenean dago.
Ongi etorri bero-bero bat, maitea Bodo. Espero dut ez zaizula axola modu informalean
zu hitz egitea. Hemen izatea zoragarria da.
Bai, eskerrik asko gonbidapena emateagatik, maitea Mathias. Eta pozik nago berriro Kla.TV-n egoteaz.
Bodo, koronabirusaren pandemia baino lehen, Sinsheimen entzumen, sudur eta eztarri pribatuko praktikak eta bira-klinika
ospe ona zuen bat kudeatzen zenuen. Praktika ondo zihoan?
Uste dut hori esan daitekeela. Vertigoko espezializazioan aritzen ziren praktika gutxietako bat ginen, eta ez
genuen soilik ENT arloan jardun, baizik eta ikuspegi interdisziplinarra hartu genuen.
Gainera, barne-neruologiko gaixotasunak ere tratatu genituen.
Adibidez, guk geuk ebaluatu ditugu MRI irudiak gure ebaluazio-sistema erabiliz.
Unibertsitate-mailatik askoz haratago zihoan azterketa-protokolo bat genuen, eta horri esker pazienteak ia erabat
beren parte-hartzerik gabe eskaneatu ahal izan genituen.
Beraz, aurkikuntza objektiboak lortzen saiatu ginen.
Garrantzitsua da nabarmendzea niri bisita egin zidaten pazienteak mundu osoko ia leku guztietan egon zirenak eta jada aditu
ospetsuak kontsultatu zituztenak; horietako batzuk hamarkadetan zehar bertigoaz sufritu izan zirenak, eta beti
amaieran buruan besterik ez zutela, ez zitzaiela ezer gaizki zegoenik, eta abar esaten zietela.
Egiazki, ordea, diagnostiko objektiboak lehentasunez jarriz gero, kasu gehienetan kausa aurki liteke.
Barne kalitate-kontrolak genituen. Horrek esan nahi du gure pazienteei berriro idatzi geniela.
Eta esan bezala, guztiak sendatu ezin ziren kasu gisa hartzen ziren. Eta gure arrakasta-tasa %70etik askoz gorakoa izan zen.
Eta nazioarteko entzuleak genituen. Horrek esan nahi du gure pazienteek hegazkinez etorri
zirela. Apur bat gehiegizkoa dirudien arren, egia da.
Munduko bazter guztietatik etorri ziren, Japonia, Txina edo Amerika izan ala.
Tinnitusagatik Washington D.C.-tik guregana hegan etorri ziren pertsonak izan genituen, eta zuzenean bueltan hegan egin zuten.
Guregana astronautak eta kosmonautak etorri ziren. Guregana alor guztietako hainbat kirolari profesional etorri ziren.
Jakina, politikariak ere bai, baita hain deitutako estatu gaiztoetako politikariak
ere, han kargu gorakorrak izan zituztenak.
Honek esan nahi du jendea tratatu genuela egin zutenaz harago, eta saiatu ginela jakiten zer zen haiekin gaizki zegoen.
Eta unibertsitate-ospitaleen maila baino nabarmen altuagoa zen maila batean.
Hori izan zen, adibidez, arrazoietako bat, eta horregatik ematen nituen maiz hitzaldiak Alemaniako Belarri-Sudur-Eurteen
Elkartearentzat, edo Heidelberg Unibertsitatean edo antzeko ekitaldietan hitzaldi bat emateko eskatzen zidaten.
Hau ez da inolaz ere pribatuko entzumen, sudur eta eztarri espezialistarentzako ohikoa. Salbuespena da.
Eta egia esan, sintoma exotikoak guretzat sintoma arruntak ziren.
Beraz, oso gutxitan ikusten genituen posizio-bertigo bezalako zorabio-egoera ohikoekin gaixoak.
Honek vestibular schwannoma edo akustiko nerboren neuroma bezalako egoera bat eskatzen zuen, hau da, entzumenezko
nerbioaren tumore bat – ENT mediku batek normalean bost urtez behin ikusten duena, paziente neurologiko
asko baditu – eta astean hainbat kasu izaten genituen.
Eta hori bakarrik bere eskala da; benetan irudikatu egin behar duzu.
Gure pazienteei denbora asko eskaini diegu.
Horrek esan nahi du goizean guregana etorri zen pazienteak bere aurkikuntza guztiak, tratamendu-gomendioa
eta abar jasotzen zituen dosier osatu bat eraman zuela, eta ondoren guztiz alde egin zuela.
Eta geure burua laztandu eta esan genezake benetan arrakasta-tasa oso altua izan dugula, urtez urte handituz –
jakina, errutina – eta jende askori laguntzea lortu dugula.
Oso dibertigarria izan zen. Gainera, oso asebetegarria iruditu zitzaigun.
Mediku gisa, nire emazteak ere trauma-terapiaren ikuspegitik lagundu ahal izan zien pertsonei, zeren eta
bertigoa kontrol-galera baita, eta kontrol-galera da pertsona batek bizi dezakeen traumaren forma larriena.
Egiazki, depresioaren edo antzeko zerbaiten hasiera ere bada. Izan ere, norabide zein den gora edo behera jada ez dakizunean
edo etengabe ziurgabetuta sentitzen zarenean, oso azkar erortzen zara antsietate egoera batean, eta hark zurekin geratzen da.
Baina beldurra ez da kausa; benetako kausa arrazoi organikoak dira. Eta gaiaren muinera iritsi behar duzu.
Oso dibertigarria izan zen. Oso estimatuak ginen: Leading Medicine Guide-n behin eta berriro agertu ginen, egunkari batean
mediku onenen artean zerrendatu gintuzten, eta Alemaniako Who's Who-n ninduten ENT
medikurik hamar garrantzitsuenetako bat bezala.
Hau ez da harrotasunez erakustea, orain dena amaituta dagoelako; besterik gabe, adierazpen bat da azpimarratzeko
koronabirusaren pandemiaren hasieran hemen hitz egin zuena ez zela bere alorrean hasiberria, baizik eta profesional osoa.
Zehazki. Uste dut hori ziur esan dezakegula.
Baina horrek ere esan nahi du, ondo ulertzen badut, zure alorrean nolabaiteko autoritate gisa ere hartzen zintuztela.
Munduko hainbat lekutatik etorritako jendea zu ikustera etorri zenean, hedabideek orduan
zure berri eman zuten? Elkarrizketarik izan zen?
Orain aipatu duzu mediku aldizkaria. Baina horrek esan nahi du zure inguruan ez dagoela inolako txosten negatiborik.
Funtsean, zure iritzia emateko aukera ematen dizute edo zure aurka txostenak egiten dituzte, ezta?
Bai, beraz, bai telebista, non zenbait erreportaje izan zenituen, zure praktikara etorri eta grabazioak
egin zituztenak, edo aldizkarietako elkarrizketak.
Aldizkarietan maiz agertzen ginen. Eta azkenean, Apotheken-Umschau aldizkarirako bertigo aditua ere
bihurtu nintzen, jaso daitekeen gorazarre handiena.
Apotheken-Umschau da zirkulazio handiena duen inprimatutako hedabidea, merkatuan
dagoen beste edozein baino nabarmen handiagoa.
Eta mediku praktikatzaile gisa, oinarrizkoan irakasle guztiak baztertu nituen eta, azkenean,
Apotheken-Umschau aldizkariaren aditua bihurtu nintzen.
Eta nire indarrak agortuta nengoenez, egunkarientzat idatzitako artikuluak dpa, Reuters, AP eta abarrek ere
argitaratu zituzten, izan ere, nazioartean, hedabideetan barne, izen ona lortu bainuen.
Eta hori ere oso bitxia zen pandemiaren hasieran, izan ere, hori funtzionatzeko ere profesionalak kontratatu behar baitira.
Beraz, publizitate-agentzia bat eta prentsa-agentzia bat nituen; haiekin lan egiten nuen, niretzat lan egiten zuten, nik
ordaintzen nien, eta, gainera, nire kokapena ziurtatzen zuten.
Eta gero, hasieran, elkarrizketa-saioetan agertzen saiatu nintzen.
Nire prentsa agentziak esan zuen: "Ah, hobe ez duzu hori egitea, bestela solasaldi-saioetan eserita bukatuko duzu."
Nik esan nuelako: "Entzun, esan iezaiezu ENT mediku ospetsu bat dela eta iritzi desberdina duela."
Eta, gainera, banaketa-zerrenda bat dago, prentsa-banaketa-zerrenda bat, talk showetarako ere badagoena.
Eta gero diru pixka bat ordaintzen duzu eta ondoren dena banatzen da.
Eta orduan dakite hemen norbait dagoela bere iritzia adierazi nahi duena.
Eta normalean, nire praktikak lau astez itxi ahal izango nituzkeen, prentsa agentziak ere hala adostuta, eta talk
show batetik bestera Karl Lauterbach bezalaxe joan nintekeen.
Baina ez zen iritsi. Ez zen istorio bakar bat ere. Denbora batez martxan egon ondoren ere gauza bera zen.
2020ko martxoaren 14an hasi nintzen bideoak egiten eta horretarako lehenetariko bat izan nintzen.
Zentsuratu ninduten arte, YouTuben oso presentzia handia nuen.
Eta gero hainbat pertsonak idatzi zuten, adibidez Lanz-era, esanez: "Hona hemen ENT mediku bat, mesedez gonbidatu saioan."
Eta mezu elektroniko bidez jaso nituen gutunak. Beti baztertu zituzten.
Esan da Lanz jaunak bere gonbidatuak berak gonbidatzen dituela eta hori ez dela aurreikusita.
Eta, gainera – RBB-tik jaso nuen informazioaren arabera – oso goiztiar, 2020ko martxoan, isilpeko akordio
bat egon zen, Koronari buruzko erreportajeak ez zirela erlatibizatuko adierazten zuena.
Hori izan zen RBBko zuzendaritzaren agindua kazetariei, eta bete egin behar izan zuten, bestela dimisioa eman beharko zuten.
Bai. Orain, ikusleei laburki laburbilduz esango nuke Koronara arte zure alorrean gizona besterik ez zinela, hori ziurra da.
Denok kexatzen gara Alemanian langile kualifikatuen eskasiaz, baina hemen izan genuen bere alorreko aditua, esateko
moduan, mundu osoko jendea laguntza jasotzera etortzen baitzen.
Esan dezagun hori besterik ez. Zer gertatu zen?
Uste dut orain hori ulertzea oso garrantzitsua litzatekeela. Noiz erori zen guztia?
Hasieratik kondenatuta zegoen, izan ere, hasieran bertan nire asmoa benetan jendea beldurrik gabe uztea zen.
Beraz, hotzerien aditu gisa, OAS-etik zenbaki bat daukat... .
Zer zen hori, barkatu, Koronaren hasieran, orain esan nahi duzu?
Bai, 2020ko martxoaren 14a. Esan nuen bezala, lehen bideoa.
Eta lehen bideoa "Ez panikatu" izena zuen, eta jendeari saiatu nintzen esaten hotzeri baten antzeko
gaixotasuna dela, adibidez gripearekin alderagarria.
Eta kopuruak begiratu nituen: Wuhanen normalean zenbat pertsona hiltzen diren, Bergamon zenbat hil diren eta abar, abar.
Beraz, iturri garrantzitsu guztiak aztertu ondoren, ondorioztatu nuen nire lehen bideoaren
amaieran esan nuela: "Uste dut denok hilko garela."
Baina koronabirusari ez, uste dut hori oso litekeena ez dela.
Eta, egia esan, hori izan zen oro har adostutakoa, izan ere, ENT medikua izateaz gain, larrialdietako
medikua, anbulantzia-zerbitzuko langilea eta anbulantzia-zerbitzuko paramedikoa ere banaiz.
Hori izan zen medikuntzara lehenik eta behin eraman ninduna. Eta arau urreztar bat dago, eta hori besterik ez da: "Ez panikatu".
Kaltetu ugari eragiten dituen istripu batera iristen zarenean, ezin duzu esan: 'Lagundu, denok hilko zarete'.
Nahiz eta jakin ezin dituzula guztiak kudeatu, kalean zure ardurapean daudenei egoera
kontrolpean duzula sentiarazi behar diezu.
Eta ezin nuen ulertu gobernuak, prentsak eta beste batzuek... Prentsari bere erantzukizuna oso goiztiarretik gogorarazi nion,
baita nire bideoetan ere, nire bideoak nabaritu zituztelako.
Eta gero esan nuen, lagunok, erantzukizuna duzuela.
Eta jendea panikara bultzatzen baduzu, ia edozein eztula izateagatik arnasgailu batean jarri behar dutela sinestaraziz,
orduan benetan ez da nahikoa intentsibo-zaintzarako ohe egongo.
Beraz, nire balorazioan oker nengoen kasuan, nahi nuen jendea lasai egon zedin eta gauzak handiegitan
hartu ez zitzaten, ospitaleek ez zezaten gainezka egin eta jendeak ez zezaten panikatu.
Jendeak behin eta berriro hori egiaztatzen dit.
Jendea irudi hauek ikusita beldurtuta zegoen, telebistan amaigabe errepikatuta erakusten zituztelako.
Eta hori, egiaz, nire asmoa zen. Eta berehala boikotatu eta sabota egin zuten.
Tokiko egunkarietako jendea ere, beti harreman ona izan nuena.
Esan nahi dudana da Sinsheimen tokiko izarra nintzela. Futboleko partidak izan ala beste
edozein ekitaldi, nonahi gonbidatzen ninduten.
Hura... VIP bat zinen. Eta gero alkatea etorri zen eta beste sari bat edo antzeko zerbait jaso zenuenean argazki bat
atera zizun – nire besserleben.tv webgunean aurki dezakezu.
Beraz, ondo pasatu nuen eta alkatea argazkian sartu nuen, nola zen lehenago erakusteko.
Eta bat-batean, batetik bestera, baztertuta geratzen zara.
Beraz, zuri aditu nagusiatzat jotzen zintuzten pertsona guztiek bat-batean telebista gehiago sinesten dute beren bizitzak fidatu
zizkieten medikuari baino, ni ere kirurgialaria nintzelako.
Norbaitek ebakuntza egiten dizunean, zure bizitza edo baita zure seme-alaben bizitza ere
haien esku uzten duzu. Eta hori oso bitxia zen.
Bai, hala uste dut. Eta orain garai hartara begiratuta, esan dezagun, kausa ona zenuela.
Mediku gisa, egin beharko zenukeen bezala, jendea ohartarazi nahi zenuen, haiei jakinarazi nahi zenuen.
Atzera begiratuta, uste al duzu beldurraren zabalkundea asmozko zerbait izan zen, edo dena kasualitate
hutsa zen, aditu batzuek zabaldutako desinformazioa?
Hasieran ez zen benetan asmoa, eta gero une bat etorri zen, eta bat-batean hori aldatu zen.
Ikusi zitekeen Anthony Fauci Ameriketan eta Alemanian Christian Drosten eta Lothar Wieler-ekin gertatu zena: hasieran egoera
gutxietsi zuten eta esan zuten ez zela hain txarra, hotz bat besterik ez zela,
koronabirusak aspalditik zeudela, bla, bla, bla.
Eta ondoren, bat-batean, egun batetik bestera, nolabaiteko talde-agindu bat eman behar izan zuten,
zeren eta egoera guztiz aldatu baitzen mundu osoan.
Guztia oso bitxia izan zen, egoeran ezer ere ez zelako benetan aldatu. Alderantziz, gero eta datu hobeak genituen, esaterako
Ioannidis profesorearenak; epidemiologo mundu mailako ospetsua baita, edo, hobeto esanda, epidemiologo par
excellence, eta hark ere esan zuen: "Kontuz, jendea, gaixotasun hau gripearekin parekagarria da."
Jainko onak, edo norbaitek, ikertu ahal ziren osorik eta autonomoak ziren koloniak ere eman zizkigun.
Heinsberg izan, Diamond Princess izan, bi hegazkin-ontzi izan, kartzela izan.
Beraz, zenbait lekutan zehazki ikus zitekeen heriotza-tasa zenbatekoa zen eta zenbaterainoko arriskutsua zen.
Eta hasieratik jakin genuen datuek ez zutela mehatxurik suposatzen.
Eta egia esan, esan behar da guztia asmoz egina zela, izan ere, jarraitu egin zelako.
Irudi faltsuak ere nahita erabili ziren, FAZek berriki onartu zuenez.
Denek gogoratzen dituzte Bergamoko hilkutxak biltzen zituzten kamioiak.
Aurten lehen aldiz agertu zen FAZ-en, Frankfurter Allgemeine Zeitung-en, antzezlan osatu bat, eta hark ere
esan zuen bai, baina hamar kamioi horietako bakoitzean hilkutxa bat besterik ez zegoela. Bat?
Bai, eta erraz kendu zuten, krematorioik ez zutelako.
Estatuak xedatu zuen gorputz horiek ez zirela autopsia egin behar.
Hori beste gauza bat zen, eta neure buruari esan nion: "Pixka bat itxaron, medikuntzaren lorpen handienetako
bat izan zen gorpuak aztertzeko baimena izatea." Eta hori denbora luzez horrela izan zen.
Esaten dut, Leonardo da Vinciren garaian, hilerritik gorpuak hartzen zituztela autopsia egiteko.
Guk pertsonengan autopsia egiteko gai izan ginen.
Eta, gainera, pertsona batzuei autopsia egiten ziena ere bazen, hain zuzen ere Hamburgo-ko Püschel irakaslea, gaur egun
dauden forentse patologorik gutxienetako baten buruetako bat.
Eta esan zuen hil ziren pertsona horiek hala ere hilko zirela.
Eta hori izan zen "koronabirusarekin" edo "koronabirusetik" istorioa. Ez ziren koronabirusagatik hil; koronabirusarekin
hil ziren, koronabirusik gabe ere hilko ziratekelako.
Atzera begiratuta, ikus dezakegu ebaluazio hauek guztiz zuzenak zirela.
Hildakoen kopuruak bere kabuz hitz egiten du. Beraz, hasieratik zuzen ginen.
Eta espero nuen, oinarrizko moduan... edo nire lehen bideoetan... pentsatu nuen politikariak ere
izango nituela nire pazienteen artean eta antzekoak.
Uste nuen nire lehen bideoa hartuko zutela, Merkelengana joango zirela eta esango ziotela: 'Begira, Angela, Sinsheimen ezagutzen
dudan ENT mediku bat dago, mundu mailan ospetsua dena eta mundu osoko jendea tratatzen duena.' Zenbakiak aztertu zituen.
Badakizu, Drostenek erabat gehiegikeriarazi zuen txerri-gripearen pandemian eta jendea txertatzera animatu zuen eta abar.
Azken finean, dena hutsal hitzak ziren – entzun iezaiozu.
Bai, gertatuko zela espero nuen.
Azken batean Christian Drostenek zure datuak ikusteko eskatuz deituko dizula?
Zurekin hitz egin nahi genuke. Bai, hori espero zenukeena da.
Ondoren, ringean beste pisu handiko batzuk daude, hala nola Wolfgang Wodarg, orduan hegazti-gripearen pandemia
amaitu zuena—ez, txerri-gripearen pandemia amaitu zuena.
Ondoren, Sucharit Bhakdi irakaslea duzu, immunologo ospetsu bat mundu mailan eta beste hainbat gauza.
Gurekin hainbat birologo zeuden. Denak aditu handiak ziren, eta nire ustez Wolfgang Wodarg edo Sucharit Bhakdirekin
bat zetozten, baina prentsak hori guztiz baztertu zuen.
Ondoren, nonbait bertan zutik zeuden hilkutxen irudiak, Lampedusako itsasontzi-istripu baten ondorio zirenak.
Adibidez, Bergamoko egoerarekin zerikusirik ez zuten irudiak kontzienteki hautatu ziren.
Hau hainbat emisioetan frogatu da, bai zuk eta bai Kla.TVk. Beraz, eskandalu handia da, guztiz ados nago zurekin.
Utzi berriro ere hedabideetan zentratzen eta nola irudikatu zintuzten, bai zu, bai zure lankideak, hala nola, aipatu duzun
bezala, Bhakdi irakaslea, baita beste batzuk ere, esaterako Wodarg, geroago hedabideen kolpe-zerrendan amaitu zena.
Lehen heroi bat zen, esan dezagun, nolabaiteko pertsonaia nabarmena; 180 gradutan biratu,
alderantziz jarri, eta bat-batean etsai bihurtu zen.
Hau gertatzen hasi zitzaizunean, aurretik, esaterako, etengabe ohoratua izan zinen heinean, nola bizi izan zenuen pertsonalki
zure inguruko halako txostenen agerpena bat-batean, eta hedabide masiboetan funtsean faltsuak ziren albisteen argitalpena?
Mathias, hori bizitzen baduzu, batere ez duzu ulertzen.
Horrek esan nahi du hasieran jende askok berehala zorionak eman zizkidala nire ausardiarengatik, ni oso
ausarta nintzela esan zidatela, bizkarrezur handia nuela eta beste zer esan ez dakidala.
Eta neure buruari esan nion hori ausardiarekin zerikusirik ez duela.
Ba, ni medikua naiz, istorio bat aztertzen dut eta nire iritzia ematen dut, izan ere, medikua naizen
aldetik herritarren osasuna zaintzeko betebeharra ere badut.
Halako zerbait antzematen dudanean, nire betebeharra da jendaurrean jakinaraztea. Hori da nire betebeharra.
Hau egin behar dut, eta ez dut estatuari men egin behar.
Hori mediku jokabide-kodea eta Hipokratesen zinaren urraketa litzateke.
Beraz, ez nuen ezer gaizki egin, eta bat-batean Sinsheim-eko zorabio-medikua edo antzeko
istorioak ikusten dituzunean, ez duzu batere ulertzen.
Esaten duzu, lagunok, hemen datu sendoak ematen ari naizela, ez naiz hau asmatu besterik egiten.
Egunero programa honetan Robert Koch Institutuko datuak hartu eta soilik aztertu nituen.
RKIk aurkeztutako jatorrizko datuak erabili ditut.
Ez nituen nik asmatu.
Beraz, bat eta bat bi badira eta zuk datu eta egia argiak badituzu, eta norbaitek kontra egiten dizu eta
esaten du gaurtik aurrera bat eta bat hiru direla, orduan esan dezakezu: "Ba, hori ez dut ulertzen."
Eta esan dudan bezala, beste eragin handiko pertsona batzuk zurekin bat egingo dute.
Haditsch irakaslea, txertozaina, biruziozaina, bakteriozaina eta beste hainbat roletan.
Beti agertzen da norbait berria, Luc Montagnier-era arte, HIVaren aurkitzaile, asmatzaile, lehen deskribatzaile edo edozer.
Hori beste gaia da, eta noizbait horri buruz hitz egin dezakegu, baina istorioa...
Gurekin Nobel Sariaren irabazle gisa batu zen, eta ez da Nobel Sariaren irabazle bakarra.
Eta bat-batean, beren alorrean aurretik aditu gisa hartzen ziren profesional esperientzia zuten pertsona guztiak –eta berriro
diot, Ioannidis irakaslea ez da epidemiologo bat, baizik eta munduko epidemiologo
aipatuenetakoa– baztertuta geratu behar direla uste da.
Gaixotasunen hedapen-patroien aditua da.
Eta oso hasieran esan zuen: lasai egon, gripea balitz bezala.
Eta hori sinpleki baztertzen da. Ez duzu hori ulertzen. Ez duzu ulertzen.
Jakina, jarraitzen duzu, pertsonalki erasotuta sentitzen zarelako eta zure ospea berreskuratu nahi duzulako, eta
orduan zure adierazpenetan pixka bat zehatzago izan zaitezke.
Baina helburu nagusia jendeari laguntzea zen – eta uste dut horretan arrakasta izan nuela – jende askoren
beldurrak arintzea eta, aldi berean, akatsak egitea edo ondorio azkarrera salto egitea saihestea.
Oraindik ere ezin dut ulertu nola kazetari batek, batez ere Sinsheim-eko batek, bertan Rhein-Neckar-Zeitung eta antzeko
argitalpenetako jendea ere bazegoen, tokiko heroiari buruz horrela hitz egin eta harekin hitz egin ezin izan zuenik.
Hain urrun iritsi zen non Stern aldizkarian eta Der Spiegel-en nire artikulu bana argitaratu zituzten; kazetariek etorri eta
modu gorrotagarrienean zure lagunak balira bezala jokatu zuten, opariak eta bestelako gauzak emanez... Ondoren, zurekin batera
manifestazioetara joan ziren, besarkatu eta agurtu eta abar, inoizko pandemiarik txarrenenean, eta gero,
azkenik, zure aurkako artikulu zorrotza idatzi zuten.
Bai, interesgarria. Ez zaude bakarrik honetan; askotan entzuten dugu hori jende askoren aldetik, hezitzaileak barne, eta,
besterik gabe, une horretan beren iritzia edo egia adierazi nahi duten pertsonak, nahi duzun bezala deitu dezakezuena.
Orain kazetarien artean ere ikusten ari gara hau, hau da, alde batetik zure bezalako
adituekin – zenbait adibide aipatu zenituen.
Uste dut oraindik ere Füllmich ringera ekar daitekeela.
Orain David Bendels ere kazetari gisa dugu, hau da, kazetari independenteak, beren iritziak edozein lekutan
adierazteko askatasuna dutenak, satira txiki baten moduan soilik, eta berehala aurkitzen dira su-gurutzaketaren erdian.
Eta horrek galdera handia pizten du: dena kasualitatea ba?
Zuri buruzko txarrez hitz egiten duen egunkari-artikulua baduzu, denek joera horri jarraitzen diote?
Edo horren atzean estrategia bat dago?
Hori da, uste dut puntu hori oso interesgarria litzatekeela. Zer iritzi duzu horri buruz?
Bai, oraintxe esan dizut, agian galdu zenuen, RBB-tik zetorren gutun hau ikusi nuela eta nire posta elektroniko
zaharretan nuela, baina zoritxarrez ezin ditut gehiago eskuratu.
Edonola ere, hitz hauek oso adi memorizatu ditut, eta egia da koronabirusari buruz ez
dela erlatibizaziozko erreportajerik egongo.
Honek esan nahi du telebista kate nagusietan eta antzeko erakundeetan lan egiten zuten kazetariei
goitik etorritako aginduek ezer egitera debekatu zietela.
Pixka bat gehiago joan naiteke, zerbait interesgarria esan diezazuket.
Azkar esango al diguzu nondik etorri den? Ikusleek jakin dezaten.
RBBn zeinek eman zuen agindu hau? Funtsean kazetariei?
RBBko kazetariei. Oinarrizko protokolo bat zen, bilera batean adostu zutena, eta jendeak sinatu behar zuen. Gutun hau,
besterik gabe, esaldi bat zen, koronabirusari buruzko erreportajerik erlatibizaturik ez egongo zela adierazten zuena.
Hori argitu izanagatik eskerrik asko!
Hori gauza honetan inplikatuta zeuden langile guztiei bidalitako mezu oso argia zen, eta …
Besteentzat ere berdina izan zela suposatu behar da.
Kanzilerra eta kazetari nagusiak eta antzekoekin ere bilerak izan ziren, eta gure sisteman gertatzen den bezala,
egunkariak oso pertsona gutxi batzuek baino ez dituzte jabe.
Agian uste dugu egunkari aniztasun harrigarria dugula, baina egiaz, bi eskuekin zenbatu daitezke argitaletxe kopurua,
eta trikimailua hori izan da: prentsa guztiz kontrolatzea.
Eta, jakina, jendeak informazioa bilatzen zuen 9/11eko edo antzeko gertakarien modukoa; beraz, telebistaren aurrean eserita
zaude, zerbait berria agertuko dela zain, baina egiaz beti gauza berberak aurkezten dizkizute, gaslighting izeneko teknika
erabiliz, hau da, noizbait ikuslearen buruan iraunkor den ilusio bat sortzen duzula, egia izan behar
duela pentsaraziz, behin eta berriro ikusi dutelako.
Gaur egun ere berdina da. Norbaitekin zerbait eztabaidatu nahi baduzu, esaten dute: "Ez al dituzu Bergamoko
hilobiak ikusi?" Eta nik beti pentsatzen dut: bai, zehazki, Lampedusakoak ere, horiek ere ikusi ditut.
Hori zen, hori da istorioa, eta nire programetan nahiko azkar konturatu nintzen zentsura ari ginela kudeatzen, eta zentsura
soilik existitzen dela totalitario egoeretan, eta orain dakigunez, ia oinarrizko eskubide guztiak etenda geratu
dira pandemiako epidemia-neurri honen trikimailu bidez, hau da, Infekzioen Babeserako Legeak Oinarrizko Legea bahitu du.
Eta une hartan pentsatu genuen nola jarrai genezakeen elkartzen, nola aurrera egin genezakeen, eta, ondoren, alderdi hauek sortu
genituen. Lehenik "Resistance 2020", eta geroago "WIR2020".
Eta, beraz, une hartan Ralf Ludwigekin nengoen Südwestfunk (SWR) irrati-telebistarako elkarrizketa bat egiteko; SWR-k
kamera-talde bat bidali zuen, eta elkarrizketa grabatzeko kamera bat prestatzeko esaten zigun deia jaso genuen.
Hona etortzen diren pertsonak agindu dituzte zu Nazi gisa irudikatzeko.
Kontuz ibili zer esaten duzun. Kamera-gizonari konfiantza dezakezu. Gure artean bat da, nolabait esateko, baina besteek ez.
Kameragileak hau eta hura eta abar eta abar eramaten du. Oso ondo informatuta geunden.
Eta hark esaten badu hori ez dutela baimentzen, zure eskubidea da bideo hau grabatzea exijitzea.
Eta benetan saiatu zen ia bi orduz galdeketan gogor eginez, baina ez zuen balio izan, guk sinpleki ziur ginen hark gauzak plantatzen
ari zela eta guregandik erantzunak lortzen saiatzen ari zela.
Baina Ralf Ludwig eta biok han nahiko ondo aritu ginen, uste dut, garai hartan gure praktikako gelatan.
Eta bideo osoa geneukalako... eta gainera esan genien: adi egon, lagunok, bideo hau edozein modutan
faltsutzen baduzue, gurea berehala argitaratuko dugu.
Bai, oso ona.
Orduan bideo osoa zintan grabatu genuen – eta bai
… Baina, Bodo, hedabideetara eta haien ikuspegira laburki bueltarazteko.
Orain esaten baduzu bertan ere, hemen bezala, marko-terminoak argi eta garbi erabili zirela, guztiz gaizki aurkeztu zintuzten.
Hau oso argi adierazi da; ez dago erreportaia erlatibizaturik.
Eta hemen norbait, kamera-talde bat, bidali dute zaituen nazi gisa difamatzeko. Beraz, nahita txarto agertarazteko.
Honek esan nahi du hemen benetan hedabideetako profesionalekin ari garela.
Agenda bat jarraitzen ari al dira? Oraindik ere independenteak al dira? Zer gertatzen ari da han?
Orain haserre dagoen editore bat ba al dago?
Lehenago esan zenuen hedabideak pertsona gutxi batzuek kontrolatzen dituztela.
Zer gertatzen ari da han? Nor ari da hori kontrolatzen? Haien ekimenez ari al dira?
Edo nola iruditzen zaizu guztia abiatuko den?
Hori baino askoz sinpleagoa da. Oraindik oso egunkari gutxik dituzte benetako ikerlari kazetariak; horren
ordez, egunkariek, funtsean, dpa, Reuters eta AP agentzien prentsa-oharretarako harpidetuta daude.
Eta han, oinarrizkoan, artikuluak deskarga ditzakete eta beren egunkariak horiekin bete,
beren kabuz inolako ikerketarik egin beharrik gabe.
Zerbait Reuters-ek edo dpa-k jakinarazten badu, ondo ikertuta dagoela jotzen da, baita Buxtehudeko tokiko egunkariarentzat ere.
Eta ondoren, erraz bereganatu ditzakezu. Horregatik, benetan soilik hiru prentsa-agentzia hauek kontrolatu behar dituzu.
Eta hori, oinarrizkoan, familia bat besterik ez da – Soros familia.
Egiaz, prentsa-sail guztiak beren esku dituzte, eta haiekin publikoaren iritzia erraz agindu dezakete.
Zer sartzen den prentsan erabaki dezakezu, artikuluak benetan zuk idazten dituzulako.
Eta gezur-albisteak beti zaintzen baditugu ere, eguneroko bizitzan ez da horrela.
Alemaniako Prentsa Agentzia: "Konfiantza izan kalitatezko hedabideetan!" – guk ere horretara ohitu gara.
Gertakarien berri izaten jarraitzeko ohitu gara arratsaldeko albisteak edo gaurkotasuneko programak eta antzekoak ikustera.
Eta, gainera, FAZ bezalako egunkari onak eta antzeko argitalpenak daude.
Eta horiek izan ziren erabili ziren trikimailuak. Gidoia osorik idatzita dago.
Hemen egiten ari den guztia argi dago helburu gisa Mundu Ordena Berri bat, Great Reset, Agenda 2030 edo
nahi duzun bezala deitu dezakezun agenda bat duela.
Funtsean, denak berdinak diren gidoiak dira, Club of Romekoak edo antzekoak. Gauza hauek guztiak etengabe errepikatzen dira.
Eta zerbait abiarazi zitekeen unea itxaron zen.
Eta hori bereziki ikus daiteke 2019an gauzatu zen pandemia-ariketa honetan, alegia, benetako COVID-19 pandemia hasi
baino lehen, eta Event 201 izeneko ekitaldi horretan, filmetan ere modu bikain dokumentatuta dagoena, guztiz eskuragarri dagoela.
Oraindik dena deskarga dezakezu. Gidoi osoa da.
Hemen lantzen ari dena gidoi zinematografikoa da.
Eta ondoren, ekonomia-eskualde guztietatik datozen 200 pertsona munduaren patua gidatu eta
dena erabakitzeko ardura dutela suposatzen da.
Jokoa ez da berria, berriro bakarrik argitaratu dute eta Club of Rome-tik hona ia etengabe
martxan dago. Bilderberger-ak, badakizue nola den.
Esan nahi dudana da Kla.TVk honi buruz programa bikain asko egin dituela, eta bertan ikusi
ahal duzula. Egiazki, hemen agenda bat dago.
Beraz, hotzerien uhin bat bahitu zuten.
Hori kontuan hartuta, nire lankideek baino urrunago noa.
Beraz, laborategiko teoria segurtasunez bazter daiteke.
Laborategiaren teoria hasieratik garatutako B plan bat izan zen, une batean gauzak dardarka jarriko zirenez, arma biologiko
batekin, naturalki esan liteke gobernuak, Kantzelariak eta Biden jaunak informazio hori guztia zerbitzu sekretuetatik jaso zutela.
Eta hori, noski, arma biologikoaren aurka biztanleria babesteko neurri drakonikoak justifikatzen ditu.
Ahaztu. Gauza gripea da. Gripea zen, beti gripea zen, gripeari amaiera eman ziotelako.
Bereziki koronabirusak garaiz kanpo etorri zirenez.
Horrek esan nahi du koronabirusek, egiaz, urteko garaian gripearen aldean pixka bat bestelako
une batean zabaltzen direla. Eta hori gripea zen.
Beraz, hemen ikusi genuena gripe arrunta zen, eta ausaz Korona deitu zioten.
Kontua da inork inoiz ez zituela koronabirusak identifikatu gripe epidemia zaharretan.
Edo zer esan nahi duzu, inor ez dagoela? Agian Faucik egin zuen, ez dakit.
Eta horregatik – badakizu zer, ez gaitezen gripe-birusetan zentratu; har ditzagun
koronabirusak eta gauza guztia martxan mantendu.
Baina guztia hasieratik estatu-kolpe bat izan zen.
Hemen egindakoa Infekzioen Babeserako Legearen bidez planifikatutako estatu kolpe bat izan zen, izan
ere, Lege Oinarria ahultzeko modu bakarra baitzen.
Hemen gauzatu zuten trikimailu bikaina hura. Eta esan behar dut, txapela kendu behar diet!
Sortu duzuna simulazio-joko bikaina da.
Bai, simulazio-jokoa aipatu duzu. 2019an gertatu zena esan nahi duzu, pixka bat lehenago.
Beraz, behin exekutatu zen gidoi osoak WEFa eta abar ere barne hartzen zituen.
Bazegoen hedabideen alderdia ere – nola jakinaraziko zuten?
Koronabirusaren pandemian zehar hori bikain egin zuten, adituen zentsura eta difamazioa barne.
Baina guretzat, noski, hau ere etorkizuneko krisi guztientzako eredu zoragarria da.
Nonahi begiratu, koronabirusa orain gerra bihurtzen ari da, eta derrigorrezko txertaketa
orain derrigorrezko soldadutzara bihurtzen ari da.
Beti dago nonbait antzeko programa bat.
Beraz, esaten ari zara gauza guztia agenda jakin bat jarraitzen ari dela.
Honen atzean helburu handiagoa zer izan daiteke?
Uste dut ikusle arruntarentzat ulertzea zaila dela. Zergatik egingo luke inork halako zerbait?
Zer izan daiteke helburua, hemen hain ondo laburbildu duzun zoroaldi honen guztien atzean?
Jendea beldurrez kontrolatu dezakezu, nahi duzun edozer lortzeko.
Eta, gainera, banatu eta gobernatu printzipio ospetsua dago.
Horrek esan nahi du jendea eremu desberdinetan soilik banatzen duzula.
Orain haurrak klima-aldaketaz beldurtzen ari bazara eta denei sinestarazten badiezu helduak ulertzeko hain
tontoak direla, eta mundua orain, oinarrizkoan, infernu-amets-gaizto bihurtzen ari dela edo antzeko zerbait.
Adineko pertsonak, Udo Lindenberg esango nuke, arrisku-taldean daude.
Horrek esan nahi du horrekin bat egingo dutela. Beldur direlako eta arrisku handiko talde batean daudenez, rockero bizimodua
eta lehen egiten zuten guztia ahaztu behar dutela uste dute.
Horrek esan nahi du hasieratik hainbat borroka-zelai sortzen dituzula – orain gerretan gaude – eta horietan
zehar zabaldu zaitezkeela jendea beldurtuta mantentzeko.
Ez du axola nola mantentzen dituzun jendea beldurrez.
Orain, inportatu dituzun labana eskuan daramaten delinkuente batzuen bidez jendea beldurrez mantentzen ari
bazara ere – azken finean, zer lortu duzu? Hegel jaun ospetsuari bueltatuz, Hegelen dialektika da hori.
Jada soluzioa duzun arazo bat sortzen ari zara.
Beraz, arazo hauen guztien soluzioa jada duzu.
Eta azkenean, jendeak eskertuta dago oinarrizko laguntza beraiei emateko gai direlako.
Coronarekin jada hori espero zuten. Erabat gaizki atera zen.
Beraz, zentzu horretan, hain arrakastatsuak izan ginen gure doako hedabideekin, ezen haien benetako helburua —jendea behin eta
berriro txertoak hartzera konbentzitzea, etxean geratzea, kalera ateratzeari uztea eta, ez dakit zer,
bestelako gauzarik egiteari ere uztea— hori lortzea baitzen.
Pentsatu zuten jendea urtebetez kartzelan sartuko zutela, adibidez, Australian edo Zeelanda Berrian bezala.
Eta uste zuten hori edonon egin zezaketela, bizitza salbatzen zuen txertoa oraindik ez baitzegoen eskuragarri.
Eta azkenean, denek bere oinak musu egingo lituzkete orain txerto hau asmatu izanagatik.
Jakina, txertaketa behin eta berriro errepikatu behar duzu...
Baina, noski, B, C, D planak dituzte. Halako zerbait ez da planifikatzen.
Eta hori denbora luzez egin zuten, zuk sistema hau inplementatu ahal izateko, haien mundu-orden berri baten ideia.
Egiazki, ikusten ari garena bi jokalari nagusien arteko xake-partida bat da: Rockefeller eta Rothschild, azken batean gai
hauen atzean hariak mugitzen dituztenak. Izan ere, hedabideen sektore osoa, farmazeutikokoa eta antzeko erakundeak Rockefeller
familiaren kontrolpean daude, eta horrek eragindako kaltea —hau da, mailegu eta antzeko instrumentu eta finantzaketa
bidez estali behar dena— Rothschild enpresak kontrolatzen du.
Honek esan nahi du beti ikus dezakezula zein bi horietatik zein dagoen une honetan aurretik.
Azken urteotan, hamarkadetan ere bai, Rothschilds-ek izan dute nagusitasuna, eta orain Rockefeller-ek nahi du hemen
jolasten ari diren xake-joko honetako lehendakaritza bereganatu.
Absurdua dirudi eta oso zaila da ulertzea, gaiak pixka bat gehiago aztertu ezean.
Baina egiaz, Event 201 bereziki interesgarria da ikusteko, bertan parte hartu zutenak, alegia Johns Hopkins Unibertsitatea eta
Rockefeller Unibertsitatea, non bere programa ezarri zuen eta non medikuntza natural guztiak demonizatu zituen, ia pertsona guztiak
osasun-arazoak oso arrakastaz tratatzeko sendabide naturalak, elikadura-osagarriak edo antzekoak erabiltzen zituzten pertsona
guztiak demonizatu, jazarri, kartzelan sartu eta lizentziak galdu zituzten – hau guztia 2020ra arte ez nekien,
baina orduan bat-batean gauzak zaintzeko denbora gehiago duzu.
Sinestezina, hori egin zenuen, eta zuk, engainuaren espezialista, engainua erabiliz jendearen begietan zapi bat jartzeko – esango
nuke beldurraren eta kontrol-galeraren arloan profesionala zara. Zein litzateke zure aholkua orain, agian hemen
ikusten ari diren ikusleei ere zuzenduta? Zer erremedio duzu horretarako? Medikuntzako aholkurik al duzu?
Bai, Beraz, haurrekin TikTok-en eta bideo hauen guztien eraginari dagokionez saiatu nahi duzuna da jendea benetako informaziotik
urruntzea, eta horrek esan nahi du jendeak ahaztu egiten duela nola egin bere ikerketa, aditu batzuei egiten diela kasu, hemen
osasun adituari, eta aditu horri bakarrik egiten diola kasu, beste horri ez, eta horrek esan nahi du zuk zeuk hezten bazara,
zuk zeuk ikerketa egiten baduzu, orduan zure ondorio propioetara iristen zara, eta ondorio horiek dira azken batean beldurrik gabe
uzten zaituztenak. Horrek esan nahi du jokoak nola funtzionatzen duen zenbat eta hobeto ulertzen duzun, orduan eta gutxiago
harrituko zaituela, zeren eta biharkoan hurrengo gauza iristen denean, ziur aski zuk eta
nik pentsatuko dugulako: "Ai ez, berriro hori?".
Hemen eta han eta han jada hori izan dugu. Horrek esan nahi du gidoiek guretzako errepikatzen dutela, baina, jakina, hemen
ezagutza-abantaila bat dugu, eta nire itxaropena da biok egiten dugun lanari esker, hau da, Kla.TVri eta Sasek familiari, zuk,
ni, hedabide nagusietatik edo bestelako iturrietatik datorren guztia erabiliz, jakintza-iturri bat sor dezakegula eta jendeak
gure bideoak ere ikusiko dituela. Zuk ere gauza bera egiten duzu. Nirekin, bideo guztiak doan ikus ditzakezu, nahiz eta
harpidetzako ereduak eta antzekoak izan. Bideo guztietara sar zaitezke, bideo guztiak banatu ditzakezu, editatu
ditzakezu; ez dut haien gaineko egile-eskubiderik aldarrikatzen.
Beraz, edonork nahi duena egin dezake nire bideoekin. Zuekin ere antzekoa da.
Horrek esan nahi du, egiazki, gustatuko litzaidakeela gazte batzuk nire programetako bat kasualitatez topatzea, adibidez –
zaharrak esaten duena nahiko interesgarria baita. Entzun dezagun.
Bat bada, orduan bat da, eta beti bat da. Txateko erreakzioetatik hori ikus daiteke, non jendeak galderak egiten
dituen eta esaten duen: non ikusi dezaket, non aurki dezaket bideo hau, non aurki dezaket antzeko zerbait?
Beraz, jakin-mina pizteko, jendea bere buruari galderak egitera bultzatzeko, eta hori da ospetsua den Dunning-Kruger efektua:
benetan nahikoa adimentsuak direnek beren buruari ez diote konfiantzarik ematen, eta beti lehen lerroan
daudenek, "bai, baina Bergamoko hilobi-kutxak" esaten dutenek, ez dute beren buruari galderarik egiten.
Beraz, behar duzu jendea bere buruari galderak egiten diotenak, izan ere, bakarrik jendea bere buruari
galderak egiten hasten denean egingo dute aurrera.
Nik ere hori saiatzen naiz egiten, eta pertsonak niri galderak eginarazten saiatzen naiz.
Ez dago zalantzarik, zalantzarik gabe akatsak egiten ditut.
Akats bat egin dudala konturatzen naizenean, zuzentzen saiatzen naiz eta esaten dut: "Oker nengoen."
Baina horixe da zirraragarria egiten duena, eta baita nire esaldi garrantzitsuenetako bat
ere, behin eta berriro errepikatzen dudana.
Zientziaren esentzia da ziurtzat hartzen dena etengabe zalantzan jartzea.
Hori kazetaritzari aplikatu behar zaio, baita bizitzari ere.
Beraz, bizitzaren esentzia da etengabe zalantzan jartzea egia dela uste duguna.
Beraz, haurtzaroan sinetsi nituen gauzak gaur egun niretzat ez dira egiazkoak.
Hau jada esan dizut, baina nire aitonak esan zidan untxi bat harrapatu nahi badut, bere isatsari gatza bota behar diodala.
Orduan izoztu egingo zen eta nik harrapatu nezakeen.
Eta haur nintzenean, beti korrika egiten nuen untxien atzetik gatza-ontziarekin, haien isatsetan gatza botatu nahi nielako.
Noizbait, zalantzan jarri beharko zenuke egia dela uste duzuna eta konturatu behar zara ez duela funtzionatzen.
Nire aitak esan zidan Mercedes autoek barnean bide-eskubidea dutela – eta sinetsi nion.
Beraz, alor horretan, zehatz-mehatz berdina da.
Heldu izan arren, noizbait iritsi behar zara puntu batera, non zalantzan jartzen duzun
ziurtzat hartzen duzuna, edozer izan arren.
Oso ona – hitz jakintsuak, baieztatu dezaket, nik ere modu berean ikusten dut!
Horrek esan nahi du, laburbilduz, neurri batean arduratsuak diren herritarren esku gaudela ere, ez baitira eserita gelditzen arazoa
konpontzeko zain. Horren ordez, behar ditugu beren ikerketak egiten dituzten, gauzak zalantzan jartzen
dituzten eta, esan dezagun, egia bilatzen duten herritarrak.
Uste dut guztiok dugula barnean nahikoa intuizio hori aurrera eramateko.
Nolabait, beste askok ere lortu dute.
Nire galdera, edo hobeto esanda, denontzat laburki aipatu eta gogorarazi beharreko puntu interesgarri bat: WEFek 2024a helburu
nagusi gisa aldarrikatu du 2024. urterako – Ursula von der Leyenek bere hasierako hitzaldian esan zuen ez dela klima-aldaketa,
ez gerrak, ez hau edo hura, baizik eta desinformazioa!
Horrek esan nahi du, Bodo, agian honela laburbildu dezakegula: neurri batean, beldur hori jada arduradunen gain erori dela –
Munduko Ekonomia Foroaz ari naiz, non lehenago simulazio-jokoak aipatu zenituen eta non haiek oso
inplikatuta zeuden – eta neurri batean beraien gain ere.
Dirudienez, hain beldurtuta zaude ezen desinformazioa –benetan besterik gabe iritzi desberdin
bat dena– arazo handiena dela uste duzula, ezta?
Egia da, Angela Merkel-ek ere behin halako zerbait esan zuen: koronabirusaren aurkako protestarik edo
konfinamenduaren aurkako manifestaziorik ez dagoen beste herrialde batzuetan gauzak hobeto joan direla.
Beraz, noski, hori nabaritzen duzu. Noski, Amerikako Joe Rogan bezalako pertsonen, Alex Jonesen edo beste batzuen, baita hemen
Ken Jebsenen ere –esan dezagun tokiko heroia zena– beldur dira.
Eta hori ere oso adibide nabarmena da nola jendea kaleratu zuten, nola haien kanalak soilik kendu zituzten,
nola haien familiei mehatxatu zioten, eta abar, eta abar.
Hauek guztiak dira halako gauzak, non esan behar duzun: "Ados, hain beldurtuta daude guregatik ezen artikuluak bilatzeko
edo zerbait bilatzeko ahalegina egiten duten, eta ondoren Schiffmann-etik zerbait hartuta egunkari batean jartzen duten."
Oraindik ere egunkarietan maiz agertzen naiz, eta orduan Dr. Schiffmann, koronabirus mugimenduaren edo pentsamendu lateralaren
mugimenduaren buruzagietako bat, bla, bla, bla esaten du – nik inoiz ez nuen horretan parte hartu, baina pozten naiz
pentsamendu laterala eta Michael Ballweg izen berekoak direla.
Gutxienez nik hala nintzen, baina bestela beti gure kabuz jarduten genuen, eta hori ere
arazo bat da, zeren eta alderdizaleak baikara.
Beraz, elkar ezagutzen dugun denbora pentsatzen duzunean, ez da luzea; zure 'Power' abestia besterik ez da.
Hori benetan hunkitu ninduen, eta horrela jarri ginen harremanetan eta ikusi genuen denak borrokalari
bakartiak direla, eta hori, jakina, izugarri zaila da.
Orain taldea baduzu, edo kanal bakarra besterik ez baduzu, hori lauso egitea izugarri txarra da.
Baina hainbeste ditugu: Legitim CH, Report24, Kla.TV, Klardenken eta bestelako hainbat; jende asko dugu, eta gero eta kazetari
independente, podcaster eta vlogger gehiago daude, eta hori amesgaiztoa da haientzat, izan ere,
oinarrizko mailan hedabideen burujabetza hartu dugulako.
Eskerrik asko Elon Musk-i ere – oraindik ez nago haren aurka.
Hemen X-ekin egiten ari dena ez da ordaindutako oposizioa, izan ere, horrela boteretsuei kalte
gehiago egiten die haiek onura izan dezaketen baino.
Eta une honetan X-en egiten ari garena, adibidez nire egungo programak, nagusiki X-en ikusten
dira, eta horren onena da bezero berriak direla.
Hauek dira benetan aurretik begiratu ez duten pertsonak, eta galdetzen dutenak: "Zer nolako pertsona da hori?"
Bai, eta gero entzuten dute, eta agian gai interesgarria da, eta orduan horretan jarraitzen dute, edo
agian nire programan musika ona besterik ez da jotzen.
Sistemari bere jokoan gainditu besterik ez duzu egin behar.
Horrek esan nahi du sistemaren arma nagusia prentsa dela – eta hala da – eta, beraz, propaganda-tresna garrantzitsuena beti
hedabideak izan direla, zerbait zabaltzen zutenak, iragarlea izan ala Hirugarren Reicheko propaganda-ministroa, edo, ez dakit,
GDRko "Aktuelle Kamera" edo beste edozer. Horrek esan nahi du prentsa beti izan dela nazioaren azotea, eta orain
guk geuk prentsa ordezkatu eta hemen pirata-irratigune sorta bat sortzen badugu, benetako arazoa izango da.
Bai, hala da, munduko toki guztietatik jada ikus dezakezu herrialde mota guztietatik.
Zu zeuk aipatu duzu oraintxe – eta orain berriro ikusleentzat – istorio hau guztia amaitu
ondoren Alemaniatik alde egin zenuen, ezta?
Bai, baina atzean dagoen istorioa da oporretan ginela eta itsatsita geratu ginela.
Beraz, ez genuen Alemaniako alde egin nahi.
Praktikan bigarren etxeko miaketa izan genuen, eta Baden-Württembergeko karnabal oporretan
gertatu zen – han halakorik dute – eta orduan esan genuen: "Atera gaitezen hemendik orain."
Auto bat berriro iristen zen bakoitzean, berriro etortzen direla pentsatzen zenuen, eta gero gure familiarekin
Zanzibarrera joan ginen, benetan aste baterako bakarrik.
Eta aste bat igaro ondoren, bueltan hegan egin nahi genuen, eta gero eskolatik mezu bat jaso
genuen: bueltan etxeko hezkuntza jarraituko zuela.
Beraz, esan nuen ez naizela etxeko hezkuntzara itzuliko.
Praktikako prestakuntza ezin dut egin. Ez naiz berriro etxeko hezkuntzara itzuliko.
Eta aste bat bederatzi aste bihurtu zen, eta noizbait bueltatu nahi izan genuen.
Eta gero esan genuen: begiratu dezagun berriro kontinente nagusiari, Arusha inguruko eremuari.
Eta orduan ohartu ginen klima askoz atseginagoa dela.
Ondoren, han joatea pentsatzen ari zen lagun batentzako nazioarteko eskolak benetan aztertu genituen.
Eta nazioarteko eskola bat zegoen, eta nire alabak han aste bateko probaldia egin zuen, hori egin nahi zuelako.
Aste honen ondoren, gure alabak guri esan zigun: "Alemanian zer gertatuko den ere, han dena normaltzera
itzultzen bada ere, hemen nire ikasketak amaitu nahi ditut."
Zein ederra. Ai, bikaina da.
Bai, hori geroago ulertu nuen. Hasieran, benetan uste nuen eskolarekiko gogotsu zegoela.
Ez, Sinsheimeko Wilhelmi Gymnasium eskolak hain traumatizatu zuen ezen ia beti bereizita egoten baitzen.
Goizero alde batera eramaten zuten eta esaten zioten bere gurasoak ez zirela benetako medikuak eta halako gauzak.
Beraz, terror psikologikoaren menpe egon zen, eta egiazki beldur zen klase hartara, irakasle horietara itzuli beharko zuelako.
Une hartan ez genuen hori ulertzen, baina pentsatu genuen: ondo, orain zer egin behar dugu?
Hemen haur bat dugu, traumatizatuta dagoena.
Alemanian egoera gero eta okerrera zihoan hisopoekin, maskarekin, gizarte-distantziarekin eta txorakeriarekin,
eta orduan esan genuen: ondo da, hemen geratuko gara.
2021eko ekainean berriro egon ginen han aste batzuk.
Eta gero sabatiko oporrak hartu nahi genituen, beraz hezkuntza agintaritzari galdetu genion ea haurrak urtebetez eskolatik
atera genitzakeen itzultzeko, baina ezetz esan ziguten.
Haiek esan zuten haurrek eskolara joan behar zutela, beraz, eskola-eskubideei buruz abokatu bati galdetu genion.
Eta esan zuen bakarrik aukera bat duzuela geratzen: haurrak eskolatik ateratzea, hau da, Alemanian matrikulazioa
bertan behera uztea, izan ere, horrela haurrak ez lirateke Alemanian derrigorrezko eskolatze menpe egongo.
Haurrak eskolan zeuden, Tanzanian zeuden.
Baina esan nuen bezala, Alemaniako eskolako agintariek gure seme-alabak han eskolara bueltaraztera behartu
nahi gintuzten, isunak jarri zizkiguten eta halako tontakeria guztiak, eta hori gertatu zen.
Eskerrik asko bihotz-bihotzez zure bizitzari buruzko ikuspegi irekia eta zintzoa emateagatik, Koronaren aurretik gertatutako
guztia, hedabideek nola garatu zuten, baita gobernuaren errepresaliek ere, eta,
azkenik, egoera osoak zuretzat nola garatu zen.
Uste dut ikusleek nolabait ulertu behar dutela hemen Alemanian gertatzen ari dena: politikariek etengabe oihukatzen dute
gaitasun handiko langile gehiago behar ditugula eta herrialdera jendea ekartzeko ahal duten guztia egiten ari direla,
eta horrek hemen dauden benetako gaitasun handiko langileak zoramenera eramaten dituela – ia esan litekeen bezala.
Haurrak eskolan zailtasunak dituztenean, zure etxea miatzea – halakorik ez duzu nahi, traumatikoa baita.
Ikusle maiteak, gogorarazi nahi dizuet: Dr. Bodo Schiffmann-ek oraintxe esan duen bezala, arduradunek orain beldur
pixka bat sentitzen ari direla litekeena dela, zenbait gauza beren kontrolatik irteten ari direlako.
Uste dut, Bodo, jendeari eskatzea erantzukizunez jokatzeko, beren kabuz ikertzen hasteko, gauzak benetan zalantzan jartzeko eta
ahalik eta jende gehien interesatzeko. Ados al gaude horrekin?
Bai, horretan ados gaude, eta urrats bat harago ere joan gaitezke, oraindik konbentziturik ez
dagoen ikusle ororentzat hastea errazagoa izan dadin.
2020an guri ezarritako arauen erabilgarritasuna berriro aztertu beharko litzateke.
Adibiderik onena da tabernara sartzean maskara jantzi behar duzula, baina hamar laguneko mahai batean, haien
aurrean zuzenean eserita bazaude, haiekin bakean jan dezakezula.
Ondoren bakarrik altxatzen bazara eta komunera joan behar baduzu, maskara eraman behar duzu.
Edo gaueko etxeratze-agindua, baina egunero 35 milioi pertsonarekin garraio
publikoan lanera bidaiatzean arazorik ez dago.
Hauek besterik gabe oso interesgarriak diren gauzak dira.
Eta gaueko alkohola debekatzea – ez dut esaten gauero edatea gauza bikaina denik, baina ez du inolako zentzurik.
Beraz, argi dagoenez, gauean alkohola edaten baduzu, birusa indartsuago bihurtzen da. Gauean, inor inguruan ez dagoenean.
Beraz, arau erabat barregarri hauek guztiak, non beti sentitzen zenuen norbait han eserita ondo pasatzen ari zela eta
esaten zuela: "Ados, hurrengoan esango diegu buruan kubo bat jartzeko eta ikusiko dugu ea egiten duten."
Hori da norbaitek halako erabat absurdoak diren arauak zergatik ezarri dituen pentsatzeko abiapuntua, eta gero Christian
Drostenen bideo zaharrak ikusten dituzunean, "Maskararik jantzi behar al dut?" moduko gauzak
esaten dituenekoak, "Ez, maskarak ez du ezer egiten."
Beraz, datuei berriro ere bereizita buruz hitz egin dezakegu, baina hark orduan esan zuen datuak oso eskasak zirela.
Hauek abiarazten laguntzen dizuten gauzak besterik ez dira.
Agian garaia da berriro zure barneko haurra entzuteko. Beste modu batera esanda, soilik
jakin-mina izateko eta "Zergatik?" galdetzeko.
Zergatik dago birusa eguneko une jakin batzuetan bakarrik aktibo? Zergatik daki birusak 1,5 metro zer
den? Zergatik ez da birusa kutsakorra eserita dagoenean?
Manifestazioetan ikusi genuen hori. Barneratu behar duzu hori.
Gure autobuseko txangoan ginen, Alemania osoan zehar bidaiatzen, eta lurrean eserita zeuden
manifestariek maskarak eraman beharrik ez zuten.
Eta aitortu zutenek... Halako zerbait zalantzan jarri behar duzu.
Sinpleki egin behar duzu. Hori da kontua: benetan galdetu behar duzu, batere datarik ez baduzu, edo, gainera,
zergatik ez zenuen etengabe anbulantzien soinua entzun?
Zergatik ez zeuden kalean gorpu hilik?
Ez da egia, Austriako kanziler Kurz-ek esan bezala, azkenean denek koronabirusarekin edo
koronabirusagatik hil den norbait ezagutuko dutela.
Ez zen gertatu. Orain atzera begiratu dezakezu.
Eta atzera begiratu eta datu guztiak eta egunero agertzen diren ikerketa berriak ikusten
dituzunean, esan behar duzu guztia iruzurra izan zela.
Eta zergatik gezurra esan ziguten? Hori izan zen gehien haserretu ninduna.
Ez zait gustatzen gezurrak esatea. Gustatzen zaizu gezurrak esatea?
Hori da gehien gorrotatzen ditudan gauzetako bat.
Beraz, norbaitek argi eta garbi gezurra esan zidan hemen, eta gero etengabe ikusten zenituen
politikarien argazkiak G7 gailurrean elkarrekin zutik.
Argazki bat ateratzen da, denek maskak daramatzate, eta ondoren berehala maskak kendu eta gizarte-distantzia
mantendu gabe elkarrengandik gertu hitz egiten dute.
Eta gauza hauek asko ikusi ditugu.
Eta gero ikusten duzu politikariek berak ez dutela horri eusten.
Baina zergatik, beraz, herritarrek hori bete eta isunak ere ordaindu behar dituzte?
Eta hori guztia soilik posible izan zen prentsak behin eta berriro egindako presio izugarria eta bere erasoengatik,
beren burua agerian jarri zutenengan, izan ere, hori naturalki arriskutsua baitzen narrazio honentzat, istorio honentzat.
Nire lehen bideoekin milioika pertsonetara iritsi nintzen, baina hori azkar murriztu zuten.
Eta gaur, zientzialariek diote ezen, guk konfinatu ez bagina, bizitza asko salbatuko liratekeela.
Bai, zehazki. Gaur egun, oso bestelako taktikak erabiltzen ari dira.
Esango nuke shadowbanningekin une honetan norabide guztietan zentsura jasaten ari
garela, eta hori besterik gabe ezartzen ari dela.
Hori seinale bat da gure aldetik zerbait hemen funtzionatzen ari dela dirudiela.
Eta zure aldetik ere, Bodo, hasieratik krisiari ekarpen baliotsu bat egin diozu.
Mediku gisa, doktore gisa, galtzeko asko zenaukan pertsona gisa, han joan zinen – horrela ikusten dut nik – eta benetan dena jokoan
jarri zenuen. Eta halako mediku gehiago behar ditugu, ezta?
Eskerrik asko, baina hori ez nekien. Berriro ere, hau benetan garrantzitsua da niretzat.
Erabat ulergaitza iruditzen zait mediku gisa zure iritzia adierazteagatik, nahiz eta oker egon,
herrialde batean bizibidea galtzeko arriskua izatea.
Inoiz ez nuke pentsatuko norbaitek bere praktikako lokalak itxiak izan zitzakeela edo
antzeko zerbait iritzi oker bat izateagatik.
Bereziki ospetsu den mediku bat bazara eta ez baduzu bost minuturo mediku-erroreengatiko auziekin arduratu beharrik.
Baina bide horretatik joan zinen, eta bidean noizbait ohartu zintekeen gauzak estutzen ari zirela.
Beraz, atzera egin dezagun – esan dudan guztia atzera hartzen dut. Zuk ez zenuen.
Zuzenean aurrera joan zara, eta oraindik ere atzerritik, eremu zabalean, argitzen ari zara.
Jendea heldutasun hori lortzen laguntzen duzu, beren barruko haurra entzuten.
Benetan gustatu zitzaidan lehenago erabili zenuen irudia.
Eta elkarrizketa honengatik eta guregatik hartu duzun denboragatik oso eskerrak eman nahi dizkizugu.
Afrikara indar asko eta behar duzun guztia bidaltzen dizkizugu. Eta harremanetan jarraituko dugu.
Testuinguru honetan nire emazteari eta familiari ere eskerrak eman nahi dizkiet, izan ere, Corona
12 bideoaren ondoren geldituko nintzatekeelako.
Eta hark esan zuen: ez gelditu, aurrera jarraitu. Eta, bide batez, Daniele Ganserrarekin ere gauza bera gertatu zen.
Bere emazteak ere esan zion: "Ez, horrekin geratuko zara, gure lepoak apurtuko balira ere."
Eta horren aldetik, batzuetan gizon baten atzean benetan emakume sendo bat egoten da.
Ni neu ere gauza bera esan dezaket, bai. Eskerrik asko, maitea Bodo. Agur beroak.
Eskerrik asko, Mathias. Eskerrik asko, Kla.TV. Eskerrik asko, Sasek familia.