بله، امروز دکتر بودو شیفمان به‌صورت زنده در Kla.TV با ماست.
.
خوش‌آمدگویی بسیار گرم، بُدوی عزیز. امیدوارم از اینکه با صمیمیت با شما صحبت می‌کنم ناراحت
نشوید. خوشحالم که اینجا هستید. ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱
بله، از دعوتت خیلی ممنونم، ماتیاس عزیز. و خوشحالم که دوباره در Kla.TV هستم.
بودو، قبل از همه‌گیری، شما یک مطب خصوصی معتبر گوش، بینی و حلق و یک کلینیک سرگیجه در زینسهیم داشتید. آیا مطب وضعیت خوبی داشت؟
فکر می‌کنم بتوانید این‌طور بگویید. ما یکی از معدود مطب‌هایی بودیم که در درمان سرگیجه تخصص داشتیم و
رویکردی میان‌رشته‌ای اتخاذ کردیم، نه فقط گوش و حلق و بینی.
ما همچنین بیماری‌های داخلی عصبی را درمان کردیم.
برای مثال، ما خودمان تصاویر MRI را با استفاده از سیستم ارزیابی خودمان ارزیابی کرده‌ایم.
ما یک پروتکل بررسی داشتیم که بسیار فراتر از سطح دانشگاهی بود و به ما امکان می‌داد بیماران را تقریباً بدون مشارکت آن‌ها اسکن کنیم.
بنابراین ما تمام تلاش خود را برای به‌دست‌آوردن یافته‌های عینی به‌کار گرفتیم.
مهم است بدانیم بیمارانی که به من مراجعه کردند، کسانی بودند که عملاً به همه جای دنیا سفر کرده و پیش از آن به متخصصان نام‌آور
مراجعه کرده بودند؛ برخی از آن‌ها دهه‌ها از سرگیجه رنج برده بودند و در نهایت همیشه به آن‌ها گفته شده بود که همهٔ
این‌ها در سرشان است، هیچ مشکلی در آن‌ها وجود ندارد و امثال آن.
در واقع، اگر تشخیص‌های عینی در اولویت قرار می‌گرفتند، علت در اکثریت قریب به اتفاق موارد قابل شناسایی بود.
ما کنترل‌های کیفیت داخلی داشتیم. این بدان معناست که دوباره به بیماران‌مان نامه نوشتیم.
و همان‌طور که گفتم، همه‌ی آن‌ها به‌عنوان موارد لاعلاج در نظر گرفته می‌شدند. و نرخ موفقیت
ما به‌طور قابل‌توجهی بالاتر از ۷۰ درصد بود.
و ما مخاطبان بین‌المللی داشتیم. این یعنی بیماران‌مان با هواپیما می‌آمدند. ممکن است کمی اغراق‌آمیز به نظر برسد، اما حقیقت دارد.
آنها از سراسر جهان آمدند، چه از ژاپن، چه از چین یا آمریکا.
ما بیمارانی داشتیم که به‌خاطر وزوز گوش از واشینگتن دی.سی. پرواز کردند تا ما را ببینند و بلافاصله برگشتند.
ما از فضانوردان و کوسمونوت‌ها میزبانی کردیم. ما از ورزشکاران حرفه‌ای مختلف از همه رشته‌ها میزبانی کردیم.
البته سیاستمداران نیز، از جمله سیاستمداران به اصطلاح کشورهای یاغی که در آنجا مناصب عالی را در اختیار داشتند.
این بدان معناست که ما مردم را صرف‌نظر از آنچه انجام داده بودند درمان کردیم و تلاش کردیم بفهمیم مشکلشان چه بود.
و در سطحی که به‌طور قابل‌توجهی بالاتر از سطح بیمارستان‌های دانشگاهی بود.
این یکی از دلایلی بود که من به‌طور منظم برای انجمن گوش و حلق و بینی آلمان سخنرانی می‌کردم، یا از من خواسته
می‌شد در دانشگاه هایدلبرگ یا رویدادهای مشابه سخنرانی کنم.
این به هیچ وجه رویهٔ معمول برای یک متخصص گوش و حلق و بینی در مطب خصوصی نیست. این یک استثنا است.
و در واقع، علائم عجیب برای ما علائم عادی بودند.
بنابراین ما به ندرت بیمارانی را می‌دیدیم که دچار سرگیجه‌ی شایع مانند سرگیجه‌ی وضعیتی بودند.
این مستلزم وجود شرایطی مانند شوانوم دهلیزی یا نوروم آکوستیک، یعنی تومور عصب شنوایی بود – که یک پزشک گوش و حلق و بینی معمولاً
اگر بیماران نورولوژیک زیادی داشته باشد، هر پنج سال یک‌بار آن را می‌بیند – و ما هر هفته چندین مورد از آن را داشتیم.
و این فقط وسعت آن است، واقعاً باید آن را تصور کنید.
ما زمان زیادی را به بیماران خود اختصاص داده‌ایم.
این بدان معناست که بیمارى که صبح پیش ما آمد، با یک پرونده کامل شامل تمام یافته‌ها، توصیه‌های
درمانى و غیره از ما خارج شد و سپس کاملاً رفت.
و می‌توانیم به خودمان آفرین بگوییم و بگوییم که نرخ موفقیت ما واقعاً بالا بوده است، که سال به سال افزایش یافته است –
البته به طور معمول – و توانسته‌ایم به افراد زیادی کمک کنیم.
خیلی خوش گذشت. برای ما هم بسیار رضایت‌بخش بود.
همسرم به‌عنوان پزشک، از منظر درمان تروما نیز می‌توانست به مردم کمک کند، زیرا سرگیجه نوعی از دست دادن کنترل است و از دست
دادن کنترل شدیدترین شکل ترومایی است که انسان می‌تواند تجربه کند.
در واقع این آغاز افسردگی یا چیزی شبیه آن است. چون وقتی دیگر نمی‌دانی کدام سمت بالا و کدام سمت پایین است،
یا مدام احساس ناامنی می‌کنی، خیلی سریع در وضعیتی از اضطراب فرو می‌روی که بعداً همراهت می‌ماند.
اما ترس علت نیست؛ در واقع علت دلایل ارگانیک است. و شما باید به ریشهٔ موضوع پی ببرید.
خیلی خوش گذشت. ما از اعتبار زیادی برخوردار بودیم، بارها در مجله Leading Medicine Guide معرفی شدیم یا در روزنامه‌ای در میان
بهترین پزشکان قرار گرفتیم، و در Who's Who in Germany من به‌عنوان یکی از ده پزشک مهم گوش و حلق و بینی شناخته می‌شدم.
این کار فقط برای خودنمایی نیست که حالا همه‌چیز تمام شده است، بلکه صرفاً بیانیه‌ای است برای تأکید بر این موضوع که فردی
که در زمینه‌اش تازه‌کار نیست، بلکه یک حرفه‌ای تمام‌عیار است، در ابتدای همه‌گیری ویروس کرونا سخن گفت.
دقیقاً. فکر می‌کنم قطعاً می‌توانیم این را بگوییم.
اما این همچنین به این معناست که، اگر درست فهمیده باشم، شما نیز در زمینه‌ی خود به‌عنوان یک مرجع شناخته می‌شدید.
وقتی مردم از سراسر جهان برای دیدن شما آمدند، آیا رسانه‌ها در آن زمان درباره‌ی شما گزارش دادند؟ آیا مصاحبه‌ای انجام شد؟
شما همین الان به مجلهٔ پزشکی اشاره کردید. اما این یعنی هیچ گزارش منفی‌ای دربارهٔ شما وجود نداشته است.
در اصل به شما اجازه می‌دهند حرف‌تان را بزنید یا درباره‌تان گزارش تهیه می‌کنند، درست است؟
بله، هم تلویزیون، جایی که چند گزارش داشتید که به مطب شما آمدند و ضبط کردند، و هم مصاحبه‌ها با مجلات.
ما به‌طور مرتب در مجلات معرفی می‌شدیم. و در نهایت حتی به‌عنوان متخصص سرگیجه برای مجله Apotheken-Umschau
انتخاب شدم، که بالاترین افتخاری است که می‌توان دریافت کرد.
آپوتکن-اومشاو یک رسانهٔ چاپی با بالاترین تیراژ است که به‌طور قابل‌توجهی از هر چیز دیگری در بازار بالاتر است.
و به‌عنوان یک پزشک فعال، عملاً همهٔ اساتید را نادیده گرفته بودم و در نهایت به‌عنوان کارشناس مجلهٔ Apotheken-Umschau تبدیل شدم.
و من دیگر طاقتم تمام شده بود، بنابراین مقاله‌هایی که برای روزنامه‌ها می‌نوشتم نیز توسط دپای، رویترز، آسوشیتدپرس
و غیره منتشر می‌شدند، چون در واقع در سطح بین‌المللی، از جمله در رسانه‌ها، برای خودم شهرتی کسب کرده بودم.
و این همان چیزی بود که در ابتدای همه‌گیری بسیار عجیب بود، زیرا برای اینکه این روش کار
کند، شما همچنین باید از متخصصان استفاده کنید.
پس من یک آژانس تبلیغاتی داشتم، یک آژانس مطبوعاتی که با آن کار می‌کردم، برای من کار می‌کرد، به آن
پول می‌دادم و همچنین مطمئن می‌شد که من استخدام شوم.
و سپس، در ابتدا، سعی کردم در برنامه‌های گفت‌وگومحور شرکت کنم.
آژانس مطبوعاتی‌ام گفت: «آه، بهتره نکنی، وگرنه آخرش می‌شی مهمان برنامه‌های گفت‌وگو.»
چون من گفتم: «گوش کن، به آن‌ها بگو که این یک دکتر گوش و حلق و بینی است که شناخته‌شده است و نظر متفاوتی دارد.»
و سپس یک فهرست توزیع وجود دارد، یک فهرست توزیع مطبوعاتی که برای برنامه‌های گفت‌وگو نیز وجود دارد.
و سپس شما کمی پول پرداخت می‌کنید و بعد کل ماجرا توزیع می‌شود.
و سپس آنها می‌دانند که اینجا کسی هست که می‌خواهد نظرش را بیان کند.
و معمولاً می‌توانستم مطبم را برای چهار هفته تعطیل کنم، چون خبرگزاری هم موافقت کرده بود، و مثل کارل لاوترباخ از
یک برنامه گفت‌وگومحور به برنامه گفت‌وگومحور دیگر بروم.
اما نیامد. حتی یک داستان هم نبود. همین وضعیت پس از مدتی کارکرد هم ادامه داشت.
من از ۱۴ مارس ۲۰۲۰ شروع به ساخت ویدیو کردم و یکی از اولین کسانی بودم که این کار را انجام دادم.
تا قبل از اینکه سانسور شوم، حضور بسیار گسترده‌ای در یوتیوب داشتم.
و سپس چند نفر، برای مثال به لانز، نوشتند: «اینجا یک دکتر گوش و حلق و بینی است، لطفاً او را به برنامه دعوت کنید.»
و من نامه‌ها را از طریق ایمیل دریافت کردم. همیشه رد می‌شد.
اعلام شد که آقای لانز خودش مهمانانش را دعوت می‌کند و این موضوع برنامه‌ریزی نشده است.
و همچنین – من اطلاعاتی از RBB دریافت کردم – خیلی زود، در مارس ۲۰۲۰، یک توافق‌نامه عدم افشا وجود داشت که بیان
می‌کرد هیچ گزارشی در مورد ویروس کرونا منتشر نخواهد شد که مسائل را در چشم‌انداز مناسب قرار دهد.
این دستور مدیریت RBB به خبرنگاران بود و آن‌ها مجبور بودند اطاعت کنند، وگرنه شغل‌شان را از دست می‌دادند. ۱۲۳۴۳۲۱
بله. حالا، برای خلاصه‌گویی کوتاه برای بینندگان، باید بگویم که تا قبل از کرونا، شما به‌سادگی مرد
برجسته در حوزه‌ی خود بودید، این موضوع مسلم است.
ما همه از کمبود نیروی کار ماهر در آلمان شکایت می‌کنیم، اما ما در اینجا، به اصطلاح، متخصصی در حوزه‌اش داشتیم که
حتی افرادی از سراسر جهان برای دریافت کمک به اینجا می‌آمدند.
بیایید همین را بگوییم. چه اتفاقی افتاد؟
فکر می‌کنم حالا فهمیدن این موضوع خیلی مهم باشد. در چه مرحله‌ای کل ماجرا واژگون شد؟
از همان ابتدا محکوم به شکست بود، چون دقیقاً در آغاز نیتم این بود که مردم را واقعاً از ترس رها کنم.
خب، به‌عنوان یک متخصص سرماخوردگی، من یک شماره از OAS دارم... ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱.
آن چه بود، ببخشید، در ابتدای کرونا منظور شما الان است؟
۱۲۳۴۳۲۱ بله، ۱۴ مارس ۲۰۲۰. همان‌طور که گفتم، ویدیوی اول.
و اولین ویدیو با عنوان «وحشت نکنید» منتشر شد و من سعی کردم به مردم بگویم که این یک بیماری شبیه
سرماخوردگی است، برای مثال قابل مقایسه با آنفولانزا.
و من به آمار نگاه کردم: معمولاً چند نفر در ووهان می‌میرند، چند نفر در برگامو مرده‌اند و الی آخر.
پس از بررسی تمام منابع مرتبط، به این نتیجه رسیدم که در پایان ویدیوی اولم گفتم: «فکر می‌کنم همه‌مان قرار است بمیریم.»
اما نه به ویروس کرونا، فکر می‌کنم این بسیار بعید است.
و در واقع این اجماع عمومی بود، زیرا علاوه بر اینکه پزشک گوش و حلق و بینی هستم، پزشک اورژانس، تکنسین
فوریت‌های پزشکی و پارامدیک خدمات فوریت‌های پزشکی نیز هستم.
همین موضوع بود که در وهلهٔ اول مرا به رشتهٔ پزشکی کشاند. و یک قانون طلایی وجود دارد که به سادگی این است: «وحشت نکنید».
وقتی به یک حادثه با تلفات جمعی می‌رسید، نمی‌توانید بگویید: «کمک! همه‌تان قرار است بمیرید.»
حتی اگر بدانید که نمی‌توانید با همه‌ی آن‌ها مقابله کنید، باید به ماموران خود در خیابان
این احساس را بدهید که اوضاع تحت کنترل شماست.
و من نمی‌توانستم بفهمم که دولت، مطبوعات و دیگران... من خیلی زود، از جمله در ویدیوهایم، مسئولیت‌شان را به
مطبوعات یادآوری کردم، چون آن‌ها متوجه ویدیوهایم شده بودند.
و سپس گفتم، دوستان، شما مسئولیتی دارید.
و اگر باعث شوید مردم هراس‌زده شوند، طوری که باور کنند برای تقریباً هر درد گلو باید به دستگاه ونتیلاتور متصل
شوند، آنگاه واقعاً تخت‌های مراقبت‌های ویژه کافی نخواهد بود.
پس، در صورتی که در ارزیابی‌ام اشتباه کرده بودم، می‌خواستم مطمئن شوم که مردم آسوده خاطر شوند و از یک موش صحرایی کوه نسازند،
تا بیمارستان‌ها تحت فشار قرار نگیرند و مردم هراس‌زده نشوند.
این را بارها و بارها از مردم تأیید می‌کنم.
مردم از این تصاویر که به‌طور بی‌پایان در تلویزیون پخش می‌شدند، وحشت‌زده شدند.
و در واقع این دقیقاً نیت من بود. و بلافاصله تحریم و خرابکاری شد.
حتی افرادی که در روزنامه‌های محلی کار می‌کردند و من همیشه با آن‌ها رابطهٔ خوبی داشتم.
منظورم این است که من در سینسهایم ستارهٔ محلی بودم. به همه‌جا دعوت می‌شدم، چه بازی‌های
فوتبال باشد، چه رویدادهای دیگر یا هر چیز دیگری.
آن موقع… شما یک فرد ویژه بودید. بعد شهردار آمد و وقتی شما جایزهٔ دیگری یا چیزی شبیه آن دریافت کردید، از شما عکس گرفت
– می‌توانید آن را در وب‌سایت من besserleben.tv پیدا کنید.
پس کمی خوش گذراندم و شهردار را هم در عکس گنجاندم، فقط برای اینکه نشان دهم قبلاً چه شکلی بود.
و از یک روز به روز دیگر، ناگهان کنار گذاشته می‌شوی.
پس همهٔ کسانی که شما را به‌عنوان متخصص برجسته می‌دانستند، ناگهان تلویزیون را بیشتر از پزشکی که زندگی‌شان را
به او سپرده بودند باور می‌کنند، چون من هم جراح بودم.
وقتی تحت عمل جراحی قرار می‌گیرید که توسط کسی انجام می‌شود، زندگی خود یا حتی زندگی
فرزندانتان را به او می‌سپارید. و این خیلی عجیب بود.
بله، فکر می‌کنم همین‌طور باشد. و وقتی حالا به آن زمان نگاه می‌کنید، منظورم این است که، بگذارید بگوییم، یک هدف خوب داشتید.
شما به‌عنوان یک پزشک می‌خواستید مردم را هشدار دهید، همان‌طور که باید، می‌خواستید آن‌ها را مطلع کنید.
حالا که به گذشته نگاه می‌کنید، آیا فکر می‌کنید هیاهوآفرینی عمدی بود، یا کل ماجرا بیشتر یک
تصادف و اطلاعات نادرست از سوی برخی کارشناسان بود؟
در واقع در ابتدا قرار نبود، و سپس لحظه‌ای فرا رسید که ناگهان همه‌چیز تغییر کرد.
می‌توانستید این را در مورد آنتونی فائوچی در آمریکا و در آلمان با کریستیان دروستن و لوثار ویلر ببینید که در ابتدا اوضاع را کم‌اهمیت
جلوه دادند و گفتند که وضعیت چندان بد نیست، فقط یک سرماخوردگی است، ویروس‌های کرونا مدت‌هاست که وجود داشته‌اند، و غیره و غیره.
و سپس، از یک روز به روز دیگر، حتماً نوعی دستور تیمی صادر شده بود، زیرا اوضاع در همه‌جا، در سراسر جهان، کاملاً تغییر کرد.
تمام ماجرا بسیار عجیب بود چون در واقع هیچ چیز در وضعیت تغییر نکرده بود. برعکس، ما داده‌های روزبه‌روز بهتری داشتیم، برای مثال
از پروفسور ایوانیدیس، که یک همه‌گیرشناس مشهور جهانی است، یا بهتر بگویم همه‌گیرشناس بی‌نظیر، که او هم گفته بود:
«مردم، مراقب باشید، این بیماری قابل مقایسه با آنفلوآنزا است.»
خداوند مهربان یا هر که بود، همچنین کلنی‌های کامل و خودکفایی را در اختیار ما قرار داد که می‌توانستند مورد مطالعه قرار گیرند.
چه هاینسبرگ باشد، چه دایموند پرینسس، چه دو ناو هواپیمابر، چه یک زندان.
پس ما چندین مکان داشتیم که در آن‌ها اساساً می‌توانستید دقیقاً ببینید نرخ مرگ‌ومیر چقدر بالا و چقدر خطرناک بود.
و ما از ابتدا می‌دانستیم که داده‌ها تهدیدآمیز نبودند.
و در واقع باید گفت که کل ماجرا عمدی بود، زیرا ادامه یافت.
تصاویر جعلی نیز عمداً استفاده شدند، همان‌طور که حتی FAZ اخیراً اعتراف کرد.
همه کامیون‌هایی را که تابوت‌ها را در برگامو جمع‌آوری می‌کردند به یاد می‌آورند.
یک صحنه‌سازی کامل امسال برای اولین بار در FAZ، فرانکفورتر آلگماینه تسایتونگ منتشر شد که سپس گفت: بله، اما در هر یک از این کامیون‌ها
که این ده چیز را حمل می‌کردند، دقیقاً یک تابوت وجود داشت. یکی؟
بله، و او را صرفاً به این دلیل بردند که آنها هیچ کوره‌سوزخانه‌ای نداشتند.
دولت شرط کرده بود که این اجساد کالبدشکافی نشوند.
این هم یک مورد دیگر بود که به خودم گفتم: «صبر کن، یکی از بزرگ‌ترین دستاوردهای پزشکی این بود که به ما اجازه داده می‌شد
جسدها را معاینه کنیم.» و این وضعیت برای مدت طولانی ادامه داشت.
من می‌گویم، در زمان لئوناردو داوینچی، آن‌ها اجساد را از قبرستان می‌بردند تا بتوانند کالبدشکافی روی آن‌ها
انجام دهند. ما توانستیم کالبدشکافی روی مردم انجام دهیم.
و سپس حتی کسی بود که روی مردم کالبدشکافی انجام می‌داد، یعنی پروفسور پوشل در هامبورگ، که او
نیز یکی از چند متخصص پزشکی قانونی موجود بود.
و او گفت که آن افرادی که مردند، به هر حال می‌مردند.
و این بود داستانِ «با» یا «از» ویروس کرونا. آنها «با ویروس کرونا» مردند، نه «از ویروس
کرونا»، زیرا حتی بدون ویروس کرونا هم می‌مردند.
با نگاهی به گذشته می‌توانیم ببینیم که این ارزیابی‌ها کاملاً صحیح بودند.
تعداد قربانیان گویای همه چیز است. پس ما از همان ابتدا حق داشتیم.
و انتظار داشتم که اساساً… یا در ویدیوهای اولم… فکر می‌کردم سیاستمداران را هم در میان بیمارانم داشته باشم و امثال آن.
فکر کردم ویدیوی اولم را می‌گیرند، پیش مرکل می‌روند و می‌گویند: «ببین، آنگلا، یک دکتر گوش و حلق و بینی در زینسهایم
هست که من می‌شناسم، مردی مشهور در سطح جهان که به بیماران از سراسر دنیا خدمت می‌کند.» او به اعداد نگاه کرد.
می‌دونی، دروستهن در جریان همه‌گیری آنفولانزای خوکی کاملاً واکنش افراطی نشان داد و مردم را تشویق کرد که واکسن بزنند و غیره.
در نهایت، همه‌اش حرف مفت بود – به حرفش گوش کن.
بله، من انتظار داشتم که این اتفاق بیفتد.
که بالاخره تماسی از کریستین دروستن دریافت خواهید کرد که از شما بخواهد اعدادتان را ببیند؟
ما می‌خواهیم با شما صحبت کنیم. بله، همان چیزی است که انتظار دارید.
سپس شخصیت‌های سنگین‌وزن دیگری هم در میدان هستند، مانند ولفگانگ وودارگ که آن زمان همه‌گیری آنفولانزای پرندگان را
پایان داد—نه، کسی که همه‌گیری آنفولانزای خوکی را پایان داد.
سپس پروفسور سوچاریت باکدی را دارید، یک ایمنی‌شناس مشهور جهانی و غیره.
ما چندین ویروس‌شناس داشتیم. همه‌شان افراد برجسته‌ای بودند و به نظر من با ولفگانگ وودارگ یا سوچاریت باکدی
هم‌عقیده بودند، اما مطبوعات کاملاً آن را نادیده گرفتند.
سپس تصاویر تابوت‌هایی که در جایی قرار داشتند و در نهایت از یک کشتی‌شکستگی در لامپدوسا بودند.
تصاویر عمداً انتخاب شدند که برای مثال هیچ ربطی به وضعیت برگامو نداشتند.
این موضوع توسط پخش‌های متعدد، هم توسط شما و هم توسط Kla.TV اثبات شده است. بنابراین این
یک رسوایی بزرگ است، من کاملاً با شما موافقم.
اجازه دهید بار دیگر بر رسانه‌ها و نحوهٔ تصویرسازی‌شان از شما تمرکز کنم، و همچنین بر همکارانی که شما
همین‌الان اشاره کردید، پروفسور باخدی، و دیگران مانند وودارگ که بعدها در فهرست هدف رسانه‌ها قرار گرفت.
جایی که قبلاً یک قهرمان، بگذارید بگوییم یک چهره برجسته، صد و هشتاد درجه چرخانده شد، وارونه شد و سپس ناگهان به دشمن تبدیل شد.
وقتی این اتفاق برای شما افتاد، در حالی که قبلاً، بگذارید بگوییم، همواره مورد احترام بودید، شخصاً چگونه ظهور ناگهانی چنین
گزارش‌هایی دربارهٔ خود را تجربه کردید و انتشار آنچه اساساً گزارش‌های دروغین در رسانه‌های جمعی بود را چگونه پشت سر گذاشتید؟
ماتیاس، اگر مجبور باشی آن را تجربه کنی، اصلاً نمی‌فهمی.
این یعنی که در ابتدا ایمیل‌های زیادی از افرادی دریافت کردم که بلافاصله به خاطر شجاعتم به من تبریک گفتند و گفتند چقدر
دلیر هستم و چه استقامت زیادی دارم و چه می‌دانم چه چیزهای دیگری.
و به خودم گفتم که این هیچ ربطی به شجاعت ندارد.
خب، من پزشک هستم، یک داستان را تحلیل می‌کنم و نظر خود را بیان می‌کنم، زیرا به‌عنوان پزشک وظیفه دارم از سلامت جمعیت مراقبت کنم.
وظیفه من است که وقتی چیزی شبیه این را می‌بینم، آن را علنی کنم. این تکلیف من است.
من باید این کار را انجام دهم و نباید به دولت تسلیم شوم.
این نقض آیین‌نامه اخلاق پزشکی و سوگند بقراط خواهد بود.
پس من هیچ کار اشتباهی نکردم، و بعد ناگهان دکتر سرگیجه از سینزهایم یا داستان‌های مشابه را می‌بینی و اصلاً نمی‌فهمی.
شما می‌گویید دوستان، من اینجا حقایق محکمی ارائه می‌دهم، این را فقط از خودم درنیاورده‌ام.
هر روز در این برنامه، داده‌ها را از مؤسسه رابرت کوخ دریافت می‌کردم و به سادگی آن‌ها را تحلیل می‌کردم.
من از ارقام اصلی ارائه‌شده توسط RKI استفاده کرده‌ام.
من خودم آن‌ها را ابداع نکردم.
پس اگر یک به‌علاوهٔ یک مساوی دو باشد و شما صرفاً حقایق و داده‌های روشنی دارید و کسی با شما مخالفت می‌کند و
می‌گوید از امروز به بعد یک به‌علاوهٔ یک مساوی سه است، می‌توانید بگویید: خب، من این را درک نمی‌کنم.
و همان‌طور که گفتم، افراد بسیار تأثیرگذار دیگری سپس به شما خواهند پیوست.
پروفسور هادیچ، واکسن‌شناس، ویروس‌شناس، باکتری‌شناس و سایر نقش‌ها.
همیشه یک نفر جدید می‌آید، تا لوس مونتانیه، کاشف، مخترع، نخستین توصیف‌کننده یا هر چیز دیگری از HIV.
این موضوع دیگری است و می‌توانیم گاهی درباره‌اش صحبت کنیم، اما داستان...
او به‌عنوان برندهٔ جایزهٔ نوبل به ما پیوست، و او تنها برندهٔ جایزهٔ نوبل نیست.
و ناگهان، همه افرادی که تجربه حرفه‌ای داشتند و پیش‌تر به‌عنوان مراجع معتبر در حوزه‌شان شناخته می‌شدند – و باز هم،
پروفسور یوانیدیس متخصص اپیدمیولوژی نیست، او پراستنادترین متخصص اپیدمیولوژی در جهان است – قرار است کنار گذاشته شوند.
او متخصص الگوهای شیوع بیماری است.
و او خیلی زود گفت: آرام باش، مثل آنفولانزا است.
و این به سادگی نادیده گرفته می‌شود. تو این را نمی‌فهمی. تو متوجه نمی‌شوی.
البته شما ادامه می‌دهید، چون احساس می‌کنید شخصاً مورد حمله قرار گرفته‌اید و می‌خواهید اعتبار خود را
بازیابی کنید، و ممکن است در اظهارات خود کمی صریح‌تر شوید.
اما هدف اصلی کمک به مردم بود – و معتقدم در این امر موفق شدم – با رهایی بسیاری از افراد از ترس‌هایشان و سپس محافظت
از آن‌ها در برابر اشتباه کردن یا نتیجه‌گیری‌های شتاب‌زده.
تا امروز هنوز هم نمی‌توانم بفهمم چگونه یک خبرنگار، به‌ویژه کسی از سینسهایم که در آنجا افرادی از روزنامه راین-نکار-سایتونگ
و نشریات مشابه نیز حضور داشتند، می‌توانست این‌گونه درباره قهرمان محلی صحبت کند و نتواند با او گفتگو کند.
حتی به جایی رسید که من یک مقاله در مجله «اشتیرن» و یکی در «اشپیگل» داشتم، جایی که خبرنگاران می‌آمدند و به زشت‌ترین شکل ممکن
وانمود می‌کردند دوست شما هستند، برایتان هدیه می‌آوردند و کارهای از این قبیل... و بعد با شما همراه می‌شدند و به تظاهرات می‌رفتند و
تمام تشریفاتش را انجام می‌دادند، از جمله در آغوش گرفتن و خوش‌وبش کردن با شما و کارهای دیگر در بدترین همه‌گیری تاریخ،
فقط برای اینکه بعداً یک مقاله تند و تیز علیه شما بنویسند.
بله، جالب است. شما در این زمینه واقعاً تنها نیستید؛ ما این را خیلی وقت‌ها از افراد گوناگون می‌شنویم، از جمله
معلمان و کسانی که صرفاً می‌خواهند نظر یا حقیقت خود را در آن لحظه بیان کنند، هر طور که بخواهید آن را بنامید.
ما همین حالا هم این را در مورد خبرنگاران می‌بینیم، یعنی از یک سو با کارشناسانی مانند شما – شما چند مثال را ذکر کردید.
فکر می‌کنم هنوز هم می‌توان فولمیخ را وارد گود کرد.
اکنون ما همچنین دیوید بندلز را به‌عنوان یک روزنامه‌نگار داریم؛ یعنی گزارشگران مستقل و روزنامه‌نگارانی که آزادند
نظرات خود را هر جا که بخواهند، صرفاً در قالب کمی طنز بیان کنند و بلافاصله خود را در تیررس دو طرف می‌یابند.
و این سؤال بزرگ را مطرح می‌کند: آیا همه‌اش صرفاً یک تصادف است؟
اگر روزنامه‌ای درباره‌ی شما گزارش منفی منتشر کند، آیا همه سوار موج می‌شوند؟
یا پشت آن استراتژی‌ای وجود دارد؟
درست است، فکر می‌کنم این نکته‌ای بسیار جالب باشد. نظر شما در این باره چیست؟
بله، همین الان بهت گفتم، شاید از دستت در رفته باشد، که این نامه را از RBB دیدم و در ایمیل‌های قدیمی‌ام داشتم،
اما متأسفانه دیگر نمی‌توانم به آن‌ها دسترسی پیدا کنم.
در هر صورت، من این عبارت را با دقت بسیار حفظ کرده‌ام و واقعاً درست است که هیچ گزارش‌دهی
نسبی‌انگاری در مورد ویروس کرونا وجود نخواهد داشت.
این بدان معناست که خبرنگاران شاغل در شبکه‌های تلویزیونی بزرگ و سازمان‌های مشابه از بالا
دستور دریافت کردند که هیچ کاری انجام ندهند.
می‌توانم کمی بیشتر پیش بروم، می‌توانم برایت چیز جالبی بگویم.
می‌توانید سریعاً بگویید این از طرف چه کسی آمده است؟ فقط برای اینکه بینندگان بدانند.
چه کسی در RBB این دستور را صادر کرد؟ به خبرنگاران، به نوعی؟
به خبرنگاران RBB. این اساساً پروتکلی بود که هنگام ملاقات بر سر آن توافق کردند و افراد باید آن را امضا می‌کردند.
این نامه صرفاً یک جمله بود که بیان می‌کرد گزارش‌دهی دربارهٔ کرونا هیچ‌گونه نسبی‌سازی نخواهد داشت.
از اینکه آن را روشن کردید سپاسگزارم!
این صرفاً پیامی بسیار روشن برای هر کارمندی بود که در این ماجرا دخیل بود، و ... باید فرض کرد که برای دیگران هم همین‌طور بود.
همچنین دیدارهایی میان صدراعظم و روزنامه‌نگاران برجسته و امثال آن برگزار می‌شد و همان‌طور که در نظام ما مرسوم است،
روزنامه‌ها تنها متعلق به تعداد بسیار اندکی از افراد هستند.
ممکن است باور داشته باشیم که تنوع شگفت‌انگیزی از روزنامه‌ها داریم، اما در واقع احتمالاً می‌توانید تعداد ناشران را با دو
دست بشمارید، و این همان ترفند بوده است: کنترل کامل مطبوعات.
و البته مردم به دنبال اطلاعاتی مشابه یازده سپتامبر یا رویدادهای مشابه بودند، بنابراین جلوی تلویزیون می‌نشینند و منتظر پخش چیزی
جدید هستند، اما در واقع همیشه همان مطالب قدیمی به آن‌ها عرضه می‌شود که نوعی گسلاینگ است؛ یعنی در نهایت توهمی پایدار در
بیننده ایجاد می‌کند که چون بارها آن را دیده، حتماً درست است.
امروز هم هنوز همین است. اگر بخواهی با کسی درباره چیزی صحبت کنی، می‌گویند: «مگر تابوت‌های برگامو را ندیده‌ای؟» و من همیشه فکر
می‌کنم: بله، دقیقاً، آن‌هایی که از لامپدوسا بودند را هم دیده‌ام.
این بود، این همان داستان است، و من نسبتاً زود در برنامه‌هایم فهمیدم که ما با سانسور سروکار داشتیم، و سانسور تنها در شرایط
توتالیتر وجود دارد، و همانطور که اکنون می‌دانیم، تقریباً تمام حقوق اساسی در طول همه‌گیری با ابعاد اپیدمیک، با این ترفند
که از طریق یک بیماری عفونی انجام شد، معلق شده‌اند؛ یعنی قانون اساسی توسط قانون حفاظت در برابر عفونت مصادره شده است.
و در آن زمان، ما به این فکر کردیم که چگونه می‌توانیم به دیدار یکدیگر ادامه دهیم، چگونه می‌توانیم پیش برویم، و سپس این
احزاب را تأسیس کردیم. اول «مقاومت ۲۰۲۰»، و بعداً «WIR2020».
و بنابراین من در آن زمان همراه با رالف لودویگ برای مصاحبه‌ای با سویوست‌فنک (SWR) آنجا بودم؛ آن‌ها یک گروه فیلم‌برداری
فرستادند و ما قبلاً تماسی دریافت کرده بودیم که به ما گفته بودند یک دوربین نصب کنیم و مصاحبه‌مان را ضبط کنیم.
به افرادی که اینجا می‌آیند دستور داده شده است که شما را به عنوان نازی‌ها به تصویر بکشند.
خیلی مراقب حرف‌هایت باش. می‌توانی به فیلمبردار اعتماد کنی. او یکی از ماست، به نوعی، اما بقیه را نمی‌توانی.
تصویربردار این و آن و الی آخر را حمل می‌کند. ما به‌خوبی مطلع بودیم.
و اگر او بگوید اجازه نمی‌دهند، حق شماست که اصرار کنید این ویدیو را ضبط کنید.
او واقعاً تلاش کرد تقریباً دو ساعت ما را تحت فشار قرار دهد، اما موفق نشد چون ما کاملاً مطمئن بودیم که او
داشت اطلاعات کاذب می‌کاشت و سعی داشت از ما پاسخ بگیرد.
اما من و رالف لودویگ فکر می‌کنم آن زمان در اتاق‌های تمرین‌مان در آنجا خیلی خوب عمل کردیم.
و چون ویدیوی کامل را داشتیم... و به آن‌ها هم گفتیم: گوش کنید رفقا، اگر به هر نحوی این ویدیو را
جعل کنید، فوراً ویدیوی خودمان را منتشر خواهیم کرد.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ بله، خیلی خوب.
ما آن زمان کل ویدیو را روی نوار ضبط کردیم – و بله
… ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ اما بودو، برای اینکه شما را به‌طور مختصر به رسانه‌ها و دیدگاه آن‌ها بازگردانیم.
اگر اکنون بگویید که اصطلاحات چارچوب‌بندی نیز درست مانند اینجا آشکارا در آنجا به کار رفته‌اند، شما کاملاً تحریف شده‌اید.
این موضوع کاملاً آشکار بیان شده است؛ هیچ گزارش‌دهی نسبی‌انگارانه وجود ندارد.
و اینجا کسی، یک گروه فیلمبرداری، فرستاده شده تا شما را به‌عنوان نازی بدنام کند. بنابراین عمداً می‌خواهد شما را بد جلوه دهد.
این بدان معناست که ما واقعاً با حرفه‌ای‌های رسانه سر و کار داریم.
آیا آنها پیروی از یک دستور کار هستند؟ آیا آنها هنوز مستقل هستند؟ چه خبر است؟
آیا فقط یک ویراستار هست که الان حالش بد است؟
شما قبلاً گفتید که رسانه‌ها توسط تعداد اندکی از افراد کنترل می‌شوند.
آنجا چه خبر است؟ چه کسی مسئول است؟ آیا آنها این کار را به ابتکار خودشان انجام می‌دهند؟
یا برداشت شما از اینکه کل ماجرا چگونه اوج خواهد گرفت چیست؟ ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱
۱۲۳۴۳۲۱ خیلی ساده‌تر از این است. روزنامه‌های بسیار کمی هنوز خبرنگار واقعی دارند که تحقیق کنند؛ در عوض، روزنامه‌ها اساساً
مشترک اطلاعیه‌های خبری آژانس‌های خبری dpa، رویترز و AP هستند.
و در آنجا اساساً می‌توانند مقالات را دانلود کنند و بدون اینکه خودشان نیازی به تحقیق داشته
باشند، روزنامه‌های خود را با آن‌ها پر کنند.
اگر چیزی توسط رویترز یا دی‌پی‌ای گزارش شود، حتی برای روزنامه محلی بوکسهوده نیز به‌عنوان گزارشی با تحقیق دقیق محسوب می‌شود.
و سپس می‌توانید به‌سادگی آن‌ها را تصاحب کنید. به همین دلیل در واقع تنها کافی است این سه آژانس خبری را کنترل کنید.
و این اساساً یک خانواده است – خانواده سوروس.
آنها عملاً مالک تمام ادارات مطبوعاتی هستند و می‌توانند به‌سادگی با آنها افکار عمومی را دیکته کنند.
شما می‌توانید تصمیم بگیرید چه مطالبی در روزنامه منتشر شود، چون در واقع خودتان مقالات را می‌نویسید.
و در حالی که ما همیشه مراقب اخبار جعلی هستیم، در زندگی روزمره این‌طور نیست.
خبرگزاری آلمان: «به رسانه‌های باکیفیت اعتماد کنید!» – ما هم به این عبارت عادت کرده‌ایم.
ما عادت کرده‌ایم برای مطلع ماندن اخبار شبانگاهی یا برنامه‌های امور جاری یا برنامه‌های مشابه را تماشا کنیم.
و سپس روزنامه‌های خوبی مانند FAZ و نشریات مشابه وجود دارند.
و این‌ها همان ترفندهایی هستند که به کار رفته‌اند. اسکریپت به‌طور کامل نوشته شده است.
تمام کاری که اینجا انجام می‌شود، آشکارا یک دستور کار با هدف نظم نوین جهانی، ریست بزرگ،
اجندا ۲۰۳۰ است؛ هر چه می‌خواهید اسمش را بگذارید.
آنها اساساً همه یک‌سان‌اند؛ اسکریپت‌های باشگاه رم یا چیزهای مشابه. همه این موارد در سراسر متن تکرار می‌شوند.
و کسی منتظر لحظه‌ای بود که بتواند چیزی را فعال کند.
و شما می‌توانید این را به‌ویژه در این واقعیت ببینید که این تمرین همه‌گیری، که در سال ۲۰۱۹ یعنی درست پیش از آغاز همه‌گیری
ادعایی کووید-۱۹ انجام شد، این رویداد ۲۰۱، که به‌طرز شگفت‌آوری در فیلم‌ها مستند شده است، همه‌چیز در دسترس است.
شما هنوز هم می‌توانید همه‌اش را دانلود کنید. این یک اسکریپت کامل است.
آنچه در اینجا در حال کار بر روی آن است، یک فیلمنامه است.
و سپس ۲۰۰ نفر که از مناطق اقتصادی گوناگون می‌آیند، قرار است سرنوشت جهان را هدایت کنند و همه‌چیز را تعیین نمایند.
بازی جدید نیست، فقط دوباره راه‌اندازی شده و تقریباً از زمان باشگاه رم به‌طور مداوم در حال اجراست.
بیلدربرگرها، خودتان که می‌دانید اوضاع چطور است.
منظورم این است که Kla.TV برنامه‌های بسیار زیادی در این باره ساخته است که می‌توانید آن‌ها را
تماشا کنید. در واقع اینجا یک دستور کار وجود دارد.
پس موجی از سرماخوردگی‌ها ربوده شد.
من در این زمینه حتی از همکارانم هم فراتر می‌روم.
بنابراین می‌توان نظریه آزمایشگاهی را با اطمینان کنار گذاشت.
نظریه آزمایشگاهی یک طرح «ب» بود که از همان ابتدا توسعه یافت، زیرا در مقطعی اوضاع متزلزل خواهد شد، زیرا با یک سلاح بیولوژیکی،
به طور طبیعی می‌توان گفت که دولت، صدراعظم و آقای بایدن و همه آن‌ها این اطلاعات را از سازمان‌های اطلاعاتی دریافت کرده‌اند.
و این، البته، اقدامات شدید و سرکوبگرانه را برای محافظت از جمعیت در برابر سلاح‌های بیولوژیکی توجیه می‌کند.
فراموشش کن. این آنفولانزا است. آنفولانزا بود، همیشه آنفولانزا بود، چون آنفولانزا از بین رفته بود.
به‌ویژه از آنجا که ویروس‌های کرونا در زمان نامناسبی آمدند.
این بدان معناست که ویروس‌های کرونا در واقع در زمان کمی متفاوت از سال نسبت به آنفولانزا منتشر می‌شوند. و آن آنفولانزا بود.
پس آنچه در اینجا دیدیم، آنفولانزای معمولی بود که بعداً ناپدید شد و کروناویروس نامیده شد.
فقط اینکه هیچ‌کس در دوران همه‌گیری‌های آنفولانزای قدیمی هرگز ویروس‌های کرونا را شناسایی نکرده بود.
یا منظورت اینه که هیچ‌کس؟ شاید فاوچی این کار رو کرده باشه، من که نمی‌دونم.
و به همین دلیل بود – می‌دونی چی، بیاییم روی ویروس‌های آنفولانزا تمرکز نکنیم، بیاییم
کروناویروس‌ها رو برداریم و کل ماجرا رو ادامه بدیم.
اما کل ماجرا از همان ابتدا یک کودتای نظامی بود.
آنچه در اینجا انجام شد، یک کودتای برنامه‌ریزی‌شده از طریق قانون حفاظت در برابر عفونت
بود، زیرا این تنها راه تضعیف قانون اساسی بود.
این همان ترفند درخشانی بود که اینجا اجرا شد. و باید بگویم، کلاهم را برایشان برمی‌دارم!
آنچه شما خلق کرده‌اید یک بازی شبیه‌سازی عالی است.
بله، شما همین الان به بازی شبیه‌سازی اشاره کردید. منظور شما همان بازی است که در سال ۲۰۱۹، کمی قبل‌تر برگزار شد.
پس کل متن، که یک‌بار اجرا شد، همچنین شامل مجمع جهانی اقتصاد و غیره بود.
جنبه رسانه‌ای هم وجود داشت – چگونه درباره‌اش گزارش می‌دادند؟
آنها این کار را در دوران کرونا به‌طرز فوق‌العاده‌ای انجام دادند، از جمله از طریق سانسور و تهمت‌زنی به کارشناسان.
اما برای ما، البته، این همچنین یک الگوی فوق‌العاده برای تمام بحران‌های آینده است.
هر جا را که نگاه می‌کنیم، ویروس کرونا اکنون به یک جنگ تبدیل شده است و واکسیناسیون اجباری
اکنون در حال تبدیل شدن به خدمت سربازی اجباری است.
همیشه در جایی برنامه‌ای مشابه وجود دارد.
پس شما می‌گویید که کل ماجرا دنبال یک دستور کار مشخص است.
هدف بزرگ‌تر پشت این چه می‌تواند باشد؟
فکر می‌کنم برای بینندهٔ معمولی درک آن دشوار باشد. چرا کسی چنین کاری انجام دهد؟
هدف پشت تمام این دیوانگی که شما اینجا به‌خوبی خلاصه کرده‌اید، چه می‌تواند باشد؟
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ شما می‌توانید مردم را از طریق ترس کنترل کنید، مهم نیست که چه می‌خواهید به دست آورید.
و سپس اصل معروف «تقسیم کن و حکومت کن» وجود دارد.
این یعنی شما به سادگی مردم را به مناطق مختلف تقسیم می‌کنید.
چه حالا دارید بچه‌ها را در مورد تغییرات اقلیمی می‌ترسانید و باعث می‌شوید همهٔ آن‌ها فکر کنند بزرگسالان آن‌قدر
احمق‌اند که نمی‌توانند آن را بفهمند، و اینکه دنیا عملاً دارد تبدیل می‌شود به یک کابوس جهنمی یا چیزی شبیه آن.
افراد مسن، مثلاً اودو لیندنبرگ، جزو گروه پرخطر هستند.
این یعنی آن‌ها با آن همراهی خواهند کرد. چون می‌ترسند و جزو یک گروه پرخطر هستند، فکر می‌کنند حالا باید سبک زندگی
راک خود و هر کاری را که قبلاً انجام می‌دادند فراموش کنند.
این یعنی شما از همان ابتدا چندین میدان نبرد ایجاد می‌کنید – پس حالا ما در جنگیم – که می‌توانید در
آن‌ها پراکنده شوید تا مردم را در حالت ترس نگه دارید.
مهم نیست چگونه مردم را در ترس نگه می‌داری.
چه اکنون مردم را از طریق چند اوباش چاقوکش که وارد کرده‌اید در وحشت نگه داشته‌اید – در نهایت چه چیزی به دست آورده‌اید؟
برای بازگشت به آقای هگل معروف، این همان دیالکتیک هگلی است.
شما مشکلی را ایجاد می‌کنید که از قبل برای آن راه‌حل دارید.
پس شما از قبل راه‌حل همه این مشکلات را دارید.
و در نهایت، مردم سپاسگزارند که اساساً می‌توانند به خودشان کمک کنند.
آنها قبلاً با کرونا هم به آن امید بسته بودند. آن کاملاً اشتباه از آب درآمد.
پس در این معنا، ما در رسانه‌های رایگان‌مان آن‌قدر موفق بودیم که هدف واقعی آن‌ها، یعنی وادار کردن مردم به موافقت با تزریق منظم
واکسن‌هایشان و ماندن در خانه و دیگر بیرون نرفتن و انجام ندادن هر کاری که نمی‌دانم چه بود،
بود. آن‌ها می‌خواستند این کار را انجام دهند.
آنها فکر می‌کردند که مردم را برای یک سال زندانی کنند، مانند استرالیا یا نیوزیلند، برای مثال.
و آنها فکر می‌کردند که می‌توانند این کار را در همه‌جا انجام دهند، زیرا واکسن نجات‌بخش هنوز در دسترس نبود.
و در نهایت، همه برای اینکه این واکسن را همین حالا اختراع کردند، پایشان را می‌بوسیدند.
البته، شما باید واکسیناسیون را بارها و بارها و بارها تکرار کنید...
اما البته آن‌ها طرح‌های B، C و D را دارند. تو چنین چیزی را برنامه‌ریزی نمی‌کنی.
و آنها این کار را برای مدت طولانی انجام دادند تا شما بتوانید اصلاً این سیستم را پیاده کنید، ایده‌ی آنها از نظم نوین جهانی.
و در واقع، آنچه ما شاهد آن هستیم یک بازی شطرنج میان دو بازیگر اصلی، راکفلر و روتشیلد، است که در نهایت پشت این امور نخ‌ها را
می‌کشند؛ زیرا کل بخش رسانه‌ای، صنعت داروسازی و نهادهای مشابه تحت کنترل خانواده راکفلر هستند و آسیبی که این موضوع ایجاد
می‌کند، یعنی اینکه سپس مجبورید آن را از طریق وام‌ها و اقدامات و تأمین مالی مشابه پوشش دهید، تحت کنترل شرکت روتشیلد است.
این بدان معناست که شما همیشه می‌توانید ببینید کدام یک از این دو در حال حاضر پیشتاز است.
در سال‌های اخیر، حتی دهه‌ها، روتشیلدها بودند و اکنون راکفلر می‌خواهد ریاست این بازی
شطرنج را که اینجا انجام می‌دهند، به دست بگیرد.
این موضوع مضحک به نظر می‌رسد و اگر کمی دقیق‌تر به مسائل نگاه نکنید، درک آن بسیار دشوار است.
اما در واقع، رویداد ۲۰۱ به‌ویژه جالب است زیرا افراد درگیر در آن، یعنی دانشگاه جانز هاپکینز و دانشگاه راکفلر، جایی که او شروع به
اجرای برنامه‌اش کرد و در آنجا تمام داروهای طبیعی را شیطانی جلوه داد، تقریباً همه مردم کسانی که از درمان‌های طبیعی یا مکمل‌های
غذایی یا امثال آن برای درمان بیماری‌ها با موفقیت بسیار بالا استفاده می‌کردند، شیطانی جلوه داده شدند، مورد آزار و اذیت قرار
گرفتند، به زندان افتادند و مجوزهایشان را از دست دادند – من تا سال ۲۰۲۰ هیچ‌کدام از این‌ها را نمی‌دانستم، اما
بعداً ناگهان وقت بیشتری برای رسیدگی به امور پیدا می‌کنید.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ باورنکردنی است، شما این کار را کردید، و شما، یک متخصص فریب، با استفاده از فریب برای چشم‌پوشی مردم – من
می‌گفتم تو در زمینه ترس و از دست دادن کنترل حرفه‌ای هستی. الان چه توصیه‌ای داری، شاید به بینندگانی که اینجا تماشا می‌کنند؟
درمان تو برای این وضعیت چیست؟ آیا هیچ توصیه پزشکی هم داری؟
بله، بنابراین، کاری که باید با بچه‌ها در مورد تأثیر تیک‌تاک و تمام این ویدیوها انجام دهید این است که مردم را از اطلاعات واقعی
دور نگه دارید، یعنی مردم فراموش می‌کنند که چگونه خودشان تحقیق کنند، به چند کارشناس، مثلاً کارشناس سلامت، متکی می‌شوند و فقط به
این کارشناس اعتماد می‌کنند، نه آن یکی، و این یعنی اگر خودتان را آموزش دهید، اگر خودتان تحقیق کنید، آنگاه به نتیجه‌گیری‌های خودتان
می‌رسید و این نتیجه‌گیری‌ها در نهایت شما را از ترس رها می‌کنند. به عبارت دیگر، هرچه بیشتر درک کنید که این بازی چگونه کار می‌کند،
کمتر شوکه می‌شوید، زیرا وقتی فردا اتفاق بعدی رخ دهد، آدم‌هایی مثل شما و من قطعاً فکر خواهیم کرد: «وای نه، باز هم همین؟».
ما قبلاً اینجا و آنجا و آنجا این را داشته‌ایم. این بدان معناست که اسکریپت‌ها برای ما تکرار می‌شوند، اما البته ما در اینجا از مزیت
دانشی برخورداریم و امید من این است که با کاری که هر دوی ما انجام می‌دهیم، یعنی Kla.TV، خانواده ساسک، شما، شما هم همین کار را انجام
می‌دهید. با من می‌توانید تمام ویدیوها را رایگان تماشا کنید، هرچند من مدل‌های اشتراکی و امثال آن را دارم. شما می‌توانید به
تمام ویدیوها دسترسی داشته باشید، آن‌ها را توزیع کنید، ویرایششان کنید؛ من هیچ حق کپی‌رایتی روی آن‌ها ادعا نمی‌کنم.
پس هر کسی می‌تواند هر کاری که می‌خواهد با ویدیوهای من انجام دهد. در مورد شما هم همین‌طور است.
در واقع این یعنی من دوست دارم چند جوان به‌طور اتفاقی به یکی از برنامه‌هایم برخورد کنند؛ مثلاً
آنچه پیرمرد می‌گوید بسیار جالب است. بیایید گوش کنیم.
اگر یکی باشد، پس یکی است و همیشه هم یکی است، همان‌طور که از واکنش‌ها در چت می‌بینید، جایی که مردم سؤال می‌کنند و
می‌گویند: کجا می‌توانم آن را تماشا کنم؟ کجا می‌توانم این ویدیو را پیدا کنم؟ کجا می‌توانم چیزی مشابه پیدا کنم؟
پس برای برانگیختن کنجکاوی و وادار کردن مردم به پرسشگری از خود، و این همان اثر مشهور دانینگ–کروگر است، جایی که افرادی که واقعاً
باهوش‌اند به خود اعتماد ندارند، و کسانی که همیشه در خط مقدم‌اند و می‌گویند «بله، اما
تابوت‌های برگامو» هرگز خود را زیر سؤال نمی‌برند.
پس باید افرادی را داشته باشید که از خود سؤال کنند، زیرا تنها وقتی افراد از خود سؤال کنند، پیشرفت خواهند کرد.
من هم این کار را انجام می‌دهم، سعی می‌کنم مردم را هم وادار کنم از من سؤال کنند.
در این مورد شکی نیست، من قطعاً اشتباه می‌کنم، شکی در این نیست.
وقتی متوجه می‌شوم اشتباه کرده‌ام، سعی می‌کنم آن را اصلاح کنم و بگویم: «در آنجا اشتباه کردم.»
اما این همان نکتهٔ هیجان‌انگیز است و همچنین یکی از مهم‌ترین گفته‌های من است که بارها و بارها آن را تکرار می‌کنم.
جوهر علم در این است که همواره آنچه را مسلم پنداشته می‌شود، زیر سؤال ببرد.
این باید هم در روزنامه‌نگاری و هم در زندگی صدق کند.
پس جوهر زندگی این است که همواره آنچه را مسلم می‌دانیم زیر سؤال ببریم.
پس چیزهایی که در کودکی به آن‌ها باور داشتم، امروز دیگر برای من درست نیستند.
من قبلاً این را به تو گفته‌ام، اما پدربزرگم به من گفت که اگر بخواهم خرگوش بگیرم، باید نمک را روی دمش بپاشم.
سپس او یخ می‌زد و من می‌توانستم او را بگیرم.
و وقتی بچه بودم، همیشه دنبال خرگوش‌ها با نمک‌پاش می‌دویدم چون می‌خواستم نمک را روی دم‌شان بپاشم.
در مقطعی باید چیزهایی را که آن‌ها را مسلم می‌دانید زیر سؤال ببرید و دریابید که نه، آن‌ها کار نمی‌کنند.
پدرم به من گفت که خودروهای مرسدس از حق تقدم ذاتی برخوردارند – و من به او باور کردم.
پس از این نظر دقیقاً یکسان است.
حتی در بزرگسالی، باید به نقطه‌ای برسید که هر آنچه را مسلم می‌دانید، هرچه که باشد، زیر سؤال ببرید.
خیلی خوب – سخنان حکیمانه، می‌توانم تأیید کنم، من هم همین‌طور می‌بینم!
این بدان معناست که، برای خلاصه کردن، ما تا حدی نیز متکی به شهروندان مسئول هستیم که فقط دست روی دست نگذارند و منتظر حل شدن
مشکل نباشند. در عوض، ما به شهروندان مسئول نیاز داریم که خودشان تحقیق کنند، به مسائل شک کنند و
به دنبال آنچه، بگذارید بگوییم، حقیقت است، بگردند.
من معتقدم که همهٔ ما به اندازهٔ کافی شهود در درون خود داریم تا در پی این موضوع باشیم.
به نحوی، بسیاری دیگر هم موفق شده‌اند.
سؤال من، یا بهتر بگویم، نکته‌ای جالب که باید به‌طور مختصر مطرح و به همه یادآوری شود: مجمع جهانی اقتصاد سال ۲۰۲۴ را به‌عنوان یکی از
اهداف اصلی سال ۲۰۲۴ اعلام کرده است – اورسولا فون در لاین در سخنرانی افتتاحیه‌اش گفت که مشکل تغییر اقلیم نیست،
جنگ‌ها نیستند، این یا آن نیست، بلکه اطلاعات نادرست است!
یعنی، بودو، شاید بتوانیم آن را این‌گونه خلاصه کنیم: تا حدی این ترس پیش از این بر دوش مسئولان افتاده است – منظورم مجمع جهانی
اقتصاد است، جایی که قبلاً دربارهٔ بازی‌های شبیه‌سازی صحبت کردی و آن‌ها در آن به‌شدت درگیر بودند – و تا حدی هم بر دوش آن‌ها.
به نظر می‌رسد آن‌قدر ترسیده‌اید که اطلاعات نادرست را، که در واقع صرفاً یک نظر متفاوت است،
به‌عنوان بزرگ‌ترین مشکل می‌بینید، درست است؟
درست است، آنگلا مرکل هم یک بار حرف مشابهی زد، که اوضاع در کشورهایی که اعتراضات مداوم کرونایی
یا تظاهرات ضد قرنطینه ندارند، بهتر پیش رفته است.
پس، البته شما این را متوجه می‌شوید. البته آنها از افرادی مثل جو روگان در آمریکا یا الکس جونز یا دیگران یا کن
یبسن اینجا می‌ترسند که، بگذارید بگوییم، قهرمان محلی بود.
و این هم نمونه‌ای بسیار روشن است از اینکه چگونه مردم اخراج شدند، چگونه کانال‌هایشان به سادگی حذف
شد، چگونه به خانواده‌هایشان تهدید شد و غیره و غیره.
این‌ها همه‌شان مواردی هستند که باید بگویید: «خب، آن‌ها آن‌قدر از ما می‌ترسند که زحمت می‌کشند مقاله‌هایی منتشر
کنند یا چیزی را جستجو کنند، سپس به‌نوعی دوباره چیزی از شیفمان برداشته و در یک روزنامه قرار می‌دهند.»
من هنوز هم مرتباً در روزنامه‌ها ظاهر می‌شوم، و بعد دکتر شیفمان، یکی از چهره‌های برجسته در جنبش کرونا یا جنبش تفکر جانبی، می‌گوید
بلا بلا بلا – من هرگز بخشی از آن نبوده‌ام، اما خوشحالم که تفکر جانبی و مایکل بال‌ویگ
به‌عنوان نام‌گذاران کل این ماجرا وجود دارند.
حداقل من این‌طور بودم، اما در غیر این صورت همیشه کار خودمان را می‌کردیم و این هم یک مشکل است چون ما طرفداریم.
پس وقتی به این فکر می‌کنی که چقدر است که همدیگر را می‌شناسیم، مدت زیادی نیست؛ فقط از زمان آهنگت «Power» است.
این موضوع واقعاً در دلم نشست و این‌گونه بود که با آن‌ها تماس گرفتیم و دیدیم همه‌شان
جنگجویانی تنها هستند که واضح است فوق‌العاده دشوار است.
اگر اکنون یک گروه دارید یا فقط یک کانال دارید، صاف کردن آن فوق‌العاده بد است.
اما ما تعداد زیادی داریم: ۱۲۳۴۳۲۱ Legitim CH، Report24، Kla.TV، Klardenken و انواع و اقسام دیگر. ما افراد زیادی داریم و روزبه‌روز
گزارشگران مستقل، پادکسترها و وبلاگ‌نویسان بیشتری داریم که برای این افراد یک کابوس است،
چون عملاً حاکمیت رسانه‌ای را در دست گرفته‌ایم.
همچنین از ایلان ماسک سپاسگزارم – من هنوز با او مخالفتی ندارم.
کاری که او اینجا با X انجام می‌دهد مخالفت پولی نیست، زیرا با این کار به قدرتمندان بیش از
آنچه ممکن است به آن‌ها سود برساند، آسیب می‌زند.
و آنچه در حال حاضر در X انجام می‌دهیم، برای مثال برنامه‌های فعلی من، عمدتاً در X تماشا می‌شوند و
نکتهٔ عالی این است که آن‌ها مشتریان جدیدی هستند.
این‌ها آدم‌هایی هستند که در واقع قبلاً نگاه نکرده‌اند و می‌گویند: «آن شخص چه جور آدمی است؟»
بله، و بعد به آن گوش می‌دهند، و شاید موضوع جالبی باشد، و بعد پایش می‌مانند، یا شاید فقط موسیقی خوبی در برنامه‌ام پخش می‌شود.
تو فقط باید سیستم را در بازی خودش شکست بدهی.
این بدان معناست که اگر سلاح اصلی این نظام مطبوعات باشد – و همین‌طور است – مهم‌ترین ابزار تبلیغات در تمام دوران رسانه بوده
است، که چیزی را پخش می‌کرد، چه در گذشته منادی شهر بود، چه وزیر تبلیغات در رایش سوم یا، نمی‌دانم، «اکتوله کامرا» در جمهوری
دموکراتیک آلمان یا هر چیز دیگری. این یعنی مطبوعات همیشه شلاق ملت بوده‌اند، و اگر حالا خودمان مطبوعات را جایگزین
کنیم و اینجا یک مشت ایستگاه رادیویی دزدان دریایی راه‌اندازی کنیم، آن وقت این یک مشکل واقعی است.
بله، درست است، از تمام نقاط جهان می‌توانید این را ببینید، از انواع کشورها.
شما خودتان همین الان اشاره کردید – حالا دوباره برای بینندگان – بعد از تمام این ماجرا، آلمان را ترک کردید، درست است؟
بله، اما داستان پشت آن این است که ما در تعطیلات بودیم و گیر افتادیم.
پس ما نمی‌خواستیم آلمان را ترک کنیم.
ما در کلینیک یک جستجوی خانه داشتیم، دومین جستجویمان بود، و این درست در تعطیلات کارناوال در بادن-وورتمبرگ بود – آنجا چنین چیزی
دارند – و بعدش گفتیم بیا برویم، باید همین حالا از اینجا برویم.
چون هر بار که یک ماشین دوباره می‌آمد، فکر می‌کردی: «باز هم دارند می‌آیند.» و بعد ما با
خانواده‌مان به زنگبار پرواز کردیم، واقعاً فقط برای یک هفته.
و بعد از یک هفته، می‌خواستیم برگردیم، و بعد پیامی از مدرسه دریافت کردیم که وقتی برگردیم، تحصیل در خانه ادامه خواهد داشت.
پس گفتم که دیگر برای آموزش در خانه بر نمی‌گردم.
من نمی‌توانم آموزش عملی انجام دهم. من دیگر به آموزش در خانه بازنمی‌گردم.
و بعد یک هفته تبدیل به نه هفته شد و در مقطعی خواستیم برگردیم.
و سپس گفتیم: حالا بیایید بار دیگر به سرزمین اصلی، یعنی منطقه اطراف آروشا، نگاهی بیندازیم.
و بعد متوجه شدیم که آب و هوا خیلی بهتر است.
سپس ما واقعاً به مدارس بین‌المللی برای دوستی که قصد رفتن به آنجا را داشت، نگاه کردیم.
و یک مدرسهٔ بین‌المللی بود که دخترم به آنجا رفت و یک هفتهٔ آزمایشی را گذراند، چون می‌خواست این کار را انجام دهد.
بعد از این هفته، دخترمان به ما گفت: «فرقی نمی‌کند در آلمان چه اتفاقی بیفتد، حتی اگر اوضاع به حالت عادی
بازگردد، می‌خواهم تحصیلاتم را اینجا به پایان برسانم.»
چه دوست‌داشتنی. اوه، عالی است.
بله، بعداً آن را فهمیدم. در ابتدا واقعاً فکر می‌کردم او نسبت به مدرسه مشتاق است.
نه، او از این مدرسه، یعنی لیسهٔ ویلهلمی در زینسهایم، چنان آسیب روحی دیده بود که عملاً همیشه جدا نگه داشته می‌شد.
هر صبح او را کنار می‌بردند و به او می‌گفتند که پدر و مادرش پزشک واقعی نیستند و این جور حرف‌ها.
او در معرض وحشت روانی قرار گرفت و در واقع ترس از این بود که مجبور شود به آن کلاس و پیش آن معلمان بازگردد.
ما در آن زمان این را درک نمی‌کردیم، اما فکر کردیم: خب، حالا چه کار کنیم؟ ما اینجا کودکی داریم که دچار تروما شده است.
وضعیت در آلمان با نمونه‌گیری، ماسک، فاصله‌گذاری اجتماعی و این مزخرفات هر روز بدتر می‌شد، و بعدش گفتیم، باشه، همونجا می‌مونیم.
ما دوباره در ژوئن ۲۰۲۱ برای چند هفته آنجا بودیم.
و بعد ما می‌خواستیم یک مرخصی طولانی بگیریم، بنابراین از اداره آموزش و پرورش پرسیدیم که آیا می‌توانیم بچه‌ها را برای یک
سال از مدرسه بیرون ببریم تا بعد برگردیم، و آن‌ها گفتند نه.
آنها گفتند که بچه‌ها باید به مدرسه بروند، بنابراین ما از یک وکیل درباره حقوق مدرسه سؤال کردیم.
و او گفت که شما فقط یک گزینه باقی مانده دارید و آن این است که بچه‌ها را از مدرسه خارج کنید، یعنی در آلمان
ثبت‌نام‌شان را لغو کنید، زیرا در این صورت بچه‌ها دیگر مشمول تحصیل اجباری در آلمان نخواهند بود.
کودکان در مدرسه بودند، آنها در تانزانیا بودند.
اما همان‌طور که گفتم، مسئولان مدرسه آلمانی می‌خواستند ما را مجبور کنند که بچه‌ها را دوباره به مدرسه آنجا بفرستیم؛ حتی
به ما جریمه هم دادند و این همه مزخرفات، و همین اتفاق افتاد.
از صمیم قلب از شما سپاسگزارم بابت این نگاه باز و صادقانه به زندگی‌تان، به هر آنچه پیش از کرونا رخ داد، نحوه
شکل‌گیری آن از طریق رسانه‌ها و همچنین تلافی‌های دولتی، و نیز اینکه کل این وضعیت چگونه برای شما پیش رفت.
فکر می‌کنم برای بینندگان مهم است که تا حدی بفهمند اینجا در آلمان چه می‌گذرد؛ جایی که سیاستمداران همیشه فریاد می‌زنند ما به نیروی
کار ماهر بیشتری نیاز داریم و هر کاری می‌کنند تا مردم را به کشور بیاورند، کاری که نیروی کار ماهر واقعی اینجا را تا
آستانه دیوانگی پیش برده است – می‌توان تقریباً همین را گفت.
وقتی بچه‌ها در مدرسه با مشکل مواجه می‌شوند، خانه‌ی شما را جست‌وجو می‌کنند. شما چنین چیزی را نمی‌خواهید؛ این آسیب‌زا است.
بینندگان عزیز، فقط یک یادآوری برای همه شما: همان‌طور که همین حالا از دکتر بودو شیفمان شنیدیم، ممکن است مسئولان اکنون تا
حدی احساس ترس کنند، زیرا برخی امور از کنترلشان خارج می‌شود.
فکر می‌کنم، بودو، باید از مردم بخواهیم مسئول باشند، خودشان تحقیق کنند، واقعاً به مسائل شک کنند و سعی کنند تا
حد امکان افراد بیشتری را به این موضوع علاقه‌مند کنند. می‌توانیم در این مورد توافق کنیم؟
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ بله، می‌توانیم در این مورد توافق کنیم و می‌توانیم یک قدم فراتر هم برویم که ممکن است برای هر کسی
که هنوز قانع نشده و تماشا می‌کند، شروع کار را آسان‌تر کند.
باید در سودمندی قوانینی که در سال ۲۰۲۰ بر ما تحمیل شدند، تجدید نظر کرد.
بهترین مثال این است که وقتی وارد میخانه می‌شوی، باید ماسک بزنی، اما اگر پشت یک میز با ده نفر بنشینی و درست
روبه‌روی آن‌ها قرار بگیری، می‌توانی با آرامش با آن‌ها غذا بخوری.
اگر بعداً خودتان بلند شوید و نیاز به رفتن به دستشویی داشته باشید، باید ماسک بزنید.
یا منع تردد شبانه، اما هیچ مشکلی در سفر روزانه با حمل‌ونقل عمومی همراه با ۳۵ میلیون نفر وجود ندارد.
این‌ها صرفاً چیزهایی هستند که فوق‌العاده جالب‌اند.
و ممنوعیت الکل در شب – من نمی‌گویم نوشیدن هر شب کار فوق‌العاده‌ای است، اما این اصلاً منطقی نیست.
پس واضح است که اگر شب الکل بنوشی، ویروس قوی‌تر می‌شود. شب، وقتی هیچ‌کس اطراف نیست.
پس تمام این قوانین کاملاً مسخره، جایی که همیشه این حس را داشتی که کسی نشسته و دارد خوش می‌گذراند و می‌گوید: «خب، بعد بهشان
می‌گوییم یک سطل روی سرشان بگذارند و ببینیم انجامش می‌دهند یا نه.»
این نقطهٔ شروعی است برای فکر کردن به اینکه چرا کسی چنین قوانین کاملاً مضحکی را وضع می‌کند، و بعد وقتی ویدیوهای
قدیمی کریستین دروستن را می‌بینی که می‌گوید: «آیا باید ماسک بزنم؟» نه، ماسک هیچ کاری نمی‌کند.
پس می‌توانیم دوباره داده‌ها را جداگانه بررسی کنیم، اما او در آن زمان گفت که داده‌ها بسیار ضعیف بودند.
این‌ها صرفاً چیزهایی هستند که به شما کمک می‌کنند شروع کنید.
شاید وقت آن رسیده باشد که دوباره به کودک درون‌تان گوش دهید. به عبارت دیگر، صرفاً کنجکاو باشید و بپرسید چرا؟
چرا ویروس فقط در ساعات معینی از روز فعال است؟ چرا ویروس می‌داند ۱.۵ متر چیست؟ چرا ویروس هنگام نشستن مسری نیست؟
ما آن را در جریان تظاهرات دیدیم. باید این را درک کنی.
ما در تور اتوبوسی‌مان بودیم و در سراسر آلمان سفر می‌کردیم و تظاهرکنندگانی که روی زمین نشسته بودند مجبور نبودند ماسک بزنند.
و کسانی که اعتراف کردند... باید در مورد چنین چیزی تردید کنید.
تو صرفاً باید این کار را بکنی. مسئله همین است؛ واقعاً باید بپرسی اگر اصلاً هیچ داده‌ای
نداری، یا چرا مرتب صدای آمبولانس‌ها را نشنیدی؟
چرا هیچ جسدی در خیابان افتاده نبود؟
آن‌طور که صدراعظم اتریش، کورز، گفت، این‌طور نیست که دیر یا زود همه کسی را بشناسند که با ویروس کرونا یا بر اثر آن فوت کرده باشد.
اتفاق نیفتاد. حالا می‌توانی به گذشته نگاه کنی.
و وقتی به گذشته نگاه می‌کنی و همهٔ داده‌ها و مطالعات جدیدی را که هر روز منتشر می‌شوند می‌بینی،
باید بگویی که کل ماجرا یک کلاهبرداری بوده است.
و چرا به ما دروغ گفتند؟ همین موضوع بیش از همه مرا عصبانی کرد.
من دوست ندارم به من دروغ گفته شود. آیا تو دوست داری به تو دروغ گفته شود؟
این یکی از چیزهایی است که بیشتر از همه از آن متنفرم.
پس مشخصاً کسی اینجا به من دروغ گفته، و بعد شما مدام عکس‌هایی از سیاستمداران می‌دیدید که در اجلاس سران جی۷ کنار هم ایستاده بودند.
عکسی گرفته می‌شود، همه ماسک زده‌اند، و سپس بلافاصله ماسک‌هایشان را برمی‌دارند و بدون رعایت فاصله‌گذاری اجتماعی با هم گپ می‌زنند.
و ما از این چیزها کم ندیده‌ایم.
و بعد می‌بینی که خود سیاستمداران به آن پایبند نیستند.
اما چرا شهروندان مجبورند به آن عمل کنند و حتی جریمه بپردازند؟
و همهٔ این‌ها تنها به دلیل فشار عظیمی بود که مطبوعات بارها و بارها وارد می‌کردند و حملاتشان به کسانی که خود را فاش می‌کردند،
زیرا این کار طبیعتاً برای این روایت، برای این داستان خطرناک بود.
من با اولین ویدیوهایم به میلیون‌ها نفر دسترسی پیدا کردم، اما این دسترسی به‌سرعت محدود شد.
و امروز، دانشمندان می‌گویند که اگر مهار نشده بودیم، جان‌های بسیاری نجات می‌یافت.
بله، دقیقاً. امروز تاکتیک‌های کاملاً متفاوتی به کار گرفته می‌شوند.
من می‌گویم با شَدو‌بَن، ما در حال حاضر سانسور در همه جهات را تجربه می‌کنیم که صرفاً در حال اجراست.
این نشانه‌ای است که چیزی از جانب ما به نظر می‌رسد که اینجا کار می‌کند.
و از جانب شما هم، بودو، شما از همان ابتدا سهم ارزشمندی در این بحران داشته‌اید.
به‌عنوان یک پزشک، به‌عنوان یک دکتر، به‌عنوان کسی که چیزهای زیادی برای از دست دادن داشت، شما آنجا رفتید – این‌طور
می‌بینم – و واقعاً همه‌چیز را روی خط گذاشتید. و ما به پزشکان بیشتری مثل شما نیاز داریم، مگر نه؟
خیلی ممنون، اما من این را نمی‌دانستم. یک بار دیگر، این برای من واقعاً مهم است.
برایم کاملاً غیرقابل درک است که به‌عنوان یک پزشک، اگر نظر خود را بیان کنید، حتی اگر اشتباه باشد، ممکن است در
یک کشور در معرض خطر از دست دادن معیشت خود قرار بگیرید.
هرگز تصور نمی‌کردم کسی به‌خاطر داشتن نظر اشتباه، محل مطبش را تعطیل کنند یا اتفاق مشابهی بیفتد.
به‌ویژه اگر شما یک پزشک نام‌آور هستید که هر پنج دقیقه مجبور نیستید با دعاوی قصور پزشکی دست‌وپنجه نرم کنید.
اما تو وارد این مسیر شدی و می‌توانستی در جایی از راه بفهمی که اوضاع تنگ شده است.
پس یک عقب‌نشینی – من هرچه گفتم پس می‌گیرم. تو این کار را نکردی.
تو مستقیم پیش رفته‌ای و حتی اکنون از خارج، با نفوذ فراوان، در حال روشن‌سازی هستی.
شما به مردم کمک می‌کنید تا به این بلوغ دست یابند و به کودک درونشان گوش دهند.
من واقعاً تصویری را که قبلاً استفاده کردی دوست داشتم.
و ما از شما بسیار سپاسگزاریم بابت این مصاحبه و وقتی که برای ما گذاشتید.
ما برای شما در آفریقا نیروی بسیار و هر آنچه نیاز دارید می‌فرستیم. و در تماس خواهیم ماند.
همچنین می‌خواهم از همسر و خانواده‌ام در این زمینه تشکر کنم، زیرا بعد از ویدیوی کرونا ۱۲ متوقف می‌شدم.
و او گفت: «تو متوقف نمی‌شوی، به راهت ادامه می‌دهی.» و راستی، در مورد دانیله گانسر هم تقریباً همین‌طور بود.
همسرش هم به او گفت: «نه، تو باهاش می‌مانی، حتی اگر گردن‌مان را بشکند.»
و در این زمینه، گاهی واقعاً زنی قوی پشت مرد قرار دارد.
من هم می‌توانم همین را دربارهٔ خودم بگویم، بله. خیلی ممنون، بُدوی عزیز. با احترام.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ متشکرم، ماتیاس. متشکرم، Kla.TV. متشکرم، خانواده ساسک. ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱