Այո, այսօր Kla.TV-ում մեզ հետ ուղիղ եթերում է դոկտոր Բոդո Շիֆֆմանը։
.
Շատ ջերմ ողջույն, սիրելի Բոդո։ Հուսով եմ, որ ձեզ չի խանգարի, եթե ձեզ ոչ պաշտոնապես դիմեմ։ Ուրախ ենք, որ այստեղ եք։
Այո, շատ շնորհակալ եմ հրավերի համար, սիրելի Մաթիաս։ Եվ ես ուրախ եմ կրկին լինել Kla.TV-ում։
Բոդո, մինչև համաճարակը դուք Սինսհայմում վարում էիք հարգված մասնավոր ականջ-կոկորդ-աղիքային պրակտիկա
և վերտիգո կլինիկա։ Ձեր պրակտիկան լավ էր ընթանում՞
Կարծում եմ՝ կարելի է այդպես ասել։ Մենք մի քանի պրակտիկաներից մեկն էինք, որոնք մասնագիտացած էին վերտիգոյի
խանգարումների բուժման մեջ, և կիրառում էինք միջառարկայական մոտեցում, ոչ միայն ականջ-կոկորդ-շնչառական (ENT)։
Մենք նաև բուժել ենք նյարդաբանական ներքին հիվանդություններ։
Օրինակ՝ մենք ինքներս ենք գնահատել ՄՌՏ պատկերները մեր սեփական գնահատման համակարգով։
Մենք ունեինք հետազոտական պրոտոկոլ, որը զգալիորեն գերազանցում էր համալսարանական մակարդակը և թույլ էր տալիս հիվանդներին
գրեթե ամբողջությամբ սկանավորել առանց նրանց մասնակցության։
Ուստի մենք ձեռնարկեցինք բոլոր ջանքերը օբյեկտիվ եզրակացություններ ստանալու համար։
Կարևոր է նշել, որ ինձ մոտ դիմած հիվանդները մարդիկ էին, որոնք գրեթե բոլոր երկրներում են եղել և արդեն տեսել են հանրահայտ
մասնագետների, որոնցից ոմանք տասնամյակներ շարունակ տառապել են գլխապտույտից, և վերջում նրանց միշտ ասել են, որ նրանք դա
միայն պատկերացնում են, որ իրենց հետ ամեն ինչ կարգին է և այլն։
Իրականում, սակայն, եթե օբյեկտիվ ախտորոշումները առաջնահերթություն ստանային, պատճառը կարելի
կլիներ հայտնաբերել հիվանդների մեծամասնության դեպքում։
Մենք ունեինք ներքին որակի վերահսկողություն։ Սա նշանակում է, որ մենք կրկին գրեցինք մեր հիվանդներին։
Եվ ինչպես ասացի, դրանք բոլորը համարվում էին անբուժելի դեպքեր։ Մեր հաջողության ցուցանիշը զգալիորեն գերազանցում էր 70 տոկոսը։
Մենք ունեինք միջազգային լսարան։ Դա նշանակում է, որ մեր հիվանդները թռիչքով էին ժամանում։ Դա
մի փոքր չափազանցված է հնչում, բայց դա ճիշտ է։
Նրանք եկել էին ամբողջ աշխարհից՝ լինի Ճապոնիայից, Չինաստանից, թե Ամերիկայից։
Մեզ մոտ եկան մարդիկ, որոնք Վաշինգտոնից թռիչքով էին ժամանել ականջներում հնչող
տիննիտուսի պատճառով, և անմիջապես հետ վերադարձան։
Մեզ այցելեցին տիեզերագնացներ և կոսմոնավտներ։ Մեզ այցելեցին տարբեր մարզաձևերի պրոֆեսիոնալ մարզիկներ։
Իհարկե, նաև քաղաքական գործիչները, անգամ այնպես կոչված «անօրինական պետություններից» քաղաքական
գործիչները, որոնք այնտեղ բարձր պաշտոններ են զբաղեցրել։
Սա նշանակում է, որ մենք մարդկանց բուժեցինք՝ անկախ նրանից, թե նրանք ինչ էին արել, և փորձեցինք պարզել, թե նրանց հետ ինչն էր սխալ։
Եվ այն մակարդակը զգալիորեն բարձր էր համալսարանական հիվանդանոցների մակարդակից։
Դա պատճառներից մեկն էր, որ ես պարբերաբար դասախոսություններ էի կարդում, օրինակ՝ Գերմանիայի ականջ-կոկորդ-աղիքների (ENT)
ընկերության համար, կամ ինձ խնդրում էին դասախոսություն կարդալ Հայդելբերգի համալսարանում կամ նման միջոցառումներում։
Սա մասնավոր պրակտիկայում ականջ-կոկորդ-լարանխի մասնագետի համար ոչ մի կերպ նորմա չէ։ Սա բացառություն է։
Եվ իսկապես, էքզոտիկ ախտանիշները մեզ համար նորմալ ախտանիշներ էին։
Ուստի մենք շատ հազվադեպ էինք հանդիպում հիվանդների, ովքեր ունեին ընդհանուր գլխապտույտի խանգարում, ինչպիսին է դիրքային վերտիգոն։
Սա պահանջում էր վեստիբուլյար շվաննոմա կամ ակուստիկ նեյրոմա, այսինքն՝ լսողական նյարդի ուռուցք, որը ականջ-կոկորդ-լարանխի բժիշկը
սովորաբար տեսնում է հինգ տարին մեկ անգամ, եթե ունի շատ նյարդաբանական հիվանդներ, իսկ
մենք դրա մի քանի դեպք ունեինք ամեն շաբաթ։
Եվ դա միայն նրա մասշտաբն է, դու իսկապես պետք է պատկերացնես դա։
Մենք մեր հիվանդներին շատ ժամանակ ենք նվիրել։
Դա նշանակում է, որ առավոտյան մեզ մոտ եկած հիվանդը հեռացավ ամբողջական փաստաթղթերով, որոնք պարունակում էին
նրա բոլոր հետազոտությունների արդյունքները, բուժման առաջարկությունները և այլն, և հետո լիովին հեռացավ։
Եվ մենք կարող ենք նաև գովաբանել ինքներս մեզ ու ասել, որ ունենք իսկապես բարձր հաջողության ցուցանիշ, որը տարեց տարի աճում է՝
բնականաբար, դա ռուտին է, և կարողացել ենք օգնել շատ մարդկանց։
Դա շատ զվարճալի էր։ Մենք նաև շատ գոհացուցիչ գտանք դա։
Որպես բժիշկ, իմ կինն էլ կարող էր մարդկանց օգնել տրավմաբուժական տեսանկյունից, քանի որ գլխապտույտը
վերահսկողության կորուստ է, իսկ վերահսկողության կորուստը մարդու համար հնարավոր ամենածանր տրավման է։
Իրականում սա նաև դեպրեսիայի կամ նման մի վիճակի սկիզբն է։ Որովհետև երբ այլևս չգիտես, թե որն է վերևը, որն է ներքևը,
կամ մշտապես անապահով ես զգում, շատ արագ ընկնում ես անհանգստության վիճակի մեջ, որը հետո քեզ հետ է մնում։
Բայց վախը պատճառը չէ; իրականում պատճառը օրգանական բնույթի է: Եվ դու պետք է հասնես խնդրի արմատին:
Շատ զվարճալի էր։ Մեզ մեծ հարգանքով էին վերաբերվում, բազմիցս ներկայացնում էին Leading Medicine Guide-ում կամ թերթերում
ընդգրկում լավագույն բժիշկների ցանկում, իսկ Who's Who in Germany-ում ինձ համարում էին լսողության,
քթի և կոկորդի տասը ամենակարևոր բժիշկներից մեկը։
Սա պարզապես ցուցադրանք չէ հիմա, երբ ամեն ինչ ավարտված է, սա ընդամենը հայտարարություն է՝ ընդգծելու համար,
որ կորոնավիրուսի համաճարակի սկզբին խոսել է ոչ թե իր ոլորտի նորեկը, այլ իսկական պրոֆեսիոնալը։
Հենց այդպես։ Կարծում եմ, որ մենք անշուշտ կարող ենք դա ասել։
Բայց դա նաև նշանակում է, եթե ես ճիշտ եմ հասկանում, որ ձեզ նույնպես համարում էին ձեր ոլորտի մի տեսակ փորձագետ։
Երբ աշխարհի բոլոր ծայրերից մարդիկ եկան քեզ տեսնելու, արդյո՞ք ԶԼՄ-ները այդ ժամանակ քեզ
մասին հաղորդում էին։ Կայի՞ն հարցազրույցներ։
Դուք նոր եք նշել բժշկական ամսագիրը։ Բայց դա նշանակում է, որ ձեր մասին որևէ բացասական զեկույց չի եղել։
Նրանք, փաստորեն, թույլ են տալիս քեզ արտահայտվել կամ քո մասին հաշվետվություն են ներկայացնում, չէ՞։
Այո, այսինքն՝ և հեռուստատեսություն, որտեղ եղել են մի քանի ռեպորտաժներ, երբ նրանք եկել են ձեր պրակտիկայում և
ձայնագրություններ են արել, կամ ամսագրերի հետ հարցազրույցներ։
Մենք պարբերաբար ներկայացվում էինք ամսագրերում։ Եվ վերջում ես նույնիսկ դարձա Apotheken-Umschau ամսագրի վերտիգոյի
փորձագետը, ինչը ամենաբարձր գնահատականն է, որ կարելի է ստանալ։
Apotheken-Umschau-ն տպագիր հրատարակություն է՝ ամենաբարձր տպաքանակով, որը զգալիորեն գերազանցում է
շուկայում առկա ցանկացած այլ հրատարակության տպաքանակը։
Եվ որպես պրակտիկ բժիշկ ես, փաստորեն, անտեսել էի բոլոր պրոֆեսորներին և վերջում
դարձել էի Apotheken-Umschau ամսագրի փորձագետ։
Ես արդեն վերջին շնչիս վրա էի, ուստի թերթերի համար գրած հոդվածներս նույնպես հրապարակվեցին dpa-ով, Reuters-ով, AP-ով և
այլն, քանի որ ես իրականում միջազգային մակարդակում, այդ թվում՝ լրատվամիջոցներում, արդեն համբավ էի ձեռք բերել։
Եվ դա նույնպես շատ տարօրինակ էր համաճարակի սկզբին, որովհետև դրա համար, որպեսզի դա աշխատի, նույնպես պետք է մասնագետներ ներգրավել։
Այսպիսով, ես ունեի գովազդային գործակալություն՝ մամուլի գործակալություն, որի հետ աշխատում էի, որը աշխատում էր ինձ համար,
որին ես վճարում էի և որը նաև հոգ էր տանում իմ տեղավորման մասին։
Եվ հետո, սկզբում, ես փորձեցի հայտնվել զրուցաշոուներում։
Իմ մամուլի գործակալությունը ասաց. «Ախ, ավելի լավ է չանես, այլապես վերջում միայն զրուցային շոուներում կհայտնվես»։
Քանի որ ես ասացի՝ «Լսիր, ասա նրանց, որ դա հայտնի ականջ-կոկորդ-լարանջի բժիշկ է, ով ունի այլ կարծիք»։
Եվ հետո կա բաշխման ցուցակ, մամուլի բաշխման ցուցակ, որը նույնպես գոյություն ունի զրույցային շոուների համար։
Եվ հետո դուք վճարում եք մի փոքր գումար, և ապա ամբողջը բաշխվում է։
Եվ հետո նրանք գիտեն, որ այստեղ կա մեկը, ով ցանկանում է արտահայտել իր կարծիքը։
Եվ սովորաբար ես կկարողանայի չորս շաբաթով փակել իմ պրակտիկան, քանի որ մամուլի գործակալությունն էլ համաձայնել էր, և
անցնել խոսքի շոուից խոսքի շոու՝ ինչպես Կառլ Լաուտերբախը։
Բայց այն չեկավ։ Ոչ մի պատմություն։ Նույնն էր նաև այն բանից հետո, երբ այն մի որոշ ժամանակ գործում էր։
Ես սկսեցի տեսանյութեր պատրաստել 2020 թվականի մարտի 14-ին և առաջիններից մեկն էի, ով դա արեց։
Ես YouTube-ում շատ մեծ ներկայություն ունեի, մինչև ինձ արգելափակեցին։
Եվ հետո մի քանի մարդիկ գրեցին, օրինակ՝ Լանցին, ասելով՝ ահա ականջ-կոկորդ-լարանջի բժիշկ, խնդրում ենք նրան հրավիրել շոուին։
Եվ ես էլեկտրոնային փոստով ստացա նամակները։ Դրանք միշտ մերժվում էին։
Նշվել է, որ պարոն Լանցը ինքն է հրավիրում իր հյուրերին և որ դա պլանավորված չէ։
Եվ կար նաև – ինձ RBB-ն էր տեղեկացրել – շատ վաղ, 2020 թվականի մարտին, գաղտնիության համաձայնագիր, որով նշվում էր,
որ կորոնայի վերաբերյալ զեկույցները չեն հարաբերականացվի։
Դա RBB-ի ղեկավարության հրամանն էր լրագրողներին, և նրանք ստիպված էին ենթարկվել, այլապես կորցնելու էին իրենց աշխատանքը։
Այո։ Հիմա, դիտողներին կարճ ամփոփելու համար, կասեի, որ մինչև Կորոնան դուք պարզապես ձեր ոլորտի առաջատարն էիք, և դա անշուշտ է։
Մենք բոլորս բողոքում ենք Գերմանիայում որակավորված աշխատողների պակասից, սակայն այստեղ, կարելի է ասել, կար իր
ոլորտի այնպիսի փորձագետ, որ աշխարհի բոլոր ծայրերից մարդիկ էին գալիս օգնություն ստանալու։
Եկեք պարզապես ասենք դա։ Ի՞նչ պատահեց։
Ես կարծում եմ, որ հիմա դա շատ կարևոր է հասկանալու համար։ Ի՞նչ պահին ամբողջը գլորվեց։
Սկզբից դատապարտված էր, որովհետև հենց սկզբից իմ նպատակը իրականում մարդկանց վախից ազատելն էր։
Ուստի, որպես սրսաղիլների փորձագետ, ես OAS-ից ստացված մի թիվ ունեմ… ։
Դա ի՞նչ էր, ներողություն, կորոնայի սկզբին, դու հիմա՞ նկատի ունես։
Այո, 2020 թ. մարտի 14-ը։ Ինչպես ասացի, առաջին տեսանյութը։
Առաջին տեսանյութի վերնագիրը «Մի վախեցեք» էր, և ես փորձեցի մարդկանց ասել, որ սա սառնահարության նման
հիվանդություն է, որը, օրինակ, կարելի է համեմատել գրիպի հետ։
Ես նայեցի թվերին՝ թե Ուհանում սովորաբար քանի մարդ է մահանում, Բերգամոյում քանի մարդ է մահացել և այլն, և այլն։
Այսպիսով, բոլոր համապատասխան աղբյուրները ուսումնասիրելուց հետո ես եկա այն եզրակացության, որ իմ առաջին տեսանյութի
վերջում ասացի. «Կարծում եմ, որ մենք բոլորս մահանալու ենք»։
Բայց ոչ կորոնավիրուսի պատճառով, ես կարծում եմ, որ դա շատ անհավանական է։
Եվ դա, փաստորեն, ընդհանուր համաձայնություն էր, որովհետև բացի ականջ-կոկորդ-լարանխի բժիշկ լինելուց, ես նաև
շտապօգնության բժիշկ եմ, շտապօգնության ծառայության աշխատակից և շտապօգնության ծառայության պարամեդիկ։
Դա էր պատճառը, որ ես առաջին հերթին սկսեցի զբաղվել բժշկությամբ։ Եվ կա մեկ ոսկե կանոն՝ պարզապես «Մի վախեցիր»։
Երբ դուք հասնում եք զանգվածային զոհերով դեպքի վայր, չեք կարող ասել՝ «Օգնեք, դուք բոլորը մեռնելու եք»։
Չնայած գիտեք, որ չեք կարող բոլորի հետ միաժամանակ հաշվի նստել, պետք է փողոցում ձեր հակառակորդներին
զգացնել տաք, որ իրավիճակը ձեր վերահսկողության տակ է։
Ես չէի կարողանում հասկանալ, որ կառավարությունը, մամուլը և մյուսները… Ես շատ վաղուց, այդ թվում իմ
տեսանյութերում, հիշեցրել եմ մամուլին նրանց պատասխանատվության մասին, քանի որ նրանք նկատել էին իմ տեսանյութերը։
Եվ հետո ես ասացի՝ ընկերներ, դուք պատասխանատվություն ունեք։
Եվ եթե դուք մարդկանց վախեցնեք այնպես, որ նրանք հավատան՝ գրեթե ցանկացած կոկորդի ցավի դեպքում պետք է
շնչառական ապարատի տակ հայտնվեն, ապա իսկապես բավարար թվով ինտենսիվ խնամքի մահճակալներ չեն մնա։
Այսպիսով, նույնիսկ եթե ես սխալ էի իմ գնահատականում, ուզում էի համոզվել, որ մարդիկ հանգստացած լինեն և փոքր
խնդրից մեծ խնդիր չստեղծեն, որպեսզի հիվանդանոցները չգերբեռնվեն և մարդիկ չհիստերիկանան։
Ես դա բազմիցս մարդկանցից հաստատում եմ ստանում։
Մարդիկ սարսափում էին այս պատկերներից, որոնք հեռուստացույցով անընդմեջ ցուցադրվում էին։
Եվ դա իրականում իմ նպատակն էր։ Եվ այն անմիջապես բոյկոտվեց, սաբոտաժի ենթարկվեց։
Նույնիսկ տեղական թերթերի աշխատակիցների հետ, որոնց հետ ես միշտ լավ հարաբերություններ էի ունեցել։
Ես նկատի ունեմ, որ Սինսհայմում տեղական աստղ էի։ ինձ ամենուր հրավիրում էին՝ լինի ֆուտբոլային
խաղեր, թե այլ միջոցառումներ, կամ ինչ-որ այլ բան։
Դա... դու VIP էիր։ Հետո քաղաքապետը եկավ և լուսանկարեց քեզ, երբ դու ստացար մեկ այլ մրցանակ կամ նման ինչ-որ
բան – կարող ես գտնել այն իմ կայքում besserleben.tv։
Ուրախություն ստացա և լուսանկարում ավելացրի քաղաքապետին, որպեսզի ցույց տամ, թե ինչ տեսք ուներ այն նախկինում։
Եվ մեկ օրից մյուսը քեզ հանկարծակի հանում են հաշվից։
Այսպիսով, բոլոր նրանք, ովքեր քեզ համարում էին առաջատար փորձագետ, հանկարծ ավելի շատ են վստահում
հեռուստատեսությանը, քան այն բժշկին, որին վստահել էին իրենց կյանքը, քանի որ ես նույնպես վիրաբույժ էի։
Երբ ինչ-որ մեկին վիրահատություն ես վստահում, դու վստահում ես նրան քո կյանքը կամ նույնիսկ
քո երեխաների կյանքը։ Եվ դա շատ տարօրինակ էր։
Այո, կարծում եմ, որ այդպես է։ Եվ երբ հիմա նայում ես այդ ժամանակին, նկատի ունեմ՝ ասենք, որ դու ունեիր բարի նպատակ։
Դուք, որպես բժիշկ, ինչպես որ պետք է, ցանկանում էիք զգուշացնել մարդկանց, տեղեկացնել նրանց։
Վերադառնալով անցյալին՝ կարծում եք, որ վախի սերմանումը դիտավորական էր, թե՞ դա պարզապես պատահականություն
էր՝ որոշ փորձագետների տարածած սխալ տեղեկատվություն։
Սկզբում դա իրականում նախատեսված չէր, և հետո եղավ մի պահ, երբ դա հանկարծակի փոխվեց։
Դուք կարող էիք տեսնել, որ Ամերիկայում Անթոնի Ֆաուչիի, իսկ Գերմանիայում՝ Քրիստիան Դրոստենի և Լոթար Վիլերի դեպքում, որոնք
սկզբում նվազագնահատեցին իրավիճակը և ասացին, որ այն այդքան էլ վատ չէ, որ դա ընդամենը սովորական մրսածություն է, որ
կորոնավիրուսները վաղուց գոյություն ունեն և այլն, և այլն, և այլն։
Եվ ապա, մեկ օրից մյուսը, ինչ-որ թիմային հրաման պետք է տրված լիներ, որովհետև պատկերը
ամբողջությամբ փոխվեց ամենուր՝ ամբողջ աշխարհում։
Ամբողջը շատ տարօրինակ էր, որովհետև իրավիճակում իրականում ոչինչ չէր փոխվել։ Հակառակը, մենք ավելի ու ավելի հուսալի տվյալներ
ունեինք, օրինակ՝ պրոֆեսոր Իոաննիսիսի կողմից, ով համաշխարհային համբավ ունեցող էպիդեմիոլոգ է, կամ, ավելի ճիշտ,
էպիդեմիոլոգիաների մեջ անգերազանց, ով նաև ասել է. «Զգույշ եղեք, մարդիկ, սա հիվանդություն է, որը համեմատելի է գրիպի հետ»։
Բարի Տերը, կամ ով էլ որ լինի, մեզ նաև տրամադրեց ամբողջական, ինքնուրույն գաղութներ, որոնք կարելի էր ուսումնասիրել։
Թե Հայնսբերգը լինի, թե «Դայմոնդ Փրինսեսը», թե երկու ավիակիր նավեր, թե բանտ։
Այսպիսով, մենք ունեինք մի քանի վայրեր, որտեղ կարելի էր հստակ տեսնել, թե որքան բարձր էր
մահացության մակարդակը և որքան վտանգավոր էր դա։
Եվ մենք սկզբից ի վեր գիտեինք, որ տվյալները վտանգ չեն ներկայացնում։
Եվ իսկապես պետք է ասել, որ ամբողջը դիտավորյալ էր, քանի որ այն շարունակվեց։
Կեղծ պատկերներ նույնպես դիտավորյալ օգտագործվել են, ինչպես վերջերս ընդունել է անգամ FAZ-ը։
Բոլորը հիշում են այն բեռնատարները, որոնք Բերգամոյում դագաղներ էին հավաքում։
Այս տարի առաջին անգամ FAZ-ում՝ «Ֆրանկֆուրտեր Ալգեմայնե Ցայթունգ»-ում, հայտնվեց ամբողջական դագաղավորման
տեսարան, որը հետո նաև նշեց՝ այո, սակայն այս տասը բեռնատարներից յուրաքանչյուրում կային ճիշտ մեկ դագաղ։ Մեկ՞
Այո, և նրան պարզապես տարան, քանի որ նրանք կրեմատորիաներ չունեին։
Պետությունը նախատեսել էր, որ այս մարմինների վրա աուտոպսիա չկատարվի։
Դա ևս մի բան էր, երբ ես ինքս ինձ ասացի՝ մի րոպե, բժշկության ամենամեծ ձեռքբերումներից մեկը այն էր, որ մեզ թույլատրվում
էր դիտարկել մեռած մարդկանց։ Եվ այդպես էր երկար ժամանակ։
Ես ասում եմ, Լեոնարդո դա Վինչիի ժամանակ գերեզմանատնից դիակներ էին գողանում, որպեսզի դրանց վրա աուտոպսիա
անեն։ Մենք կարողացանք մարդկանց վրա աուտոպսիա անել։
Եվ հետո անգամ կար մեկը, ով մարդկանց վրա աուտոպսիա էր կատարում, այն է՝ Համբուրգի պրոֆեսոր Պյուշելը, ով նաև
գոյություն ունեցող մի քանի դատաբժշկագետներից մեկի ղեկավարն էր։
Եվ նա ասաց, որ այն մարդիկ, որոնք մահացել էին, այնուամենայնիվ կմահանային։
Եվ ահա «with» կամ «from» կորոնավիրուսի պատմությունը։ Նրանք չմահացան կորոնավիրուսից, նրանք մահացան
կորոնավիրուսով, որովհետև կմահանային անգամ առանց կորոնավիրուսի։
Վերադառնալով անցյալին, մենք կարող ենք տեսնել, որ այս գնահատականները ամբողջությամբ ճիշտ էին։
Զոհերի թիվը ինքն իրեն է խոսում։ Ուրեմն մենք սկզբից ճիշտ էինք։
Եվ ես կսպասեի, որ, ըստ էության… կամ իմ առաջին տեսանյութերում… կարծում էի, որ իմ պացիենտների մեջ
կլինեն նաև քաղաքական գործիչներ և նման այլ մարդիկ։
Ես կարծում էի, որ նրանք կվերցնեն իմ առաջին տեսանյութը, կգնան Մերկելի մոտ և կասեն. «Նայիր, Անգելա, Սինսհայմում կա մի
ականջ-կոկորդ-լարանխ բժիշկ, որին ես ճանաչում եմ, համաշխարհային համբավ ունեցող մարդ, ով բուժում
է մարդկանց ամբողջ աշխարհից»: Նա նայեց թվերին։
Գիտեք, Դրոստենը խոզի գրիպի բռնկման ժամանակ ամբողջովին չափազանց արձագանքեց և խրախուսեց մարդկանց պատվաստվել և այլն։
Վերջում դա ամբողջությամբ դատարկ խոսքեր էին – լսիր նրան։
Այո, ես կսպասեի, որ դա տեղի ունենա։
Վերջիվերջո Քրիստիան Դրոստենը կզանգի քեզ ու կխնդրի տեսնել քո թվերը՞
Մենք կցանկանայինք ձեզ հետ խոսել։ Այո, հենց դա էլ դուք կսպասեիք։
Այնուհետև ռինգում կան նաև այլ ծանրքաշայիններ, օրինակ՝ Վոլֆգանգ Վոդարգը, ով այդ ժամանակ ավարտեց
թռչնագրիպի համաճարակը – ոչ, խոզագրիպի համաճարակը։
Այնուհետև կա պրոֆեսոր Սուչարիտ Բհակդին, համաշխարհային համբավ ունեցող իմունոլոգ և այլն։
Մեզ մոտ կար մի քանի վիրուսաբան։ Նրանք բոլորը մեծ հեղինակություն էին վայելում, և իմ կարծիքով համաձայն էին
Վոլֆգանգ Վոդարգի կամ Սուչարիտ Բհակդիի տեսակետների հետ, սակայն մամուլը դա ամբողջությամբ անտեսեց։
Այնուհետև հայտնվեցին մի տեղ կանգնած դագաղների պատկերները, որոնք Լամպեդուզայում տեղի ունեցած նավաբեկության արդյունքն էին։
Օրինակ, պատկերները դիտավորյալ ընտրվել էին այնպիսիք, որոնք Բերգամոյի իրավիճակին ոչ մի առնչություն չունեին։
Սա ապացուցվել է բազմաթիվ հեռարձակումներով՝ և՛ ձեր, և՛ Kla.TV-ի կողմից։ Ուստի սա մեծ
սկանդալ է, ես ամբողջությամբ համաձայն եմ ձեզ հետ։
Թույլ տվեք մեկ անգամ ևս կենտրոնանալ լրատվամիջոցների վրա և տեսնել, թե ինչպես են նրանք ներկայացրել ձեզ, ինչպես նաև ձեր
գործընկերներին, ինչպես դուք նոր եք նշել՝ պրոֆեսոր Բախդիին, և նաև մյուսներին, օրինակ Վոդարգին, որը
հետո հայտնվեց լրատվամիջոցների հարվածային ցուցակում։
Այնտեղ, որտեղ նախկինում մի հերոս, ասենք, մի նշանավոր դեմք 180 աստիճանով շրջվեց, գլխիվայր շուռ եկավ և հանկարծ դարձավ թշնամի։
Երբ ձեզ հետ սկսեց պատահել սա, երբ նախկինում, ասենք, ձեզ անընդհատ պատիվ էին մատուցում, ինչպես անձամբ զգացիք
զանգվածային լրատվամիջոցներում ձեր մասին հանկարծակի հայտնված, ըստ էության կեղծ հաղորդումների հրապարակումը?
Մաթիաս, եթե ստիպված ես դա ապրել, դու ընդհանրապես ոչինչ չես հասկանում։
Դա նշանակում է, որ սկզբում ես ստացա բազմաթիվ էլեկտրոնային նամակներ մարդկանցից, որոնք անմիջապես շնորհավորում էին
ինձ իմ քաջության համար, ասում էին, թե որքան խիզախ եմ, որքան ամուր ողնաշար ունեմ և ով գիտի՝ ինչ այլ բաներ։
Ես ինքս ինձ ասացի, որ դա խիզախության հետ ոչ մի կապ չունի։
Լավ, ես բժիշկ եմ, վերլուծում եմ իրավիճակը և արտահայտում իմ կարծիքը, որովհետև որպես բժիշկ ես նույնպես
պարտավոր եմ հոգ տանել բնակչության առողջության մասին։
Երբ նկատում եմ նման բան, իմ պարտքն է դրա մասին հրապարակայնորեն խոսել։ Դա իմ պարտավորությունն է։
Ես պետք է սա անեմ, և չեմ կարող ենթարկվել պետությանը։
Դա կլիներ բժշկական վարքականոնի և Հիպոկրատի երդման խախտում։
Այսինքն՝ ես ոչինչ սխալ չեմ արել, և հանկարծ տեսնում ես Սինսհայմի գլխապտույտների բժիշկին կամ նման
պատմություններ, և դու դրանք ընդհանրապես չես հասկանում։
Դուք ասում եք, ընկերներ, որ ես այստեղ ներկայացնում եմ հուսալի փաստեր, ոչ թե պարզապես հորինում եմ։
Այս ծրագրի շրջանակում ամեն օր ես վերցնում էի Ռոբերտ Կոխի ինստիտուտի տվյալները և պարզապես վերլուծում էի դրանք։
Ես օգտագործել եմ RKI-ի կողմից ներկայացված սկզբնական թվերը։
Ես դրանք ինքս չեմ հորինել։
Այսպիսով, եթե մեկը պլուս մեկը հավասար է երկուսի, և դուք պարզապես ունեք հստակ փաստեր ու տվյալներ, և ինչ-որ մեկը հակադրվում
է ձեզ ու ասում՝ «ոչ, այսօրվանից մեկը պլուս մեկը հավասար է երեքին», ապա կարող եք ասել՝ «լավ, ես դա չեմ հասկանում»։
Եվ ինչպես ասացի, ձեզ կմիանան նաև այլ մեծ ազդեցություն ունեցող մարդիկ։
Պրոֆեսոր Հադիչ, վակցինոլոգ, վիրուսաբան, բակտերիաբան և այլ դերեր։
Միշտ էլ հայտնվում է ինչ-որ նոր մարդ, անգամ մինչև Լյուկ Մոնտանյեին՝ HIV-ի հայտնաբերողին, հորինողին,
առաջին նկարագրողին կամ ինչ-որ այլ տիտղոս կրողին։
Դա այլ թեմա է, և մենք կարող ենք դրա մասին երբևէ խոսել, բայց պատմությունը…
Նա մեզ միացավ որպես Նոբելյան մրցանակակիր, և նա միակ Նոբելյան մրցանակակիրը չէ։
Եվ հանկարծ բոլոր պրոֆեսիոնալ փորձ ունեցող անձինք, որոնք նախկինում համարվում էին իրենց ոլորտի հեղինակություններ, — և
կրկին, պրոֆեսոր Իոաննիսիսը էպիդեմիոլոգ չէ, նա աշխարհում ամենաշատ մեջբերվող էպիդեմիոլոգն է, — պետք է մերժվեն։
Նա հիվանդությունների տարածման օրինաչափությունների փորձագետն է։
Եվ նա շատ վաղ սկզբից ասաց՝ հանգստացիր, դա գրիպի պես է։
Եվ դա պարզապես անտեսվում է։ Դու դա չես հասկանում։ Դու դա չես ընկալում։
Իհարկե, դու շարունակում ես, որովհետև քեզ անձամբ հարձակված ես զգում և ուզում ես վերականգնել քո հեղինակությունը, և հետո
կարող ես քո հայտարարություններում մի փոքր ավելի հստակ լինել։
Բայց գլխավոր նպատակը մարդկանց օգնելն էր, և ես հավատում եմ, որ դա ինձ հաջողվեց՝ շատերի վախերը թեթևացնելով և նրանց
պաշտպանելով սխալներ անելուց կամ եզրակացություններ շտապելուց։
Մինչ օրս էլ չեմ կարողանում հասկանալ, թե ինչպես մի լրագրող, հատկապես Սինսհայմից, որտեղ նույնպես կային Rhein-Neckar-Zeitung-ի
և նմանատիպ հրատարակությունների ներկայացուցիչներ, կարող էր տեղական հերոսի մասին այդպես խոսել և նրան հետ խոսել չկարողանար։
Դա հասավ այն աստիճանի, որ Stern ամսագրում իմ հոդվածը հայտնվեց, Der Spiegel-ում էլ մեկը, որտեղ լրագրողները գալիս էին և ամենաանհաճ
կերպով ձևացնում, թե քո ընկերներն են՝ նվերներ էին նվիրում և այլն… հետո քեզ հետ միասին ցույցերի էին գնում՝ գրկում, ողջունում և այդպես
շարունակ, աշխարհի բոլոր ժամանակների ամենավատ համաճարակի ժամանակ, միայն որպեսզի հետո քո մասին կտրուկ քննադատական հոդված գրեն։
Այո, հետաքրքիր է։ Դուք իսկապես միայնակ չեք այս հարցում։ Մենք դա շատ հաճախ ենք լսում տարբեր մարդկանցից՝ ուսուցիչներից մինչև
նրանք, ովքեր պարզապես ցանկանում են արտահայտել իրենց կարծիքը կամ ճշմարտությունը, ինչպես ուզում եք կոչեք, այդ պահին։
Մենք հիմա սա տեսնում ենք նաև լրագրողների հետ, այսինքն՝ մի կողմից՝ ձեր նման փորձագետների հետ, դուք նշեցիք մի քանի օրինակներ։
Ես կարծում եմ, որ Ֆյուլմիչին դեռ կարելի է բերել ռինգ։
Հիմա մեզ մոտ լրագրող է նաև Դեյվիդ Բենդելսը, այսինքն՝ անկախ թղթակիցներ, լրագրողներ, որոնք ազատ են իրենց կարծիքները
արտահայտելու ցանկացած վայրում՝ պարզապես մի փոքր սատիրայի ձևով, և որոնք անմիջապես հայտնվում են խաչաձիգ կրակի տակ։
Եվ դա առաջ է բերում մեծ հարցը՝ արդյո՞ք սա ամենը պարզապես պատահականություն է։
Եթե կա մի թերթ, որը քեզ մասին բացասական է գրում, և բոլորը միանում են այդ հոսանքին?
Կամ դրա հետևում ռազմավարություն կա՞
Ճիշտն է, կարծում եմ, որ դա շատ հետաքրքիր կետ է։ Դու ինչ ես կարծում դրա մասին։
Այո, ես նոր էի քեզ ասել, գուցե չնկատեցիր, որ ես տեսել էի RBB-ից ստացված այս նամակը և այն իմ հին
էլփոստերում էր, բայց, ցավոք, այլևս չեմ կարող դրանց հասնել։
Այս դեպքում ես շատ ուշադիր եմ հիշել այս ձևակերպումը, և իսկապես ճիշտ է, որ կորոնավիրուսի
վերաբերյալ զեկույցները հարաբերականացվելու չեն։
Սա նշանակում է, որ խոշոր հեռուստաալիքների և նման կազմակերպությունների համար աշխատող լրագրողներին վերևից
հրահանգներ են տրվել, որոնք արգելում էին նրանց որևէ բան անել։
Ես կարող եմ մի փոքր ավելի առաջ գնալ, կարող եմ ձեզ մի հետաքրքիր բան պատմել։
Կարո՞ղ եք արագ ասել, թե ով է դա ուղարկել։ Որպեսզի դիտողները իմանան։
RBB-ում ո՞վ է այս հրահանգը տվել լրագրողներին, կարելի է ասել։
RBB-ի լրագրողներին։ Դա, ըստ էության, արձանագրություն էր, որի շուրջ նրանք համաձայնության էին եկել հանդիպման ժամանակ, և մարդիկ
ստիպված էին այն ստորագրել։ Այս նամակը պարզապես մի նախադասություն էր, որում նշվում էր, որ Կորոնայի
վերաբերյալ զեկույցները չեն լինելու հարաբերական։
Շնորհակալություն դա պարզաբանելու համար!
Դա պարզապես շատ հստակ հաղորդագրություն էր այս գործին առնչվող յուրաքանչյուր աշխատակցի համար, և կային…
Պետք է ենթադրել, որ մյուսների համար էլ նույնն էր։
Կանցլերի և առաջատար լրագրողների ու նմանների միջև նույնպես հանդիպումներ կային, և ինչպես մեր
համակարգում է, թերթերը պատկանում են միայն շատ քիչ մարդկանց։
Մենք կարող ենք կարծել, որ ունենք անհավանական թերթերի բազմազանություն, սակայն իրականում հրատարակչական տների
թիվը, հավանաբար, կարելի է հաշվել երկու ձեռքի մատներով, և հենց դա է եղել հնարքը՝ ամբողջությամբ վերահսկել մամուլը։
Եվ, իհարկե, մարդիկ փնտրում էին տեղեկություններ՝ նման 9/11-ին կամ նման այլ իրադարձություններին, ուստի նստում են հեռուստացույցի
առջև՝ սպասելով ինչ-որ նորի, սակայն իրականում նրանց միշտ մատուցվում են նույն հին նյութերը, որոնք գազլայթինգ են՝
մի պահ դիտողի մեջ ստեղծելով տևական պատրանք, որ դա պետք է ճշմարտություն լինի, քանի որ նրանք դա բազմիցս են տեսել։
Այսօր էլ նույնն է։ Եթե փորձես ինչ-որ բան քննարկել ինչ-որ մեկի հետ, նրանք կասեն՝ «Բեռգամոյի դագաղները չե՞ս տեսել»։ Ես միշտ մտածում
եմ՝ այո, ճիշտ է, Լամպեդուսայի դագաղները նույնպես տեսել եմ։
Դա էր, է այս պատմությունը, և ես բավական շուտ հասկացա իմ ծրագրերում, որ մենք գործ ունեինք ցենզուրայի հետ, և ցենզուրան
գոյություն ունի միայն տոտալիտար իրավիճակներում, և ինչպես հիմա գիտենք, համաճարակային մասշտաբների պանդեմիայի ժամանակ գրեթե բոլոր
հիմնական իրավունքները կասեցվել են այս հնարքի միջոցով՝ դրանք ներկայացնելով որպես վարակիչ հիվանդության հետ կապված
միջոցառում, այսինքն՝ Հիմնական օրենքը գրավվել է Վարակիչ հիվանդություններից պաշտպանության մասին օրենքով։
Եվ այդ ժամանակ մենք մտածեցինք, թե ինչպես կարող ենք շարունակել հանդիպել, ինչպես կարող ենք առաջ շարժվել, և
հետո հիմնեցինք այս կուսակցությունները. Առաջինը՝ «Resistance 2020», իսկ հետո՝ «WIR2020»։
Եվ այդպես ես այն ժամանակ այնտեղ էի Ռալֆ Լյուդվիգի հետ՝ Südwestfunk (SWR)-ի հետ հարցազրույցի համար, որը
ուղարկել էր տեսախցիկային խումբ, և մեզ նախապես զանգահարեցին՝ ասելով տեղադրել տեսախցիկը և ձայնագրել մեր հարցազրույցը։
Այստեղ եկած մարդկանց հրահանգել են ձեզ նացիստներ ներկայացնել։
Շատ զգույշ եղիր, թե ինչ ես ասում։ Կարող ես վստահել օպերատորին։ Նա, կարելի է ասել, մեզնից է, բայց մյուսներին՝ ոչ։
Կամերամենը կրում է սա, դա և այդպես շարունակ։ Մենք լավ տեղեկացված էինք։
Եվ եթե նա ասի, որ դա թույլ չեն տալիս, դուք իրավունք ունեք պնդել, որ ձայնագրեք այս տեսանյութը։
Նա իսկապես փորձեց գրեթե երկու ժամ մեզ խիստ հարցաքննել, ինչը չստացվեց, քանի որ մենք պարզապես համոզված
էինք, որ նա տեղեկություններ է տեղադրում և փորձում է մեզնից պատասխաններ ստանալ։
Բայց Ռալֆ Լյուդվիգն ու ես, իմ կարծիքով, այն ժամանակ մեր վարժասենյակներում բավական լավ էինք հանդես գալիս։
Եվ քանի որ մենք ունեինք ամբողջական տեսանյութը… և նրանց ասացինք՝ լսեք, ընկերներ, եթե որևէ կերպ կեղծեք այս
տեսանյութը, մենք անմիջապես կհրապարակենք մեր տեսանյութը։
Այո, շատ լավ։
Մենք այն ժամանակ ամբողջ տեսանյութը ժապավենի վրա ձայնագրել էինք – և այո
… Բայց Բոդո, որպեսզի կարճ ժամանակով վերադարձնենք քեզ լրատվամիջոցներին և նրանց տեսակետին։
Եթե հիմա ասեք, որ այնտեղ նույնպես, ինչպես այստեղ, ակնհայտորեն օգտագործվել են շրջանակավորման
տերմիններ, ձեզ ամբողջությամբ սխալ ներկայացրին։
Սա բավականին բացահայտ է հայտարարվել; չկա հարաբերական ներկայացում։
Եվ այստեղ ինչ-որ մեկը՝ տեսանկարահանող խումբ, ուղարկվել է քեզ նացիստ ներկայացնելով վարկաբեկելու համար։ Մյուս
խոսքով՝ դիտավորությամբ քեզ վատ լույսի տակ ցույց տալու համար։
Սա նշանակում է, որ մենք այստեղ իսկապես գործ ունենք մեդիա ոլորտի պրոֆեսիոնալների հետ։
Արդյո՞ք նրանք հետևում են ինչ-որ օրակարգի՞ Արդյո՞ք նրանք դեռ անկախ են՞ Ի՞նչ է այնտեղ կատարվում՞
Կա՞ պարզապես մի խմբագիր, որը հիմա բարկացած է։
Դուք ավելի վաղ ասել եք, որ լրատվամիջոցները վերահսկվում են մի քանի մարդկանց կողմից։
Այնտեղ ինչ է կատարվում? Ո՞վ է պատասխանատու? Արդյո՞ք նրանք դա անում են իրենց սեփական նախաձեռնությամբ?
Կամ ինչ տպավորություն ունեք, թե ինչպես ամբողջը կսկսի թռիչք կատարել?
Դա շատ ավելի պարզ է։ Շատ քիչ թերթեր են, որոնք դեռ ունեն իրական հետազոտող լրագրողներ; փոխարենը թերթերը, ըստ
էության, բաժանորդագրվում են dpa, Reuters և AP լրատվական գործակալությունների մամուլի հաղորդագրություններին։
Եվ այնտեղ նրանք կարող են հոդվածները ներբեռնել և դրանցով լրացնել իրենց օրաթերթերը՝ առանց ինքնուրույն որևէ հետազոտություն անելու։
Եթե ինչ-որ բան հաղորդվում է Reuters-ի կամ dpa-ի կողմից, այն համարվում է լավ
հետազոտված, անգամ Բուքսթեհուդեի տեղական թերթի համար։
Եվ հետո դուք կարող եք դրանք պարզապես ձեր վերահսկողության տակ վերցնել։ Այդ պատճառով ձեզ իրականում անհրաժեշտ է
միայն վերահսկել այս երեք մամուլի գործակալությունները։
Եվ դա, ըստ էության, մեկ ընտանիք է՝ Սորոսների ընտանիքը։
Նրանք փաստացի տիրապետում են բոլոր մամուլի բաժիններին և կարող են դրանց միջոցով պարզապես թելադրել հանրային կարծիքը։
Դուք կարող եք որոշել, թե ինչն է հայտնվում մամուլում, քանի որ հոդվածները իրականում դուք եք գրում։
Եվ թեև մենք միշտ զգուշավոր ենք կեղծ լուրերի նկատմամբ, առօրյա կյանքում դա այդպես չէ։
Գերմանական մամուլի գործակալություն՝ «Վստահեք որակյալ լրատվամիջոցներին» – մենք էլ դրան սովորել ենք։
Մենք սովորել ենք դիտել երեկոյան նորությունները կամ արդիական հարցերի հաղորդումները և
նմանատիպ ծրագրեր՝ տեղեկացված մնալու համար։
Եվ հետո կան լավ թերթեր, ինչպիսիք են FAZ-ը և նմանատիպ հրատարակություններ։
Եվ սրանք են կիրառված հնարքները։ Սցենարը ամբողջությամբ գրված է։
Այստեղ կատարվող ողջ գործողությունը ակնհայտ օրակարգ է՝ «Նոր համաշխարհային կարգ», «Մեծ վերագործարկում»,
«Ագենդա 2030» նպատակով, ինչպես ուզում եք՝ այդպես էլ կոչեք։
Նրանք բոլորը, էականորեն, նույն սցենարներն են՝ «Ռոմեի ակումբի» կամ նմանատիպ այլ տարբերակներ։
Այս բոլոր տարրերը կրկնվում են ողջ ընթացքում։
Եվ մեկը սպասում էր այն պահին, երբ կարող էր ինչ-որ բան հրահրել։
Եվ դա հատկապես երևում է այն փաստից, որ այս համաճարակային վարժանքը, որը անցկացվել է 2019 թվականին, այսինքն՝ հենց նախքան
ենթադրյալ COVID-19 համաճարակի սկիզբը, այս Event 201-ը, որը նույնպես ֆիլմերում ֆանտաստիկ
կերպով փաստագրված է, ամբողջությամբ հասանելի է։
Դուք դեռ կարող եք ներբեռնել դրա ամբողջը։ Սա ամբողջական սցենար է։
Այստեղ աշխատում են սցենարի վրա։
Իսկ հետո 200 մարդ, որոնք գալիս են տարբեր տնտեսական շրջաններից, պետք է առաջնորդեն աշխարհի ճակատագիրը և որոշեն ամեն ինչ։
Խաղը նոր չէ, այն պարզապես կրկին գործարկվել է և գրեթե անընդմեջ աշխատում է դեռևս Հռոմի ակումբից ի վեր։
Բիլդերբերգերներ, դուք գիտեք, թե ինչպես է դա լինում։
Ես նկատի ունեմ, Kla.TV-ն այս մասին շատ, շատ, շատ հիանալի ծրագրեր է պատրաստել, որոնք
կարող եք դիտել։ Իրականում այստեղ մի օրակարգ կա։
Այսպիսով, սառնացքների ալիքը առևանգվեց։
Այս առումով ես իմ գործընկերներից էլ ավելի հեռուն եմ գնում։
Ուստի լաբորատորիական տեսությունը կարելի է վստահորեն մերժել։
Լաբորատորիայի տեսությունը Բ պլանն էր, որը մշակվել էր հենց սկզբից, քանի որ իրավիճակը ի վերջո կդառնար անկայուն, և կենսաբանական զենքի
դեպքում բնականաբար կարելի էր ասել, որ կառավարությունը, կանցլերը և պարոն Բայդենը ստացել են
այս բոլոր տվյալները գաղտնի ծառայություններից։
Եվ սա, իհարկե, արդարացնում է խիստ միջոցառումները բնակչությանը կենսաբանական զենքից պաշտպանելու համար։
Մոռացիր։ Գործը գրիպն է։ Դա գրիպն էր, միշտ գրիպն էր, որովհետև գրիպը անհետացել էր։
Հատկապես որովհետև կորոնավիրուսները հայտնվեցին ոչ հարմար ժամանակ։
Դա նշանակում է, որ կորոնավիրուսները իրականում տարածվում են տարվա մի փոքր այլ ժամանակահատվածում, քան գրիպը։ Եվ դա գրիպն էր։
Այսինքն՝ այն, ինչ մենք այստեղ տեսանք, սովորական գրիպն էր, որը հետո պարզապես անհետացավ և կոչվեց կորոնավիրուս։
Պարզապես հին գրիպի համաճարակների ժամանակ ոչ ոք երբեք կորոնավիրուսներ չի հայտնաբերել։
Կամ ինչ նկատի ունես՝ ոչ ոք՞ Միգուցե Ֆաուչին է արել, ես ոչ մի գաղափար չունեմ։
Եվ հենց դրա համար էր… գիտես ինչ, չենք կենտրոնանա գրիպի վիրուսների վրա, այլ վերցնենք
կորոնավիրուսները և շարունակենք ամբողջ գործընթացը։
Բայց ամբողջը սկզբից ի վեր պետական հեղաշրջում էր։
Այստեղ կատարվածը վարակներից պաշտպանության մասին օրենքի միջոցով նախապես պլանավորված պետական հեղաշրջում էր, քանի
որ դա միակ միջոցն էր Հիմնական օրենքը թուլացնելու համար։
Սա այն հանճարեղ հնարքն էր, որը այստեղ կիրառվեց։ Եվ պետք է ասեմ՝ ես նրանց առջև գլխարկս եմ հանում։
Դուք ստեղծել եք հիանալի սիմուլյացիոն խաղ։
Այո, դուք նոր եք նշել սիմուլյացիոն խաղը։ Դուք նկատի ունեք այն, որը տեղի ունեցավ 2019 թվականին, մի փոքր առաջ։
Այսպիսով, ամբողջ սցենարը, որը մեկ անգամ ներկայացվեց, ներառում էր նաև Համաշխարհային տնտեսական ֆորումը և այլն։
Կային նաև լրատվամիջոցների ասպեկտը՝ ինչպես կհաղորդեին դրա մասին?
Նրանք դա հրաշալի իրականացրին կորոնավիրուսի համաճարակի ընթացքում, այդ թվում՝ փորձագետների
նկատմամբ ցենզուրայի և զրպարտության միջոցով։
Բայց մեզ համար, իհարկե, սա նույնպես հիանալի ձևանմուշ է բոլոր ապագա ճգնաժամերի համար։
Որտեղ էլ նայենք, կորոնավիրուսը այժմ վերածվում է պատերազմի, իսկ պարտադիր պատվաստումը՝ պարտադիր զինծառայության։
Միշտ էլ ինչ-որ տեղ նման ծրագիր կա։
Այսինքն՝ դու ասում ես, որ ամբողջը հետևում է որոշակի օրակարգի։
Ի՞նչ կարող է լինել դրա հետևում ավելի մեծ նպատակը?
Ես կարծում եմ, որ միջին դիտողի համար դա դժվար է հասկանալ։ Ինչու՞ կուզենար որևէ մեկը նման բան անել։
Ի՞նչ կարող է լինել այս բոլոր խելագարության նպատակը, որը դուք այստեղ այդքան լավ եք ամփոփել։
Դուք կարող եք մարդկանց վերահսկել վախի միջոցով, անկախ նրանից, թե ինչ եք ուզում հասնել։
Եվ հետո կա հայտնի «բաժանիր և տիրիր» սկզբունքը։
Դա նշանակում է, որ դուք պարզապես մարդկանց բաժանում եք տարբեր տարածաշրջանների։
Թե հիմա դուք երեխաներին վախեցնում եք կլիմայի փոփոխությունից և ստիպում նրանց մտածել, որ մեծահասակները չափազանց հիմար
են դա հասկանալու համար, և որ աշխարհը հիմա, փաստորեն, վերածվում է դժոխային մղձավանջի կամ նման ինչ-որ բանի։
Տարեց մարդիկ, ասեմ՝ Ուդո Լինդենբերգը, պատկանում են ռիսկային խմբին։
Դա նշանակում է, որ նրանք կհամաձայնեն դրան։ Քանի որ նրանք վախենում են և պատկանում են բարձր ռիսկային խմբին, նրանք
կարծում են, որ այժմ պետք է մոռանան իրենց ռոքային ապրելակերպը և ամեն ինչ, ինչ նախկինում էին անում։
Դա նշանակում է, որ դու սկզբից ստեղծում ես մի քանի ճակատներ – այսինքն՝ հիմա մենք պատերազմի մեջ ենք – որոնց վրա
կարող ես տարածվել, որպեսզի մարդկանց վախի վիճակում պահես։
Չի կարևոր, թե ինչպես եք մարդկանց վախի մեջ պահում։
Արդյոք դուք հիմա մարդկանց վախեցնում եք ձեր ներմուծած դանակակիր հանցագործների միջոցով՝ ի վերջո, ինչ եք ձեռք բերել, եթե
վերադառնանք հայտնի պարոն Հեգելի մոտ, դա հեգելյան դիալեկտիկան է։
Դուք ստեղծում եք խնդիր, որի լուծումը ձեզ մոտ արդեն կա։
Այսպիսով, դուք արդեն ունեք այս բոլոր խնդիրների լուծումը։
Եվ վերջում մարդիկ երախտապարտ են, որ, ըստ էության, կարող են ինքնուրույն օգնել իրենց։
Նրանք արդեն Կորոնայի դեպքում դրան հույս էին դրել։ Դա ամբողջությամբ ձախողվեց։
Այս իմաստով մենք իրականում այնքան հաջողակ էինք մեր անվճար մեդիայի շնորհիվ, որ նրանց իրական նպատակը, որը մարդկանց
համոզելն էր պարբերաբար ստանալ իրենց «ջեբերը», մնալ տանը և այլևս դուրս չգալ ու ոչինչ չանել, նրանք հենց դա էին ուզում։
Նրանք կարծում էին, որ մարդկանց կկալանավորեն մեկ տարի, ինչպես, օրինակ, Ավստրալիայում կամ Նոր Զելանդիայում։
Եվ նրանք կարծում էին, որ դա կարող են անել ամենուր, քանի որ կյանք փրկող պատվաստանյութը դեռևս մատչելի չէր։
Վերջում բոլորը կհամբուրեին նրա ոտքերը, որ հենց հիմա այս պատվաստանյութը մշակեց։
Իհարկե, դուք պետք է կրկին ու կրկին ու կրկին պատվաստվեք…
Բայց իհարկե նրանց մոտ կան B, C, D պլաններ։ Դու նման բան պլանավորում ես։
Եվ նրանք դա երկար ժամանակ արեցին, որպեսզի դուք ընդհանրապես կարողանայիք իրականացնել այս
համակարգը՝ նրանց նոր համաշխարհային կարգի գաղափարը։
Եվ իսկապես, այն, ինչին մենք ականատես ենք, շախմատային խաղ է երկու գլխավոր խաղացողների՝ Ռոքֆելլերի և Ռոթշիլդի միջև, ովքեր ի վերջո
քաշում են թելերը այս բոլոր գործերի ետևում, քանի որ ամբողջ մեդիաոլորտը, դեղագործական ոլորտը և նմանատիպ կառույցները
վերահսկվում են Ռոքֆելլերների ընտանիքի կողմից, իսկ դրանից առաջացած վնասը, այսինքն՝ այն, որ ստիպված եք ծածկել այն
վարկերի և նմանատիպ ֆինանսավորման գործիքների միջոցով, վերահսկվում է Ռոթշիլդ ընկերության կողմից։
Սա նշանակում է, որ դուք միշտ կարող եք տեսնել, թե երկուսից ո՞վ է ներկայումս առաջատար։
Վերջին տարիներին, նույնիսկ տասնամյակներ շարունակ, դա Ռոթշիլդներն էին, իսկ հիմա Ռոքֆելլերը ցանկանում է ստանձնել նախագահի
պաշտոնը այս շախմատային խաղում, որը նրանք այստեղ խաղում են։
Դա հնչում է անհեթեթ և շատ դժվար է հասկանալ, եթե խնդիրներին մի փոքր ավելի ուշադիր չնայեք։
Բայց իրականում Event 201-ը հատկապես հետաքրքիր է տեսնելու համար, քանի որ դրան մասնակցել են Ջոնս Հոփկինսի համալսարանը և Ռոքֆելլերի
համալսարանը, որտեղ նա սկսեց իր ծրագիրը կիրառել և որտեղ նա նաև սատանայացրեց բոլոր բնական բժշկությունները, գրեթե բոլոր մարդկանց
որոնք հիվանդությունները բուժելու համար շատ հաջողությամբ օգտագործում էին բնական միջոցներ, սննդային հավելումներ կամ
նմանատիպ այլ միջոցներ, դևմոնացվեցին, հետապնդվեցին, բանտարկվեցին, կորցրեցին իրենց լիցենզիաները – ես այս ամենից
ոչինչ չէի իմացել մինչև 2020 թվականը, բայց հետո հանկարծ ավելի շատ ժամանակ ստացա գործերին հետևելու համար։
Անհավանական է, դու դա արեցիր, և դու, խաբեության մասնագետ, խաբեություն կիրառելով մարդկանց աչքերը փակելու համար – ես կասեի
Դու պրոֆեսիոնալ ես վախի և վերահսկողության կորուստի հարցերում։ Ի՞նչ խորհուրդ կտայիք հիմա, գուցե նաև այստեղ դիտողներին՝
ի՞նչն է ձեր միջոցը դրա դեմ։ Ունե՞ք որևէ բժշկական խորհուրդ։
Այո, այսինքն՝ այն, ինչ դուք ուզում եք փորձել անել երեխաների հետ TikTok-ի և այս բոլոր տեսանյութերի ազդեցության վերաբերյալ,
մարդկանց հեռու պահելն է իրական տեղեկատվությունից, ինչը նշանակում է, որ մարդիկ մոռանում են, թե ինչպես ինքնուրույն հետազոտություն
անել, նրանք հենվում են որոշ փորձագետների վրա՝ այստեղ առողջապահական փորձագետին, և վստահում են միայն այս փորձագետին, ոչ
թե մյուսին, և դա նշանակում է, որ եթե դուք ինքներդ ձեզ կրթեք, եթե ինքներդ հետազոտություն անեք, ապա դուք ձեր սեփական
եզրակացություններին եք գալիս, և հենց այդ եզրակացություններն են, որ վերջնականապես ազատում են ձեզ վախից։ Մյուս խոսքով, որքան ավելի
լավ եք հասկանում, թե ինչպես է այս խաղը գործում, այնքան ավելի քիչ կարող եք ցնցվել, որովհետև երբ վաղը հաջորդը հայտնվի,
ձեր և իմ նման մարդիկ անպայման կմտածեն՝ «ոչ, նորից նույնը»։
Մենք դա արդեն ունեցել ենք այստեղ, այնտեղ և այնտեղ։ Դա նշանակում է, որ սցենարները մեզ համար կրկնվում են, բայց, իհարկե, այստեղ մենք
գիտելիքային առավելություն ունենք, և իմ հույսն է, որ մեր երկուսի՝ այսինքն՝ Kla.TV-ի, Սասեկների ընտանիքի և քո աշխատանքի շնորհիվ, ես
էլ՝ թե՛ հիմնական հոսքից, թե՛ այլ աղբյուրներից ստացված ամեն ինչով, կարող ենք ստեղծել գիտելիքների մի պաշար, և մարդիկ նույնպես կդիտեն
մեր տեսանյութերը։ Դուք էլ նույնն արեք։ Իմ հետ դուք կարող եք անվճար դիտել բոլոր տեսանյութերը, չնայած որ ես ունեմ
բաժանորդագրության մոդելներ և այլն։ Դուք կարող եք մուտք գործել բոլոր տեսանյութերին, կարող եք տարածել բոլոր
տեսանյութերը, կարող եք խմբագրել դրանք, ես դրանց վրա հեղինակային իրավունք չեմ պահանջում։
Ուրեմն յուրաքանչյուրը կարող է իմ տեսանյութերի հետ անել, ինչ ուզում է։ Ձեր դեպքում էլ նույնն է։
Դա, իրականում, նշանակում է, որ ես կցանկանայի, որ մի քանի երիտասարդ պատահաբար հանդիպեին իմ ծրագրերից մեկին,
օրինակ՝ ծեր մարդու ասածը բավականին հետաքրքիր է։ Եկեք լսենք։
Եթե դա մեկն է, ուրեմն դա մեկն է, և դա միշտ մեկն է, ինչպես տեսնում եք չաթի արձագանքներից, որտեղ մարդիկ հարցնում են՝
որտե՞ղ կարող եմ դա դիտել, որտե՞ղ կարող եմ գտնել այս տեսանյութը, որտե՞ղ կարող եմ գտնել նման մի բան։
Ուրեմն՝ հետաքրքրասիրություն արթնացնելու և մարդկանց ստիպելու, որ ինքնաքննադատություն անեն, և սա հայտնի Դանինգ–Կրուգերի էֆեկտն է,
երբ իրականում բավականին խելացի մարդիկ չեն վստահում իրենց, իսկ նրանք, ովքեր միշտ առաջ են մղում և ասում են՝ «այո,
բայց Բերգամոյի դագաղները», չեն ենթարկվում ինքնաքննադատության։
Ուստի ձեզ անհրաժեշտ են մարդիկ, որոնք ինքնաքննադատում են, որովհետև միայն երբ մարդիկ սկսեն
ինքնուրույն հարցեր տալ, նրանք առաջընթաց կունենան։
Ես էլ եմ դա փորձում, փորձում եմ, որ մարդիկ ինձ հարցեր տան։
Այդ հարցում կասկած չկա, ես անշուշտ սխալներ եմ անում, այդ մասին ոչ մի կասկած չկա։
Երբ հասկանում եմ, որ սխալ եմ թույլ տվել, փորձում եմ ուղղել այն և ասում եմ՝ «Ես սխալ էի»։
Բայց հենց դա է հուզիչը, և դա նաև իմ ամենակարևոր ասացվածքներից մեկն է, որը ես կրկնում եմ անընդհատ։
Գիտության էությունը նրանում է, որ մշտապես հարցականի տակ դնի այն, ինչը համարվում է հաստատված։
Դա պետք է վերաբերի լրագրությանը, ինչպես նաև կյանքին։
Այսպիսով, կյանքի էությունը նրանում է, որ մենք անընդհատ կասկածի տակ դնենք այն, ինչին հավատում ենք որպես ճշմարտություն։
Այսպիսով, այն, ինչին ես հավատում էի մանկությանս տարիներին, այսօր ինձ համար այլևս ճշմարտ չէ։
Ես արդեն ասել եմ քեզ սա, բայց պապիկս ասաց, որ եթե ուզում եմ նապաստակ բռնել, պետք է նրա պոչին աղ ցողեմ։
Հետո նա կսառնար, և ես կկարողանայի նրան բռնել։
Եվ երբ փոքր էի, միշտ վազում էի նապաստակների հետևից աղի շաղ տվողով, որովհետև ուզում էի աղ ցանել նրանց պոչերին։
Մի պահ պետք է կասկածի տակ դնես այն, ինչը համարում ես անշուշտ, և հասկանաս, որ ոչ, դրանք չեն աշխատում։
Հայրս ասաց ինձ, որ Mercedes մեքենաները ունեն ներկառուցված ճանապարհային առավելություն, և ես նրան հավատացի։
Այդ առումով դա ամբողջությամբ նույնն է։
Նույնիսկ որպես մեծահասակ, դու պետք է հասնես այն կետին, երբ կասկածի տակ ես դնում այն, ինչը
համարում ես անշուշտ, անկախ նրանից, թե ինչ է դա։
Շատ լավ – իմաստուն խոսքեր, կարող եմ հաստատել, ես նույնպես այդպես եմ տեսնում։
Դա նշանակում է, ամփոփելու համար, որ մենք նույնպես որոշ չափով հենվում ենք պատասխանատու քաղաքացիների վրա, որոնք չեն նստում ու
չեն սպասում, որ խնդիրը լուծվի։ Փոխարենը մեզ անհրաժեշտ են պատասխանատու քաղաքացիներ, որոնք ինքնուրույն հետազոտություններ են
անում, հարցեր են բարձրացնում և փնտրում են, ասենք, ճշմարտությունը։
Ես հավատում եմ, որ բոլորիս մեջ բավականաչափ ինտուիցիա կա, որպեսզի մենք կարողանանք այս ուղղությամբ առաջ շարժվել։
Ինչ-որ կերպ շատերը նույնպես դա կարողացել են անել։
Իմ հարցը, կամ ավելի ճիշտ՝ մի հետաքրքիր կետ, որը կարճ կերպով պետք է բարձրացնել և բոլորին հիշեցնել. Համաշխարհային տնտեսական ֆորումը
2024 թվականը հայտարարել է որպես այդ տարվա գլխավոր նպատակ. Ուրսուլա ֆոն դեր Լեյենը իր բացման խոսքում ասաց,
որ դա ոչ կլիմայի փոփոխությունն է, ոչ պատերազմները, ոչ այս, ոչ այն, այլ ապատեղեկատվությունն է։
Դա նշանակում է, Բոդո, գուցե կարող ենք այն այսպես ամփոփել. որոշ չափով այս վախը արդեն ընկել է պատասխանատուների վրա — ես նկատի
ունեմ Համաշխարհային տնտեսական ֆորումը (WEF), որտեղ դու ավելի վաղ նշեցիր սիմուլյացիոն խաղերը, որոնցում նրանք
ակտիվորեն ներգրավված էին — և որոշ չափով նրանց վրա նույնպես։
Դուք կարծես այնքան վախեցած եք, որ սխալ տեղեկատվությունը, որը իրականում պարզապես այլ
կարծիք է, համարում եք ամենամեծ խնդիրը, չէ՞?
Դա ճիշտ է, Անգելա Մերկելն էլ մի անգամ ասել է նման բան, որ այլ երկրներում, որտեղ չկան մշտական կորոնավիրուսային
բողոքներ կամ հակափակման ցույցեր, իրավիճակը ավելի լավ է ընթանում։
Այսինքն, իհարկե, դու նկատում ես, որ նրանք վախենում են Ամերիկայում Ջո Ռոգանի, Ալեքս Ջոնսի կամ այլոց նմաններից,
կամ այստեղ՝ Քեն Ջեբսենից, ով, ասենք, տեղական հերոսն էր։
Եվ սա նույնպես շատ ցայտուն օրինակ է այն բանի, թե ինչպես մարդկանց աշխատանքից ազատեցին, ինչպես նրանց ալիքները պարզապես
հեռացրին, ինչպես նրանց ընտանիքներին սպառնացին և այդպես շարունակ։
Սրանք բոլոր այն դեպքերն են, երբ ստիպված ես ասել՝ լավ, նրանք այնքան են մեզանից վախենում, որ ջանք են թափում
հոդվածներ փորել կամ ինչ-որ բան որոնել, հետո ինչ-որ կերպ վերցնում են Շիֆմանից ինչ-որ բան և դնում են թերթում։
Ես դեռ պարբերաբար հայտնվում եմ թերթերում, և հետո դոկտոր Շիֆֆմանը, կորոնա շարժման կամ կողմնակի մտածողության շարժման առաջատարներից
մեկը, ասում է բլա-բլա-բլա – ես երբեք դրա մասը չեմ եղել, բայց ուրախ եմ, որ կողմնակի մտածողությունն ու
Մայքլ Բալվեգը դարձել են ամբողջ շարժման անունակիրները։
Գոնե ես այդպիսին էի, բայց մնացած հարցերում մենք միշտ մեր ուզածն էինք անում, և դա
նույնպես խնդիր է, որովհետև մենք կողմնակիցներ ենք։
Այսպիսով, երբ մտածում ես, թե որքան ժամանակ է, ինչ մենք միմյանց ճանաչում ենք, դա երկար
չէ՝ ճանաչում ենք միայն քո «Power» երգից ի վեր։
Դա ինձ վրա խորը տպավորություն թողեց, և հենց այդպես մենք կապ հաստատեցինք ու տեսանք, որ նրանք բոլորը
միայնակ մարտիկներ են, ինչը, անշուշտ, չափազանց դժվար է։
Եթե հիմա խումբ ունեք, կամ միայն մեկ ալիք ունեք, այն հարթեցնելը չափազանց վատ է։
Բայց մենք ունենք շատ՝ Legitim CH, Report24, Kla.TV, Klardenken և այլն, ունենք շատ մարդիկ, և օրեցօր ավելանում են անկախ լրագրողներ,
պոդքաստերներ, վլոգերներ, ինչը նրանց համար իսկական մղձավանջ է, քանի որ մենք, փաստորեն, գրավել ենք մեդիայի ինքնիշխանությունը։
Շնորհակալություն նաև Իլոն Մասկին – ես դեռևս նրա դեմ չեմ։
Այստեղ X-ի հետ նրա անում է ոչ թե վճարված ընդդիմություն, քանի որ այդպես նա ավելի շատ վնաս է հասցնում
իշխանավորներին, քան նրանք երբևէ կարող էին օգուտ ստանալ։
Իսկ այն, ինչ մենք այս պահին անում ենք X-ում, օրինակ՝ իմ ընթացիկ ծրագրերը, հիմնականում դիտվում են
X-ում, և ամենալավն այն է, որ դրանք նոր հաճախորդներ են։
Սրանք այն մարդիկ են, որոնք իրականում նախկինում չեն նայել և ասում են՝ ինչպիսի մարդ է նա։
Այո, հետո նրանք լսում են դա, և գուցե դա հետաքրքիր թեմա է, և նրանք դրանով են զբաղվում, կամ գուցե
իմ ծրագրում պարզապես լավ երաժշտություն է հնչում։
Դու պարզապես պետք է համակարգին հաղթես նրա սեփական խաղում։
Դա նշանակում է, որ եթե համակարգի գլխավոր զենքը մամուլն է՝ և այդպես է, ապա ամենակարևոր քարոզչական գործիքը միշտ եղել է
լրատվամիջոցը, որը տարածել է ինչ-որ բան՝ լինի դա անցյալի քաղաքի գոչողը, Երրորդ Ռայխի քարոզչության նախարարը, թե, չգիտեմ, ԳԴՌ-ի
«Aktuelle Kamera»-ն կամ որևէ այլ բան։ դա նշանակում է, որ մամուլը միշտ եղել է ազգի բռնակ, և եթե հիմա մենք ինքներս
փոխարինենք մամուլին ու այստեղ մի շարք կեղտոտ ռադիոկայաններ ստեղծենք, ապա դա իսկական խնդիր է։
Այո, ճիշտ է, աշխարհի բոլոր մասերից արդեն կարելի է տեսնել, որ դա գալիս է ամենատարբեր երկրներից։
Դուք հենց նոր ինքներդ նշեցիք՝ հիմա կրկին դիտողների համար՝ այս ամբողջ պատմությունից հետո դուք լքել եք Գերմանիան, ճիշտ է՞
Այո, բայց պատմությունը հետևյալն է՝ մենք արձակուրդում էինք և խրվեցինք։
Ուստի մենք չէինք ուզում լքել Գերմանիան։
Մենք պրակտիկայում անցկացրել էինք տունը խուզարկելու երկրորդ գործողությունը, և դա տեղի էր ունեցել Բադեն-Վյուրտեմբերգի
կարնավալային արձակուրդների ընթացքում – այնտեղ այդպիսի ավանդույթ կա – և հետո ասացինք՝ եկեք, հիմա պետք է այստեղից դուրս գանք։
Քանի որ ամեն անգամ, երբ մեքենան նորից կանգնում էր, դու մտածում էիր՝ ահա, նրանք նորից են գալիս, և հետո
մենք մեր ընտանիքով մեկ շաբաթով իսկապես թռանք Զանզիբար։
Մեկ շաբաթ անց մենք ուզում էինք թռիչքով վերադառնալ, և հետո դպրոցից ստացանք հաղորդագրություն, որ
երբ վերադառնանք, տնային ուսուցումը կշարունակվի։
Այսպես որ ես ասացի՝ ես այլևս տնային կրթության չեմ վերադառնա։
Ես չեմ կարող մասնակցել պրակտիկ ուսուցմանը։ Ես չեմ վերադառնալու տնային ուսուցմանը։
Եվ հետո մեկ շաբաթը վերածվեց ինը շաբաթների, և մի պահ մենք ուզեցինք վերադառնալ։
Եվ հետո մենք ասացինք՝ եկեք նորից նայենք մայրցամաքին, Արուշայի շրջակայքի տարածքին։
Եվ հետո մենք հասկացանք, որ կլիմայը շատ ավելի հաճելի է։
Այնուհետև մենք իսկապես ուսումնասիրեցինք միջազգային դպրոցները մի ընկերոջ համար, ով մտածում էր այնտեղ գնալ։
Եվ կար միջազգային դպրոց, որտեղ իմ դուստրը գնաց և փորձնական շաբաթ անցկացրեց, որովհետև նա ուզում էր դա անել։
Այս շաբաթվա վերջում մեր դուստրը մեզ ասաց. «Գերմանիայում ինչ էլ պատահի, անգամ եթե ամեն ինչ
նորմալանա, ես ուզում եմ այստեղ ավարտել իմ ուսումը»:
Ինչ գեղեցիկ։ Օ, դա հիանալի է։
Այո, ես դա հետո հասկացա։ Սկզբում ես իսկապես կարծում էի, որ նա դպրոցի հանդեպ ոգևորված է։
Ոչ, նա այդ դպրոցից՝ Սինսհայմի Վիլհելմի գիմնազիայից, այնքան խորը տրավմա էր ստացել, որ գրեթե միշտ առանձին էր պահվում։
Յուրաքանչյուր առավոտ նրան մի կողմ էին տանում և ասում, որ նրա ծնողները իրական բժիշկներ չեն և նման այլ բաներ։
Այսպիսով, նա ենթարկվեց հոգեբանական ահաբեկչության, և իրականում վախենում էր, որ ստիպված կլինի
վերադառնալ այդ դասարան, այդ ուսուցիչների մոտ։
Մենք այդ պահին դա չէինք հասկանում, բայց մտածեցինք՝ լավ, հիմա ի՞նչ անենք։ Մեզ մոտ կա երեխա, որը տրավմացված է։
Գերմանիայում իրավիճակը վատթարանում էր անընդհատ՝ թեստերի, դիմակների, սոցիալական հեռավորության և անհեթեթությունների
պատճառով, և հետո մենք ասացինք՝ լավ, մենք պարզապես կմնանք այստեղ։
Մենք այնտեղ կրկին էինք 2021 թվականի հունիսին մի քանի շաբաթով։
Եվ հետո մենք ցանկացանք վերցնել սաբբատիկ արձակուրդ, հարցրինք կրթության մարմնին, թե արդյոք կարող ենք երեխաներին մեկ տարի
դպրոցից դուրս թողնել, որպեսզի հետո վերադառնանք, և նրանք մերժեցին։
Նրանք ասացին, որ երեխաները պետք է դպրոց գնան, այդ պատճառով մենք դիմեցինք փաստաբանին դպրոցական իրավունքների վերաբերյալ։
Նա ասաց, որ ձեզ միայն մեկ տարբերակ է մնացել՝ երեխաներին դպրոցից հանել, այսինքն՝ Գերմանիայում նրանց դպրոցից
հանել, քանի որ այդ դեպքում երեխաները այլևս պարտադիր դպրոցական կրթության ենթակա չեն լինի Գերմանիայում։
Երեխաները դպրոցում էին, նրանք Տանզանիայում էին։
Բայց ինչպես ասացի, գերմանական դպրոցի իշխանությունները ուզում էին մեզ ստիպել, որ երեխաներին այնտեղ դպրոց
ուղարկենք, նրանք նույնիսկ տուգանեցին մեզ և այդ բոլոր անհեթեթությունները, և հենց այդպես էլ եղավ։
Ես անկեղծորեն շնորհակալ եմ ձեզ սրտիս խորքից այս բաց և անկեղծ հայացքի համար ձեր կյանքի, այն ամենի նկատմամբ, ինչ տեղի ունեցավ
մինչև Կորոնան, թե ինչպես այն զարգացավ լրատվամիջոցների, ինչպես նաև պետական հալածանքների միջոցով,
և թե ինչպես ամբողջ իրավիճակը ձեզ համար զարգացավ։
Ես կարծում եմ, որ դիտողների համար կարևոր է որոշ չափով հասկանալ, թե ինչ է տեղի ունենում այստեղ՝ Գերմանիայում, որտեղ քաղաքական
գործիչները մշտապես գոռում են, որ մեզ անհրաժեշտ են ավելի շատ որակավորված աշխատողներ և անում են ամեն ինչ՝ մարդկանց
երկիր բերելու համար, ինչը, կարելի է ասել, իրական որակավորված աշխատողներին գրեթե խելագարության եզրին է հասցնում։
Երբ երեխաները դպրոցում դժվար ժամանակ են ունենում, ձեր տունը խուզարկելը այն է, ինչ դուք
չեք ուզում, որ տեղի ունենա; դա տրավմատիկ է։
Սիրելի դիտողներ, պարզապես հիշեցում բոլորիդ համար՝ ինչպես նոր ենք լսել դոկտոր Բոդո Շիֆֆմանից, հնարավոր է, որ
պատասխանատուները այժմ որոշակի վախ են զգում, քանի որ ամեն ինչ դուրս է գալիս նրանց վերահսկողությունից։
Ես կարծում եմ, Բոդո, որ մենք պետք է կոչ անենք մարդկանց լինել պատասխանատու, սկսել ինքնուրույն հետազոտություններ անել,
իսկապես հարցադրումներ անել և փորձել հնարավորինս շատ մարդկանց հետաքրքրեցնել այս հարցով։ Կարո՞ղ ենք դրան համաձայնվել։
Այո, մենք կարող ենք դրան համաձայնվել, և կարող ենք նաև մեկ քայլ առաջ գնալ, ինչը կարող է
դյուրացնել նրանց համար, ովքեր դեռ համոզված չեն, սկսելը։
Պետք է վերանայել 2020 թվականին մեզ պարտադրված կանոնների օգտակարությունը։
Լավագույն օրինակն այն է, երբ դու մտնում ես փաբ, պետք է դիմակ կրես, բայց եթե տասը մարդու հետ նստես մեկ սեղանի
շուրջ՝ նրանց դիմաց, կարող ես հանգիստ ուտել նրանց հետ։
Եթե հետո ինքնուրույն վեր կենաք և զուգարան գնալու կարիք ունեք, դուք պետք է դիմակ կրեք։
Կամ գիշերային տեղաշարժի արգելք, բայց 35 միլիոն մարդու հետ ամեն օր հանրային տրանսպորտով աշխատանքի գնալիս խնդիր չկա։
Սրանք պարզապես չափազանց հետաքրքիր բաներ են։
Եվ գիշերային ժամերին ալկոհոլի արգելքը – ես չեմ ասում, որ ամեն երեկո խմելը լավ է, բայց դա ընդհանրապես իմաստ չունի։
Ուստի ակնհայտ է, որ եթե գիշերը ալկոհոլ խմես, վիրուսը ուժեղանում է։ Գիշերը, երբ ոչ ոք մոտակայքում չկա։
Այս բոլոր ամբողջովին անհեթեթ կանոնները, երբ միշտ զգում էիր, որ ինչ-որ մեկը նստած զվարճանում է ու ասում՝ «Լավ,
հաջորդը կասենք, որ գլխներին դույլ դնեն ու տեսնենք՝ կկատարե՞ն»։
Սա մի սկզբնակետ է մտածելու համար, թե ինչու ինչ-որ մեկը կհորիներ նման ամբողջովին անհեթեթ կանոններ, և երբ տեսնում ես
Քրիստիան Դրոստենի հին տեսագրությունները, որտեղ նա ասում է՝ «Պետք է դիմակ կրե՞մ»: «Ոչ, դիմակը ոչինչ չի անում»:
Այսպիսով, մենք կարող ենք կրկին առանձին քննարկել տվյալները, բայց նա այդ ժամանակ ասաց, որ տվյալները շատ թույլ էին։
Սրանք պարզապես այն բաներն են, որոնք օգնում են ձեզ սկսել։
Միգուցե ժամանակն է նորից լսել ձեր ներքին երեխային։ Մյուս խոսքով՝ պարզապես հետաքրքրասեր եղեք և հարցրեք՝ «Ինչու՞»
Ինչու՞ է վիրուսը ակտիվ միայն օրվա որոշակի ժամերին։ Ինչու՞ է վիրուսը գիտի, թե ինչ է 1,5
մետրը։ Ինչու՞ վիրուսը նստած ժամանակ վարակիչ չէ։
Մենք դա տեսանք ցույցերի ժամանակ։ Դու պետք է դա ըմբռնես։
Մենք ավտոբուսային շրջագայության մեջ էինք, ճանապարհորդում էինք ամբողջ Գերմանիայով, և ցուցարարները,
որոնք նստած էին գետնին, պարտավոր չէին դիմակ կրել։
Եվ նրանք, ովքեր խոստովանել են… Դուք պետք է հարցնեք նման բանին։
Դու պարզապես ստիպված ես։ Հենց դա է՝ դու իսկապես պետք է հարցնես՝ եթե ընդհանրապես ոչ մի տվյալ չունես, կամ նաև՝ ինչու
չես լսել շտապօգնության մեքենաների անընդմեջ ազդանշանները։
Ինչու փողոցում ոչ մի դիակ չկար?
Ինչպես Ավստրիայի կանցլեր Կուրցն է ասել, դա այդպես չէ, որ շուտ թե ուշ բոլորը կիմանան մեկին,
ով մահացել է կորոնավիրուսով կամ կորոնավիրուսից։
Դա տեղի չունեցավ։ Դու հիմա կարող ես հետ նայել։
Եվ երբ հետ նայես ու տեսնես բոլոր տվյալներն ու ամեն օր հրապարակվող նոր ուսումնասիրությունները,
ստիպված կլինես ընդունել, որ ամբողջը խաբեություն էր։
Եվ ինչո՞ւ նրանք մեզ ստեցին։ Դա ինձ ամենաշատն է նյարդայնացրել։
Ես չեմ սիրում, երբ ինձ ստում են։ Դու սիրում ես, երբ քեզ ստում են՞
Դա այն բաներից մեկն է, որ ես ամենաշատն ատում եմ։
Այսինքն՝ ակնհայտորեն ինչ-որ մեկը ինձ ստել է, իսկ հետո դու անընդհատ տեսնում էիր քաղաքական գործիչների
լուսանկարներ, որոնք կանգնած էին միասին G7 գագաթնաժողովում։
Լուսանկար են անում, բոլորը դիմակներ են կրում, ապա անմիջապես հանում են դիմակները և զրուցում
են առանց սոցիալական հեռավորություն պահպանելու։
Եվ մենք բազմիցս ենք տեսել այսպիսի բաներ։
Եվ հետո տեսնում ես, որ քաղաքական գործիչները ինքներս դրան չեն հետևում։
Բայց ինչո՞ւ քաղաքացիները ստիպված են դրան ենթարկվել և նույնիսկ տուգանքներ վճարել։
Եվ ամբողջը հնարավոր դարձավ միայն մամուլի անընդմեջ գործադրած ահռելի ճնշման և նրանց հարձակումների շնորհիվ նրանց
վրա, ովքեր բացահայտվել էին, քանի որ դա բնականաբար վտանգավոր էր այս պատմության, այս ներկայացման համար։
Իմ առաջին տեսանյութերով ես հասա միլիոնավոր մարդկանց, բայց դա արագորեն սահմանափակվեց։
Եվ այսօր գիտնականները ասում են, որ եթե մեզ չպահեին սահմանափակված, շատ կյանքեր կփրկվեին։
Այո, ճիշտն է։ Այսօր կիրառվում են լրիվ այլ տակտիկաներ։
Ես կասեի, որ շեդոուբանինգի դեպքում մենք ներկայումս բոլոր ուղղություններով սենսորիզմ ենք ապրում, որը պարզապես կիրառվում է։
Դա նշան է, որ ինչ-որ բան, կարծես, աշխատում է մեր կողմից։
Եվ քո կողմից նույնպես, Բոդո, դու ճգնաժամին սկզբից ի վեր արժեքավոր ներդրում ես ունեցել։
Որպես բժիշկ, որպես դոկտոր, որպես մեկը, ով շատ բան ուներ կորցնելու, դու գնացիր այնտեղ՝ այսպես եմ ես դա տեսնում, և իսկապես ամեն
ինչ դրեցիր խաղի մեջ։ Եվ մեզ պետք են ավելի շատ նման բժիշկներ, չէ՞։
Շատ շնորհակալ եմ, բայց ես դա չէի իմանում։ Մեկ անգամ ևս, սա ինձ համար իսկապես կարևոր է։
Ես ամբողջությամբ անհասկանալի եմ գտնում, որ որպես բժիշկ, եթե արտահայտում ես քո կարծիքը, նույնիսկ եթե այն սխալ
է, կարող ես վտանգել քո ապրուստի միջոցները մի երկրում։
Ես երբեք չէի պատկերացնի, որ ինչ-որ մեկի պրակտիկայի վայրը կարող է փակվել կամ նման բան
տեղի ունենալ միայն սխալ կարծիք ունենալու համար։
Հատկապես եթե դուք հռչակված բժիշկ եք, որը չի ստիպված յուրաքանչյուր հինգ րոպեն մեկ զբաղվել բժշկական անփութության դատական հայցերով։
Բայց դու ընտրեցիր այս ճանապարհը, և ճանապարհին ինչ-որ պահին կարող էիր նկատել, որ իրավիճակը սեղմվում է։
Ուրեմն, հետ կանգնում եմ՝ վերցնում եմ ետ իմ ասած ամեն ինչը։ Դու չես։
Դուք ուղիղ առաջ եք գնացել, և նույնիսկ հիմա արտերկրից՝ մեծ ազդեցությամբ, պարզաբանում եք։
Դու օգնում ես մարդկանց հասնել այս հասունությանը և լսել իրենց ներքին երեխային։
Ինձ շատ դուր եկավ այն պատկերը, որը դու ավելի վաղ օգտագործեցիր։
Եվ մենք շատ շնորհակալ ենք ձեզ այս հարցազրույցի և մեզ համար հատկացրած ժամանակի համար։
Մենք քեզ ուղարկում ենք շատ ուժ և Աֆրիկայում քեզ անհրաժեշտ ամեն ինչ։ Եվ մենք կմնանք կապի մեջ։
Ես նաև ուզում եմ այս համատեքստում շնորհակալություն հայտնել իմ կնոջը և ընտանիքիս,
որովհետև Corona 12 տեսանյութից հետո ես կանգ կնեի։
Եվ նա ասաց՝ դու չես դադարի, դու շարունակես։ Ի դեպ, Դանիել Գանսերի դեպքում էլ գրեթե նույնն էր։
Նրա կինը նույնպես ասաց նրան. «Ոչ, դու դրանով ես մնում, անգամ եթե դա մեզ վիզ կոտրի»:
Եվ այս առումով երբեմն իսկապես տղամարդու ետևում կանգնած է ուժեղ կին։
Ես նույնպես կարող եմ նույնը ասել իմ մասին, այո։ Շատ շնորհակալ եմ, սիրելի Բոդո։ Լավագույն մաղթանքներով։
Շնորհակալություն, Մաթիաս։ Շնորհակալություն, Kla.TV։ Շնորհակալություն, Սասեկների ընտանիք։