Ya, dina iki kita duwe Dr Bodo Schiffmann langsung karo kita ing Kla.TV.
titik.
Sugeng rawuh kanthi anget, Bodo sing kinurmatan. Muga-muga sampeyan ora keberatan yen aku nyapa
sampeyan kanthi santai. Apik banget sampeyan ana ing kene.
Inggih, matur nuwun sanget amarga undhanganipun, kanca Mathias. Lan kula remen sanget saged bali malih ing Kla.TV.
Bodo, sadurunge pandemi, sampeyan ngelola praktik swasta kuping, irung, lan tenggorokan sing dihormati lan klinik
vertigo ing Sinsheim. Apa praktik kasebut mlaku kanthi apik?
Aku kira kowe bisa ngomong kaya ngono. Kita kalebu salah siji saka sawetara praktik sing khusus ngurusi vertigo, lan
kita nggunakake pendekatan interdisipliner, ora mung ENT.
Kita uga nambani penyakit neurologis ing jero awak.
Contone, kita wis mriksa gambar MRI kasebut kanthi awak dhewe nggunakake sistem evaluasi kita dhewe.
Kita duwe protokol pemeriksaan sing luwih maju tinimbang tingkat universitas, sing ngidini kita
nyeken pasien meh kabeh tanpa partisipasi saka dheweke.
Mula saka iku, kita wis ngupaya sakabehe kanggo entuk temuan obyektif.
Penting kanggo dicathet yèn pasien-pasien sing teka marang aku iku pasien-pasien sing wis meh ngubengi saindenging donya lan wis
ketemu karo para ahli kondhang, sawatara wis ngalami vertigo suwéné puluhan taun, lan sing tansah
diomongké ing pungkasan yèn kuwi mung imajinasi, yèn ora ana sing salah karo awaké, lan sapituruté.
Nanging sejatine, yen diagnosa obyektif diutamaké, panyebabé bisa ditemokaké ing mayoritas kasus.
Kita duwe kontrol kualitas internal. Iki ateges kita nulis maneh marang pasien-pasien kita.
Lan kaya sing wis tak kandhakake, kabèh mau dianggep kasus sing ora bisa mari. Lan tingkat kasuksesan kita luwih saka 70 persen.
Lan kita duwe pamirsa internasional. Iku ateges pasien-pasien kita mabur teka. Kuwi muni
rada dilebih-lebihake, nanging pancen bener.
Padha teka saka saindenging donya, apa saka Jepang, Cina, utawa Amerika.
Ana wong-wong sing mabur saka Washington D.C. kanggo ndeleng kita amarga tinnitus, banjur padha langsung bali.
Kita wis nampa kunjungan saka para astronot lan kosmonot. Kita wis nampa kunjungan saka
macem-macem atlet profesional saka kabèh cabang olahraga.
Mesthi wae, para politikus uga, kalebu politikus saka negara-negara sing diarani negara
nakal, sing nyekel jabatan dhuwur ing kana.
Iku ateges kita nambani wong tanpa nggatekake apa sing wis padha ditindakake lan nyoba ngerti apa sing salah karo dheweke.
Lan ing tingkat sing sacara signifikan luwih dhuwur tinimbang rumah sakit universitas.
Iku salah siji saka sebab kenapa aku kerep maringi ceramah kanggo German ENT Society, contone, utawa dijaluk maringi
ceramah ing Universitas Heidelberg utawa acara-acara sing padha.
Iki ora dadi kabiasaan kanggo spesialis THT ing praktik swasta. Iki mung pengecualian.
Lan pancen, gejala eksotik iku gejala normal kanggo kita.
Dadi kita arang banget ndeleng pasien sing kena gangguan pusing umum kaya vertigo posisional.
Iki mbutuhake kahanan kaya schwannoma vestibular utawa neuroma akustik, yaiku tumor ing saraf pendengaran – sing biasane dhokter
THT ndeleng sepisan saben limang taun yen dheweke nduwé akèh pasien neurologis – lan kita
nduwé pirang-pirang kasus iki saben minggu.
Lan kuwi mung skalaé, kowe pancèn kudu mbayangké.
Kita wis nyawisake wektu sing akèh kanggo pasien-pasien kita.
Iku ateges pasien sing teka maringi kita ing esuk banjur lunga karo berkas lengkap sing ngemot kabeh asil panemuan,
rekomendasi perawatan, lan sapiturute, banjur bener-bener lunga.
Lan kita uga bisa muji awaké dhéwé lan ngomong yèn kita wis nduwé tingkat kasuksesan sing pancen dhuwur, sing saya mundhak saben
taun – mesthi waé, rutin – lan kita wis bisa mbantu akèh wong.
Iku nyenengake banget. Uga marem banget kanggo kita.
Minangka dhokter, bojoku uga bisa mbantu wong saka perspektif terapi trauma, amarga vertigo iku kelangan kendali, lan kelangan
kendali iku wujud trauma paling abot sing bisa dialami wong.
Iki saktenane uga dadi wiwitané depresi utawa kahanan sing padha. Amarga nalika kowe ora ngerti maneh endi sing ndhuwur utawa
ngisor, utawa kowe tansah kroso ora aman, kowe bakal cepet banget mlebu ing kahanan kuwatir sing banjur tetep karo kowe.
Nanging wedi iku dudu sababe; sababe sejatine ana ing alesan organik. Lan kowe kudu nggoleki nganti tekan dhasar masalah.
Iku pancen nyenengake banget. Kita dianggep dhuwur, bola-bali tampil ing Leading Medicine Guide utawa kadhaptar ing antarane
dhokter-dhokter paling top ing koran, lan ing Who's Who in Germany aku dianggep salah
siji saka sepuluh dhokter THT paling wigati.
Iki dudu mung pamer saiki kabeh wis rampung, nanging mung pernyataan kanggo nerangake kanthi cetha yen ana wong
sing dudu pamula ing bidange, nanging profesional sejati, wis ngomong ing kene ing wiwitan pandemi coronavirus.
Persis. Aku kira kita pancen bisa ngomong kaya ngono.
Nanging kuwi uga ateges, yen aku paham kanthi bener, yen kowe uga dianggep minangka salah siji ahli ing bidangmu.
Nalika wong-wong saka saindenging jagad teka kanggo ndeleng sampeyan, apa media nglaporake
babagan sampeyan wektu kuwi? Apa ana wawancara?
Kowe mung nyebut jurnal medis. Nanging kuwi ateges durung ana laporan negatif babagan kowe.
Padha mung ngidini kowe ngomong utawa nglaporake kowe, ta?
Ya, mula loro televisi, ing ngendi sampeyan duwe sawetara laporan ing ngendi padha teka menyang praktik
sampeyan lan nggawe rekaman, utawa wawancara karo majalah.
Kita kerep tampil ing majalah-majalah. Lan ing pungkasan, aku malah dadi ahli vertigo kanggo majalah Apotheken-Umschau,
sing iku pangalembana paling dhuwur sing bisa ditampa.
Apotheken-Umschau iku media cetak kanthi sirkulasi paling dhuwur, luwih dhuwur kanthi signifikan tinimbang apa waé ing pasar.
Lan minangka dhokter sing praktik, aku sejatine wis nglirwakake kabeh profesor lan
pungkasane dadi ahli ing majalah Apotheken-Umschau.
Lan aku wis tekan pucuk sabarku, mula artikel-artikel sing tak tulis kanggo koran uga diterbitake dening dpa,
Reuters, AP lan sapiturute, amarga aku pancen wis nduwé jeneng ing tingkat internasional, kalebu ing media.
Lan kuwi uga sing paling aneh ing wiwitan pandemi, amarga supaya kuwi bisa mlaku, sampeyan uga kudu nyewa para profesional.
Dadi aku duwe agensi iklan, agensi pers, sing tak kerja bareng, sing makarya kanggo aku, sing
tak bayar, lan uga sing njamin aku entuk papan.
Lan banjur, ing wiwitan, aku nyoba mlebu ing acara obrolan.
Agensi persku kandha, "Ah, luwih becik ora, yen ora kowe mung bakal pungkasané lungguh ing acara obrolan."
Amarga aku kandha, "Rungokna, kandhaa marang wong-wong yèn dhèwèké dhokter ENT sing kondhang lan nduwèni panemu sing béda."
Lan banjur ana dhaptar distribusi, dhaptar distribusi pers, sing uga ana kanggo acara obrolan.
Lan banjur kowe mbayar sithik dhuwit, banjur kabèh mau disebarake.
Lan banjur padha ngerti yen ana wong ing kene sing kepengin nyatakake pendapate.
Lan biasane, aku mesthi bisa nutup praktikku sajrone patang minggu, amarga agensi pers uga wis sarujuk, lan mlaku saka
talk show siji menyang talk show liyane kaya Karl Lauterbach.
Nanging kuwi ora kelakon. Ora ana siji crita. Kedadéan sing padha kelakon sawisé lumaku sawatara wektu.
Aku miwiti nggawe video tanggal 14 Maret 2020 lan dadi salah siji sing paling awal nindakake kuwi.
Aku nduwé kehadiran sing gedhé banget ing YouTube nganti aku disensor.
Lan banjur sawetara wong nulis, contone marang Lanz, kandha, "Iki dhokter THT, monggo diundang ing acara."
Lan aku nampa surat-surat mau liwat email. Iku tansah ditolak.
Wis diomongake yen Pak Lanz ngundang tamu-tamune dhewe lan iku ora direncanakake.
Lan uga – aku nampa informasi saka RBB – wiwit awal banget, ing Maret 2020, ana perjanjian kerahasiaan sing nyatakake manawa
ora bakal ana laporan sing nyelehake koronavirus ing perspektif.
Iku prentah saka manajemen RBB marang para wartawan, lan padha kudu manut utawa bakal dipeksa mundur.
Ya. Saiki, kanggo nyimpulake kanthi ringkes kanggo pamirsa, aku bakal ngomong manawa nganti Corona, sampeyan
pancen wong sing paling unggul ing bidangmu, kuwi mesthi.
Kita kabeh padha ngeluh bab kekurangan tenaga trampil ing Jerman, nanging kita wis nduwé ahli ing bidangé ing
kéné, bisa diomongké yèn malah wong-wong saka saindenging donya teka kéné kanggo njaluk pitulungan.
Ayo mung ngomong kaya ngono. Apa sing kelakon?
Aku mikir kuwi bakal banget penting kanggo dipahami saiki. Ing titik endi kabèh mau ambruk?
Wis ditakdirake gagal wiwit wiwitan, amarga pas ing wiwitan maksudku pancen arep mbebasake wong saka rasa wedi.
Dadi, minangka ahli babagan pilek, aku nduwé nomer saka OAS... .
Apa kuwi, nyuwun pangapunten, ing wiwitan Corona, apa sampeyan maksud saiki?
Ya, 14 Maret 2020. Kaya sing tak kandhakake, video pisanan.
Lan video pisanan judhule "Aja panik," lan aku nyoba ngandhani wong-wong manawa iki penyakit kaya
pilek, sing bisa dibandhingake karo flu, umpama.
Lan aku ndeleng angka-angka, pira wong sing biasane mati ing Wuhan, pira sing wis mati ing Bergamo lan liya-liyane.
Dadi, sawisé mriksa kabèh sumber sing relevan, aku tekan kesimpulan yèn ing pungkasan video
pisananku aku kandha, "Aku kira kita kabèh bakal mati."
Nanging ora amarga coronavirus, aku kira kuwi meh ora mungkin.
Lan kuwi pancen dadi konsensus umum, amarga saliyane dadi dhokter THT, aku uga dhokter gawat darurat, teknisi medis
gawat darurat, lan paramedis saka layanan medis gawat darurat.
Iku sing ndadekake aku mlebu ing bidang kedokteran wiwitané. Lan ana siji aturan emas, yaiku prasaja: "Aja panik".
Nalika sampeyan tekan ing insiden korban massal, sampeyan ora bisa ngomong, 'Tulung, kowe kabeh bakal mati'.
Sanajan kowe ngerti yen kowe ora bisa ngatasi kabeh, kowe kudu maringi wong-wong sing dadi tanggung
jawabmu ing dalan rasa yen kowe bisa ngontrol kahanan.
Lan aku ora bisa mangerteni yen pamaréntah, pers, lan liyané... Aku wis ngélingaké pers bab tanggung jawabé wiwit awal
banget, kalebu ing videoku, amarga padha wis weruh videoku.
Lan banjur aku kandha, kanca-kanca, kowe kabeh duwe tanggung jawab.
Lan yen kowe nyebabake wong-wong panik nganti padha yakin kudu dipasang ventilator kanggo meh saben nyeri tenggorokan,
mula pancen ora bakal ana cukup ranjang perawatan intensif.
Dadi, sanajan aku salah ing panilaian, aku kepengin mesthekake yen wong-wong krasa tentrem lan ora
nggedhekake masalah cilik dadi gedhe, supaya rumah sakit ora kebanjiran lan wong-wong ora panik.
Aku bola-bali dikonfirmasi iki dening wong-wong.
Wong-wong padha wedi banget marang gambar-gambar iki, sing ditayangaké ing televisi tanpa mandheg.
Lan kuwi pancen niyatku. Lan langsung diboykoti lan disabotase.
Malah wong-wong ing koran lokal, sing aku tansah duwe hubungan apik karo dheweke.
Maksudku, aku kuwi bintang lokal ing Sinsheim. Aku diundang ing endi-endi, apa kuwi
pertandingan bal-balan utawa acara liyane apa wae.
Wektu kuwi... kowe iku VIP. Banjur walikota teka lan njupuk foto nalika kowe nampa penghargaan liyane utawa semacam
kuwi – kowe bisa nemokake ing situs webku besserleben.tv.
Dadi aku seneng-seneng lan nyakup walikota ing gambar, mung kanggo nuduhake kepiye kahanane biyen.
Lan saka siji dina menyang dina sabanjure, kowe dumadakan diilangi.
Dadi kabèh wong sing nganggep kowe ahli utama dumadakan luwih percaya marang televisi tinimbang marang dhokter sing
wis dipercaya nyawane, merga aku uga biyèn dadi ahli bedah.
Nalika kowe dioperasi déning wong liya, kowe nyerahaké nyawamu utawa malah nyawa
anak-anakmu marang dhèwèké. Lan kuwi pancèn aneh banget.
Ya, aku yakin. Lan nalika kowe ngeling-eling maneh wektu kuwi saiki, maksudku, kowe duwe, ayo diomong, sebab sing apik.
Kowe kepengin ngelingake wong-wong, minangka dhokter, kaya sing kuduné, kowe kepengin maringi kabar marang wong-wong mau.
Saiki yen dieling-eling maneh, apa kowe mikir yen nyebarake rasa wedi kuwi pancen disengaja, utawa kabeh mau luwih
kebetulan, kabar salah sing disebarake dening sawetara ahli?
Sakjane ora dimaksudake ing wiwitan, banjur ana sawijining wektu nalika kuwi dumadakan owah.
Kowe bisa weruh karo Anthony Fauci ing Amerika lan ing Jerman karo Christian Drosten lan Lothar Wieler, sing
wiwitané ngremehake kahanan lan kandha yèn ora pati parah, mung pilek, yèn koronavirus wis ana suwé, bla bla bla.
Lan banjur, saka sedina menyang sedina sabanjure, mesthine ana prentah tim sing diwenehake, amarga
kahanane owah kabeh ing endi-endi, ing saindenging jagad.
Kabeh iki pancen aneh banget amarga sejatine ora ana sing owah ing kahanane. Kosok baline, kita malah nduwé data sing saya apik,
contone saka Profesor Ioannidis, sing misuwur ing saindenging donya minangka ahli epidemiologi, utawa luwih tepaté ahli
epidemiologi paling unggul, sing uga ngendika, "Ati-ati, kanca-kanca, iki penyakit sing bisa dibandhingake karo flu."
Gusti Allah sing Maha Apik, utawa sapa waé, uga wis nyedhiyakake koloni lengkap lan mandhiri sing bisa ditliti.
Apa iku Heinsberg, apa iku Diamond Princess, apa iku loro kapal induk, apa iku penjara.
Dadi kita nduwé sawetara panggonan sing saktenané kowe isa ndeleng persis sepira dhuwuré angka kematian, sepira mbebayani.
Lan kita wis ngerti wiwit wiwitan yen data kasebut ora ngancam.
Lan pancen kudu diomongake yen kabeh iku pancen disengaja, amarga terus-terusan.
Gambar palsu uga kanthi sengaja digunakake, kaya sing bubar diakoni déning FAZ.
Kabeh wong padha kelingan truk-truk sing nglumpukake peti mati ing Bergamo.
Pementasan lengkap malah muncul pisanan taun iki ing FAZ, Frankfurter Allgemeine Zeitung, sing banjur
uga kandha, ya, nanging ana persis siji peti mati ing saben saka sepuluh truk kuwi. Siji?
Ya, lan dheweke mung digawa amarga padha ora duwe krematorium.
Pamaréntah wis netepaké yèn awak-awak iki ora kena diautopsi.
Iku uga bab liya sing tak kandha marang awakku dhéwé, "Tunggu sedhela, salah siji prestasi paling gedhé
ing ilmu kedokteran yaiku kita diijini mriksa mayit." Lan kahanan kuwi wis lumaku suwé.
Aku kandha, ing jamané Leonardo da Vinci, wong-wong njupuk mayit saka kuburan supaya bisa nindakake otopsi marang
mayit-mayit mau. Kita bisa nindakake otopsi marang wong-wong.
Lan banjur ana uga wong sing nindakake otopsi marang wong, yaiku Profesor Püschel ing Hamburg, uga salah
siji saka pimpinan sawetara patolog forensik sing ana.
Lan dhèwèké kandha yèn wong-wong sing mati kuwi pancèn bakal mati waé.
Lan kuwi crita babagan 'karo' utawa 'saka' coronavirus. Wong-wong kuwi ora mati amarga coronavirus, nanging mati karo coronavirus,
amarga dheweke mesthi bakal mati sanajan tanpa coronavirus.
Yen ndeleng bali, kita bisa weruh yen penilaian-penilaian iki pancen bener kabeh.
Jumlah korban jiwa wis ngomong dhéwé. Mula kita pancen bener wiwit wiwitan.
Lan aku mesthine bakal ngarep-arep, yen diomongké... utawa ing video-video pertamaku... aku kira aku uga bakal
nduwé politikus ing antarané pasien-pasienku lan sapituruté.
Aku kira dheweke bakal njupuk video pertamaku, banjur menyang Merkel lan kandha, "Delengen, Angela, ana dhokter THT ing Sinsheim
sing tak kenal, wong misuwur ing saindenging jagad sing nambani wong saka saindenging jagad." Dheweke ndeleng angka-angka.
Kowe ngerti, Drosten kakehan nanggapi nalika pandemi flu babi lan nyengkuyung wong-wong supaya divaksin lan sapiturute.
Ing pungkasané, kabèh mung omong kosong – rungokna dhèwèké.
Ya, aku mesthi ngarep-arep kuwi bakal kelakon.
Ing sawijining wektu kowe bakal ditelpon déning Christian Drosten sing njaluk ndeleng angka-angakamu?
Kita pengin ngomong karo sampeyan. Ya, kuwi sing sampeyan kira-kira.
Banjur ana tokoh-tokoh abot liyane ing ring, kaya Wolfgang Wodarg, sing wis mungkasi pandemi flu
manuk wektu semana—ora, sing mungkasi pandemi flu babi.
Banjur ana Profesor Sucharit Bhakdi, sawijining ahli imunologi kondhang ing saindenging donya lan liya-liyane.
Kita nduwé sawetara ahli virologi. Kabeh mau ahli-ahli kondhang, lan miturut panemuku padha sarujuk karo Wolfgang Wodarg
utawa Sucharit Bhakdi, nanging pers malah nglirwakake kuwi.
Banjur ana gambar-gambar peti mati sing ngadeg ing endi-endi, sing dadi asil saka kacilakan kapal ing Lampedusa.
Gambar-gambar kasebut dipilih kanthi sengaja supaya ora ana gandhèngané karo kahanan ing Bergamo, umpamané.
Iki wis kabukten déning akèh program, déning sampeyan lan Kla.TV. Dadi iki skandal gedhé, aku sarujuk tenan karo sampeyan.
Ayo aku fokus maneh marang media lan carane padha nggambarke sampeyan, uga kanca-kanca, kaya sing sampeyan
sebutake, Profesor Bhakdi, uga liyane kaya Wodarg, sing banjur mlebu dhaptar sasaran media.
Ing ngendi biyen ana sawijining pahlawan, ayo diomongké, sawijining tokoh kondhang, diputer 180 derajat,
dibalèkaké ngadep ngisor, banjur dumadakan dadi mungsuh.
Nalika kahanan iki diwiwiti kowe, nalika sadurunge kowe mesthi diurmati, ayo diomongké, kepiye kowe pribadi ngrasakaké
munculé ujug-ujug laporan kaya ngono babagan kowe, diterbitaké ing media massa minangka laporan sing sejatine palsu?
Mathias, yen kowe kudu ngalami kuwi, kowe ora ngerti babar pisan.
Iku ateges ing wiwitan aku nampa akèh email saka wong-wong sing langsung ngucapaké selamat marang aku amarga
keberanianku lan kandha yèn aku pancèn wani, duwé tulang punggung sing kiyat, lan sapa ngerti apa manèh.
Lan aku kandha marang awakku dhéwé, kuwi ora ana gandhèngané karo kawani.
Ya, aku dhokter, aku nganalisa crita, aku menehi pendapat, amarga minangka dhokter aku uga duwe
kewajiban kanggo ngopeni kesehatan masyarakat.
Iku tugasku kanggo ngumumake marang umum nalika aku weruh bab kaya ngene iki. Kuwi kewajibané.
Aku kudu nindakake iki, lan aku ora kena nyerah marang negara.
Iku bakal dadi pelanggaran kode etik medis lan sumpah Hipokrates.
Dadi aku ora nindakake apa-apa sing salah, banjur dumadakan kowe weruh dokter pusing saka Sinsheim utawa
crita-crita sing padha, lan kowe ora ngerti babar pisan.
Kowe kandha, kanca-kanca, aku nyedhiyakake fakta sing kuwat kene, aku ora mung ngarang-ngarang iki.
Saben dina ing program iki, aku njupuk data saka Institut Robert Koch lan mung nganalisis.
Aku wis nggunakake angka asli sing diajokake dening RKI.
Aku ora nggawe kuwi dhéwé.
Dadi yen siji lan siji padha karo loro lan kowe mung nduwé fakta lan data sing cetha, banjur ana wong sing mbantah kowe
lan kandha ora, wiwit dina iki siji lan siji padha karo telu, banjur kowe bisa ngomong, ya, aku ora ngerti kuwi.
Lan kaya sing wis tak kandhakake, wong-wong liya sing nduwèni pangaribawa gedhé bakal gabung karo sampeyan.
Profesor Haditsch, ahli vaksinologi, ahli virologi, ahli bakteriologi, lan peran-peran liyane.
Tansah ana wong anyar sing muncul, nganti tekan Luc Montagnier, sing nemokake, sing nggawe, sing
pisanan njlentrehake utawa apa wae babagan HIV.
Iku topik sing beda, lan kita bisa ngomong babagan kuwi mengko, nanging critane...
Dheweke gabung karo kita minangka pemenang Hadiah Nobel, lan dheweke ora siji-sijine pemenang Hadiah Nobel.
Lan dumadakan, kabèh wong sing nduwèni pengalaman profesional sing biyèn dianggep ahli ing bidangé – lan manèh, Profesor
Ioannidis dudu ahli epidemiologi, dhèwèké iku ahli epidemiologi sing paling asring
dikutip ing donya – saiki dianggep kudu dibuwang.
Dheweke ahli babagan pola panyebaran penyakit.
Lan dhèwèké kandha wiwit awal banget, "Tenang waé, iki kaya flu."
Lan kuwi mung diabaikan. Kowe ora ngerti kuwi. Kowe ora paham.
Mesthi wae kowe nerusake, amarga kowe kroso diserang pribadhi lan pengin mbalekake reputasimu, lan
kowe bisa dadi rada luwih cetha ing pernyataamu.
Nanging tujuan utama yaiku mbantu wong – lan aku yakin aku kasil ing iki – kanthi ngilangi rasa wedi akèh wong lan uga nglindhungi
supaya ora nggawe kesalahan utawa nyimpulake kanthi cepet.
Nganti saiki aku isih ora bisa mangerteni kepiye wartawan, utamane sing saka Sinsheim, ing ngendi uga ana wong saka
Rhein-Neckar-Zeitung lan publikasi sing padha, bisa ngomong babagan pahlawan lokal
kaya ngono lan ora bisa ngomong karo dheweke.
Nek wis tekan titik aku nduwé artikel ing majalah Stern lan siji ing Der Spiegel, ing ngendi para wartawan teka lan pura-pura dadi
kancamu kanthi cara sing paling njijiki, maringi kowe hadiah lan sapituruté... banjur padha ngancani kowe menyang demonstrasi karo
kabèh ritualé, kalebu nyawiji lan nyapa kowe lan sapituruté, ing pandemi paling parah ing sajarah, mung
kanggo banjur nulis artikel sing pedhes babagan kowe.
Ya, menarik. Sampeyan pancen ora piyambakan ing bab iki; kita kerep banget krungu iki saka maneka warna wong, kalebu
para pendidik lan wong-wong sing mung kepengin nyatakake pendapat utawa bebener, sebut apa wae, ing wektu kuwi.
Saiki kita uga weruh iki karo wartawan, yaiku ing siji sisih karo para ahli kaya
sampeyan – sampeyan wis nyebutake sawetara conto.
Aku mikir Füllmich isih bisa digawa mlebu gelanggang.
Saiki kita uga nduwé David Bendels minangka wartawan, yaiku wartawan mandhiri sing bébas nyatakaké panemuné
ing endi waé, mung kanthi wujud satire cilik, sing langsung kepepet ing antarané tembakan silang.
Lan kuwi ngundang pitakon gedhe: apa kabeh iki mung kebetulan?
Yen ana koran sing nglaporake kowe kanthi negatif lan kabeh wong padha mèlu-mèlu?
Utawa apa ana strategi ing mburi iki?
Bener, aku mikir kuwi poin sing bakal banget menarik. Opini sampeyan piye bab kuwi?
Ya, aku mung ngandhani kowe, mbok menawa kowe ora weruh, yen aku wis weruh layang iki saka RBB lan aku nduwé ing
email lawasku, nanging sayangé aku ora bisa ngakses maneh.
Ing kahanan apa waé, aku wis ngapalake tembung-tembung iki kanthi tliti banget, lan pancen bener yèn ora
bakal ana pelaporan babagan coronavirus sing ngrelatifake.
Iki ateges para wartawan sing makarya ing stasiun televisi utama lan organisasi sing padha diwenehi arahan
saka ndhuwur sing nglarang dheweke nindakake apa-apa.
Aku bisa maju sethithik maneh, aku bisa nyritakake kowe bab sing menarik.
Bisa ora kowe cepet-cepet ngomong sapa sing ngomong kuwi? Supaya para pamirsa ngerti.
Sapa ing RBB sing maringi instruksi iki? Marang para wartawan, kaya ngono?
Kanggo para wartawan ing RBB. Iki sejatine protokol sing wis disepakati nalika padha ketemu, lan wong-wong kudu
nandatangani. Surat iki mung ngemot ukara siji sing nyatakake manawa ora bakal ana pelaporan babagan Corona sing ngrelatifake.
Matur nuwun wis nerangake kuwi!
Iku pancen pesen sing cetha banget kanggo saben karyawan sing melu ing bab iki, lan ana ... Kita
kudu nganggep manawa kahanané padha kanggo wong liya.
Ana uga patemon antarane Kanselir lan wartawan-wartawan terkemuka lan sapiturute, lan kaya ing sistem
kita, koran-koran mung diduwèni sawatara wong waé.
Kita bisa pracaya yèn kita nduwèni manéka warna koran sing nggumunaké, nanging saktenané kowe bisa ngétung
nganggo loro tangan pira omah penerbit sing ana, lan kuwi wis dadi trik: ngontrol pers kanthi sakabèhé.
Lan mesthi wae wong padha nggoleki informasi kaya 9/11 utawa kedadeyan sing padha, mula padha lungguh ing ngarep televisi,
ngenteni ana kabar anyar, nanging sejatine kowe tansah disuguhi barang-barang lawas sing padha, sing diarani gaslighting, tegesé
ing sawijining wektu kowe nggawe ilusi langgeng ing pamirsa supaya padha yakin yèn kuwi
pancèn bener amarga wis bola-bali dideleng.
Isih padha wae saiki. Yen kowe nyoba rembugan karo wong, padha kandha, "Apa kowe durung weruh peti mati saka
Bergamo?" Lan aku mesthi mikir, ya, pancen, peti mati saka Lampedusa, aku uga wis weruh kuwi.
Kuwi, kuwi critane, lan aku nyadari kanthi lumayan cepet ing program-programku yen kita lagi ngadhepi sensor, lan sensor mung
ana ing kahanan totaliter, lan kaya sing saiki kita ngerti, meh kabèh hak dhasar wis ditangguhaké ing pandemi skala epidemi
liwat trik nggunakake penyakit menular, yaiku Undhang-Undhang Dasar wis dibajak déning Undhang-Undhang Perlindungan Infeksi.
Lan ing wektu kuwi, kita mikir kepiye carane supaya bisa terus ketemu, kepiye carane nerusake, banjur kita ngadegake pesta-pesta
iki. Kaping pisan "Resistance 2020", banjur mengko "WIR2020".
Mula aku ana ing kana karo Ralf Ludwig nalika semana kanggo wawancara karo Südwestfunk, SWR, sing ngirim kru
kamera, lan sadurunge kita ditelpon ngandhani supaya nyetel kamera lan ngrekam wawancara kita.
Wong-wong sing teka ing kene wis diwènèhi arahan kanggo nggambaraké kowé kaya Nazi.
Ati-ati banget karo apa sing kok omongake. Kowe bisa percaya karo kameramane. Dheweke salah
sijine saka kita, bisa diomongake, nanging liyane ora.
Juru kamera nggawa iki lan kuwi lan sapiturute. Kita wis diwenehi informasi kanthi lengkap.
Lan yen dheweke kandha yen ora diijini, kowe nduwé hak kanggo meksa supaya kowe bisa ngrekam video iki.
Lan dhèwèké pancèn nyoba nginterogasi kita meh rong jam, nanging ora kasil amarga kita wis yakin yèn dhèwèké
nyelundupaké pitakon lan nyoba njupuk jawaban saka kita.
Nanging Ralf Ludwig lan aku lumayan apik ing kana, miturutku, nalika semana ing kamar latihan kita.
Lan amarga kita wis nduwé video sing lengkap... lan kita uga ngandhani marang kanca-kanca, rungokna, yèn kowe ngapusi video iki
kanthi cara apa waé, kita bakal langsung nerbitaké versi kita.
Ya, apik banget.
Kita ngrekam kabèh video mau ing pita nalika semana – lan ya
… Nanging Bodo, kanggo mbalèkaké sampeyan sakedhap marang media lan perspektifé.
Yen saiki kowe ngomong yèn istilah framing uga cetha digunakaké ing kana, kaya ing kéné,
kowe wis dibayangaké kanthi salah sakabehé.
Iki wis diomongake kanthi cetha; ora ana pelaporan sing ngrelatifake.
Lan ing kéné ana wong, kru kamera, sing dikirim kanggo ngremehké kowe dadi Nazi. Dadi kanthi sengaja supaya kowe katon ala.
Iki ateges kita pancen lagi ngadhepi para profesional media ing kene.
Apa padha ngetutake agenda? Apa padha isih mandiri? Apa sing kedadeyan?
Apa mung ana editor sing saiki lagi nesu?
Kowe wis ngomong sadurunge yen media dikontrol dening sawetara wong.
Apa sing kedadeyan ing kana? Sapa sing ngontrol kuwi? Apa padha nindakake kuwi kanthi inisiatifé dhéwé?
Utawa, panjenengan nduwé kesan kepiye carané kabèh iki bakal mabur?
Iki luwih prasaja tinimbang kuwi. Sithik banget koran sing isih duwe wartawan sejati sing nindakake riset;
tinimbang kuwi, koran-koran mau saktenane mung langganan rilis pers saka agensi pers dpa, Reuters, lan AP.
Lan ing kana padha bisa ngundhuh artikel-artikel mau lan ngisi koran saben dinane nganggo
artikel-artikel mau tanpa kudu nindakake riset dhewe.
Yen ana kabar sing dilaporake déning Reuters utawa dpa, iku dianggep wis ditliti kanthi
tliti, sanajan kanggo koran lokal ing Buxtehude.
Lan banjur kowe bisa gampang ngrebut kuwi. Mula saka iku, kowe pancen mung perlu ngontrol telung agensi pers iki.
Lan kuwi sejatine mung siji kulawarga – kulawarga Soros.
Padha sejatine nduwèni kabèh departemen pers, lan bisa gampang ngatur pendapat liwat kuwi.
Sampeyan bisa mutusake apa sing dilebokake ing koran amarga sampeyan sing saktenane nulis artikel-artikel kasebut.
Lan sanajan kita tansah ngawasi kabar palsu, ing urip saben dinane ora kaya ngono.
Badan Berita Jerman: "Percaya marang media bermutu!" – kita uga wis biasa karo kuwi.
Kita wis biasa nonton warta bengi utawa program urusan saiki utawa sing padha supaya tetep ngerti kabar.
Lan banjur ana koran-koran apik kaya FAZ lan publikasi-publikasi sing padha.
Lan kuwi trik-trik sing wis digunakake. Naskahé wis ditulis sakabèhé.
Kabèh sing lagi ditindakake ing kéné pancèn cetha minangka agenda kanthi tujuan New World Order, Great
Reset, Agenda 2030, sebut waé apa sing kowe karepake.
Kabeh mau sejatine padha skrip utawa Club of Rome utawa sing padha. Kabeh iki bola-bali muncul ing endi-endi.
Lan siji ngenteni wektu nalika dheweke bisa memicu soko.
Lan sampeyan bisa weruh kuwi utamane saka kasunyatan manawa latihan pandemi iki, sing dilakokaké ing taun 2019, yaiku
sakdurungé pandemi COVID-19 sing diarani mau diwiwiti, Event 201 iki uga wis kacathet kanthi apik ing film-film, kabèh kasedhiya.
Kowe isih bisa ngundhuh kabèh. Iki skrip sing lengkap.
Sing lagi digarap ing kene yaiku naskah film.
Lan banjur 200 wong, sing asalé saka macem-macem wilayah ekonomi, kuduné nuntun nasib donya lan nemtokake kabèh.
Permainane ora anyar, mung diluncurake maneh lan wis mlaku meh terus-terusan wiwit jaman Club of
Rome. Bilderbergers, kowe ngerti kepiye kahanane.
Maksudku, Kla.TV wis nggawe akèh banget program apik babagan iki, sing bisa kowe tonton. Sejatine ana agenda ing kéné.
Dadi gelombang pilek diculik.
Aku malah luwih adoh tinimbang kanca-kancaku ing babagan iki.
Dadi teori laboratorium bisa dibuwang kanthi aman.
Teori laboratorium iku Rencana B sing wis dikembangaké wiwit wiwitan, amarga ing sawijining wektu kahanan bakal dadi goyah,
amarga nganggo senjata biologis, mesthi waé pamaréntah, Kanselir lan Pak Biden lan kabèh
mau nampa informasi iki saka dinas rahasia.
Lan kuwi, mesthi wae, mbenerake langkah-langkah drakonian kanggo nglindhungi populasi saka senjata biologis.
Lali wae. Sing kuwi flu. Kuwi flu, mesthi flu, merga flu wis ilang.
Utamané amarga koronavirus teka ing wektu sing salah.
Iku ateges koronavirus sejatine nyebar ing wektu ing taun sing rada beda tinimbang influenza. Lan kuwi influenza.
Dadi sing kita deleng kene iku flu biasa, sing banjur kebeneran dijenengi Corona.
Mung amarga ora ana sing tau ngenali koronavirus nalika epidemi flu lawas.
Utawa apa tegese 'ora ana sapa-sapa'? Mbok menawa Fauci sing nindakake, aku ora ngerti.
Lan mulane ana – kowe ngerti apa, ayo aja fokus marang virus flu, ayo njupuk koronavirus lan njaga kabeh iki tetep mlaku.
Nanging kabèh mau pancèn kudeta wiwit wiwitan.
Apa sing wis ditindakake ing kene yaiku kudeta sing wis direncanakake liwat Undhang-Undhang Perlindungan Infeksi, amarga
iki siji-sijine cara kanggo ngremehake Undhang-Undhang Dasar.
Iku trik cemerlang sing wis diputer ing kene. Lan aku kudu ngomong, aku nyopot topiku kanggo wong-wong mau!
Apa sing wis kowe gawe iku game simulasi sing apik banget.
Ya, kowe nembe nyebutake game simulasi. Maksudmu sing kelakon ing taun 2019, sakdurunge.
Dadi sakabèhé skrip, sing wis dipentasaké sapisan, uga melu WEF lan sapituruté.
Ana uga aspek media – kepiye carane padha bakal nglaporake bab kuwi?
Padha nindakake kuwi kanthi apik banget nalika Corona, kalebu liwat sensor lan fitnah marang para ahli.
Nanging kanggo kita mesthi wae iki uga minangka pola sing apik banget kanggo kabeh krisis ing mangsa ngarep.
Ing endi wae kita ndeleng, coronavirus saiki diowahi dadi perang, lan vaksinasi wajib saiki dadi tugas militer wajib.
Ing endi wae mesthi ana program sing padha.
Dadi kowe ngomong yèn kabèh iki ngetutaké agenda tartamtu.
Apa sing bisa dadi tujuan sing luwih gedhe ing mburi iki?
Aku mikir kuwi angel dingerteni déning pamirsa umum. Napa ana wong sing gelem nindakake kuwi?
Apa sing bisa dadi tujuane ing balik kabèh kegilaan iki, sing wis kowe ringkesake kanthi apik ing kéné?
Sampeyan bisa ngontrol wong liwat wedi, apa wae sing pengin sampeyan capai.
Lan banjur ana prinsip misah lan mréntah sing misuwur.
Iku ateges kowe mung mbagi wong-wong menyang wilayah sing beda-beda.
Apa saiki kowe medeni bocah-bocah babagan owah-owahan iklim lan nggawe kabeh padha mikir yèn wong diwasa kuwi bodho
banget nganti ora bisa mangertèni, lan yèn donya saiki meh dadi kaya ngimpi elek ing neraka utawa semacam kuwi.
Wong tuwa, miturutku Udo Lindenberg, kalebu kelompok risiko.
Iku ateges padha bakal manut. Amarga padha wedi lan kalebu klompok sing duwé risiko dhuwur, padha pracaya saiki kudu lali
karo gaya urip rocker lan kabèh sing biyèn tau ditindakake.
Iku ateges kowe nggawe pirang-pirang medan perang wiwit wiwitan – saiki kita lagi perang – sing bisa kowe sebarake
awakmu ing kono kanggo njaga wong tetep ing kahanan wedi.
Ora masalah caramu njaga wong supaya padha wedi.
Sanajan saiki kowe njaga wong-wong ing ajrih liwat preman sing nggawa piso sing wis kowe impor, ing
pungkasané kowe wis nggayuh apa sing, miturut Pak Hegel sing misuwur, diarani dialektika Hegelian.
Kowe lagi nggawe masalah sing wis duwe solusine.
Dadi kowe wis duwe solusi kanggo kabeh masalah iki.
Lan banjur, ing pungkasané, wong-wong padha matur nuwun amarga saktenané bisa nulungi awaké dhéwé.
Wong-wong mau wis ngarep-arep kuwi karo Corona. Nanging kuwi malah gagal total.
Dadi, ing pangertèn kuwi, kita pancèn sukses banget nganggo media gratis kita nganti tujuwan sejatine, yaiku supaya
wong-wong sarujuk divaksin kanthi rutin, tetep ing omah, ora metu maneh, lan ora ngapa-ngapa... Kuwi sing dikarepake.
Padha mikir yèn wong-wong bakal dikurung setaun, kaya ing Australia utawa Selandia Anyar, umpamané.
Lan padha mikir yèn bisa nindakake kuwi ing endi-endi, amarga vaksin panylamet urip durung kasedhiya.
Lan ing pungkasané, kabèh wong bakal nyium sikilé merga wis nggawe vaksin iki saiki.
Mesthi wae, kowe kudu bola-bali divaksin maneh lan maneh lan maneh ...
Nanging mesthi wae padha duwe rencana B, C, D. Kowe ora ngerancang bab kaya ngono.
Lan padha nindakake kuwi suwé banget, supaya kowe bisa ngetrapake sistem iki sakabèhé, gagasané babagan tatanan donya anyar.
Lan pancen, apa sing kita sakseni iki yaiku dolanan catur antarane loro pemain utama, Rockefeller lan Rothschild, sing
pungkasane narik tali ing balik kahanan iki, amarga sakabehe sektor media, sektor farmasi, lan sapiturute dikontrol dening
kulawarga Rockefeller, lan karusakan sing disebabake, yaiku sampeyan banjur kudu nutupi nganggo utangan lan sapiturute
lan pembiayaan, dikontrol dening perusahaan Rothschild.
Iki ateges sampeyan tansah bisa ndeleng endi saka loro mau sing saiki mimpin.
Ing pirang-pirang taun kepungkur, malah puluhan taun, iku Rothschilds, lan saiki Rockefeller kepengin njupuk alih
jabatan ketua ing dolanan catur sing lagi padha mainake kene.
Iki muni konyol lan uga angel banget dingerteni yen sampeyan ora nyinaoni masalah kasebut luwih jero.
Nanging sejatine, Acara 201 iki pancen menarik kanggo diamati amarga pihak-pihak sing melu, yaiku Universitas Johns Hopkins lan
Universitas Rockefeller, ing ngendi dheweke miwiti ngetrapake programé, ing kono uga dheweke ngdemonisake kabeh obat alami, meh
kabeh wong sing nggunakake obat alami utawa suplemen diet utawa sing padha kanggo nambani lara kanthi sukses banget, padha
didemonisasi, dikejar-kejar, dipenjara, kelangan lisensi – aku ora ngerti bab iki nganti taun 2020, nanging banjur dumadakan
kowe duwe luwih akeh wektu kanggo ngurus perkara-perkara.
Ora bisa dipercaya, kowe nindakake kuwi, lan kowe, ahli ing tipu daya, nggunakake tipu daya kanggo ngapusi wong-wong – aku bakal
ngomong kowe pancen ahli babagan wedi lan kelangan kendali. Apa saranmu saiki, mbok menawa uga kanggo para pamirsa sing lagi
nonton kene, apa obatmu kanggo kuwi? Apa kowe duwe saran medis?
Ya, dadi, apa sing arep sampeyan coba lakoni karo bocah-bocah babagan pengaruh TikTok lan kabeh video iki yaiku supaya
wong-wong adoh saka informasi sejati, sing artine wong-wong lali carane nindakake riset dhewe, padha gumantung marang sawetara
ahli, ahli kesehatan ing kene, lan padha mung percaya marang ahli iki, nanging ora marang sing liyane, lan kuwi artine yen sampeyan
sinau dhewe, yen sampeyan nindakake riset dhewe, banjur sampeyan bisa nggayuh kesimpulan dhéwé, lan kesimpulan-kesimpulan kuwi
sing pungkasane mbebasake sampeyan saka rasa wedi. Kanthi tembung liya, luwih sampeyan ngerti carane dolanan iki mlaku, luwih
sithik sampeyan kaget, amarga nalika perkara sabanjure teka sesuk, wong kaya sampeyan lan aku
mesthi bakal mikir, aduh ora, aja kuwi maneh.
Kita wis ngalami kuwi ing kéné, ing kéné, lan ing kéné. Iku tegesé skrip-skrip mau mbaleni dhéwé kanggo kita, nanging mesthi
waé kita nduwé kauntungan kawruh ing kéné, lan pangarep-arepku yaiku kanthi karya sing kita loro lakoni, yaiku Kla.TV, kulawarga
Sasek, kowe, kula karo kabèh saka arus utama utawa saka panggonan liya, kita bisa nggawe kolam kawruh lan wong-wong uga bakal
nonton video kita. Sampeyan uga nindakake sing padha. Bareng kula, sampeyan uga bisa nonton kabèh video kanthi gratis, sanajan
aku duwe model langganan lan sapiturute. Sampeyan bisa ngakses kabèh video, sampeyan bisa nyebarake kabèh
video, sampeyan bisa nyuntingé, aku ora ngaku hak cipta apa-apa marang video-video mau.
Dadi sapa waé bisa nindakake apa waé karo videoku. Karo kowe-kowe padha waé.
Iku tegesé aku pancèn kepéngin ana sawetara mudha-mudhi sing kebeneran nemokaké salah siji programku, contoné –
omongané bapak tuwa kuwi menarik tenan. Ayo padha ngrungokaké.
Yen iku siji, mula pancen siji, lan mesthi siji, kaya sing kowe deleng saka reaksi ing obrolan, ing ngendi wong-wong padha
takon lan kandha, ing endi aku bisa nonton iki, ing endi aku bisa nemokake video iki, ing endi aku bisa nemokake sing padha?
Dadi, kanggo nimbulake rasa penasaran, supaya wong padha mangertani awake dhewe, lan kuwi sing diarani efek
Dunning-Kruger, ing ngendi wong sing saktenane pinter ora percaya marang awake dhewe, lan wong-wong sing tansah
ana ing ngarep lan kandha, "ya, nanging peti mati saka Bergamo," ora padha mangertani awake dhewe.
Mula kowe kudu nduwé wong-wong sing takon marang dhiri dhéwé, amarga mung nalika wong-wong
mau takon marang dhiri dhéwé, padha bakal maju.
Aku uga nyoba kuwi, aku nyoba supaya wong-wong padha takon marang aku uga.
Ora ana pitakonan babagan iki, mesthi aku nggawe kesalahan, ora ana pitakonan babagan iki.
Nalika aku nyadari yen aku wis nggawe kesalahan, aku nyoba mbenerake lan kandha, 'Aku salah ing kono'.
Nanging kuwi sing nyenengake, lan uga kalebu salah siji saka ukara paling penting sing tak ucapake bola-bali.
Inti saka ilmu pengetahuan yaiku tansah pitakon marang apa sing diyakini mesthi.
Iku kudu ditrapake marang jurnalistik padha kaya marang urip.
Mula inti urip iku tansah pitakon marang apa sing kita yakin bener.
Dadi, bab-bab sing tak pracaya nalika isih cilik saiki ora bener maneh kanggo aku.
Aku wis ngandhani kowe iki, nanging eyang kakungku kandha yèn aku péngin nyekel kelinci, aku kudu nyebarake uyah ing buntuté.
Banjur dheweke bakal mandheg gerak lan aku bisa nyekel dheweke.
Lan nalika isih cilik, aku tansah mlayu ngoyak kelinci karo wadah uyah amarga aku kepengin nyebarake uyah ing buntute.
Ing sawijining wektu, kowe kudu pitakon marang apa sing kowe yakin bener lan nyadari manawa, ora, kuwi ora bisa.
Bapakku kandha marang aku yèn mobil Mercedes nduwé hak jalan dhéwé – lan aku pracaya.
Dadi ing babagan kuwi, pancen padha persis.
Sanajan wis diwasa, kowe kudu tekan titik ing ngendi kowe pitakon marang apa sing kowe anggep mesthi, apa wae iku.
Apik tenan – tembung wicaksana, aku bisa mastèkaké, aku ndeleng kaya ngono uga!
Iku ateges, kanggo nyimpulake, kita uga ngandelake warga sing tanggung jawab sing ora mung lungguh lan ngenteni masalahé
dirampungake. Nanging, kita butuh warga sing tanggung jawab sing nindakake riset dhéwé, sing takon
bab-bab, sing nggoleki apa sing, ayo diarani, bebener.
Aku yakin kita kabeh duwe intuisi sing cukup ing jero ati kanggo nguber iki.
Entah kepiye, akèh wong liya uga bisa nindakake.
Pitakonanku, utawa luwih tepaté, sawijining poin menarik sing arep tak angkat sakedhap lan ngélingaké kabèh: WEF wis nyatakaké
yèn taun 2024 dadi tujuan utama kanggo taun iki – Ursula von der Leyen ngendika ing pidato pambuka yèn iki dudu owah-owahan
iklim, dudu perang, dudu iki utawa kuwi, nanging misinformasi!
Iku ateges, Bodo, mbok menawa kita bisa nyimpulake kaya ngene: nganti sawetawis, wedi iki wis tiba marang sing tanggung jawab –
aku ngomong babagan WEF, ing ngendi kowe nyebutake game simulasi sadurunge, sing ing kono padha melu
banget – lan nganti sawetawis uga marang dheweke.
Kowe katon wedi banget nganti kowe nganggep informasi sing salah, sing saktenane mung
pendapat sing beda, dadi masalah paling gedhe, ta?
Bener, Angela Merkel uga tau ngomong kaya ngono, yen kahanane luwih apik ing negara liya sing ora ana protes
coronavirus terus-terusan utawa demonstrasi anti-lockdown.
Dadi mesthi kowe weruh kuwi. Mesthi wae, padha wedi karo wong-wong kaya Joe Rogan ing Amerika, utawa Alex Jones, utawa liyane,
utawa Ken Jebsen ing kene, sing bisa diarani pahlawan lokal.
Lan kuwi uga dadi conto sing cetha banget babagan carane wong-wong dipecat, carane salurané mung
dibusak, carane keluargané diancam, lan sapituruté.
Iki kabèh bab sing kudu kowe omong, "oke, padha wedi banget marang kita nganti padha repot-repot nggali artikel utawa nggoleki
apa-apa, banjur njupuk saka Schiffmann lan dilebokake ing koran."
Aku isih kerep muncul ing koran, banjur Dr Schiffmann, salah siji tokoh utama ing gerakan coronavirus utawa gerakan mikir lateral,
ngomong blah blah blah – aku ora tau melu kuwi, nanging aku seneng amarga mikir lateral
lan Michael Ballweg dadi jenengé sakabèhé iki.
Paling ora kuwi caraku, nanging saliyane kuwi kita mesthi nindakake karepé dhéwé, lan kuwi
uga dadi masalah amarga kita padha nduwé pihak.
Dadi nalika kowe mikir sepira suwé kita wis kenal, iku ora suwé, mung watara lagu kowe 'Power'.
Iku pancen nyentuh atiku, lan saka kono kita bisa nyambung lan weruh yèn kabèh mau
pejuang sing piyambakan, sing mesthi angel banget.
Yen sampeyan saiki duwe grup, utawa mung duwe siji saluran, pancen ala banget yen diratakake.
Nanging kita duwe akèh banget: Legitim CH, Report24, Kla.TV, Klardenken, macem-macem, kita duwe akèh wong lan tambah akeh
wartawan mandiri, podcaster, vlogger, sing dadi mimpi elek kanggo wong-wong kuwi amarga
saktenane kita wis njupuk alih kedaulatan media.
Matur nuwun uga marang Elon Musk – aku isih ora nentang dheweke.
Apa sing ditindakake dheweke ing kene karo X dudu oposisi sing dibayar, amarga kanthi nindakake kuwi dheweke ngrusak wong-wong
sing kuwasa luwih saka sing bisa maringi manfaat marang dheweke.
Lan apa sing saiki kita lakoni ing X, contone program-programku saiki, umume ditonton ing X, lan
sing apik saka kuwi yaiku padha dadi pelanggan anyar.
Iki wong-wong sing saktenane durung nate ndeleng sadurunge, sing padha kandha, sapa sih kuwi?
Ya, banjur padha ngrungokake, lan mbok menawa iku topik sing menarik, banjur padha tetep ngrungokake,
utawa mung ana musik apik sing muni ing programku.
Kowe mung kudu ngalahake sistem ing dolanané dhéwé.
Iku ateges yèn senjata utama sistem kuwi ya pers – lan pancèn mangkono – iku uga ateges yèn piranti propaganda sing paling
wigati kapan waé ya media, sing nyebarake kabar, apa kuwi juru kabar kutha ing jaman biyèn utawa menteri propaganda ing Reich
Katelu utawa, aku ora ngerti, "Aktuelle Kamera" ing GDR utawa apa waé. iku tegesé pers tansah dadi cambuké bangsa, lan
yèn saiki kita nggantèkaké pers dhéwé lan ngadegaké akèh stasiun bajak laut ing kéné, kuwi dadi masalah tenan.
Ya, bener, saka kabeh penjuru donya, kowe wis bisa ndeleng saka macem-macem negara.
Kowe mung nyebutké kuwi dhéwé – saiki kanggo pamirsa maneh – sawisé kabèh crita iki, kowe lunga saka Jerman, ya?
Ya, nanging critane ing mburi kuwi yaiku kita lagi liburan lan kepepet.
Dadi kita ora kepengin ninggalake Jerman.
Kita wis ngalami penggeledahan omah ing praktik kuwi, sing kapindho, lan kuwi pas liburan karnaval ing
Baden-Württemberg – ana kono – banjur kita kandha, ayo, saiki kita kudu metu saka kene.
Amarga saben ana mobil teka maneh, kowe mikir, "wong-wong kuwi teka maneh," banjur kita mabur
menyang Zanzibar karo kulawarga, mung seminggu, tenan.
Lan sawisé seminggu, kita kepéngin mabur bali, banjur kita nampa kabar saka sekolah yèn
nalika kita bali, sekolah ing omah bakal diterusaké.
Dadi aku kandha, aku ora bakal bali kanggo sinau ing omah.
Aku ora bisa nindakake latihan praktis. Aku ora bakal bali sinau ing omah.
Lan banjur seminggu dadi sangang minggu, lan ing sawijining wektu kita kepengin bali.
Lan banjur kita kandha, ayo ndeleng maneh daratan utama, wilayah sakupenge Arusha.
Lan banjur kita nyadari yèn iklimé luwih nyenengaké.
Banjur kita pancen ndeleng sekolah internasional kanggo kanca sing lagi mikir arep menyang kana.
Lan ana sekolah internasional sing putriku mlebu lan nyoba seminggu amarga dheweke kepengin kaya ngono.
Sawisé minggu iki, anak wadon kita kandha marang kita, "Apa waé sing kelakon ing Jerman, sanajan kabèh bali
normal, aku kepéngin ngrampungaké pendhidhikané ing kéné."
Endah tenan. Oh, apik tenan.
Ya, aku ngerti kuwi sawisé. Ing wiwitan, aku pancèn mikir yèn dhèwèké semangat banget marang sekolah.
Ora, dheweke traumatis banget karo sekolah iki, Wilhelmi Gymnasium ing Sinsheim, nganti meh tansah dipisahake.
Saben esuk dheweke dipinggirake lan diomongake yen wong tuwane dudu dhokter sejati lan sakpiturute.
Dadi dheweke kena teror psikologis, lan sejatine iku wedi yen dheweke kudu bali menyang kelas kuwi, marang para guru kuwi.
Wektu kuwi kita durung paham, nanging kita mikir, ya wis, saiki kudu piye? Kita nduwé anak ing kéné sing traumatis.
Kahanan ing Jerman terus saya parah karo swab, masker, jaga jarak sosial, lan omong kosong, banjur
kita kandha, ya wis, kita mung bakal tetep ing kene.
Kita bali maneh ing kana ing Juni 2021 kanggo sawetara minggu.
Lan banjur kita kepengin njupuk sabatikal, mula kita takon marang panguwasa pendidikan apa kita bisa njupuk bocah-bocah metu saka
sekolah setaun supaya bisa bali maneh, nanging padha ngomong ora.
Wong-wong padha kandha yèn bocah-bocah kudu menyang sekolah, mula kita takon marang pengacara babagan hak-hak sekolah.
Lan dhèwèké kandha yèn kowé mung nduwé siji pilihan sing isih ana, yaiku njupuk bocah-bocah metu saka sekolah,
yaiku mbusak pendaftarane ing Jerman, amarga sawisé kuwi bocah-bocah ora bakal kena wajib sekolah ing Jerman.
Bocah-bocah ana ing sekolah, padha ana ing Tanzania.
Nanging kaya sing wis tak kandhakake, panguwasa sekolah Jerman kepengin meksa kita supaya ngirim bocah-bocah bali
sekolah ing kana, malah padha ngukum dhuwit marang kita lan kabèh omong kosong kuwi, lan kuwi sing kelakon.
Aku matur nuwun sanget saka jeroning atiku kanggo wawasan sing mbukak lan jujur babagan uripmu, babagan kabeh sing kelakon
sadurunge Corona, kepiye pangrembakané liwat media, nanging uga liwat pembalasan saka pamaréntah, lan
uga kepiye kahanan sakabèhé pangrembakané kanggo kowe.
Aku mikir penting kanggo pamirsa supaya ngerti sethithik apa sing kedadeyan ing kene ing Jerman, ing ngendi para politikus tansah
muni yèn kita butuh luwih akèh buruh trampil lan nindakake apa waé kanggo nggawa wong mlebu negara, sing nyurung para
buruh trampil sejati ing kene meh edan – meh kowe bisa ngomong.
Nalika bocah-bocah lagi angel ing sekolah, padha nggolek-nggolek omahmu. Kowe ora kepengin kahanan kaya ngono; kuwi traumatis.
Para pamirsa, mung pangeling kanggo sampeyan kabeh: kaya sing wis kita krungu saka Dr. Bodo Schiffmann, bisa
uga wong-wong sing tanggung jawab saiki krasa wedi amarga sawetara bab wis metu saka kendali.
Aku mikir, Bodo, kita kudu ngajak wong-wong supaya padha tanggung jawab, miwiti neliti dhewe, tenanan takon bab-bab lan nyoba
supaya akeh wong sing kasengsem karo iki. Apa kita sarujuk?
Ya, kita bisa sarujuk bab kuwi, lan kita uga bisa maju siji langkah luwih adoh, sing bisa nggawe luwih gampang
kanggo sapa waé sing nonton nanging durung yakin kanggo miwiti.
Kudu mbaleni nimbang migunani aturan-aturan sing ditetepake ing taun 2020.
Conto paling apik yaiku nalika kowe mlebu pub, kowe kudu nganggo masker, nanging yen kowe lungguh ing meja karo
sepuluh wong, lungguh persis ngadhepi dheweke, kowe bisa mangan bareng dheweke kanthi tentrem.
Yen kowe banjur tangi dhewe lan kudu menyang jamban, kowe kudu nganggo masker.
Utawa jam malam, nanging ora dadi masalah lelungan menyang kantor nganggo angkutan umum bareng 35 yuta wong saben dina.
Iki mung barang-barang sing pancen banget menarik.
Lan larangan ngombe alkohol ing wayah bengi – aku ora ngomong yèn apik ngombe saben sore, nanging iki pancèn ora masuk akal.
Dadi cetha, yen kowe ngombe alkohol ing wengi, virusé dadi luwih kuwat. Ing wengi, nalika ora ana sapa-sapa ing sacedhake.
Dadi kabèh aturan sing pancèn konyol iki, kowe mesthi krasa ana wong sing lungguh ing kana seneng-seneng lan kandha, "Ya
wis, sabanjuré kita bakal ngomong marang wong-wong supaya masang ember ing sirahé lan ndelok apa padha manut."
Iku dadi titik wiwitan kanggo mikir kenapa ana wong sing nggawe aturan sing pancen absurd banget, lan nalika kowe
ndeleng video lawas Christian Drosten sing kandha kaya, "Apa aku kudu nganggo masker?" Ora, masker ora ana gunane.
Dadi, kita bisa mbahas data kasebut kapisah maneh, nanging dheweke kandha nalika semana yen data kasebut pancen ala banget.
Iki mung barang-barang sing mbantu sampeyan miwiti.
Mbok menawa wis wayahe maneh ngrungokake bocah ing jeromu. Kanthi tembung liya, mung dadi penasaran lan takon, "Napa?"
Kenapa virus mung aktif ing wektu tartamtu sajrone dina? Kenapa virus ngerti apa iku 1,5
meter? Kenapa virus ora nular nalika lungguh?
Kita weruh kuwi nalika demonstrasi. Kowe kudu nampa kuwi.
Kita lagi ana ing tur bis, lelungan ngubengi Jerman, lan para demonstran sing lungguh ing lemah ora perlu nganggo masker.
Lan wong-wong sing ngakoni... Kowe kudu takon bab kaya ngono.
Kowe pancen kudu. Kuwi lho, kowe pancen kudu takon, yen kowe ora duwe data babar pisan, utawa
uga, kenapa kowe ora krungu ambulan terus-terusan?
Kenapa ora ana mayit sing nggleleng ing dalan?
Ora kaya ngono, kaya sing diomongake Kanselir Austria Kurz, yen mengko utawa mengko saben wong
bakal kenal wong sing seda amarga kena coronavirus.
Iku ora kelakon. Saiki kowe bisa ndeleng maneh.
Lan nalika kowe ndeleng maneh lan weruh kabeh data lan panaliten anyar sing metu saben
dina, kowe kudu ngomong yen kabeh iku penipuan.
Lan kenapa padha goroh marang kita? Kuwi sing paling nggawe aku nesu.
Aku ora seneng diapusi. Apa kowe seneng diapusi?
Iku salah siji saka bab sing paling tak benci.
Dadi ana wong sing cetha goroh marang aku kene, lan kowe terus-terusan weruh foto-foto para
politikus padha ngadeg bebarengan ing KTT G7.
Ana foto dijupuk, kabeh wong nganggo masker, banjur padha langsung nyopot maskere lan ngobrol tanpa njaga jarak sosial.
Lan kita wis weruh akèh barang kaya ngéné.
Lan banjur kowe weruh yen para politikus dhewe ora netepi iku.
Nanging kenapa warga kudu netepi lan malah mbayar denda?
Lan kabèh mau mung bisa kelakon amarga tekanan gedhé saka pers sing bola-bali lan serangan marang wong-wong
sing mbukak awaké dhéwé, amarga kuwi mesthi mbebayani kanggo narasi iki, kanggo crita iki.
Aku nggayuh yuta-yuta wong nganggo video-video pertamaku, nanging kuwi cepet dibatesi.
Lan saiki, para ilmuwan kandha yèn yèn kita ora diwatesi, akèh nyawa sing bakal kaslametaké.
Ya, persis. Saiki, taktik sing digunakake pancen beda banget.
Aku bakal ngomong manawa karo shadowbanning, saiki kita lagi ngalami sensor saka kabeh arah, sing mung ditrapake.
Iku pratandha yèn ana sing katon bisa mlaku saka pihak kita.
Lan saka sisihmu uga, Bodo, kowe wis menehi kontribusi sing wigati marang krisis wiwit wiwitan.
Minangka dhokter, minangka tabib, minangka wong sing nduwé akèh sing bakal ilang, kowe lunga menyang kana –
miturutku kaya ngono – lan pancèn masang kabèh ing garis. Lan kita butuh luwih akèh dhokter kaya ngono, ta?
Matur nuwun sanget, nanging aku ora ngerti kuwi. Sekali maneh, iki pancen penting banget kanggo aku.
Aku pancen ora bisa mangerteni bab iki: minangka dhokter, yen kowe nyatakake pendapatmu, sanajan salah, kowe bisa
ngadhepi risiko kelangan panguripanmu ing sawijining negara.
Aku ora tau mbayangake yen ana wong sing praktiké bisa ditutup utawa kedadeyan sing padha mung amarga duwé pendapat sing salah.
Utamané yèn kowé dhokter kondhang sing ora perlu ngadhepi gugatan malprakték saben limang menit.
Nanging kowe wis mlebu dalan iki, lan kowe mesthine wis nyadari ing sawijining wektu
sajrone perjalanan yen kahanane wiwit sempit.
Dadi, mundur sethithik – aku mbatalake kabeh sing wis tak omongake. Kowe ora.
Kowe wis maju terus, lan sanajan saiki saka luar negeri, kanthi jangkauan sing amba, kowe nerangake.
Sampeyan mbantu wong-wong supaya nggayuh kamatangan iki, supaya padha ngrungokake bocah batine.
Aku pancen seneng karo gambar sing kowe gunakake sadurunge.
Lan kita matur nuwun sanget kanggo wawancara iki lan kanggo wektu sing wis panjenengan paringake kanggo kita.
Kita ngirimake kowe akeh kekuwatan lan kabeh sing kowe butuhake menyang Afrika. Lan kita bakal tetep sesambungan.
Aku uga pengin matur nuwun marang garwaku lan keluargaku ing konteks iki, amarga aku
mesthine wis mandheg sawisé video Corona 12.
Lan dheweke kandha, kowe ora mandheg, kowe terus maju. Lan babagan Daniele Ganser uga meh padha.
Bojoné uga kandha marang dhèwèké, "Ora, kowé tetep karo iki, sanajan nganti patah gulu kita."
Lan ing babagan kuwi, kadhangkala pancen ana wanita sing kuwat ing mburi priya.
Aku uga bisa ngomong kaya ngono babagan diriku, ya. Matur nuwun sanget, Bodo sing kinurmatan. Salam hormat.
Matur nuwun, Mathias. Matur nuwun, Kla.TV. Matur nuwun, kulawarga Sasek.