.
დიახ, დღეს Kla.TV-ზე ჩვენთან პირდაპირ ეთერშია დოქტორი ბოდო შიფმანი.
ძალიან თბილი მისალმება, ძვირფასო ბოდო. იმედი მაქვს, წინააღმდეგი არ იქნებით, თუ
არაფორმალურად მოგმართავთ. შესანიშნავია, რომ აქ ხართ.
დიახ, დიდი მადლობა მოწვევისთვის, ძვირფასო მატია. და მოხარული ვარ, რომ კვლავ ვარ Kla.TV-ზე.
ბოდო, პანდემიამდე სინსჰაიმში გქონდათ საპატივცემულო კერძო ყელ-ყურ-ცხვირის პრაქტიკა
და ვერტიგოს კლინიკა. კარგად მიდიოდა საქმე?
ვფიქრობ, ამის თქმა შეიძლება. ჩვენ ვიყავით ერთ-ერთი იმ მცირერიცხოვან პრაქტიკათაგანი, რომელიც ვერტიგოს
მკურნალობაზე იყო სპეციალიზებული და ვიყენებდით ინტერდისციპლინურ მიდგომას, და არა მხოლოდ ყელ-ყურ-ცხვირის.
ჩვენ ასევე ვმკურნალობდით ნევროლოგიურ შინაგან დაავადებებს.
მაგალითად, ჩვენ თავად შევაფასეთ მაგნიტურ-რეზონანსული ტომოგრაფიის (მრტ) სურათები ჩვენი შეფასების სისტემის გამოყენებით.
ჩვენ გვქონდა გამოკვლევის პროტოკოლი, რომელიც უნივერსიტეტის დონეს ბევრად აღემატებოდა და რომელიც საშუალებას გვაძლევდა, პაციენტების
სკანირება თითქმის სრულად მათი მონაწილეობის გარეშე მოგვეხდინა.
ამიტომ, ჩვენ ყველაფერი გავაკეთეთ ობიექტური შედეგების მისაღებად.
მნიშვნელოვანია აღინიშნოს, რომ პაციენტები, რომლებიც ჩემთან მოდიოდნენ, იყვნენ ადამიანები, რომლებიც თითქმის მთელ მსოფლიოში
იყვნენ ნამყოფი და უკვე ნახეს ცნობილი ექსპერტები, რომელთაგან ზოგიერთს ათწლეულების განმავლობაში ჰქონდა თავბრუსხვევა, და
რომლებსაც საბოლოოდ ყოველთვის ეუბნებოდნენ, რომ ამას იგონებდნენ, რომ მათ არაფერი სჭირდათ და ასე შემდეგ და ასე შემდეგ.
სინამდვილეში კი, ობიექტური დიაგნოსტიკის პრიორიტეტიზაციის შემთხვევაში, მიზეზის დადგენა
შემთხვევათა უდიდეს ნაწილში იქნებოდა შესაძლებელი.
ჩვენ გვქონდა შიდა ხარისხის კონტროლი. ეს ნიშნავს, რომ ჩვენ კვლავ მივწერეთ ჩვენს პაციენტებს.
და როგორც ვთქვი, ყველა მათგანი განუკურნებელ შემთხვევებად ითვლებოდა. ჩვენი წარმატების
მაჩვენებელი კი 70 პროცენტზე ბევრად მაღალი იყო.
და ჩვენ გვყავდა საერთაშორისო აუდიტორია. ეს ნიშნავს, რომ ჩვენი პაციენტები ჩამოფრინავდნენ. ეს
ცოტა გადაჭარბებულად ჟღერს, მაგრამ ეს სიმართლეა.
ისინი მთელი მსოფლიოდან ჩამოვიდნენ, იქნებოდა ეს იაპონიიდან, ჩინეთიდან თუ ამერიკიდან.
ჩვენთან ტინიტუსის გამო ვაშინგტონიდანაც კი ჩამოდიოდნენ და მაშინვე უკან ბრუნდებოდნენ.
ჩვენთან ასტრონავტები და კოსმონავტები სტუმრობდნენ. ჩვენთან სხვადასხვა სფეროს პროფესიონალი სპორტსმენები სტუმრობდნენ.
რა თქმა უნდა, პოლიტიკოსებიც, მათ შორის, ეგრეთ წოდებული არალეგიტიმური სახელმწიფოების
პოლიტიკოსები, რომლებიც იქ მაღალ თანამდებობებს იკავებდნენ.
ეს ნიშნავს, რომ ჩვენ ადამიანებს იმის მიუხედავად ვეპყრობოდით, თუ რა ჰქონდათ გაკეთებული, და ვცდილობდით, გაგვერკვია, რა სჭირდათ.
და ისეთ დონეზე, რომელიც მნიშვნელოვნად მაღალი იყო საუნივერსიტეტო საავადმყოფოების დონეზე.
ეს იყო ერთ-ერთი მიზეზი, რის გამოც, მაგალითად, რეგულარულად ვკითხულობდი ლექციებს გერმანიის ყელ-ყურ-ცხვირის
სოციაციისთვის, ან მიწვევდნენ ლექციის წასაკითხად ჰაიდელბერგის უნივერსიტეტში ან მსგავს ღონისძიებებზე.
ეს კერძო პრაქტიკაში მომუშავე ოტორინოლარინგოლოგისთვის ნორმას სულაც არ წარმოადგენს. ეს გამონაკლისია.
და, მართლაც, ეგზოტიკური სიმპტომები ჩვენთვის ჩვეულებრივი სიმპტომები იყო.
ასე რომ, ჩვენ ძალიან იშვიათად ვხედავდით პაციენტებს, რომლებსაც ჰქონდათ ისეთი გავრცელებული
თავბრუსხვევის მდგომარეობა, როგორიცაა პოზიციური ვერტიგო.
ეს მოითხოვდა ისეთი მდგომარეობის არსებობას, როგორიცაა ვესტიბულური შვანომა ან აკუსტიკური ნევრომა, ანუ სმენის ნერვის სიმსივნე –
რომელიც ოტორინოლარინგოლოგი (სმენა-ყნოსვისა და ყელ-ყურ-ცხვირის ორგანოების ექიმი) ჩვეულებრივ, ბევრი ნევროლოგიური
პაციენტის შემთხვევაში, ხუთ წელიწადში ერთხელ თუ ხედავს – ჩვენ კი ასეთი შემთხვევები ყოველ კვირას რამდენიმე გვქონდა.
და ეს მხოლოდ მისი მასშტაბია, ამის წარმოდგენა ნამდვილად მოგიწევთ.
ჩვენ ჩვენს პაციენტებს დიდი დრო დავუთმეთ.
ეს ნიშნავს, რომ პაციენტი, რომელიც დილით ჩვენთან მოვიდა, წავიდა სრული დოკუმენტაციით, რომელიც შეიცავდა ყველა კვლევის შედეგს,
მკურნალობის რეკომენდაციას და ა.შ., და შემდეგ სრულიად წავიდა.
და ჩვენ ასევე შეგვიძლია საკუთარი თავი შევაქოთ და ვთქვათ, რომ ძალიან მაღალი წარმატების მაჩვენებელი გვქონდა,
რომელიც წლიდან წლამდე იზრდებოდა — რა თქმა უნდა, რუტინის წყალობით — და ჩვენ ბევრ ადამიანს დავეხმარეთ.
ეს ძალიან სახალისო იყო. ჩვენთვის ასევე ძალიან სასიამოვნო იყო.
როგორც ექიმი, ჩემს მეუღლეს ასევე შეეძლო ადამიანების დახმარება ტრავმა-თერაპიის პერსპექტივიდან, რადგან თავბრუსხვევა
კონტროლის დაკარგვაა, კონტროლის დაკარგვა კი ყველაზე მძიმე ტრავმაა, რომელიც შეიძლება ადამიანს გადაიტანოს.
ეს სინამდვილეში ასევე დეპრესიის ან მსგავსი რამის დასაწყისია. რადგან როდესაც აღარ იცი, რომელია ზემოთ და რომელია
ქვემოთ, ან მუდმივად არასაფრთხოდ გრძნობ თავს, ძალიან სწრაფად ვარდები შფოთვის მდგომარეობაში, რომელიც შემდეგ თან გრჩება.
მაგრამ შიში მიზეზი არ არის; სინამდვილეში მიზეზი ორგანული ფაქტორებია. და თქვენ უნდა ჩაუღრმავდეთ ამ საკითხს.
ეს ძალიან სახალისო იყო. ჩვენ დიდ პატივს გვცემდნენ, არაერთხელ მოგვათავსეს Leading Medicine Guide-ში, გვასახელებდნენ გაზეთებში
საუკეთესო ექიმებს შორის, ხოლო Who's Who in Germany-ში მე თვლებოდი ერთ-ერთ ათი ყველაზე მნიშვნელოვან ოტორინოლარინგოლოგთაგან.
ეს არ არის უბრალოდ თავის მოწონება იმის გამო, რომ ყველაფერი უკვე დასრულებულია, ეს არის განცხადება იმის საჩვენებლად, რომ
კორონავირუსის პანდემიის დასაწყისში აქ გამოვიდა სიტყვით ადამიანი, რომელიც თავის სფეროში
დამწყები კი არა, სრულფასოვანი პროფესიონალია.
ზუსტად. ვფიქრობ, ამის თქმა ნამდვილად შეგვიძლია.
მაგრამ ეს ასევე ნიშნავს, თუ სწორად ვხვდები, რომ თქვენს სფეროში თქვენც ერთგვარ ავტორიტეტად მიგიჩნევდნენ.
როდესაც მთელი მსოფლიოდან მოდიოდნენ შენს სანახავად, მედია იმ დროს გაშუქებდა შენს ამბავს? იყო რაიმე ინტერვიუ?
თქვენ ახლახან ახსენეთ სამედიცინო ჟურნალი. მაგრამ ეს იმას ნიშნავს, რომ თქვენ შესახებ არანაირი უარყოფითი ინფორმაცია არ არსებობს.
ისინი, ძირითადად, ან საშუალებას გაძლევენ, შენი სათქმელი თქვა, ან შენზე იუწყებიან, არა?
დიახ, ანუ როგორც ტელევიზია, სადაც იყო რამდენიმე რეპორტაჟი, სადაც ისინი თქვენს პრაქტიკას ესტუმრნენ და
ჩანაწერები გააკეთეს, ასევე ინტერვიუები ჟურნალებთან.
ჟურნალებში რეგულარულად ვჩნდებოდით. და საბოლოოდ, მე "Apotheken-Umschau"-ს ვერტიგოს ექსპერტიც კი გავხდი,
რაც ყველაზე მაღალი აღიარებაა, რაც კი შეიძლება მიიღო.
"Apotheken-Umschau" არის ყველაზე დიდი ტირაჟის მქონე ბეჭდური გამოცემა, რომლის ტირაჟი ბაზარზე
არსებულ ნებისმიერ სხვა გამოცემაზე მნიშვნელოვნად მეტია.
და, როგორც პრაქტიკოსმა ექიმმა, ფაქტობრივად, ყველა პროფესორი უგულებელვყავი და საბოლოოდ
Apotheken-Umschau-ს ჟურნალის ექსპერტი გავხდი.
და უკვე აღარ შემეძლო მოთმინება, ამიტომ სტატიებს, რომლებსაც გაზეთებისთვის ვწერდი, ასევე აქვეყნებდნენ dpa, Reuters,
AP და ასე შემდეგ, რადგან მე, ფაქტობრივად, უკვე მოპოვებული მქონდა სახელი საერთაშორისო დონეზე, მათ შორის მედიაში.
და ეს იყო ის, რაც პანდემიის დასაწყისში ძალიან უცნაური იყო, რადგან ამის გამოსამუშავებლად ასევე საჭიროა პროფესიონალების დასაქმება.
ასე რომ, მე მქონდა სარეკლამო სააგენტო, პრეს-სააგენტო, რომელთანაც ვთანამშრომლობდი, რომელიც ჩემთვის მუშაობდა, რომელსაც
ფულს ვუხდიდი და რომელიც ასევე უზრუნველყოფდა თქვენს განთავსებას.
და შემდეგ, თავიდან, ვცდილობდი, ტოკ-შოუებში მოვხვედრილიყავი.
ჩემმა საინფორმაციო სააგენტომ მითხრა: "აჰ, სჯობს არა, თორემ საბოლოოდ სატელევიზიო ტოკ-შოუებში დასაჯდომად მაინც არ დაგეწყება".
იმიტომ, რომ მე ვთქვი: "მოუსმინე, უთხარი, რომ ეს არის ცნობილი ყელ-ყურ-ცხვირის ექიმი, რომელსაც განსხვავებული აზრი აქვს".
და შემდეგ არსებობს სადისტრიბუციო სია, პრესის სადისტრიბუციო სია, რომელიც ასევე არსებობს ტოკ-შოუებისთვის.
და შემდეგ იხდი ცოტა ფულს და მერე მთელი ეს რაღაც ნაწილდება.
და შემდეგ მათ იციან, რომ აქ არის ვიღაც, ვისაც თავისი აზრის გამოთქმა სურს.
და ჩვეულებრივ, პრესსააგენტოს თანხმობის შემდეგ, ჩემს პრაქტიკას ოთხი კვირით დავხურავდი და კარლ
ლაუტერბახივით ერთი ტოკ-შოუდან მეორეზე ვივლიდი.
მაგრამ ის არ მოსულა. არც ერთი ამბავი. იგივე განმეორდა, როცა ის უკვე გარკვეული ხანი იყო, რაც მუშაობდა.
ვიდეოების გადაღება 2020 წლის 14 მარტს დავიწყე და ერთ-ერთი პირველი ვიყავი.
YouTube-ზე ძალიან დიდი პოპულარობა მქონდა, სანამ ცენზურის ქვეშ მოვხვდებოდი.
და შემდეგ რამდენიმე ადამიანმა დაწერა, მაგალითად, ლანზს, რომ: აი, ყელ-ყურ-ცხვირის ექიმი, გთხოვთ, მოიწვიეთ ის შოუში.
და მე წერილები ელექტრონული ფოსტით მივიღე. ისინი ყოველთვის უარყოფდნენ.
ნათქვამია, რომ ბატონი ლანზი სტუმრებს თავად იწვევს და რომ ეს დაგეგმილი არ არის.
და ასევე – მე RBB-დან მივიღე ინფორმაცია – ძალიან ადრე, 2020 წლის მარტში, გაფორმდა შეთანხმება ინფორმაციის არგამჟღავნების
შესახებ, რომელიც ითვალისწინებდა, რომ კორონასთან დაკავშირებით რეპორტაჟები არანაირად არ უნდა განეიტრალებინა.
ეს იყო RBB-ის მენეჯმენტის ბრძანება რეპორტიორებისთვის და მათ უნდა დამორჩილებოდნენ, წინააღმდეგ შემთხვევაში სამსახურს დაკარგავდნენ.
დიახ. ახლა, მაყურებლებისთვის მოკლედ რომ შევაჯამო, ვიტყოდი, რომ კორონამდე თქვენ უბრალოდ
საუკეთესო იყავით თქვენს სფეროში, ეს უდავოა.
ყველა ვწუწუნებთ გერმანიაში კვალიფიციური მუშახელის ნაკლებობაზე, მაგრამ ჩვენ აქ გვყავდა თავისი საქმის ექსპერტი, ასე
ვთქვათ, რომ დახმარების მისაღებად მთელი მსოფლიოდან ჩამოდიოდნენ.
მოდი, ასე ვთქვათ. რა მოხდა?
ვფიქრობ, ახლა ეს ძალიან მნიშვნელოვანი გასაგები იქნება. რომელი მომენტიდან წაუდგა მთელი ეს ამბავი თავზე?
ის თავიდანვე განწირული იყო, რადგან თავიდანვე ჩემი განზრახვა იყო, რომ ადამიანები შიშისგან გაგეთავისუფლებინათ.
ჰოდა, როგორც გაციების ექსპერტს, OAS-ისგან რამდენიმე ციფრი მაქვს... .
რა იყო ეს, ბოდიში, კორონას დასაწყისში, ახლა გულისხმობთ?
დიახ, 2020 წლის 14 მარტი. როგორც ვთქვი, პირველი ვიდეო.
პირველ ვიდეოს ჰქონდა სათაური "პანიკას ნუ მიეცემით" და ვცდილობდი, ხალხისთვის მეთქვა, რომ
ეს არის გრიპის მსგავსი დაავადება, მაგალითად.
და ვნახე ციფრები, თუ უჩვეულოდ რამდენ ადამიანს კლავდა ჩვეულებრივ ვუჰანი, ბერგამოში კი რამდენს და ასე შემდეგ და ასე შემდეგ.
ასე რომ, ყველა შესაბამისი წყაროს შესწავლის შემდეგ, იმ დასკვნამდე მივედი, რომ ჩემი პირველი
ვიდეოს ბოლოს ვთქვი: "ვფიქრობ, ყველა დავიღუპებით".
მაგრამ არა კორონავირუსის გამო, ვფიქრობ, ეს ძალიან ნაკლებად სავარაუდოა.
და ეს, ფაქტობრივად, საერთო შეთანხმება იყო, რადგან გარდა იმისა, რომ ყელ-ყურ-ცხვირის ექიმი ვარ, მე ასევე გადაუდებელი
დახმარების ექიმი, გადაუდებელი სამედიცინო ტექნიკოსი და სასწრაფო სამედიცინო დახმარების პარამედიკოსი ვარ.
სწორედ ამან მიბიძგა მედიცინის შესწავლისკენ. და არსებობს ერთი ოქროს წესი, რომელიც უბრალოდ ასე ჟღერს: "არ შეშინდე".
როდესაც მრავალრიცხოვანი მსხვერპლის მქონე ინციდენტზე მიდიხარ, არ შეგიძლია თქვა: "დამეხმარეთ, ყველა მოკვდებით".
მაშინაც კი, თუ იცით, რომ ყველას ვერ გაუმკლავდებით, თქვენმა მინდობილებმა ქუჩაში უნდა იგრძნონ, რომ სიტუაციას აკონტროლებთ.
და ვერ ვხვდებოდი, რომ მთავრობა, პრესა და სხვები... მე პრესას თავისი პასუხისმგებლობა ძალიან ადრე შევახსენე, მათ შორის
ჩემს ვიდეოებშიც, რადგან მათ ჩემს ვიდეოებს ყურადღება მიაქციეს.
და შემდეგ ვთქვი, მეგობრებო, თქვენ გაქვთ პასუხისმგებლობა.
და თუ ხალხში პანიკას გამოიწვევთ, ისე, რომ მათ დაუჯერდეთ, თითქოს თითქმის ყოველი ყელის ტკივილისას სუნთქვის
აპარატზე შეერთება სჭირდებათ, მაშინ ინტენსიური თერაპიის საწოლები ნამდვილად არ იქნება საკმარისი.
ასე რომ, ჩემს შეფასებაში შეცდომაც რომ დამეშვა, მინდოდა, ხალხი დავმშვიდებინე და პრობლემა არ გადამეგდო, რათა
საავადმყოფოები არ გადაიტვირთულიყო და ხალხი არ შეშინებულიყო.
ამას ხალხისგან მუდმივად ვადასტურებ.
ხალხი შეძრწუნებული იყო ამ სურათებით, რომლებსაც ტელევიზორში დაუსრულებლად აჩვენებდნენ.
და სინამდვილეში, ეს იყო ჩემი განზრახვა. და მას მაშინვე ბოიკოტი გამოუცხადეს, საბოტაჟი მოუწყვეს.
ადგილობრივ გაზეთებშიც კი მუშაობდნენ ადამიანები, რომლებთანაც ყოველთვის კარგი ურთიერთობა მქონდა.
ანუ, სინსჰაიმში ადგილობრივი ვარსკვლავი ვიყავი. ყველგან მიმიწვევდნენ, ფეხბურთის მატჩები
ყოფილიყო, სხვა ღონისძიებები თუ რაიმე სხვა.
მაშინ... თქვენ VIP-ი იყავით. შემდეგ კი მერი მოვიდა და ფოტო გადაიღო, როდესაც კიდევ ერთ ჯილდოს ან რაღაც მსგავსს
იღებდით – ამას ჩემს ვებსაიტზე besserleben.tv-ზე იპოვით.
ასე რომ, ცოტა გავერთე და ფოტოზე მერიც დავამატე, უბრალოდ იმის საჩვენებლად, თუ როგორი იყო ადრე.
და ერთ დღეს, მეორე დღეს, უცებ უგულებელგყოფენ.
ასე რომ, ყველა ის ადამიანი, ვინც თქვენ წამყვან ექსპერტად მიგიჩნევდათ, მოულოდნელად ტელევიზიას უფრო ენდობა, ვიდრე იმ ექიმს,
რომელსაც საკუთარი სიცოცხლე მიანდო, რადგან მეც ქირურგი ვიყავი.
როდესაც ოპერაციას ვინმეს უტარებ, შენ მას საკუთარ სიცოცხლეს ან თუნდაც შვილებისას ანდობ. და ეს ძალიან უცნაური იყო.
დიახ, ასე მგონია. და ახლა, როცა იმ დროს იხსენებთ, ვიტყოდი, რომ კარგი მიზეზი გქონდათ.
როგორც ექიმს, გინდოდა ხალხი გაგეფრთხილებინა, როგორც საჭიროა, გინდოდა მათთვის შეგეტყობინებინა.
უკან მოხედვით, ფიქრობთ, რომ შიშის დანერგვა განზრახ იყო, თუ ეს ყველაფერი უბრალოდ დამთხვევა იყო,
ზოგიერთი ექსპერტის მიერ გავრცელებული დეზინფორმაცია?
თავდაპირველად ეს სინამდვილეში არ იყო განზრახული, შემდეგ კი დადგა მომენტი, როდესაც ეს მოულოდნელად შეიცვალა.
ეს ჩანდა როგორც ამერიკაში, ენტონი ფაუჩის მაგალითზე, ასევე გერმანიაში, კრისტიან დროსტენისა და ლოთარ ველიერის შემთხვევაში,
რომლებიც თავდაპირველად ამცირებდნენ სიტუაციის სიმძიმეს და ამბობდნენ, რომ არაფერი იყო ისეთი ცუდი, რომ ეს უბრალოდ გაციება
იყო, რომ კორონავირუსები დიდი ხანია არსებობდა, და ა.შ., და ა.შ.
და შემდეგ, ერთი დღიდან მეორე დღეს, რაღაც სახის გუნდური ბრძანება უნდა გაცემულიყო, რადგან სიტუაცია მთელ მსოფლიოში სრულიად შეიცვალა.
მთელი ეს ამბავი ძალიან უცნაური იყო, რადგან სინამდვილეში სიტუაცია არაფრით შეცვლილა. პირიქით, ჩვენ სულ უფრო და უფრო მეტი და უკეთესი
მონაცემი გვქონდა, მაგალითად, პროფესორ იოანიდისისგან, რომელიც მსოფლიოში ცნობილი ეპიდემიოლოგია, ან, უფრო სწორად, უბრალოდ
საუკეთესო ეპიდემიოლოგი, რომელმაც ასევე თქვა: "ფრთხილად იყავით, ხალხო, ეს არის დაავადება, რომელიც გრიპს შეედრება".
ღმერთმა, ან ვინც არ უნდა იყოს, ასევე მოგვამარაგა სრული, თვითკმარი კოლონიებით, რომელთა შესწავლაც შეიძლებოდა.
იქნება ეს ჰაინსბერგი, იქნება ეს "დაიმონდ პრინცესი", იქნება ეს ორი ავიამზიდის, იქნება ეს ციხე.
ასე რომ, ჩვენ გვქონდა რამდენიმე ადგილი, სადაც, ფაქტობრივად, ზუსტად ჩანდა, თუ როგორი მაღალი იყო
სიკვდილიანობის მაჩვენებელი და რამდენად სახიფათო იყო ეს.
და ჩვენ თავიდანვე ვიცოდით, რომ მონაცემები საფრთხის შემცველი არ იყო.
და მართლაც, უნდა ითქვას, რომ მთელი ეს ამბავი განზრახ იყო, რადგან ის გაგრძელდა.
ყალბი სურათებიც მიზანმიმართულად გამოიყენეს, როგორც ეს FAZ-მაც ცოტა ხნის წინ აღიარა.
ყველას ახსოვს სატვირთოები, რომლებიც ბერგამოში კუბოებს აგროვებდნენ.
სრული დადგმა წელს პირველად გამოჩნდა FAZ-ში, Frankfurter Allgemeine Zeitung-ში, რომელიც შემდეგ ამბობდა, დიახ, მაგრამ
ამ ათი სატვირთოდან თითოეულში ზუსტად ერთი კუბო იყო. ერთი?
დიახ, და ის უბრალოდ წაიყვანეს, რადგან მათ არ ჰქონდათ კრემატორიუმები.
სახელმწიფოს პირობა დაედო, რომ ამ სხეულებს გაკვეთას არ ჩაუტარებდნენ.
ეს კიდევ ერთი რამ იყო, როდესაც საკუთარ თავს ვუთხარი: "მოიცა, ერთი წუთით". მედიცინის ერთ-ერთი უდიდესი მიღწევა ის იყო, რომ გვამების
შესწავლის უფლება მოგვეცეს. და ასე იყო დიდი ხნის განმავლობაში.
მე ვიტყვი, რომ ლეონარდო და ვინჩის დროს მიცვალებულებს სასაფლაოდან იპარავდნენ, რათა მათზე აუტოფსია
ჩაეტარებინათ. ჩვენ შევძელით ადამიანებზე აუტოფსიის ჩატარება.
და შემდეგ იყო ისეთი ადამიანიც კი, რომელიც ადამიანებზე აუტოფსიებს ატარებდა, კერძოდ, ჰამბურგელი პროფესორი პუშელი, რომელიც
ასევე ერთ-ერთი იმ მცირერიცხოვან ფორენზიკულ პათოლოგთაგანია.
და თქვა, რომ ის ხალხი, ვინც მოკვდა, ისედაც მოკვდებოდა.
აი, ასეთი იყო ამბავი "კორონავირუსით" ან "კორონავირუსისგან". ისინი არ დაღუპულან კორონავირუსით, არამედ
კორონავირუსით, რადგან ისინი კორონავირუსის გარეშეც მოკვდებოდნენ.
გადავხედოთ წარსულს და დავინახავთ, რომ ეს შეფასებები სრულიად სწორი იყო.
გარდაცვლილთა რაოდენობა თავისთავად მეტყველებს. ასე რომ, ჩვენ თავიდანვე მართლები ვიყავით.
და ველოდი, რომ, ძირითადად... ან ჩემი პირველი ვიდეოების შემდეგ... მეგონა, რომ პაციენტებს
შორის პოლიტიკოსებიც მეყოლებოდა და მსგავსი რამეები.
მე მეგონა, რომ ჩემს პირველ ვიდეოს აიღებდნენ, მერკელთან წავიდოდნენ და ეტყოდნენ: "ნახე, ანგელა, სინსჰაიმში ვიცი ერთი ყელ-ყურ-ცხვირის
ექიმი, მსოფლიოში ცნობილი სპეციალისტი, რომელიც მთელი მსოფლიოდან ჩამოსულ ადამიანებს მკურნალობს". მან ციფრებს გადახედა.
იცით, დროსტენმა ღორის გრიპის აფეთქების დროს სრულიად გადაამეტა, ხალხს ვაქცინაციისკენ მოუწოდა და ასე შემდეგ.
საბოლოო ჯამში, ეს ყველაფერი ცარიელი ლაყბობა აღმოჩნდა – მოუსმინეთ მას.
დიახ, ველოდი, რომ ასე მოხდებოდა.
რომ ერთ დღესაც კრისტიან დროსტენი დაგირეკავთ და თქვენი მონაცემების ნახვას გთხოვთ?
გვინდა, რომ დაგელაპარაკოთ. დიახ, სწორედ ამას მოელით.
შემდეგ კი რინგზე არიან სხვა მძიმეწონოსნები, მაგალითად, ვოლფგანგ ვოდარგი, რომელმაც ფრინველის
გრიპის პანდემია დაასრულა, არა, ღორის გრიპის პანდემია.
შემდეგ არის პროფესორი სუჩარიტ ბაკდი, მსოფლიოში ცნობილი იმუნოლოგი და სხვა.
ჩვენ რამდენიმე ვირუსოლოგი გვყავდა. ისინი ყველა მაღალი კალიბრის სპეციალისტები იყვნენ და, ჩემი აზრით, ისინი ჩემს
ან ვოლფგანგ ვოდარგის, ან სუჩარიტ ბახდის მოსაზრებას იზიარებდნენ, მაგრამ პრესამ ეს სრულიად დააიგნორა.
შემდეგ კი — კუბოების გამოსახულებები, რომლებიც სადღაც იქვე იდგა და ლამპედუზაში მომხდარი გემის ჩაძირვის შედეგი იყო.
გამოსახულებები მიზანმიმართულად შეირჩა, რომლებსაც, მაგალითად, ბერგამოში არსებულ ვითარებასთან არაფერი ჰქონდათ საერთო.
ეს მრავალმა პროგრამამ დაამტკიცა, როგორც თქვენმა, ისე Kla.TV-ის მიერ. ასე რომ, ეს უდიდესი სკანდალია, მე სრულიად გეთანხმებით.
მოდით, კიდევ ერთხელ შევჩერდეთ მედიაზე და იმაზე, თუ როგორ წარმოგაჩინეს ისინი თქვენ, მაგრამ ასევე თქვენი კოლეგები,
როგორც ახლახან აღნიშნეთ, პროფესორი ბახდი, და სხვებიც, მაგალითად, ვოდარგი, რომელიც მოგვიანებით მედიის სამიზნეებში აღმოჩნდა.
სადაც ადრე გმირი, ასე ვთქვათ, ერთი ცნობილი პიროვნება, 180 გრადუსით შემობრუნდა, თავდაყირა დადგა და მოულოდნელად მტრად იქცა.
როდესაც ეს დაგეწყოთ, როდესაც მანამდე, ასე ვთქვათ, მუდმივად პატივს გცემდნენ, როგორ აღიქვით პირადად თქვენი
შესახებ ასეთი ცნობების მოულოდნელი გამოჩენა, მასმედიაში, ფაქტობრივად, ცრუ ინფორმაციის გავრცელება?
მატიაას, თუ შენ ამის გამოცდილება გიწევს, შენ საერთოდ არაფერი გესმის.
ეს ნიშნავს, რომ თავდაპირველად უამრავი ელექტრონული წერილი მივიღე ადამიანებისგან, რომლებიც მაშინვე
მიკონგრატულებდნენ გამბედაობას, ამბობდნენ, რა გაბედული ვიყავი, რა მაგარი ნერვები მქონდა და ღმერთმა იცის, კიდევ რას.
და საკუთარ თავს ვუთხარი, რომ ამას გამბედაობასთან საერთო არაფერი აქვს.
მე ექიმი ვარ, ვაანალიზებ ამბავს, ვცემ ჩემს მოსაზრებას, რადგან ექიმის რანგში მოსახლეობის ჯანმრთელობაზე ზრუნვაც ჩემი მოვალეობაა.
ჩემი მოვალეობაა, საჯაროდ გამოვეყრო, როდესაც მსგავს რამეს ვამჩნევ. ეს ჩემი ვალდებულებაა.
მე ეს უნდა გავაკეთო და სახელმწიფოს არ უნდა დავემორჩილო.
ეს იქნება სამედიცინო ქცევის კოდექსისა და ჰიპოკრატეს ფიცის დარღვევა.
მაშ, მე არაფერი შემცდარვარ, და მაშინ უცებ ხედავ სინშაიმელ თავბრუსხვევის ექიმს ან მსგავს ამბებს, და სულაც ვერ ხვდები.
თქვენ ამბობთ, მეგობრებო, რომ მყარ ფაქტებს წარმოადგენთ და ამას უბრალოდ არ იგონებთ.
ყოველდღე ამ პროგრამის ფარგლებში, მე ვიღებდი მონაცემებს რობერტ კოხის ინსტიტუტიდან და უბრალოდ ვაანალიზებდი.
მე გამოვიყენე RKI-ის მიერ წარმოდგენილი ორიგინალური მონაცემები.
მე თვითონ არ მომიფიქრებია.
მაშ, თუ ერთი პლუს ერთი ორს უდრის და თქვენ უბრალოდ ცხადი ფაქტები და მონაცემები გაქვთ, და ვიღაც გეწინააღმდეგებათ
და ამბობს, რომ დღეიდან ერთი პლუს ერთი სამს უდრის, მაშინ შეგიძლიათ თქვათ: "მე ამას ვერ ვხვდები".
და როგორც ვთქვი, შემდეგ თქვენ შემოუერთდებიან სხვა ძალიან გავლენიანი ადამიანები.
პროფესორი ჰადითში, ვაქცინოლოგი, ვირუსოლოგი, ბაქტერიოლოგი და სხვა როლები.
ყოველთვის ჩნდება ვინმე ახალი, ლუკ მონტანიეს ჩათვლით, აივ-ის აღმომჩენელი, გამომგონებელი, პირველი აღმწერი თუ რაც უნდა იყოს.
ეს სხვა თემაა და ამაზე ოდესმე ვისაუბროთ, მაგრამ ისტორია...
ის ჩვენ შეგვიერთდა, როგორც ნობელის პრემიის ლაურეატი, და ის ერთადერთი ნობელის პრემიის ლაურეატი არ არის.
და უცებ, ყველა პროფესიული გამოცდილების მქონე პირი, რომელიც აქამდე თავის სფეროში ავტორიტეტად ითვლებოდა – და კიდევ ერთხელ,
პროფესორი იოანიდისი ეპიდემიოლოგი არ არის, ის მსოფლიოში ყველაზე ციტირებადი ეპიდემიოლოგია – თითქოსდა უნდა გაათავისუფლონ.
ის დაავადებათა გავრცელების პატერნების ექსპერტია.
და მან თავიდანვე მშვიდად მითხრა, რომ ეს გრიპის მსგავსი იყო.
და ამას უბრალოდ უგულებელყოფენ. შენ ამას ვერ ხვდები. არ გესმის.
რა თქმა უნდა, თქვენ აგრძელებთ, რადგან თავს პირადად შეურაცხყოფილად გრძნობთ და საკუთარი რეპუტაციის აღდგენა გსურთ, რის შემდეგაც
შესაძლოა, თქვენი განცხადებები ოდნავ უფრო პირდაპირი გახდეს.
მაგრამ მთავარი მიზანი ადამიანების დახმარება იყო – და მჯერა, რომ ამაში წარმატებული ვიყავი – ბევრისთვის შიშების მოხსნით და,
ამასთანავე, მათი დაცვით შეცდომებისგან ან ნაჩქარევი დასკვნებისგან.
დღემდე ვერ ვხვდები, როგორ შეეძლო რეპორტიორს, განსაკუთრებით სინსჰაიმელ რეპორტიორს, რომლის გვერდითაც "რაინ-ნეიკარ-ცაიტუნგისა"
და მსგავსი გამოცემების წარმომადგენლებიც იყვნენ, ასე ესაუბრა ადგილობრივ გმირზე და ამავდროულად მასთან გასაუბრება ვერ შეძლო.
საქმე იქამდე მივიდა, რომ სტატია მქონდა Stern-ში და Der Spiegel-ში, სადაც რეპორტიორები მოდიოდნენ და ყველაზე საზიზღარი
გზებით თამაშობდნენ თქვენს მეგობრებს, გჩუქნიდნენ საჩუქრებს და ასე შემდეგ... შემდეგ კი თან დაგყვებოდნენ, დემონსტრაციებზეც ერთად
დადიოდნენ და ყველაფერს აკეთებდნენ, მათ შორის გეხვეოდნენ, მოგესალმებოდნენ და სხვა რაღაცებს, ყველა დროის
ყველაზე მძიმე პანდემიის დროს, მხოლოდ იმისთვის, რომ მერე თქვენზე საშინელი, დამამცირებელი სტატია დაეწერათ.
დიახ, საინტერესოა. თქვენ ნამდვილად არ ხართ ამაში მარტო; ჩვენ ამას ძალიან ხშირად ვისმენთ სხვადასხვა ადამიანისგან, მათ შორის
პედაგოგებისგან და იმ ადამიანებისგან, რომლებსაც უბრალოდ სურთ იმ მომენტში საკუთარი აზრის ან
სიმართლის, როგორც გინდათ ისე უწოდეთ, გამოხატვა.
ჩვენ ამას ახლა ჟურნალისტების შემთხვევაშიც ვხედავთ, ანუ, ერთი მხრივ, თქვენნაირი
ექსპერტებისგან – თქვენ რამდენიმე მაგალითი ახსენეთ.
ვფიქრობ, ფულმიხის მოწვევა კვლავ შესაძლებელია.
ახლა ჩვენთან ჟურნალისტი დევიდ ბენდელსიც არის, ანუ დამოუკიდებელი რეპორტიორები, ჟურნალისტები, რომლებსაც თავისუფლად შეუძლიათ საკუთარი
აზრის გამოხატვა ნებისმიერ ადგილას, უბრალოდ, პატარა სატირის ფორმით, რომლებიც მყისიერად აღმოჩნდებიან ჯვარედინი ცეცხლის ქვეშ.
და ეს დიდ კითხვას ბადებს: განა ეს ყველაფერი მხოლოდ დამთხვევაა?
თუ გაქვთ გაზეთი, რომელიც თქვენ შესახებ უარყოფითად წერს, ყველა ხომ არ მიემხრობა მას?
თუ ამის უკან სტრატეგია დგას?
სწორია, ვფიქრობ, ეს ძალიან საინტერესო საკითხია. შენ რას ფიქრობ ამაზე?
დიახ, ახლახან გითხარით, ალბათ ვერ შენიშნეთ, რომ RBB-ის ეს წერილი ვნახე და ის ჩემს ძველ ელფოსტებში
მქონდა, მაგრამ, სამწუხაროდ, მათზე წვდომა აღარ მაქვს.
ყოველ შემთხვევაში, მე ეს ფორმულირება ძალიან ყურადღებით დავიზეპირე და მართალია, რომ
კორონავირუსის შესახებ რეპორტაჟები არ იქნება რელატივიზებული.
ეს ნიშნავს, რომ მთავარი სატელევიზიო სადგურებისა და მსგავსი ორგანიზაციების რეპორტიორებს
ზემოდან მიეცათ მითითება, რომ არაფერი გაეკეთებინათ.
შემიძლია ცოტა უფრო შორს წავიდე, შემიძლია რამე საინტერესო გითხრათ.
შეგიძლიათ სწრაფად თქვათ, ეს ვინ არის? რომ იცოდნენ მაყურებლებმა.
RBB-ში ამ ინსტრუქციას ვინ გასცა? თითქოსდა, ჟურნალისტებისთვის?
RBB-ის ჟურნალისტებისადმი. ეს, ფაქტობრივად, იყო პროტოკოლი, რომელზეც შეხვედრისას შეთანხმდნენ და რომელსაც ხელი უნდა
მოეწერათ. ეს წერილი უბრალოდ წინადადება იყო, რომელიც აცხადებდა, რომ კორონას შესახებ რეპორტაჟები არ იქნებოდა რელატივიზებული.
მადლობა ამის დაზუსტებისთვის!
ეს უბრალოდ ძალიან ნათელი გზავნილი იყო ყველა თანამშრომლისთვის, რომელიც ამ საქმეში იყო ჩართული, და
იყო... უნდა ვივარაუდოთ, რომ სხვებისთვისაც იგივე იყო.
კანცლერს ასევე ჰქონდა შეხვედრები წამყვან ჟურნალისტებთან და მსგავს პირებთან, და, როგორც ჩვენს სისტემაში
ხდება, გაზეთები მხოლოდ ძალიან ცოტა ადამიანს ეკუთვნის.
შეიძლება გვჯეროდეს, რომ გაზეთების წარმოუდგენელი მრავალფეროვნება გვაქვს, მაგრამ სინამდვილეში გამომცემლობების
რაოდენობას ალბათ ხელის თითებზე დაითვლით, და ხრიკი სწორედ ეს იყო: პრესის სრული კონტროლი.
და, რა თქმა უნდა, ხალხი ეძებდა ინფორმაციას, 11 სექტემბრის ან მსგავსი მოვლენების მსგავსად, ამიტომ ტელევიზორის წინ ზიხარ და
ელოდები, რომ რამე ახალი გამოჩნდება, მაგრამ სინამდვილეში შენს წინ ყოველთვის ერთსა და იმავე ძველ მასალას აყენებენ, რაც არის
გაზლაიტინგი, რაც ნიშნავს, რომ გარკვეულ მომენტში მაყურებელში ქმნიან ხანგრძლივ ილუზიას, რომ ეს
უნდა იყოს სიმართლე, რადგან ის მრავალჯერ იხილა.
დღესაც იგივეა. ვინმესთან რამეზე რომ დაიწყო საუბარი, გეტყვიან: "ბერგამოს კუბოები არ გინახავს?" და მე
ყოველთვის ვფიქრობ: დიახ, ზუსტად, ლამპედუზის კუბოებიც მინახავს.
ეს იყო, ეს არის ამბავი, და ჩემს პროგრამებში შედარებით მალე მივხვდი, რომ ჩვენ საქმე გვქონდა ცენზურასთან, რომელიც მხოლოდ
ტოტალიტარულ სიტუაციებში არსებობს, და, როგორც ახლა ვიცით, პანდემიის, ეპიდემიური მასშტაბების გამო, ამ ხრიკით — მისი
გავრცელება ინფექციური დაავადების მეშვეობით — თითქმის ყველა ფუნდამენტური უფლება შეჩერდა, ანუ ძირითადი კანონი
"ინფექციური დაავადებებისგან დაცვის აქტმა" დააყაჩაღა.
და სწორედ მაშინ დავფიქრდით, როგორ შეგვეძლო შეხვედრების გაგრძელება, როგორ გვექცია საქმე წინ, და ამის შემდეგ დავაარსეთ ეს
პარტიები. პირველად "წინაღობება 2020", შემდეგ კი — "WIR2020".
და ასე, იმ დროს მე და რალფ ლუდვიგი იქ ვიყავით Südwestfunk-თან, SWR-თან, ინტერვიუს მისაცემად, რომელმაც
სატელევიზიო ჯგუფი გამოგზავნა, და წინასწარ დაგვირეკეს, რომ კამერა დაგვეყენებინა და ინტერვიუ ჩაგვეწერა.
აქ რომლებიც მოდიან, დავალებული აქვთ, რომ თქვენ ნაცისტებად წარმოგაჩინონ.
ძალიან ფრთხილად იყავი, რასაც იტყვი. კამერამენს შეგიძლია ენდო. ის, ასე ვთქვათ, ჩვენგანია, მაგრამ სხვებს არა.
ოპერატორი ატარებს ამას, იმას და ასე შემდეგ. ჩვენ კარგად ვიყავით ინფორმირებულნი.
და თუ ის იტყვის, რომ ამას არ უშვებენ, თქვენ გაქვთ უფლება, დაჟინებით მოითხოვოთ ამ ვიდეოს გადაღება.
და ის ნამდვილად ცდილობდა თითქმის ორი საათის განმავლობაში ჩვენთვის კითხვების კორიანტელი დაეყენებინა, მაგრამ ამაოდ, რადგან
ჩვენ უბრალოდ დარწმუნებულები ვიყავით, რომ ის ინფორმაციას გვიმონტაჟებდა და ჩვენგან პასუხების მიღებას ცდილობდა.
მაგრამ, ვფიქრობ, მე და რალფ ლუდვიგმა მაშინ ჩვენს სავარჯიშო ოთახებში საკმაოდ კარგად ვიმუშავეთ.
და რადგან სრული ვიდეო გვქონდა... და მათაც ვუთხარით: "მოისმინეთ, მეგობრებო, ამ ვიდეოს რაიმე სახით
გაყალბების შემთხვევაში, ჩვენსას დაუყოვნებლივ გამოვაქვეყნებთ".
დიახ, ძალიან კარგი.
ჩვენ მაშინ მთელი ვიდეო ლენტაზე ჩავწერეთ – და დიახ
… მაგრამ, ბოდო, მედიასა და მათი პერსპექტივის თემაზე დასაბრუნებლად.
თუ ახლა იტყვით, რომ ჩარჩოს პირობები იქაც აშკარად გამოიყენებოდა, ისევე როგორც აქ, თქვენი
პოზიცია სრულიად არასწორად იქნება წარმოდგენილი.
ეს საკმაოდ ღიად არის ნათქვამი; არ არსებობს რეპორტაჟის რელატივიზაცია.
და აქ ვიღაცამ, გადამღებმა ჯგუფმა, გამოგიგზავნათ, რომ თქვენი, როგორც ნაცისტის, ცილისწამება
მოახდინოს. ანუ, განზრახ ცდილობენ, ცუდად წარმოაჩინონ თქვენ.
ეს ნიშნავს, რომ აქ ნამდვილად მედიის პროფესიონალებთან გვაქვს საქმე.
განა რაიმე საკუთარ დღის წესრიგს მისდევენ? კვლავ დამოუკიდებლები არიან? რა ხდება იქ?
უბრალოდ არსებობს რედაქტორი, რომელიც ახლა გაბრაზებულია?
თქვენ ადრე თქვით, რომ მედიას მცირე ჯგუფი აკონტროლებს.
რა ხდება იქ? ვინ აკონტროლებს ამას? საკუთარი ინიციატივით აკეთებენ ამას?
ან რა შთაბეჭდილება გაქვთ, როგორ აფრინდება ეს ყველაფერი?
ეს ბევრად უფრო მარტივია. დღეს ძალიან ცოტა გაზეთს ჰყავს ნამდვილი რეპორტიორები, რომლებიც კვლევებს ატარებენ; ამის
ნაცვლად, გაზეთები, ფაქტობრივად, გამოწერენ პრეს-რელიზებს საინფორმაციო სააგენტოებისგან — dpa, Reuters-ისა და AP-ისგან.
და იქ მათ, ფაქტობრივად, შეუძლიათ სტატიების გადმოწერა და საკუთარი ყოველდღიური გაზეთების მათით შევსება,
ისე, რომ თავად არანაირი კვლევის ჩატარება არ მოუწიოთ.
თუ რაიმეს Reuters-ი ან dpa-ი იტყობინება, ის კარგად გამოკვლეულად ითვლება, ბუქსტეჰუდეს ადგილობრივი გაზეთისთვისაც კი.
და შემდეგ მათ უბრალოდ დაიპყრობთ. სწორედ ამიტომ, სინამდვილეში მხოლოდ ამ სამი საინფორმაციო სააგენტოს კონტროლი გჭირდებათ.
და ეს, ფაქტობრივად, ერთი ოჯახია – სოროსების ოჯახი.
ისინი, ფაქტობრივად, ყველა პრესსამსახურს ფლობენ და მათ საშუალებით შეუძლიათ უბრალოდ საზოგადოებრივი აზრის დიქტატურა.
შეგიძლიათ გადაწყვიტოთ, რა მოხვდება პრესაში, რადგან სტატიებს სინამდვილეში თქვენ წერთ.
და მაშინ, როცა ჩვენ ყოველთვის ყურადღებით ვართ ყალბი ამბების მიმართ, ყოველდღიურ ცხოვრებაში ასე არ არის.
გერმანიის პრესსააგენტო: "ენდეთ ხარისხიან მედიას!" – ამასაც მივეჩვიეთ.
ჩვენ შევეჩვიეთ საღამოს ახალი ამბების, მიმდინარე მოვლენების გადაცემებისა და მსგავსი
პროგრამების ყურებას, რათა ინფორმირებულები ვიყოთ.
და შემდეგ არსებობს კარგი გაზეთები, როგორიცაა FAZ და მსგავსი გამოცემები.
ეს არის იმ ხრიკების ჩამონათვალი, რომლებიც გამოყენებულ იქნა. სცენარი სრულად დაიწერა.
ეს ყველაფერი, რასაც აქ აკეთებენ, აშკარად არის დღის წესრიგი, რომლის მიზანია ახალი მსოფლიო წესრიგი, დიდი
გადატვირთვა, დღის წესრიგი 2030, როგორც გინდათ, ისე დაარქვით.
ისინი, არსებითად, ერთი და იგივე სცენარებია, რომაის კლუბის ან მსგავსი რამ. ყველა ეს რამ განმეორდება.
და ელოდნენ იმ წამს, როდესაც რამის გაწევა შეეძლებოდათ.
და ამას განსაკუთრებით იმ ფაქტში ხედავთ, რომ ეს პანდემიური სავარჯიშო, რომელიც 2019 წელს ჩატარდა, ანუ სანამ სავარაუდო
COVID-19-ის პანდემია დაიწყებოდა, ეს "Event 201", რომელიც ასევე ფილმებში საოცრად დოკუმენტირებულია, სრულად ხელმისაწვდომია.
თქვენ კვლავ შეგიძლიათ ყველაფრის ჩამოტვირთვა. ეს სრული სცენარია.
აქ სცენარი მუშავდება.
და შემდეგ 200 ადამიანი, რომელიც სხვადასხვა ეკონომიკური რეგიონიდან მოდის, უნდა წარმართოს მსოფლიოს ბედი და გადაწყვიტოს ყველაფერი.
თამაში ახალი არ არის, უბრალოდ ხელახლა გამოიცა და თითქმის უწყვეტად მიმდინარეობს რომის კლუბის
დროიდან. ბილდერბერგელები, თქვენ ხომ იცით, როგორ არის.
ანუ, Kla.TV-მ ამის შესახებ უამრავი, უამრავი, უამრავი შესანიშნავი გადაცემა გააკეთა, რომელთა
ნახვაც შეგიძლიათ. სინამდვილეში აქ ერთი გეგმა იმალება.
ასე რომ, გაციების ტალღა გაიტაცეს.
ამ მხრივ, მე ჩემს კოლეგებზეც კი შორს წავედი.
ასე რომ, ლაბორატორიული თეორია შეგვიძლია უსაფრთხოდ გამოვრიცხოთ.
ლაბორატორიის თეორია იყო B გეგმა, რომელიც თავიდანვე შემუშავდა, რადგან რაღაც მომენტში ყველაფერი არასტაბილური გახდება, რადგან
ბიოლოგიური იარაღის შემთხვევაში, ბუნებრივია, შეიძლება ითქვას, რომ მთავრობამ, კანცლერმა, ბატონმა ბაიდენმა და
ყველა მათგანმა ეს ინფორმაცია საიდუმლო სამსახურებისგან მიიღო.
და ეს, რა თქმა უნდა, ამართლებს მოსახლეობის ბიოლოგიური იარაღისგან დასაცავად დრაკონული ზომების მიღებას.
დაივიწყე. საქმე გრიპშია. ეს გრიპი იყო, ყოველთვის გრიპი იყო, რადგან გრიპი გაქრა.
განსაკუთრებით იმიტომ, რომ კორონავირუსები არასწორ დროს გამოჩნდა.
ეს ნიშნავს, რომ კორონავირუსები სინამდვილეში წლის ოდნავ განსხვავებულ დროს ვრცელდება, ვიდრე გრიპი. და ეს იყო გრიპი.
ასე რომ, ის, რაც ჩვენ აქ ვნახეთ, იყო ჩვეულებრივი გრიპი, რომელსაც შემდეგ უბრალოდ კორონავირუსი დაარქვეს.
უბრალოდ, ძველი გრიპის ეპიდემიების დროს კორონავირუსები არასდროს დაუფიქსირებიათ.
ან რას ნიშნავს "არავინ"? იქნებ ფაუჩიმ გააკეთა, წარმოდგენა არ მაქვს.
და სწორედ ამიტომ იყო – იცით რა, მოდით, გრიპის ვირუსებზე აღარ შევჩერდეთ, ავიღოთ
კორონავირუსები და მთელი ეს ამბავი ასე გავაგრძელოთ.
მაგრამ მთელი ეს თავიდანვე სახელმწიფო გადატრიალება იყო.
აქ ჩატარდა დაგეგმილი სახელმწიფო გადატრიალება "ინფექციური დაავადებებისგან დაცვის შესახებ" კანონის მეშვეობით,
რადგან ეს იყო ერთადერთი გზა ძირითადი კანონის შესასუსტებლად.
ეს იყო ბრწყინვალე ხრიკი, რომელიც აქ მოიფიქრეს. და უნდა ვთქვა, რომ მათ წინ ქუდი ვიხადო!
თქვენ შექმენით შესანიშნავი სიმულატორი.
დიახ, თქვენ ახლახან ახსენეთ სიმულაციის თამაში. თქვენ იმას გულისხმობთ, რომელიც 2019 წელს, მალევე ადრე გაიმართა.
ასე რომ, მთელი სცენარი, რომელიც ერთხელ განხორციელდა, ასევე მოიცავდა მსოფლიო ეკონომიკურ ფორუმს და ა.შ.
ასევე იყო მედია ასპექტი – როგორ გააშუქებდნენ ამას?
მათ ეს შესანიშნავად გააკეთეს კორონას დროს, მათ შორის ცენზურისა და ექსპერტთა შეურაცხყოფის გზით.
მაგრამ ჩვენთვის, რა თქმა უნდა, ეს ასევე შესანიშნავი შაბლონია ყველა მომავალი კრიზისისთვის.
სადაც არ უნდა შევხედოთ, კორონავირუსი ახლა ომად იქცევა, ხოლო სავალდებულო ვაქცინაცია — სავალდებულო სამხედრო სამსახურად.
სადღაც ყოველთვის მსგავსი პროგრამაა.
ანუ, თქვენ იმას ამბობთ, რომ მთელი ეს ამბავი გარკვეულ დღის წესრიგს ემორჩილება.
რა შეიძლება იყოს ამის უკან უფრო დიდი მიზანი?
ვფიქრობ, საშუალო მაყურებლისთვის ამის გაგება რთულია. რატომ უნდა გააკეთოს ვინმემ ასეთი რამ?
რა შეიძლება იყოს ამ მთელი სიგიჟის მიზანი, რომელიც აქ ასე კარგად შეაჯამეთ?
ადამიანების მართვა შეგიძლიათ შიშის მეშვეობით, მიუხედავად იმისა, რის მიღწევას ცდილობთ.
და შემდეგ არის ცნობილი პრინციპი "გაყავი და იბატონე".
ეს ნიშნავს, რომ თქვენ უბრალოდ ანაწილებთ ადამიანებს სხვადასხვა რეგიონებში.
არადა, ახლა ბავშვებს კლიმატის ცვლილებაზე აშინებთ და აფიქრებინებთ, რომ უფროსები ამის გასაგებად ზედმეტად
სულელები არიან და რომ სამყარო, ფაქტობრივად, ჯოჯოხეთურ კოშმარად იქცევა, ან რამე ამდაგვარი.
ხანდაზმულები, ვიტყოდი უდო ლინდენბერგი, რისკის ჯგუფს მიეკუთვნებიან.
ეს ნიშნავს, რომ ისინი დათანხმდებიან. რადგან ეშინიათ და მაღალი რისკის ჯგუფს მიეკუთვნებიან, ფიქრობენ, რომ
ახლა უნდა დაივიწყონ თავიანთი როკერული ცხოვრების წესი და ყველაფერი, რასაც ადრე აკეთებდნენ.
ეს ნიშნავს, რომ თავიდანვე რამდენიმე ბრძოლის ველს ქმნით – ასე რომ, ახლა ომში ვართ – რომლებშიც შეგიძლიათ
გაიშალოთ, რათა ადამიანები შიშის მდგომარეობაში შეინარჩუნოთ.
არ აქვს მნიშვნელობა, როგორ ამყოფებ ხალხს შიშში.
მიუხედავად იმისა, ახლა ხალხს დანით შეიარაღებული ბანდიტების მეშვეობით აშინებთ, რომლებიც თქვენ ჩამოიყვანეთ –
საბოლოოდ, თქვენ მიაღწიეთ იმას, რაც, ცნობილ ბატონ ჰეგელს რომ დავუბრუნდეთ, ჰეგელის დიალექტიკაა.
თქვენ ქმნით პრობლემას, რომლის გადაჭრის გზაც უკვე გაქვთ.
ასე რომ, თქვენ უკვე გაქვთ ამ ყველა პრობლემის გადაწყვეტა.
და ბოლოს, ადამიანები მადლიერნი არიან, რომ, ფაქტობრივად, საკუთარ თავს ეხმარებიან.
ისინი უკვე იმედოვნებდნენ ამას კორონასთან დაკავშირებით. ეს სრულიად ცუდად წავიდა.
ასე რომ, ამ გაგებით, ჩვენ ფაქტობრივად იმდენად წარმატებულები ვიყავით ჩვენი უფასო მედიით, რომ მათი რეალური მიზანი, რომელიც იყო
ის, რომ ხალხი დათანხმებულიყო რეგულარულად აცრების გაკეთებაზე, სახლში დარჩენაზე და გარეთ აღარ
გასვლაზე და არ ვიცი, კიდევ რაზე... მათ ეს უნდოდათ.
ისინი ფიქრობდნენ, რომ ადამიანებს ერთი წლით დააპატიმრებდნენ, როგორც, მაგალითად, ავსტრალიასა და ახალ ზელანდიაში.
და მათ ეგონათ, რომ ამას ყველგან შეძლებდნენ, რადგან სიცოცხლის გადამრჩენელი ვაქცინა ჯერ კიდევ ხელმისაწვდომი არ იყო.
და ბოლოს, ყველა ფეხებს აუკოცავდა, რომ ეს ვაქცინა სწორედ ახლა მოიფიქრა.
რა თქმა უნდა, ვაქცინაცია უნდა გაიმეოროთ კვლავ და კვლავ და კვლავ...
მაგრამ, რა თქმა უნდა, მათ აქვთ B, C, D გეგმები. ასეთ რამეს წინასწარ არ გეგმავენ.
და ისინი ამას დიდი ხნის განმავლობაში აკეთებდნენ, რათა თქვენთვის საერთოდ შესაძლებელი გამხდარიყო
მათი იდეის, ახალი მსოფლიო წესრიგის, განხორციელება.
და, ფაქტობრივად, რასაც ჩვენ ვხედავთ, არის ჭადრაკის პარტია ორ მთავარ მოთამაშეს, როკფელერსა და როტშილდს შორის, რომლებიც საბოლოო
ჯამში ამ საკითხების კულისებს მიღმა მართავენ სიტუაციას, რადგან მთელი მედია სექტორი, ფარმაცევტული სექტორი და მსგავსი
ორგანიზაციები კონტროლდება როკფელერების ოჯახის მიერ, ხოლო ზიანი, რომელიც ამას იწვევს, ანუ საჭიროება, რომ ეს შემდეგ
დაფაროთ სესხებისა და მსგავსი ინსტრუმენტებისა და დაფინანსების მეშვეობით, კონტროლდება როტშილდების კომპანიის მიერ.
ეს ნიშნავს, რომ ყოველთვის შეგიძლიათ ნახოთ, რომელი ორთაგანია ამჟამად ლიდერი.
ბოლო წლებში, ათწლეულების განმავლობაშიც კი, როტშილდები იყვნენ, ახლა კი როკფელერი სურს, რომ
თავმჯდომარეობა ჩაიბაროს ამ შახატში, რომელსაც ისინი აქ თამაშობენ.
ეს აბსურდულად ჟღერს და მის გასაგებად ასევე ძალიან რთულია, თუ ამ საკითხებს უფრო დეტალურად არ შეისწავლით.
მაგრამ სინამდვილეში, "საივენთი 201" განსაკუთრებით საინტერესოა შესასწავლად, რადგან მასში ჩართულები არიან ჯონს ჰოპკინსისა და
როკფელერის უნივერსიტეტები, სადაც მან, ასე ვთქვათ, თავისი პროგრამის განხორციელება დაიწყო და სადაც ასევე დემონიზებული იქნა
მთელი ბუნებრივი მედიცინა, პრაქტიკულად ყველა ადამიანი ვინც დაავადებების სამკურნალოდ ძალიან წარმატებით იყენებდა ბუნებრივ
საშუალებებს, საკვებ დანამატებს ან მსგავსს, ისინი დემონიზებულნი, დევნილნი, დაპატიმრებულნი იყვნენ და ლიცენზიას უკარგავდნენ –
მე 2020 წლამდე ამის შესახებ არაფერი ვიცოდი, მაგრამ შემდეგ, მოულოდნელად, საქმეების მოსაწესრიგებლად მეტი დრო გეძლევა.
დაუჯერებელია, შენ ეს გააკეთე, და შენ, მოტყუების სპეციალისტმა, მოტყუება გამოიყენე, რომ ხალხისთვის თვალებში აფშინე – ვიტყოდი შენ
პროფესიონალი ხარ, როცა საქმე შიშსა და კონტროლის დაკარგვას ეხება. რა იქნებოდა თქვენი რჩევა ახლა, შესაძლოა იმ
მაყურებლებისთვისაც, რომლებიც აქ გვიყურებენ, რა არის ამის წამალი? გაქვთ რაიმე სამედიცინო რჩევა?
დიახ, ასე რომ, რაც შეგიძლიათ ბავშვებთან სცადოთ TikTok-ისა და ყველა ამ ვიდეოს გავლენის შესახებ, არის ის, რომ ხალხი მოაშოროთ
რეალურ ინფორმაციას, რაც იმას ნიშნავს, რომ ადამიანებს ავიწყდებათ, როგორ ჩაატარონ საკუთარი კვლევა, ისინი ეყრდნობიან გარკვეულ
ექსპერტებს, აქაურ ჯანდაცვის ექსპერტს, და ენდობიან მხოლოდ ამ ექსპერტს და არა იმას, და ეს ნიშნავს, რომ თუ თქვენ თავად იღებთ
ცოდნას, თუ თავად ატარებთ კვლევას, მაშინ საკუთარ დასკვნებს იღებთ და სწორედ ეს დასკვნები გათავისუფლებთ შიშისგან. სხვა სიტყვებით რომ
ვთქვათ, რაც უფრო მეტად გესმით, თუ როგორ მუშაობს ეს თამაში, მით ნაკლებად შეიძლება შოკირებული იყოთ, რადგან როდესაც
ხვალ ახალი რამ გამოჩნდება, თქვენნაირი და ჩემნაირი ადამიანები აუცილებლად იფიქრებენ: ო, არა, ესეც ისევ.
ჩვენ ეს უკვე გვქონდა აქ, იქ და იქ. ეს ნიშნავს, რომ სცენარები ჩვენთვის მეორდება, მაგრამ, რა თქმა უნდა, აქ ცოდნის უპირატესობა
გვაქვს და იმედი მაქვს, რომ იმ სამუშაოთი, რომელსაც ორივე ვასრულებთ, ანუ Kla.TV, საზეკების ოჯახი, თქვენ, მე კი, მთავარი
ნაკადისგან თუ სხვაგან მიღებული ყველაფრით, შევძლებთ ცოდნის საერთო ბაზის შექმნას და ისე, რომ ხალხმა ჩვენი ვიდეოებიც უყუროს. თქვენც
იგივეს აკეთებთ. ჩემთან თქვენ ასევე შეგიძლიათ ყველა ვიდეოს უფასოდ ყურება, მიუხედავად იმისა, რომ გამომწერის მოდელები და სხვა მსგავსი
რამ მაქვს. თქვენ შეგიძლიათ წვდომა გქონდეთ ყველა ვიდეოზე, შეგიძლიათ გაავრცელოთ ყველა ვიდეო, შეგიძლიათ
დაარედაქტიროთ ისინი, მე მათზე საავტორო უფლებებს არ ვითხოვ.
ასე რომ, ნებისმიერს შეუძლია ჩემს ვიდეოებთან რაც სურს, ის გააკეთოს. თქვენთანაც მსგავსი სიტუაციაა.
ეს, ფაქტობრივად, ნიშნავს, რომ მინდა, რამდენიმე ახალგაზრდა შემთხვევით წააწყდეს ჩემს ერთ-ერთ გადაცემას, მაგალითად
– რაც იმ მოხუცმა თქვა, საკმაოდ საინტერესოა. მოვუსმინოთ.
თუ ეს ერთია, მაშინ ეს ერთია და ის ყოველთვის ერთია, როგორც ხედავთ ჩატის რეაქციებიდან, სადაც ადამიანები სვამენ
კითხვებს და ამბობენ: სად შემიძლია მისი ყურება, სად ვიპოვო ეს ვიდეო, სად ვიპოვო რამე მსგავსი?
ასე რომ, დააინტერესო ხალხი, აიძულო საკუთარ თავს ეჭვი შეუტანონ, და ეს არის ცნობილი დანინგ-კრუგერის ეფექტი, როდესაც ადამიანები,
რომლებიც სინამდვილეში საკმაოდ ჭკვიანები არიან, საკუთარ თავს არ ენდობიან, ხოლო ისინი, ვინც ყოველთვის წინა
ხაზზე არიან და ამბობენ: "დიახ, მაგრამ ბერგამოს კუბოები", საკუთარ თავს ეჭვქვეშ არ აყენებენ.
ასე რომ, გჭირდებათ ადამიანები, რომლებიც საკუთარ თავს ეჭვობენ, რადგან მხოლოდ მაშინ, როდესაც ადამიანები
საკუთარ თავს დასვამენ კითხვებს, ისინი პროგრესს მიაღწევენ.
მეც ვცდილობ ამას, ვცდილობ, რომ ადამიანებმა ჩემთანაც დასვან კითხვები.
ამაში ეჭვი არ არის, მე ნამდვილად ვუშვებ შეცდომებს, ამაში ეჭვი არ არის.
როდესაც ვხვდები, რომ შეცდომა დავუშვი, ვცდილობ გამოვასწორო და ვამბობ: "შეცდომილი ვიყავი".
მაგრამ სწორედ ეს ხდის მას ასეთ ამაღელვებელს და ეს ასევე ერთ-ერთი ჩემი ყველაზე მნიშვნელოვანი
გამონათქვამია, რომელსაც გამუდმებით ვიმეორებ.
მეცნიერების არსი ისაა, რომ მუდმივად ეჭვქვეშ დააყენო ის, რაც უტყუარ ჭეშმარიტებად მიიჩნევა.
ეს უნდა ვრცელდებოდეს ჟურნალისტიკაზე ისევე, როგორც ცხოვრებაზე.
ასე რომ, ცხოვრების არსი ისაა, რომ მუდმივად ეჭვქვეშ დავაყენოთ ის, რასაც უტყუარ ჭეშმარიტებად მივიჩნევთ.
ასე რომ, რისიც ბავშვობაში მჯეროდა, დღეს ჩემთვის აღარ არის სიმართლე.
ეს უკვე გითხარი, მაგრამ ბაბუამ მითხრა, რომ თუ კურდღლის დაჭერა მინდა, მის კუდზე მარილი უნდა მოვაყარო.
მერე ის გაშეშდებოდა და მე შემეძლო მისი დაჭერა.
ბავშვობაში კი მუდამ ვსდიებდი კურდღლებს მარილის ქილასთან ერთად, რადგან მინდოდა, მათ კუდებზე მარილი მოვყრო.
ერთ მომენტში უნდა დააყენო ეჭვქვეშ ის, რისიც სიმართლედ გჯერა, და გააცნობიერო, რომ არა, ეს არ მუშაობს.
მამაჩემმა მითხრა, რომ Mercedes-ის მანქანებს თანდაყოლილი უპირატესობა აქვთ – და მე დავუჯერე.
ასე რომ, ამ მხრივ, ის ზუსტად იგივეა.
ზრდასრულ ასაკშიც კი, უნდა მიხვიდე იმ დონემდე, როდესაც ეჭვქვეშ აყენებ იმას, რასაც უცვლელად მიიჩნევ, რაც არ უნდა იყოს ეს.
ძალიან კარგი – ბრძნული სიტყვები, დავადასტურებ, მეც ასე ვხედავ!
ეს ნიშნავს, რომ, შეჯამების სახით, ჩვენ ასევე გარკვეულწილად ვენდობით პასუხისმგებლიან მოქალაქეებს, რომლებიც უბრალოდ არ სხედან
და პრობლემის მოგვარებას არ ელოდებიან. ამის ნაცვლად, ჩვენ გვჭირდება პასუხისმგებლიანი მოქალაქეები, რომლებიც
თავად აწარმოებენ კვლევას, რომლებიც კითხულობენ, რომლებიც ეძებენ იმას, რასაც, ასე ვთქვათ, სიმართლე ჰქვია.
მჯერა, რომ ამის მისაღწევად ყველას საკმარისი ინტუიცია გვაქვს.
რაღაცნაირად, ბევრ სხვასაც გამოუვიდა.
ჩემი კითხვა, ან უფრო სწორად, ერთი საინტერესო საკითხი, რომელიც მოკლედ უნდა წამოვჭრა და ყველას შევახსენო: მსოფლიო ეკონომიკურმა
ფორუმმა 2024 წელი მთავარ მიზნად დაასახელა – ურსულა ფონ დერ ლეიენმა თავის გახსნით სიტყვაში თქვა, რომ მთავარი მიზანი არ არის
კლიმატის ცვლილება, არც ომები, არც სხვა რამ, არამედ დეზინფორმაცია!
ეს ნიშნავს, ბოდო, ალბათ, შეგვიძლია ასე შევაჯამოთ: გარკვეულწილად, ეს შიში უკვე დააწვათ პასუხისმგებლებს – ვგულისხმობ მსოფლიო
ეკონომიკურ ფორუმს (WEF), სადაც შენ ადრე სიმულაციური თამაშები ახსენე, რომლებშიც ისინი
აქტიურად იყვნენ ჩართულნი – და გარკვეულწილად, მათაც.
როგორც ჩანს, იმდენად გეშინიათ, რომ დეზინფორმაციას, რომელიც სინამდვილეში უბრალოდ
განსხვავებული აზრია, ყველაზე დიდ პრობლემად მიიჩნევთ, არა?
ეს სიმართლეა, ანგელა მერკელმაც ერთხელ მსგავსი რამ თქვა, რომ საქმეები უკეთ მიდის სხვა ქვეყნებში, სადაც არ არის მუდმივი
პროტესტი კორონავირუსის გამო ან ანტილოკდაუნური დემონსტრაციები.
ასე რომ, რა თქმა უნდა, ამას ამჩნევთ. რა თქმა უნდა, მათ ეშინიათ ამერიკაში ჯო როგანის, ალექს ჯონსის, სხვების,
ან აქაური კენ ჯებსენის მსგავსი ადამიანების, რომელიც, ასე ვთქვათ, ადგილობრივი გმირი იყო.
და ესეც ძალიან მკაფიო მაგალითია იმისა, თუ როგორ ათავისუფლებდნენ ადამიანებს, როგორ უხსნიდნენ მათ არხებს,
როგორ დაემუქრნენ მათ ოჯახებს და ასე შემდეგ და ასე შემდეგ.
ეს ისეთი რაღაცებია, როცა გიწევს თქვა: კარგი, ისე გვეშინიათ, რომ თავს იწუხებენ, სტატიებს თხრიან ან რაღაცას ეძებენ,
შემდეგ კი რაღაცას შიფმანისგან იღებენ და გაზეთში აქვეყნებენ.
მე გაზეთებში კვლავ რეგულარულად ვჩნდები, და შემდეგ დოქტორი შიფმანი, კორონას მოძრაობის ანუ ლატერალური აზროვნების მოძრაობის
ერთ-ერთი წამყვანი ფიგურა, ამბობს ბლა ბლა ბლა – მე არასდროს ვყოფილვარ ამის ნაწილი, მაგრამ მიხარია, რომ
ლატერალური აზროვნებისა და მთელი ამ მოძრაობის სახელწოდების საფუძველი მაიკლ ბალვეგი და მისი სახელია.
ყოველ შემთხვევაში, მე ასე ვიყავი, მაგრამ სხვა მხრივ, ჩვენ ყოველთვის ჩვენსას ვთქვამდით და
ესეც პრობლემაა, რადგან ჩვენ პარტიიზნები ვართ.
ასე რომ, როცა ვფიქრობთ, თუ რა დიდი ხანია ერთმანეთს ვიცნობთ, დიდი ხანი არ არის, ეს მხოლოდ
თქვენი სიმღერის, "Power"-ის, დროიდან მოყოლებულია.
ამან ნამდვილად გული შემიძრა და სწორედ ასე დავუკავშირდით ერთმანეთს და დავინახეთ, რომ ისინი ყველა
მარტოხელა მეომრები არიან, რაც, ცხადია, წარმოუდგენლად რთულია.
თუ ახლა ჯგუფი გაქვთ, ან მხოლოდ ერთი არხი, მის გაბრტყელება საშინლად ცუდია.
მაგრამ ჩვენ უამრავი გვყავს: Legitim CH, Report24, Kla.TV, Klardenken, სხვადასხვა რამ. უამრავი ადამიანია და სულ უფრო მეტი
დამოუკიდებელი რეპორტიორი, პოდკასტერი, ვლოგერი ჩნდება, რაც ამ ხალხისთვის კოშმარია, რადგან
ჩვენ, ფაქტობრივად, მედიის სუვერენიტეტი წამოვართვით.
ელონ მასკსაც მადლობა – მე ისევ არ ვარ მის წინააღმდეგ.
ის, რასაც ის აქ X-თან ერთად აკეთებს, ანაზღაურებადი ოპოზიცია არ არის, რადგან ამით ის ძალაუფლების მქონე პირებს უფრო
მეტ ზიანს აყენებს, ვიდრე მათთვის სარგებლის მოტანა შეუძლია.
და ის, რასაც ამჟამად X-ზე ვაკეთებთ, მაგალითად ჩემი მიმდინარე პროგრამები, ძირითადად X-ზე უყურებენ და ამაში
შესანიშნავი ის არის, რომ ისინი ახალი მომხმარებლები არიან.
ეს ის ხალხია, რომლებიც სინამდვილეში არც კი დაინტერესებულან და ამბობენ, როგორი ადამიანია ის?
დიახ, და მერე უსმენენ, და იქნებ საინტერესო თემაა, და მერე ამას მიჰყვებიან, ან იქნებ უბრალოდ კარგი მუსიკა უკრავს ჩემს გადაცემაში.
უბრალოდ სისტემა მისავე თამაშში უნდა დაამარცხო.
ეს ნიშნავს, რომ თუ სისტემის მთავარი იარაღი პრესაა – და ასეცაა – ეს ნიშნავს, რომ ყველა დროის ყველაზე მნიშვნელოვანი პროპაგანდისტული
ინსტრუმენტი მედია იყო, რომელიც რაღაცას ავრცელებდა, იქნებოდა ეს წარსულში ქალაქის მუში, მესამე რაიხში პროპაგანდის მინისტრი, ან, არ
ვიცი, გერმანიის დემოკრატიულ რესპუბლიკაში "აქტუელე კამერა" თუ სხვა რამ. ეს ნიშნავს, რომ პრესა ყოველთვის ერის გამჩეჩაველი
იყო და თუ ახლა ჩვენ თავად ჩავანაცვლებთ პრესას და აქ უამრავ მეკობრე სადგურს დავაარსებთ, ეს ნამდვილი პრობლემა იქნება.
დიახ, ასეა, მსოფლიოს ყველა კუთხიდან უკვე ჩანს, სხვადასხვა ქვეყნიდან.
თქვენ თავად ახლახან ახსენეთ – ახლა მაყურებლისთვის კიდევ ერთხელ – ამ მთელი ამბის შემდეგ გერმანია დატოვეთ, ასეა?
დიახ, მაგრამ ამის უკან ისტორია ისაა, რომ შვებულებაში ვიყავით და ჩავრჩით.
ასე რომ, გერმანიის დატოვება არ გვინდოდა.
პრაქტიკის ადგილას სახლი უკვე მეორედ გვაჩხრეკეს და ეს სწორედ ბადენ-ვიურტემბერგის კარნავალის
დღესასწაულების დროს მოხდა – იქ ასეთი ტრადიციაა – და მაშინ ვთქვით, მოდი, ახლავე უნდა წავიდეთ აქედან.
რადგან ყოველ ჯერზე, როცა მანქანა ისევ ჩერდებოდა, ფიქრობდი, აი, ისევ მოდიან, და მერე ჩვენს ოჯახთან ერთად
ზანზიბარში გავფრინდით, სულ რაღაც ერთ კვირაზე, სინამდვილეში.
და ერთი კვირის შემდეგ, უკან დაბრუნება გვინდოდა, და მაშინ სკოლიდან მივიღეთ შეტყობინება,
რომ დაბრუნებისას სწავლა სახლში გაგრძელდებოდა.
ასე რომ, ვთქვი, სახლში სწავლას აღარ ვუბრუნდები.
პრაქტიკულ მეცადინეობას ვერ გავატარებ. სახლში სწავლას აღარ დავუბრუნდები.
და შემდეგ ერთმა კვირამ ცხრა კვირა გაიწელა და ერთ მომენტში უკან დაბრუნება მოგვინდა.
და შემდეგ ვთქვით, მოდით, კიდევ ერთხელ გადავხედოთ კონტინენტურ ნაწილს, არუშას მიმდებარე ტერიტორიას.
და მერე მივხვდით, რომ კლიმატი ბევრად უკეთესია.
შემდეგ ჩვენ რეალურად განვიხილეთ საერთაშორისო სკოლები მეგობრისთვის, რომელიც იქ ჩასვლას განიხილავდა.
და იყო საერთაშორისო სკოლა, სადაც ჩემმა ქალიშვილმა სავარჯიშო კვირა გაატარა, რადგან თავად ისურვა.
ამ კვირის შემდეგ ჩვენმა ქალიშვილმა გვითხრა: "გერმანიაში რაც არ უნდა მოხდეს, ყველაფერი რომც
ჩადგეს კალაპოტში, მინდა, სწავლა აქ დავამთავრო".
რა საყვარელია. ო, ეს შესანიშნავია.
დიახ, ეს მერე გავიგე. თავიდან ნამდვილად მეგონა, რომ სკოლით აღფრთოვანებული იყო.
არა, ისე იყო ტრავმირებული ამ სკოლით, სინსჰაიმის ვილჰელმის გიმნაზიით, რომ ფაქტობრივად მუდამ ცალკე იყო.
ყოველ დილით გვერდზე იყვანდნენ და ეუბნებოდნენ, რომ მისი მშობლები ნამდვილი ექიმები არ იყვნენ და მსგავსი რაღაცები.
ასე რომ, ის ფსიქოლოგიური ტერორის ქვეშ იმყოფებოდა და, სინამდვილეში, ეს იყო შიში, რომ მას
მოუწევდა იმ კლასში, იმ მასწავლებლებთან დაბრუნება.
მაშინ ეს არ გვესმოდა, მაგრამ ვიფიქრეთ, კარგი, ახლა რა ვქნათ? ჩვენ აქ გვყავს ტრავმირებული ბავშვი.
გერმანიაში ვითარება მარწუხების, ნიღბების, სოციალური დისტანციის და ამ სისულელეების გამო სულ უფრო
უარესდებოდა, და ბოლოს ვთქვით, კარგი, უბრალოდ აქ დავრჩებით.
ჩვენ იქ კვლავ ვიყავით 2021 წლის ივნისში რამდენიმე კვირით.
და შემდეგ საბატიკური შვებულება გვინდოდა, ამიტომ განათლების სამსახურს ვთხოვეთ, ბავშვები ერთი წლით სკოლიდან
გაგვეყვანა, რომ დაბრუნებულიყავით, მაგრამ არ დაგვთანხმდნენ.
გვითხრეს, რომ ბავშვები სკოლაში უნდა წასულიყვნენ, ამიტომ სკოლის უფლებების შესახებ ადვოკატს ვკითხეთ.
და თქვა, რომ თქვენ მხოლოდ ერთი ვარიანტი დაგრჩათ, და ეს ვარიანტია ბავშვების სკოლიდან გამოყვანა, ანუ გერმანიაში მათი
რეგისტრაციიდან მოხსნა, რადგან ამ შემთხვევაში ბავშვები გერმანიაში სავალდებულო სწავლის ქვეშ აღარ იქნებიან.
ბავშვები სკოლაში იყვნენ, ისინი ტანზანიაში იყვნენ.
მაგრამ, როგორც ვთქვი, გერმანელი სკოლის ხელმძღვანელობა გვაიძულებდა, ბავშვები იქ, სკოლაში დაგვებრუნებინა, ჯარიმებსაც კი
გვიწერდნენ და ამდენი სისულელე მოაწყვეს, და აი, ასე მოხდა.
გულითად მადლობას გიხდით თქვენი ცხოვრების შესახებ ამ ღია და გულწრფელი ინფორმაციისთვის, იმ ყველაფრისთვის, რაც კორონამდე მოხდა,
როგორ განვითარდა ის მედიის, ასევე მთავრობის საპასუხო ქმედებების მეშვეობით, და ასევე, თუ
როგორ განვითარდა მთლიანად ეს სიტუაცია თქვენთვის.
ვფიქრობ, მნიშვნელოვანია, მაყურებელმა გარკვეულწილად გაიგოს, რა ხდება აქ, გერმანიაში, სადაც პოლიტიკოსები მუდმივად ყვირიან, რომ
მეტი კვალიფიციური მუშები გვესაჭიროება და ყველაფერს აკეთებენ ქვეყანაში ხალხის მოსაზიდად, რაც აქაურ ნამდვილ
კვალიფიციურ მუშებს, ასე ვთქვათ, სიგიჟის ზღვრამდე მიჰყავს.
როდესაც ბავშვები სკოლაში რთულ მდგომარეობაში არიან, შენობის ჩხრეკა ისაა, რაც არ გსურთ, რომ მოხდეს; ეს ტრავმულია.
ძვირფასო მაყურებლებო, უბრალოდ შეგახსენებთ ყველას: როგორც ახლახან ექიმ ბოდო შიფმანისგან მოვისმინეთ, შესაძლებელია,
რომ პასუხისმგებლებს ახლა გარკვეული შიში იგრძნონ, რადგან ყველაფერი მათ კონტროლს აღარ ექვემდებარება.
ვფიქრობ, ბოდო, უნდა მოვუწოდოთ ხალხს, რომ იყვნენ პასუხისმგებლიანები, თავად დაიწყონ კვლევა, ღრმად
დააყენონ კითხვები და შეეცადონ, რაც შეიძლება მეტი ადამიანი დააინტერესონ ამით. შეგვიძლია ამაზე შევთანხმდეთ?
დიახ, ამაზე შეგვიძლია შევთანხმდეთ და შეგვიძლია ერთი ნაბიჯით წინ წავიდეთ, რაც ნებისმიერ მსურველს, ვინც ჯერ
კიდევ არ არის დარწმუნებული, პროცესის დაწყებას გაუადვილებს.
ხელახლა უნდა გადავხედოთ იმ წესების სასარგებლო მხარეს, რომლებიც 2020 წელს დაგვიწესდა.
საუკეთესო მაგალითი არის, როდესაც პაბში შედიხარ, ნიღაბი უნდა გეკეთოს, მაგრამ თუ ათი ადამიანის მაგიდასთან დაჯდები და
მათ პირდაპირ გადაუჯდები, შეგიძლია მათთან მშვიდად ისადილო.
თუ შემდეგ თავად ადგებით და საპირფარეშოში შესვლა დაგჭირდებათ, უნდა ატაროთ ნიღაბი.
ან ღამის კომენდანტის საათი, მაგრამ 35 მილიონ ადამიანთან ერთად ყოველდღიურად საზოგადოებრივი
ტრანსპორტით სამსახურში მგზავრობა პრობლემას არ წარმოადგენს.
ეს უბრალოდ ისეთებია, რაც უკიდურესად საინტერესოა.
და ღამით ალკოჰოლის აკრძალვა – არ ვამბობ, რომ ყოველ საღამოს სმა შესანიშნავი რამაა, მაგრამ ეს სრულიად უაზროა.
ასე რომ, ცხადია, თუ ღამით სვამ ალკოჰოლს, ვირუსი ძლიერდება. ღამით, როცა ახლოს არავინ არის.
ასე რომ, ყველა ეს სრულიად აბსურდული წესი, როცა ყოველთვის გქონდა შეგრძნება, რომ ვიღაც თავს იწუნებდა და ამბობდა: "კარგი,
ახლა ვუთხრათ, თავზე ვედრო ჩაიცვან და ვნახოთ, გააკეთებენ თუ არა".
ეს არის საწყისი წერტილი იმის გასააზრებლად, თუ რატომ დააწესებდა ვინმე ასეთ სრულიად აბსურდულ წესებს, და შემდეგ, როდესაც ხედავ
ქრისტიან დროస్టენის ძველ ვიდეოებს, სადაც ის ამბობს რაღაც ამდაგვარს: "უნდა მეკეთოს ნიღაბი?" არა, ნიღაბი არაფერს შველის.
ასე რომ, შეგვიძლია მონაცემებზე ისევ ცალკე ვისაუბროთ, მაგრამ მან იმ დროს თქვა, რომ მონაცემები ძალიან ცუდი იყო.
ეს უბრალოდ რამეებია, რომლებიც დაგეხმარებათ დასაწყისში.
ალბათ, დროა, კვლავ მოუსმინოთ თქვენს შინაგან ბავშვს. სხვა სიტყვებით რომ ვთქვათ, უბრალოდ იყავით ცნობისმოყვარე და იკითხეთ: რატომ?
რატომ არის ვირუსი აქტიური მხოლოდ დღის გარკვეულ მონაკვეთებში? რატომ იცის ვირუსმა, რა არის 1.5 მეტრი?
რატომ არ არის ვირუსი გადამდები მჯდომარე მდგომარეობაში?
ეს დემონსტრაციების დროს ვნახეთ. ეს უნდა გააცნობიერო.
ჩვენ ავტობუსით ტურში ვიყავით, მთელ გერმანიას გავდიოდით და ასეთი რამ იყო, რომ მიწაზე
მჯდომ დემონსტრანტებს ნიღბების ტარება არ უწევდათ.
და ისინი, ვინც აღიარეს... ასეთ რამეში ეჭვი უნდა შეიტანო.
უბრალოდ, უნდა იკითხო. საქმე ისაა, რომ ნამდვილად უნდა ჰკითხო, თუ საერთოდ არანაირი მონაცემი არ გაქვს, ან ასევე, რატომ არ
გესმოდა გამუდმებით სასწრაფო დახმარების მანქანების სიგნალი?
რატომ არ იწვა ქუჩაში არანაირი გვამი?
არ არის ასე, როგორც ავსტრიის კანცლერმა კურცმა თქვა, რომ ადრე თუ გვიან ყველას ეყოლება ვიღაც,
ვინც კორონავირუსით ან კორონავირუსისგან გარდაიცვალა.
ეს არ მომხდარა. ახლა უკან მიხედვა შეგიძლია.
და როდესაც უკან მოიხედავ და დაინახავ მთელ იმ მონაცემებსა და ახალ კვლევებს, რომლებიც ყოველდღიურად
გამოდის, უნდა თქვა, რომ ეს ყველაფერი თაღლითობა იყო.
და რატომ გვიტყოდნენ ტყუილს? სწორედ ამან გამაღიზიანა ყველაზე მეტად.
არ მიყვარს, როცა მატყუებენ. გიყვართ, როცა გატყუებენ?
ეს ერთ-ერთი იმ რამეთაგანია, რაც ყველაზე მეტად მძულს.
ასე რომ, აშკარაა, რომ ვიღაცამ ამიყალბა, შემდეგ კი მუდმივად ხედავდით პოლიტიკოსების ერთად მდგომ სურათებს G7-ის სამიტზე.
იღებენ ფოტოს, ყველას ნიღაბი უკეთია, შემდეგ კი მაშინვე იხსნიან ნიღბებს და ერთმანეთთან სოციალური დისტანციის დაუცველად საუბრობენ.
და ჩვენ ამგვარი რამეები უამრავი გვინახავს.
და შემდეგ ხედავ, რომ თავად პოლიტიკოსები მას არ იცავენ.
მაგრამ მაშინ რატომ უნდა დაემორჩილონ მას მოქალაქეები და ჯარიმებიც კი გადაიხადონ?
და ეს ყველაფერი შესაძლებელი გახდა მხოლოდ პრესის მიერ განხორციელებული უდიდესი ზეწოლისა და მისი თავდასხმების
წყალობით იმ ადამიანებზე, რომლებიც ამ ყველაფერს ამხელდნენ, რადგან ეს, ბუნებრივია, საშიში იყო ამ ნარატივისთვის, ამ ისტორიისთვის.
ჩემი პირველი ვიდეოებით მილიონობით ადამიანამდე მივაღწიე, მაგრამ ეს მალევე შეზღუდეს.
დღეს კი მეცნიერები ამბობენ, რომ ჩვენი შეკავების გარეშე, ბევრი სიცოცხლე გადარჩებოდა.
დიახ, ზუსტად. დღეს სრულიად განსხვავებულ ტაქტიკას იყენებენ.
ვიტყოდი, რომ შენიღბული აკრძალვების (შადოუბენინგის) გამო, ჩვენ ამჟამად ყველა მიმართულებით
ვაწყდებით ცენზურას, რომელიც უბრალოდ ხორციელდება.
ეს იმის ნიშანია, რომ ჩვენი მხრიდან რაღაც, როგორც ჩანს, მუშაობს.
და თქვენც, ბოდო, თავიდანვე ფასდაუდებელი წვლილი შეიტანეთ ამ კრიზისის მოგვარებაში.
როგორც ექიმმა, როგორც ექიმმა, როგორც ადამიანმა, ვისაც ბევრი რამის დაკარგვა შეეძლო, თქვენ იქ წახვედით — ასე
ვხედავ მე — და ნამდვილად ყველაფერი სასწორზე დადეთ. და ჩვენ მეტი ასეთი ექიმი გვჭირდება, არა?
ძალიან გმადლობთ, მაგრამ ეს არ ვიცოდი. კიდევ ერთხელ, ეს ჩემთვის მართლაც მნიშვნელოვანია.
ჩემთვის სრულიად გაუგებარია, რომ ექიმს, თუ საკუთარ აზრს გამოთქვამ, თუნდაც ის არასწორი იყოს, ქვეყანაში
თავის საარსებო წყაროს დაკარგვის რისკის ქვეშ დგახარ.
ვერასდროს წარმოვიდგენდი, რომ ვინმეს პრაქტიკის უფლებას შეუწყვეტდნენ ან რაიმე მსგავსი რამ მოუხდებოდა არასწორი აზრის გამო.
განსაკუთრებით, თუ ცნობილი ექიმი ხართ და ყოველ ხუთ წუთში სამედიცინო შეცდომის გამო სარჩელების მიღება არ გიწევთ.
მაგრამ შენ ამ გზას დაადგი და გზად ნებისმიერ მომენტში უნდა გაგეცნობიერებინა, რომ საქმეები გართულდებოდა.
მოიცა, უკან დავიხევ – უკან მივიღებ ყველაფერს, რაც ვთქვი. შენ არ დაგიხვევია.
შენ პირდაპირ წახვედი და ახლაც კი, საზღვარგარეთიდან, დიდი მოცულობით, განმარტავ.
თქვენ ეხმარებით ადამიანებს, მიაღწიონ ამ სიმწიფეს და მოუსმინონ თავიანთ შინაგან ბავშვს.
ძალიან მომეწონა სურათი, რომელიც ადრე გამოიყენე.
და გვსურს, გულითადი მადლობა გადაგიხადოთ ამ ინტერვიუსთვის და იმ დროისთვის, რომელიც ჩვენთვის დაუთმეთ.
ჩვენ გიგზავნით დიდ ძალასა და ყველაფერს, რაც აფრიკაში გჭირდებათ. და ჩვენ დავამყარებთ კავშირს.
ამ კონტექსტში ასევე მინდა მადლობა გადავუხადო ჩემს მეუღლესა და ოჯახს, რადგან "კორონა 12" ვიდეოს შემდეგ შევჩერდებოდი.
და მან თქვა, არ გაჩერდე, განაგრძე. და, სხვათა შორის, დანიელ განზერის შემთხვევაშიც თითქმის იგივე იყო.
მანქანასთან დაკავშირებით, მისი ცოლიც ეუბნებოდა: "არა, შენ ამას მაინც დაიცავ, თუნდაც კისერი მოგვიტეხოს".
და ამ მხრივ, ზოგჯერ კაცის უკან მართლაც დგას ძლიერი ქალი.
მეც იგივეს შემიძლია ვთქვა ჩემს თავზე, დიახ. დიდი მადლობა, ძვირფასო ბოდო. პატივისცემით.
მადლობა, მატიაას. მადლობა, Kla.TV. მადლობა, საშეკების ოჯახს.