.
Po, sot kemi Dr Bodo Schiffmann live me ne në Kla.TV.
Mirë se erdhe, i dashur Bodo. Shpresoj që nuk të shqetëson nëse të drejtohem në mënyrë joformale. Është fantastike që je këtu.
Po, faleminderit shumë për ftesën, i dashur Mathias. Dhe jam i kënaqur që jam përsëri në Kla.TV.
Bodo, para pandemisë së koronavirusit, ju drejtonit një praktikë private të respektuar për vesh, hundë dhe fyt, si dhe një
klinikë për marramendje në Sinsheim. A po shkonte mirë praktika?
Mendoj se mund ta thuash kështu. Ne ishim një nga pak praktikat që specializoheshin në çrregullimet e vertigës, dhe
ndoqëm një qasje ndërdisiplinore, jo vetëm otorinolaringjike.
Ne gjithashtu trajtuam sëmundjet neurologjike të brendshme.
Për shembull, ne vetë kemi vlerësuar imazhet e MRI-së duke përdorur sistemin tonë të vlerësimit.
Ne kishim një protokoll ekzaminimi që shkonte shumë përtej nivelit universitar, gjë që na lejonte të skanonim
pacientët pothuajse plotësisht pa pjesëmarrjen e tyre.
Prandaj bëmë çdo përpjekje për të marrë gjetje objektive.
Është e rëndësishme të theksohet se pacientët që më vizituan ishin pacientë që kishin qenë pothuajse kudo në botë dhe kishin
parë tashmë ekspertë të njohur, disa prej të cilëve kishin vuajtur nga vertigo për dekada, dhe të cilëve
gjithmonë u ishte thënë në fund se po e imagjinonin, se nuk kishte asgjë të gabuar me ta, e kështu me radhë.
Në fakt, megjithatë, nëse diagnostika objektive do të ishte prioritet, shkakun mund
ta gjenim në shumicën dërrmuese të rasteve.
Ne kishim kontrolle të brendshme të cilësisë. Kjo do të thotë që i shkruam përsëri pacientëve tanë.
Dhe siç thashë, të gjithë konsideroheshin raste të pashërueshme. Ne kishim norma suksesi shumë mbi 70 për qind.
Dhe kishim një audiencë ndërkombëtare. Kjo do të thotë që pacientët tanë erdhën me
avion. Duket pak e tepruar, por është e vërtetë.
Ata erdhën nga e gjithë bota, qoftë nga Japonia, Kina apo Amerika.
Kemi pasur njerëz që erdhën me avion nga Uashington D.C. për të na parë për shkak të tinitusit, dhe u kthyen menjëherë në shtëpi.
Na vizituan astronautë dhe kosmonautë. Na vizituan atletë profesionistë nga të gjitha fushat.
Sigurisht, edhe politikanët, madje edhe politikanët nga të ashtuquajturat shtete
delinkuente, të cilët atje mbanin pozita të larta.
Kjo do të thotë që ne i trajtuam njerëzit pavarësisht nga ajo që kishin bërë dhe u
përpoqëm të zbulonim se çfarë nuk shkonte me ta.
Dhe në një nivel që ishte ndjeshëm më i lartë se ai i spitalëve universitarë.
Kjo ishte një nga arsyet pse unë rregullisht mbaja ligjërata për Shoqatën Gjermane të Otorinolarengologjisë, për
shembull, ose më kërkohej të mbaja një ligjëratë në Universitetin e Heidelbergut apo në ngjarje të ngjashme.
Kjo në asnjë mënyrë nuk është norma për një specialist të veshit, hundës dhe fytit në praktikë private. Është përjashtimi.
Dhe me të vërtetë, simptomat ekzotike ishin simptomat normale për ne.
Prandaj ne shumë rrallë pamë pacientë me një çrregullim të zakonshëm të marramendjes, siç është vertigo pozicionale.
Kjo kërkonte një gjendje si schwannoma vestibulare ose neuroma akustike, dmth një tumor i nervit të dëgjimit – që një mjek i
veshit, hundës dhe fytit zakonisht e sheh një herë në pesë vjet nëse ka shumë pacientë
neurologjikë – dhe ne kishim disa raste të tilla çdo javë.
Dhe kjo është vetëm shkalla e saj, me të vërtetë duhet ta imagjinosh.
Ne i kemi kushtuar shumë kohë pacientëve tanë.
Kjo do të thotë që një pacient që erdhi të na shihte në mëngjes u largua me një dosje të plotë që përmbante të
gjitha gjetjet e tij, një rekomandim trajtimi e kështu me radhë, dhe pastaj u largua krejtësisht.
Dhe gjithashtu mund të përgëzojmë veten dhe të themi se kemi pasur një shkallë shumë të lartë suksesi, e
cila është rritur vit pas viti – natyrisht, rutinë – dhe kemi mundur të ndihmojmë shumë njerëz.
Ishte shumë argëtuese. Ishte gjithashtu shumë kënaqëse për ne.
Si mjeke, gruaja ime gjithashtu mund të ndihmonte njerëzit nga perspektiva e terapisë së traumës, sepse vertigo është
një humbje kontrolli, dhe humbja e kontrollit është forma më e rëndë e traumës që një person mund të përjetojë.
Në fakt, kjo është gjithashtu fillimi i depresionit ose diçka të ngjashme. Sepse kur nuk e di më se cili drejtim është
lart e cili poshtë, ose ndihesh vazhdimisht i pasigurt, shumë shpejt bie në një gjendje ankthi që pastaj mbetet me ty.
Por frika nuk është shkaku; shkaku në të vërtetë janë arsyet organike. Dhe duhet të zbulosh shkakun e vërtetë.
Ishte shumë argëtuese. Ne ishim shumë të vlerësuar, përmendeshim vazhdimisht në Leading Medicine Guide ose përfshiheshim në listën
e mjekëve më të mirë nga një gazetë, dhe në Who's Who in Germany unë konsiderohesha një nga dhjetë
mjekët më të rëndësishëm të otorinolaringologjisë.
Kjo nuk është thjesht mburrje sepse tani gjithçka ka përfunduar, por thjesht një deklaratë për të theksuar se dikush që nuk
është fillestar në fushën e tij, por një profesionist i vërtetë, foli këtu në fillim të pandemisë së koronavirusit.
Pikërisht. Mendoj se me siguri mund ta themi këtë.
Por kjo gjithashtu do të thotë, nëse e kuptoj saktë, se edhe ti konsideroheshe si njëfarë autoriteti në fushën tënde.
Kur njerëz nga e gjithë bota erdhën për të të parë, a raportonin mediat për ty në atë kohë? A pati ndonjë intervistë?
Ju sapo përmendët revistën mjekësore. Por kjo do të thotë që nuk ka pasur asnjë raport negativ për ju.
Në thelb ata të lejojnë të shprehesh ose të raportojnë për ty, apo jo?
Po, pra, si televizion, ku keni pasur disa raporte ku erdhën në praktikën tuaj dhe bënë regjistrime, ose intervista me revista.
Ne paraqiteshim rregullisht në revista. Dhe në fund, madje u bëra ekspert i vertigës për revistën Apotheken-Umschau,
që është nderimi më i lartë që mund të marrësh.
Apotheken-Umschau është mediumi i shtypit me qarkullimin më të lartë, dukshëm më të lartë se çdo tjetër në treg.
Dhe si mjek në praktikë, në thelb kisha injoruar të gjithë profesorët dhe përfundova duke
u bërë ekspert i revistës Apotheken-Umschau.
Dhe isha në fund të forcave të mia, kështu që artikujt që shkruaja për gazetat u botuan gjithashtu nga dpa,
Reuters, AP e kështu me radhë, sepse në të vërtetë kisha fituar një emër ndërkombëtar, përfshirë edhe në media.
Dhe pikërisht kjo ishte shumë e çuditshme në fillim të pandemisë, sepse për ta bërë këtë të
funksionojë, gjithashtu duhet të punësoni profesionistë.
Pra, kisha një agjenci reklame, një agjenci shtypi me të cilën punoja, që punonte për mua, të cilën e
paguaja dhe që gjithashtu siguronte vendosjen time.
Dhe pastaj, në fillim, u përpoqa të shkoja në emisionet e bisedave.
Agjencia ime e shtypit tha: "Ah, më mirë mos e bëj, përndryshe do të përfundosh duke u ulur në emisionet e bisedave."
Sepse i thashë: "Dëgjo, thuaju që është një mjek otorinolaringolog i njohur dhe që ka një mendim tjetër."
Dhe pastaj ekziston një listë shpërndarjeje, një listë shpërndarjeje për shtyp, e cila
ekziston gjithashtu për emisionet e bisedave.
Dhe pastaj paguan pak para dhe pastaj e gjithë gjëja shpërndahet.
Dhe pastaj ata e dinë që këtu ka dikë që dëshiron të shprehë mendimin e tij.
Dhe normalisht do të kisha mundur të mbyllja praktikën time për katër javë, pasi edhe agjencia e lajmeve kishte rënë dakord, dhe
të kaloja nga një emision bisedash në tjetrin si Karl Lauterbach.
Por nuk erdhi. Asnjë histori. E njëjta gjë ndodhi pasi kishte funksionuar për një kohë.
Fillova të bëj video më 14 mars 2020 dhe isha një nga të parët që e bëra këtë.
Kisha një prezencë shumë të madhe në YouTube derisa u censurova.
Dhe pastaj disa njerëz shkruan, për shembull te Lanz, duke thënë: "Ja ku është një mjek i veshëve,
hundës dhe fytit, ju lutem ftoni atë në emision."
Dhe mora letrat me email. Ato gjithmonë u refuzuan.
U tha se zoti Lanz i fton vetë mysafirët e tij dhe se nuk është planifikuar.
Dhe gjithashtu – mora një sinjal nga RBB – shumë herët, në mars 2020, një marrëveshje moszbulimi që përcaktonte
se nuk do të kishte raportim relativizues për Koronën.
Kjo ishte urdhri i menaxhimit të RBB-së për gazetarët, dhe ata duhej t'i bindeshin, përndryshe do të mbeteshin pa punë.
Po. Tani, për të përmbledhur shkurtimisht për shikuesit, do të thoja se deri në Corona, ti ishe
thjesht njeriu në fushën tënde, kaq është e sigurt.
Ne të gjithë ankohemi për mungesën e punëtorëve të kualifikuar në Gjermani, por ne kishim ekspertin në fushën e
tij këtu, për të thënë kështu, që madje njerëz nga e gjithë bota vinin këtu për të marrë ndihmë.
Le të themi vetëm kaq. Çfarë ndodhi?
Mendoj se do të ishte shumë e rëndësishme ta kuptonim tani. Në çfarë momenti u përmbys e gjithë gjëja?
Ishte i destinuar të dështonte që nga fillimi, sepse që në fillim qëllimi im ishte në të
vërtetë t'i çliroja njerëzit nga frika e tyre.
Pra, si ekspert i ftohjeve, kam një numër nga OAS... .
Çfarë ishte ajo, më falni, në fillim të Koronës, a nënkuptoni tani?
Po, 14 mars 2020. Siç thashë, videoja e parë.
Dhe videoja e parë titullohej "Mos u panikoni," dhe unë u përpoqa t'u them njerëzve se kjo është një sëmundje e
ngjashme me ftohjen, e krahasueshme me gripin, për shembull.
Dhe pashë shifrat, sa njerëz vdesin zakonisht në Wuhan, sa kanë vdekur në Bergamo e bla, bla, bla.
Pra, pasi shqyrtova të gjitha burimet përkatëse, arrita në përfundimin se, në fund të videos time të
parë, thashë: "Mendoj se të gjithë do të vdesim."
Por jo për shkak të koronavirusit, mendoj se kjo është shumë e pamundur.
Dhe në fakt ky ishte konsensusi i përgjithshëm, sepse përveç që jam mjek otorinolaringolog, jam edhe mjek i urgjencës, punonjës
i shërbimit të ambulancës dhe paramedik i atij shërbimi.
Kjo është ajo që më bëri të merrem me mjekësinë në radhë të parë. Dhe ka një rregull të
artë, dhe ai është thjesht "Mos u panikoni".
Kur mbërrini në një incident me shumë viktima, nuk mund të thoni: "Ndihmë, të gjithë do të vdisni."
Edhe nëse e di që nuk mund t'i përballosh të gjitha, duhet t'u japësh personave që ke nën
përgjegjësi në rrugë ndjesinë se ke situatën nën kontroll.
Dhe nuk mund të kuptoja që qeveria, shtypi dhe të tjerët... Unë i kujtova shtypit përgjegjësinë e tyre shumë herët, përfshirë
edhe në videot e mia, sepse ata kishin vënë re videot e mia.
Dhe pastaj thashë, miq, keni një përgjegjësi.
Dhe nëse i bën njerëzit të panikojnë, në mënyrë që të besojnë se duhet t'i vendosin në ventilator për pothuajse
çdo dhimbje fyti, atëherë me të vërtetë nuk do të ketë mjaftueshëm shtretër në kujdesin intensiv.
Pra, edhe sikur të kisha gabuar në vlerësimin tim, doja të sigurohesha që njerëzit të qetësoheshin dhe të
mos bënin mal nga hi, në mënyrë që spitalet të mos mbingarkoheshin dhe njerëzit të mos panikoheshin.
E konfirmojnë njerëzit herë pas here.
Njerëzit ishin të tmerruar nga këto imazhe, të cilat shfaqeshin në televizion në një cikël të pafund.
Dhe në të vërtetë ky ishte qëllimi im. Dhe u bojkotua menjëherë, u sabotua.
Edhe njerëzit në gazetat lokale, me të cilët gjithmonë kisha pasur një marrëdhënie të mirë.
Do të thotë, unë isha ylli lokal në Sinsheim. Më ftonin kudo, qoftë në ndeshje futbolli apo në çdo ngjarje tjetër, apo çfarëdo.
Ishte... ti ishe një VIP. Pastaj erdhi kryebashkiaku dhe bëri një foto kur ti mora një çmim tjetër apo diçka e tillë
– mund ta gjesh në faqen time të internetit besserleben.tv.
Pra, u argëtova pak dhe e përfshiva kryetarin e bashkisë në foto, thjesht për të treguar se si dukej dikur.
Dhe nga një ditë në tjetrën, papritmas të shkarkojnë.
Pra, të gjithë ata që të konsideronin ekspertin kryesor papritmas besojnë më shumë televizionin sesa mjekun, të
cilit i besuan jetët e tyre, sepse edhe unë isha kirurg.
Kur i nënshtroheni një operacioni të kryer nga dikush, i besoni atij jetën tuaj apo edhe atë të
fëmijëve tuaj. Dhe kjo ishte shumë e çuditshme.
Po, besoj se po. Dhe kur tani e shikon atë kohë, do të thoja se kishe një kauzë të mirë.
Ju donit të paralajmëronit njerëzit, si mjek, siç duhet, donit t'i informonit ata.
Tani, kur e shikon pas, a mendon se përhapja e frikës ishte e qëllimshme, apo e gjithë kjo ishte më
shumë një rastësi, dezinformim nga disa ekspertë?
Në fakt nuk ishte menduar në fillim, dhe pastaj erdhi një moment kur kjo papritmas ndryshoi.
Mund ta shihje me Anthony Fauci në Amerikë dhe në Gjermani me Christian Drosten dhe Lothar Wieler, të cilët fillimisht e
minimizuan situatën dhe thanë se nuk ishte aq e keqe, se ishte vetëm një ftohje, se
koronaviruset kishin qenë prej kohësh, bla, bla, bla.
Dhe pastaj, nga një ditë në tjetrën, duhej të ishte dhënë ndonjë urdhër ekipi, sepse
panorama u ndryshua plotësisht kudo, në mbarë botën.
E gjithë kjo ishte shumë e çuditshme sepse në të vërtetë asgjë nuk kishte ndryshuar në situatë. Përkundrazi, kishim të dhëna
gjithnjë e më të mira, për shembull nga profesori Ioannidis, i cili është një epidemiolog i famshëm në mbarë botën, apo më saktë
epidemiologu par excellence, i cili gjithashtu tha: "Kini kujdes, njerëz, kjo është një
sëmundje që mund të krahasohet me gripin."
Zoti i mirë, ose kushdo qoftë, gjithashtu na siguroi koloni të plota, të pavarura që mund të studioheshin.
Qoftë Heinsberg, qoftë Diamond Princess, qoftë dy anije luftarake mbajtëse aeroplanësh, qoftë një burg.
Pra, kishim disa vende ku mund të shihje saktësisht sa e lartë ishte shkalla e vdekshmërisë, sa e rrezikshme ishte.
Dhe e dinim që nga fillimi se të dhënat nuk ishin kërcënuese.
Dhe me të vërtetë, duhet të thuhet se e gjithë gjëja ishte e qëllimshme, sepse vazhdoi.
Imazhe të rreme gjithashtu u përdorën me qëllim, siç edhe FAZ-i pranoi së fundmi.
Të gjithë e mbajnë mend kamionët që mblodhën arkëvdekjet në Bergamo.
Një skenim i plotë u shfaq për herë të parë këtë vit në FAZ, Frankfurter Allgemeine Zeitung, e cila më pas
gjithashtu tha: po, por kishte pikërisht një arkivol në secilin prej këtyre dhjetë kamionëve. Një?
Po, dhe ai sapo u mor larg, thjesht sepse nuk kishin asnjë krematorium.
Shteti kishte përcaktuar që këto trupa të mos autopsioheshin.
Kjo ishte një tjetër gjë ku i thosha vetes: "Prit një minutë, një nga arritjet më të mëdha të mjekësisë ishte
që na lejohej të ekzaminonim njerëz të vdekur." Dhe kështu ishte për një kohë të gjatë.
Unë them, në kohën e Leonardos da Vinci, ata merrnin trupat nga varrezat për të kryer autopsitë
mbi ta. Ne arritëm të kryejmë autopsitë mbi njerëz.
Dhe pastaj pati madje edhe dikë që kryente autopsi mbi njerëz, konkretisht profesor Püschel në Hamburg, gjithashtu një
nga drejtuesit e pak patologëve mjeko-ligjorë që ekzistojnë.
Dhe ai tha se ata njerëz që vdiqën, gjithsesi do të vdisnin.
Dhe kjo ishte historia me "me" ose "nga" koronavirusi. Ata nuk vdiqën nga koronavirusi, ata vdiqën me
koronavirus, sepse do të kishin vdekur edhe pa koronavirus.
Duke parë prapa, mund të shohim se këto vlerësime ishin krejtësisht të sakta.
Numri i të vdekurve flet vetë. Pra, kishim të drejtë që nga fillimi.
Dhe do të kisha pritur që, në thelb... ose në videot e mia të para... mendova se do të kisha
edhe politikanë ndër pacientët e mi e të ngjashëm.
Mendoja se ata do të merrnin videon time të parë, do të shkonin tek Merkel dhe do t'i thoshin: "Shiko, Angela, ka një mjek
otolaringolog në Sinsheim që e njoh, një njeri me famë botërore që trajton njerëz nga e gjithë bota." Ai i shikoi shifrat.
Ti e di, Drosten reagoi krejtësisht tepricë gjatë shpërthimit të gripit të derrave dhe
inkurajoi njerëzit të vaksinohen e kështu me radhë.
Në fund, ishte vetëm fjalë boshe – dëgjoje atë.
Po, do të kisha pritur që kjo të ndodhte.
Që më në fund do të marrësh një telefonatë nga Christian Drosten që të shohë të dhënat e tua?
Ne do të dëshironim të flisnim me ty. Po, kjo është ajo që do të prisje.
Pastaj ke edhe pesha të tjera të rënda në ring, si Wolfgang Wodarg, i cili në atë kohë e përfundoi pandeminë e gripit
të zogjve, jo, ai e përfundoi pandeminë e gripit të derrave.
Pastaj keni profesorin Sucharit Bhakdi, një imunolog të famshëm ndërkombëtarisht dhe gjëra të tjera.
Ne kishim disa virologë. Të gjithë ishin emra të rëndësishëm, dhe sipas mendimit tim ata ishin dakord me Wolfgang Wodarg
ose Sucharit Bhakdi, por shtypi e injoroi krejtësisht këtë.
Pastaj imazhet e arkivolit që qëndronin diku, të cilat ishin rezultat i një aksidenti detar në Lampedusë.
Imazhet u zgjodhën me qëllim që të mos kishin asgjë të përbashkët me situatën në Bergamo, për shembull.
Kjo është vërtetuar nga transmetime të shumta, si nga ju ashtu edhe nga Kla.TV. Pra, është
një skandal i madh, jam plotësisht dakord me ju.
Le të përqendrohem përsëri te mediat dhe mënyra se si të paraqitën ty, por edhe kolegët, siç përmende sapo,
profesori Bhakdi, dhe të tjerë, si Wodarg, i cili më vonë përfundoi në listën e të përndjekurve të mediave.
Ku më parë një hero, le të themi, një figurë e shquar, u kthye 180 gradë, u përmbys, dhe papritmas u bë armik.
Kur kjo filloi t'ju ndodhte, kur më parë, le të themi, ishit nderuar vazhdimisht, si e përjetuat personalisht
shfaqjen e papritur të raporteve të tilla për ju, publikimin e asaj që në thelb ishin raporte të rreme në mediat masive?
Mathias, nëse duhet ta përjetosh këtë, nuk e kupton fare.
Kjo do të thotë që në fillim mora shumë email-e nga njerëz që më përgëzuan menjëherë për guximin tim, thanë sa i guximshëm
isha, që kisha shumë kurajë dhe kush e di çfarë tjetër.
Dhe i thashë vetes se kjo nuk ka asgjë të bëjë me guximin.
Mirë, unë jam mjek, analizoj një situatë, jap mendimin tim, sepse si mjek kam gjithashtu
detyrën të kujdesem për shëndetin e popullatës.
Është detyra ime të bëj publike kur vërej diçka të tillë. Kjo është detyra ime.
Unë duhet ta bëj këtë, dhe nuk duhet t'i nënshtrohem shtetit.
Kjo do të ishte një shkelje e kodit të sjelljes mjekësore dhe e betimit të Hipokratit.
Pra, nuk bëra asgjë të gabuar, dhe pastaj papritmas sheh mjekun e marramendjes nga Sinsheim
apo histori të ngjashme, dhe nuk e kupton fare.
Ju thoni, miq, po ofroj fakte të forta këtu, nuk po e shpik unë këtë.
Çdo ditë në këtë program, mora të dhënat nga Instituti Robert Koch dhe thjesht i analizova.
Kam përdorur figurat origjinale të paraqitura nga RKI.
Nuk i shpika vetë.
Pra, nëse një plus një barazon me dy dhe ti thjesht ke fakte dhe të dhëna të qarta, dhe dikush të kundërshton dhe
thotë se nga sot e tutje një plus një barazon me tre, atëherë mund të thuash: mirë, nuk e kuptoj këtë.
Dhe siç thashë, njerëz të tjerë shumë me ndikim do t'ju bashkohen më pas.
Profesor Haditsch, vaksinolog, virolog, bakterolog dhe role të tjera.
Gjithmonë ka dikë të ri që shfaqet, madje deri te Luc Montagnier, zbuluesi, shpikësi,
përshkruesi i parë apo çfarëdo tjetër i HIV-it.
Kjo është një temë tjetër, dhe mund të flasim për të ndonjëherë, por historia...
Ai u bashkua me ne si fitues i Çmimit Nobel, dhe ai nuk është i vetmi fitues i Çmimit Nobel.
Dhe papritmas, të gjithë individët me përvojë profesionale që më parë konsideroheshin autoritete në fushën e tyre – dhe
përsëri, profesori Ioannidis nuk është epidemiolog, ai është epidemiologu më i cituar në botë – duhet të përjashtohen.
Ai është eksperti i modelëve të përhapjes së sëmundjeve.
Dhe ai tha shumë herët, qetësohu, është si gripi.
Dhe kjo thjesht injorohet. Ti nuk e kupton këtë. Ti nuk e kupton.
Sigurisht që vazhdon, sepse ndihesh personalisht i sulmuar dhe dëshiron të rikthesh reputacionin tënd, dhe
pastaj mund të bëhesh pak më i qartë në deklaratat e tua.
Por qëllimi kryesor ishte të ndihmoja njerëzit – dhe besoj se ia dola – duke i çliruar shumë prej tyre nga frikërat dhe duke
i mbrojtur nga gabimet apo nxitimet për të nxjerrë përfundime.
Edhe sot e kësaj dite nuk mund ta kuptoj se si një gazetar, veçanërisht ai nga Sinsheim, ku ishin gjithashtu njerëz nga
Rhein-Neckar-Zeitung dhe publikime të ngjashme, mund të fliste për heroin lokal në atë
mënyrë dhe të mos ishte në gjendje të fliste me të.
Arriti në atë pikë që pata një artikull në revistën Stern dhe një në Der Spiegel, ku gazetarët vinin dhe bënin sikur ishin miqtë
tuaj në mënyrën më të neveritshme, duke ju dhënë dhurata e çfarëdolloj gjërash... e më pas ju shoqëronin dhe shkonin me ju
në demonstrata dhe bënin gjithë ato gjeste, përfshirë përqafimet dhe përshëndetjet dhe gjëra të tjera, në
pandeminë më të keqe të të gjitha kohërave, vetëm për t'ju shkruar më pas një artikull shkatërrues.
Po, interesante. Nuk jeni me të vërtetë vetëm në këtë; e dëgjojmë shumë shpesh nga një gamë e gjerë njerëzish, përfshirë
edukatorë dhe njerëz që thjesht duan të shprehin mendimin e tyre ose të vërtetën, si të doni ta quani, në atë çast.
Po e shohim këtë tani edhe me gazetarët, dmth nga njëra anë me ekspertë si ju – përmendët disa shembuj.
Mendoj se Füllmich mund të futet ende në ring.
Tani kemi edhe David Bendels si gazetar, domethënë reporterë të pavarur, gazetarë që janë të lirë të shprehin mendimet e
tyre kudo, thjesht në formën e një satire të lehtë, dhe ata menjëherë e gjejnë veten të kapur në zjarr kryqëzuar.
Dhe kjo ngre pyetjen e madhe: a është gjithçka thjesht rastësi?
Nëse ke një gazetë që raporton negativisht për ty dhe të gjithë i bashkohen valës?
Apo a ka një strategji pas kësaj?
Është e vërtetë, mendoj se ky është një pikë shumë interesante. Çfarë mendon ti për këtë?
Po, sapo të thashë, ndoshta e humbe, që pashë këtë letër nga RBB dhe e kisha në emailet e mia të
vjetra, por fatkeqësisht nuk mund t'i qasem më.
Në çdo rast, kam memorizuar këtë formulim me shumë kujdes, dhe me të vërtetë do të ketë
raportim pa relativizime për koronavirusin.
Kjo do të thotë se gazetarët që punojnë për stacionet kryesore televizive dhe organizata të ngjashme morën
udhëzime nga lart që u ndalonin të bënin ndonjë gjë.
Mund të shkoj pak më larg, mund të të them diçka interesante.
A mund të thuash shpejt se nga erdhi kjo? Vetëm që shikuesit ta dinë.
Kush në RBB lëshoi këtë udhëzim? Gazetarëve, ashtu të themi?
Për gazetarët e RBB. Ishte në thelb një protokoll që ata ranë dakord, dhe njerëzit duhej ta nënshkruanin. Kjo
letër ishte thjesht një fjali që thoshte se nuk do të kishte raportim relativizues për Koronën.
Faleminderit që e sqaruat këtë!
Kjo ishte thjesht një mesazh shumë i qartë për çdo punonjës të përfshirë në këtë çështje, dhe kishte ... Duhet
të supozojmë se ishte e njëjta gjë edhe për të tjerët.
Kishte gjithashtu takime midis Kancelariut dhe gazetarëve kryesorë e të ngjashëm, dhe, siç ndodh në
sistemin tonë, gazetat zotërohen nga vetëm disa pak njerëz.
Ne mund të besojmë se kemi një larmi të jashtëzakonshme gazetash, por në të vërtetë mund t'i numërosh me dy
duar sa shtëpi botuese ekzistojnë, dhe ky ka qenë truku: të kontrollosh plotësisht shtypin.
Dhe natyrisht njerëzit kërkonin informacion, si për 11 shtatorin apo ngjarje të ngjashme, kështu që rrinin para televizorit duke
pritur që të shfaqej diçka e re, por në të vërtetë gjithmonë u paraqiten të njëjtat gjëra të vjetra, që quhen gaslighting, që do
të thotë se në një moment krijon një iluzion të qëndrueshëm tek shikuesi se duhet të jetë
i vërtetë sepse e ka parë përsëri e përsëri.
Edhe sot është e njëjta gjë. Nëse përpiqesh të diskutosh diçka me dikë, ata thonë: "A nuk i ke parë arkivolat
nga Bergamo?" Dhe unë gjithmonë mendoj: po, pikërisht, ato nga Lampedusa, edhe ato i kam parë.
Kjo ishte, kjo është historia, dhe e kuptova relativisht shpejt në programet e mia që po merrnim me censurë, dhe censura ekziston
vetëm në situata totalitare, dhe siç e dimë tani, pothuajse të gjitha të drejtat themelore janë pezulluar në pandeminë me
përmasa epidemike nga ky truk i kryerjes së saj përmes një sëmundjeje infektive, d.m.th. Ligji Themelor
është rrëmbyer nga Ligji për Mbrojtjen nga Infeksionet.
Dhe në atë kohë menduam se si mund të vazhdonim të takohemi, si mund të vepronim, dhe pastaj themeluam këto
parti. Së pari "Resistance 2020", më vonë "WIR2020".
Dhe kështu isha atje me Ralf Ludwig në atë kohë për një intervistë me Südwestfunk, SWR, i cili dërgoi një ekip
kamerash, dhe na erdhi një telefonatë më parë që na tha të vendosnim një kamerë dhe të regjistronim intervistën tonë.
Njerëzit që vijnë këtu janë udhëzuar t'ju paraqesin si nazistë.
Ki shumë kujdes çfarë thua. Mund t'i besosh kameramanit. Ai është një prej nesh, për të thënë kështu, por jo të tjerët.
Kameramani mban këtë e atë e kështu me radhë. Ne ishim mirë të informuar.
Dhe nëse ai thotë se nuk e lejojnë, është e drejta jote të insistosh që ta regjistrosh këtë video.
Ai me të vërtetë u përpoq të na ngacmonte për gati dy orë, gjë që nuk funksionoi sepse ne ishim thjesht të bindur se ai po
vendoste gjëra dhe po përpiqej të nxirrte përgjigje prej nesh.
Por Ralf Ludwig dhe unë ia dolëm mjaft mirë, mendoj, atëherë në dhomat tona të praktikës.
Dhe sepse kishim videon e plotë... dhe gjithashtu u thamë atyre: "Dëgjoni, shokë, nëse falsifikoni këtë video
në ndonjë mënyrë, ne do të publikojmë tonën menjëherë."
Po, shumë mirë.
Ne regjistruam të gjithë videon në kasetë atëherë – dhe po
… Por Bodo, për t'ju rikthyer shkurtimisht te mediat dhe perspektiva e tyre.
Nëse tani thoni se termat e kornizimit u përdorën atje në mënyrë të qartë, ashtu si edhe këtu,
ju u paraqitët krejtësisht në mënyrë të pasaktë.
Kjo është thënë mjaft hapur; nuk ka raportim relativizues.
Dhe këtu dikush, një ekip kamerash, është dërguar për të shpifur për ty si nazist. Pra,
qëllimisht për të të paraqitur në dritë të keqe.
Kjo do të thotë që me të vërtetë po merremi me profesionistë të medias këtu.
A po ndjekin ata një agjendë? A janë ende të pavarur? Çfarë po ndodh atje?
A ka vetëm një redaktor që rastësisht është në humor të keq tani?
Ti the më parë se mediat kontrollohen nga një grusht njerëzish.
Çfarë po ndodh atje? Kush është përgjegjës? A e bëjnë këtë me iniciativën e tyre?
Ose cila është përshtypja jote se si do të nisë e gjithë kjo?
Është shumë më e thjeshtë se kaq. Shumë pak gazeta ende kanë gazetarë të vërtetë që bëjnë kërkime; në vend
të kësaj, gazetat në thelb abonohen në njoftimet për shtyp të agjencive dpa, Reuters dhe AP.
Dhe atje ata mund të shkarkojnë në thelb artikujt dhe t'i mbushin gazetat e tyre të përditshme
me ta pa pasur nevojë të bëjnë vetë asnjë kërkim.
Nëse diçka raportohet nga Reuters ose dpa, konsiderohet se është hulumtuar mirë, madje edhe për gazetën lokale në Buxtehude.
Dhe pastaj mund t'i pushtoni thjesht. Prandaj, në të vërtetë, ju nevojitet vetëm të kontrolloni këto tre agjenci shtypi.
Dhe kjo në thelb është një familje – familja Soros.
Ata në fakt zotërojnë të gjitha departamentet e shtypit dhe mund të diktojnë thjesht opinionin me to.
Ju mund të vendosni se çfarë do të botohet në shtyp, sepse ju jeni ai që me të vërtetë shkruan artikujt.
Dhe ndërsa ne gjithmonë jemi në kërkim të lajmeve të rreme, kjo nuk ndodh në jetën e përditshme.
Agjencia Gjermane e Lajmeve: "Besoni te mediat cilësore!" – edhe ne jemi mësuar me këtë.
Ne jemi mësuar të shikojmë lajmet e mbrëmjes ose programe të çështjeve aktuale apo të ngjashme për t'u mbajtur të informuar.
Dhe pastaj ka gazeta të mira si FAZ dhe publikime të ngjashme.
Dhe këto janë truket që u përdorën. Skripti është shkruar në tërësi.
E gjithë kjo që po bëhet këtu është qartë një agjendë me qëllim një Rend i Ri Botëror,
Rinisje e Madhe, Agjenda 2030, quaje si të duash.
Ato janë të gjitha në thelb të njëjtat skenarë, si Club of Rome apo të ngjashëm. Të gjitha këto gjëra përsëriten vazhdimisht.
Dhe dikush priste momentin kur mund të shkaktonte diçka.
Dhe këtë e shihni veçanërisht në faktin se ky ushtrim pandemik, i cili u zhvillua në vitin 2019, domethënë pak para se të fillonte
pandemia e pretenduar e COVID-19, ky Event 201, i cili gjithashtu është dokumentuar në mënyrë
fantastike në filma, është i gjithi i disponueshëm.
Mund ta shkarkoni ende të gjithë. Është një skript i plotë.
Po punohet këtu në një skenar.
Dhe pastaj 200 njerëz, që vijnë nga të gjitha rajonet ekonomike të ndryshme, supozohet të
udhëheqin fatin e botës dhe të përcaktojnë gjithçka.
Loja nuk është e re, thjesht është rilançuar dhe funksionon thuajse pa ndërprerje që nga
Klubi i Romës. Bilderbergerët, e dini si është.
Domethënë, Kla.TV ka bërë shumë, shumë, shumë programe të shkëlqyera rreth kësaj, ku mund t'i
shikoni. Në të vërtetë, këtu ekziston një agjendë.
Kështu, një valë ftohjet u rrëmbye.
Unë shkoj edhe më tej se kolegët e mi në këtë drejtim.
Pra, teoria e laboratorit mund të hidhet poshtë me siguri.
Teoria e laboratorit ishte një Plan B që u zhvillua që nga fillimi, sepse në një moment gjërat do të lëkundeshin, sepse me
një armë biologjike, mund të thuhej natyrshëm se qeveria, Kancelari dhe zoti Biden kishin marrë
të gjitha këto informacione nga shërbimet sekrete.
Dhe kjo, natyrisht, justifikon masa drakoniane për të mbrojtur popullsinë nga arma biologjike.
Harroje. Çështja është gripi. Ishte gripi, gjithmonë ishte gripi, sepse gripi kishte ikur.
Veçanërisht që koronaviruset erdhën në kohën e gabuar.
Kjo do të thotë që koronaviruset në të vërtetë përhapen në një periudhë paksa të
ndryshme të vitit nga gripi. Dhe kjo ishte gripi.
Pra, ajo që pamë këtu ishte gripi i zakonshëm, i cili më pas thjesht u zhduk dhe u quajt koronavirus.
Thjesht që askush nuk ka identifikuar kurrë koronaviruset gjatë epidemive të vjetra të gripit.
Ose çfarë do të thuash, askush? Ndoshta Fauci e bëri, nuk kam asnjë ide.
Dhe për këtë arsye ishte – e di çfarë, le të mos përqendrohemi te viruset e gripit, le të
marrim koronaviruset dhe të mbajmë gjithçka në këmbë.
Por e gjithë kjo ishte një grusht shteti që nga fillimi.
Ajo që u bë këtu ishte një grushtshtet i planifikuar përmes Ligjit për Mbrojtjen nga Infeksionet, sepse kjo
ishte e vetmja mënyrë për të minuar Ligjin Themelor.
Kjo ishte truku brilant që u realizua këtu. Dhe duhet të them, ua heq kapelën!
Ajo që keni krijuar është një lojë simulimi e shkëlqyer.
Po, sapo përmende lojën e simulimit. Ke parasysh atë që u zhvillua në vitin 2019, pak para.
Pra, i gjithë skripti, i cili u luajt një herë, përfshinte gjithashtu WEF-in, etj.
Ishte edhe aspekti i medias – si do ta raportonin ata?
E bënë këtë në mënyrë të shkëlqyer gjatë kohës së Koronës, përfshirë censurën dhe shpifjet ndaj ekspertëve.
Por për ne, natyrisht, kjo është gjithashtu një model i mrekullueshëm për të gjitha krizat e ardhshme.
Kudo që shikojmë, koronavirusi tani po shndërrohet në një luftë, dhe vaksinimi i detyrueshëm
tani po bëhet shërbim ushtarak i detyrueshëm.
Gjithmonë ka një program të ngjashëm diku.
Pra, po thua që e gjithë kjo po ndjek një agjendë të caktuar.
Cili mund të jetë qëllimi më i madh pas kësaj?
Mendoj se kjo është e vështirë për t'u kuptuar nga shikuesi mesatar. Pse do të bënte dikush diçka të tillë?
Çfarë mund të jetë qëllimi pas gjithë kësaj çmendurie, të cilën e keni përmbledhur kaq mirë këtu?
Ju mund të kontrolloni njerëzit përmes frikës, pa marrë parasysh çfarë dëshironi të arrini.
Dhe pastaj ekziston parimi i famshëm i ndarjes dhe sundimit.
Kjo do të thotë që thjesht i ndan njerëzit në rajone të ndryshme.
Qoftë që tani po trembni fëmijët për ndryshimet klimatike dhe po i bëni të gjithë të mendojnë se të rriturit janë tepër
budallenj për ta kuptuar atë, dhe se bota tani në thelb po shndërrohet në një makth ferrësor apo diçka e tillë.
Të moshuarit, do të them Udo Lindenberg, i përkasin grupit të rrezikut.
Kjo do të thotë se ata do t'i nënshtrohen. Sepse kanë frikë dhe i përkasin një grupi me rrezik të lartë,
besojnë se tani duhet të harrojnë stilin e tyre të jetës rock dhe gjithçka që bënin më parë.
Kjo do të thotë që krijoni disa fusha beteje që nga fillimi – kështu që tani jemi në luftë – në të cilat mund të
përhapeni për t'i mbajtur njerëzit në një gjendje frike.
Nuk ka rëndësi se si i mban njerëzit në frikë.
Qoftë që tani po mbani njerëzit në frikë përmes disa banditëve me thika që keni sjellë, në fund të fundit keni arritur atë që, për
t'u kthyer te i famshmi z. Hegel, është dialektika hegeliane.
Po krijoni një problem për të cilin tashmë keni zgjidhjen.
Pra, ti tashmë ke zgjidhjen për të gjitha këto probleme.
Dhe pastaj, në fund, njerëzit janë mirënjohës që në thelb mund të ndihmojnë veten.
Ata tashmë kishin shpresuar për këtë me Coronën. Kjo doli krejtësisht keq.
Pra, në atë kuptim, ne ishim me të vërtetë kaq të suksesshëm me mediat tona falas, sa që qëllimi i tyre i vërtetë, i cili ishte
t'i bënin njerëzit të pajtoheshin të merrnin vaksinat e tyre rregullisht, të qëndronin në shtëpi dhe të mos dilnin më
jashtë e të mos bënin, nuk e di çfarë… Ata donin ta bënin këtë.
Ata kishin menduar se do t'i mbyllnin njerëzit për një vit, si në Australi apo Zelandën e Re, për shembull.
Dhe ata menduan se mund ta bënin këtë kudo, sepse vaksina që shpëton jetën ende nuk ishte e disponueshme.
Dhe në fund, të gjithë do t'u puthnin këmbët për shpikjen e kësaj vaksine tani.
Sigurisht, duhet ta përsërisni vaksinimin përsëri e përsëri e përsëri ...
Por natyrisht që ata kanë planet B, C, D. Nuk planifikon diçka të tillë.
Dhe ata e bënë këtë për një kohë të gjatë, në mënyrë që të mund ta zbatoje këtë sistem
fare, idenë e tyre për një rend të ri botëror.
Dhe me të vërtetë, ajo që po shohim është një lojë shahu midis dy lojtarëve kryesorë, Rockefeller dhe Rothschild, të cilët në fund
të fundit tërheqin fijet pas këtyre çështjeve, sepse i gjithë sektori i mediave, ai farmaceutik dhe entitete të ngjashme
kontrollohen nga familja Rockefeller, ndërsa dëmi që kjo shkakton, domethënë nevoja për t'u mbuluar me hua dhe instrumente
e financime të ngjashme, kontrollohet nga kompania Rothschild.
Kjo do të thotë që gjithmonë mund të shihni se cili nga të dy është aktualisht në krye.
Në vitet e fundit, madje edhe dekada më parë, ishin Rothschildët, dhe tani Rockefeller dëshiron të
marrë kryesinë në këtë lojë shahu që po luajnë këtu.
Duket absurd dhe gjithashtu është shumë e vështirë për t'u kuptuar nëse nuk i shqyrtoni çështjet pak më nga afër.
Por në fakt, Ngjarja 201 është veçanërisht interesante për t'u ndjekur sepse ata që ishin të përfshirë në të, domethënë
Universiteti Johns Hopkins dhe Universiteti Rockefeller, ku ai filloi të zbatojë programin e tij, ku ai gjithashtu demonizoi të
gjithë mjekësinë natyrale, praktikisht të gjithë njerëzit të cilët përdornin ilaçe natyrale ose suplemente dietike ose të
ngjashme për të trajtuar sëmundjet me shumë sukses, u demonizuan, u përndoqën, u futën në burg, humbën licencat e tyre –
unë nuk dija asgjë për këtë deri në vitin 2020, por pastaj papritmas ke më shumë kohë për t'u marrë me gjërat.
E pabesueshme, e bëre ti, dhe ti, një specialist i mashtrimit, duke përdorur mashtrimin për t'i vënë njerëzit në iluzion – do të
thoja je profesionist kur bëhet fjalë për frikën, për humbjen e kontrollit. Cili do të ishte këshilla jote tani,
ndoshta edhe për shikuesit që po na ndjekin, cili është ilaçi yt për këtë? A ke ndonjë këshillë mjekësore?
Po, pra, ajo që duhet të përpiqeni të bëni me fëmijët lidhur me ndikimin e TikTok-ut dhe të gjithë këtyre videove është t'i mbani
njerëzit larg informacionit të vërtetë, gjë që do të thotë se njerëzit harrojnë si të bëjnë kërkimet e tyre, ata mbështeten te
disa ekspertë, eksperti i shëndetit këtu, dhe i besojnë vetëm këtij eksperti, por jo atij tjetrit, dhe kjo do të thotë se nëse
edukoheni vetë, nëse bëni kërkimet tuaja, atëherë nxjerr përfundimet e tua, dhe këto përfundime janë ato që në fund të
fundit të çlirojnë nga frika. Kjo do të thotë që sa më shumë të kuptosh se si funksionon loja, aq më pak mund të
tronditesh, sepse kur të vijë gjëja tjetër nesër, njerëz si ti dhe unë padyshim do të mendojnë: "O jo, përsëri kjo".
Ne tashmë e kemi pasur këtë këtu, atje e atje. Kjo do të thotë që skriptet na përsëriten, por natyrisht që kemi një avantazh
njohurish këtu, dhe shpresa ime është që me punën që bëjmë të dy, dmth. Kla.TV, familja Sasek, ti, unë me gjithçka nga mediat
kryesore apo kudo tjetër, ne mund të krijojmë një bazë njohurish dhe që njerëzit gjithashtu të shikojnë videot tona. Ju bëni të
njëjtën gjë. Me mua, ju gjithashtu mund të shikoni të gjitha videot falas, edhe pse kam modele abonimi e të tjera. Ju mund të
aksesoni të gjitha videot, mund t'i shpërndani të gjitha videot, mund t'i redaktoni ato,
unë nuk pretendoj asnjë të drejtë autori mbi to.
Pra, kushdo mund të bëjë çfarë të dojë me videot e mia. Është e ngjashme edhe me ju.
Kjo do të thotë, në të vërtetë, që do të doja që disa të rinj të ndodheshin të hasnin në njërin prej
programeve të mia, për shembull – ajo që po thotë plaku është mjaft interesante. Le të dëgjojmë.
Nëse është një, atëherë është një, dhe gjithmonë është një, siç mund ta shihni nga reagimet në bisedë, ku njerëzit
bëjnë pyetje dhe thonë: ku mund ta shoh, ku mund ta gjej këtë video, ku mund të gjej diçka të ngjashme?
Pra, për të ngjallur kuriozitet, për t'i bërë njerëzit të vënë në dyshim veten, dhe ky është i famshmi efekt Dunning-Kruger, ku
njerëzit që në të vërtetë janë mjaft të zgjuar nuk i besojnë vetes, ndërsa ata që janë gjithmonë në pararojë dhe thonë
"po, por arkivolet nga Bergamo" nuk e vënë veten në dyshim.
Prandaj duhet të kesh njerëz që pyesin veten, sepse vetëm kur ata fillojnë të bëjnë pyetje vetes, do të bëjnë përparim.
Edhe unë e provoj këtë, përpiqem që njerëzit të më vënë në dyshim gjithashtu.
Nuk ka asnjë dyshim për këtë, unë padyshim bëj gabime, nuk ka asnjë dyshim për këtë.
Kur kuptoj që kam bërë një gabim, përpiqem ta korrigjoj dhe them: "Gabohesha."
Por pikërisht kjo është ajo që e bën emocionuese, dhe gjithashtu është një nga thëniet e mia më të
rëndësishme, të cilën e përsëris përsëri e përsëri.
Thelbi i shkencës është të vësh në pyetje vazhdimisht atë që besohet të jetë e sigurt.
Kjo duhet të zbatohet për gazetarinë po ashtu siç duhet të zbatohet për jetën.
Pra, thelbi i jetës është të pyesim vazhdimisht për atë që besojmë të jetë i sigurt.
Pra, gjërat që besoja kur isha fëmijë nuk janë më të vërteta për mua sot.
Unë tashmë të kam thënë këtë, por gjyshi më tha se nëse dua të kap një lepur, duhet të spërkas pak kripë në bishtin e tij.
Pastaj ai do të ngrinte dhe unë mund ta kapja.
Dhe kur isha fëmijë, gjithmonë vrapoja pas lepujve me kriposjen sepse doja t'u spërkaste kripë në bishtat e tyre.
Në një moment, duhet të vësh në dyshim gjërat që beson se janë të vërteta dhe të kuptosh se, jo, ato nuk funksionojnë.
Babai më tha se makinat Mercedes kanë të drejtë kalimi të integruar – dhe unë i besova.
Pra, në atë aspekt, është pikërisht e njëjta gjë.
Edhe si i rritur, duhet të arrish në një pikë ku të vësh në dyshim atë që e konsideron
të sigurt, pa marrë parasysh se çfarë është.
Shumë mirë – fjalë të urta, mund ta konfirmoj, e shoh njësoj!
Kjo do të thotë, për të përmbledhur, se ne gjithashtu mbështetemi në njëfarë mase te qytetarë të përgjegjshëm që nuk rrinë thjesht
duarkryq duke pritur që problemi të zgjidhet. Përkundrazi, na duhen qytetarë të përgjegjshëm që bëjnë
kërkimet e tyre, që vënë në dyshim gjërat, që kërkojnë atë që është, le të themi, e vërteta.
Besoj se të gjithë kemi mjaft intuitë brenda vetes për ta ndjekur këtë.
Në njëfarë mënyre, shumë të tjerë kanë arritur ta bëjnë.
Pyetja ime, ose më saktë, një pikë interesante për t'u ngritur shkurtimisht dhe për t'i kujtuar të gjithëve: Forumi Ekonomik
Botëror ka shpallur vitin 2024 si objektivin kryesor të tij për këtë vit – Ursula von der Leyen tha në
fjalimin e saj hapës që nuk është ndryshimi i klimës, as luftërat, as kjo apo ajo, por dezinformimi!
Kjo do të thotë, Bodo, ndoshta mund ta përmbledhim kështu: në njëfarë mase, ky frikë tashmë ka rënë mbi përgjegjësit – po flas
për WEF-in, ku ti përmende më parë lojërat e simulimit, në të cilat ata ishin shumë të
përfshirë – dhe në njëfarë mase edhe mbi ta.
Duket sikur je kaq i frikësuar sa keqinformimin, që në të vërtetë është thjesht një mendim
tjetër, e sheh si problemin më të madh, apo jo?
Është e vërtetë, edhe Angela Merkel ka thënë njëherë diçka të ngjashme, se gjërat kanë shkuar më mirë në vende
të tjera ku nuk ka protesta të vazhdueshme për koronavirusin ose demonstrata kundër bllokimit.
Pra, sigurisht që e vëreni këtë. Sigurisht që ata kanë frikë nga njerëz si Joe Rogan në Amerikë, ose Alex Jones, ose të tjerë,
ose Ken Jebsen këtu, i cili ishte, le të themi, heroi lokal.
Dhe kjo është gjithashtu një shembull shumë i qartë se si njerëzit u shkarkuan, si kanalet e tyre u hoqën
thjesht, si familjet e tyre u kërcënuan, dhe kështu me radhë.
Këto janë të gjitha gjëra ku duhet të thuash: "Mirë, ata kanë kaq frikë nga ne saqë mundohen të gërmojnë artikuj ose
të kërkojnë diçka, pastaj në njëfarë mënyre marrin diçka nga Schiffmann dhe e fusin në ndonjë gazetë."
Unë ende shfaqem rregullisht në gazetat, dhe pastaj Dr. Schiffmann, një nga figurat kryesore të lëvizjes Corona ose
lëvizjes së të menduarit lateral, thotë bla, bla, bla – unë kurrë nuk kam qenë pjesë e saj, por më vjen mirë që të menduarit lateral
dhe Michael Ballweg janë emrat që i japin emrin gjithë kësaj.
Të paktën unë isha kështu, por përndryshe ne gjithmonë bënim gjërat tona, dhe kjo
gjithashtu është një problem sepse jemi partiakë.
Pra, kur mendon sa kohë kemi njohur njëri-tjetrin, nuk është shumë; është vetëm që nga kënga jote "Power".
Kjo më preku thellë, dhe kështu u lidhëm dhe pamë se të gjithë ata janë luftëtarë të vetëm, gjë
që natyrisht është jashtëzakonisht e vështirë.
Nëse tani ke një grup, ose nëse ke vetëm një kanal, është jashtëzakonisht e keqe ta sheshojësh atë.
Por ne kemi kaq shumë: Legitim CH, Report24, Kla.TV, Klardenken, të gjitha llojet e gjërave; kemi kaq shumë njerëz dhe ka gjithnjë
e më shumë gazetarë të pavarur, podcasterë, vloggerë, gjë që është një makth për këta njerëz sepse ne në
thelb kemi marrë nën kontroll sovranitetin mediatik.
Faleminderit edhe Elon Muskut – unë ende nuk jam kundër tij.
Ajo që ai po bën këtu me X nuk është opozitë e paguar, sepse duke vepruar kështu ai dëmton të
fuqishmit më shumë sesa mund t'u sjellë përfitime.
Dhe ajo që po bëjmë në X në këtë moment, për shembull programet e mia aktuale, po shikohen kryesisht në X,
dhe gjëja e shkëlqyer është se ata janë klientë të rinj.
Këta janë njerëz që në të vërtetë nuk kanë parë më parë, që thonë: "Kush në botë është ai?"
Po, dhe pastaj e dëgjojnë, dhe ndoshta është një temë interesante, dhe pastaj qëndrojnë me të, ose ndoshta është
thjesht pak muzikë e mirë që po luhet në programin tim.
Thjesht duhet ta mundësh sistemin në lojën e tij.
Kjo do të thotë se nëse arma kryesore e sistemit është shtypi – dhe kështu është – atëherë mjeti më i rëndësishëm i propagandës
në çdo kohë ka qenë media, e cila ka shpërndarë diçka, qoftë shpallësi i qytetit në të kaluarën, apo ministri i propagandës në
Rajhin e Tretë, apo, nuk e di, "Aktuelle Kamera" në RDGJ apo çfarëdo tjetër. kjo do të thotë se shtypi gjithmonë ka qenë
kamxhiku i kombit, dhe nëse tani ne vetë zëvendësojmë shtypin dhe themelojmë këtu një mori
stacionesh pirate, atëherë kjo është një problem i vërtetë.
Po, është e vërtetë, nga të gjitha pjesët e botës, tashmë mund ta shihni nga të gjitha llojet e vendeve.
Ti sapo e përmende vetë – tani përsëri për shikuesit – pas gjithë kësaj historie, ti ke lënë Gjermaninë, apo jo?
Po, por historia pas saj është se ishim në pushime dhe ngecëm.
Pra, ne nuk donim të largoheshim nga Gjermania.
Ne kishim pasur një kontroll të shtëpisë në praktikë, të dytin, dhe ishin pikërisht festat e karnavalit në
Baden-Württemberg – i kanë atje – dhe pastaj thamë, hajde, duhet të largohemi nga këtu tani.
Sepse sa herë që një makinë ndalonte përsëri, ti mendoje se po ktheheshin, dhe pastaj fluturuam për në
Zanzibar me familjen tonë, vetëm për një javë, me të vërtetë.
Dhe pas një jave, donim të fluturonim përsëri, dhe pastaj morëm mesazhin nga shkolla se kur
të ktheheshim, mësimi në shtëpi do të vazhdonte.
Kështu që thashë, nuk do të kthehem më për mësimin në shtëpi.
Nuk mund të bëj trajnim praktik. Nuk do të kthehem më në mësimin në shtëpi.
Dhe pastaj një javë u shndërrua në nëntë javë, dhe në një moment dëshiruam të ktheheshim.
Dhe pastaj thamë, le të hedhim një tjetër vështrim kontinentit, zonës përreth Arushës.
Dhe pastaj kuptuam se klima është shumë më e këndshme.
Pastaj ne me të vërtetë shikuam shkolla ndërkombëtare për një mik që po mendonte të shkonte atje.
Dhe kishte një shkollë ndërkombëtare ku vajza ime shkoi dhe bëri një javë prove sepse ajo dëshironte ta bënte.
Pas kësaj jave, vajza jonë na tha: "Pa marrë parasysh çfarë ndodh në Gjermani, edhe nëse gjërat
kthehen në normal, dua të përfundoj shkollën time këtu."
Sa bukur. Oh, kjo është e shkëlqyer.
Po, e kuptova më vonë. Pra, në fillim me të vërtetë mendova se ajo ishte entuziaste për shkollën.
Jo, ajo ishte kaq e traumatizuar nga kjo shkollë, Gymnasium Wilhelmi në Sinsheim, saqë praktikisht gjithmonë mbahej e veçuar.
Çdo mëngjes e çonin mënjanë dhe i thoshin se prindërit e saj nuk ishin mjekë të vërtetë dhe të gjitha ato gjëra.
Kështu që ajo u nënshtrua terrorit psikologjik, dhe në të vërtetë ishte frika se do t'i
duhej të kthehej në atë klasë, tek ata mësues.
Ne nuk e kuptuam atëherë, por menduam: mirë, çfarë bëjmë tani? Kemi një fëmijë këtu që është traumatizuar.
Situata në Gjermani vazhdonte të përkeqësohej me tamponë, maska, distancim social dhe
budallallëqe, dhe pastaj thamë, mirë, do të qëndrojmë këtu.
Ne ishim sërish atje në qershor 2021 për disa javë.
Dhe pastaj donim të merrnim një sabatikal, i kërkuam autoritetit arsimor nëse mund t'i tërhiqnim fëmijët nga
shkolla për një vit që të mund të ktheheshim, dhe ata thanë jo.
Thanë se fëmijët duhet të shkojnë në shkollë, kështu që ne i kërkuam një avokati për të drejtat shkollore.
Dhe ai tha se ju ka mbetur vetëm një mundësi, dhe ajo është të tërhiqni fëmijët nga shkolla, domethënë t'i regjistroni
jashtë në Gjermani, sepse atëherë fëmijët nuk do të jenë më subjekt i shkollimit të detyrueshëm në Gjermani.
Fëmijët ishin në shkollë, ata ishin në Tanzani.
Por siç thashë, autoritetet shkollore gjermane donin të na detyronin t'i dërgonim fëmijët përsëri atje në shkollë, madje
na gjobitën dhe gjithë ato budallallëqe, dhe kështu ndodhi.
Ju falënderoj nga thellësia e zemrës për këtë vështrim të hapur dhe të sinqertë në jetën tuaj, për gjithçka që ndodhi para
Coronavirusit, si u zhvillua përmes mediave, por edhe përmes hakmarrjeve qeveritare, dhe
gjithashtu si u zhvillua e gjithë situata për ju.
Mendoj se është e rëndësishme që shikuesit të kuptojnë, në njëfarë mase, çfarë po ndodh këtu në Gjermani, ku politikanët
gjithmonë bërtasin se na duhen më shumë punëtorë të kualifikuar dhe bëjnë gjithçka që munden për të sjellë njerëz në
vend, gjë që po i çon punëtorët e vërtetë të kualifikuar këtu në prag të çmendurisë – thuajse mund ta thuash.
Kur fëmijët kanë vështirësi në shkollë, ata kërkojnë në shtëpinë tuaj. Ju nuk dëshironi diçka të tillë; është traumatike.
Të dashur shikues, vetëm një kujtesë për të gjithë ju: siç sapo dëgjuam nga Dr. Bodo Schiffmann, është e
mundur që përgjegjësit tani të ndjehen të frikësuar, sepse disa gjëra po u dalin nga kontrolli.
Mendoj, Bodo, që duhet t'i bëjmë thirrje njerëzve të jenë të përgjegjshëm, të fillojnë të hulumtojnë vetë, të pyesin
me vëmendje për gjërat dhe të përpiqen tërheqin sa më shumë njerëz të jetë e mundur për këtë. A pajtohemi për këtë?
Po, mund të pajtohemi për këtë, dhe gjithashtu mund të bëjmë edhe një hap më tej, gjë që mund ta bëjë më të lehtë për
këdo që po shikon dhe ende nuk është i bindur të fillojë.
Duhet të rishqyrtojmë dobishmërinë e rregullave që na u imponuan në vitin 2020.
Shembulli më i mirë është kur hyni në një pub, duhet të mbani maskë, por nëse uleni në një tavolinë me dhjetë persona, duke
qëndruar drejtpërdrejt përballë tyre, mund të hani me ta në paqe.
Nëse më pas ngrihesh vetë dhe ke nevojë të shkosh në tualet, duhet të veshësh një maskë.
Ose një orë policore natën, por nuk ka problem të udhëtosh për në punë me transportin publik me 35 milionë njerëz çdo ditë.
Këto janë thjesht gjëra që janë jashtëzakonisht interesante.
Dhe një ndalim i alkoolit natën – nuk po them se pirja çdo mbrëmje është diçka e shkëlqyer, por nuk ka fare kuptim.
Pra, natyrisht, nëse pini alkool natën, virusi bëhet më i fortë. Natën, kur askush nuk është pranë.
Pra, të gjitha këto rregulla krejtësisht qesharake, ku gjithmonë kishe ndjesinë se dikush po u argëtohej dhe
thoshte: "Mirë, më pas do t'u themi të vënë një kovë mbi kokë dhe të shohim nëse e bëjnë."
Kjo është një pikënisje për të menduar pse dikush do të vendoste rregulla kaq krejtësisht absurde, dhe pastaj kur sheh
videot e vjetra të Christian Drosten duke thënë: "A duhet të vesh një maskë?" Jo, një maskë nuk bën asgjë.
Pra, mund të flasim përsëri veçmas për të dhënat, por ai tha në atë kohë se të dhënat ishin shumë të dobëta.
Këto janë thjesht gjëra që ju ndihmojnë të filloni.
Ndoshta është koha të dëgjoni përsëri fëmijën tuaj të brendshëm. Me fjalë të tjera, të jeni thjesht kuriozë dhe të pyesni: "Pse?"
Pse virusi është aktiv vetëm në orare të caktuara të ditës? Pse virusi di çfarë është 1.5
metra? Pse virusi nuk është ngjitës kur je ulur?
E pamë gjatë demonstratave. Duhet ta përthithësh këtë.
Ne ishim në turneun tonë me autobus, duke udhëtuar nëpër gjithë Gjermaninë, dhe ndodhte që
demonstruesit që uleshin në tokë nuk kishin pse të mbanin maska.
Dhe ata që u penduan... Duhet të vësh në dyshim diçka të tillë.
Thjesht duhet ta bësh. Kjo është çështja, me të vërtetë duhet të pyesësh, nëse nuk ke fare të dhëna, ose
gjithashtu, pse nuk dëgjoje ambulancat vazhdimisht?
Pse nuk kishte trupa të vdekur të shtrirë në rrugë?
Nuk është siç tha Kancelari austriak Kurz, që më herët apo më vonë të gjithë do të
njohin dikë që ka vdekur me ose nga koronavirusi.
Nuk ndodhi. Tani mund të shikosh prapa.
Dhe kur të kthehesh pas dhe të shohësh të gjitha të dhënat dhe studimet e reja që dalin çdo ditë,
duhet të thuash se e gjithë kjo ishte një mashtrim.
Dhe pse na gënjyen? Kjo është ajo që më irritoi më shumë.
Nuk më pëlqen të më gënjejnë. A të pëlqen të të gënjejnë?
Kjo është një nga gjërat që i urrej më shumë.
Pra, dikush qartë më gënjeu këtu, dhe pastaj vazhdimisht shikonit foto të politikanëve që qëndronin së bashku në samitin e G7.
Bëhet një foto, të gjithë mbajnë maska, dhe pastaj menjëherë i heqin maskat dhe bisedojnë pa ruajtur distancën sociale.
Dhe kemi parë mjaft prej këtyre gjërave.
Dhe pastaj sheh që vetë politikanët nuk i përmbahen atij.
Por pse atëherë qytetarët duhet t'i përmbahen atij dhe madje të paguajnë gjoba?
Dhe e gjithë kjo ishte e mundur vetëm për shkak të presionit të jashtëzakonshëm që ushtroi vazhdimisht shtypi dhe sulmeve
të tij ndaj njerëzve që u ekspozuan, sepse kjo ishte padyshim e rrezikshme për këtë narrativë, për këtë histori.
Arrita tek miliona njerëz me videot e mia të para, por kjo u kufizua shpejt.
Dhe sot, shkencëtarët thonë se nëse nuk do të ishim përmbajtur, shumë jetë do të ishin shpëtuar.
Po, saktësisht. Sot po përdoren taktika krejtësisht të ndryshme.
Do të thoja se me shadowbanning, aktualisht po përjetojmë censurë në të gjitha drejtimet, e cila thjesht po zbatohet.
Kjo është një shenjë që diçka duket se po funksionon nga ana jonë.
Dhe nga ana jote gjithashtu, Bodo, ke bërë një kontribut të vlefshëm në krizë që nga fillimi.
Si mjek, si doktor, si dikush që kishte shumë për të humbur, ti shkove atje – kështu e shoh unë – dhe me të vërtetë vendose
gjithçka në rrezik. Dhe na duhen më shumë mjekë si ti, apo jo?
Faleminderit shumë, por nuk e dija këtë. Edhe një herë, kjo është vërtet e rëndësishme për mua.
E gjej krejtësisht të pakuptueshme që, si mjek, nëse shpreh mendimin tënd, edhe nëse është i gabuar, mund
të rrezikosh të humbasësh mjetet e jetesës në një vend.
Nuk do ta kisha imagjinuar kurrë që dikujt mund t'i ndërpritej lokali i praktikës ose diçka
e ngjashme për shkak të një mendimi të gabuar.
Veçanërisht nëse jeni një mjek i njohur që nuk keni pse të merreni me padi për keqpraktikë çdo pesë minuta.
Por ti ndoqe këtë rrugë, dhe në një moment gjatë rrugës mund të kishe kuptuar se gjërat po ngushtoheshin.
Pra, një tërheqje – tërheq gjithçka që thashë. Ti nuk e bëre.
Ke shkuar drejt përpara, dhe edhe tani nga jashtë, me një shtrirje të madhe, po sqaron.
Ju ndihmoni njerëzit të arrijnë këtë pjekuri, të dëgjojnë fëmijën e tyre të brendshëm.
Më pëlqeu shumë imazhi që përdore më parë.
Dhe dëshirojmë t'ju falënderojmë shumë për këtë intervistë dhe për kohën që keni ndarë për ne.
Po ju dërgojmë shumë forcë dhe gjithçka që ju nevojitet në Afrikë. Dhe do të qëndrojmë në kontakt.
Gjithashtu do të doja të falënderoja gruan dhe familjen time në këtë kontekst, sepse do të kisha ndaluar pas videos Corona 12.
Dhe ajo tha: "Ti nuk ndalesh, vazhdon përpara." Dhe me Daniele Ganserin ishte thuajse e njëjta gjë, për më tepër.
Gruaja e tij gjithashtu i tha: "Jo, ti do të qëndrosh mbi të, edhe nëse na thyen qafën."
Dhe në këtë drejtim, ndonjëherë me të vërtetë ka një grua të fortë pas burrit.
Mund të them të njëjtën gjë për veten time, po. Faleminderit shumë, i dashur Bodo. Me respekt.
Faleminderit, Mathias. Faleminderit, Kla.TV. Faleminderit, familja Sasek.