Бале, имрӯз мо доктор Бодо Шиффманро дар Kla.TV зинда бо худ дорем.
.
Хуш омадед, Бодои азиз. Умедворам, ки шумо ба муроҷиат кардани ман ба шумо ба таври ғайрирасмӣ
эътироз нахоҳед кард. Хушҳолам, ки шумо дар инҷо ҳастед.
Бале, бисёр ташаккур барои даъват, азиз Матиас. Ва ман хурсанд ҳастам, ки боз дар Kla.TV ҳастам.
Бодо, пеш аз пандемия шумо дар Зинсхайм клиникаи хусусии обрӯманд оид ба ташхис ва табобати гӯш, бинӣ ва гулӯ ва
инчунин клиникаи вертиго доштед. Оё ин клиника хуб кор мекард?
Ман фикр мекунам, ки метавон чунин гуфт. Мо яке аз чанд клиника будем, ки дар машғулият бо вертиго тахассус доштем ва
ба он муносибати байнифаннӣ доштем, на танҳо маҳдуд ба ENT.
Мо инчунин бемориҳои дохилии неврологӣ-ро табобат кардем.
Масалан, мо худи тасвирҳои МРТ-ро бо истифода аз низоми арзёбии худ арзёбӣ кардем.
Мо протоколи тафтишотие доштем, ки хеле аз сатҳи донишгоҳӣ болотар буд ва ба мо имкон медод,
беморонро қариб пурра бидуни иштироки онҳо скан кунем.
Пас мо кӯшиш кардем, ки натиҷаҳои объективӣ ба даст орем.
Муҳим аст қайд кардан, ки бемороне, ки ба ман муроҷиат карданд, қариб дар тамоми гӯшаю канори ҷаҳон буданд ва аллакай
мутахассисони маъруфро дида буданд, баъзеи онҳо даҳсолаҳо аз вертиго (гардиши сар) ранҷ мекашиданд ва дар
ниҳоят ҳамеша ба онҳо мегуфтанд, ки инро тасаввур мекунанд, ки бо онҳо ҳеҷ мушкиле нест ва ғайра.
Дар асл, агар ташхиси объективӣ афзалият дода мешуд, сабаби он дар аксари ҳолатҳо пайдо карда мешуд.
Мо назоратҳои дохилии сифат доштем. Ин маънои онро дорад, ки мо боз ба беморони худ мактуб навиштем.
Ва, чунон ки гуфтам, онҳо ҳама ҳамчун ҳолатҳои номуолиҷавӣ баррасӣ мешуданд. Ва сатҳи
муваффақиятҳои мо хеле болотар аз 70 фоиз буд.
Ва мо шунавандагони байналмилалӣ доштем. Ин маънои онро дошт, ки беморони мо бо ҳавопаймо омаданд.
Ин каме муболиғаомез менамояд, аммо ин рост аст.
Онҳо аз саросари ҷаҳон омаданд, хоҳ аз Ҷопон, хоҳ аз Чин ё Амрико.
Мо одамоне доштем, ки аз Вашингтон, Д.К. барои табобати тиннитус ба назди мо омаданд ва ҳамон лаҳза боз баргаштанд.
Моро астронавтҳо ва космонавтон боздид карданд. Моро варзишгарони касбӣ аз ҳама соҳаҳо боздид карданд.
Албатта, сиёсатмадорон низ, ҳатто сиёсатмадорон аз он чи давлатҳои ҷинояткор меноманд, ки
дар он ҷо мансабҳои баландро ишғол мекарданд.
Ин маънои онро дорад, ки мо бо мардум новобаста аз он ки онҳо чӣ кор карда буданд муносибат кардем
ва кӯшиш кардем фаҳмем, ки бо онҳо чӣ нодуруст аст.
Ва дар сатҳе, ки ба таври назаррас баландтар аз сатҳи беморхонаҳои донишгоҳӣ буд.
Ин яке аз сабабҳо буд, ки ман мунтазам барои Ҷамъияти отоларингологии Олмон лексияҳо медодам,
масалан, ё аз ман хоҳиш мешуд, ки дар Донишгоҳи Ҳайделберг ё чорабиниҳои монанд лексия диҳам.
Ин ҳеҷ гоҳ барои мутахассиси гӯш, бинӣ ва гулӯ дар амалияи хусусӣ маъмул нест. Ин истисно аст.
Ва дар ҳақиқат, аломатҳои экзотикӣ барои мо аломатҳои муқаррарӣ буданд.
Аз ин рӯ, мо хеле кам беморонеро мебинем, ки ба бемории маъмулӣ, ба монанди вертигои мавқеӣ, гирифтор ҳастанд.
Барои ин ҳолат зарур буд, ки бемориҳое мисли шванномае дар вестибулярӣ ё нейромаи акустикӣ, яъне омоси асаби шунавоӣ, вуҷуд
дошта бошанд – ки одатан духтури ENT дар ҳар панҷ сол як бор, агар беморони неврологӣ зиёд дошта бошад,
мебинад – ва мо ҳар ҳафта чандин чунин ҳодисаҳоро доштем.
Ва ин танҳо ҳаҷми он аст, шумо воқеан бояд онро тасаввур кунед.
Мо ба беморони худ вақти зиёдеро бахшидем.
Ин маънои онро дорад, ки беморе, ки субҳ ба мо муроҷиат карда буд, бо як парвандаи пурра, ки ҳамаи натиҷаҳои ташхис, тавсияи табобат
ва ғайраро дар бар мегирифт, баромад ва сипас комилан рафт.
Ва мо инчунин метавонем ба худ табрик гӯем ва бигӯем, ки сатҳи муваффақияти мо воқеан баланд аст, ки сол ба сол
афзоиш меёбад – албатта, ин як кори маъмулӣ аст – ва мо тавонистем ба одамони зиёде кӯмак расонем.
Ин хеле шавқовар буд. Мо инчунин онро хеле қаноатбахш ёфтем.
Ҳамчун духтур, ҳамсарам низ метавонист аз нуқтаи назари терапияи травма ба одамон кӯмак расонад, зеро вертиго аз даст
додани назорат аст, ва аз даст додани назорат шадидтарин шакли травмаест, ки инсон метавонад таҷриба кунад.
Дар асл, ин ҳам оғози депрессия ё чизи монанди он аст. Зеро вақте ки шумо дигар намедонед, ки кадом тараф боло ва кадом
поён аст, ё ҳамеша худро ноамн эҳсос мекунед, шумо хеле зуд ба ҳолати ташвиш меафтед, ки сипас бо шумо мемонад.
Аммо тарс сабаб нест; сабаб дар асл сабабҳои органикӣ мебошад. Ва шумо бояд то поёни ин масъала расед.
Ин хеле шавқовар буд. Моро хеле қадр мекарданд, борҳо дар Leading Medicine Guide нашр мекарданд ё дар рӯзнома дар қатори
беҳтарин табибон зикр мешудем, ва дар Who's Who in Germany маро яке аз даҳ табиби муҳимтарини ENT мешумурданд.
Ин ҳоло намоишгарӣ нест, ки ҳама чиз тамом шудааст; ин танҳо як изҳорот аст, то равшан созад, ки шахсе, ки дар
соҳаи худ на навомӯз, балки як мутахассиси пурра аст, дар оғози пандемияи коронавирус сухан гуфтааст.
Дуруст. Ман фикр мекунам, ки мо бешубҳа метавонем ҳаминро бигӯем.
Аммо ин ҳам маънои онро дорад, агар ман дуруст фаҳмида бошам, ки шумо низ дар соҳаи худ
ҳамчун як мутахассиси боэътимод шинохта мешудед.
Вақте ки одамон аз саросари ҷаҳон барои дидани шумо омаданд, оё ВАО дар он замон дар
бораи шумо гузориш доданд? Оё ягон мусоҳиба буд?
Шумо ҳоло дар бораи маҷаллаи тиббӣ зикр кардед. Аммо ин маънои онро дорад, ки дар бораи шумо ягон гузориши манфӣ вуҷуд надорад.
Онҳо аслан ба шумо имкон медиҳанд, ки назари худро баён кунед ё дар бораи шумо гузориш медиҳанд, дуруст?
Бале, пас ҳам телевизион, ки дар он чанд гузориш буд, ки онҳо ба амалияи шумо омада сабт карданд, ё мусоҳибаҳо бо маҷаллаҳо.
Мо мунтазам дар маҷаллаҳо нашр мешудем. Ва дар ниҳоят ман ҳатто коршиноси вертиго барои маҷаллаи Apotheken-Umschau шудам,
ки ин баландтарин шарафест, ки кас метавонад ба даст орад.
Apotheken-Umschau нашрияи чопӣ бо тиражи баландтарин аст, ки ба таври назаррас аз ҳама чизҳои дигар дар бозор зиёдтар мебошад.
Ва ҳамчун духтури амалкунанда, ман аслан ҳамаи профессорҳоро нодида гирифтам ва дар
ниҳоят коршиноси маҷаллаи Apotheken-Umschau шудам.
Ман дигар тоб намеовард, бинобар ин мақолаҳое, ки барои рӯзномаҳо навишта будам, инчунин аз ҷониби dpa, Reuters, AP
ва ғайра нашр мешуданд, зеро ман воқеан дар арсаи байналмилалӣ, аз ҷумла дар ВАО, обрӯ касб карда будам.
Ва инчунин ҳамин чиз дар оғози пандемия хеле аҷиб буд, зеро барои он ки ин кор кунад,
шумо низ бояд мутахассисонро ба кор ҷалб кунед.
Пас ман як агентии таблиғотӣ ва як агентии матбуотӣ доштам, ки бо онҳо кор мекардам, ки барои ман кор
мекарданд, ки ман ба онҳо пардохт мекардам ва ки инчунин кафолат медоданд, ки ман ҷойгир шавам.
Ва сипас, дар ибтидо, ман кӯшиш кардам, ки дар ток-шоуҳо ширкат кунам.
Агентии матбуотии ман гуфт: «Аҳ, беҳтараш ин корро накун, вагарна дар ниҳоят дар барномаҳои гуфтугӯӣ мемонӣ.»
Зеро ман гуфтам: «Гӯш кун, ба онҳо бигӯ, ки ин духтури ENT аст, ки хеле маъруф аст ва назари дигар дорад.»
Ва сипас рӯйхати паҳнкунӣ, рӯйхати паҳнкунии матбуотӣ низ вуҷуд дорад, ки барои барномаҳои гуфтугӯӣ низ мавҷуд аст.
Ва сипас шумо каме пул пардохт мекунед ва сипас тамоми он тақсим карда мешавад.
Ва пас онҳо медонанд, ки дар ин ҷо касе ҳаст, ки мехоҳад назари худро баён кунад.
Ва одатан ман метавонистам клиникаи худро барои чор ҳафта бандам, зеро агентии матбуотӣ низ розӣ шуда буд, ва
мисли Карл Лаутербах аз як ток-шоу ба ток-шоу дигар равам.
Аммо он наомад. Ҳатто як ҳикоя ҳам набуд. Ҳамин ҳолат пас аз он ки он муддате кор мекард, низ дуруст буд.
Ман аз 14 марти соли 2020 видеоҳо сохтаниро шурӯъ кардам ва яке аз аввалинҳо будам, ки ин корро кардам.
Ман дар YouTube ҳузури хеле бузург доштам, то даме ки маро сензура карданд.
Ва сипас чанд нафар, масалан ба Ланз, навиштанд: «Инҷо духтури ENT ҳаст, лутфан ӯро ба барнома даъват кунед.»
Ва ман мактубҳоро тавассути почтаи электронӣ гирифтам. Онҳо ҳамеша рад мешуданд.
Гуфта шуд, ки ҷаноби Ланз меҳмононашро худаш даъват мекунад ва ин пешбинӣ нашудааст.
Ва инчунин – ман аз RBB маълумот гирифтам – хеле барвақт, дар марти соли 2020, як созишномаи махфият вуҷуд
дошт, ки дар он зикр шуда буд, ки дар гузоришдиҳӣ дар бораи Корона ягон нисбатикунонӣ нахоҳад буд.
Ин фармон аз ҷониби роҳбарияти RBB ба хабарнигорон буд ва онҳо маҷбур буданд онро иҷро кунанд, вагарна аз кор ронда мешуданд.
Бале. Ҳоло, барои он ки ба тамошобинон кӯтоҳ хулоса диҳам, ман мегӯям, ки то замони Корона шумо танҳо
шахси пешсаф дар соҳаи худ будед, ин бешубҳа аст.
Мо ҳама аз камбуди коргарони бомаҳорат дар Олмон шикоят мекунем, аммо дар ин ҷо, метавон гуфт, мутахассисе дар
соҳаи худ доштем, ки ҳатто одамон аз саросари ҷаҳон барои гирифтани кӯмак ба ин ҷо меомаданд.
Биёед танҳо ҳаминро гӯем. Чӣ шуд?
Ман фикр мекунам, ки ҳоло фаҳмидани ин хеле муҳим аст. Дар кадом лаҳза тамоми ин ба замин афтод?
Аз аввал маҳкум буд, зеро дар ибтидо нияти ман воқеан озод кардани одамон аз тарс буд.
Пас, ҳамчун коршиноси сармохӯрӣ, ман рақаме аз OAS дорам... .
Ин чӣ буд, узр мехоҳам, дар оғози Корона, шумо ҳоло дар назар доред?
Бале, 14 марти 2020. Тавре ки ман гуфтам, видеои аввал.
Ва аввалин видео бо унвони «Ташвиш накунед» буд ва ман кӯшиш кардам ба мардум бигӯям, ки ин беморӣ
монанди сармо аст, ки, масалан, ба грипп монанд аст.
Ва ман ба рақамҳо нигаристам: дар Ухан одатан чанд нафар мефавтанд, дар Бергамо чанд нафар фавтидаанд ва ғайра-ғайра.
Пас, пас аз баррасии ҳамаи манбаъҳои дахлдор, ман ба хулосае расидам, ки дар охири видеои аввалини ман
гуфта будам: «Ман фикр мекунам, ки мо ҳама хоҳем мурд.»
Аммо на ба хотири коронавирус, ман фикр мекунам, ки ин хеле ғайриимкон аст.
Ва дар асл ҳамин назари умумӣ буд, зеро ман, илова бар духтури гӯш, бинӣ ва гулӯ будан, ҳамчунин духтури ёрии таъҷилӣ,
корманди хадамоти ёрии таъҷилӣ ва парамедик аз ҳамин хадамотам.
Ҳамин чиз буд, ки аввалин бор маро ба тиббӣ водор кард. Ва як қоидаи тиллоӣ ҳаст, ки он оддӣ аст: «Ҳаяҷон накунед».
Вақте ки шумо ба ҳодисаи талафоти оммавӣ мерасед, наметавонед бигӯед: «Ёрӣ, шумо ҳама хоҳед мурд».
Ҳатто агар шумо донед, ки наметавонед бо ҳамаи онҳо сарукор гиред, шумо бояд ба шахсоне, ки дар кӯча зери назорати шумо
ҳастанд, ҳисси онро диҳед, ки вазъиятро зери назорат доред.
Ва ман намефаҳмидам, ки ҳукумат, матбуот ва дигарон... Ман ба матбуот дар аввали кор, аз ҷумла дар видеоҳоям, масъулияти онҳоро
хотиррасон кардам, зеро онҳо видеоҳоямро мушоҳида карда буданд.
Ва сипас ман гуфтам: «Дӯстони азиз, шумо масъулият доред.»
Ва агар шумо мардумро ба ваҳм андозед, то онҳо бовар кунанд, ки қариб барои ҳар дарди гулӯ бояд ба
вентилятори сунъӣ пайваст шаванд, пас воқеан катҳои шуъбаи эҳёи интенсивӣ кофӣ нахоҳанд буд.
Пас, ҳатто агар дар арзёбиам хато карда бошам, мехостам, ки мардум боварӣ ҳосил кунанд ва аз як мушкили хурд кӯҳи калон насозанд,
то бемористонҳо серодам нашаванд ва мардум ба ваҳм наафтанд.
Ман инро борҳо ва борҳо аз одамон тасдиқ мекунам.
Одамон аз ин тасвирҳо, ки дар телевизион беист такрор мешуданд, ба тарс афтода буданд.
Ва дар асл ҳамин ният доштам. Ва он фавран бойкот ва саботаж шуд.
Ҳатто одамоне, ки дар рӯзномаҳои маҳаллӣ кор мекарданд ва ман одатан ҳамеша бо онҳо муносибати хуб доштам.
Яъне, ман дар Зинсхайм ситораи маҳаллӣ будам. Маро ба ҳама ҷо даъват мекарданд, хоҳ бозиҳои
футбол бошанд, хоҳ чорабиниҳои дигар ё ҳар чи бошад.
Он вақт... шумо шахси хеле муҳим будед. Ва сипас шаҳрдор омад ва замоне ки шумо боз як ҷоиза ё чизе монанди
он гирифтед, акс гирифт – шумо метавонед онро дар вебсайти ман besserleben.tv пайдо кунед.
Пас ман каме шод шудам ва шаҳрдорро дар акс дохил кардам, то нишон диҳам, ки он қаблан чӣ гуна буд.
Ва аз як рӯз ба рӯзи дигар, ногаҳон туро аз рӯйхат хориҷ мекунанд.
Пас ҳамаи онҳое, ки шуморо ҳамчун коршиноси пешсаф мешумурданд, ногаҳон ба телевизион бештар аз он духтуре бовар мекунанд,
ки ба ӯ ҳаёти худро супорида буданд, зеро ман низ ҷарроҳ будам.
Вақте ки шумо ҷарроҳиро ба касе вогузор мекунед, шумо ҳаёт ва ҳатто ҳаёти фарзандонатонро ба ӯ месупоред. Ва ин хеле аҷиб буд.
Бале, ман чунин бовар дорам. Ва ҳоло, вақте ки шумо ба он замон бармегардед, ман мегӯям, ки шумо далели хубе доштед.
Шумо мехостед мардумро ҳушдор диҳед, ҳамчун духтур, чунон ки бояд, мехостед онҳоро огоҳ созед.
Ҳоло, вақте ки ба гузашта менигаред, оё шумо фикр мекунед, ки тарс паҳн кардан бо ният буд, ё тамоми ин ҳодиса бештар
тасодуфӣ ва маълумоти нодуруст аз ҷониби баъзе коршиносон буд?
Дар аввал воқеан ин мақсад набуд, ва сипас лаҳзае расид, ки ҳама чиз ногаҳон тағйир ёфт.
Шумо метавонед инро дар Амрико бо Энтони Фаучи ва дар Олмон бо Кристиан Дростен ва Лотар Вилер бубинед, ки аввал вазъиятро
камтар ҷиддӣ нишон дода, гуфтанд, ки он қадар бад нест, ки ин танҳо сармо аст, ки коронавирусҳо
муддати тӯлонӣ вуҷуд доранд, ва ғайра, ва ғайра.
Ва сипас, аз як рӯз ба рӯзи дигар, гӯё як навъ фармони дастаҷамъӣ дода шуда бошад, зеро манзара дар
ҳама ҷо, дар саросари ҷаҳон, комилан тағйир ёфт.
Ҳамаи ин хеле аҷиб буд, зеро дар асл вазъият ҳеҷ тағйир наёфта буд. Баръакс, мо маълумоти ҳарчи бештар ва беҳтар доштем, масалан
аз профессор Иоаннидис, ки эпидемиологи маъруфи ҷаҳон аст, ё дақиқтараш беҳтарин эпидемиолог, ки ҳамчунин гуфт:
«Эй мардум, эҳтиёт шавед, ин беморӣ ба грипп баробар аст.»
Худои меҳрубон, ё ҳар касе ки бошад, инчунин ба мо колонияҳои пурра ва мустақилро
фароҳам овард, ки метавонистанд омӯхта шаванд.
Ҳай Ҳайнсберг бошад, ҳай «Даймонд Принцесс» бошад, ҳай ду киштии ҳавопаймобар бошад, ҳай зиндон бошад.
Пас мо чанд макон доштем, ки дар онҳо шумо метавонистед дақиқ бубинед, ки сатҳи фавт то чӣ
андоза баланд буд ва он то чӣ андоза хатарнок буд.
Ва мо аз аввали кор медонистем, ки маълумот таҳдидкунанда набуд.
Ва дар ҳақиқат бояд гуфт, ки тамоми ин кор бо ният сурат гирифта буд, зеро он идома ёфт.
Аксҳои сохта низ бо ният истифода шудаанд, чунки ҳатто FAZ ахиран инро эътироф кард.
Ҳама камионҳоро, ки дар Бергамо табутҳоро ҷамъ мекарданд, дар ёд доранд.
Дар нашрияи FAZ, Frankfurter Allgemeine Zeitung, бори аввал дар ин сол як саҳнасозии пурра нашр шуд, ки сипас ҳам гуфт: «ҳа, вале
дар ҳар кадоми ин даҳ мошини боркаш дақиқан як табут буд». Яке?
Бале, ва ӯро танҳо ба хотири он ки онҳо крематория надоштанд, бурданд.
Давлат муқаррар карда буд, ки ба ин ҷасадҳо набояд ташхиси ҷасадӣ гузаронида шавад.
Ин боз як ҳолате буд, ки ман ба худ гуфтам: «Як лаҳза, яке аз бузургтарин дастовардҳои тиб ин буд, ки ба
мо иҷозат доданд, ҷасадҳои мурдаро тафтиш кунем». Ва ин ҳолат муддати тӯлонӣ чунин буд.
Ман мегӯям, дар замони Леонардо да Винчи ҷасадҳоро аз қабристон мебурданд, то онҳоро дисексия
кунанд. Мо тавонистем дисексияи одамонро анҷом диҳем.
Ва ҳатто касе буд, ки ба одамон аутопсия мегузаронд, яъне профессор Пюшель дар Гамбург, ки низ
яке аз роҳбарони чанд патолого-анатоми судӣ буд.
Ва ӯ гуфт, ки он одамоне, ки мурданд, дар ҳар сурат мемурданд.
Ва ҳамин буд ҳикоя бо «бо» ё «аз» вируси коронав. Онҳо аз вируси коронав нафаврӯфтанд, онҳо бо вируси коронав
фаврӯфтанд, зеро онҳо ҳатто бе вируси коронав ҳам мемурданд.
Ба гузашта назар карда, мо мебинем, ки ин арзёбиҳо комилан дуруст буданд.
Шумораи қурбониён худ гувоҳӣ медиҳад. Пас мо аз аввали кор дуруст будем.
Ва ман интизор будам, ки аслан… ё дар видеоҳои аввалини ман… фикр мекардам, ки дар миёни беморони ман
сиёсатмадорон ва чизҳои монанди он низ хоҳанд буд.
Ман фикр мекардам, ки онҳо видеои аввалини маро мегиранд, ба Меркел мераванд ва мегӯянд: «Нигаред, Ангела, дар Зинсхайм як
духтури ENT ҳаст, ки ман мешиносам, як марди ҷаҳоншинохта, ки одамонро аз тамоми ҷаҳон табобат мекунад.» Ӯ ба рақамҳо нигарист.
Шумо медонед, ки Дростен дар давраи хуруҷи гриппи хукӣ пурра аз ҳад зиёд вокуниш нишон дод
ва мардумро ба эмгузаронӣ ва ғайра ташвиқ кард.
Дар ниҳоят, ҳамааш гапи холӣ буд – ба ӯ гӯш кун.
Бале, ман интизор будам, ки ин рӯй диҳад.
Оё шумо ниҳоят аз ҷониби Кристиан Дростен занг мегиред, ки рақамҳои шуморо бинад?
Мо мехоҳем бо шумо сӯҳбат кунем. Бале, ҳамин чизест, ки шумо интизор доред.
Сипас дар ринг шахсиятҳои вазнинтар низ ҳастанд, масалан Вольфганг Водарг, ки он замон пандемияи
гриппи паррандаро хотима дод – не, пандемияи гриппи хук.
Сипас профессор Сучарит Бхакди ҳаст, ки иммунологи маъруф дар сатҳи ҷаҳонӣ ва дигар чизҳо мебошад.
Мо чанд вирусолог доштем. Ҳамаи онҳо мутахассисони пурқувват буданд ва, ба назари ман, бо Вольфганг Водарг ё Сучарит
Бхакди ҳамфикр буданд, аммо матбуот инро комилан нодида гирифт.
Сипас тасвирҳои тобутҳо, ки дар куҷое истода буданд ва натиҷаи ғарқшавии киштӣ дар Лампедуса буданд.
Тасвирҳоро, масалан, бо мақсади махсус интихоб карда буданд, ки онҳо бо вазъият дар Бергамо ҳеҷ иртиботе надоштанд.
Ин бо шумораи зиёди пахшҳо, ҳам аз ҷониби шумо ва ҳам аз ҷониби Kla.TV, исбот шудааст. Пас ин як
скандали бузург аст, ман пурра бо шумо розӣ ҳастам.
Биёед боз як бор ба ВАО ва тарзи тасвири шумо аз ҷониби онҳо диққат диҳем, инчунин ба ҳамкорон, чун шумо зикр
кардед, профессор Бакди, ва ҳамчунин дигарон, мисли Водарг, ки баъдтар дар рӯйхати ҳадафҳои ВАО қарор гирифт.
Ҷое ки қаблан як қаҳрамон — бигӯем, як шахси маъруф — 180 дараҷа гардонида шуд, баръакс
карда шуд ва ногаҳон ба душман табдил ёфт.
Вақте ки ин ҳодисаҳо барои шумо сар шуданд, дар ҳоле ки қаблан, бигӯем, шумо ҳамеша эҳтиром мешудед, шумо шахсан чӣ гуна
пайдоиши ногаҳонии чунин гузоришҳо дар бораи худ ва нашри он чи дар асл гузоришҳои бардурӯғ дар ВАО буданд, эҳсос кардед?
Матиас, агар ту маҷбур шавӣ инро таҷриба кунӣ, ту умуман намефаҳмӣ.
Ин маъно дорад, ки аввал ман аз одамоне, ки фавран маро бо шуҷоати ман табрик карданд ва гуфтанд, ки ман чӣ қадар
шуҷоатманд ҳастам ва то чӣ андоза матин ҳастам ва Худо медонад, боз чӣ сифатҳо дорам, бисёр паёмҳои электронӣ гирифтам.
Ва ман ба худ гуфтам, ки ин ба шуҷоат ҳеҷ рабте надорад.
Хуб, ман духтур ҳастам, вазъиятро таҳлил мекунам, назари худро мегӯям, зеро ҳамчун духтур ман низ
вазифа дорам, ки ба саломатии аҳолӣ ғамхорӣ кунам.
Вазифаи ман аст, ки вақте чунин чизеро мебинам, онро ба омма эълон кунам. Ин ӯҳдадории ман аст.
Ман бояд ин корро анҷом диҳам ва набояд ба давлат тобеъ шавам.
Ин вайрон кардани кодекси рафтори тиббӣ ва савганди Гиппократ хоҳад буд.
Пас ман ҳеҷ кори нодуруст накардам, ва вақте ки шумо ногаҳон духтури чархзании Синсхайм ё ҳикояҳои
монанди онро мебинед, шумо онро умуман намефаҳмед.
Шумо мегӯед, дӯстони азиз, ман дар ин ҷо далелҳои мустаҳкамро пешкаш мекунам, ман инро танҳо ихтироъ намекунам.
Ҳар рӯз дар ин барнома ман маълумотро аз Институти Роберт Кох мегирифтам ва онро танҳо таҳлил мекардам.
Ман рақамҳои аслиеро, ки аз ҷониби RKI пешниҳод шудаанд, истифода кардам.
Ман онҳоро худам ихтироъ накардаам.
Пас, агар як плюс як баробар ба ду бошад ва шумо танҳо далелҳо ва маълумоти возеҳ дошта бошед, ва касе бо шумо мухолифат
карда гӯяд, ки не, аз имрӯз як плюс як баробар ба се аст, пас шумо метавонед бигӯед: «Хуб, ман инро намефаҳмам.»
Ва, чунон ки ман гуфтам, дигар шахсони хеле бонуфуз баъд ба шумо ҳамроҳ хоҳанд шуд.
Профессор Ҳадич, ваксинолог, вирусолог, бактериолог ва дигар вазифаҳо.
Ҳамеша касе нав пайдо мешавад, то ҳатто Лу Монтанье, кашфкунанда, ихтироъкор, аввалин
тавсифкунанда ё ҳар чӣ бошад, ки HIV-ро кашф кардааст.
Ин мавзӯи дигар аст ва мо метавонем дар бораи он ягон вақт сӯҳбат кунем, аммо ҳикоя...
Ӯ ҳамчун барандаи Ҷоизаи Нобел ба мо ҳамроҳ шуд, ва ӯ ягона барандаи Ҷоизаи Нобел нест.
Ва ногаҳон ҳамаи он шахсоне, ки таҷрибаи касбӣ доштанд ва қаблан дар соҳаи худ ҳамчун мутахассисони боэътимод шинохта мешуданд –
ва боз як бор таъкид мекунам, профессор Иоаннидис эпидемиолог нест, вале дар ҷаҳон бештар аз ҳама ҳамчун
эпидемиолог иқтибос мешавад – бояд рад карда шаванд.
Ӯ коршиноси паҳншавии намунаҳои бемориҳост.
Ва ӯ хеле аввал гуфт: «Ором шав, ин мисли грипп аст.»
Ва инро ба осонӣ нодида мегиранд. Ту инро намефаҳмӣ. Ту намефаҳмӣ.
Албатта, шумо идома медиҳед, зеро худро шахсан ҳадаф қарор додашуда эҳсос мекунед ва мехоҳед обрӯи худро барқарор
созед, ва шояд дар изҳороти худ каме бештар возеҳ шавед.
Аммо ҳадафи асосӣ кумак ба мардум буд – ва ман бовар дорам, ки дар ин кор муваффақ шудам – бо рафъи тарсҳои
бисёре аз мардум ва ҳамзамон ҳифз кардани онҳо аз содир кардани хатогиҳо ё ба хулосаҳои шитобзада расидан.
То имрӯз ман ҳанӯз ҳам намефаҳмам, ки чӣ гуна як хабарнигор, махсусан аз Зинсхайм, ки дар он ҷо низ намояндагони
Rhein-Neckar-Zeitung ва нашрияҳои монанд буданд, метавонист дар бораи қаҳрамони маҳаллӣ ба он
шакл сухан гӯяд ва натавонад бо ӯ сӯҳбат кунад.
Ҳатто ба дараҷае расид, ки дар маҷаллаи Stern як мақола ва дар Der Spiegel як мақола дар бораи ман нашр шуд, ки хабарнигорон
меомаданд ва бо даҳшатноктарин тарз худро дӯсти шумо нишон медоданд, ба шумо тӯҳфаҳо ва ғайра медоданд... ва сипас шуморо
ҳамроҳӣ карда, бо шумо дар эътирозҳо иштирок мекарданд ва бо тамоми ороишҳо – аз ҷумла шуморо ба оғӯш мегирифтанд ва салом
мекарданд ва ғайра – дар бадтарин пандемияи таърих, танҳо барои он ки баъд дар бораи шумо мақолаи сахт интиқодӣ нависанд.
Бале, ҷолиб. Шумо дар ин масъала воқеан танҳо нестед; мо инро хеле зуд-зуд аз одамони гуногун мешунавем, аз ҷумла
омӯзгорон ва онҳое, ки танҳо мехоҳанд дар он лаҳза назари худро ё ҳақиқатро, ҳар чи мехоҳед бигӯед, баён кунанд.
Мо ҳоло инро бо рӯзноманигорон низ мебинем, яъне аз як тараф бо коршиносоне мисли шумо – шумо чанд мисолро зикр кардед.
Ман фикр мекунам, ки Фульмихро ҳанӯз ҳам метавон ба ринг даровард.
Ҳоло мо инчунин Дэвид Бенделсро ҳамчун рӯзноманигор дорем, яъне хабарнигорони мустақил, рӯзноманигороне, ки озоданд
назари худро дар ҳар ҷо бо шакли як каме сатир баён кунанд, ва онҳо фавран худро дар оташсӯзӣ меёбанд.
Ва ин саволи калонро ба миён меорад: оё ҳамааш танҳо тасодуф аст?
Агар рӯзномае дар бораи шумо бад гузориш диҳад ва ҳама ба он ҳамроҳ шаванд?
Ё дар паси он стратегияе ҳаст?
Дуруст аст, ман фикр мекунам, ки ин нуқта хеле ҷолиб хоҳад буд. Шумо дар ин бора чӣ назар доред?
Бале, ман ба шумо аллакай гуфтам, шояд шумо онро надида бошед, ки ман ин мактубро аз RBB дида будам ва он дар
почтаҳои электронии қадимаи ман буд, аммо мутаассифона дигар ба онҳо дастрасӣ надорам.
Дар ҳар сурат, ман ин ибораҳоро хеле бодиққат аз ёд кардаам ва воқеан гузоришдиҳии
нисбатансозӣ дар бораи коронавирус нахоҳад буд.
Ин маънои онро дорад, ки хабарнигорон, ки барои телевизионҳои асосӣ ва созмонҳои монанд кор мекунанд,
аз боло дастур гирифта буданд, ки ҳеҷ коре накунанд.
Ман метавонам каме пештар равам, метавонам ба шумо чизе ҷолиб гӯям.
Метавонед зуд бигӯед, ки ин аз кӣ аст? Танҳо барои он ки тамошобинон донанд.
Дар RBB ин дастурро кӣ содир кард? Ба рӯзноманигорон, гӯё?
Ба рӯзноманигорони RBB. Ин аслан протоколе буд, ки онҳо ҳангоми вохӯрӣ ба он розӣ шуданд ва мардум бояд онро имзо
мекарданд. Ин мактуб танҳо як ҷумла буд, ки дар он гуфта мешуд, ки дар бораи Корона гузоришдиҳии нисбатансозӣ нахоҳад буд.
Ташаккур барои равшанӣ!
Ин паёми хеле возеҳ ба ҳар корманде буд, ки дар ин масъала даст дошт, ва ... бояд
тахмин кард, ки барои дигарон низ ҳамин тавр буд.
Ҳамчунин байни канцлер ва рӯзноманигорони пешсаф ва монанди онҳо вохӯриҳо баргузор мешуданд, ва чун дар низоми
мо маъмул аст, рӯзномаҳо танҳо ба чанд нафар мансубанд.
Мо метавонем бовар кунем, ки мо як гуногунии беназири рӯзномаҳо дорем, аммо дар асл шумо эҳтимолан метавонед бо
ду даст шуморед, ки чанд нашриёт вуҷуд дорад, ва ҳамин ҳила буд: пурра назорат кардани матбуот.
Ва албатта мардум, монанди ҳодисаҳои 11 сентябр ё дигар рӯйдодҳои шабеҳ, дар ҷустуҷӯи маълумот буданд, бинобар ин назди телевизор
менишастанд ва интизор мешуданд, ки чизе нав пайдо шавад, аммо дар асл ҳамеша ҳамон маълумоти кӯҳнаро ба онҳо пешкаш мекунанд,
ки онро «газлайтинг» меноманд, яъне дар як лаҳза дар зеҳни тамошобин иллюзияи пойдор эҷод мекунанд, ки гӯё ин
ҳақиқат аст, зеро онҳо онро такрор ба такрор дидаанд.
Имрӯз ҳам ҳамон аст. Агар кӯшиш кунед бо касе дар бораи чизе сӯҳбат кунед, онҳо мегӯянд: «Оё шумо тобутҳои
Бергаморо надидаед?» Ва ман ҳамеша фикр мекунам: ҳа, дуруст, онҳое, ки аз Лампедуса ҳастанд, ман онҳоро низ дидаам.
Ин буд, ин аст ҳикоя, ва ман дар барномаҳоям нисбатан зуд дарк кардам, ки мо бо цензур рӯбарӯ будем, ва цензур танҳо дар
ҳолатҳои тоталитарӣ вуҷуд дорад, ва чунон ки ҳоло медонем, қариб ҳамаи ҳуқуқҳои асосӣ дар пандemiaи эпидемикӣ бо ин ҳила
— тавассути қонуни бемории сироятӣ — лағв шудаанд, яъне Қонуни Асосӣ аз ҷониби Қонуни ҳифзи сироят ғасб шудааст.
Ва дар он вақт мо фикр мекардем, ки чӣ гуна метавонистем вохӯриҳоро идома диҳем, чӣ гуна пеш равем, ва сипас ин ҳизбҳоро
таъсис додем. Аввал «Муқовимат 2020», баъдтар «WIR2020».
Ва бинобар ин ман он замон бо Ральф Людвиг барои мусоҳиба бо Südwestfunk (SWR) онҷо будам, ки онҳо гурӯҳи
камера фиристоданд, ва моро пешакӣ занг зада гуфтанд, ки камера насб карда мусоҳибаамонро сабт кунем.
Ба одамоне, ки ба ин ҷо меоянд, дастур додаанд, ки шуморо ҳамчун нацистҳо тасвир кунанд.
Дар он чӣ мегӯед, хеле эҳтиёткор бошед. Шумо метавонед ба оператор эътимод кунед. Ӯ, метавон гуфт, яке аз мост, аммо дигарон не.
Оператор инро ва онро ва ғайра ва ғайра мебарад. Мо хуб огоҳ шудем.
Ва агар ӯ бигӯяд, ки онҳо инро иҷозат намедиҳанд, шумо ҳақ доред, ки талаб кунед ин видео сабт карда шавад.
Ва ӯ воқеан кӯшиш кард, ки моро қариб ду соат бо саволҳои пурфишор пурсиш кунад, аммо ин кор накард, зеро мо комилан бовар доштем,
ки ӯ маълумотро ҷойгир мекунад ва мехост аз мо ҷавоб гирад.
Аммо ман ва Ральф Лудвиг, ба назарам, он вақт дар ҳуҷраҳои машқии худ дар он ҷо хеле хуб кор кардем.
Ва азбаски мо видеои пурра доштем... ва мо инчунин ба онҳо гуфтем: «Гӯш кунед, дӯстон, агар шумо ин видеоро ба ҳар
шакл таҳриф кунед, мо фавран видеои худро нашр хоҳем кард.»
Бале, хеле хуб.
Мо он вақт тамоми видеоро дар лента сабт кардем – ва ҳа
… Аммо Бодо, то шуморо кӯтоҳ ба ВАО ва назари онҳо баргардонам.
Агар шумо ҳоло бигӯед, ки шартҳои фрейминг низ, мисли ин ҷо, дар он ҷо низ равшан истифода
шудаанд, шуморо комилан нодуруст намоиш додаанд.
Ин хеле ошкоро изҳор шудааст; ягон гузоришдиҳии нисбикунанда вуҷуд надорад.
Ва дар ин ҷо касе, як дастаи камера, фиристода шудааст, то шуморо ҳамчун нацист бадном
кунад. Пас, то шуморо бо ният бад нишон диҳад.
Ин маънои онро дорад, ки мо дар ин ҷо воқеан бо мутахассисони расонаӣ сарукор дорем.
Оё онҳо як барномаеро пайгирӣ мекунанд? Оё онҳо ҳанӯз ҳам мустақиланд? Чӣ рӯй медиҳад?
Оё танҳо як муҳаррир ҳаст, ки ҳозир ғазабнок аст?
Шумо қаблан гуфта будед, ки ВАО дар ихтиёри як дастаи ками одамон аст.
Онҷо чӣ мегузарад? Кӣ масъул аст? Оё онҳо инро аз рӯи ташаббуси худ мекунанд?
Ё шумо чӣ таассурот доред, ки тамоми ин чӣ гуна оғоз меёбад?
Ин хеле соддатар аст. Фақат чанд рӯзнома ҳанӯз хабарнигорони воқеӣ доранд, ки таҳқиқот мегузаронанд; дар асл
рӯзномаҳо асосан ба баёнияҳои матбуотӣ аз агентӣҳои хабарӣ мисли dpa, Reuters ва AP обуна мешаванд.
Ва дар он ҷо онҳо метавонанд мақолаҳоро зеркашӣ карда, рӯзномаҳои ҳаррӯзаи худро бо онҳо пур
кунанд, бидуни он ки худашон ягон тадқиқот анҷом диҳанд.
Агар чизе аз ҷониби Reuters ё dpa гузориш дода шавад, онро хуб таҳқиқшуда мешуморанд,
ҳатто барои рӯзномаи маҳаллӣ дар Букстехуде.
Ва сипас шумо метавонед онҳоро ба осонӣ тасарруф кунед. Аз ин рӯ, воқеан танҳо лозим аст,
ки шумо ин се агентии матбуотиро назорат кунед.
Ва ин аслан як оила аст – оилаи Сорос.
Онҳо дар асл ҳамаи шуъбаҳои матбуотиро дар ихтиёри худ доранд ва метавонанд бо онҳо ба осонӣ афкорро муайян кунанд.
Шумо метавонед қарор гиред, ки чӣ ба матбуот роҳ ёбад, зеро маҳз шумо мақолаҳоро менависед.
Ва гарчанде ки мо ҳамеша дар ҷустуҷӯи хабарҳои бардурӯғ ҳастем, дар ҳаёти ҳаррӯза чунин нест.
Агентии матбуотии Олмон: «Ба ВАО-и босифат эътимод кунед!» – мо низ ба ин одат кардаем.
Мо одат кардаем, ки барои бохабар мондан барномаҳои хабарҳои шом ё барномаҳои масъалаҳои ҷорӣ ва монанди онро тамошо кунем.
Ва сипас рӯзномаҳои хубе ҳастанд, ба монанди FAZ ва нашрияҳои монанд.
Ва инҳоянд ҳилаҳое, ки истифода шуданд. Скрипт пурра навишта шудааст.
Ҳамаи он чизе, ки дар ин ҷо анҷом дода мешавад, равшан як барномаест бо ҳадафи Тартиби Нав дар Ҷаҳон, Барқарорсозии
Бузург, Барномаи 2030 — ҳар чи хоҳед, номбар кунед.
Онҳо ҳама аслан якхелаанд: сценарияҳои Клуби Рум ё чизҳои монанд. Ҳамаи ин чизҳо дар саросари матн такрор мешаванд.
Ва касе мунтазири лаҳзае буд, ки метавонист чизеро фаъол созад.
Ва шумо метавонед инро махсусан дар он бинед, ки машқи ин пандемия, ки соли 2019, яъне дақиқ пеш аз оғози воқеии гумоншудаи
пандемияи COVID-19 баргузор шуд, ин Event 201, ки дар филмҳо низ ба таври аҷоиб ҳуҷҷатгузорӣ шудааст, ҳама дастрас аст.
Шумо ҳанӯз ҳам метавонед ҳамаи онро зеркашӣ кунед. Ин як скрипти пурра аст.
Дар ин ҷо рӯи сенария кор мекунанд.
Ва сипас 200 нафар, ки аз минтақаҳои гуногуни иқтисодӣ меоянд, бояд тақдири ҷаҳонро
роҳнамоӣ кунанд ва ҳама чизро муайян намоянд.
Бозӣ нав нест, он танҳо дубора нашр шудааст ва қариб пайваста аз замони Клуби Рум идома
дорад. Биледербергерҳо, шумо медонед, чӣ хел аст.
Яъне, Kla.TV дар ин бора бисёр, бисёр, бисёр барномаҳои олӣ сохтааст, ки шумо метавонед онҳоро
тамошо кунед. Дар асл дар ин ҷо як нақша вуҷуд дорад.
Пас як мавҷи сармо гирифтор карда шуд.
Ман дар ин маврид ҳатто аз ҳамкоронам ҳам пештар меравам.
Пас назарияи лабораториро бехатар рад кардан мумкин аст.
Назарияи лабораторӣ нақшаи «Б» буд, ки аз аввали кор таҳия шуда буд, зеро дар як лаҳза вазъ номустувор мешуд, зеро бо истифода аз
силоҳи биологӣ метавон табиатан гуфт, ки ҳукумат, канцлер ва ҷаноби Байден ҳамаи ин
маълумотро аз хадамоти махсус гирифта буданд.
Ва ин, албатта, чораҳои дракониро барои ҳифзи аҳолӣ аз силоҳи биологӣ асоснок мекунад.
Фаромӯш кун. Масъала дар он аст, ки ин грипп аст. Ин грипп буд, ҳамеша грипп буд, зеро грипп аз байн рафта буд.
Хусусан аз он сабаб, ки коронавирусҳо дар вақти нодуруст пайдо шуданд.
Ин маънои онро дорад, ки короновирусҳо дар асл дар фасли сол каме дигар нисбат ба грипп паҳн мешаванд. Ва он грипп буд.
Пас он чизе, ки мо дар ин ҷо дидем, гриппи маъмулӣ буд, ки баъдан тасодуфан онро вируси коронавӣ номиданд.
Фақат дар давраи эпидемияҳои қадимаи грипп ҳеҷ кас ҳеч гоҳ коронавирусҳоро муайян накардааст.
Ё «ҳеҷ кас» чӣ маъно дорад? Шояд Фаучи ин корро карда бошад, ман намедонам.
Ва ҳамин аст сабаб – медонӣ чӣ, биёед ба вирусҳои грипп тамаркуз накунем, балки
коронавирусҳоро бигирем ва тамоми ин корро идома диҳем.
Аммо тамоми ин кор аз аввалин лаҳза як табаддулоти давлатӣ буд.
Он чизе, ки дар ин ҷо анҷом дода шуд, ин як табаддулоти давлатӣ буд, ки тавассути Қонуни ҳифзи сироят пешбинӣ шуда буд,
зеро ин ягона роҳе буд барои зери по кардани Қонуни асосӣ.
Ин ҳамон ҳилаи дурахшон буд, ки дар ин ҷо амалӣ шуд. Ва ман бояд бигӯям, ки ба онҳо эҳтиром мекунам!
Он чизе, ки шумо эҷод кардаед, як бозии симулятсионии олӣ аст.
Бале, шумо ҳамин ҳозир дар бораи бозии симулятсионӣ зикр кардед. Шумо ҳамонро дар назар доред,
ки дар соли 2019, каме пеш аз он баргузор шуд.
Пас тамоми сценария, ки як бор иҷро шуд, инчунин ВЕФ ва ғайраро дар бар мегирифт.
Ҳамчунин ҷанбаи расонаӣ низ буд – онҳо чӣ гуна дар бораи он гузориш медоданд?
Онҳо ин корро дар давраи пандемияи коронавирус аъло иҷро карданд, аз ҷумла тавассути сензура ва бадномсозии коршиносон.
Аммо барои мо, албатта, ин низ як шаблони аҷоиб барои ҳамаи буҳронҳои оянда аст.
Ҳар ҷо ки назар кунем, ҳоло коронавирус ба ҷанг табдил дода мешавад ва эмгузаронии ҳатмӣ
ҳоло ба хизмати ҳатмии низомӣ табдил меёбад.
Дар ҷое ҳамеша барномаи монанд вуҷуд дорад.
Пас шумо мегӯед, ки тамоми ин кор бар асоси як барномаи муайян аст.
Пас ҳадафи бузургтар дар паси ин чӣ метавонад бошад?
Ман фикр мекунам, ки барои тамошобини миёна фаҳмидани ин душвор аст. Чаро касе чунин корро мекунад?
Мақсади ин ҳама девонагие, ки шумо дар ин ҷо хеле хуб ҷамъбаст кардаед, чӣ метавонад бошад?
Шумо метавонед одамонро тавассути тарс назорат кунед, новобаста аз он ки чӣ мехоҳед ба даст оред.
Ва сипас принсипи машҳури «тақсим кун ва ҳукмронӣ кун» вуҷуд дорад.
Ин маънои онро дорад, ки шумо одамонро ба минтақаҳои гуногун тақсим мекунед.
Оё шумо ҳоло кӯдаконро дар бораи тағйирёбии иқлим метарсонед ва онҳоро водор мекунед, ки калонсолон барои
фаҳмидани он хеле беақл ҳастанд ва ҷаҳон ҳоло аслан ба як кошмари дӯзахи табдил меёбад ё чизи монанди он.
Пиронсолон, ман мегӯям Удо Линденберг, ба гурӯҳи хатар дохил мешаванд.
Ин маънои онро дорад, ки онҳо бо он розӣ мешаванд. Азбаски онҳо метарсанд ва ба гурӯҳи дорои хатари баланд
мансубанд, онҳо бовар доранд, ки ҳоло бояд тарзи ҳаёти рокерӣ ва ҳама чизеро, ки қаблан мекарданд, фаромӯш кунанд.
Ин маънои онро дорад, ки шумо аз аввали кор якчанд майдони ҷанг эҷод мекунед – пас ҳоло мо дар ҳолати ҷанг ҳастем – ки метавонед
дар онҳо паҳн шавед, то мардумро дар ҳолати тарс нигоҳ доред.
Муҳим нест, ки шумо мардумро чӣ гуна дар тарс нигоҳ медоред.
Ҳарчанд шумо ҳоло мардумро тавассути бандитҳои корддор, ки ворид кардаед, дар тарс нигоҳ медоред – дар ниҳоят шумо ба он ноил
шудед, ки, ба қавли маъруфи ҷаноби Ҳегел, диалектикаи ҳегелист.
Шумо мушкилотеро эҷод мекунед, ки аллакай барои он ҳалли доред.
Пас шумо аллакай ҳалли ҳамаи ин мушкилот доред.
Ва дар ниҳоят мардум шукргузоранд, ки аслан метавонанд ба худ кӯмак кунанд.
Онҳо аллакай бо «Корона» ба ин умед доштанд. Ин комилан ноком шуд.
Пас, дар он маънӣ мо дар воқеъ бо ВАО-и ройгони худ он қадар муваффақ шудем, ки ҳадафи аслии онҳо, яъне водор кардани мардум
ба мунтазам гирифтани воксинаҳояшон ва дар хона мондан ва дигар ба берун набаромадан ва намедонам
чӣ кор накардан, амалӣ шуд. Онҳо ҳаминро мехостанд.
Онҳо фикр мекарданд, ки одамонро, мисли дар Австралия ё Зеландияи Нав, барои як сол ба ҳабс мегиранд.
Ва онҳо фикр мекарданд, ки метавонанд ин корро дар ҳама ҷо анҷом диҳанд, зеро ваксинаи наҷотбахш ҳанӯз дастрас набуд.
Ва дар ниҳоят, ҳама барои он ки онҳо ҳоло ин ваксинаро ихтироъ карданд, пойҳояшонро мебӯсиданд.
Албатта, шумо бояд эмгузариро такрор ба такрор анҷом диҳед...
Аммо, албатта, онҳо нақшаҳои B, C, D доранд. Шумо чунин чизеро нақша намебандед.
Ва онҳо ин корро муддати тӯлонӣ анҷом доданд, то шумо умуман тавонед ин системаро, яъне ғояи
онҳо дар бораи тартиби нави ҷаҳонӣ, амалӣ созед.
Ва дар асл, он чи мо мебинем, бозии шоҳмот байни ду бозигари асосӣ — Рокфеллер ва Ротшильд — аст, ки дар ниҳоят аз паси ин
масъалаҳо симҳоро мекашанд, зеро тамоми соҳаи ВАО, соҳаи дорусозӣ ва дигар ниҳодҳои монанд таҳти назорати оилаи Рокфеллер қарор
доранд, ва зараре, ки ин ба бор меорад, яъне зарурати пӯшонидани он тавассути қарзҳо ва воситаҳои
молиявии шабеҳ, таҳти назорати ширкати Ротшильд аст.
Ин маънои онро дорад, ки шумо ҳамеша метавонед бубинед, ки кадоме аз ин ду ҳоло пешсаф аст.
Дар солҳои охир, ҳатто даҳсолаҳо, ин Ротшильдҳо буданд, ва ҳоло Рокфеллер мехоҳад раёсати ин бозии
шоҳмотиеро, ки онҳо дар ин ҷо бозӣ мекунанд, ба даст гирад.
Ин абсурд менамояд ва фаҳмидани он низ хеле душвор аст, агар шумо масъалаҳоро бодиққаттар надида бошед.
Аммо дар асл, Event 201 махсусан ҷолиб аст, зеро онҳое, ки дар он иштирок доштанд, яъне Донишгоҳи Ҷонс Ҳопкинс ва Донишгоҳи
Рокфеллер, ки дар он ҷо ӯ барномаи худро ба татбиқ гузошт ва дар он ҷо ҳамаи доруҳои табииро, қариб ҳамаи одамонро ки бо усулҳои
табобати табиӣ, иловаҳои ғизоӣ ё монанди он бемориҳоро хеле муваффақона табобат мекарданд, бадном карда шуданд, таъқиб
шуданд, ба зиндон андохта шуданд, иҷозатномаҳояшонро аз даст доданд – ман то соли 2020 дар бораи ин ҳеҷ чиз
намедонистам, аммо пас аз он ногаҳон вақти бештар пайдо кардед, то ба ин масъалаҳо расидагӣ кунед.
Нобовар аст, шумо ин корро кардед, ва шумо, мутахассиси фиреб, бо истифода аз фиреб чашми мардумро мепӯшонед – ман мегӯям Шумо дар
мавриди тарс ва аз даст додани назорат воқеан касбӣ ҳастед. Ҳоло чӣ маслиҳат медиҳед, шояд ба тамошобиноне, ки инҷо
мебинанд, чӣ табобате доред? Оё ягон маслиҳати тиббӣ доред?
Бале, Пас, он чизе, ки шумо мехоҳед бо кӯдакон дар бораи таъсири TikTok ва ҳамаи ин видеоҳо кӯшиш кунед, ин аст, ки мардумро аз
маълумоти воқеӣ дур нигоҳ доред, ки маънои онро дорад, ки мардум фаромӯш мекунанд, ки чӣ гуна таҳқиқоти худро анҷом диҳанд, онҳо
ба баъзе коршиносон такя мекунанд, дар ин ҷо коршиноси тандурустӣ, ва онҳо танҳо ба ҳамин коршинос эътимод мекунанд, на
ба он коршиноси дигар, ва ин маънои онро дорад, ки агар шумо худатонро таълим диҳед, агар шумо таҳқиқоти худро анҷом диҳед, он
гоҳ шумо ба хулосаҳои худ мерасед ва ҳамин хулосаҳо дар ниҳоят шуморо аз тарс озод мекунанд. Ин маънои онро дорад, ки ҳар қадар
бештар фаҳмед, ки бозӣ чӣ гуна кор мекунад, ҳамон қадар камтар шок мешавед, зеро вақте фардо чизи нав пайдо мешавад, одамоне
мисли шумо ва ман албатта хоҳанд гуфт: «Оҳ не, боз ҳамин».
Мо аллакай инро дар ин ҷо, дар он ҷо ва дар он ҷо дидаем. Ин маънои онро дорад, ки сценарияҳо барои мо такрор мешаванд, аммо,
албатта, мо дар ин ҷо бартарии дониш дорем ва умеди ман ин аст, ки бо кори ҳардуи мо, яъне Kla.TV, оилаи Сасек, шумо, ман бо ҳама
чиз аз расонаҳои асосӣ ё дигар манбаъҳо, мо метавонем як захираи дониш эҷод кунем ва мардум низ видеоҳои моро тамошо хоҳанд кард.
Шумо низ ҳамин корро мекунед. Бо ман шумо метавонед ҳамаи видеоҳоро ройгон тамошо кунед, гарчанде ки ман моделҳои обуна ва
ғайра дорам. Шумо метавонед ба ҳамаи видеоҳо дастрасӣ пайдо кунед, онҳоро паҳн кунед, таҳрир кунед; ман
дар бораи онҳо ягон ҳуқуқи муаллифиро даъво намекунам.
Пас ҳар кас метавонад бо видеоҳои ман ҳар чи хоҳад, кунад. Дар бораи шумо низ ҳамин тавр аст.
Дар асл, ин маъно дорад, ки ман мехоҳам чанд ҷавон тасодуфан ба яке аз барномаҳои ман рӯ ба рӯ шаванд,
масалан – он чи пир мегӯяд хеле ҷолиб аст. Биёед гӯш кунем.
Агар он яке бошад, пас он ҳамеша яке аст, ва шумо метавонед инро аз вокунишҳо дар чат бинед, ки дар он мардум савол медиҳанд ва
мегӯянд: «Кудак метавонам онро тамошо кунам?», «Кудак метавонам ин видеоро пайдо кунам?» ва
«Кудак метавонам чизи монанди онро пайдо кунам?»
Пас, барои бедор кардани кунҷковӣ ва водор сохтани мардум ба худсавол кардан, ки ҳамин таъсири маъруфи Даннинг–Крюгер аст:
онҳое, ки воқеан кофӣ зирак ҳастанд, ба худ боварӣ надоранд, ва онҳое, ки ҳамеша дар саҳнаи пеш қарор доранд ва
мегӯянд «ҳа, аммо табутҳои Бергамо», ба худ савол намекунанд.
Пас шумо бояд одамоне дошта бошед, ки аз худ савол мепурсанд, зеро танҳо вақте ки онҳо
аз худ савол мепурсанд, пешравӣ хоҳанд кард.
Ман низ кӯшиш мекунам, ки ин корро анҷом диҳам, ман низ кӯшиш мекунам, ки мардум аз ман савол кунанд.
Дар ин бора шубҳае нест, ман бешубҳа хато мекунам.
Вақте ки ман мефаҳмам, ки хато кардаам, кӯшиш мекунам онро ислоҳ кунам ва мегӯям: «Ман дар он ҷо хато кардам».
Аммо ҳамин чиз онро шавқовар месозад ва ин инчунин яке аз муҳимтарин гуфтаҳои ман аст, ки ман такрор ба такрор мегӯям.
Маҳсути илм дар он аст, ки ҳамеша он чизеро, ки мутмаин дониста мешавад, зери шубҳа гузорад.
Ин бояд ба журналистика ҳамон қадар татбиқ шавад, ки ба ҳаёт.
Пас моҳияти ҳаёт дар он аст, ки мо ҳамеша он чиро, ки ҳақиқат мешуморем, зери шубҳа гузорем.
Пас он чизҳое, ки ман дар кӯдакӣ бовар доштам, имрӯз барои ман дигар дуруст нестанд.
Ман аллакай ба ту инро гуфта будам, аммо бобоям ба ман гуфт, ки агар хоҳам харгӯшро бигирам, бояд намакро ба думогаш пошам.
Пас ӯ ях мешуд ва ман метавонистам ӯро бигирам.
Ва вақте ки кӯдак будам, ҳамеша бо қошуқи намак паси харгӯшҳо давида меомадам, зеро мехостам намакро ба думҳояшон пошам.
Дар як лаҳза шумо бояд он чизеро, ки ҳақиқат мешуморед, зери шубҳа гузоред ва дарк кунед, ки не, ин кор намекунад.
Падарам ба ман гуфт, ки мошинҳои Мерседес ҳуқуқи роҳ доранд – ва ман ба ӯ бовар кардам.
Пас дар ин ҷиҳат он комилан якхела аст.
Ҳатто ҳамчун калонсол, шумо бояд ба он нуқта расед, ки он чизеро, ки онро мутмаин мешуморед,
новобаста аз он ки он чист, зери шубҳа гиред.
Бисёр хуб – суханҳои доно, метавонам тасдиқ кунам, ман ҳам ҳамин тавр мебинам!
Ин маънои онро дорад, ки, ба хулоса, мо низ то андозае ба шаҳрвандони масъул такя мекунем, ки на танҳо менишинанд ва
мунтазири ҳал шудани мушкилот мешаванд. Ба ҷои ин, мо ба шаҳрвандони масъуле ниёз дорем, ки таҳқиқоти
худро анҷом медиҳанд, савол мегузоранд ва он чизеро, ки, бигӯем, ҳақиқат аст, меҷӯянд.
Ман бовар дорам, ки дар даруни ҳар яки мо фаҳмиши кофӣ ҳаст, то инро пайгирӣ кунем.
Чӣ тавр бошад, бисёриҳо тавонистанд ин корро анҷом диҳанд.
Саволи ман, ё дақиқтараш як нуқтаи ҷолиб, ки бояд кӯтоҳ баён карда, ҳамагонро хотиррасон кунам: Форуми иқтисодии ҷаҳонӣ (WEF)
соли 2024-ро ҳамчун ҳадафи асосӣ барои соли 2024 эълон кардааст – Урсула фон дер Лейен дар суханронии ифтитоҳияш
гуфт, ки мушкил на тағйирёбии иқлим аст, на ҷангҳо, на ин ва на он, балки инъикоси маълумоти бардурӯғ аст!
Ин маъно дорад, Бодо, шояд мо онро чунин ҷамъбаст кунем: то як андоза ин тарс аллакай ба онҳое, ки масъуланд, афтодааст – ман
дар бораи WEF гап мезанам, ки шумо қаблан дар бораи машқҳои симулятсионӣ, ки онҳо дар он фаъолона иштирок
доштанд, зикр кардед – ва то як андоза низ ба онҳо.
Ба назар мерасад, ки шумо он қадар метарсед, ки маълумоти нодурустро, ки дар асл танҳо як назари
дигар аст, ҳамчун бузургтарин мушкилот мебинед, дуруст?
Ин дуруст аст, Ангела Меркел низ як бор чизи монанди инро гуфта буд, ки дар дигар кишварҳо вазъ беҳтар аст,
ки дар онҳо эътирозҳои доимии зидди коронавирус ё муқобили карантин баргузор намешаванд.
Пас, албатта, шумо инро мебинед. Албатта, онҳо аз одамоне мисли Ҷо Роган дар Амрико, ё Алекс Ҷонс, ё дигарон, ё Кен
Ҷебсен дар ин ҷо, ки, бигӯем, қаҳрамони маҳаллӣ буд, метарсанд.
Ва ин низ як намунаи хеле возеҳи он аст, ки чӣ гуна одамонро аз кор ронданд, чӣ гуна каналҳояшонро ба осонӣ
бардоштанд, чӣ гуна ба оилаҳояшон таҳдид карданд ва ғайра.
Ин ҳама чизҳоест, ки шумо бояд бигӯед: «Хуб, онҳо аз мо он қадар метарсанд, ки барои нашри мақолаҳо ё ҷустуҷӯи
чизе заҳмат мекашанд, сипас бо як роҳе боз чизеро аз Шиффман мегиранд ва дар як рӯзнома мегузоранд.»
Ман ҳанӯз ҳам мунтазам дар рӯзномаҳо пайдо мешавам, ва сипас доктор Шиффманн, яке аз чеҳраҳои пешбари ҳаракати «Корона» ё
ҳаракати фикри паҳлӯӣ, мегӯяд бла-бла-бла – ман ҳеҷ гоҳ узви он набудам, аммо хурсанд ҳастам, ки фикри паҳлӯӣ ва
Майкл Баллвег ҳамчун номгузори тамоми ин ҳаракат мавҷуданд.
Ҳадди ақал ман ҳамин тавр будам, вале дар дигар мавридҳо мо ҳамеша ба хотири худ амал
мекардем, ва ин ҳам мушкил аст, зеро мо тарафдорем.
Пас вақте ки шумо фикр мекунед, ки мо чанд вақт боз якдигарро мешиносем, ин давра кӯтоҳ аст, мо танҳо
аз замони суруди шумо «Power» якдигарро мешиносем.
Ин воқеан ба ман таъсир расонд, ва ҳамин тавр мо бо онҳо тамос гирифтем ва фаҳмидем, ки онҳо ҳама
ҷангҷӯёни танҳо ҳастанд, ки албатта хеле душвор аст.
Агар ҳоло шумо гурӯҳ дошта бошед ё танҳо як канал дошта бошед, онро ҳамвор кардан хеле бад аст.
Аммо мо хеле зиёдем: Legitim CH, Report24, Kla.TV, Klardenken ва дигар чизҳои гуногун; мо одамони зиёде дорем ва рӯз ба рӯз
хабарнигорони мустақил, подкастерҳо ва влоггерҳо бештар мешаванд, ки барои инҳо як кошмари воқеӣ аст,
зеро мо аслан суверенитети ВАО-ро ба даст гирифтаем.
Ҳамчунин ба Илон Маск ташаккур – ман ҳанӯз ҳам бо ӯ мухолиф нестам.
Он чизе, ки ӯ дар ин ҷо бо X мекунад, мухолифати пулакӣ нест, зеро бо ин амал ӯ ба қудратмандон бештар зарар мерасонад,
нисбат ба он манфиате, ки метавонист ба онҳо бирасонад.
Ва он чизе, ки мо ҳоло дар X мекунем, масалан барномаҳои ҳозираи ман, асосан дар X тамошо мешаванд, ва
хубиаш дар он аст, ки онҳо муштариёни нав ҳастанд.
Инҳо одамоне ҳастанд, ки дар асл ҳеҷ гоҳ назадаанд ва мепурсанд: «Ин чӣ гуна шахс аст?»
Бале, ва сипас онҳо ба он гӯш медиҳанд, ва шояд мавзӯъ ҷолиб бошад, ва сипас онҳо ба он часпида мемонанд, ё
шояд дар барномаи ман танҳо мусиқии хуб садо медиҳад.
Шумо танҳо бояд системаро дар бозии худаш мағлуб кунед.
Ин маънои онро дорад, ки агар силоҳи асосии низом матбуот бошад – ва ҳамин тавр аст – пас муҳимтарин абзори таблиғотӣ дар ҳама
вақтҳо васоити ахбори омма будааст, ки чизеро паҳн мекард, хоҳ эълонгари шаҳр дар гузашта, хоҳ вазири таблиғот дар Райхи Сеюм ё,
намедонам, «Актуэлле Камера» дар ГДР ё ҳар чи бошад. Ин маънои онро дорад, ки матбуот ҳамеша сангзоркунандаи миллат буд, ва
агар мо ҳоло худамон матбуотро иваз карда, дар ин ҷо як қатор истгоҳҳои пиратиро ташкил кунем, пас ин воқеан мушкил аст.
Бале, дуруст аст, аз ҳама гӯшаю канори ҷаҳон шумо аллакай метавонед инро аз кишварҳои гуногун бубинед.
Шумо худатон ҳаминро зикр кардед – ҳоло боз барои тамошобинон – пас аз тамоми ин ҳикоя шумо Олмонро тарк кардед, дуруст?
Бале, аммо ҳикояи паси он чунин аст, ки мо дар таътил будем ва дар он ҷо мондем.
Пас мо намехостем Олмонро тарк кунем.
Мо дар машқ дуюмин ҷустуҷӯи хона доштем ва он ҳама дар давраи идҳои карнавал дар Баден-Вюртемберг буд – онҷо чунин идро доранд
– ва сипас мо гуфтем: «Хуб, мо бояд ҳоло аз ин ҷо берун шавем.»
Зеро ҳар боре, ки мошин боз меистод, ту фикр мекардӣ: «Боз омаданд», ва сипас мо бо оилаи худ
воқеан танҳо як ҳафта ба Занзибар парвоз кардем.
Ва пас аз як ҳафта мо мехостем боз баргардем, ва сипас аз мактаб паём гирифтем, ки вақте мо
бармегардем, таълими хонагӣ идома хоҳад ёфт.
Пас ман гуфтам, ки дигар ба омӯзиши хонагӣ барнамегардам.
Ман наметавонам тамрини амалӣ гузаронам. Ман дигар ба таҳсили хонагӣ барнамегардам.
Ва сипас як ҳафта ба нӯҳ ҳафта табдил ёфт, ва дар як лаҳза мо хостем баргардем.
Ва сипас мо гуфтем, ки боз як бор ба хушкзамин, минтақаи атрофи Аруша назар андозем.
Ва сипас мо фаҳмидем, ки иқлим хеле зеботар аст.
Пас мо воқеан мактабҳои байналмилалиро барои дӯсте, ки ният дошт ба он ҷо равад, баррасӣ кардем.
Ва он ҷо мактаби байналмилалӣ буд, ки духтарам ба он ҷо рафта, як ҳафта озмоишӣ гузаронд, зеро мехост ин корро кунад.
Пас аз ин ҳафта духтарамон ба мо гуфт: «Новобаста аз он ки дар Олмон чӣ мешавад, ҳатто агар ҳама чиз ба
ҳолати муқаррарӣ баргардад ҳам, ман мехоҳам таҳсилотамро дар инҷо ба анҷом расонам.»
Чӣ зебо. Оҳ, ин аъло аст.
Бале, ман баъдтар инро фаҳмидам. Аввал ман воқеан фикр мекардам, ки ӯ ба мактаб шавқманд аст.
Не, ӯ аз ин мактаб, Гимназияи Вилҳелми дар Зинсхайм, то ҳадде сахт травма гирифт, ки қариб ҳамеша ҷудо нигоҳ дошта мешуд.
Ҳар субҳ ӯро ҷудо карда мегуфтанд, ки волидонаш духтурони ҳақиқӣ нестанд ва ҳамин гуна чизҳо.
Пас ӯ ба тарси равонӣ дучор шуд ва дар асл воқеан тарс аз он буд, ки бояд ба он синф ва назди он муаллимон баргардад.
Мо он вақт инро намефаҳмидем, аммо фикр кардем: хуб, ҳоло чӣ кор кунем? Мо дар инҷо як кӯдак дорем, ки травма гирифтааст.
Вайрӯсият дар Олмон бо тампонҳо, ниқобҳо, фосилагирии иҷтимоӣ ва абсурдҳо рӯз ба рӯз бадтар
мешуд, ва сипас мо гуфтем: «Хуб, мо ҳаминҷо мемонем.»
Мо боз дар он ҷо будем дар июни соли 2021 барои чанд ҳафта.
Ва сипас мо мехостем як таътили дарозмуддат гирем, аз ин рӯ аз мақомоти маориф пурсидем, ки оё метавонем кӯдаконро як сол аз
мактаб берун кунем, то баъд баргардем, вале онҳо рад карданд.
Онҳо гуфтанд, ки кӯдакон бояд ба мактаб раванд, аз ин рӯ мо аз як вакил дар бораи ҳуқуқҳои мактабӣ пурсидем.
Ва ӯ гуфт, ки шумо танҳо як имконият доред: кӯдаконро аз мактаб берун кунед, яъне дар Олмон аз қайд бароред, зеро дар он сурат
кӯдакон дигар дар доираи мактаби ҳатмӣ дар Олмон нахоҳанд буд.
Кӯдакон дар мактаб буданд, онҳо дар Танзания буданд.
Аммо, чунон ки гуфтам, мақомотҳои мактабии олмонӣ мехостанд моро маҷбур кунанд, ки кӯдаконро дубора ба он ҷо ба
мактаб фиристем; онҳо ҳатто ба мо ҷарима бастанд ва ҳамаи он беасосҳоро анҷом доданд, ва ҳамин тавр шуд.
Ман аз таҳти дил ба шумо барои ин назари кушоду ростқавлона ба ҳаёти шумо, ба ҳама он чизҳое, ки пеш аз Корона рӯй доданд, чӣ
гуна он тавассути ВАО ва инчунин тавассути таъқибҳои ҳукуматӣ рушд кард ва чӣ гуна тамоми
вазъият барои шумо инкишоф ёфт, ташаккур мегӯям.
Ман фикр мекунам, барои тамошобинон муҳим аст, ки то андозае фаҳманд, дар инҷо, дар Олмон, чӣ мегузарад: сиёсатмадорон ҳамеша
фарёд мезананд, ки ба мо коргарони бомаҳорат бештар лозим аст ва ҳама кореро мекунанд, то одамонро ба кишвар биёранд,
ки ин амал коргарони воқеан бомаҳорат дар инҷоро қариб ба марзи девонагӣ мебарад – метавон инро қариб гуфт.
Вақте ки кӯдакон дар мактаб бо мушкилот рӯбарӯ мешаванд, онҳо хонаи шуморо меҷӯянд –
шумо чунин чизро намехоҳед, ин травматикӣ аст.
Муҳтарам тамошобинон, танҳо як хотиррасон ба ҳамаи шумо: чун мо аз доктор Бодо Шиффман шунидем, эҳтимол дорад,
ки шахсони масъул ҳоло як андоза тарс доранд, зеро вазъият аз назорати онҳо берун мешавад.
Ман фикр мекунам, Бодо, мо бояд мардумро даъват кунем, ки масъул бошанд, таҳқиқоти худро оғоз кунанд, воқеан ба чизҳо
савол кунанд ва кӯшиш кунанд, ки ҳарчи бештари одамонро ба ин масъала ҷалб кунанд. Оё мо дар ин бора розӣ мешавем?
Бале, мо метавонем дар ин бора розӣ шавем ва инчунин як қадам ба пеш гузорем, ки шояд барои ҳар касе,
ки ҳанӯз боварӣ надорад, оғоз кардан осонтар шавад.
Бояд аз нав муфид будани қоидаҳое, ки дар соли 2020 ҷорӣ шуда буданд, баррасӣ шавад.
Беҳтарин мисол ин аст, ки вақте шумо ба паб меоед, бояд ниқоби рӯй пӯшед, аммо агар дар миз бо даҳ нафар нишаста, рӯ ба рӯи
онҳо нишаста бошед, метавонед бо онҳо оромона хӯрок бихӯред.
Агар шумо сипас худатон бархезед ва ба ҳоҷатхона рафтан лозим шавад, шумо бояд ниқоб пӯшед.
Ё маҳдудияти ҳаракат шабона, аммо ҳар рӯз бо 35 миллион нафар дар нақлиёти ҷамъиятӣ ба кор рафтан ҳеҷ мушкиле нест.
Инҳо танҳо чизҳое ҳастанд, ки хеле ҷолибанд.
Ва манъ кардани машрубот шабона – ман намегӯям, ки ҳар шом нӯшидан хуб аст, аммо ин умуман маъно надорад.
Пас, албатта, агар шумо шабона машрубот нӯшед, вирус қавитар мешавад. Шабона, вақте ки ҳеҷ кас дар атроф нест.
Пас ҳамаи ин қоидаҳои комилан беақлона, ки ҳамеша чунин эҳсос мекардед, ки касе он ҷо нишаста, бо шумо бозӣ мекунад ва
мегӯяд: «Хуб, ҳоло ба онҳо мегӯем, ки болои сарҳояшон коса гузоранд ва бубинем, ки оё онҳо ин корро мекунанд ё не.»
Ин нуқтаи ибтидоӣ аст барои фикр кардан дар бораи он, ки чаро касе чунин қоидаҳои комилан абсурдро эҷод мекунад, ва сипас
вақте шумо видеоҳои қадимаи Кристиан Дростенро мебинед, ки мегӯяд: «Оё ман бояд ниқоб пӯшам?» Не, ниқоб ҳеҷ фоидае надорад.
Пас, мо метавонем боз алоҳида дар бораи маълумот сӯҳбат кунем, аммо ӯ дар он вақт гуфт, ки маълумот хеле бад буд.
Инҳо танҳо чизҳое ҳастанд, ки ба шумо дар оғоз кардан кӯмак мекунанд.
Шояд вақти он расидааст, ки боз ба кӯдаки дарунии худ гӯш диҳед. Ба ибораи дигар, танҳо кунҷков бошед ва бипурсед: «Чаро?»
Чаро вирус танҳо дар вақтҳои муайяни рӯз фаъол аст? Чаро вирус медонад, ки 1,5 метр чанд аст?
Чаро вирус ҳангоми нишастан сирояткунанда нест?
Мо инро дар давраи эътирозҳо дидем. Шумо бояд инро дарк кунед.
Мо дар саёҳати автобусӣ будем, ки дар саросари Олмон сафар мекардем, ва дар он ҳолат демонстрантҳое, ки
рӯи замин нишаста буданд, маҷбур набуданд ниқоб пӯшанд.
Ва онҳое, ки иқрор шуданд... Шумо бояд дар бораи чунин чизе савол кунед.
Шумо маҷбуред. Масъала ҳамин аст: шумо воқеан бояд пурсед, агар умуман ягон маълумот надошта бошед, ё ин ки
чаро шумо доимо садои мошинҳои ёрии таъҷилӣ намешунидед?
Чаро дар кӯча ягон ҷасад набуд?
Ин тавр нест, чунки канцлери Австрия Курц гуфт, ки дер ё зуд ҳар кас касеро мешиносад, ки бо вируси коронав ё аз он фавтидааст.
Ин рӯй надод. Ҳоло метавонед ба гузашта назар андозед.
Ва вақте ки шумо ба гузашта назар карда, ҳамаи маълумотҳо ва таҳқиқоти нави ҳаррӯзаро мебинед,
маҷбур мешавед бигӯед, ки тамоми ин кор қаллобӣ буд.
Ва чаро онҳо ба мо дурӯғ гуфтанд? Ин бештар аз ҳама маро асабонӣ кард.
Ман дӯст намедорам, ки ба ман дурӯғ гӯянд. Оё ту дӯст медорӣ, ки ба ту дурӯғ гӯянд?
Ин яке аз он чизҳоест, ки ман аз ҳама бештар нафрат дорам.
Пас, албатта, касе ба ман дар ин ҷо дурӯғ гуфтааст, ва шумо пайваста аксҳои
сиёсатмадоронро мебинед, ки дар саммити G7 якҷоя истодаанд.
Як акс гирифта мешавад, ҳама ниқоб доранд, ва сипас фавран ниқобҳояшонро мебардоранд ва
бе риояи масофаи иҷтимоӣ гуфтугӯ мекунанд.
Ва мо аз ин гуна чизҳо бисёр дидаем.
Ва сипас мебинед, ки худи сиёсатмадорон ба он риоя намекунанд.
Аммо пас чаро шаҳрвандон маҷбур мешаванд ба он риоя кунанд ва ҳатто ҷарима пардохт кунанд?
Ва ҳамаи ин танҳо ба хотири фишори бузурге буд, ки матбуот такрор ба такрор равона мекард ва ҳамлаҳояш ба
онҳое, ки худро ошкор карда буданд, зеро ин барои ин нақл, барои ин ҳикоя табиатан хатарнок буд.
Ман бо аввалин видеоҳоям ба миллионҳо нафар расидам, аммо ин зуд маҳдуд карда шуд.
Ва имрӯз олимон мегӯянд, ки агар мо маҳдуд намешудем, зиндагии бисёре наҷот меёфт.
Бале, дақиқ. Имрӯз тактикаҳои комилан дигар истифода мешаванд.
Ман мегӯям, ки бо shadowbanning мо ҳоло дар ҳама самтҳо цензураро эҳсос мекунем, ки он танҳо татбиқ мешавад.
Ин нишонаест, ки чизе аз тарафи мо ба назар мерасад, ки дар ин ҷо кор мекунад.
Ва аз тарафи шумо низ, Бодо, шумо аз аввалин лаҳзаҳои буҳрон саҳми арзишманд гузоштед.
Ҳамчун табиб, ҳамчун духтур, ҳамчун касе, ки бисёр чизҳоро барои аз даст додан дошт, шумо ба он ҷо рафтед – ман ҳамин
тавр мебинам – ва воқеан ҳама чизро ба хатар гузоштед. Ва мо ба духтурони бештар мисли шумо ниёз дорем, не?
Ташаккур бисёр, аммо ман инро намедонистам. Бори дигар, ин барои ман воқеан муҳим аст.
Ман комилан нофаҳмо аст, ки ҳамчун духтур, агар назари худро иброз кунед, ҳатто агар он нодуруст бошад, метавонед дар
як кишвар хатари аз даст додани рӯзгори худро дошта бошед.
Ман ҳеҷ гоҳ тасаввур намекардам, ки касе метавонад бинои фаъолияти худро боздошта ё чизи монанди
он бинобар доштани назари нодуруст аз даст диҳад.
Хусусан агар шумо духтури маъруф бошед, ки ҳар панҷ дақиқа бо даъвоҳои беэҳтиётии тиббӣ рӯбарӯ намешавед.
Аммо шумо ба ин роҳ рафтед ва метавонистед дар ягон лаҳза дар тӯли роҳ фаҳмед, ки вазъ танг мешавад.
Пас, бозгашт – ман ҳама чизеро, ки гуфтам, бозпас мегирам. Ту бозпас нагирифтӣ.
Шумо бевосита ба пеш рафтед ва ҳатто ҳоло аз хориҷа, бо доираи васеи фаъолияти худ, шумо равшан мекунед.
Шумо ба одамон кӯмак мекунед, ки ба ин камолот ноил шаванд ва ба кӯдаки дарунии худ гӯш кунанд.
Ман воқеан тасвиреро, ки шумо қаблан истифода карда будед, хеле писанд кардам.
Ва мо хеле мехоҳем ба шумо барои ин мусоҳиба ва барои вақте, ки барои мо ҷудо кардед, ташаккур гӯем.
Мо ба шумо бисёр нерӯ ва ҳама чизеро, ки ба Африқо лозим аст, мефиристем. Ва мо дар тамос хоҳем монд.
Ман инчунин мехоҳам дар ин замина ба ҳамсарам ва оилаам ташаккур гӯям, зеро пас аз видеои «Корона 12» ман қатъ мекардам.
Ва ӯ гуфт: «Ту боз намемоӣ, балки идома медиҳӣ.» Ва, ба ҳар ҳол, бо Даниэле Гансер низ ҳамин тавр буд.
Ҳамсараш низ ба ӯ гуфт: «Не, ту бояд ба он пойбанд бимонӣ, ҳатто агар гарданамон шикаста шавад.»
Ва дар ин ҷиҳат, баъзан воқеан дар паси мард як зани қавӣ меистад.
Ман низ метавонам дар бораи худ ҳаминро бигӯям, ҳа. Ташаккури зиёд, Бодои азиз. Бо эҳтироми зиёд.
Ташаккур, Матиас. Ташаккур, Kla.TV. Ташаккур, оилаи Сасек.