"Net een sin is vir my belangrik, en dit is hier aan die begin."
En ek wil hê jy moet hierdie sin oor en oor herhaal vir al diegene wat nog twyfel:
'n staat mag nie onskuldige mense doodmaak nie.
Die meeste mense glo dat so 'n stelling slegs van toepassing is op oorlogsgevallle of op oorlog self, maar dit is nie waar nie.
Hierdie stelling geld ook wanneer die staat mense verplig om 'n stof in hul liggame in te neem, al sê amptelike
instellings soos die Paul Ehrlich-instituut en die Robert Koch-instituut dat dit uiteindelik dodelike newe-effekte kan hê.
'n Staat mag nie mense doodmaak nie, nie onskuldige mense nie.
Op 10 Desember 2023 het die Sentrum vir die Ondersoek, Verklaring, Regsvervolging en Voorkoming van Misdade teen die
Mensdom op grond van Coronavirus-maatreëls (ZAAVV) en geallieerde organisasies byna 600 strafklagtes by die
Federale Openbare Vervolgingskantoor in Karlsruhe ingedien.
Hulle is gerig teen politici, ministers, regters en ander persone wat bygedra het tot die invoering van 'n fasiliteitgebaseerde
inentingsvereiste of die inentingsvereiste vir lede van die gewapende magte en word dus vermoedelik
skuldig geag aan 'n misdaad teen die mensdom kragtens Artikel 7 van die Internasionale Strafkode.
'n Paar maande later het die ondersoekende joernalis Paul Schreyer van die multipolêre inligtingsplatform deur regsoptrede
daarin geslaag om die notules van die Robert Koch-instituut te bekom en dit vir die publiek beskikbaar te stel.
En kyk, dit het nou aan die lig gekom dat daar geen mediese vereistes was vir die
koronavirusmaatreëls wat deur politici opgelê is nie.
Dit is in stryd met wat politici en die hoofstroommedia tydens die koronaviruspandemie
soos 'n mantra aan die bevolking verkondig het.
Alle maatreëls was suiwer polities gemotiveer en het uiteindelik neergelê in politieke willekeur.
Daar het ook aan die lig gekom dat die Robert Koch-instituut en politici bewus was daarvan dat die koronavirus-entstowwe nie
net geen beskerming teen besmetting bied nie, maar ook uiters gevaarlik is vir die lewe en ledemate van diegene wat ingeënt is.
Intussen is verdere afdoende studies in erkende tydskrifte gepubliseer.
Hulle bewys die verband tussen koronavirus-mRNA-inspuitings en ernstige entskade.
Om die regsondersoek na hierdie entskade te ondersteun, het die ZAAVV hier ook aktief geword.
Vandag bespreek ons dit met prokureur Ralf Ludwig, wat gesamentlik verantwoordelik was vir die indiening
van die strafklagte in Karlsruhe. Welkom, mnr. Ludwig!
Ja, hallo.
Kan u asseblief vir ons kykers vertel wat met die kriminele aanklagte wat ingedien is, gebeur het?
Ja, ons het hierdie strafklagtes op 10 Desember 2023 ingedien, persoonlik en ook via die
elektroniese prokureursposbus, sodat dit ontvang is.
Ons het toe lank niks van die kantoor van die Openbare Aanklaer gehoor nie, het in die middel van die jaar
navraag gedoen, en toe, soos ons relatief verwag het, is die saak in die middel van die jaar gesluit.
Dit beteken dat die verrigtinge gestaak is.
Dit beteken dat daar geen strafregtelike vervolging deur die Federale Republiek van Duitsland teen die plegers
wat ons aangemeld het, sal wees nie, hoofsaaklik op grond daarvan dat politici immuniteit geniet.
Dit beteken dat politici nie verantwoordelik gehou moet word vir die besluite wat hulle as politici in
die Parlement, as lede van die Parlement, neem nie.
Daar is ook gesê dat ernstige newe-effekte feitlik onbekend is, of dat daar geen bewyse is dat hierdie
entstof werklik ernstige newe-effekte veroorsaak nie.
Verder was dit nie die bedoeling nie – as dit wel die geval was aan die kant van die politici, die owerhede
of die regters wat betrokke was – om mense te benadeel.
En laaste, maar nie die minste nie, het hierdie entstof uiteindelik meer gehelp as wat dit benadeel het.
En daarom is dit alles heeltemal wettig en sal geen strafregtelike verrigtinge ingestel word nie.
Was daar geen opname van bewyse nie?
Beteken dit dat die strafklagte ingetrek is, sodat daar geen hofverrigtinge sal wees nie?
Presies, niemand sal in Duitsland aangekla word nie.
Die openbare vervolging sê dus dat hulle nie voldoende vermoede van 'n misdryf sien nie
en daarom sal niks in Duitsland gebeur nie.
Soos ek gesê het, is ons nie baie verras hieroor nie. Dit was eintlik vir ons voorspelbaar.
Dit sou nogal verbasend gewees het as die ondersoek werklik voortgeduur het.
Mens mag nie vergeet dat die openbare vervolging in Duitsland 'n owerheid is wat aan instruksies gebonde is nie.
Die Federale Hoofstaatsaanklaer word deur die Minister van Justisie aangestel, wat beteken dat die Hoofstaatsaanklaer,
wat deur politici aangestel is, nou skielik veronderstel is om die politici wat hom aangestel het, te ondersoek.
Jy hoef nie 'n heldersiener te wees om te weet dat dit nie gaan gebeur nie.
Wat besonders is, is dat internasionale strafreg, internasionale openbare strafreg, vereis dat ons eers die staat wat ons
beskuldig van menseregteskendings, van misdade teen die mensdom, die geleentheid gee om die saak self te ondersoek.
Dit beteken dat die pad na Den Haag en die Internasionale Strafhof slegs oop is as die voorvereiste vervul is – naamlik dat
Den Haag bepaal dat die lidstaat, in hierdie geval die Federale Republiek van Duitsland, onwillig of
onbekwaam is om die nodige strafondersoeke uit te voer.
En deur hierdie houding het ons nou gesien dat die staat nie bereid is om die saak dieper te ondersoek nie.
Ons sien dit ook in baie ander hofgedinge.
En, soos ek gesê het, is dit 'n voorvereiste om glad na Den Haag te kan gaan, om die klagte glad na Den Haag te kan bring.
Is dit jou volgende beplande stap?
Nee, nog nie, want ons... Eerstens is 'n misdaad teen die mensdom natuurlik in wese 'n politieke implikasie .
Dit impliseer dat ons te make het met politici, prokureurs en howe wat min of meer almal uit dieselfde politieke agtergrond kom,
min of meer van mekaar afhanklik is en deur mekaar aangestel is.
Dit beteken dat daar tans geen kans is dat daar in hierdie saak strafregtelike verrigtinge
ingestel sal word nie. Dit moet duidelik gemaak word.
Eerstens het ons politieke verandering nodig.
Dit beteken dus dat as die regsprekende gesag werklik 'n politieke regsprekende gesag is, ons
internasionaal 'n koersverandering nodig het.
Dit gebeur nou. As jy byvoorbeeld na die webwerf van die Wit Huis kyk, sal jy sien dat inligting skielik direk vanaf 'n magssentrum
versprei word, naamlik die Wit Huis in die Verenigde State – dit is nie sonder rede dat Robert Kennedy Minister van
Gesondheid geword het nie – en dat die Wit Huis skielik dinge publiseer wat voorheen as samenzweringsteorieë beskou is.
So, byvoorbeeld, die moontlike oorsprong van die virus.
In die verlede was dit heeltemal onmoontlik om te sê dat dit moontlik in 'n laboratorium ontstaan het,
dat dit moontlik deur funksiewinst , d.w.s. navorsing oor biologiese wapens, ontstaan het.
Daar word gesê dat afstande eerder per toeval uitgevind is.
Dit is wat Fauci voor 'n Senaatsverhoor in die VSA gesê het.
Hy het gesê: "Iemand het gesê ses voet , en toe het ons gesê, okay, ses voet is goed." En skielik was daar hierdie afstandreël.
Net so is maskers ondoeltreffend, wat beteken dat maskers nie individuele beskerming bied nie.
Al hierdie dinge is op die Wit Huis se webwerf.
En dit is die voorvereiste dat internasionale regters enige belangstelling in die saak moet hê, dit moet ondersoek en sê:
Daar mag tog iets daarin wees, en iets het hier inderdaad tussen 2020 en 2023 gebeur wat
beskryf kan word as 'n misdaad teen die mensdom.
En ons moet eers hierdie openheid skep. Daar is ander stappe wat hierby betrokke is.
Ek dink ons sal later in die onderhoud daaroor praat.
Op die oomblik – terloops, daar is reeds 'n klagte hangend in Den Haag, wat nie deur ons ingedien is nie, maar waarin ons betrokke
is en wat ons sterk ondersteun – maar op die oomblik maak dit nie sin om 'n strafklagte in Den Haag in te
dien oor die fasiliteitgebaseerde inentingsvereiste nie. Ons sal nog 'n rukkie moet wag.
En ander internasionale organisasies soos die WGO of die VN, speel hulle daar op enige wyse 'n rol?
Wel, die WGO sal dit beslis doen. As dit alles ooit tot 'n regverdige en billike slotsom kom, sal die WGO op die
beskuldigdebank sit, want die WGO is natuurlik min of meer net 'n bemarkingsorganisasie vir die wêreldwye farmaseutiese bedryf en
het natuurlik 'n rol gespeel in die skep van die skok wat mense bereid gemaak het om maskers te
dra, byvoorbeeld, of om later ingeënt te word.
Met ander woorde, sou ek die WGO meer aan die kant van die plegers plaas as aan die kant van dié wat poog om op te voed.
Miskien soortgelyk aan wat ons nou sien – jy het dit genoem – met die RKI-lekke , dat klokkenluiders of wetenskaplikes van die WGO
wat intern teen hierdie maatreëls of voorstelle, wat ook van die WGO gekom het, gekant was, later as getuies in die hof kan
optree, soos ons beslis op 'n stadium sal hê, dat die wetenskaplikes van die RKI, wat 'n baie goeie werk gedoen het,
soos ons in die lekke kan sien, en wat ook intern baie kritiek op die beleid en politieke maatreëls
gehad het, sal ons hulle dan as getuies in die hof sien.
Internasionaal is dit nodig dat ons die VN ingelig hou.
Daar is verskeie opsies, wat is wat ons nou doen.
Ons neem tans deel aan die staatsverslaggewingproses as 'n nie-regeringsorganisasie.
Ons aanvaar dus sommige van die kritiek op die staatsverslagdoeningsprosedure
vir die Internasionale Sosiale Verbond.
Dit beteken dat ons taak in die eerste plek is om voort te gaan om bewustheid by internasionale liggame te skep, sodat hulle dit
nader kan ondersoek en uiteindelik 'n politieke verskuiwing teweegbring, waardeur regters min of meer geen ander
keuse het as om hierdie misdade werklik te ondersoek nie.
Ja, jy het oor die rol van die VN gevra.
En ek wil graag begin deur te sê dat ons internasionale organisasies nie noodwendig as vyandig moet beskou nie.
Ek lees soms dat baie mense probleme met internasionale organisasies het.
En natuurlik moet mens ook 'n kritiese siening hieroor hê, soos die rol van die WGO.
Maar internasionale organisasies is baie heterogeen.
En in beginsel word reeds pogings aangewend om menseregte af te dwing en menseregte deur
internasionale organisasies te implementeer.
En wanneer ek altyd sê dat dit 'n misdaad teen die mensdom of teen die menswaardigheid was, afhangende van hoe
jy dit vertaal, is daar beslis geleenthede om hierdie sake voor internasionale organisasies te bring.
Byvoorbeeld, ons het die Internasionale Verdrag oor Sosiale Regte.
Die Internasionale Sosiale Handves en die Internasionale Burgerlike Handves is in wese twee bykomende
protokolle by die Universele Verklaring van die Menseregte.
Die Internasionale Sosiale Verbond verseker dat arbeidregte regverdig is, dat daar geen slawerny, geen slawe-arbeid en
so meer is nie, dat daar regverdige opvoedkundige geleenthede is, en dat leerders regverdig in die skool behandel word.
Hy let op gelykheid, wat baie belangrik is vir kuns en kultuur.
Kuns en kultuur word daar dus ook baie hoog geag.
En elke lidstaat moet 'n sogenaamde landverslag indien – ek glo elke vyf jaar – oor die situasie ten opsigte
van kuns, kultuur, maatskaplike kwessies, gelykheid, arbeidregte, opvoedregte en so meer.
Dit beteken dat verslae gepubliseer word oor die situasie in ons land ten opsigte van hierdie
regte, wat fundamentele sosiale regte van die mense is.
En die laaste verslag van die federale regering moes in Desember 2023 ingedien word, presies
gedurende die tydperk van die koronavirusmaatreëls.
En verbasend genoeg word daar in die verslag geen melding hiervan gemaak nie.
Dit blyk dat ons 'n toename in depressie onder skoolkinders sien.
Maar waar dit vandaan kom en so meer, is verborge in 'n voetnoot wat dan na 'n ander studie verwys.
En as jy na hierdie studie kyk, sal jy vind dat daar op 'n stadium vasgestel is dat dit inderdaad te wyte was aan
die maatreëls, die koronavirusmaatreëls wat skole betref.
Andersins maak die federale regering glad nie kommentaar op die maatreëls, die beperkings, die behandeling van mense, die feit
dat hulle kultuur feitlik heeltemal stilgelê het, dat mense van die huis af moes werk, dat skoolkinders
maande lank nie skool toe kon gaan nie, dat hulle toe maskers by die skool moes dra, en so meer.
Hulle tree glad nie so op nie. En nou is die punt dat ons, as 'n nie-regeringsorganisasie, die geleentheid het
om 'n sogenaamde parallelle verslag in te dien by die ZAAVV – wat by die VN geregistreer is.
Nou kan ons ons vinger reg op die seer plek sit en sê: "Wel, wag 'n oomblik, gedurende die jare waaroor u rapporteer, het
die volgende in die Federale Republiek van Duitsland gebeur:"
Kultuur was dood, skole het nie meer plaasgevind nie, onderwys was feitlik nie-bestaande, die
onderwysgaping het verbreed, en ons het 'n ongelooflike aantal kinders met geestesgesondheidsprobleme.
As ons dus oor triage (prioritisering van behandeling van beseerde persone) kan praat, kan ons ook oor triage in psigiatriese of
sielkundige instellings in verband met leerders en so aan praat.
Dat gelykheid teruggedraai is, dat mense alleen gesterf het.
Ja, sosiale regte, dit gaan oor sosiale regte en so aan.
Die federale regering het nie enige van hierdie inligting bekendgemaak nie.
En ons kan dit in hierdie parallelle verslag kommunikeer.
Hierdie parallelle verslag sal dan in Genève met die federale regering bespreek word – en ons sal ook kan bywoon.
En die federale regering sal dan ook daarvoor berispe word.
En dit is nog 'n baie klein boustene, of dalk tog nie so 'n klein boustene nie, wat weer eens
internasionaal duidelik maak wat eintlik gebeur het.
En dat hier maatreëls getref is wat eenvoudig alle menswaardigheid skend, wat misdade teen die mensdom is.
En dan kan ons hierop terugverwys, gebaseer op die parallelle verslag en die klagtes wat die VN dan teen die Federale Republiek
van Duitsland sal inbring – en dit sal so doen – en dit dan by die Internasionale Strafhof indien en sê: kyk, hierdie
feite word nou ook internasionaal erken en word ook gekritiseer.
En ons kan ook aanneem dat daar 'n berisping sal wees, ongeag watter rol mev. Baerbock in
enige komitees in die nabye toekoms mag speel.
Omdat veral Derdewêreldlande baie geïnteresseerd is om nader te kyk en nie bloot te stem soos hulle opdrag gegee word nie.
As dit by menseregtekwessies kom, is dit hoofsaaklik die Derdewêreldlande, wat andersins altyd gekritiseer word omdat
hulle nie aan menseregtreëls voldoen nie, wat soms duidelik vir die demokratiese lande, die sogenaamde
demokratiese lande van die Westerse wêreld, sê dat:
Wat jy daar gedoen het, is ook nie reg nie.
En dit is nog 'n boublok wat ons het. Ons werk daaraan nou.
Hierdie verslag moet teen 30 Junie voltooi en ingedien word.
Ons het dit byna klaar en sal dit dan in Genève aanbied.
Ja. En kom ons keer weer terug na Duitsland.
Die verslae van die Robert Koch-instituut en die studieresultate oor mRNA-inspuitings spreek
boekdele oor die mislukte beleide en medisyne.
Watter moontlikhede sien u vir 'n regsbeoordeling van die koronaviruskrisis wat behoorlik
rekening hou met die lyding wat veroorsaak is?
Ek dink dus nie dit is moontlik om die lyding wat aangedoen is, te begryp nie, want die lyding is aangedoen.
En ons kan, so om te sê, 'n mate van geregtigheid verseker.
Die eerste ding, natuurlik, is om inligting te verskaf sodat dié wat benadeel is, verstaan waarom hulle benadeel is.
En, natuurlik, met die onderliggende meganismes.
Dit gaan nie net oor die prik self nie, maar eerder oor die metode wat gebruik word om mense dit te laat aanvaar.
Dis wat so opwindend is. En ek dink dis ook wat mense wil weet.
En miskien wil hulle ook verstaan wat gebeur het, hoe hulle hulself toegelaat het om gemanipuleer te word om hierdie
inspuiting te ontvang, wat nooit veilig was en deur geen wetenskaplike of owerheid ooit as veilig beskryf kon word nie.
Ons weet dat, in beginsel, feitlik niks oor die newe-effekte bekend was nie, dat sommige studies nie uitgevoer
is nie, en dat sterk waarskuwings uitgereik is, insluitend deur die RKI se wetenskaplike gemeenskap.
En tog, natuurlik, is hierdie bemarkingsveldtog vir hierdie enting op 'n ongeëwenaarde wyse uitgevoer en kan dit in wese
slegs beskryf word as 'n toets, 'n menslike toets – ja, ons het nog altyd diereproewe gehad – of 'n menslike eksperiment.
En ek glo dis wat mense wil hê, dat hieraan aandag gegee word.
Ek dink nie dit werk goed polities nie; ons mense sal dinge in eie hande moet neem.
In sommige gevalle gebeur dit natuurlik deur ondersoekkomitees, maar selfs daar kan jy sien dat
dit baie, baie moeilik is om vordering te maak.
Ja, u het nou 'n nuwe strafklagte ingedien.
Kan jy ons iets hieroor vertel? Wat is die doel?
Wat is die verskil tussen dit en die 600 vorige strafklagtes?
Ja, hierdie strafklagte, wat nou openbaar gemaak word, is 'n strafklagte wat meer fokus op
die individuele verantwoordelikheid van dokters.
Hierdie strafklagte fokus nie uitsluitlik op die individuele verantwoordelikheid van die dokters nie, maar sluit ook
die plegers in wat ons reeds in 2023 aangemeld het – maar in hierdie geval op grond van individuele handelinge.
Dit beteken dat ons met die hulp van baie wetenskaplikes en ander prokureurs 'n strafklagte opgestel het, waardeur
entstofslagoffers – mense wat deur hierdie inspuiting benadeel is – 'n strafklagte kan indien.
Eerstens, teen die dokters wat hulle ingeënt het, want met die kennis wat ons vandag het, kon
behoorlike inligting nooit verskaf gewees het nie.
En ons het nou 'n onlangse uitspraak van die Europese Hof van Justisie dat dokters
steeds aanspreeklik is vir wat hulle gedoen het.
'n dokter moet behoorlike inligting verskaf en voldoende tyd gun vir die pasiënt om te oorweeg of hulle wil
voortgaan of nie, sodat hulle die risiko's kan afweeg.
En dit het grootliks nie gebeur nie.
En hierdie nuwe strafklagte sluit natuurlik die nuwe wetenskaplike bevindinge in wat ons het.
Dit gaan nie daaroor dat ons nou nuwe wetenskaplike bevindinge oor die gevaarlike newe-effekte van die entstof het nie, maar
eerder dat ons nou nuwe bevindinge het dat, op die tydstip toe die entstof verkoop en toegedien is, dat daar onvoldoende studies
was, dat nie genoeg bekend was oor die newe-effekte nie, dat in sommige gevalle inligting oor ernstige newe-effekte reeds
beskikbaar was, en dat dit van meet af aan bekend was dat hierdie entstof nie ontwerp is om
die oordrag van asemhalingsiektes te voorkom nie.
En daarom sê ons nou dat ons 'n geleentheid bied aan dié wat deur hierdie enting benadeel is om die plegers –
naamlik dié wat die enting toegedien het – aan te meld.
En in hierdie konteks rig ons ons klagte ook op almal wat verantwoordelik was vir die manipulering van openbare opinie of
vir hierdie skokterapie, hierdie vreesaanjaging, wat mense bereid gemaak het om hierdie entstof in hul liggame te
aanvaar, om eenvoudig hierdie massiewe skade aan hul liggame te aanvaar en nie nee te sê nie.
Ja, kom ons kyk hier.
Daar is dus verskeie kwessies hier, byvoorbeeld dat die RNA in die entstowwe kunsmatig gemodifiseer is en verkeerd gelees word.
Verskeie studies word hier as bewys aangehaal.
Hier is ook 'n sleutelzin uit die RKI-protokolle: "Relevante data sal slegs ná bemarking ingesamel word."
Uiteindelik is dit 'n fundamentele fout in die hele studieontwerp.
En wag, die aanklag hier is: sonder om dit te wil, het ek deel geword van 'n grootskaalse proef en
massaversoek op mense met hierdie genebaseerde middel – met uitwerkings wat vir my heeltemal onbekend is.
Dit beteken, soos jy gesê het, dat dit die inentende dokter is wat uiteindelik op die voorste linie is en
die meeste deur die gebrek aan inligting geraak word.
En ons het nou verskillende ontvangers.
Kan jy dit verder toelig? Wie word daar aangekla?
Dit is dus nie 'n aanklag nie, maar 'n strafklagte en 'n versoek om vervolging.
Die openbare vervolgingsofisier se kantoor sou dan klagte moes inbring.
Maar soos ek gesê het, eerstens die entdokter of dokters.
Ja, ons weet nie hoeveel entings elke persoon ontvang het nie.
Dit is 'n vorm wat jy kan invul, waar jy eers tot drie inentingsdokters kan kies.
So kan ons sê eerste, tweede, derde enting, omdat ons aanneem dat dié wat hul vierde, vyfde of sesde enting
gehad het, reeds goed bewus was van wat aan die gang was.
So, ons neem basies aan dat daar tot … ek dink dit was nog altyd twee vir die basiese
inentings en een opkikker, en dit is die derde enting.
Enigiemand wat die derde enting ontvang het, was blootgestel aan massiewe propaganda, massiewe media-publisiteit, en is, soos ek
gesê het, onder druk geplaas in die mediese sektor of in die verdedigingsektor, waar
dit selfs vir soldate verpligtend gemaak is.
En dit beteken eerstens teen daardie dokters wat hierdie entings toegedien het, want ons kan absoluut seker wees dat die inligting
nooit behoorlik verskaf is nie, dat mense nie ingelig is oor die kennis en oor die gevare wat hierdie entings inhou nie.
En natuurlik is die persoon wat hulle stel aanvanklik daarvoor verantwoordelik.
Daarom pleeg enige dokter wat 'n prosedure op my liggaam uitvoer in werklikheid liggaamlike skade.
So is elke mediese prosedure liggaamlike skade.
En dit is egter toestemmingsgebaseerde liggaamlike besering.
Ek stem in tot die fisiese besering wat die dokter aan my toebring, ongeag die
behandeling wat hy nou op my liggaam uitvoer.
En ek kan slegs my toestemming gee as ek ingelig is, as ek weet waartoe ek toestemming gee.
En natuurlik het ek my dokter as 'n betroubare persoon, en ek glo hom wanneer hy vir my sê dat, na beste van
sy wete en oortuiging, dit is wat hy weet oor die prosedure wat hy op my liggaam uitvoer.
En dat hy my ook behoorlik inlig oor die risiko's wat ek in die gesig staar, sodat ek 'n beoordeling kan maak.
Dit beteken dat die dokter of dokters wat hierdie inspuiting toegedien het, die eerste aanspreekpunt is.
En ons sê dat hulle beslis skuldig is aan liggaamlike aanranding, moontlik selfs ernstige
liggaamlike besering, en word in hierdie verslag genoem.
En dan gaan dit voort deur te sê dat ons ook al die verantwoordelikes het, wat in beginsel veral uit hierdie kring
kom, met druk, met openbare of gepubliseerde verklarings, met gepubliseerde menings, met skynbaar feitelike publikasies, maar
ook uit hierdie kring, dat hierdie mense, wat politici is, wat die voorsitters van die mediese verenigings is, wat
staatsministers, federale ministers en so meer is, met ander woorde, verskeie partye wat ook gesamentlike verantwoordelikheid
dra vir die feit dat mense nie behoorlik ingelig is nie.
Kom ons neem byvoorbeeld die Federale Ministerie van Gesondheid, wat deur die RKI in kennis gestel is dat die
situasie anders was, en tog het hulle steeds voortgegaan met hierdie massiewe inentingspropagandakampagne.
Dit beteken dat ons dit nie as 'n misdaad teen die mensdom voorhou nie, soos ons in ons verslag in Desember
2023 gedoen het, maar as 'n individuele kriminele klagte.
Ons sê dat agter elke slagoffer van 'n enting nie net die dokter wat dit toegedien het nie, maar in beginsel ook die
hele politieke propaganda-masjinerie wat verseker het dat hierdie enting toegelaat is om toegedien te word.
Natuurlik sluit dit ook die PEI (Paul Ehrlich-instituut) in, wat as die bevoegde owerheid –
toesighoudende owerheid – die enting moes verhinder het.
En ook die president van die RKI, wat as president baie, baie meer uitgesproke moes gewees het:
Wat in die media as 'n verklaring van die RKI gepubliseer word, is 'n politieke
herinterpretasie van wat ons eintlik intern gesê het.
En dit is nie die wetenskaplike mening van die RKI nie, maar eerder 'n politieke mening wat polities
gepubliseer word sonder werklik op die wetenskaplike kundigheid van die RKI staat te maak.
Ja, interessant. En waar kan jy hierdie strafklagtevorm aflaai? Wie kan dit eintlik invul?
So, basies kan enigiemand dit invul, maar natuurlik staan daaronder dat jy nie vals beskuldigings mag maak nie.
So, natuurlik, behoort dit dié te wees wat deur die entstof benadeel is, dié wat slagoffers van die inentings geword het.
En nou, as jy daarna kyk, glo ek dit is twee of drie dae gelede in die media gepubliseer dat daar
tans 600 erkende deur entstof beskadigde persone is.
Ja, maar eers net die feit. Die federale minister van gesondheid, die huidige federale minister van gesondheid, het gesê hy
kon nie verstaan waarom mense nie ingeënt wou word nie, aangesien die entstof feitlik geen newe-effekte het nie.
Dit was sy stelling. Of ek dink hy het selfs op Twitter gesê dat dit 'n entstof is sonder newe-effekte.
So, 'n entstof sonder newe-effekte en 600 nou erkende entstofbeserings.
En ek kon uit jou glimlag nou pas sien dat jy dieselfde as ek dink, of iets soortgelyks, dat
hierdie 600 natuurlik net die punt van die ysberg is.
Dit is wat die staat erken. Dit is egter nie die werklike slagoffers nie, aangesien
die aantal slagoffers aansienlik hoër is.
En natuurlik word dié wat as gevolg daarvan gesterf het, nie by die 600 erkende gevalle van entskade ingereken nie.
Nie al die miskrame is ingesluit nie, en so meer.
Dit impliseer dat ons natuurlik voor 'n heeltemal ander situasie te staan kom.
Maar dit word erken en is dus duidelik: hierdie enting veroorsaak skade.
En dit word erken. En dus is dit in beginsel duidelik dat ons eintlik 'n dwelm, of wat na 'n dwelm lyk, op die
mark gebring het wat massiewe skade aan mense berokken.
En dit is eenvoudig deur politici toegelaat.
Dit is deur die RKI goedgekeur. En dit is presies wat ons moet aanspreek.
Jy het hulle op jou tuisblad, op jou ZAAVV-webwerf, of waar presies is hulle nou?
Presies. Jou vraag was waar dit gepubliseer is. Presies. So kan enigiemand dit aflaai.
Enigiemand wat deur 'n enting benadeel is, kan hierdie strafklagte indien.
En hierdie kriminele klagte is op die klagepaten.eu-webwerf.
Ons het Klagepaten relatief vroeg in 2020 van stapel gestuur om mense vorms te voorsien wat hulle in sekere situasies sou help.
Toe kon jy byvoorbeeld betogings registreer, en jy kan dit nog steeds doen.
Byvoorbeeld, as maskers by die skool verpligtend was, kon jy dokumente aflaai om daarteen
beswaar te maak. Daar was dus verskeie vorms.
Die idee agter klagepaten was dus altyd om mense vorms te voorsien wat hulle kon gebruik om hulself teen sekere
regeringsmaatreëls te verdedig, appèlle in te dien, en so aan.
En dit is op die klagepaten.eu-webwerf.
Hierdie vorm sal op hierdie bladsy beskikbaar wees: https://www.klagepaten.de/impfung-strafanzeige.
Jy sal dit beslis op die tuisblad vind.
En dit is baie eenvoudig. Jy klik net daarop. Daar is 'n vorm daar.
Jy voer jou besonderhede in – ons hou dit tot 'n minimum – verskaf die besonderhede van die dokters wat die
entings toegedien het, afhangende van hoeveel dokters betrokke was, en spesifiseer dan die skade wat jy gely het.
Jy kan ook relevante dokumente wat verband hou met jou skade daar oplaai.
Dan sal jy in kennis gestel word watter openbare vervolgingkantoor verantwoordelik is.
Jy voer dit dan self in jou vorm in.
En dan ontvang jy 'n PDF per e-pos met 'n heeltemal voltooide strafklagte, wat jy dan óf per e-pos aan die openbare vervolging
kan stuur, óf per pos aan die openbare vervolging kan stuur, óf per faks kan stuur, soos jy wil,
en sodoende het jy hierdie strafklagte ingedien.
Ja. Het hierdie kriminele aanklagte enige kans in die wêreld?
So, eerstens word hierdie kriminele aanklagte by verskillende openbare vervolgingskantore ingedien.
Natuurlik weet ons nog nie wat die openbare vervolgingsoffisiere se kantore ná al die publikasies dink nie.
En die punt, soos ek vroeër gesê het, is dat ons uiteindelik na die Internasionale Strafhof sal gaan.
En hier weer die groot opskrif: die Lidstaat mag nie bereid of in staat wees om met die misdade om te gaan nie.
Reg. En nou het ons – jy het die strafklagte gelees wat deur wetenskaplikes saamgestel is, en ons prokureurs het dit
in wese aangeneem, tesame met al die studies wat dit bevat.
Ons weet nou baie oor hierdie entstof.
Ons is bewus van die skade wat deur hierdie entstof veroorsaak word, en ons weet ook
dat hierdie feite reeds voorheen bekend was.
Of ten minste dat dit vooraf bekend was dat ons nie weet hoe skadelik dit kan wees nie.
En dan kan jy nie mense met so iets inent nie!
Dit was bekend, maar ons het geweet dat dit van meet af aan duidelik was dat dit nie die
uitwerking sou hê wat daaraan toegeskryf is nie.
Reg. Dit beteken dus dat ons nou terugkeer na die groter skaal.
Die individuele skuld van die individuele dokter is die enigste ding wat die openbare vervolging kan bepaal.
As die openbare aanklaers nou sê: Ons ondersoek dit glad nie, ons kyk nie eers daarna nie, ons sê eenvoudig:
Ja, 'n dokter het 'n eksperimentele entstof of eksperimentele geneterapie in 'n persoon se liggaam ingespuit, wetende dat dit
nie sal doen wat dit veronderstel is om te doen nie, en wetende dat hy nie weet watter skade dit sal veroorsaak
of of skade reeds opgespoor is nie, en hy doen dit tog.
Ja, en as die openbare vervolging dan sê: Maar ons gaan dit nie vervolg nie, ons gaan dit net daar laat, dit
was net so destyds en dit is nie liggaamlike besering nie.
Ja, as dit... Met enige ander mediese prosedure sou dit liggaamlike skade wees en die
openbare vervolgingsoffisier sou ondersoek instel.
En as sy dit hier nie doen nie, is ons terug in die politieke dimensie en, in daardie geval, kan ons dalk 'n duisend
keer, tien duisend keer bewys dat die Duitse staat nie bereid is om hierdie misdade aan te spreek en bloot te lê nie.
En dit maak op sy beurt die deur oop na Den Haag, want ons kan dan al hierdie antwoorde van die openbare vervolgingsofisier,
wat ons natuurlik versamel, aan Den Haag oordra, moontlik selfs saam met die bestaande strafklag wat ons het, en sê:
Kyk, hier in Duitsland het ons slagoffers.
Ons het beslis slagoffers, want ons het bewyse dat skade aangerig is.
En ons weet nou dat 'n stof in die liggaam ingespuit is wat uiters skadelik is, en wat van meet af aan
bekend was as ten minste moontlik uiters skadelik.
En tog het hulle dit tog gedoen. En die Duitse openbare vervolging weier om 'n behoorlike ondersoek na hierdie saak te voer.
Dis die punt. So die openbare vervolgingskantoor... – daarom sê ek altyd dat dit uiteindelik 'n wen-wen-situasie is.
Of die Duitse openbare vervolging begin uiteindelik behoorlik ondersoek instel en die werklike plegers vervolg, in plaas van
die dokters wat geweier het om die prosedure uit te voer, of ons het weer sistematiese
bewyse dat dit in Duitsland nie gewenst is nie.
En daarom is dit so belangrik om dit in groot hoeveelhede te hê.
Veral omdat, as hierdie kriminele aanklagte wyd gebruik word, ons ook 'n baie beter oorsig sal hê van
hoeveel mense slagoffers van hierdie inspuiting geword het.
Ja, 'n belowende benadering.
Mnr Ludwig, baie dankie dat u soveel moeite hierin gestel het en mense wat skade gely het die geleentheid gegee het om
hulself te verdedig en geregtigheid te verkry. Baie dankie!
Ja, baie dankie dat julle my toelaat om hier te wees!