"Толькі адна фраза важная для мяне, і яна менавіта тут, на пачатку."
І я хачу, каб вы паўтаралі гэту фразу зноў і зноў усім, хто ўсё яшчэ сумняваецца:
Дзяржава не павінна забіваць невінаватых людзей.
Большасць людзей лічыць, што такая заява адносіцца толькі да выпадкаў вайны або самой вайны, але гэта не так.
Гэта сцвярджэнне таксама прымяняецца, калі дзяржава абавязвае людзей уносіць рэчыва ў свой арганізм, хоць афіцыйныя ўстановы,
такія як Інстытут Паўля Эрліха і Інстытут Роберта Коха, сцвярджаюць, што ў канчатковым
выніку яно можа мець смяротныя пабочныя эфекты.
Дзяржава не павінна забіваць людзей, не вінаватых людзей.
10 снежня 2023 года Цэнтр расследавання, высвятлення, юрыдычнага пераследу і прадухілення злачынстваў супраць чалавецтва, звязаных
з мерамі, звязанымі з каранавірусам (ZAAVV), і саюзныя арганізацыі падалі амаль 600
крымінальных заяў у Федэральную пракуратуру ў Карлсруэ.
Яны накіраваны супраць палітыкаў, міністраў, суддзяў і іншых асоб, якія спрыялі ўвядзенню патрабавання аб вакцынацыі ў месцах
пазбаўлення волі або патрабавання вакцынацыі для вайскоўцаў, і таму лічацца вінаватымі ў злачынстве супраць чалавецтва ў
адпаведнасці з раздзелам 7 Міжнароднага крымінальнага кодэкса.
Праз некалькі месяцаў расследавальніку-журналісту Полу Шрэйеру з шматполюснай інфармацыйнай платформы ўдалося атрымаць
пратаколы Інстытута Роберта Каха праз судовыя іскі, зрабіўшы іх такім чынам даступнымі для грамадскасці.
І вось, як высветлілася, для антыкавідных мер, уведзеных палітыкамі, не было ніякіх медыцынскіх патрабаванняў.
Гэта супярэчыць таму, што палітыкі і асноўныя СМІ навязвалі насельніцтву як мантру падчас пандэміі каранавіруса.
Усе меры былі выключна палітычна матываванымі, што ў канчатковым выніку зводзілася да палітычнага свавольства.
Таксама стала вядома, што Інстытут Роберта Каха і палітыкі ведалі, што вакцынацыя ад каранавіруса не толькі не
забяспечвае абароны ад інфекцыі, але і з'яўляецца надзвычай небяспечнай для жыцця і здароўя вакцынаваных.
Тым часам у прызнаных часопісах былі апублікаваны далейшыя вычарпальныя даследаванні.
Яны даказваюць сувязь паміж уколамі мРНК ад каранавіруса і цяжкімі пашкоджаннямі ад вакцыны.
З мэтай падтрымкі юрыдычнага расследавання гэтых шкод ад вакцынацыі ZAAVV таксама актывізаваўся тут.
Сёння мы абмяркоўваем гэта з адвакатам Ральфам Людвігам, які разам з іншымі адказваў за выстаўленне
крымінальных абвінавачванняў у Карлсруэ. Вітаем, спадар Людвіг!
Так, алё.
Ці не маглі б вы расказаць нашым гледачам, што адбылося з узбуджанымі крымінальнымі справамі?
Так, мы падавалі гэтыя заявы аб злачынстве 10 снежня 2023 года асабіста і таксама праз
электронную пошту адваката, каб іх прынялі.
Потым мы доўгі час нічога не чулі ад Генеральнай пракуратуры, аднойчы звязаліся з імі ў сярэдзіне года, і
потым, як мы і чакалі, справа была закрыта ў сярэдзіне года.
Гэта азначае, што вытворчасць спынена.
Гэта азначае, што Федэральная Рэспубліка Германія не будзе прыцягваць да крымінальнай адказнасці згаданых намі
вінаватых асоб, у першую чаргу на падставе імунітэту палітыкаў.
Гэта азначае, што палітыкі не павінны несці адказнасць за рашэнні, якія яны прымаюць як
палітыкі ў Парламенце, як члены Парламента.
Таксама адзначалася, што сур'ёзныя пабочныя эфекты практычна невядомыя, або што няма доказаў таго, што гэтая
вакцынацыя сапраўды выклікае сур'ёзныя пабочныя эфекты.
Больш за тое, з боку палітыкаў, уладных структур ці суддзяў, якія ўдзельнічалі ў гэтым, не было намеру нанесці шкоду людзям.
І апошняе, але не менш важнае, гэтая вакцынацыя ў канчатковым выніку прынесла больш карысці, чым шкоды.
І таму ўсё гэта цалкам законна, і крымінальная справа не будзе ўзбуджана.
Тады не зафіксавана ніякіх доказаў?
Ці азначае гэта, што крымінальная скарга была адклікана, і таму не будзе судовага разбору?
Менавіта так, у Германіі нікому не выставяць абвінавачванне.
Такім чынам, пракуратура заяўляе, што не бачыць дастатковай падазроны ў здзяйсненні
злачынства, і таму ў Германіі нічога не адбудзецца.
Як я ўжо казаў, мы не вельмі здзіўленыя гэтым. Насамрэч, мы гэта прадбачылі.
Было б даволі дзіўна, калі б расследаванне сапраўды працягвалася.
Не варта забываць, што публічнае пракуратура ў Германіі — гэта орган, які абавязаны выконваць інструкцыі.
Федэральны генеральны пракурор прызначаецца міністрам юстыцыі, што азначае, што генеральны пракурор, прызначаны палітыкамі,
цяпер раптам павінен расследаваць палітыкаў, якія яго прызначылі.
Не трэба быць яўленцам, каб ведаць, што гэтага не здарыцца.
Што асаблівага, дык гэта тое, што міжнароднае крымінальнае права, міжнароднае публічнае крымінальнае права патрабуе, каб мы
спачатку далі дзяржаве, якую абвінавачваем у парушэнні правоў чалавека, у злачынствах супраць
чалавечнасці, магчымасць самастойна правесці расследаванне.
Гэта азначае, што шлях у Гаагу і ў Міжнародны крымінальны суд адкрыты толькі ў тым выпадку, калі выканана папярэдняя ўмова, а
менавіта калі Гаага пацвердзіць, што дзяржава-член, у дадзеным выпадку Федэральная Рэспубліка Германія, не жадае або
не ў стане правесці неабходныя крымінальныя расследаванні.
І цяпер мы зразумелі з гэтага стаўлення, што дзяржава не жадае глыбей разбірацца ў справе.
Мы таксама назіраем гэта ў многіх іншых судовых працэсах.
І, як я ўжо казаў, гэта з'яўляецца перадумовай для таго, каб увогуле звярнуцца ў Гаагу, каб увогуле падаць скаргу ў Гаагу.
Гэта ваш наступны запланаваны крок?
Не, яшчэ не, таму што мы... Найперш, злачынства супраць чалавецтва — гэта, вядома, па сутнасці палітычны вывад .
Гэта азначае, што мы маем справу з палітыкамі, юрыстамі і судамі, якія больш-менш усе паходзяць з аднаго
палітычнага асяроддзя, больш-менш залежаць адзін ад аднаго і былі прызначаны адзін адным.
Гэта азначае, што на дадзены момант няма шанцаў на тое, каб у гэтай справе былі заведзеныя
крымінальныя справы. Гэта трэба ясна заявіць.
Найперш нам патрэбныя палітычныя змены.
Такім чынам, гэта азначае, што калі судовая ўлада сапраўды з'яўляецца палітычнай, нам
неабходна змяніць кірунак на міжнароднай арэне.
Гэта адбываецца проста цяпер. Калі, напрыклад, вы зазірняце на сайт Белага дома, то ўбачыце, што інфармацыя раптам
распаўсюджваецца непасрэдна з цэнтра ўлады, а менавіта з Белага дома ў Злучаных Штатах — не без прычыны Роберт
Кенэдзі стаў міністрам аховы здароўя — і што Белы дом раптам публікуе тое, што раней лічылася тэорыямі змовы.
Такім чынам, напрыклад, магчымае паходжанне віруса.
У мінулым было абсалютна немагчыма сказаць, што яно магло ўзнікнуць у лабараторыі, што яно магло ўзнікнуць у
выніку павелічэння функцыянальнай актыўнасці , г.зн. у выніку даследаванняў у галіне біялагічнай зброі.
Сцвярджаецца, што адлегласці былі вынайдзены хутчэй выпадкова.
Гэта сказаў Фаўчы перад слуханнем у Сенаце ЗША.
Ён сказаў: «Хтосьці сказаў — шэсць футаў , а мы адказалі: добра, шэсць футаў падыдзе». І
раптам з'явілася гэтае правіла дыстанцыявання.
Падобным чынам, маскі неэфектыўныя, гэта значыць, што яны не забяспечваюць індывідуальнай абароны.
Усё гэта ёсць на сайце Белага дома.
І гэта з'яўляецца перадумовай для таго, каб міжнародныя суддзі ўвогуле зацікавіліся гэтай справай, разабраліся ў ёй і сказалі:
Магчыма, у гэтым усё ж ёсць рацыя, і сапраўды магло здарыцца нешта, што можна было б апісаць як
злачынства супраць чалавецтва, у перыяд з 2020 па 2023 год.
І спачатку мы павінны стварыць гэтую адкрытасць. Для гэтага патрабуюцца і іншыя крокі.
Я думаю, мы аб гэтым пагаворым пазней у інтэрв'ю.
На дадзены момант — дарэчы, у Гаазе ўжо знаходзіцца на разглядзе скарга, якую падавалі не мы, але ў якой мы ўдзельнічаем і якую мы
рашуча падтрымліваем, — аднак зараз няма сэнсу падаваць у Гаагу крымінальную скаргу адносна патрабавання вакцынацыі
ў месцах зняволення. Нам давядзецца пачакаць яшчэ крыху.
А іншыя міжнародныя арганізацыі, такія як СААЗ ці ААН, ці адыгрываюць яны там нейкую ролю?
Ну, СААЗ, безумоўна, ёсць. Таму, калі ўсё гэта калі-небудзь дасягне справядлівага і справядлівага выніку, то СААЗ апынецца на
лаве падсудных, бо СААЗ — гэта, вядома, у большай ці меншай ступені проста маркетынгавая арганізацыя для сусветнай
фармацэўтычнай прамысловасці, і, вядома, адыграла ролю ў стварэнні шоку, які прымусіў людзей,
напрыклад, насіць маскі або пазней вакцынавацца.
Іншымі словамі, я б разглядаў СААЗ хутчэй як арганізацыю, што стаіць на баку злачынцаў, а не тых, хто імкнецца адукоўваць.
Магчыма, падобна таму, што мы бачым цяпер — вы згадвалі гэта — са злікаў з РКІ , што інфарматары або навукоўцы з СААЗ, якія маглі
ўнутрана выступаць супраць гэтых мер або прапаноў, што таксама зыходзілі ад СААЗ, могуць пазней выступіць сведкамі ў судзе, як
гэта, безумоўна, аднойчы адбудзецца, што навукоўцы з Інстытута Коха, якія зрабілі вельмі добрую працу, як мы бачым з уцечак, і
якія таксама вельмі крытычна ставіліся да палітыкі і палітычных мер унутры інстытута, —
мы потым убачым іх у якасці сведак у судзе.
На міжнародным узроўні нам неабходна інфармаваць ААН.
Ёсць розныя варыянты, і менавіта гэтым мы зараз і займаемся.
Мы ў цяперашні час удзельнічаем у працэсе дзяржаўных справаздач як няўрадавая арганізацыя.
Такім чынам, мы прымаем частку крытыкі ў дачыненні да дзяржаўнай працэдуры справаздачнасці па Міжнародным сацыяльным пакта.
Гэта азначае, што наша задача перш за ўсё ў тым, каб працягваць павышаць дасведчанасць міжнародных структур, каб яны надалі
гэтаму больш увагі, і каб у выніку мы ўбачылі палітычны паварот, пры якім суддзі больш-менш не будуць мець іншага
выбару, акрамя як сапраўды расследаваць гэтыя злачынствы.
Так, вы спыталі пра ролю ААН.
І я хацеў бы пачаць з таго, што мы не абавязкова павінны разглядаць міжнародныя арганізацыі як варожыя.
Я часам чытаю, што ў многіх людзей ёсць праблемы з міжнароднымі арганізацыямі.
І, вядома, трэба таксама крытычна разглядаць гэта, напрыклад, ролю СААЗ.
Але міжнародныя арганізацыі вельмі разнастайныя.
І, па сутнасці, ужо робяцца спробы забеспячэння і рэалізацыі правоў чалавека праз міжнародныя арганізацыі.
І калі я заўсёды кажу, што гэта быў злачынства супраць чалавецтва або супраць чалавечай годнасці, у залежнасці ад таго,
як вы гэта пераклалі, безумоўна, ёсць магчымасці вынесці гэтыя пытанні на разгляд міжнародных арганізацый.
Напрыклад, у нас ёсць Міжнародны сацыяльны запавет.
Міжнародны сацыяльны пакт і Міжнародны грамадзянскі пакт па сутнасці з'яўляюцца двума дадатковымі
пратаколамі да Усеагульнай дэкларацыі правоў чалавека.
Міжнародны сацыяльны пакт гарантуе, што працоўныя правы справядлівыя, што няма рабства, прымусовай працы і
гэтак далей, што існуюць справядлівыя магчымасці для атрымання адукацыі і што вучням у школе ставяцца справядліва.
Ён надае ўвагу роўнасці, што вельмі важна для мастацтва і культуры.
Такім чынам, мастацтва і культура таксама вельмі высока цэняцца там.
І кожная дзяржава-член павінна падаваць так званую краінавую справаздачу — я лічу, што кожныя пяць гадоў — аб сітуацыі
ў галіне мастацтва, культуры, сацыяльных пытанняў, роўнасці, правоў працаўнікоў, правоў на адукацыю і гэтак далей.
Гэта азначае, што публікуюцца справаздачы аб сітуацыі ў нашай краіне ў дачыненні да гэтых правоў, якія
з'яўляюцца фундаментальнымі сацыяльнымі правамі чалавека.
Апошнюю справаздачу ад федэральнага ўрада трэба было падаць у снежні 2023 года, менавіта ў перыяд дзеяння антыкавідных мер.
І, што дзіўна, у справаздачы пра гэта няма ні слова.
Такім чынам, здаецца, мы назіраем рост дэпрэсіі ў школах.
Але адкуль гэта ўзята і гэтак далей схавана ў зносцы, якая потым спасылаецца на іншае даследаванне.
І калі вы паглядзіце на гэтае даследаванне, вы ўбачыце, што ў нейкі момант было вызначана, што гэта сапраўды
было выклікана мерамі, звязанымі з каранавірусам у школах.
Інакш кажучы, федэральны ўрад зусім не каментаваў гэтыя меры, абмежаванні, абыходжанне з людзьмі, той факт, што яны практычна
цалкам спынілі культуру, што людзям давялося працаваць з дому, што школьнікам месяцамі не дазвалялі хадзіць у
школу, што потым яны мусілі насіць маскі ў школе і гэтак далей.
Яны зусім так сябе не паводзяць. І цяпер сутнасць у тым, што мы, як няўрадавая арганізацыя, маем магчымасць падаць так
званы паралельны даклад у ZAAVV , які зарэгістраваны ў ААН.
Такім чынам, цяпер мы можам дакладна паказаць на балючае месца і сказаць: «Пачакайце хвілінку, за гады, пра якія вы справаздаяцеся,
у Федэратыўнай Рэспубліцы Германія адбылося наступнае:»
Культура была мёртвай, школы ўжо не працавалі, адукацыя практычна адсутнічала, разрыў у адукацыі пашырыўся, і ў
нас неверагодная колькасць дзяцей з псіхічнымі праблемамі.
Такім чынам, калі мы можам гаварыць пра трыяж , мы можам гаварыць пра трыяж у псіхіятрычных або
псіхалагічных установах у дачыненні да вучняў і гэтак далей.
Што гэтая роўнасць была адменена, што людзі памерлі ў адзіноце.
Так, сацыяльныя правы, справа ў сацыяльных правах і гэтак далей.
Федэральны ўрад не раскрыў ніякай з гэтай інфармацыі.
І мы можам паведаміць пра гэта ў гэтай паралельнай справаздачы.
Гэтая паралельная справаздача потым будзе абмяркоўвацца ў Жэневе з федэральным урадам – і мы таксама зможам прысутнічаць.
І федэральны ўрад за гэта таксама атрымае вымову.
І гэта яшчэ адна вельмі маленькая цаглінка, ці, магчыма, усё ж не такая ўжо і маленькая, якая зноў на міжнародным
узроўні дае яснае ўяўленне пра тое, што насамрэч адбылося.
І тое, што тут прыняты меры, якія проста парушаюць чалавечую годнасць і з'яўляюцца злачынствамі супраць чалавецтва.
І тады мы зможам спаслацца на гэта, на падставе паралельнай справаздачы і скаргаў, якія ААН тады падасць супраць Федэратыўнай
Рэспублікі Германія — і яна так і зробіць — а потым прадставіць гэта ў Міжнародны крымінальны суд і сказаць:
«Глядзіце, гэтыя факты цяпер таксама прызнаны на міжнародным узроўні і таксама падвяргаюцца крытыцы».
І мы таксама можам меркаваць, што будзе вымоўка, незалежна ад таго, якую ролю спадарыня Баербок можа
адыграць у любых камітэтах у найбліжэйшай будучыні.
Таму што краіны Трэцяга свету, у прыватнасці, вельмі зацікаўлены ў тым, каб прыгледзецца да гэтага больш
пільна, а не проста галасаваць так, як ім загадваюць.
Калі гаворка ідзе пра пытанні правоў чалавека, менавіта краіны Трэцяга свету, якія, дарэчы, заўсёды падвяргаюцца асуджэнню за
невыкананне нормаў правоў чалавека, часам выразна кажуць дэмакратычным дзяржавам, так званым
дэмакратычным дзяржавам заходняга свету, што:
Тое, што ты зрабіў, таксама няправільна.
І гэта яшчэ адзін будаўнічы блок, які ў нас ёсць. Мы працуем над гэтым зараз.
Гэтая справаздача павінна быць запоўнена і пададзена да 30 чэрвеня.
Мы амаль скончылі яго і потым прадставім у Жэневе.
Так. І давайце зноў вернемся ў Германію.
Справаздачы Інстытута Роберта Каха і вынікі даследаванняў аб уколах мРНК гавораць самі за
сябе наконт правальнай палітыкі і медыцыны.
Якія шляхі вы бачыце для прававой ацэнкі каранавіруснага крызісу, якая належным чынам улічвае выкліканыя ім пакуты?
Таму я не думаю, што можна змірыцца з нанесенай пакутай, бо пакута была нанесена.
І мы можам забяспечыць пэўны ўзровень справядлівасці, так бы мовіць.
Перш за ўсё, вядома, трэба даць інфармацыю, каб тыя, хто стаў ахвярамі, зразумелі, чаму яны сталі ахвярамі.
І, вядома ж, з асноўнымі механізмамі.
Справа не толькі ў самой прышчэпцы, а хутчэй у тым метадзе, якім прымушаюць людзей яе прымаць.
Вось што так захапляе. І, я думаю, менавіта гэта хочуць ведаць і людзі.
І, магчыма, яны таксама хочуць зразумець, што адбылося, як яны дазволілі сабе маніпуляваць, каб прыняць гэтую
ін'екцыю, якая ніколі не была бяспечнай і якую ніводны навуковец ці ўлада не мог бы назваць бяспечнай.
Мы ведаем, што, па сутнасці, пра пабочныя эфекты практычна нічога не было вядома, што некаторыя даследаванні не
праводзіліся і што гучныя папярэджанні, у тым ліку з боку навуковай супольнасці RKI, былі дадзены.
І ўсё ж, вядома, гэтая маркетынгавая кампанія па прасоўванні гэтай вакцыны была праведзена беспрэцэдэнтным чынам і можа быць
апісана толькі як выпрабаванне, выпрабаванне на людзях — так, мы заўсёды праводзілі
выпрабаванні на жывёлах — або як эксперымент над чалавекам.
І я веру, што менавіта гэтага хочуць людзі, каб гэтым заняліся.
Я не думаю, што гэта добра спрацуе ў палітычным плане; нам, людзям, давядзецца ўзяць справу ў свае рукі.
У некаторых выпадках гэта, вядома, адбываецца праз следчыя камітэты, але нават там можна бачыць,
што дасягнуць прагрэсу вельмі і вельмі складана.
Так, вы зараз падалі новую крымінальную скаргу.
Ці можаце вы нам пра гэта нешта расказаць? Якая мэта?
У чым розніца паміж гэтым і 600 папярэднімі крымінальнымі скаргамі?
Так, гэтая крымінальная скарга, якая цяпер робіцца публічнай, з'яўляецца крымінальнай скаргай, што больш
засяроджваецца на індывідуальнай адказнасці ўрачоў.
Гэтая крымінальная скарга не сканцэнтравана выключна на індывідуальнай адказнасці дактароў; яна таксама называе
вінаватых, пра якіх мы ўжо паведамлялі ў 2023 годзе, — але ў гэтым выпадку на падставе індывідуальных дзеянняў.
Гэта азначае, што мы падрыхтавалі заяву аб узбуджэнні крымінальнай справы пры дапамозе шматлікіх навукоўцаў і іншых
юрыдычных спецыялістаў, што дазваляе пацярпелым ад вакцыны — асобам, якім была нанесена шкода гэтым
уколам, — падаць заяву аб узбуджэнні крымінальнай справы.
Найперш, супраць урачоў-вакцынавальнікаў, гэта значыць, тых, хто іх вакцынаваў, бо з сённяшнімі ведамі
належная інфармацыя ніколі не магла быць прадастаўлена.
І цяпер мы маем нядаўняе рашэнне Еўрапейскага суда, паводле якога дактары ўсё яшчэ нясуць адказнасць за свае дзеянні.
Доктар павінен прадаставіць належную інфармацыю і даць пацыенту дастаткова часу, каб ён мог абдумаць,
ці згаджацца на далейшае лячэнне, і ацаніць рызыкі.
І гэта ў значнай ступені не адбылося.
І гэтая новая крымінальная скарга, натуральна, уключае новыя навуковыя адкрыцці, якія ў нас ёсць.
Справа не ў тым, што цяпер у нас ёсць новыя навуковыя даныя пра небяспечныя пабочныя эфекты вакцынацыі, а хутчэй у тым, што цяпер
мы маем новыя звесткі пра тое, што на момант продажу і ўвядзення вакцыны, што даследаванняў было недастаткова, што пра пабочныя
эфекты было вядома недастаткова, што ў некаторых выпадках інфармацыя пра сур'ёзныя пабочныя эфекты ўжо была даступная,
і што з самага пачатку было вядома, што гэтая вакцына не прызначана для прадухілення перадачы рэспіраторных захворванняў.
І таму мы кажам, што цяпер даём магчымасць тым, каму была нанесена шкода гэтай вакцынацыяй, паведаміць пра
вінаватых — а менавіта тых, хто праводзіў вакцынацыю.
І ў гэтым кантэксце мы таксама накіроўваем нашу скаргу на ўсіх, хто адказваў за маніпуляванне грамадскай думкай або за гэтую
шокавую тэрапію, гэты сеяны жаху, які зрабіў людзей гатовымі прымаць гэтую вакцынацыю ў свае арганізмы, проста
прымаць гэтую масавую шкоду сваім целам і не сказаць «не».
Так, давайце паглядзім сюды.
Такім чынам, тут ёсць розныя праблемы, напрыклад, тое, што РНК у вакцынах была штучна зменена і яе чытаюць няправільна.
Тут прыводзяцца розныя даследаванні ў якасці доказаў.
Вось таксама ключавая фраза з пратаколаў RKI: «Адпаведныя даныя будуць збірацца толькі пасля выхаду на рынак».
У рэшце рэшт, гэта фундаментальны недахоп ва ўсім дызайне даследавання.
І чакайце, сутнасць абвінавачвання такая: не жадаючы таго, я стаў часткай маштабнага судовага працэсу і масавага
эксперыменту над людзьмі з гэтым генна-абгрунтаваным агентам — з наступствамі, якія мне цалкам невядомыя.
Гэта значыць, як вы сказалі, менавіта доктар-вакцынатар у канчатковым выніку знаходзіцца на
перадавой і найбольш пакутуе ад недахопу інфармацыі.
І цяпер у нас розныя адрасаты.
Можаце, калі ласка, зноў патлумачыць? Каму там выстаўляюць абвінавачванне?
Такім чынам, гэта не абвінавачванне, а заява аб злачынстве і абвінавачванне ў злачынстве.
Тады пракуратура павінна была б выставіць абвінавачванні.
Але, як я ўжо казаў, перш за ўсё — урач-вакцынатар або ўрачы-вакцынатары.
Так, мы не ведаем, колькі вакцын атрымаў кожны чалавек.
Такім чынам, гэта форма, якую вы можаце запоўніць, дзе вы спачатку можаце выбраць да трох урачоў для вакцынацыі.
Такім чынам, мы можам казаць пра першую, другую, трэцюю вакцынацыю, бо мы мяркуем, што тыя, хто атрымаў
чацвёртую, пятую ці шостую, ужо добра разумелі, што адбываецца.
Такім чынам, мы мяркуем, што да... Я думаю, для першапачатковай імунізацыі заўсёды было дзве
дозы і адзін бустар, і гэта трэцяя вакцынацыя.
Такім чынам, кожны, хто зрабіў трэцюю вакцынацыю, падвяргаўся масіраванай прапагандзе, шырокаму асвятленню ў СМІ і
знаходзіўся пад ціскам; як я ўжо казаў, у медыцынскім і абаронным сектарах яе нават зрабілі абавязковай для салдат.
І гэта азначае, перш за ўсё, супраць урачоў, якія рабілі гэтыя ўколi, таму што мы можам быць абсалютна ўпэўнены, што
інфармацыя ніколі не падавалася належным чынам, што людзей не інфармавалі пра рызыкі, звязаныя з гэтымі вакцынацыямі.
І, вядома ж, чалавек, які іх ставіць, першапачаткова адказвае за іх.
Такім чынам, любы доктар, які выконвае працэдуру на маім целе, фактычна наносіць цялесную шкоду.
Такім чынам, кожная медыцынская працэдура — гэта цялеснае пашкоджанне.
І гэта, аднак, згаджанае прычыненне цялесных пашкоджанняў.
Я згаджаюся на фізічную пашкоджанне, якое доктар наносіць мне, незалежна ад лячэння, якое ён зараз праводзіць на маім целе.
І я магу даць згоду толькі тады, калі мяне інфармавалі і калі я ведаю, на што я згаджаюся.
І, вядома, я давяраю свайму доктару, бо веру, што ён кажа мне тое, што, паводле яго ведаў і перакананняў, з'яўляецца
праўдай пра гэтую працэдуру, якую ён праводзіць на маім целе.
І што ён таксама належным чынам інфармуе мяне пра рызыкі, з якімі я сутыкаюся, каб я мог зрабіць ацэнку.
Гэта азначае, што доктар, або дактары, якія зрабілі гэтую ін'екцыю, з'яўляюцца першымі асобамі для звяза.
І мы сцвярджаем, што яны дакладна вінаватыя ў нанясенні цялесных пашкоджанняў, магчыма,
нават цяжкіх, і згадваюцца ў гэтай справаздачы.
А потым далей гаворыцца, што мы таксама павінны прыцягнуць да адказнасці ўсіх вінаватых, якія, па сутнасці, аказваюць ціск,
асабліва праз публічныя заявы або публікацыі, праз публікацыю меркаванняў, праз відавочныя фактычныя публікацыі, але якія
таксама зыходзяць з гэтай сферы, што гэтыя людзі, якія з'яўляюцца палітыкамі, якія з'яўляюцца старшынямі медыцынскіх асацыяцый,
якія з'яўляюцца дзяржаўнымі міністрамі, федэральнымі міністрамі і гэтак далей, іншымі словамі, розныя бакі,
якія таксама нясуць сумесную адказнасць за тое, што людзі не былі належным чынам інфармаваныя.
Возьмем, напрыклад, Федэральнае міністэрства аховы здароўя, якое атрымала ад RKI інфармацыю, што сітуацыя
іншая, але ўсё роўна працягнула гэтую маштабную прапагандысцкую кампанію па вакцынацыі.
Гэта азначае, што мы прадстаўляем гэта не як злачынства супраць чалавецтва, як мы рабілі ў нашай справаздачы ў
снежні 2023 года, а як індывідуальную крымінальную скаргу.
Мы кажам, што за кожнай ахвярай вакцынацыі стаіць не толькі доктар, які яе зрабіў, але і, па сутнасці, уся
палітычная прапагандысцкая машына, якая забяспечыла, каб гэтую вакцынацыю дазволілі праводзіць.
Вядома, сюды таксама ўваходзіць ПЭІ (Інстытут Паўля Эрліха), які, як кампетэнтны орган — нагляднае
ведамства, — павінен быў прадухіліць вакцынацыю.
І таксама прэзідэнт РКІ, які як прэзідэнт павінен быў быць значна, значна больш галасістым:
Тое, што публікуецца ў СМІ як заява RKI, з'яўляецца палітычнай рэінтэрпрэтацыяй таго, што мы насамрэч сказалі ўнутры.
І гэта не навуковая пазіцыя RKI, а хутчэй палітычная, якая публікуецца ў палітычных мэтах, не
звяртаючыся пры гэтым да сапраўднай навуковай экспертызы RKI.
Так, цікава. А дзе можна спампаваць гэту форму заявы аб злачынстве? Увогуле, хто яе можа запоўніць?
Так што, па сутнасці, яго можа запоўніць кожны, але, вядома, ніжэй пазначана, што вы не павінны рабіць ілжывых абвінавачванняў.
Такім чынам, вядома, гэта павінны быць тыя, каму прычыніла шкоду вакцына, тыя, хто стаў ахвярай вакцынацыі.
І калі вы паглядзіце цяпер, я лічу, што два-тры дні таму ў СМІ было апублікавана, што на сённяшні
дзень ёсць 600 прызнаных асоб, пацярпелых ад вакцын.
Так, але спачатку сам факт. Федэральны міністр аховы здароўя, цяперашні Федэральны міністр аховы здароўя,
сказаў, што не разумее, чаму людзі не хочуць вакцынавацца, калі вакцына практычна не мае пабочных эфектаў.
Гэта была яго заява. Ці, здаецца, ён нават напісаў у Твітары, што гэта вакцына без пабочных эфектаў.
Такім чынам, вакцына без пабочных эфектаў і 600 цяпер прызнаных вакцынных пашкоджанняў.
І я па вашай усмешцы зараз зразумеў, што вы думаеце тое ж самае, што і я, ці нешта падобнае:
што, вядома ж, гэтыя 600 — толькі вяршыня айсберга.
Гэта тое, што прызнае дзяржава. Аднак гэта не сапраўдныя ахвяры, бо іх колькасць значна вышэйшая.
І, вядома, 600 прызнаных выпадкаў пашкоджанняў ад вакцыны не ўключаюць тых, хто памер у выніку.
Усе выкідышы не ўключаны, і гэтак далей.
Гэта азначае, што мы натуральна знаходзімся ў зусім іншай сітуацыі.
Але гэта прызнана і таму відавочна: гэтая вакцынацыя выклікае шкоду.
І гэта прызнана. Такім чынам, у прынцыпе, зразумела, што мы фактычна выпусцілі на рынак прэпарат, або тое, што
выглядае як прэпарат, які наносіць людзям велізарную шкоду.
І палітыкі гэта проста дазволілі.
Гэта было ўхвалена RKI. І менавіта з гэтым мы павінны справіцца.
У вас яны на галоўнай старонцы, на вашым сайце ZAAVV, ці дзе менавіта яны цяпер?
Менавіта. Ваша пытанне было пра тое, дзе гэта апублікавана. Менавіта. Такім чынам, кожны можа яго спампаваць.
Кожны, хто пацярпеў ад вакцынацыі, можа падаць гэтую крымінальную скаргу.
І гэтая крымінальная скарга размешчана на сайце klagepaten.eu.
Мы запусцілі Klagepaten даволі рана ў 2020 годзе, каб прапанаваць людзям бланкі, якія дапамогуць ім у пэўных сітуацыях.
Тады, напрыклад, можна было зарэгістраваць дэманстрацыі, і вы ўсё яшчэ можаце.
Напрыклад, калі б у школе маскі былі абавязковымі, можна было б спампаваць дакументы, каб выказаць
свой пратэст. Такім чынам, існавала розная форма.
Такім чынам, ідэя праекта klagepaten заўсёды заключалася ў тым, каб прадастаўляць людзям формы, якія яны
маглі б выкарыстоўваць для абароны ад пэўных урадавых мер, падачы апеляцый і гэтак далей.
І гэта на сайце klagepaten.eu.
Гэтая форма будзе даступная на гэтай старонцы: https://www.klagepaten.de/impfung-strafanzeige.
Вы абавязкова знойдзеце гэта на галоўнай старонцы.
І гэта вельмі проста. Вы проста націскаеце на яго. Там ёсць форма.
Вы ўводзіце свае даныя — мы просім мінімальную інфармацыю — падаяце даныя ўрачоў, якія праводзілі вакцынацыі, у залежнасці ад
таго, колькі іх было, а затым апісваеце шкоду, якую вы панеслі.
Вы таксама можаце загрузіць там адпаведныя дакументы, якія тычацца вашай шкоды.
Затым вам паведамяць, якое пракуратурства адказнае.
Затым вы самі ўводзіце іх у сваю форму.
І потым вы атрымліваеце па электроннай пошце PDF-файл з цалкам запоўненым заяўленнем аб прыцягненні да крымінальнай адказнасці,
якое вы можаце накіраваць на электронную пошту ў пракуратуру, адправіць поштай у пракуратуру або накіраваць па
факсе, як вам захочацца, і такім чынам вы падаяце гэтае заяўленне аб прыцягненні да крымінальнай адказнасці.
Так. Ці ёсць у гэтых абвінавачванняў у злачынстве хоць нейкія шанцы?
Такім чынам, перш за ўсё, гэтыя крымінальныя абвінавачванні падаюцца ў розныя пракуратуры.
Вядома, мы яшчэ не ведаем, што думаюць пракуратуры пасля ўсіх публікацый.
І сутнасць, як я ўжо казаў раней, у тым, што мы ўрэшце звернемся ў Міжнародны крымінальны суд.
І вось зноў галоўная сенсацыя: дзяржава-член не павінна быць ні гатовая, ні здольная змагацца з злачынствамі.
Так. І цяпер у нас ёсць, вы прачыталі крымінальную скаргу, складзеную навукоўцамі, і мы, юрысты, па сутнасці яе
прынялі разам з усімі даследаваннямі, якія яна змяшчае.
Цяпер мы ведаем шмат што пра гэтую вакцынацыю.
Мы ведаем пра шкоду, якую наносіць гэтая вакцынацыя, і таксама ведаем, што гэтыя факты былі вядомыя загадзя.
Або прынамсі было вядома загадзя, што ніхто не ведаў, наколькі гэта можа быць шкодным. І тады з такім нельга вакцынаваць людзей!
Гэта было вядома, але мы ведалі, што з самага пачатку было відавочна, што яно не будзе мець таго эфекту, які яму прыпісвалі.
Так. Значыць, мы зноў вяртаемся да агульнай карціны.
Адзінае, што можа вызначыць пракуратура, — гэта індывідуальная віна канкрэтнага доктара.
Калі дзяржаўныя пракуроры цяпер кажуць: «Мы гэтага зусім не расследуем, мы нават не разбіраемся, мы проста кажам:»
Так, доктар увёў у арганізм чалавека эксперыментальную вакцыну або эксперыментальную генную тэрапію, ведаючы, што яна не выканае
тое, для чаго яна прызначана, і ведаючы, што ён не ведае, якую шкоду яна выкліча або што такая
шкода ўжо была выяўлена, і ён усё роўна гэта робіць.
Так, і калі пракуратура тады скажа: «Але мы гэта не расследуем, мы проста пакінем гэта так,
тады ўсё было так, і гэта не цялеснае пашкоджанне».
Так, калі гэта... З любой іншай медыцынскай працэдурай гэта было б цялесным
пашкоджаннем, і пракуратура б распачала расследаванне.
І калі яна не зробіць гэтага тут, мы вернемся ў палітычную плоскасць, і ў такім выпадку мы зможам тысячу разоў,
дзесяць тысяч разоў даказваць, што нямецкая дзяржава не жадае займацца гэтымі злачынствамі і выкрываць іх.
І гэта, у сваю чаргу, адкрывае дзверы ў Гаагу, бо мы тады можам перадаць усе гэтыя адказы з боку пракуратуры, якія мы,
вядома ж, збіраем, у Гаагу, магчыма, нават падаць іх разам з існуючай крымінальнай скаргай, якую мы маем, і сказаць:
Глядзіце, тут, у Германіі, у нас ёсць ахвяры.
У нас дакладна ёсць ахвяры, бо ў нас ёсць доказы таго, што быў нанесены шкоду.
І цяпер мы ведаем, што ў арганізм быў уведзены надзвычай шкодны рэчыва, і з самага пачатку было
вядома, што яно прынамсі патэнцыйна надзвычай шкоднае.
І ўсё ж яны гэта зрабілі. А нямецкая пракуратура адмаўляецца правесці належнае расследаванне.
У гэтым і заключаецца сутнасць. Такім чынам, пракуратура... – таму я заўсёды і кажу, што ў
рэшце рэшт гэта сітуацыя, у якой усе ў выйгрышы.
Такім чынам, альбо нямецкая пракуратура нарэшце пачне належным чынам расследаваць і прыцягваць да адказнасці сапраўдных
вінаватых, а не лекараў, якія адмовіліся выконваць працэдуру, альбо мы зноў атрымаем
сістэматычныя доказы таго, што ў Германіі гэтага не жадаюць.
І таму так важна мець іх шмат.
Асабліва таму, што калі гэтыя абвінавачванні ў злачынстве будуць шырока выкарыстоўвацца, мы таксама атрымаем значна лепшае
ўяўленне пра тое, колькі людзей сталі ахвярамі гэтай ін'екцыі.
Так, шматабяцальны падыход.
Спадар Людвіг, вельмі дзякуй за вашыя вялікія намаганні і за тое, што вы далі людзям, якія пацярпелі шкоду, магчымасць
абараніць сябе і дамагчыся справядлівасці. Вялікі дзякуй!
Так, вельмі дзякуй, што дазволілі мне тут быць!