"Барои ман танҳо як ҷумла муҳим аст ва он ҳаминҷо, дар оғоз аст."
Ва ман мехоҳам, ки шумо ин ҷумларо такрор ба такрор ба ҳамаи онҳое, ки ҳанӯз шубҳа доранд, бигӯед:
Давлат набояд одамони бегуноҳро бикушад.
Аксари одамон бовар доранд, ки чунин изҳорот танҳо ба ҳолатҳои ҷанг ё худи ҷанг дахл дорад, аммо ин дуруст нест.
Ин изҳорот низ татбиқ мешавад, вақте ки давлат мардумро маҷбур мекунад, ки моддаеро ба баданашон ворид кунанд, гарчанде
муассисаҳои расмӣ, ба монанди Институти Пол Эрлих ва Институти Роберт Кох, мегӯянд, ки он дар ниҳоят
метавонад таъсироти тарафии ҳалокатбор дошта бошад.
Давлат набояд одамонро, на одамони бегуноҳро бикушад.
Рӯзи 10 декабри соли 2023 Маркази тафтиш, равшансозӣ, таъқиби ҳуқуқӣ ва пешгирии ҷиноятҳо алайҳи башарият, ки бар асоси чораҳои
марбут ба коронавирус содир шудаанд (ZAAVV), ва созмонҳои ҳампаймон наздик ба 600 шикояти ҷиноятиро ба Идораи
федералии прокурори давлатӣ дар Карлсруэ пешниҳод карданд.
Онҳо нигаронида шудаанд ба сиёсатмадорон, вазирон, додрасон ва дигар шахсоне, ки дар ҷорӣ намудани талаботи эмгузаронӣ дар
муассисаҳо ё талаботи эмгузаронӣ барои аъзои Қувваҳои Мусаллаҳи Олмон саҳм гузоштаанд ва аз ин рӯ гумонбар мешаванд,
ки тибқи моддаи 7-и Кодекси ҷиноятии байналмилалӣ дар содир намудани ҷиноят алайҳи башарият гунаҳкоранд.
Пас аз чанд моҳ, рӯзноманигори таҳқиқотӣ Пол Шрайер аз платформаи бисёрполярии иттилоотӣ тавассути чораҳои ҳуқуқӣ
тавонист протоколҳои Институти Роберт Кохро ба даст орад ва онҳоро барои омма дастрас гардонад.
Ва ниҳоят маълум шуд, ки барои чораҳои зидди коронавирус, ки сиёсатмадорон ҷорӣ карда
буданд, ягон талаботи тиббӣ вуҷуд надошт.
Ин баръакс аст бо он чи сиёсатмадорон ва васоити ахбори оммавӣ дар давраи пандемияи
коронавирус мисли мантра ба аҳолӣ таълим медоданд.
Ҳамаи чораҳо комилан бо ангезаҳои сиёсӣ қабул шуда, дар ниҳоят ба худсарии сиёсӣ оварда расонданд.
Ҳамчунин маълум шуд, ки Институти Роберт Кох ва сиёсатмадорон огоҳ буданд, ки эмгузарониҳои зидди коронавирус на танҳо
ҳеҷ гуна ҳифозат аз сироятро таъмин намекунанд, балки барои ҳаёт ва саломатии онҳое, ки эм гирифтаанд, хеле хатарноканд.
Дар ҳамин ҳол, таҳқиқоти бештари ниҳоӣ дар маҷаллаҳои эътирофшуда нашр шудаанд.
Онҳо робита байни тазриқаҳои мРНК-и коронавирус ва осеби вазнини воксинаро исбот мекунанд.
Барои дастгирии тафтишоти ҳуқуқӣ оид ба зарарҳои ин ваксинҳо, ZAAVV низ дар ин ҷо фаъол шудааст.
Имрӯз мо ин масъаларо бо вакили дифоъ Ральф Людвиг, ки дар Карлсруэ дар якҷоягӣ масъули пешниҳоди айбдоркуниҳои
ҷиноятӣ буд, муҳокима мекунем. Хуш омадед, ҷаноби Людвиг!
Бале, салом.
Лутфан ба тамошобинони мо бигӯед, ки бо айбдоркуниҳои ҷиноятие, ки пешниҳод шуда буданд, чӣ шуд?
Бале, мо ин аризаҳои ҷиноятиро 10 декабри 2023 шахсан ва инчунин тавассути почтаи
электронии вакил супоридем, то онҳо қабул шаванд.
Мо сипас муддати тӯлонӣ аз Дастгоҳи Прокурори Генералӣ ҳеҷ хабар нагирифтем, дар миёнаи сол боз пайгирӣ кардем ва он гоҳ, тавре
ки нисбатан интизор доштем, парванда дар миёнаи сол баста шуд.
Ин маънои онро дорад, ки мурофиа қатъ карда шудааст.
Ин маънои онро дорад, ки Ҷумҳурии Федеративии Олмон нисбати он шахсоне, ки мо дар бораи онҳо гузориш додаем,
ягон парвандаи ҷиноятӣ баррасӣ нахоҳад кард, асосан бо сабаби доштани иммунитети сиёсатмадорон.
Ин маънои онро дорад, ки сиёсатмадорон набояд барои қарорҳое, ки онҳо ҳамчун сиёсатмадорон дар Парламент, ҳамчун
вакилони Парламент қабул мекунанд, ҷавобгар дониста шаванд.
Ҳамчунин қайд шуд, ки таъсироти ҷиддии тарафӣ қариб номаълум буданд ё ҳеҷ далеле вуҷуд надошт, ки ин
эмгузаронӣ воқеан таъсироти ҷиддии тарафиро ба вуҷуд овардааст.
Илова бар ин, ният набуд – агар ин ҳолат аз ҷониби сиёсатмадорон, мақомот ё додрасҳое, ки дар ин
кор даст доштанд, мебуд – ба одамон зарар расондан.
Ва ниҳоят, ин эмгузаронӣ дар маҷмӯъ бештар манфиат овард, на зарар.
Ва ҳамин аст, ки ҳамааш комилан қонунӣ аст ва ягон парвандаи ҷиноятӣ оғоз намешавад.
Оё ягон сабти далелҳо набуд?
Оё ин маънои онро дорад, ки аризаи ҷиноятӣ бекор шудааст ва дигар мурофиаи судӣ нахоҳад буд?
Дуруст, дар Олмон касеро айбдор намекунанд.
Пас, Прокуратураи давлатӣ мегӯяд, ки онҳо шубҳаи кофии содир шудани ҷиноятро намебинанд ва
бинобар ин дар Олмон ҳеҷ чиз рух нахоҳад дод.
Чуноне ки гуфтам, мо аз ин чандон ҳайрон нестем. Дар асл, ин барои мо пешгӯишаванда буд.
Агар тафтишот воқеан идома меёфт, ин хеле ҳайратовар мешуд.
Набояд фаромӯш кард, ки прокуратураи давлатӣ дар Олмон мақоми ҳидоятшуда мебошад.
Прокурори генералии федералӣ аз ҷониби вазири адлия таъин карда мешавад, ки маънои онро дорад, ки прокурори генералӣ, ки
аз ҷониби сиёсатмадорон таъин шуда буд, ҳоло ногаҳон бояд ҳамон сиёсатмадоронеро, ки ӯро таъин кардаанд, тафтиш кунад.
Барои донистан, ки ин рӯй нахоҳад дод, шарт нест, ки равонбин бошед.
Он чизе, ки махсус аст, ин аст, ки ҳуқуқи ҷиноятии байналмилалӣ, яъне ҳуқуқи ҷиноятии ҷамъиятии байналмилалӣ, аз мо талаб мекунад,
ки аввал ба давлате, ки мо онро дар нақзи ҳуқуқи башар ва ҷиноят алайҳи башарият айбдор мекунем,
имконият диҳем, ки худаш ин масъаларо тафтиш кунад.
Ин маънои онро дорад, ки роҳ ба Гаага ва Додгоҳи Байналмилалии Ҷиноятӣ танҳо дар сурате боз аст, ки шарти пешакӣ иҷро шавад –
яъне Гаага муайян кунад, ки давлати узв, дар ин ҳолат Ҷумҳурии Федеративии Олмон, намехоҳад ё
наметавонад тафтишоти ҷиноии заруриро анҷом диҳад.
Ва мо ҳоло тавассути ин муносибат дидем, ки давлат намехоҳад дар ин масъала амиқтар назар кунад.
Мо инро низ дар бисёр дигар мурофиаҳои судӣ мебинем.
Ва, чунон ки ман гуфтам, ин шарти пешакӣ аст барои он, ки умуман ба Гаага рафтан ва шикоятро ба Гаага бурда тавонистан.
Оё ин қадами ояндаи банақшагирифтаи шумо аст?
Не, ҳанӯз не, зеро мо... Аввалан, ҷиноят алайҳи башарият, албатта, аслан як хулосаи сиёсӣ аст.
Ин маънои онро дорад, ки мо бо сиёсатмадорон, ҳуқуқшиносон ва додгоҳҳо сарукор дорем, ки ҳамаашон ё
аксаран аз як лагери сиёсӣ ҳастанд, ба ҳамдигар вобастаанд ва аз ҷониби ҳамдигар таъин шудаанд.
Ин маънои онро дорад, ки дар ҳоли ҳозир имкони оғоз кардани парвандаи ҷиноятӣ дар ин
маврид вуҷуд надорад. Ин бояд равшан карда шавад.
Аввалан, мо ба тағйироти сиёсӣ ниёз дорем.
Ин маънои онро дорад, ки агар мақомоти судӣ воқеан сиёсӣ бошанд, мо дар арсаи байналмилалӣ бояд самтро иваз кунем.
Ин ҳозир рӯй дода истодааст. Агар, масалан, ба вебсайти Кохи Сафед назар андозед, мебинед, ки маълумот ногаҳон мустақиман аз
маркази қудрат, яъне Кохи Сафед дар Иёлоти Муттаҳида паҳн мешавад – беасос нест, ки Роберт Кеннеди вазири тандурустӣ
шуд – ва Кохи Сафед ногаҳон чизҳоеро нашр мекунад, ки қаблан онҳоро назарияҳои табаддулот мешумурданд.
Пас, масалан, манбаи эҳтимолии вирус.
Дар гузашта комилан ғайриимкон буд гуфт, ки он метавонад дар лаборатория пайдо шуда бошад, ки он
метавонад аз тадқиқоти афзоиши функсия , яъне тадқиқоти силоҳҳои биологӣ сарчашма гирифта бошад.
Гуфта мешавад, ки масофаҳо бештар тасодуфан ихтироъ шудаанд.
Инро Фаучи пеш аз шунидани гувоҳӣ дар Сенати ИМА гуфт.
Ӯ гуфт: «Касе гуфт шаш фут , ва мо гуфтем: "Хуб, шаш фут мувофиқ аст."» Ва ногаҳон ин қоидаи масофагирӣ пайдо шуд.
Ҳамин тавр, ниқобҳо самарабахш нестанд, яъне онҳо ҳимояи инфиродиро таъмин намекунанд.
Ҳамаи ин чизҳо дар вебсайти Кохи Сафед ҳастанд.
Ва ҳамин шарти пешакӣ аст, ки додрасони байналмилалӣ умуман ба ин масъала таваҷҷӯҳ кунанд, онро баррасӣ намоянд ва бигӯянд:
Шояд дар ин масъала чизе бошад, ва воқеан метавонад байни солҳои 2020 ва 2023 дар ин ҷо ҳодисае рух дода
бошад, ки онро метавон ҷиноят алайҳи башарият номид.
Ва мо бояд аввал ин кушодагиро эҷод кунем. Дар ин раванд қадамҳои дигар низ мавҷуданд.
Ман фикр мекунам, ки мо дар бораи ин баъдтар дар мусоҳиба сӯҳбат хоҳем кард.
Дар ҳоли ҳозир – ба ҳар ҳол, дар Гаага аллакай як шикоят баррасӣ мешавад, ки онро мо пешниҳод накардаем, вале дар он иштирок дорем
ва онро пурра дастгирӣ мекунем – аммо дар ҳоли ҳозир пешниҳоди шикояти ҷиноятӣ оид ба талаботи
воксинагузории асосёфта дар муассиса дар Гаага маъно надорад. Мо бояд каме бештар мунтазир шавем.
Ва дигар созмонҳои байналмилалӣ, монанди Созмони ҷаҳонии тандурустӣ ё Созмони Милали
Муттаҳид, оё онҳо дар он ҷо ба ягон шакл нақш мебозанд?
Хуб, Созмони ҷаҳонии тандурустӣ бешубҳа ҳаст. Пас, агар ҳамаи ин ягон вақт ба хулосаи одилона ва адолатнок бирасад, Созмони
ҷаҳонии тандурустӣ дар курсии айбдорӣ хоҳад нишаст, зеро он, албатта, бештар ё камтар як созмони маркетингӣ барои саноати
фармасевтии ҷаҳонӣ аст ва, албатта, дар эҷоди шоке, ки мардумро водор сохт, масалан,
ниқоб пӯшанд ё баъдтар эм гиранд, нақш доштааст.
Ба ибораи дигар, ман Созмони Умумиҷаҳонии Тандурустиро бештар дар канори ҷинояткорон
мегузоштам, на дар канори онҳое, ки мехоҳанд омӯзонанд.
Шояд монанди он чизе, ки ҳоло мебинем – шумо ба ин ишора кардед – бо ихроҷоти RKI , ки ошкоркунандагони хабар ё олимони Созмони
ҷаҳонии тандурустӣ, ки шояд дар дохил бо ин чораҳо ё пешниҳодҳо, ки онҳо низ аз СҶТ буданд, мухолифат карда бошанд, метавонанд
баъдтар дар додгоҳ ҳамчун шоҳидон ҳозир шаванд, чунки мо албатта дар як лаҳза ба онҳо ниёз хоҳем дошт, ки олимони RKI, ки, тавре
аз ин фошсозиҳо мебинем, кори хеле хуб анҷом додаанд, ва ки дар дохил нисбат ба сиёсати ва чораҳои сиёсӣ хеле интиқодӣ
буданд, мо онҳоро баъдтар ҳамчун шоҳидон дар додгоҳ хоҳем дид.
Дар арсаи байналмилалӣ мо бояд Созмони Милали Муттаҳидро дар ҷараён нигоҳ дорем.
Имкониятҳои гуногун вуҷуд доранд, ки ҳамин корро ҳоло анҷом медиҳем.
Мо ҳоло ҳамчун созмони ғайриҳукуматӣ дар раванди ҳисоботдиҳии давлатӣ иштирок мекунем.
Пас мо баъзе танқидҳоро нисбат ба тартиби ҳисоботдиҳии давлатӣ барои Паймони иҷтимоии байналмилалӣ қабул мекунем.
Ин маънои онро дорад, ки вазифаи мо пеш аз ҳама идома додани баланд бардоштани огоҳӣ дар миёни созмонҳои байналмилалӣ аст, то
онҳо бодиққаттар назар кунанд ва дар ниҳоят мо тағйири сиёсиро бубинем, ки дар он додрасон қариб ягон интихоби дигар
нахоҳанд дошт, ҷуз воқеан таҳқиқи ин ҷиноятҳоро анҷом диҳанд.
Бале, шумо дар бораи нақши СММ пурсидед.
Ва ман мехоҳам аз он оғоз кунам, ки мо набояд ҳатман созмонҳои байналмилалиро душманона бингарем.
Ман баъзан мехонам, ки бисёре аз одамон бо созмонҳои байналмилалӣ мушкилот доранд.
Ва, албатта, бояд инро низ бо назари интиқодӣ баррасӣ кард, масалан нақши Созмони ҷаҳонии тандурустӣ.
Аммо созмонҳои байналмилалӣ хеле гуногунҷабҳаанд.
Ва, дар принсип, аллакай кӯшишҳо барои таъмини ҳуқуқи башар ва татбиқи онҳо тавассути созмонҳои байналмилалӣ сурат мегиранд.
Ва вақте ки ман ҳамеша мегӯям, ки ин ҷиноят алайҳи башарият ё алайҳи шаъну шарафи инсон буд, вобаста ба
тарҷумааш, албатта имкониятҳое ҳастанд, ки ин масъалаҳоро ба созмонҳои байналмилалӣ пешниҳод кардан мумкин аст.
Масалан, мо Созишномаи иҷтимоии байналмилалиро дорем.
Пакти байналмилалии иҷтимоӣ ва Пакти байналмилалии шаҳрвандӣ аслан ду протоколи иловагӣ ба
Эъломияи умумиҷаҳонии ҳуқуқи башар мебошанд.
Пакти иҷтимоии байналмилалӣ кафолат медиҳад, ки ҳуқуқҳои меҳнатӣ одилона бошанд, ки ғуломдорӣ ва меҳнати маҷбурӣ вуҷуд
надошта бошад ва ғайра, ки имкониятҳои таҳсилӣ одилона бошанд ва хонандагон дар мактаб бо адолат муносибат шаванд.
Ӯ ба баробарӣ эътибор медиҳад, ки барои санъат ва фарҳанг хеле муҳим аст.
Пас санъат ва фарҳанг низ дар он ҷо хеле қадр мешаванд.
Ва ҳар як давлати узв бояд, ба ном гузориши кишварӣ – ман бовар дорам, ки ҳар панҷ сол як бор – дар бораи вазъи
санъат, фарҳанг, масъалаҳои иҷтимоӣ, баробарӣ, ҳуқуқҳои меҳнатӣ, ҳуқуқҳои таълимӣ ва ғайра пешниҳод кунад.
Ин маънои онро дорад, ки дар бораи вазъият дар кишвари мо нисбат ба ин ҳуқуқҳо, ки ҳуқуқҳои асосии
иҷтимоии инсон мебошанд, гузоришҳо нашр мешаванд.
Ва охирин гузориш аз ҳукумати федералӣ бояд дар декабри соли 2023 пешниҳод мешуд, дақиқан дар давраи чораҳои зидди коронавирус.
Ва ҳайратовар аст, ки дар гузориш дар ин бора ҳеҷ ишорае нест.
Пас ба назар мерасад, ки мо афзоиши депрессияро дар байни хонандагони мактаб мебинем.
Аммо он аз куҷо сарчашма мегирад ва ғайра дар поёни саҳифа пинҳон шудааст, ки он гоҳ ба як таҳқиқоти дигар ишора мекунад.
Ва агар шумо ба ин тадқиқот назар афканед, хоҳед дид, ки дар як марҳила муайян карда шуд, ки ин воқеан ба
чораҳои марбут ба мактабҳо оид ба коронавирус вобаста буд.
Дар акси ҳол, ҳукумати федералӣ умуман дар бораи чораҳо, маҳдудиятҳо, муносибат бо мардум, дар бораи он ки онҳо амалан
фарҳангро пурра қатъ кардаанд, дар бораи он ки мардум маҷбур шуданд аз хона кор кунанд, дар бораи он ки хонандагон моҳҳо
ба мактаб рафтан надоштанд, дар бораи он ки сипас дар мактаб бояд ниқоби рӯй мепӯшиданд ва ғайра изҳори назар намекунад.
Онҳо умуман чунин рафтор намекунанд. Ва ҳоло масъала дар он аст, ки мо, ҳамчун созмони ғайриҳукуматӣ, имконият дорем, ки гузориши
ба ном параллелиро ба ZAAVV (Маркази тафтиш, равшансозӣ, таъқиби ҳуқуқӣ ва пешгирии ҷиноятҳо алайҳи башарият дар
заминаи чораҳои Корона) пешниҳод кунем, ки дар СММ сабт шудааст.
Ҳоло мо метавонем ангушти худро рост ба нуқтаи дарднок гузорем ва бигӯем: «Хуб, як лаҳза сабр кунед, дар солҳое,
ки шумо дар бораи онҳо гузориш медиҳед, дар Федеративӣ Ҷумҳурии Олмон чунин рӯйдодҳо рух доданд:»
Фарҳанг мурда буд, мактабҳо дигар дарс намегузарониданд, маориф қариб вуҷуд надошт, фосилаи таълимӣ васеъ шуд ва мо шумораи
бениҳоят зиёди кӯдаконро бо мушкилоти саломатии равонӣ дорем.
Пас, агар мо дар бораи триаж (афзалият додани табобати захмдидагон) сухан гуфтан мумкин бошем, мо
метавонем дар бораи триаж дар муассисаҳои психиатрӣ ё равонӣ нисбати хонандагон ва ғайра низ сухан гӯем.
Он баробарӣ барҳам дода шудааст, ки одамон танҳо мурданд.
Бале, ҳуқуқҳои иҷтимоӣ, ин дар бораи ҳуқуқҳои иҷтимоӣ ва ғайра аст.
Ҳукумати федералӣ ягон аз ин маълумотро ошкор накард.
Ва мо метавонем инро дар ин гузориши параллелӣ иброз кунем.
Пас ин гузориши параллелӣ дар Женева бо ҳукумати федералӣ баррасӣ хоҳад шуд – ва мо низ метавонем дар он иштирок кунем.
Ва ҳукумати федералӣ низ барои ин танбеҳ хоҳад шуд.
Ва ин боз як блоки бинои хеле хурд аст, ё шояд дар ниҳоят он қадар хурд нест, ки боз як бор дар арсаи
байналмилалӣ равшан мекунад, ки воқеан чӣ рӯй додааст.
Ва дар ин ҷо чораҳое андешида шудаанд, ки бевосита шаъну шарафи инсонро поймол мекунанд ва ҷиноят алайҳи башарият мебошанд.
Ва сипас мо метавонем ба ин боз муроҷиат кунем, бо такя ба гузориши параллелӣ ва шикоятҳое, ки Созмони Милали Муттаҳид он
вақт алайҳи Ҷумҳурии Федеративии Олмон пешниҳод хоҳад кард – ва албатта ин корро хоҳад кард – ва сипас инро ба Додгоҳи
Байналмилалии Ҷиноятӣ пешниҳод карда гӯем: «Нигаред, ин далелҳо ҳоло дар арсаи байналмилалӣ низ
эътироф шудаанд ва мавриди интиқод қарор доранд.»
Ва мо инчунин метавонем тахмин кунем, ки новобаста аз он ки хонум Баербок дар ояндаи наздик дар кадом
кумитаҳо чӣ нақш хоҳад дошт, ӯро танбеҳ хоҳанд кард.
Зеро кишварҳои ҷаҳони сеюм махсусан манфиатдоранд, ки бодиққаттар назар кунанд ва на танҳо
он тавре раъй диҳанд, ки ба онҳо гуфта мешавад.
Вақте ки сухан дар бораи масъалаҳои ҳуқуқи башар меравад, маҳз кишварҳои Ҷаҳони Сеюм, ки дар акси ҳол ҳамеша барои риоя
накардани меъёрҳои ҳуқуқи башар маҳкум мешаванд, баъзан ба таври возеҳ ба кишварҳои демократӣ, яъне ба он
кишварҳои демократии гӯё дар ҷаҳони Ғарб, мегӯянд, ки:
Он коре, ки ту онҷо кардӣ, низ дуруст нест.
Ва ин боз як блоки биноӣ аст, ки мо дорем. Мо ҳоло дар он кор мекунем.
Ин гузориш бояд то 30 июн пур карда ва пешниҳод карда шавад.
Мо қариб онро ба анҷом расонидем ва сипас онро дар Женева муаррифӣ хоҳем кард.
Бале. Ва биёед ба Олмон баргардем.
Ҳисоботҳои Институти Роберт Кох ва натиҷаҳои таҳқиқот оид ба тазриқаҳои mRNA дар бораи
сиёсати ноком ва тибби ноком худ гувоҳӣ медиҳанд.
Ба назари шумо, кадом роҳҳо барои баррасии ҳуқуқии буҳрони коронавирус, ки дар он ба таври сазовор ба
назар гирифта шавад азобҳои расонидашуда, вуҷуд доранд?
Пас ман фикр намекунам, ки имконпазир аст бо азобҳое, ки расонида шудаанд, ба созиш расид, зеро азобҳо расонида шудаанд.
Ва мо, ба ибораи дигар, метавонем як дараҷаи адолатро таъмин кунем.
Аввалин чиз, албатта, ин аст, ки маълумот пешниҳод карда шавад, то онҳое, ки қурбонӣ шудаанд, фаҳманд, ки чаро қурбонӣ шудаанд.
Ва, албатта, бо механизмҳои заминавӣ.
Масъала на танҳо дар худи инча аст, балки дар усуле, ки барои маҷбур кардани мардум ба қабули он истифода мешавад.
Ҳамин чиз хеле ҳаяҷоновар аст. Ва ман фикр мекунам, ки мардум низ ҳаминро мехоҳанд донанд.
Ва шояд онҳо низ мехоҳанд фаҳманд, ки чӣ рӯй дод ва чӣ гуна худро иҷозат доданд, ки ба ин тазриқа, ки ҳеҷ гоҳ
бехатар набуд ва ҳеҷ олим ё мақоми расмӣ онро бехатар унвон карда наметавонист, розӣ шаванд.
Мо медонем, ки, дар принсип, қариб ҳеҷ чиз дар бораи таъсироти паҳлӯӣ маълум набуд, ки баъзе тадқиқотҳо
гузаронида нашуданд ва ҳушдорҳои сахт, аз ҷумла аз ҷониби ҷомеаи илмии RKI, содир шуданд.
Вале, албатта, ин маъракаи маркетингӣ барои ин эмгузаронӣ ба таври беназир гузаронида шуд ва аслан онро метавон
танҳо ҳамчун озмоиш, озмоиши инсонӣ – ҳа, мо ҳамеша озмоишҳои ҳайвонотиро доштем – ё таҷрибаи инсонӣ тавсиф кард.
Ва ман бовар дорам, ки мардум ҳаминро мехоҳанд, то ин масъала ҳал шавад.
Ман намебинам, ки ин аз ҷиҳати сиёсӣ хуб кор кунад; мо инсонҳо маҷбур мешавем, ки масъалаҳоро ба дасти худ гирем.
Дар баъзе ҳолатҳо, албатта, ин тавассути комиссияҳои тафтишотӣ сурат мегирад, аммо ҳатто дар он ҷо
низ мебинед, ки пешрафт кардан хеле, хеле душвор аст.
Бале, шумо ҳоло аризаи нави ҷиноятиро пешниҳод кардед.
Оё шумо метавонед дар бораи ин чизе ба мо бигӯед? Мақсад чист?
Фарқи ин аз 600 шикояти ҷиноии қаблӣ дар чист?
Бале, ин шикояти ҷиноӣ, ки ҳоло ба омма эълон мешавад, бештар ба масъулияти инфиродии духтурон тамаркуз мекунад.
Ин аризаи ҷиноятӣ на танҳо ба масъулияти инфиродии духтурон равона шудааст, балки инчунин муҷримонеро дар бар
мегирад, ки мо аллакай дар соли 2023 дар бораи онҳо гузориш дода будем – аммо дар ин ҳолат бар асоси амалҳои инфиродӣ.
Ин маънои онро дорад, ки мо бо кӯмаки бисёр олимон ва дигар ҳуқуқшиносон шикояти ҷиноятиро таҳия кардаем, ки ба
қурбониёни ваксина – шахсоне, ки аз ин тазриқ зарар дидаанд – имкон медиҳад шикояти ҷиноятӣ пешниҳод кунанд.
Аввалан, алайҳи духтурони эмкунанда, яъне онҳое, ки онҳоро эм карданд, зеро бо донише, ки мо
имрӯз дорем, маълумоти дуруст ҳеҷ гоҳ дода намешуд.
Ва ҳоло мо қарори охирини Додгоҳи адолати Аврупоро дорем, ки табибон ҳанӯз барои он чи кардаанд, ҷавобгар ҳастанд.
Табиб бояд маълумоти дуруст диҳад ва ба бемор вақти кофӣ диҳад, то ӯ тавонад баррасӣ кунад, ки оё
мехоҳад идома диҳад ё не, ва хатарҳоро мувозинат кунад.
Ва ин асосан рӯй надодааст.
Ва ин шикояти нави ҷиноятӣ, албатта, натиҷаҳои нави илмиеро, ки мо дорем, дар бар мегирад.
Масъала дар он нест, ки мо ҳоло дар бораи таъсироти хатарноки эмгузаронӣ кашфиётҳои нави илмӣ дорем, балки дар он аст, ки мо
ҳоло кашфиётҳои наве дорем, ки дар он замон, ки эмгузаронӣ фурӯхта ва гузаронида мешуд, ки тадқиқотҳо нокифоя буданд, ки дар
бораи таъсироти паҳлӯӣ маълумоти кофӣ вуҷуд надошт, ки дар баъзе ҳолатҳо аллакай маълумот дар бораи таъсироти ҷиддӣ
дастрас буд, ва аз аввал маълум буд, ки ин ваксина барои пешгирии интиқоли бемориҳои роҳи нафас пешбинӣ нашудааст.
Ва ҳамин аст сабаби он, ки мо ҳоло ба онҳое, ки аз ин эмгузаронӣ зарар дидаанд, роҳи хабар додан дар бораи гунаҳкорон –
яъне ҳамонҳое, ки эмкуниро анҷом додаанд – пешниҳод мекунем.
Ва дар ин замина мо низ шикояти худро ба ҳамаи онҳое равона мекунем, ки масъули манипулятсияи афкори ҷамъиятӣ ё ин
шок-терапия, ин тарсонидан буданд, ки мардумро водор сохт, то ин эмгузариро ба баданҳояшон қабул кунанд ва ба ин
зарари азим ба баданҳояшон розӣ шаванд ва нагӯянд «не».
Бале, биёед ин ҷо як назар андозем.
Пас дар ин ҷо масъалаҳои гуногун вуҷуд доранд, масалан, РНК дар ваксинҳо сунъӣ тағйир дода шудааст ва нодуруст хонда мешавад.
Дар ин ҷо як қатор тадқиқотҳо ҳамчун далел оварда шудаанд.
Дар ин ҷо низ як ҷумлаи калидӣ аз протоколҳои RKI оварда шудааст: «Маълумоти дахлдор танҳо пас
аз ба бозор баровардан ҷамъоварӣ карда мешавад.»
Дар ниҳоят, ин нуқсони асосӣ дар тамоми тарҳи тадқиқот аст.
Ва интизор шавед, айб ин аст: бе ихтиёри ман ман ба як озмоиши васеъ ва таҷрибаи оммавӣ бо ин агенти асосёфта
бар генҳо (моддаи фаъол) дар инсонҳо ҷалб шудаам – бо таъсироте, ки барои ман комилан номаълуманд.
Ин маънои онро дорад, ки, тавре шумо гуфтед, маҳз эмгузаронҳо, ки дар ниҳоят дар хатти пеш қарор
доранд, аз набудани иттилоот бештар аз ҳама осеб мебинанд.
Ва ҳоло мо қабулкунандагони гуногун дорем.
Метавонед боз як бор инро шарҳ диҳед? Дар он ҷо кӣ айбдор мешавад?
Пас ин айбдоркунӣ нест, балки шикояти ҷиноятӣ ва айбдоркунии ҷиноятӣ аст.
Сипас Прокуратураи давлатӣ маҷбур мешуд, ки айбдорӣ эълом кунад.
Аммо, чунон ки ман гуфтам, пеш аз ҳама духтури эмгузаронӣ ё духтурон.
Бале, мо намедонем, ки ҳар як шахс чанд маротиба эм шудааст.
Пас, ин як шакл аст, ки шумо метавонед пур кунед, ки дар он аввал метавонед то се духтури эмгузариро интихоб кунед.
Пас мо метавонем бигӯем: аввалин, дуюм ва сеюм эмгузаронӣ, зеро мо гумон мекунем, ки онҳое, ки чорум, панҷум ё шашум эмгузарониро
гирифта буданд, аллакай хуб медонистанд, ки чӣ мегузашт.
Пас, мо чунин тахмин мекунем, ки то... Ман фикр мекунам, ки барои эмгузаронии ибтидоӣ ҳамеша ду воя ва як
вояи такмилдиҳанда буд, ва ин сеюмин эмгузаронӣ аст.
Ҳар касе, ки сеюмин эмгириро паси сар кард, ба пропагандаи бузург ва таблиғи васеи ВАО дучор шуд ва зери фишор
қарор гирифт; чунон ки гуфтам, дар соҳаи тиб ва соҳаи дифоъ он ҳатто барои сарбозон ҳатмӣ карда шуд.
Ва ин маънои онро дорад, пеш аз ҳама, алайҳи табибоне, ки ин тазриқотро анҷом доданд, зеро мо комилан мутмаинем, ки
маълумот ҳеҷ гоҳ дуруст пешниҳод нашудааст ва мардум дар бораи хатари вобаста ба ин эмкунӣ огоҳ карда нашудаанд.
Ва, албатта, шахсе, ки онҳоро муқаррар мекунад, аввалан барои онҳо масъул аст.
Аз ин рӯ, ҳар духтуре, ки дар бадани ман амалиёт мегузаронад, дар асл ба бадани ман зарари ҷисмонӣ мерасонад.
Пас ҳар як амалиёти тиббӣ зарари ҷисмонӣ аст.
Вале ин, бо вуҷуди ин, зарари ҷисмонӣ бо розигӣ аст.
Ман ба осеби ҷисмие, ки духтур ба ман мерасонад, розӣ ҳастам, новобаста аз табобате, ки ҳоло ӯ дар баданам анҷом медиҳад.
Ва ман метавонам танҳо дар сурате розӣ диҳам, ки огоҳ бошам ва донам, ки ба чӣ розӣ мешавам.
Ва албатта, пеш аз ҳама, ман духтурамро дорам, ки ба ӯ эътимод дорам, то ба беҳтарин донишу эътиқодаш ҳама чизеро, ки дар бораи
амалиёте, ки дар баданам анҷом медиҳад, медонад, ба ман бигӯяд.
Ва ин ки ӯ инчунин маро дуруст дар бораи хатари рӯбарӯям огоҳ мекунад, то ки ман тавонам арзёбӣ кунам.
Ин маънои онро дорад, ки духтур ё духтуроне, ки ин тазриқаро гузаронидаанд, аввалин нуқтаи тамос мебошанд.
Ва мо мегӯем, ки онҳо бешубҳа дар расонидани зарари ҷисмонӣ, эҳтимолан ҳатто зарари вазнин ба
саломатӣ гунаҳкоранд ва дар ин гузориш зикр шудаанд.
Ва сипас гуфта мешавад, ки мо инчунин бояд ҳамаи онҳое, ки дар асл фишор меоранд, махсусан тавассути изҳорот ё нашрияҳои оммавӣ,
нашри афкор, нашри маълумоти воқеӣ, вале ҳамчунин аз ҳамин соҳа мебошанд, яъне ин афрод, ки сиёсатмадорон ҳастанд, раисони
иттиҳодияҳои тиббӣ ҳастанд, вазирони давлатӣ, вазирони федералӣ ва ғайра, Ба ибораи дигар, гурӯҳҳои гуногун,
ки низ дар мавриди он ки мардум дуруст иттилоъ нагирифтаанд, масъулияти муштарак доранд.
Пас, биёед Вазорати федералии тандурустиро мисол биёрем, ки аз ҷониби RKI огоҳ карда шуда буд, ки вазъият дигар аст,
вале боз ҳам ин маъракаи бузурги таблиғотии эмкунӣ идома ёфт.
Ин маънои онро дорад, ки мо инро ҳамчун ҷиноят алайҳи башарият, тавре ки дар гузориши мо дар декабри соли 2023 карда будем,
пешниҳод намекунем, балки ҳамчун шикояти ҷиноятии инфиродӣ.
Мо мегӯем, ки дар паси ҳар қурбонии эмгузаронӣ на танҳо табибе, ки онро анҷом додааст, балки дар асл тамоми механизми таблиғотии
сиёсӣ низ қарор дорад, ки имкон дод ин эмкунӣ анҷом дода шавад.
Албатта, инчунин PEI (Институти Паул Эрлих) низ дохил мешавад, ки ҳамчун мақоми ваколатдор –
мақоми назоратӣ – бояд эмгузариро пешгирӣ мекард.
Ва инчунин президенти RKI, ки ҳамчун президент бояд хеле, хеле бештар овоз баланд мекард:
Он чи дар ВАО ҳамчун изҳороти RKI нашр мешавад, тафсири сиёсии он аст, ки мо дар асл дар дохил гуфта будем.
Ва ин назари илмии RKI нест, балки назари сиёсӣ аст, ки бе истифодаи воқеии таҷрибаи илмии RKI ба таври сиёсӣ нашр мешавад.
Бале, ҷолиб. Ва ин варақаи аризаи ҷиноятиро аз куҷо зеркашӣ кардан мумкин аст? Онро дар ҳар сурат кӣ пур карда метавонад?
Пас, аслан ҳар кас метавонад онро пур кунад, аммо, албатта, дар зери он навишта шудааст, ки
шумо набояд ягон айбҳои бардурӯғ эълом кунед.
Пас, албатта, ин бояд онҳое бошанд, ки аз ваксина зарар дидаанд, яъне қурбониёни эмгузаронӣ.
Ва ҳоло, агар ба он назар кунед, ман бовар дорам, ки ду ё се рӯз пеш дар васоити ахбори омма нашр шуд, ки дар ҳоли
ҳозир 600 нафар шахсоне ҳастанд, ки аз эм зарар дидаанд.
Бале, аммо аввал танҳо далел. Вазири федералии тандурустӣ, вазири федеролии ҳозираи тандурустӣ, гуфт, ки
намефаҳмад, чаро мардум намехоҳанд эм гиранд, дар ҳоле ки ин ваксина амалан ҳеҷ таъсири манфӣ надорад.
Ин изҳороти ӯ буд. Ё ман бовар дорам, ки ӯ ҳатто дар Twitter гуфт, ки ин ваксина бе ягон таъсири манфӣ аст.
Пас, ваксинаест, ки ҳеҷ гуна таъсири тараф надорад ва ҳоло 600 осеби ваксина шинохта шудаанд.
Ва ман аз табассуми шумо дар ҳамин лаҳза фаҳмидам, ки шумо низ мисли ман ҳамин фикрро доред ё фикри монанд ба он,
ки, албатта, ин 600 нафар танҳо сарчашмаи мушкилот ҳастанд.
Ин чизест, ки давлат эътироф мекунад. Инҳо қурбониёни воқеӣ нестанд, зеро шумораи қурбониён хеле зиёдтар аст.
Ва, албатта, 600 ҳолати шинохташудаи зарари воксина онҳое, ки дар натиҷаи он фавтиданд, дар бар намегиранд.
Ҳамаи абортҳо дохил нашудаанд ва ғайра.
Ин нишон медиҳад, ки мо табиатан дар вазъияти комилан дигар қарор дорем.
Аммо ин эътироф мешавад ва бинобар ин равшан аст: ин эмгузаронӣ зарар мерасонад.
Ва ин эътироф мешавад. Ва бинобар ин, дар принсип равшан аст, ки мо воқеан як дору, ё он чизеро, ки ба назар дору
менамояд, ба бозор овардаем, ки ба одамон зарари азим мерасонад.
Ва ин танҳо аз ҷониби сиёсатмадорон иҷозат дода шудааст.
Ин аз ҷониби RKI тасдиқ шудааст. Ва ҳамин чизест, ки мо бояд ба он рӯ ба рӯ шавем.
Шумо онҳоро дар саҳифаи хонагии худ, дар вебсайти ZAAVV доред, ё ҳоло онҳо дар куҷоянд?
Дуруст. Саволи шумо ин буд, ки он дар куҷо нашр шудааст. Дуруст. Пас ҳар кас метавонад онро зеркашӣ кунад.
Ҳар касе, ки аз эмгузаронӣ зарар дидааст, метавонад ин аризаи ҷиноятиро пешниҳод кунад.
Ва ин аризаи ҷиноятӣ дар вебсайти klagepaten.eu ҷойгир аст.
Мо дар аввали соли 2020 Klagepaten-ро оғоз кардем, то ба мардум формаҳоеро пешниҳод кунем, ки
дар вазъиятҳои муайян ба онҳо кӯмак мерасонанд.
Он вақт, масалан, шумо метавонистед эътирозҳоро сабт кунед ва ҳоло ҳам метавонед.
Масалан, агар дар мактаб ниқоб пӯшидан ҳатмӣ мешуд, шумо метавонед ҳуҷҷатҳоро барои эътироз
ба ин зеркашӣ кунед. Пас шаклҳои гуногун буданд.
Пас, ғояи аслии klagepaten ҳамеша ин буд, ки ба мардум шаклҳоеро пешниҳод кунад, ки онҳо метавонистанд барои ҳимояи худ аз бархе
чораҳои ҳукуматӣ, пешниҳоди шикоятҳо ва ғайра истифода баранд.
Ва ин дар вебсайти klagepaten.eu аст.
Ин шакл дар ин саҳифа дастрас хоҳад буд: https://www.klagepaten.de/impfung-strafanzeige.
Шумо албатта инро дар саҳифаи асосӣ хоҳед ёфт.
Ва ин хеле сода аст. Шумо танҳо рӯи он клик мекунед. Он ҷо як шакл ҳаст.
Шумо маълумоти худро ворид мекунед – мо онро дар ҳадди ақал нигоҳ медорем – маълумоти духтуронеро, ки эмгузарониро анҷом додаанд,
вобаста ба он ки чанд духтур иштирок кардаанд, пешниҳод мекунед ва сипас зарареро, ки бар дӯши шумо расидааст, тавсиф мекунед.
Шумо инчунин метавонед ҳуҷҷатҳои дахлдорро, ки ба зарари шумо марбутанд, дар он ҷо боргузорӣ кунед.
Сипас ба шумо маълум карда мешавад, ки кадом идораи прокурори давлатӣ масъул аст.
Пас шумо инҳоро худатон дар варақаи худ ворид мекунед.
Ва сипас шумо тавассути почтаи электронӣ PDF-ро бо аризаи ҷиноятии пурра пуршуда мегиред, ки онро метавонед ба Прокуратураи
давлатӣ тавассути почтаи электронӣ фиристед, ба Прокуратураи давлатӣ тавассути почта ирсол кунед ё тавассути
факс фиристед, ҳар тавре ки хоҳиш доред, ва ба ин васила шумо ин аризаи ҷиноятиро пешниҳод кардед.
Бале. Оё ин айбдоркуниҳои ҷиноятӣ ягон имконият доранд?
Пас, пеш аз ҳама, ин айбдоркуниҳои ҷиноятӣ ба идораҳои гуногуни прокурорҳои давлатӣ пешниҳод мешаванд.
Албатта, мо ҳанӯз намедонем, ки пас аз ҳамаи нашрияҳо идораҳои прокурорҳои давлатӣ чӣ назар доранд.
Ва масъала, чунон ки қаблан гуфтам, дар он аст, ки мо ниҳоят ба Додгоҳи Байналмилалии Ҷиноятӣ муроҷиат хоҳем кард.
Ва боз ин ҷо сарлавҳаи калон: давлати узв набояд хоҳишманд ё қобили мубориза бо ҷиноятҳо бошад.
Дуруст. Ва ҳоло шумо шикояти ҷиноиро, ки аз ҷониби олимон таҳия шудааст, хондаед ва мо, ҳуқуқшиносон, онро ҳамроҳ бо
ҳамаи таҳқиқоте, ки дар он оварда шудаанд, қабул кардаем.
Ҳоло мо дар бораи ин эмгузаронӣ бисёр медонем.
Мо аз зараре, ки ин эмгузаронӣ мерасонад, огоҳем ва медонем, ки ин далелҳо аллакай пешакӣ маълум буданд.
Ё ҳадди ақал пешакӣ маълум буд, ки ҳеҷ кас намедонист, ки он то чӣ андоза зараровар аст.
Ва бо чунин чизе намешавад мардумро эм кард!
Ин маълум буд, аммо мо медонистем, ки аз аввали кор равшан буд, ки он таъсире, ки ба он нисбат дода шуда буд, нахоҳад дошт.
Дуруст. Пас ин маънои онро дорад, ки мо ҳоло ба миқёси калонтар бармегардем.
Гуноҳи шахсии ҳар як табиб ягона чизест, ки Прокуратураи давлатӣ метавонад муайян кунад.
Агар прокурорҳои давлатӣ ҳоло бигӯянд: «Мо инро умуман тафтиш намекунем, ҳатто ба он назар намеандозем, мо танҳо мегӯем:»
Бале, духтур воксинаи таҷрибавӣ ё терапияи гении таҷрибавиро ба бадани шахс ворид кардааст, дар ҳоле ки медонад, ки он он чизеро,
ки бояд иҷро кунад, иҷро намекунад, ва медонад, ки намедонад, кадом зарарро хоҳад расонд ё ин ки зарар аллакай
ошкор шудааст, ва бо вуҷуди ин ин корро анҷом медиҳад.
Бале, ва агар Прокуратураи давлатӣ пас бигӯяд: «Мо инро пайгирӣ намекунем, танҳо ҳамин тавр
мегузорем, он вақт ҳамин тавр буд ва ин осеби ҷисмонӣ нест».
Бале, агар он... Дар ҳар раванди дигари тиббӣ ин зарари ҷисмонӣ ҳисоб меёфт ва Прокуратураи давлатӣ тафтиш мекард.
Ва агар ӯ дар ин ҷо ин корро накунад, мо боз ба сатҳи сиёсӣ бармегардем ва дар он сурат метавонем ҳазор бор,
даҳ ҳазор бор исбот кунем, ки давлати Олмон намехоҳад бо ин ҷиноятҳо сарукор гирад ва онҳоро ошкор созад.
Ва ин, ба навбати худ, дарро ба Гаага мекушояд, зеро мо метавонем ҳамаи ин посухҳоро аз дафтари прокурори давлатӣ, ки, албатта,
ҷамъ меорем, ба Гаага ирсол кунем, шояд ҳатто онҳоро ҳамроҳ бо шикояти ҷиноии мавҷуда, ки дорем, пешниҳод кунем ва бигӯем:
Нигаред, дар инҷо, дар Олмон, мо қурбониён дорем.
Мо бешубҳа қурбониён дорем, зеро далел дорем, ки зарар расонида шудааст.
Ва ҳоло мо медонем, ки ба бадан моддае ворид шудааст, ки хеле зараровар аст ва аз аввали кор маълум
буд, ки он ҳадди ақал эҳтимолан хеле зараровар аст.
Вале онҳо боз ҳам ин корро карданд. Ва Додситонии давлатии Олмон дар ин ҷо аз гузаронидани тафтишоти дуруст саркашӣ мекунад.
Маҳз ҳамин аст. Пас, Прокуратураи давлатӣ... – ҳамин аст, ки ман ҳамеша мегӯям, ки дар
ниҳоят ин вазъият барои ҳарду ҷониб судманд аст.
Пас ё Прокуратураи давлатии Олмон ниҳоят бояд воқеан гунаҳкорони аслиро дуруст тафтиш ва ба ҷавобгарӣ кашад, на он духтуронеро,
ки аз иҷрои ин амалиёт саркашӣ карданд, ё боз як бор мо далели систематикӣ дорем, ки дар Олмон ин хоҳиш карда намешавад.
Ва ҳамин аст сабаби он, ки доштани шумораи зиёди онҳо хеле муҳим аст.
Хусусан, агар ин айбдоркуниҳои ҷиноятӣ васеъ истифода шаванд, мо низ назари хеле беҳтар хоҳем
дошт, ки чанд нафар қурбонии ин тазриқ шудаанд.
Бале, як равиши умедбахш.
Ҷаноби Людвиг, бисёр ташаккур, ки шумо барои ин кор ин қадар кӯшиш кардед ва ба онҳое, ки зарар дидаанд, имконият додед,
ки худро дифоъ кунанд ва адолат ба даст оранд. Бисёр ташаккур!
Бале, бисёр ташаккур, ки ба ман иҷозат додед, дар ин ҷо бошам!