"Isang pangungusap lamang ang mahalaga sa akin, at narito mismo ito sa simula."
At gusto kong ulitin mo ang pangungusap na ito nang paulit-ulit sa lahat ng may pag-aalinlangan pa:
Hindi dapat pumatay ang estado ng mga inosenteng tao.
Naniniwala ang karamihan ng tao na ang ganitong pahayag ay nalalapat lamang sa mga kaso ng
digmaan o sa digmaan mismo, ngunit hindi iyon totoo.
Ang pahayag na ito ay naaangkop din kapag pinipilit ng estado ang mga tao na ipasok sa kanilang katawan ang isang substansiya,
kahit na sinasabi ng mga opisyal na institusyon tulad ng Paul Ehrlich Institute at Robert Koch Institute na
maaari itong magdulot ng nakamamatay na mga side effect.
Hindi dapat pumatay ng tao ang isang estado, lalo na ng mga inosenteng tao.
Noong 10 Disyembre 2023, ang Sentro para sa Imbestigasyon, Paglilinaw, Legal na Pagsasampa at Pag-iwas sa mga Krimen Laban
sa Sangkatauhan na Batay sa mga Hakbang ng Corona (ZAAVV) at mga kaalyadong organisasyon ay nagsampa ng halos 600 reklamong
kriminal sa Tanggapan ng Pederal na Piskal sa Karlsruhe.
Nakatuon ang mga ito laban sa mga politiko, ministro, hukom, at iba pang mga tao na nag-ambag sa pagpapakilala ng kinakailangang
pagbabakuna na nakabase sa pasilidad o ng kinakailangang pagbabakuna para sa mga miyembro ng sandatahang lakas, at
samakatuwid ay ipinagpapalagay na sila'y nagkasala ng krimen laban sa sangkatauhan alinsunod sa
Seksyon 7 ng Pandaigdigang Kriminal na Kodigo.
Ilang buwan ang lumipas, nagawang makuha ng imbestigatibong mamamahayag na si Paul Schreyer mula sa multipolar na plataporma
ng impormasyon ang mga katitikan ng Robert Koch Institute sa pamamagitan ng legal na aksyon,
kaya't naging available ang mga ito sa publiko.
At sa hindi inaasahan, lumabas na walang medikal na batayan ang mga hakbang laban sa coronavirus na ipinatupad ng mga pulitiko.
Salungat ito sa ipinangaral ng mga pulitiko at ng mga nangungunang pahayagan sa publiko na
parang mantra noong pandemya ng coronavirus.
Ang lahat ng mga hakbang ay purong pampulitikang motibo, at sa huli ay pampulitikang arbitraryo.
Lumabas din na alam ng Robert Koch Institute at ng mga pulitiko na ang mga bakuna laban sa coronavirus ay hindi lamang
hindi nagbibigay ng proteksyon laban sa impeksyon, kundi lubhang mapanganib din sa buhay at kalusugan ng mga nabakunahan.
Samantala, nailathala na ang karagdagang mga konklusibong pag-aaral sa mga kinikilalang journal.
Pinapatunayan nila ang ugnayan sa pagitan ng mga iniksyon ng coronavirus mRNA at malubhang pinsala mula sa bakuna.
Upang suportahan ang legal na imbestigasyon sa mga pinsalang dulot ng pagbabakuna, naging aktibo rin dito ang ZAAVV
Ngayon ay pinag-uusapan natin ito kasama si abogado Ralf Ludwig, na magkatuwang na responsable sa paghahain ng mga kasong
kriminal sa Karlsruhe. Maligayang pagdating, Ginoong Ludwig!
Oo, kamusta.
Maaari mo bang sabihin sa aming mga manonood kung ano na ang nangyari sa mga kasong kriminal na isinampa?
Oo, isinumite namin ang mga reklamong kriminal na ito noong ika-10 ng Disyembre 2023, nang personal at
pati na rin sa pamamagitan ng elektronikong mailbox ng abogado, upang matanggap ang mga ito.
Hindi na kami nakarinig mula sa Tanggapan ng Pangkalahatang Abugado nang matagal, sinundan namin ito minsan sa
kalagitnaan ng taon, at pagkatapos, gaya ng aming inaasahan, isinara ang kaso sa kalagitnaan ng taon.
Ibig sabihin nito ay itinigil na ang proseso.
Ibig sabihin nito ay hindi magkakaroon ng kriminal na pag-uusig ng Pederal na Republika ng Alemanya laban sa mga salarin na
aming iniulat, pangunahin dahil may immunidad ang mga politiko.
Ibig sabihin nito ay hindi dapat panagutin ang mga pulitiko sa mga desisyong ginagawa nila bilang mga
pulitiko sa Parlamento, bilang mga miyembro ng Parlamento.
Sinabi rin na halos hindi kilala ang mga seryosong side effect, o na walang ebidensya na ang bakunang ito
ay talagang nagdudulot ng mga seryosong side effect.
Higit pa rito, hindi intensiyon – kung ganoon nga, gaya ng nakita sa mga pulitiko,
awtoridad, at hukom na lumahok – na saktan ang mga tao.
At huli ngunit hindi rin dapat kaligtaan, sa huli ay mas nakatulong ang bakunang ito kaysa sa naging pinsala nito.
At iyon ang dahilan kung bakit ito ay ganap na legal at walang isasampang kasong kriminal.
Wala bang naitalang ebidensya?
Ibig bang sabihin nito ay naurong na ang reklamo kriminal, kaya hindi na magkakaroon ng paglilitis sa korte?
Tama, walang sinuman ang kakaharapin ng kaso sa Alemanya.
Kaya sinasabi ng tanggapan ng piskal na hindi nila nakikita ang sapat na hinala ng krimen at
samakatuwid ay wala nang mangyayari sa Alemanya.
Tulad ng sinabi ko, hindi kami masyadong nagulat dito. Sa katunayan, inaasahan na namin ito.
Medyo nakakagulat sana kung nagpatuloy nga ang imbestigasyon.
Hindi dapat kalimutan na ang tanggapan ng piskal ng publiko sa Alemanya ay isang awtoridad na nakatali sa mga tagubilin.
Ang Pederal na Pangkalahatang Abugado ay hinirang ng Ministro ng Katarungan, na nangangahulugang ang Pangkalahatang
Abugado, na hinirang ng mga pulitiko, ay biglaang inaatasang imbestigahan ang mga pulitikong naghirang sa kanya.
Hindi mo kailangang maging clairvoyant para malaman na hindi ito mangyayari.
Ang espesyal rito ay ang pandaigdigang batas kriminal, lalo na ang pandaigdigang pampublikong batas kriminal, ay nag-uutos na
bigyan muna natin ng pagkakataon ang estadong inaakusahan natin ng paglabag sa karapatang pantao at ng mga krimen
laban sa sangkatauhan na imbestigahan mismo ang usapin.
Ibig sabihin nito, bukas lamang ang daan patungong The Hague at sa International Criminal Court kung matutugunan ang paunang
kinakailangan – iyon ay, kapag napagpasyahan ng The Hague na ang bansang kasapi, sa kasong ito ang Pederal na
Republika ng Alemanya, ay hindi handa o hindi kayang magsagawa ng kinakailangang imbestigasyong kriminal.
At sa pamamagitan ng saloobing ito, nakita na natin na hindi handa ang estado na suriin nang mas malalim ang usapin.
Nakikita rin namin ito sa maraming iba pang pagdinig sa hukuman.
At, gaya ng sinabi ko, iyon ay isang paunang kinakailangan upang makapunta sa The Hague, upang mailahad ang reklamo sa The Hague.
Iyan ba ang iyong susunod na planadong hakbang?
Hindi pa, dahil kami... Una sa lahat, ang krimen laban sa sangkatauhan ay, siyempre,
sa esensya, isang politikal na implikasyon .
Ipinahihiwatig nito na nakikitungo tayo sa mga pulitiko, abogado, at hukuman na halos lahat ay nagmula sa iisang pinagmulan
sa politika, halos magkakaugnay, at magkakatalaga sa isa't isa.
Ibig sabihin nito ay sa kasalukuyan ay walang pagkakataon na maisampa ang kasong kriminal sa kasong ito. Dapat itong linawin.
Una sa lahat, kailangan natin ng pagbabagong pampulitika.
Kaya nangangahulugan iyon na kung ang hudikatura ay tunay ngang pampulitikang hudikatura, kailangan
natin ng pagbabago ng direksyon sa pandaigdigang antas.
Nangyayari iyon ngayon. Kung titingnan mo ang website ng White House, halimbawa, makikita mong biglang ipinapamahagi ang
impormasyon nang direkta mula sa isang sentro ng kapangyarihan, ang White House sa Estados Unidos – hindi ito walang dahilan kung
bakit naging Ministro ng Kalusugan si Robert Kennedy – at bigla na lang naglalathala ang White House ng mga
bagay na dati'y itinuturing na mga teorya ng sabwatan.
Kaya, halimbawa, ang posibleng pinagmulan ng virus.
Noong nakaraan, lubos na imposible na sabihing maaaring nagmula ito sa isang laboratoryo, na maaaring
nagmula ito sa gain-of-function , ibig sabihin, pananaliksik sa mga sandatang biyolohikal.
Sinasabi na ang mga distansya ay naimbento nang hindi sinasadya.
Iyon ang sinabi ni Fauci bago ang pagdinig sa Senado sa Estados Unidos.
Sinabi niya, "May nagsabing anim na talampakan , at sinabi namin, sige, ayos lang ang anim na
talampakan." At biglang nagkaroon ng patakarang pag-iwas.
Sa katulad na paraan, hindi epektibo ang mga maskara, ibig sabihin ay hindi nagbibigay ang mga ito ng proteksyon sa bawat isa.
Nasa website ng White House ang lahat ng ito.
At iyon ang paunang kinakailangan para magkaroon ng interes ang mga internasyonal na hukom
sa usaping ito, upang suriin ito at sabihin:
Maaaring may katotohanan nga rito, at maaaring may nangyaring isang krimen laban sa
sangkatauhan dito sa pagitan ng 2020 at 2023.
At kailangan muna nating likhain ang pagiging bukas na ito. May iba pang mga hakbang na kasangkot dito.
Sa tingin ko, pag-uusapan natin iyon mamaya sa panayam.
Sa kasalukuyan – sa totoo lang, mayroon nang nakabinbing reklamo sa The Hague, na hindi namin isinampa, ngunit kinasasangkutan
kami rito at lubos naming sinusuportahan – ngunit sa ngayon, walang saysay na magsampa ng kriminal na reklamo
kaugnay ng kinakailangang pagbabakuna sa pasilidad sa The Hague. Kailangan pa nating maghintay nang kaunti.
At ang iba pang mga pandaigdigang organisasyon tulad ng WHO o ng UN, may ginagampanang papel ba sila doon sa anumang paraan?
Aba, tiyak na gagawin iyon ng WHO. Kaya kung kailanman ay mauuwi ito sa patas at makatarungang konklusyon, ang WHO ang haharap sa
hukuman, dahil ang WHO ay, siyempre, higit o kulang, isang organisasyong pang-marketing para sa pandaigdigang industriya ng
parmasyutiko at, siyempre, nagkaroon ng bahagi sa paglikha ng pagkabigla na nag-udyok sa mga tao na
magsuot ng maskara, halimbawa, o magpabakuna sa kalaunan.
Sa madaling salita, ilalagay ko ang WHO nang higit sa panig ng mga salarin kaysa sa panig ng mga nagnanais magturo.
Maaaring katulad ng nakikita natin ngayon – nabanggit mo ito – sa mga tagas ng RKI , na ang mga whistleblower o siyentipiko mula sa
WHO na maaaring sumalungat nang panloob sa mga hakbang o panukalang ito, na nagmula rin sa WHO, ay maaaring magsilbing mga
saksi sa hukuman sa kalaunan, gaya ng tiyak na mangyayari sa isang punto, na ang mga siyentipiko mula sa RKI, na gumawa ng
napakahusay na trabaho, gaya ng nakikita natin sa mga leak, at na naging napakakritikal din sila sa mga
patakaran at hakbanging pampulitika sa loob, makikita natin sila bilang mga saksi sa hukuman.
Sa pandaigdigang antas, kinakailangan nating panatilihing may alam ang UN.
May iba't ibang posibilidad, at iyan ang ginagawa namin ngayon.
Kasalukuyan kaming nakikilahok sa proseso ng pag-uulat sa estado bilang isang organisasyong hindi pang-gobyerno.
Kaya tinatanggap namin ang ilang mga kritisismo sa pamamaraan ng pag-uulat ng estado para sa Pandaigdigang Panlipunang Kasunduan.
Ibig sabihin nito, ang aming tungkulin sa una at higit sa lahat ay ipagpatuloy ang pagpapataas ng kamalayan sa mga pandaigdigang
katawan upang masusing tingnan nila ito at upang sa huli ay makita natin ang isang pagbabagong pampulitika,
kung saan halos wala nang ibang pagpipilian ang mga hukom kundi talagang imbestigahan ang mga krimeng ito.
Oo, tinanong mo tungkol sa papel ng UN.
At nais kong simulan sa pagsasabing hindi natin dapat tingnan ang mga pandaigdigang organisasyon bilang kaaway.
Minsan nababasa ko na maraming tao ang may problema sa mga pandaigdigang organisasyon.
At siyempre, kailangang suriin din ito nang kritikal, gaya ng papel ng WHO.
Ngunit ang mga pandaigdigang organisasyon ay napakaiba-iba.
At, sa prinsipyo, may mga pagtatangka nang isinasagawa upang ipatupad at isakatuparan ang mga karapatang
pantao sa pamamagitan ng mga pandaigdigang organisasyon.
At kapag palagi kong sinasabi na ito ay isang krimen laban sa sangkatauhan o laban sa dangal ng tao, depende sa kung paano
mo ito isasalin, tiyak na may mga pagkakataon na dalhin ang mga usaping ito sa harap ng mga pandaigdigang organisasyon.
Halimbawa, mayroon tayong Pandaigdigang Panlipunang Tipan.
Ang Pandaigdigang Panlipunang Kasunduan at ang Pandaigdigang Sibil na Kasunduan ay sa esensya dalawang karagdagang
protokol sa Pangkalahatang Deklarasyon ng Karapatang Pantao.
Tinitiyak ng Pandaigdigang Panlipunang Tipan na patas ang mga karapatan sa paggawa, na walang alipin o sapilitang
paggawa, na may patas na mga pagkakataon sa edukasyon, at na patas ang pagtrato sa mga mag-aaral sa paaralan.
Binibigyang-pansin niya ang pagkakapantay-pantay, na napakahalaga para sa sining at kultura.
Kaya't napakataas din ng pagpapahalaga sa sining at kultura doon.
At ang bawat estadong kasapi ay dapat magsumite ng tinatawag na ulat ng estado – sa palagay ko tuwing limang taon – tungkol sa
kalagayan ng sining, kultura, mga isyung panlipunan, pagkakapantay-pantay, karapatan sa
paggawa, karapatan sa edukasyon, at iba pa.
Ibig sabihin nito ay inilalathala ang mga ulat tungkol sa kalagayan ng ating bansa kaugnay ng mga
karapatang ito, ibig sabihin, kung ano ang mga pangunahing panlipunang karapatan ng mga tao.
At ang huling ulat mula sa pederal na pamahalaan ay kailangang isumite noong Disyembre 2023,
eksaktong sa panahon ng mga hakbang laban sa coronavirus.
At nakakagulat, walang binanggit dito sa ulat.
Kaya't mukhang nakikita natin ang pagtaas ng depresyon sa mga paaralan.
Ngunit kung saan ito nanggaling at iba pa ay nakatago sa isang paunawa sa ibaba ng
pahina, na tumutukoy naman sa isa pang pag-aaral.
At kung titignan mo ang pag-aaral na ito, matutuklasan mong napagpasyahan sa isang punto na ito nga ay
dahil sa mga hakbang, ang mga hakbang laban sa coronavirus na may kinalaman sa mga paaralan.
Kung hindi, hindi talaga nagkomento ang pamahalaang pederal tungkol sa mga hakbang, sa mga paghihigpit, sa pagtrato sa mga
tao, sa katotohanang halos tuluyan nilang isinara ang kultura, na kinailangan ng mga tao na magtrabaho mula sa bahay, na hindi
pinayagang pumasok sa paaralan ang mga mag-aaral nang ilang buwan, na kinailangan
nilang magsuot ng maskara sa paaralan, at iba pa.
Hindi sila kumikilos nang ganoon. At ngayon, ang punto ay tayo, bilang isang organisasyong hindi pang-gobyerno,
ay may pagkakataong magsumite ng tinatawag na parallel report sa ZAAVV – na nakarehistro sa UN.
Ngayon ay maaari na nating ituro nang direkta ang daliri sa masakit na bahagi at sabihin: "Sandali, sa
mga taong iniulat ninyo, ang mga sumusunod ay nangyari sa Pederal na Republika ng Alemanya:"
Patay na ang kultura, hindi na nagaganap ang mga klase, halos wala nang edukasyon, lumawak ang agwat sa edukasyon, at napakarami
nating mga batang may suliranin sa kalusugang pangkaisipan.
Kaya kung maaari nating pag-usapan ang triage (pagbibigay-priyoridad sa paggamot ng mga nasugatan),
maaari rin nating pag-usapan ang triage sa mga institusyong psychiatric o sikolohikal kaugnay ng mga mag-aaral at iba pa.
Na naurong ang pagkakapantay-pantay, na may mga taong namatay nang mag-isa.
Oo, mga karapatang panlipunan, tungkol ito sa mga karapatang panlipunan at iba pa.
Hindi inilabas ng Pederal na Pamahalaan ang alinman sa impormasyong ito.
At maaari naming iparating ito sa parallel na ulat na ito.
Ang parallel na ulat na ito ay tatalakayin sa Geneva kasama ang pederal na pamahalaan – at makadalo rin kami.
At pagkatapos ay mapapagalitan din ang pamahalaang pederal dahil dito.
At iyon ay isa pang napakaliit na batayang bahagi, o marahil hindi naman ganoon kaliit, na muling
nagpapalinaw sa buong mundo kung ano talaga ang nangyari.
At may mga hakbang na isinagawa rito na lantarang lumalabag sa dangal ng tao at mga krimen laban sa sangkatauhan.
At saka maaari nating balikan ito, batay sa parallel report at sa mga reklamo na isusampa ng UN laban sa Pederal na Republika ng
Alemanya – at gagawin nga nito iyon – at pagkatapos ay isusumite ito sa International Criminal Court at sasabihin,
tingnan ninyo, ang mga katotohanang ito ay ngayon kinikilala na rin sa pandaigdigang antas at kinokritika rin.
At maaari rin nating ipagpalagay na magkakaroon ng pagwawasto, anuman ang gampanin ni Gng.
Baerbock sa anumang komite sa malapit na hinaharap.
Dahil ang mga bansang Ikatlong Daigdig ay partikular na interesado na masusing suriin at hindi
basta-basta bumoto ayon sa sinasabi sa kanila.
Pagdating sa mga isyu ng karapatang pantao, kadalasan ay ang mga bansang Ikatlong Daigdig—na palaging binabatikos dahil hindi
sumusunod sa mga patakaran ng karapatang pantao—ang minsan ay malinaw na nagsasabi sa mga estadong demokratiko, ang
tinatawag na mga estadong demokratiko ng Kanlurang mundo, na:
Hindi rin tama ang ginawa mo doon.
At iyan ang isa pang bloke ng gusali na mayroon tayo. Kasalukuyan naming ito pinagtatrabahuhan.
Ang ulat na ito ay dapat makumpleto at isumite bago o sa 30 Hunyo.
Halos natapos na namin ito at pagkatapos ay ipapakita namin ito sa Geneva.
Oo. At bumalik tayo muli sa Alemanya.
Ang mga ulat mula sa Robert Koch Institute at ang mga resulta ng pag-aaral tungkol sa mga iniksyon ng mRNA ay nagsasalita para sa
kanilang mga sarili tungkol sa mga nabigong patakaran at gamot.
Anong mga paraan ang nakikita mo para sa isang legal na pagsusuri ng krisis sa coronavirus na wastong
isinasaalang-alang ang pagdurusang idinulot nito?
Kaya hindi ko iniisip na posible na tanggapin ang pagdurusang ipinataw, dahil ipinataw nga ang pagdurusa.
At maaari nating matiyak ang kaunting katarungan, gaya ng sinasabi.
Ang unang bagay, siyempre, ay ang pagbibigay namin ng impormasyon upang maunawaan ng mga
naging biktima kung bakit sila naging biktima.
At siyempre, kasama ang mga nakapailalim na mekanismo.
Hindi lang ang mismong bakuna ang isyu, kundi ang paraan na ginagamit para hikayatin ang mga tao na tanggapin ito.
Iyon ang nakakapanabik na bahagi. At sa tingin ko, iyon din ang gusto ng mga tao na malaman.
At marahil nais din nilang maunawaan kung ano ang nangyari, kung paano nila hinayaan ang kanilang sarili na manipulahin upang
matanggap ang iniksiyong ito, na hindi kailanman naging ligtas at hindi kailanman maaaring ilarawan
bilang ligtas ng sinumang siyentipiko o awtoridad.
Alam natin na, sa prinsipyo, halos wala pang alam tungkol sa mga side effect, na hindi naisagawa ang ilang
pag-aaral, at na naglabas ng matitinding babala, kabilang ang mula sa komunidad ng mga siyentipiko ng RKI.
At gayon pa man, siyempre, ang kampanyang pang-marketing para sa pagbabakunang ito ay isinagawa sa paraang walang kapantay at
maaari lamang ilarawan bilang isang pagsubok, isang pagsubok sa tao – oo, palagi na tayong gumagawa
ng pagsubok sa hayop – o isang eksperimento sa tao.
At naniniwala ako na iyon ang gusto ng mga tao, na maayos ito.
Hindi ko sa tingin na magiging epektibo iyon sa pulitika; tayo bilang mga tao ang kailangang kumilos at
hawakan ang mga bagay sa ating sariling mga kamay.
Sa ilang mga kaso, nangyayari ito sa pamamagitan ng mga komiteng imbestigatibo, siyempre, ngunit kahit doon
makikita mong napakahirap talagang makabuo ng pag-unlad.
Oo, nakapagsampa ka na ngayon ng bagong reklamong kriminal.
Maaari mo ba kaming sabihan ng anumang impormasyon tungkol dito? Ano ang layunin?
Ano ang pagkakaiba nito at ng 600 na naunang reklamong kriminal?
Oo, ang reklamong kriminal na ito, na ngayon ay inilalabas sa publiko, ay nakatuon nang
higit sa indibidwal na pananagutan ng mga doktor.
Ang reklamong kriminal na ito ay hindi nakatuon lamang sa indibidwal na pananagutan ng mga doktor, kundi kasama
rin ang mga salarin na naiuulat na namin noong 2023 – ngunit sa kasong ito ay batay sa indibidwal na mga kilos.
Ibig sabihin nito ay nakabuo kami ng isang kriminal na reklamo sa tulong ng maraming siyentipiko at iba pang mga abogado, na
nagbibigay-daan sa mga biktima ng bakuna – mga taong nasaktan dahil sa iniksiyong ito
– na magsampa ng isang kriminal na reklamo.
Una sa lahat, laban sa mga doktor na nagbakuna, iyon ay, sa mga nagbakuna sa kanila, dahil sa kaalamang mayroon tayo ngayon,
hindi kailanman maaaring maibigay ang tamang impormasyon.
At ngayon ay mayroon na tayong kamakailang hatol mula sa European Court of Justice na ang mga
doktor ay mananagot pa rin sa kanilang mga ginawa.
Ang isang doktor ay dapat magbigay ng tamang impormasyon at maglaan ng sapat na oras para sa pasyente
upang isaalang-alang kung nais niyang magpatuloy o hindi, upang ma-timbang niya ang mga panganib.
At iyon ay sa malaking bahagi ay hindi pa nangyayari.
At ang bagong reklamong kriminal na ito ay natural na naglalaman ng mga bagong siyentipikong natuklasan na mayroon tayo.
Hindi ito usapin ng pagsasabing mayroon na tayong bagong siyentipikong natuklasan tungkol sa mapanganib na mga side effect
ng pagbabakuna, kundi na mayroon na tayong bagong mga natuklasan na, noong panahong ibinebenta at iniiniksyon ang bakuna, na
kulang ang mga pag-aaral, na hindi sapat ang kaalaman tungkol sa mga side effect, na sa ilang kaso ay mayroon nang impormasyon
tungkol sa malulubhang side effect, at na mula pa sa simula ay alam na ang bakunang ito ay hindi idinisenyo
upang maiwasan ang pagkalat ng mga sakit sa paghinga.
At iyan ang dahilan kung bakit sinasabi namin na ngayon ay nag-aalok kami ng paraan para sa mga naapektuhan ng bakunang
ito na iulat ang mga salarin – yaong mga nagbigay ng bakuna.
At sa kontekstong ito, itinuturo rin namin ang aming reklamo sa lahat ng may pananagutan sa pagmanipula ng opinyong publiko o sa
shock therapy na ito, sa pagpapalaganap ng takot na nag-udyok sa mga tao na payagang tanggapin ang bakuna sa kanilang mga
katawan, na tanggapin nang walang pagtutol ang malawakang pinsalang ito sa kanilang mga katawan at hindi magsabi ng hindi.
Oo, silipin natin dito.
Kaya may iba't ibang isyu dito, halimbawa, na ang RNA sa mga bakuna ay artipisyal na binago at mali ang pagbasa rito.
Iba't ibang pag-aaral ang binanggit dito bilang ebidensya.
Narito rin ang isang mahalagang pangungusap mula sa mga protokol ng RKI: "Ang mga kaugnay na datos
ay kokolektahin lamang pagkatapos ng pagmemerkado."
Sa huli, ito ay isang pangunahing depekto sa buong disenyo ng pag-aaral.
At sandali, ang paratang dito ay: nang hindi ko sinasadya, naging bahagi ako ng isang malawakang pagsubok at
maramihang eksperimento sa mga tao gamit ang ahenteng batay sa gene – na ang mga epekto ay ganap na hindi ko alam.
Ibig sabihin, gaya ng sinabi mo, ang doktor na nagbabakuna ang siyang nasa unahang linya at
pinakaapektado ng kakulangan sa impormasyon.
At ngayon ay may iba na kaming mga tinutukoy.
Pwede mo bang ipaliwanag iyon muli? Sino ang sinisingil doon?
Kaya hindi ito isang kaso, kundi isang kriminal na reklamo at isang kriminal na paratang.
Kailangang magsampa ng kaso ang tanggapan ng piskal ng estado.
Ngunit gaya ng sinabi ko, una sa lahat, ang doktor o mga doktor na nagbabakuna.
Oo, hindi natin alam kung ilang bakuna na ang natanggap ng bawat tao.
Kaya ito ay isang form na maaari mong punan, kung saan maaari kang pumili ng hanggang tatlong doktor para sa pagbabakuna.
Kaya masasabi nating unang, ikalawa, at ikatlong pagbabakuna, dahil ipinagpapalagay natin na ang mga nagkaroon
ng ika-apat, ikalima, o ika-anim na pagbabakuna ay lubos nang nakakaalam kung ano ang nangyayari.
Kaya inaakala natin na hanggang sa… sa tingin ko palagi itong dalawa para sa paunang pagbabakuna at isa
para sa booster, at iyon ang ikatlong pagbabakuna.
Kaya sinumang sumailalim sa ikatlong pagbabakuna ay naekspos sa napakalaking propaganda, napakalaking publisidad sa media, at
pinailalim sa presyon; gaya ng sinabi ko, sa sektor ng medikal at sa sektor ng depensa,
ginawa pa itong sapilitan para sa mga sundalo.
At nangangahulugan iyon, una sa lahat, laban sa mga doktor na nagbigay ng mga iniksiyong ito, dahil maaari tayong maging ganap
na tiyak na hindi kailanman maayos na naibigay ang impormasyon, na hindi naipabatid sa mga tao ang
mga panganib na kaugnay ng mga pagbabakunang ito.
At siyempre, ang taong nagtatakda ng mga ito ay siya ring unang may pananagutan para rito.
Kaya't ang sinumang doktor na nagsasagawa ng isang pamamaraan sa aking katawan ay, sa
katunayan, nagdudulot ng pinsala sa aking katawan.
Kaya ang bawat medikal na pamamaraan ay pinsala sa katawan.
At ito ay, gayunpaman, kusang-loob na pananakit sa katawan.
Sumasang-ayon ako sa pisikal na pinsalang idudulot sa akin ng doktor, anuman ang paggamot
na isinasagawa niya ngayon sa aking katawan.
At maaari ko lamang ibigay ang aking pahintulot kung ako ay naipapaalam, kung alam ko kung ano ang aking pinapayagan.
At siyempre, una sa lahat, nariyan ang aking doktor, na pinagkakatiwalaan kong sasabihin sa akin, ayon sa
kanyang kaalaman at paniniwala, ang lahat ng nalalaman niya tungkol sa pamamaraang isinasagawa niya sa aking katawan.
At maayos din niyang ipinaaalam sa akin ang mga panganib na kinahaharap ko, upang makagawa ako ng pagtataya.
Ibig sabihin nito, ang doktor o mga doktor na nagbigay ng iniksyon na ito ang unang dapat kontakin.
At sinasabi namin na sila ay tiyak na may sala sa pananakit ng katawan, marahil pati na rin sa malubhang
pananakit ng katawan, at binanggit sila sa ulat na ito.
At saka sinasabi pa nito na kailangan din nating panagutin ang lahat ng may pananagutan na, sa prinsipyo, ay nagpapataw ng
presyur, lalo na sa pamamagitan ng mga pampublikong pahayag o publikasyon, sa pamamagitan ng paglalathala ng mga opinyon, sa
pamamagitan ng tila mga publikasyong pangkatotohanan, ngunit na nagmumula rin sa larangang ito, na ang mga taong ito, na mga
politiko, na mga tagapangulo ng mga samahang medikal, na mga ministro ng estado, mga ministro pederal at iba pa, sa madaling
salita, iba't ibang partido na may magkasanib na pananagutan sa katotohanang hindi maayos na naipabatid sa mga tao.
Kaya't kunin natin bilang halimbawa ang Pederal na Kagawaran ng Kalusugan, na pinapaalam ng RKI na iba ang
sitwasyon, ngunit ipinagpatuloy pa rin ang malawakang kampanyang propaganda para sa pagbabakuna.
Ibig sabihin nito ay hindi namin ito inihaharap bilang krimen laban sa sangkatauhan, gaya ng ginawa namin
sa aming ulat noong Disyembre 2023, kundi bilang isang indibidwal na kriminal na reklamo.
Sinasabi natin na sa likod ng bawat biktima ng pagbabakuna ay hindi lamang ang doktor na nagbigay nito, kundi, sa
prinsipyo, pati ang buong makinarya ng pampulitikang propaganda na tiniyak na pinayagan ang pagbibigay ng bakunang ito.
Siyempre, kasama rin dito ang PEI (Paul Ehrlich Institute), na bilang ang may-kakayahang awtoridad – awtoridad sa
pangangasiwa – ay dapat sana'y pinigilan ang pagbabakuna.
At pati na rin ang pangulo ng RKI, na bilang pangulo, ay dapat sana'y mas, mas pa siyang naging malakas magsalita:
Ang inilalathala sa media bilang pahayag ng RKI ay isang politikal na muling interpretasyon ng
kung ano talaga ang sinabi namin nang panloob.
At hindi ito siyentipikong opinyon ng RKI, kundi isang politikal na opinyon na inilalathala nang politikal nang
hindi talaga kumukuha ng siyentipikong kadalubhasaan ng RKI.
Oo, kawili-wili. At saan mo mai-download ang form para sa reklamong kriminal na ito? Sino ba ang maaaring pumuno nito?
Kaya, sa madaling salita, kahit sino ay maaaring punan ito, pero siyempre nakasulat sa ilalim na
hindi ka dapat gumawa ng anumang maling paratang.
Kaya, siyempre, dapat itong para sa mga naapektuhan ng bakuna, sa mga naging biktima ng pagbabakuna.
At ngayon, kung titingnan mo, naniniwala akong inilathala ito dalawa o tatlong araw na ang nakalipas sa media na kasalukuyang
may 600 na kinikilalang indibidwal na nasira ng bakuna.
Oo, pero una, ang katotohanan lang. Ang Pederal na Ministro ng Kalusugan, ang kasalukuyang Pederal na Ministro ng Kalusugan,
ay nagsabi na hindi niya maintindihan kung bakit ayaw magpabakuna ng mga tao gayong halos walang side effect ang bakuna.
Iyon ang kanyang pahayag. O sa tingin ko sinabi pa niya sa Twitter na ito ay isang bakuna na walang masamang epekto.
Kaya, isang bakuna na walang masamang epekto at 600 na ngayon ay kinikilalang pinsala mula sa bakuna.
At nakita ko sa ngiti mo kanina na iniisip mo rin ang pareho o katulad ng sa akin, na siyempre ang 600
na ito ay bahagi lamang ng mas malaking suliranin.
Iyon ang kinikilala ng estado. Gayunpaman, hindi ito ang mga tunay na biktima, dahil mas
mataas nang malaki ang bilang ng mga biktima.
At siyempre, ang 600 na kinikilalang kaso ng pinsala mula sa bakuna ay hindi kasama ang mga namatay bilang resulta.
Hindi kasama ang lahat ng mga kurot, at iba pa.
Ito ay nagpapahiwatig na tayo ay likas na nasa ganap na ibang sitwasyon.
Ngunit kinikilala ito at samakatuwid ay malinaw: ang pagbabakunang ito ay nagdudulot ng pinsala.
At kinikilala iyon. Kaya naman, sa prinsipyo, malinaw na talagang nagdala tayo sa merkado ng isang gamot, o kung ano man ang
tila gamot, na nagdudulot ng napakalaking pinsala sa mga tao.
At ito ay payag-payagan lamang ng mga pulitiko.
Ito ay inaprubahan na ng RKI. At iyan mismo ang kailangan nating tugunan.
Nasa iyong homepage ba sila, sa iyong ZAAVV website, o saan nga ba sila ngayon?
Tama. Ang tanong mo ay kung saan ito inilathala. Tama. Kaya kahit sino ay maaaring i-download ito.
Sinumang nakaranas ng pinsala mula sa bakuna ay maaaring magsampa ng reklamong kriminal na ito.
At ang reklamong kriminal na ito ay nasa website ng klagepaten.eu.
Inilunsad namin ang Klagepaten nang medyo maaga noong 2020 upang mag-alok sa mga tao ng mga porma
na makakatulong sa kanila sa ilang mga sitwasyon.
Noong panahong iyon, halimbawa, maaari kang magrehistro ng mga demonstrasyon, at maaari mo pa rin itong gawin.
Halimbawa, kung sapilitan ang pagsusuot ng mask sa paaralan, maaari kang mag-download ng mga
dokumento upang tutol dito. Kaya may iba't ibang porma.
Kaya ang ideya sa likod ng klagepaten ay palaging magbigay sa mga tao ng mga porma na maaari nilang gamitin upang
ipagtanggol ang kanilang sarili laban sa ilang hakbang ng pamahalaan, magsampa ng apela, at iba pa.
At iyon ay nasa website ng klagepaten.eu.
Makukuha ang form na ito sa pahinang ito: https://www.klagepaten.de/impfung-strafanzeige.
Tiyak na makikita mo ito sa pahina ng bahay.
At napakasimple lang nito. I-click mo lang ito. May form doon.
Ipinapasok mo ang iyong mga detalye – pinananatili namin itong minimal – ibigay mo ang mga detalye ng mga doktor na
nagbigay ng bakuna, depende sa kung ilang doktor ang kasangkot, at pagkatapos ay tukuyin mo ang pinsalang iyong naranasan.
Maaari mo ring i-upload doon ang mga kaugnay na dokumento tungkol sa iyong pinsala.
Pagkatapos ay ipapaalam sa iyo kung aling tanggapan ng piskal ang may pananagutan.
Pagkatapos, isinusulat mo ito sa iyong form.
At pagkatapos ay makakatanggap ka ng PDF sa pamamagitan ng email na may ganap nang nakumpleto na reklamo kriminal, na maaari mong
ipadala sa tanggapan ng piskal ng publiko sa pamamagitan ng email, ipadala sa koreo o fax ayon sa iyong
nais, at sa gayon ay isumite ang reklamo kriminal.
Oo. May kahit kaunting tsansa ba ang mga kasong kriminal na ito?
Kaya, una sa lahat, ang mga kasong kriminal na ito ay isinusampa sa iba't ibang tanggapan ng mga pampublikong tagausig.
Siyempre, hindi pa natin alam kung ano ang iniisip ng mga tanggapan ng mga pampublikong
tagausig matapos ang lahat ng mga publikasyon.
At ang punto, gaya ng sinabi ko kanina, ay sa huli ay pupunta tayo sa International Criminal Court.
At narito muli ang malaking pamagat: ang Miyembrong Estado ay hindi dapat handa o kaya na harapin ang mga krimen.
Sige. At ngayon ay nabasa mo na ang reklamo kriminal na inihanda ng mga siyentipiko, at kami, bilang mga abogado, ay halos
inako ito kasama ang lahat ng pag-aaral na nakapaloob dito.
Alam na natin ngayon nang husto ang tungkol sa bakunang ito.
Alam namin ang pinsalang dulot ng bakunang ito, at alam din namin na ang mga katotohanang ito ay alam na dati pa.
O kahit papaano'y alam na dati pa na hindi natin alam kung gaano ito kasama. At saka hindi mo
puwedeng bakunahan ang mga tao ng ganoong bagay!
Alam na iyon, ngunit alam namin na mula pa sa simula ay malinaw na hindi nito makakamit ang epekto na iniuugnay dito.
Sige. Ibig sabihin nito, babalik na tayo sa mas malaking sukat.
Ang indibidwal na kasalanan ng bawat doktor ang tanging bagay na maaaring matukoy ng tanggapan ng piskal ng publiko.
Kung ngayon ay sinasabi ng mga pampublikong tagausig: Hindi namin ito iniimbestigahan, hindi pa
nga namin ito sinisiyasat, sinasabi lang namin:
Oo, isang doktor ang nag-iniksyon ng isang eksperimentong bakuna o eksperimentong terapiyang henetiko sa katawan ng isang tao,
alam niyang hindi nito matutupad ang inaasahan nitong magawa, at alam niyang hindi niya alam kung anong
pinsala ang idudulot nito o na may pinsalang natuklasan na, ngunit ginawa niya ito kahit ganoon.
Oo, at kung sasabihin ng tanggapan ng piskal ng publiko: "Pero hindi namin ito isusulong; iiwan na lang namin dito;
ganoon lang talaga noon at hindi naman ito pisikal na pinsala."
Oo, kung iyon... Sa anumang ibang medikal na pamamaraan, iyon ay pisikal na pinsala at
iimbestigahan ito ng tanggapan ng piskal ng publiko.
At kung hindi niya ito gawin dito, babalik tayo sa dimensyong pampulitika at, sa kasong iyon, maaari nating patunayan nang isang
libong beses, sampung libong beses, na ang estadong Aleman ay hindi handang harapin ang mga krimeng ito at ilantad ang mga ito.
At iyon naman ay nagbubukas ng pinto patungong The Hague, dahil maaari na naming ipasa ang lahat ng mga tugon mula sa tanggapan
ng piskal ng publiko, na siyempre ay aming kinokolekta, sa The Hague, marahil ay isusumite pa namin ito kasama ang
umiiral na kriminal na reklamo na mayroon kami at sasabihin:
Tingnan, dito sa Alemanya mayroon kaming mga biktima.
Tiyak na may mga biktima kami, dahil may ebidensya kami na may nagawa nang pinsala.
At ngayon ay alam na natin na may iniksiyon sa katawan ng isang sangkap na lubhang mapanganib, at mula pa sa simula ay alam
nang maaari itong maging lubhang mapanganib sa pinakamaliit.
Gayunpaman, ginawa nila ito. At tumatanggi ang tanggapan ng pampublikong tagausig ng Alemanya
na magsagawa ng maayos na imbestigasyon dito.
Iyan ang punto. Kaya ang tanggapan ng piskal ng publiko... – kaya palagi kong sinasabi na sa huli ay pareho tayong nanalo.
Kaya't alinman sa wakas ay sisimulan ng Tanggapan ng Pampublikong Tagausig ng Alemanya na maayos na imbestigahan at kasuhan ang
tunay na salarin, sa halip na ang mga doktor na tumangging isagawa ang pamamaraan, o muli tayong magkakaroon ng
sistematikong patunay na hindi ito ninanais sa Alemanya.
At iyon ang dahilan kung bakit napakahalaga na magkaroon ng maraming nito.
Lalo na kung malawakang gagamitin ang mga kasong kriminal na ito, magkakaroon din tayo ng mas malinaw na pangkalahatang-ideya
kung ilang tao na ang naging biktima ng iniksiyong ito.
Oo, isang nangakong pamamaraan.
Ginoong Ludwig, maraming salamat sa paglalaan ng napakaraming pagsisikap dito at sa pagbibigay sa mga taong
nagdusa ng pinsala ng pagkakataong ipagtanggol ang kanilang sarili at makamit ang katarungan. Maraming salamat!
Oo, maraming salamat sa pagpayag na makarito ako!