Kënga Evropiane e këtij viti, ose shkurt ESC, do të mbahet në Bazel, Zvicër, nga 11 deri më 17 maj 2025 .
Që prej disa muajsh, ky konkurs muzikor, i cili mbahet çdo vit që nga viti 1956, është promovuar gjerësisht në mediat publike.
Theksohet vazhdimisht se ESC ka një karakter unifikues, pasi promovon unitetin e kontinentit.
Por a ka ESC-ja me të vërtetë për qëllim të bashkojë njerëzit? Apo ndjek ajo qëllime krejtësisht të ndryshme?
Konkursi i vitit të kaluar në Malmö ishte i veçantë për ritualet satanike dhe propagandën LGBTQ.
Në paraqitjen irlandeze të vitit të kaluar, krijesa që ngjante me një shtrigë, "Bambie Thug", kërcente në një pentagram të
pikturuar në dysheme së bashku me një aktor që luante djallin dhe shqiptoi mallkimin e vdekjes "Avada
Kedavra", të njohur nga filmat e Harry Potter-it.
Ajo që është përshkruar si "prezantimi i zymtë" i këngës është në fakt një shfaqje e qartë e simboleve dhe ritualeve satanike.
Fatkeqësisht, rituale të tilla satanike me të vërtetë zhvillohen në realitet.
Shumë dëshmitarë okularë raportojnë sakrifica të vërteta të përgjakshme të pafundme kafshësh dhe
njerëzish brenda pentagrameve të pikturuara ose të gdhendura.
Në këtë këngë me titull "Doomsday Blue", Bambie Thug këndon: "Avada Kedavra – flas për të shkatërruar"!
Nuk është çudi, pra, që transmetuesi alternativ Compact komentoi në lidhje me Konkursin e Këngës Eurovision 2024 si më poshtë:
"Ishte një tjetër shfaqje çmendur dhe satanike – por këtë vit, Festivali Evropian i Këngës ka rënë nën çdo kufi të shijes."
Flitej për "varrimin intelektual dhe kulturor të Evropës" dhe se atje ka mbetur vetëm një drejtim – pra woke dhe queer.
Pra, a është kjo ende liri artistike – apo më tepër një agjendë politike?
Për shembull, Nemo nga Zvicra përdori ESC 2024 si platformë propagande për identitetin e tij jo-binar.
Jo-binare i referohet një personi që nuk mund të identifikojë veten ekskluzivisht si mashkull ose femër.
Nemo, i perceptuar publikisht si mashkull deri në vitin 2023, u identifikua si jo-binar në
nëntor 2023 dhe për këtë arsye as "ai" e as "ajo".
Pra, ndërsa këndonte këngën "The Code", Nemo kërcente i veshur me shumë volanë rozë dhe një minifund rozë,
dhe prezantoi flamurin jo-binar në paradën e flamujve.
Që kur Nemo nga Zvicra fitoi ESC 2024, Zvicra tani do të jetë nikoqire e Festivali i Këngës Eurovision në vitin 2025.
Që nga viti 1958, ka qenë traditë që vendi që fiton Festivalin e Këngës të organizojë garën në vendin e vet vitin e ardhshëm.
Pra, ESC-ja e këtij viti do të mbahet në Bazel.
Megjithatë, ky konkurs evropian i këngës në vitin 2025 nuk po organizohet nga qeveria zvicerane, por nga EBU –
Bashkimi Evropian i Transmetimit – dhe Korporata Zvicerane e Radio dhe Televizionit – shkurt SRG.
Pjesëmarrësit në këtë konkurs evropian të këndimit nuk janë pra aq shumë vendet evropiane – edhe pse kështu duket në një
vështrim të parë – por më tepër kompanitë e tyre të transmetimit.
Që nga viti 1957, çdo transmetues pjesëmarrës ka dërguar një këngë në ESC.
Pak pasi përfundoi finalja e Festivalit Evropian të Këngës Eurovision 2024, një zëdhënës i SRG-së
njoftoi se Zvicra do të organizojë garën në vitin 2025.
SRG është kompania më e madhe mediatike në Zvicër, një shoqatë dhe ndërmarrje me 17 stacione radiofonike dhe 7 kanale televizive.
Faqja e internetit e SRG-së thotë:
"Është një nder dhe përgjegjësi e madhe për SRG-në që të jetë në gjendje të organizojë dhe të
presë ngjarjen më të madhe muzikore në botë."
Megjithatë, kishte rezistencë ndaj financimit publik për këtë ngjarje:
Në korrik 2024, një parti zvicerane, Bashkimi Demokratik Zviceran (EDU), njoftoi një referendum
financiar kundër organizimit të ESC-së në Zvicër.
Dëshira për një referendum të tillë nuk është befasuese, duke pasur parasysh se parlamenti kantonal përkatës ka
miratuar një hua qeveritare prej 37,5 milionë frangash zvicerane për ngjarjen, duke përfshirë programin mbështetës!
Pra, gati 38 milionë për të bombarduar audiencën në këtë ngjarje me këngë propagande.
EDU përmendi arsye morale, ndër të tjera, si bazë për përpjekjet e saj për të mbajtur këtë referendum kundër
kostove të jashtëzakonshme të financuara nga taksat për organizimin e ESC-së në Bazel.
As kjo nuk është befasuese, duke pasur parasysh se ngjarjet ESC tregojnë një rënie vjet pas viti të vlerave morale.
Sipas partisë EDU, kjo nuk ka të bëjë me muzikën, por me politikën dhe seksin – dhe me talljen e besimeve fetare.
Ata nuk donin të qëndronin duarkryq dhe të shikonin, por donin të merrnin një qëndrim.
Edhe pse referendumi u refuzua në fund, rezultati tregon – sipas partisë EDU – se "shfaqja e çuditshme
woke e ESC" po has me shumë kundërshtim në Zvicër.
Shoqata zvicerane "Arbeitsgruppe Jugend & Familie" (Grupi i Punës për Rininë & Familjen) është gjithashtu e shqetësuar nëse
satanizmi do të kthehet në vitin 2025, ashtu si ndodhi në Malmö, dhe pyet se sa hapësirë do t'i jepet lobit LGBTQ.
Organizata gay Pink Cross tashmë ka lëshuar ftesa për një "super afterparty gay" më 17 maj.
Gazetari Lukas Heinser gjithashtu pranon se ESC ka ndryshuar dhe tani festohet veçanërisht nga komuniteti queer.
Ai ishte për një kohë të gjatë ndihmës i komentatorit të ESC-së, Peter Urban, dhe thotë:
"Në ESC, mund ta prezantoni me kujdes këtë temë përpara një audience prej milionash një të shtunë në mbrëmje.
"Ky është një aspekt i këtij eventi që e konsideroj jashtëzakonisht të rëndësishëm, së
bashku me aspektin e bashkimit të njerëzve."
Një vështrim në programin e planifikuar të ESC 2025 tregon se këto tema nuk trajtohen më "me kujdes". Në pjesëmarrjen polake,
valltarët lëvizin me lakmi, të veshur me funde prej lëkure patentuese të zeza, sikur të ishin në një skenë sadomasokiste.
Ose këngëtarja finlandeze e veshur si një yll porno me tekstet e saj ofenduese, duke kërcyer në mënyrë seksualisht provokuese
me stativin e mikrofonit, siç është zakon në klubet striptease.
Shikuesit madje paguajnë miliona në tarifa të detyrueshme për këtë riarsim moral nga televizioni shtetëror!
Çfarë mund të bësh nëse nuk pajtohesh me këtë?
Një mundësi do të ishte të mbështetet iniciativa popullore zvicerane "200 franga mjaftojnë!", për të cilën
pritet që elektorati zviceran të votojë në vitin 2026.
Kjo nismë popullore zvicerane kërkon një reduktim të konsiderueshëm të tarifave të
detyrueshme Serafe për transmetuesin shtetëror zviceran.
Tarifat më të larta në botë për licencat e pavarura nga pajisjet për radio dhe televizion, prej 335
CHF për familje në vit, do të kufizohen në 200 CHF.
Kjo do të kishte gjithashtu një ndikim në ngjarje të tilla si ESC.
Sepse çështja është: nëse televizioni shtetëror nuk ka këtë tepricë në arkët e tij, atëherë nuk mbetet aq
shumë për gjëra kaq të papranueshme si okultizmi dhe propaganda LGBTQ – madje edhe satanizmi!
Iniciativa u dorëzua në gusht 2023 me 126,290 nënshkrime të vlefshme.
Parlamenti Zviceran ka qenë duke u marrë me këtë iniciativë që nga fundi i vitit 2024.
Çdokush që nuk dëshiron të mbështesë me tarifat e licencës ngjarje të tilla si ESC, të cilat promovojnë një kulturë të
tepruar "woke" dhe okultizëm, mund të dërgojë një mesazh në referendumin e ardhshëm dhe të
ulë tarifat e tij me më shumë se një të tretën.
Nëse nuk jetoni në Zvicër ose dëshironi të bëni një deklaratë para votimit, mund të "shtypni butonin ESC" në
ESC dhe të kaloni në një alternativë interesante, konkretisht NSC – NuoVisionSong Contest.
Ky konkurs këndimi i organizuar nga NuoFlix tregon se ka një mënyrë tjetër:
Pa asnjë tarifë të detyrueshme, shpenzime milionëshe apo riarsimim "woke", shikuesve u ofrohet një program me cilësi të
lartë dhe të larmishëm, që përfshin shumë artistë interesantë, të cilët shpesh hedhin një
vështrim kritik mbi çështjet aktuale në tekstet e tyre.
Konkursi i Këngëve NuoVision do të mbahet paralelisht me finalen e Konkursit të Këngëve
Eurovision më 17 maj nga ora 19:00 në https://nuoflix.de.
Për t'ju futur në atmosferë, këtu është një medley i shkurtër me dhjetë finalistët e
Konkursit të Këngës NuoVision të vitit të kaluar.