Na die goedkeuring deur die Bondsraad van die skuldpakket op 21 Maart 2025, is die weg gebaan vir die grootste skulduitreiking
in die geskiedenis van die Bondsrepubliek Duitsland.
Die hoofstroommedia het berig dat dit sou neerkom op ongeveer een biljoen euro aan nuwe skuld.
Soos die huidige berekeninge rakende die ooreenkoms tussen die CDU/CSU en SPD met die Groenparty
aandui, kan die nuwe berg skuld baie groter uitval.
Ekonoom Wolf Heinrich Reuter, wat hoofekonoom by die Federale Ministerie van Finansies was totdat die koalisie
uiteen geval het, verwag daarom nuwe skuld van "ten minste 1,8 biljoen" euro oor die volgende tien jaar.
In die lig van hierdie enorme bedrag het 'n aantal vooraanstaande ekonome en selfs die Federale Ouditeerkantoor die
alarm laat klink en dringende waarskuwings uitgereik oor die negatiewe gevolge van die skuldpakket.
Hul waarskuwings is egter min of meer verlore gegaan in die hoofstroommedia se beriggewing, en daar is slegs marginaal
vermeld watter top-ekonomiste hul stemme gelig het om te waarsku.
Dit was byvoorbeeld ● Lars Feld: Professor in Ekonomiese Beleid aan die Universiteit van Freiburg en voormalige
voorsitter van die Duitse Raad van Ekonomiese Deskundiges
● Veronika Grimm: Ekonoom, professor aan die Tegniese Universiteit van Neurenberg en lid
van die Duitse Raad van Ekonomiese Deskundiges
● Volker Wieland: Direkteur van die Instituut vir Monetêre en Finansiële Stabiliteit (IMFS) aan die
Goethe-Universiteit Frankfurt en voormalige lid van die Duitse Raad van Ekonomiese Deskundiges
● Justus Haucap: Dekaan aan die Heinrich Heine-universiteit Düsseldorf en voormalige voorsitter van die Monopoliekommissie
● Christoph M. Schmidt, President van die Leibniz-instituut vir Ekonomiese Navorsing
Al hierdie vooraanstaande ekonome vrees dat die skuldpakket inflasie sal aanjaag en tot beduidende
verliese aan welvaart vir die Duitse bevolking sal lei.
Dit kan selfs Europese finansiële stabiliteit in gevaar stel en veroorsaak dat die eurokrisis weer opvlam.
In hierdie konteks verwys die bekende ekonoom, bestuurskonsultant en skrywer Dr Markus Krall ook daarna as die grootste rooftog
in die geskiedenis van die Federale Republiek van Duitsland.
Sien hieronder uittreksels uit twee onderhoude wat deur die bekende opvoeder en skrywer Krissy Rieger met Dr.
Krall en finansiële deskundige Ernst Wolff gevoer is.
Hulle bied 'n akkurate ontleding van die planne van die voornemende nuwe federale regering onder
Friedrich Merz en som, bo alles, die implikasies op:
Krissy Rieger: Hallo almal, vandag het ons Markus Krall by ons vir 'n geselsie. Baie dankie vir jou tyd.
Markus Krall: U is welkom, Mej. Rieger. Oor en oor.
Krissy Rieger: Ons ervaar steeds onstuimige tye, soos ons tydens ons laaste gesprek ervaar het.
En nou is die uitslae van die algemene verkiesing bekend, dit is alles verby. Wat het jy daaroor te sê?
Was jy ook verras dat die Unie weer meer steun gekry het, nou dat die finale resultate bekend is? Wat dink jy daarvan?
Markus Krall: Wel, die Unie het eintlik baie slegter gevaar as wat dit moes, gegewe die
rampzalige prestasie van die verkeersligkoalisie-regering.
Ja, wel, as jy in die opposisie is en geseën is met so 'n swak regering soos die CDU in die opposisie
was, behoort jy eintlik tussen 35 en 40 persent te kry.
Dit is in wese te danke aan mnr. Merz se swak prestasie selfs voor die verkiesings dat die CDU,
gegewe die omstandighede, relatief swak gevaar het.
En as jy in ag neem dat hy ná die verkiesings feitlik die skynvertoning laat vaar het en nie net elke enkele
verkiesingsbelofte gebreek het nie, maar dit ook omgekeer het, is dit nie verbasend dat die AfD
nou net twee persentasiepunte agter die CDU is nie.
En ek hoop dat die AfD binnekort die CDU sal inhaal, sodat die spreekwoordelike nag van die lang messe in die CDU uitbreek en
hierdie party van sy heeltemal mislukte voorsitter ontslae raak.
Krissy Rieger: Watter gebroke verkiesingsbelofte het jy die slegste gevind?
Markus Krall: Wel, dit is moeilik. Eintlik was elkeen so rampzalig dat dit moeilik is om te weet waar om te begin.
Natuurlik was dit wat hy die meeste beklemtoon het dat hy gesonde finansiële beleide wou nastreef.
Nou het hy binne vier weke meer skuld opgedoen as wat die hele Federale Republiek van
Duitsland sedert sy stigting in 1949 opgedoen het.
Stel jou net dit voor. Dit is waar dat sy nie die skuld verdubbel het nie, maar die Federale Republiek
van Duitsland het destyds nie met nul skuld begin nie.
Wat daar destyds was, die verskil tussen toe en wat daar vandag is, stem min of meer ooreen met wat
mnr. Merz nou weer in een slag met sy skuldpakket doen.
Hy verdubbel dus die skuld van die Federale Republiek van Duitsland, wat die land in wese op dieselfde vlak as Italië sal
bring, met 'n skuld wat meer as 100 persent van die bruto nasionale produk oorskry, wat tot 'n
enorme verskuiwing van private beleggings sal lei.
Privaatbelegging word dus teruggedruk deur hierdie regeringsvereiste wat dan in werking tree.
Die hele saak is 'n optog na sosialisme.
En die tweede groot, die tweede groot katastrofiese, ja, die tweede groot katastrofiese verbreking van belofte is basies
in verband met migrasie. Hier het hy die sterk man gespeel.
En wat ons nou sien, is dat hy soos 'n tiger gespring het en as 'n bedkassie-matjie vir Mej. Esken geland het.
Wel, dit is iets wat jy jouself soms moet gee.
Ja, ek glo dat sy elke oggend, hoe kan ek dit stel, 'n aangename kietelende sensasie in haar tone
ervaar wanneer sy oor hierdie bedkassie-mat loop.
En die derde groot kwessie waarin hy ook heeltemal misluk het, is natuurlik die hele kwessie van energie en klimaat.
Omdat hy in wese voortgaan met die vernietigende beleid wat Habeck gevolg het en wat
verantwoordelik is vir die de-industrialisering van Duitsland.
En al hierdie dinge saam, moet ek sê, het iets van 'n Honecker-agtige sosialisme daaraan.
Dit is dus min of meer wat jy sou doen as jy die ondergang van Duitsland wou bewerkstellig.
Krissy Rieger: Jy kan sê dat hy al sy verkiesingsbeloftes, so om te sê, nagekom het.
Markus Krall: Ja, dit was al voorheen 'n bietjie verslyt, maar nou is dit heeltemal verslyt, kan jy sê.
Krissy Rieger: As dit by skuld kom, sê mense altyd dat dit belangrik is vir die ekonomie.
Sou jy sê dat hierdie skulde tans die ekonomie vorentoe dryf en dat dit nou verander?
Markus Krall: Dit is absolute nonsens om te sê dat hierdie skuld die ekonomie sou help.
Hierdie skulde help groot korporasies, d.w.s. wapenvervaardigers en 'n paar ander groot
korporasies, wat dan nie in die Duitse ekonomie sal belê nie.
Kom ons neem byvoorbeeld die 500 miljard aan verdediginguitgawes wat mnr. Merz wil inisieer.
Wie baat hierby? Maatskappye soos Rheinmetall.
Rheinmetall belê egter nie in Duitsland nie omdat die energiekoste in Duitsland vir hierdie hoogs energie-intensiewe
produksie so hoog is dat dit nie winsgewend vir hulle is nie.
Hulle bou tans nuwe fabrieke vir ammunisie en allerhande ander dinge in die res van
Oekraïne. Ja. Hulle bou dit in die res van Oekraïne.
Hulle skep 'n klein ekonomiese wonder, maar nie in Duitsland nie. En so sal dit oral wees.
So sal hierdie geld vermors word. Dit sal die ekonomie op geen wyse help nie, selfs al vryf een of twee hoofuitvoerende
beamptes alreeds hul hande saam en dink: o, dit gaan wonderlik wees wat voorlê. Ja, ons gaan nou ekstra winste maak.
Ja, sommige sal windvalgwins maak, maar klein- en mediumgrootte ondernemings sal natuurlik steeds op die
agtergrond geskuif word ten koste van groot korporasies.
So dit is 'n beginsel. Wat het Mussolini gesê? Fascisme is die unie van die staat en groot korporasies.
Hier gaan ons weer. In 'n ekonomiese sin, dit wil sê.
En wat ons natuurlik sal sien, is dat hierdie program nie die ekonomie sal help nie, maar wye
skade sal aanrig. Daar is verskeie redes hiervoor.
Eerstens sal hierdie 1,800 miljard, wat dit nou beloop, die hele Duitse spaargeld vir vier en 'n half jaar opneem.
So 400 miljard is die 10 persent van die bruto nasionale produk wat Duitsland elke jaar spaar.
Ons moet dus al ons spaargeld vir vier en 'n half jaar in die staatskuld steek, sodat ons nie geld van buite hoef te leen nie.
Natuurlik sal ons ook in die buiteland skuld aangaan, maar net om die omvang te verduidelik.
Die tweede probleem is dat Duitsland se kredietgraderings daal tot Italiaanse vlakke.
En tot dusver kon Italië, Frankryk en ander slegs teen redelik lae koste herfinansier omdat
hulle Duitsland se kredietgradering geleen het.
Deur die waarborge en deur die euro en al die oordragmoontlikhede wat benut is.
En natuurlik het hulle al die beloftes wat in 1999 aan ons gemaak is toe die euro
ingestel is, gebreek, maar dit is 'n ander saak.
Nou val Duitsland in dieselfde kredietval, en daar is niemand daar om ons hul kredietwaardigheid te leen nie.
Die gevolg sal stygende rentekoerse op Duitse effekte en lenings op die internasionale kapitaalmarkte wees.
En hierdie stygende rentekoerse sal private belegging verdring.
'n Huisbouer wat vyf of ses persent rente op sy verband betaal, kan dit nie meer bekostig nie, so hy sal nie bou nie.
Dieselfde geld vir entrepreneurs wat besluit of hulle 'n fabriek moet bou of in sagteware moet belê.
Hierdie beleggings sal nie meer plaasvind nie, en in die tegniese jargon van die ekonomie word dit 'uitdrukking' genoem.
Met ander woorde, die verdringing van private belegging deur staatsbesteding.
En dan is daar natuurlik die feit dat ons nie die 1,8 biljoen sal kry waarop mense hoop nie.
Julle kan daardie gedagte maar vergeet, dames en here, dat julle infrastruktuur of iets dergeliks in ruil sou kry.
Ek sal net die wiskunde vir jou doen. Eerstens trek ons 500 miljard af van die 1,8 biljoen wat na bewapening gaan.
Bewapening is nie 'n belegging nie, maar eerder regeringsverbruik, omdat tenks nie geskik is om ander dinge te produseer nie.
En drones en patrone kan ook nie. Hulle kan net afgevuur word.
Ja, so kom dit daarop neer – hulle noem dit altyd belegging – ja, ons moet in ons veiligheid belê en al daardie nonsens.
Ja, die beste belegging in ons veiligheid sou wees om goeie verhoudings met al ons bure te soek.
Maar toe het hulle in 'n uitbarsting van megalomanie 'n stryd met almal aangevat, soos ons sedert
die dae van Adolf en Wilhelm nie gesien het nie.
So noem mense die Chinese president 'n diktator, die Russiese president ook, natuurlik, en die Amerikaanse president, wat
allerhande idees ingevoer is in die verkeerde oortuiging dat hy nooit president sou word
nie. Ek wil hulle hier nie eens almal opsom nie.
Ons maak regtig met almal foute. En dan moet ons skynbaar op een of ander manier geld aan sekuriteit bestee wat ons
nooit sou moes bestee het as ons dit nie gedoen het nie.
So dit is regeringsverbruik. Dit laat 1,3 biljoen oor.
Van hierdie 1,3 biljoen sal waarskynlik 300 miljard nie na belegging gaan nie, maar na vlugtelingkoste.
Daar is reeds aangekondig dat die federale state nou op hierdie fonds sal put om migrasie te bly
befonds, wat heeltemal onbetaalbaar geword het.
Ja, dan bly daar 'n biljoen oor. Van daardie biljoen sal waarskynlik die helfte gaan na sogenaamde klimaatinvesteringe
en die ander helfte na werklike infrastruktuurinvesteringe.
Dames en here, klimaatinvesteringe is 'n volledige vermorsing omdat, terwyl 1 000 windturbines geen elektrisiteit opwek wanneer
daar geen wind is nie, 10 000 windturbines hoeveel elektrisiteit opwek wanneer daar wind is? Dit gaan dus nie werk nie.
So, mnr. Habeck kan die reël van drie nie reg kry nie, en mnr. Merz ook nie, blykbaar.
Maar soos ek gesê het, as 1 000 windturbines niks oplewer nie, sal 10 000 ook niks oplewer nie.
Dus beteken vermenigvuldiging met nul nul, dames en here.
So sal hierdie 500 miljard steeds in verspillende beleggings en beleggings wat nie vrugte afwerp
nie, gepomp word. Die mees enorme misallokasie ooit.
Dit is alles goed wat ons later teen groot koste sal moet afbreek, want niemand sal daarmee
iets kan doen sodra hierdie waansin verby is nie.
Dit laat 500 miljard oor vir werklike infrastruktuurbeleggings. Maar die staat is die slegste koper van almal.
Wanneer die staat êrens 'n gebou oprig, kos dit altyd twee tot drie keer soveel per
vierkante meter as wanneer private individue dit doen.
Dit beteken dat alles wat ons bou—paaie, brûe, geboue, hospitale, skole—maak nie saak wat die staat bou nie, altyd twee keer soveel
kos as wat dit sou kos as privaat maatskappye dit sou doen.
En die resultaat sal wees dat ons vir hierdie 500 miljard slegs infrastruktuur ter waarde van 250 miljard sal kry.
En as ons nou in ag neem dat hierdie enorme vraag, wat die staat wil genereer, bots met 'n vervalle konstruksiebedryf wat as
gevolg van mnr. Habeck se verwetingswet met die helfte gekrimp het, omdat dit die eiendomsmark vernietig het en 'n ongelooflike
aantal konstruksieondernemings in bankrotskap gedryf het, sal hierdie enorme vraag nou op 'n verminderde aanbod uitloop.
En wat gebeur in so 'n situasie? Pryse styg.
Dit beteken dat ons nie infrastruktuur vir 250 miljard sal kry nie; ons sal dit dalk vir 150 miljard kry.
Maar dan het ons 150 miljard vir infrastruktuur, en blykbaar is die gaping vir spoor alleenlik 100 miljard, so wat is daar oor?
50 miljard, terwyl ons 50 miljard aan ontwikkelingshulp en 15 miljard aan NGO's bestee? Die verhoudings is nie meer reg nie.
Dames en here, julle word met 1,8 biljoen in skuld belas.
Jou kinders en kleinkinders sal nog langer daarvoor betaal as vir Versailles.
En in ruil daarvoor sal u infrastruktuur ter waarde van 150 miljard, of 'n maksimum van 200
miljard, van mnr. Merz ontvang. Dit is wat gaan gebeur.
So veel vir om die ekonomie "goed" te doen. Dit is die grootste rooftog wat nog ooit op die Duitse volk gepleeg is.
Krissy Rieger: Dis hoe ek dit ook sien. En jy het gesê dat toekomstige generasies nog
daarvoor sal betaal. Wat is die plan daar?
Daar is immers praat, daar is besprekings oor die gebruik van burgers se spaargeld, dalk
welvaartsbelasting. Hoe kan dit alles terugbetaal word?
Markus Krall: Wel, om dit terug te betaal sal 'n interessante saak wees. 'n Groot deel van
die terugbetaling sal deur inflasie geskied.
Dit beteken dat burgers wat hul geld in staatsobligasies en nominale waardes belê het, d.w.s.
lewensversekering, pensioenversekering, spaarrekeninge, ens., of in kontant, deur inflasie onteien sal word.
En hoe gaan dit gebeur? Dit is onmoontlik om daardie bedrag geld op die kapitaalmark in te samel
sonder om massiewe rentekoersestygings te veroorsaak.
Verskoon my.
So, met tussenpartye soos BlackRock, wat hieraan 'n fortuin sal verdien, sal hierdie effekte direk by
die Federale Republiek van Duitsland gekoop word.
En dan sal BlackRock dit aan die ECB verkoop. Teen 'n premie, natuurlik.
Dit beteken dat BlackRock elke keer twee knoppies sal druk, naamlik koop en verkoop. Dit sal dan aan die ECB deurgegee word.
En in ruil kry ons 'n miljardpond wins, sonder risiko en sonder enige moeite, net deur twee knoppies te druk.
Dit is wat gaan gebeur. Dit is hoekom BlackRock dink dit is so wonderlik.
En daarom dink mnr. Merz, as voormalige hoof uitvoerende beampte van BlackRock Europa en voorsitter van die
toezieningsraad van BlackRock Europa, dat dit so wonderlik is.
Sy voormalige werkgewer Larry Fink vryf reeds sy hande saam.
Natuurlik is hy ook 'n groot aandeelhouer in die hele wapenbedryf.
Dit wil sê, dié wat voordeel uit hierdie inval sal trek.
Dit is hoe dit lyk. Aan wie lê mnr. Merz se lojaliteit dan?
Oënskynlik nie vir die Duitse volk nie, aan wie hy 'n klomp leuens vertel het oor sy gesonde finansiële beleid.
Dit is wat sal gebeur.
En wanneer BlackRock hierdie enorme hoeveelhede effekte opkoop en aan die ECB verkoop,
sal die ECB dit met pas gedrukte geld koop.
En dit sal die geldvoorraad verhoog. En hierdie toename in die geldvoorraad het 'n inflatoriese effek.
En wanneer die geldvoorraad mooi styg en die geld gedevalueer word, sal hierdie 1,8 biljoen in wese
teruggekry word deur die devaluasie van lewensversekeringspolisse, staatsobligasies en spaarrekeninge.
Dit word dus op hierdie wyse direk by die burger afgetrek.
Daar is nie so iets soos 'n gratis middagete nie, dames en here.
Die staat sal altyd sy burgers moet laat betaal vir alles wat hy bestee. Daar is geen manier om dit te omseil nie.
Krissy Rieger: Die volgende belastingdebatte kom op. Die CDU, of eerder Merz, het belowe
dat daar meer belastingverlaginge sal wees.
Maar nou lyk dit of dit ook onwaarskynlik is dat dit sal gebeur. Wat is jou siening hieroor?
Sal ons ooit sien dat 'n belasting in Duitsland verlaag word sonder dat terselfdertyd tien nuwe belastings ingestel word?
Markus Krall: Nie onder hierdie politieke klas nie, dis seker. Dis heeltemal duidelik.
Dit maak nie saak hoeveel geld jy vir hulle gee nie.
Jy kan belasting selfs verder verhoog. Jy kan selfs meer skuld aanvaar. Dit sal nooit
genoeg wees nie. Dit sal nooit voldoende wees nie.
Die gierigheid van hierdie politieke klas, die korrupsie van hierdie politieke klas, is grensloos.
Hoeveel jy hulle ook al gee, hul gierigheid sal net groei. Dit is maklik om te voorspel.
Daarom sal hierdie politieke klas nie belastingverlagings lewer nie, noch werklike verligting, noch belastingvereenvoudiging,
noch enige soort hervorming. In plaas daarvan sal daar belastingverhogings wees, gekombineer met meer skuld.
En mense sal vrygewig geld bestee.
Ons was pas weer in Sirië en het weer eens 300 miljoen agtergelaat by die volksmoordenaars wat nou daar aan bewind is.
So nou gebruik ons ons belastinggeld om die volksmoord op Alawiete, Druze en Christene te befonds.
Dit is wat gebeur. Dit moet baie duidelik gestel word.
Persoonlik glo ek dat dit medeplichtigheid aan volksmoord uitmaak en volgens die wet strafbaar is.
En dat hierdie mense eintlik almal in die hof hoort omdat hulle 'n volksmoordende regime in sy bloedige dade ondersteun.
Maar dit is 'n heeltemal ander saak.
Uitgawes sal voortgaan om buitensporig te wees.
Enigiemand wat glo dat dit uitsluitlik te wyte is aan 'n begeerte om geld uit te gee, is nie
vertroud met ons korrupte politieke klas nie.
Ek is seker dat die meeste van ons politici rekeninge in Dubai of elders het waar smeergeld instroom. Hulle deponeer 'n paar
honderd miljoen daar en in ruil kry hulle 'n paar miljoen in 'n rekening êrens ver weg, waar geldwasseryregulasies
nie van toepassing is nie en waar jy kan doen wat jy wil.
En ooreenkomstig glo ek dat wat ons politieke klas hier doen 'n korrupte skema is om die Duitse volk te beroof.
En in Amerika het dit nou na vore gekom dat 'n groot deel van die miljarde wat byvoorbeeld na Oekraïne
gevloei het, teruggevloei het na Demokratiese politici.
Dit was dus 'n kringtransaksie ten koste van derde partye, naamlik ten koste van die Amerikaanse belastingbetaler.
As dit in Duitsland anders is, sal ek 'n veer, steel en al eet.
Krissy Rieger: Watter toekoms, dit is nou my laaste vraag, watter toekoms verwag jy vir Duitsland oor vyf jaar?
Markus Krall: Ek dink dat ons oor vyf jaar in 'n beter toekoms sal wees as wat ons nou is.
Intussen sal ons egter 'n mega-ramp ervaar waarin mnr. Merz hierdie land sal lei, omdat hy vasbeslote is om deur
die genade van die linker- en regse vleuel kanselier te word, nie waar nie? Dit is sy grootste droom in die lewe.
Verskoon my.
En die beleide wat hy nou volg, sal letterlik tot 'n ramp op alle fronte lei.
Op die ekonomiese front sal dit lei tot massiewe de-industrialisering en 'n massiewe uittog van maatskappye.
Ek besef dit nou eers wanneer ek met werwingskonsultante praat wat bestuurders plaas wat oorbodig gemaak is.
Ek het onlangs 'n paar gesprekke met vriende gehad wat in hierdie bedryf is, en hulle het almal vir my gesê dat dit in die verlede,
toe hulle kandidate gehad het, meer waarskynlik was dat die kandidate sou sê: "Ja, ek wil graag sien hoe ek myself hier
kan verbeter. Ek het die volgende stap in my loopbaan nodig."
En nou is dit so dat mense werk soek in afwagting van herstrukturering, migrasie,
sluitings, insolvensie – die hele spektrum, reg?
Dit beteken dat ons op alle fronte sal sien dat maatskappye óf in duie stort óf
herlokaliseer, óf produksie inperk en personeel afdank.
Ons het reeds die hoogste werkloosheidsyfer in 10 jaar, nie waar nie?
Werkloosheid neem aansienlik toe, en dit sal versnel; bankrotskappe neem ook al drie en 'n half tot vier
jaar toe, met nuwe rekords wat elke jaar opgestel word.
Die zombies val, soos ek al lankal sê, nie waar nie?
Die zombies val, en hulle val nou, en hulle val in groot getalle, en ja, hierdie ekonomiese
krisis sal deur mnr. Merz se beleid vererger word.
Natuurlik, as genoeg geld versprei word, sal daar 'n paar maande, dalk selfs 'n paar kwarte, van skynbare voorspoed wees.
Dit sal egter gekompenseer en oorvergoed word deur die ineenstorting van ons uitvoerbedryf, eerstens omdat ons nie
meer mededingend is nie, en tweedens omdat die Amerikaners hul regeringsbesteding met drie tot vyf biljoen sal verminder.
So DOGE , die kettingsaag sny regtig daarin,
En hierdie vermindering in Amerikaanse regeringsbesteding sal lei tot 'n enorme, enorme krimp in
Amerikaanse invoervraag, en hul invoervraag is ons uitvoervraag.
En dit sal ook 'n impak hê op China, waar die Amerikaanse maatreëls ook 'n aanpassingskrisis sal ontlok,
en as China dan ook krimp, sal daar geen vraag meer vanuit China na ons produkte wees nie.
Dit beteken dus dat dit sal kulmineer, al hierdie effekte sal terselfdertyd saamval, en dan sal die
land voor 'n ekonomiese verwoesting te staan kom.
So, gebaseer op ervaring, is 'n politieke klas wat voor ekonomiese ondergang staan, bereid om oorlog te voer.
Ek vermoed dat mnr. Merz selfs voordat dit tot 'n handgemeen kom, Taurus-missiele aan Oekraïne sal
verskaf, met vlieëniers en teikenklaring teen Rusland.
Om hierdie doel te bereik is hy, laat ek dit so stel, voldoende open-minded om nie woorde te gebruik wat onmiddellik
as 'n belediging van politici geïnterpreteer kan word nie.
En as een van hierdie Taurus-missiele Moskou, of selfs die Kremlin, sou tref, vrees ek dat die Russe ons inligting sou stuur
oor watter gebiede van Berlyn en watter fabrieke in suidelike Beiere, waar die Taurus vervaardig word, ons
toegelaat sou word om te ontruim, om die menslike skade wat deur die teenreaksie veroorsaak is, te beperk.
Krissy Rieger: Kom ons spring reguit in die huidige onderwerp. Wat dink jy van die koalisie-ooreenkoms? Watter dele bekommer jou?
Ernst Wolff: Wat eintlik kommerwekkend is, is die groter prentjie. Die koalisie-ooreenkoms het twee hooffokusse.
Een is herbewapening en die ander is digitalisering.
En so is die koalisie-ooreenkoms vir my niks meer as 'n blanke cheques vir BlackRock om
selfs groter beheer oor Duitsland te verkry nie.
Jy moet in gedagte hou dat die Duitse Weermag reeds regtig op dreef is.
Hulle het F-35-gevegsvliegtuie bestel. Hierdie word deur Lockheed Martin voltooi of vervaardig.
Die hoofaandeelhouers is BlackRock, Vanguard en State Street.
Toe is helikopters en duikbote beveel.
Mnr. Merz het sedertdien verklaar dat hy daarvoor is om Taurus-missiele aan Oekraïne te lewer.
Taurus-missiele word deur MBDA en Saab vervaardig.
MBDA is 'n filiale van Airbus, d.w.s. BAE Systems.
En natuurlik is daar ook die grootste aandeelhouers, waarvan BlackRock een is.
As dit by digitalisering kom, weet ons almal dat BlackRock die hoofbelegger agter al die groot digitale korporasies is.
En ons weet almal dat mnr. Merz van 2016 tot 2020 voorsitter van die toesighoudende raad van BlackRock
Duitsland was, dit wil sê in die jare wat tot 2020 gelei het.
So is die hele saak niks meer as 'n uitnodiging vir BlackRock om die groot herverdeling in Duitsland voort te sit nie.
Duitse burgers sal betaal en BlackRock sal geld maak.
Ernst Wolff: Ons sal die hoogste werkloosheidsyfer ooit ervaar, en dit sal gedurende hierdie wetgewende periode gebeur.
Ons sal sien dat pryse voortgaan om deur die dak te skiet, net soos hulle tot dusver gedoen
het. Dit sal veral waar wees in die voedselsektor.
Ons sal groot onstabiliteit ervaar. Ons is tans getuie van handelsoorloë.
Hulle bevorder nie presies stabiliteit in internasionale ekonomiese sake nie, maar eerder die teenoorgestelde.
En bo alles sal ons een ding ervaar. Ons sal 'n groot herverdeling van onder na bo ervaar.
Ek moet jou net daaraan herinner dat die miljardêrs van die wêreld verlede Woensdag hul grootste enkele-dagwins ooit beleef het.
Hulle het verlede Woensdag 303 miljard verdien.
En dit is nie omdat die aandelemarkte so hoog gestyg het nie, maar omdat hulle een dag so sterk
gedaal het en die volgende dag weer opgekom het.
En in hierdie tyd en era kan jy ook nogal goed verdien aan dalende pryse as jy die regte raadgewers en die regte inligting
van binnekring het. En hierdie mense het dit natuurlik gehad.
Krissy Rieger: Dit is alles baie, baie, baie intens. En nou mag jy dink dis net 'n persoonlike beoordeling, maar Merz sê
dit baie, baie duidelik: hy sê dat alles duurder gaan word.
Ernst Wolff: Ja, natuurlik, dit is absoluut onvermydelik.
So gaan ons 'n ware vloed van geld sien.
So selfs groter as ná die wêreldwye finansiële krisis van 2007 en 2008.
En dit beteken natuurlik dat pryse dramaties sal styg.
So weet ons dat hierdie beweerde spesiale fonds nou in werking gestel is.
Dit is nou ook deur die regering goedgekeur.
Dit is 500 miljard aan nuwe skuld. Natuurlik moet dit op een of ander manier in die vorm van staatsobligasies teruggewin word.
En dit beteken natuurlik dat baie meer geld weer in omloop is en dat die geld self steeds in waarde afneem.
Ons moet dus verwag dat die geld in die nabye toekoms ernstig in waarde sal daal.
Volgens Markus Krall en Ernst Wolff sal Duitse burgers betaal vir beleide wat BlackRock
bevoordeel tot 'n mate wat dalk ongekend is.
Maar wie is agter BlackRock, die wêreld se grootste batebestuurder met meer as £10 biljoen onder bestuur?
Sy kliëntebestand bestaan uit instellings soos banke, stiftings, soewereine welvaartsfondse
en pensioenfondse, en veral private beleggers.
Dit is die superrykes, soos die Rothschilds, die Rockefellers en Warren Buffet.
BlackRock het sy opkoms tot die grootste batebestuurder te danke gehad aan, byvoorbeeld, 'n oordrag van bates deur die Rothschilds
ter waarde van ongeveer 2,8 biljoen Amerikaanse dollar.
Die Rothschilds is onder die leiers van hoëvlakvrymesselary wêreldwyd.
Interessant genoeg is Larry Fink, die stigter en uitvoerende hoof van BlackRock, ook 'n hooggeplaaste
vrymesselaar en 'n lid van ses magtige antieke lojaliteite.
BlackRock kan dus geïdentifiseer word as 'n instrument van die finansiële mafia en wêreldwye hooggegradeerde vrymesselary.
Soos reeds in die program "Hierdie samenzwering vernietig Duitsland" gedemonstreer is, is
Friedrich Merz nie bloot 'n lakei van hierdie mafia nie.
Sy lidmaatskap in 'n hele reeks uiters invloedryke, hoogvlak-vrymesselorganisasies wys dat hy, net
soos die hoogvlak-vrymesselaar Olaf Scholz, 'n voorstopper vir hierdie kriminele kartel is.
Sy deelname aan die 2024 Bilderberg-konferensie beteken selfs dat hy die gekose verteenwoordiger is van die finansiële
mafia van die hooggeplaaste vrymesselary in Duitsland.
'n Taak wat hy nou blykbaar met groot vasberadenheid aanpak en wat tot groot nadeel van die Duitse bevolking is.
Aangesien die skuldpakket slegs hul eie belange dien, moet dit ook as 'n ander misdaad van hierdie kartel
verklaar word, wat die mensdom soos 'n kankertumoor verwoes.
Daarbenewens verduidelik die program "Die Agenda van die Groot Hersetting – Ekonomiese Vernietiging en Oorlog" , is dit
verduidelik dat Duitsland en die EU nou al byna tien jaar lank doelbewus ekonomies vernietig word deur beleide wat
deur hoëgeplaaste vrymesselaars beheer word, en moontlik selfs direk in 'n oorlog met Rusland gelei word.
Die doel van hierdie misdadigers is nie net plundering nie, maar ook die "Groot Hersetting" wat deur Klaus
Schwab, 'n hooggeplaaste vrymesselaar en stigter van die Wêreld-Ekonomiese Forum (WEF), uitgeroep is.
Dit is op sy beurt daarop gemik om 'n nuwe wêreldorde met 'n eenwêreldregering te vestig waarin
ekonomies sterk en soewereine state geen plek het nie.
Vanaf hierdie perspektief kry die skuldpakket, met sy katastrofiese gevolge vir Duitsland en die finansiële
stabiliteit van die hele eurogebied, 'n heeltemal nuwe dimensie.
Dit is duidelik dat Friedrich Merz, in alliansie met die SPD, nie net die vernietigende werk van die vorige regering
naatloos voortsit nie, maar dit selfs versnel tot by ekonomiese ineenstorting en totale oor­skulding in Duitsland.
Soos deur klokkenluider John Perkins gedokumenteer , maak so 'n ontwikkeling op sy beurt die deur oop vir verdere invalle, wat 'n
werklike armoedespiraal ontlok en uiteindelik lande onder die volledige beheer van hierdie kriminele
kartel bring of hulle voorberei vir sy "Groot Herset".
Maar hoe en deur watter middele kan hierdie vernietigende planne gestop word – deur Donald Trump, 'n ander redder, of
nuwe politieke partye? Om af te sluit, luister na Ernst Wolff:
Krissy Rieger: En tog sê mense, wel, ons het Milei en ons het Trump. En wie jy ook al wil byvoeg tot hierdie lys as redders.
En nou praat ons oor hoe dit glad nie die geval is nie, dat wat hulle doen nie positief is vir die meerderheid nie.
Wat sou jy sê is die bron van hoop vir die massas?
Ernst Wolff: Ja, die draer van hoop is die massas self. Dit is die mense self.
Almal moet dus weet dat daar niemand is wat ons sal red behalwe onsself nie.
En om onsself te red, moet ons eers verstaan wat rondom ons gebeur.
En daarom is dit so belangrik om hierdie kwessies aan te spreek en nie jou kop in die sand te steek nie.
En bowenal, moenie net blindelings iemand anders volg nie.
So die mense wat tans aan bewind is, ek bedoel, jy hoef regtig nie twee keer te kyk nie.
Dit is mense wat in voorspoed wroeg.
So is Donald Trump een van die honderd rykste mense in die wêreld. Milei leef ook 'n lewe van luukse.
So verryk mense voortdurend hul vriende, hul kompagnonne .
En om van sulke mense te verwag dat hulle af en toe 'n krummeltjie op jou bord laat val, is
natuurlik 'n heeltemal verkeerde houding teenoor die lewe.
Daar moet dus gesê word dat die wêreld regtig in 'n noodtoestand verkeer, wat ook baie, baie gevaarlik is.
Want ons weet dat daar oral geveg word. Ons weet ook dat sosiale ongelykheid tans tot 'n ondenkbare mate ontplof.
Ons weet dat 'n groot golf van werkloosheid op pad na ons toe is.
En ons moet onsself voorberei vir hierdie tye.
En niemand van buite sal ons daar kan help nie; ons sal 100 persent op onsself moet staatmaak.
Krissy Rieger: Presies. En veral as jy in ag neem dat die stelsel op so 'n wyse werk dat dit ons aflei om nie vrae te vra nie, of,
kom ons sê, om net die regte vrae te vra en nie te veel buite die boks te dink nie, en bo alles om eenvoudig passief te bly.
En dit alles volgens die motto: hey, hy sal dit doen, ek wag net en kyk.
En hierdie wag laat ons dan voel asof ons in 'n diktatuur leef.
En dan word jy wakker en dink by jouself: hoe het dit gebeur? Ek weet nie, was ek daar?
Ernst Wolff: Ja, die probleem is dat hierdie onaktiwiteit deur ander as instemming beskou word.
As die mense dus inactief bly, gaan diegene in mag net voort.
Jean-Claude Juncker van die EU, die destydse President van die Kommissie, het dit baie mooi gestel.
Hy het gesê ons sal net so ver gaan as wat mense ons toelaat om te gaan.
En wanneer mense wel opstaan, neem ons 'n tree terug en dan beweeg ons weer vorentoe.
En solank mense niks doen nie, beskou ons dit as aanvaarding van wat ons doen.
Krissy Rieger: Ja, jy het dit regtig goed opgesom. Dankie. En bowenal, dankie vir al die inligting.
Jy kan stadig begin om 'n prentjie van die hele situasie saam te stel.
En bo alles vind ek dit altyd soos 'n skop in die agterstewe wanneer iemand sê: "Oké, dit is so ver
as wat ons gaan. Ek het genoeg gehad. Nee. Dankie."
Ernst Wolff: Dankie.
As hierdie program jou stof tot nadenke gegee het, hou dit nie vir jouself nie.
Help om hierdie feite te versprei en moedig ander aan om oor die gevolge van die skuldpakket te dink.