Μετά την έγκριση της δέσμης μέτρων για το χρέος από το Bundesrat στις 21 Μαρτίου 2025, άνοιξε ο δρόμος για τον μεγαλύτερο δανεισμό
στην ιστορία της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας.
Τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης έκαναν λόγο για περίπου ένα τρισεκατομμύριο ευρώ νέο χρέος.
Ωστόσο, όπως δείχνουν οι τρέχοντες υπολογισμοί για τη συμφωνία του CDU/CSU και του SPD με τους Πράσινους, το
νέο βουνό χρέους θα μπορούσε να είναι πολύ μεγαλύτερο.
Ο οικονομολόγος Wolf Heinrich Reuter, ο οποίος ήταν επικεφαλής οικονομολόγος του γερμανικού ομοσπονδιακού υπουργείου Οικονομικών
μέχρι να σπάσει το "φανάρι", αναμένει ως αποτέλεσμα νέο χρέος συνολικού ύψους "τουλάχιστον 1,8
τρισεκατομμυρίων" ευρώ για τα επόμενα δέκα χρόνια.
Ενόψει αυτού του τεράστιου ποσού, μια ολόκληρη σειρά κορυφαίων οικονομολόγων, ακόμη και η Ομοσπονδιακή Ελεγκτική
Υπηρεσία, έκρουσαν τον κώδωνα του κινδύνου και προειδοποίησαν επειγόντως για τις αρνητικές επιπτώσεις του πακέτου χρέους.
Ωστόσο, οι προειδοποιήσεις τους λίγο πολύ αγνοήθηκαν από τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης και μόνο μια περαστική
αναφορά έγινε στους κορυφαίους οικονομολόγους που ύψωσαν τη φωνή τους για να προειδοποιήσουν.
Αυτά ήταν, για παράδειγμα, ● Lars Feld: Καθηγητής Οικονομικής Πολιτικής στο Πανεπιστήμιο του Φράιμπουργκ και
πρώην πρόεδρος του "Συμβουλίου Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων".
● Veronika Grimm: οικονομολόγος, καθηγήτρια στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο της Νυρεμβέργης και
μέλος του "Συμβουλίου Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων".
● Volker Wieland: Διευθυντής του Ινστιτούτου Νομισματικής και Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (IMFS) στο
Πανεπιστήμιο Goethe της Φρανκφούρτης και πρώην μέλος του "Συμβουλίου Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων".
● Justus Haucap: Κοσμήτορας του Πανεπιστημίου Heinrich Heine του Ντίσελντορφ και πρώην πρόεδρος της Επιτροπής Μονοπωλίων
● Christoph M. Schmidt, Πρόεδρος του Ινστιτούτου Οικονομικής Έρευνας Leibniz
Όλοι αυτοί οι κορυφαίοι οικονομολόγοι φοβούνται ότι το πακέτο χρέους θα τροφοδοτήσει τον πληθωρισμό και θα οδηγήσει
σε σημαντική απώλεια ευημερίας για τον γερμανικό πληθυσμό.
Αυτό θα μπορούσε ακόμη και να θέσει σε κίνδυνο την ευρωπαϊκή χρηματοπιστωτική σταθερότητα και να
προκαλέσει την αναζωπύρωση της κρίσης του ευρώ.
Στο πλαίσιο αυτό, ο γνωστός οικονομολόγος, σύμβουλος επιχειρήσεων και συγγραφέας Dr. Markus Krall μιλά επίσης για τη μεγαλύτερη
ληστεία στην ιστορία της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας.
Παρακάτω μπορείτε να δείτε αποσπάσματα από δύο συνεντεύξεις με τον Δρ Krall και τον οικονομικό εμπειρογνώμονα Ernst
Wolff από τη γνωστή εκπαιδευτικό και συγγραφέα Krissy Rieger.
Αναλύει με ακρίβεια τα σχέδια της μελλοντικής νέας ομοσπονδιακής κυβέρνησης υπό τον Φρίντριχ Μερτς
και, πάνω απ' όλα, φτάνει στην καρδιά των επιπτώσεων:
Krissy Rieger: Γεια σας, αγαπητοί μου, σήμερα έχουμε μαζί μας τον Markus Krall. Σας ευχαριστούμε πολύ για τον χρόνο σας.
Markus Krall: Ευχαρίστως, κυρία Rieger. Πάντα νέα.
Krissy Rieger: Διανύουμε ακόμα ταραχώδεις στιγμές, θα μπορούσατε να πείτε, από την τελευταία μας συζήτηση.
Και τώρα που ανακοινώθηκαν τα αποτελέσματα των ομοσπονδιακών εκλογών, όλα έχουν τελειώσει. Και τι πιστεύετε;
Σας εξέπληξε επίσης το γεγονός ότι το CDU/CSU έγινε και πάλι πιο δημοφιλές, τώρα που βγήκε το τελικό αποτέλεσμα; Τι πιστεύετε;
Markus Krall: Λοιπόν, η CDU/CSU τα πήγε πολύ χειρότερα απ' ό,τι θα έπρεπε, δεδομένων των
καταστροφικών επιδόσεων της κυβέρνησης των φανάριων.
Ναι, λοιπόν, αν έχεις την ευλογία μιας τόσο κακής κυβέρνησης, όπως ήταν το CDU ως αντιπολίτευση, τότε θα
έπρεπε να πάρεις κάπου μεταξύ 35 και 40 τοις εκατό.
Κατ' αρχήν, χάρη στις κακές επιδόσεις του κ. Merz, ακόμη και πριν από τις εκλογές, το CDU
τα πήγε σχετικά άσχημα, δεδομένων των συνθηκών.
Και αν σκεφτείτε επίσης ότι ουσιαστικά έριξε τη μάσκα μετά τις εκλογές και όχι μόνο αθέτησε κάθε προεκλογική υπόσχεση, αλλά τη
μετέτρεψε στο αντίθετό της, τότε δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι το AfD απέχει πλέον μόλις δύο ποσοστιαίες μονάδες από το CDU.
Και ελπίζω ότι το AfD θα ξεπεράσει σύντομα το CDU, έτσι ώστε να ξεσπάσει η παροιμιώδης νύχτα των μακρών
μαχαιριών στο CDU και το κόμμα αυτό να απαλλαγεί από τον πραγματικά εντελώς αποτυχημένο ηγέτη του.
Krissy Rieger: Ποια προεκλογική υπόσχεση βρήκατε χειρότερη να αθετήσετε;
Markus Krall: Λοιπόν, αυτό είναι δύσκολο. Για την ακρίβεια, όλες ήταν τόσο
καταστροφικές που δεν ξέρεις καν από πού να ξεκινήσεις.
Φυσικά, αυτό που τόνισε περισσότερο ήταν ότι ήθελε να ακολουθήσει μια υγιή οικονομική πολιτική.
Σε διάστημα τεσσάρων εβδομάδων, έχει πλέον συγκεντρώσει περισσότερο χρέος από ό,τι έχει αναλάβει ολόκληρη η Ομοσπονδιακή
Δημοκρατία της Γερμανίας από την ίδρυσή της το 1949.
Πρέπει να το φανταστείτε αυτό. Είναι αλήθεια ότι δεν έχει διπλασιάσει το χρέος της, αλλά η Ομοσπονδιακή
Δημοκρατία της Γερμανίας δεν ξεκίνησε τότε με μηδενικό χρέος.
Έτσι, αυτό που υπήρχε τότε, η διαφορά από τότε σε αυτό που υπάρχει τώρα, είναι περίπου ισοδύναμο με αυτό που κάνει τώρα
ο κ. Μερτς και πάλι με μια κίνηση με το πακέτο χρέους του.
Συνεπώς, διπλασιάζει το χρέος της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, φέρνοντας τη χώρα grosso modo σε ιταλικές συνθήκες,
δηλαδή σε πάνω από 100 τοις εκατό χρέος σε σχέση με το ακαθάριστο εθνικό προϊόν, γεγονός που θα
οδηγήσει σε τεράστιο εκτοπισμό των ιδιωτικών επενδύσεων.
Έτσι, οι ιδιωτικές επενδύσεις υποχωρούν λόγω αυτής της κυβερνητικής ζήτησης που στη συνέχεια τίθεται σε εφαρμογή.
Το όλο θέμα είναι μια πορεία προς τον σοσιαλισμό.
Και η δεύτερη μεγάλη, η δεύτερη μεγάλη καταστροφική, ναι, η δεύτερη μεγάλη καταστροφική αθέτηση της υπόσχεσης είναι κατ'
αρχήν σε σχέση με τη μετανάστευση. Εδώ σημείωσε τον ισχυρό Μαξ.
Και αυτό που βλέπουμε τώρα είναι ότι πήδηξε ως τίγρης και προσγειώθηκε ως κομοδίνο, με κομοδίνο την κυρία Esken.
Αυτό είναι κάτι που πρέπει να δώσετε στον εαυτό σας.
Ναι, νομίζω ότι κάθε πρωί έχει, πώς να το πω, ένα ευχάριστο μυρμήγκιασμα στα δάχτυλα των ποδιών της
όταν περπατάει πάνω σε αυτό το χαλί του κρεβατιού.
Και το τρίτο μεγάλο θέμα στο οποίο επίσης απέτυχε πλήρως είναι, φυσικά, το όλο θέμα της ενέργειας και του κλίματος.
Διότι, κατ' αρχήν, συνεχίζει τώρα την καταστροφική πολιτική που ακολούθησε ο Χάμπεκ και η οποία
ευθύνεται για την αποβιομηχάνιση της Γερμανίας.
Και πρέπει να πω ότι ο συνδυασμός όλων αυτών έχει κάτι από σοσιαλισμό τύπου Honecker.
Έτσι, αυτό είναι ήδη στη γραμμή όπου πρέπει να πείτε ότι αν θέλετε να προκαλέσετε την
πτώση της Γερμανίας, τότε θα το κάνετε έτσι.
Krissy Rieger: Θα μπορούσαμε να πούμε ότι ακύρωσε όλες τις προεκλογικές του υποσχέσεις, κατά κάποιο τρόπο.
Markus Krall: Ναι, ήταν ήδη κάπως σημαδεμένος πριν, αλλά τώρα έχει πραγματικά εξαλειφθεί, θα μπορούσαμε να πούμε.
Krissy Rieger: Όταν πρόκειται για το χρέος, πάντα λέγεται ότι είναι σημαντικό για την οικονομία.
Θα λέγατε ότι αυτό το χρέος οδηγεί τώρα την οικονομία και τώρα αλλάζει;
Markus Krall: Είναι ανοησίες ότι αυτό το χρέος θα βοηθήσει την οικονομία.
Τα χρέη αυτά βοηθούν τις μεγάλες εταιρείες, δηλαδή τις αμυντικές εταιρείες και ορισμένες άλλες μεγάλες εταιρείες,
αλλά στη συνέχεια δεν θα επενδύσουν στη γερμανική οικονομία.
Ας πάρουμε, λοιπόν, για παράδειγμα, τα τέσσερα δισεκατομμύρια - πιθανότατα 500 δισεκατομμύρια - σε
αμυντικές δαπάνες που θέλει να δρομολογήσει ο κ. Μερτς.
Ποιος επωφελείται από αυτό; Εταιρείες όπως η Rheinmetall.
Ωστόσο, η Rheinmetall δεν επενδύει στη Γερμανία, επειδή το ενεργειακό κόστος στη Γερμανία για αυτή την ιδιαίτερα
ενεργοβόρα παραγωγή είναι τόσο υψηλό που δεν αποδίδει γι' αυτήν.
Αυτή τη στιγμή κατασκευάζουν νέα εργοστάσια για πυρομαχικά και κάθε είδους πράγματα στην υπόλοιπη
Ουκρανία. Ναι. Τα χτίζουν στην υπόλοιπη Ουκρανία.
Δημιουργούν ένα μικρό οικονομικό θαύμα, αλλά όχι στη Γερμανία. Και έτσι θα γίνει παντού.
Έτσι, τα χρήματα αυτά θα πάνε χαμένα. Δεν θα βοηθήσουν την οικονομία με κανέναν τρόπο, ακόμη και αν ένα ή δύο αφεντικά
εταιρειών τρίβουν ήδη τα χέρια τους και σκέφτονται, ω, αυτό θα είναι υπέροχο, τι μας περιμένει. Ναι, θα βγάλουμε επιπλέον κέρδη.
Ναι, κάποιοι θα έχουν ειδικά κέρδη, αλλά η μεσαία τάξη θα υποχωρήσει περισσότερο σε βάρος των επιχειρήσεων.
Αυτή είναι μια αρχή. Τι είπε ο Μουσολίνι; Ο φασισμός είναι η ένωση του κράτους και των μεγάλων επιχειρήσεων.
Αυτό έχουμε και πάλι εδώ. Με την οικονομική έννοια.
Και αυτό που θα δούμε, φυσικά, είναι ότι το πρόγραμμα αυτό δεν θα βοηθήσει την οικονομία, αλλά θα την
βλάψει σε μεγάλη κλίμακα. Και για διάφορους λόγους.
Πρώτον, είναι γεγονός ότι αυτά τα 1.800 δισεκατομμύρια θα καταναλώσουν ολόκληρη την απόδοση της
γερμανικής αποταμίευσης σε τεσσεράμισι χρόνια.
Έτσι, 400 δισεκατομμύρια είναι το 10% του ακαθάριστου εθνικού προϊόντος που εξοικονομεί η Γερμανία κάθε χρόνο.
Έτσι, πρέπει να βάλουμε όλες τις οικονομίες μας σε κρατικό χρέος για τεσσεράμισι χρόνια,
ώστε να μην χρειαστεί να χρεωθούμε στο εξωτερικό.
Φυσικά, θα αναλάβουμε και χρέος στο εξωτερικό, αλλά για να γίνει σαφής η τάξη μεγέθους.
Το δεύτερο ζήτημα είναι ότι η πιστοληπτική ικανότητα της Γερμανίας πέφτει στα ιταλικά επίπεδα.
Και μέχρι τώρα, η Ιταλία, η Γαλλία και άλλες χώρες μπόρεσαν να αναχρηματοδοτηθούν σχετικά φθηνά μόνο επειδή
δανείστηκαν την πιστοληπτική ικανότητα της Γερμανίας.
Μέσω των εγγυήσεων και μέσω του ευρώ και όλων των επιλογών μεταφοράς που έχουν χρησιμοποιηθεί.
Και φυσικά κατά παράβαση όλων των υποσχέσεων που μας δόθηκαν το 1999, όταν ξεκίνησε η
κυκλοφορία του ευρώ, αλλά αυτό είναι ένα άλλο θέμα.
Έτσι τώρα η Γερμανία πέφτει στην ίδια παγίδα φερεγγυότητας και δεν υπάρχει κανείς να μας δανείσει την φερεγγυότητά της.
Το αποτέλεσμα θα είναι η αύξηση των επιτοκίων στις διεθνείς κεφαλαιαγορές για τα γερμανικά ομόλογα και δάνεια.
Και αυτά τα αυξανόμενα επιτόκια θα εκτοπίσουν τις ιδιωτικές επενδύσεις.
Ένας οικοδόμος που πληρώνει πέντε ή έξι τοις εκατό επιτόκιο για το ενυπόθηκο δάνειο δεν μπορεί
πλέον να το αντέξει οικονομικά, οπότε δεν χτίζει.
Το ίδιο ακριβώς ισχύει και για τον επιχειρηματία που κατασκευάζει ή δεν κατασκευάζει ένα
εργοστάσιο ή επενδύει ή δεν επενδύει σε λογισμικό.
Αυτές οι επενδύσεις δεν θα πραγματοποιούνται πλέον και στην τεχνική γλώσσα των "Κινέζων
οικονομολόγων" αυτό ονομάζεται "crowding out".
Με άλλα λόγια, ο εκτοπισμός των ιδιωτικών επενδύσεων από τις κρατικές δαπάνες.
Και επιπλέον, φυσικά, δεν θα πάρουμε αυτό που ελπίζει ο κόσμος για το 1,8 τρισεκατομμύριο.
Μπορείτε να ξεχάσετε, κυρίες και κύριοι, ότι θα λάβετε υποδομές ή οτιδήποτε παρόμοιο σε αντάλλαγμα.
Θα σας κάνω τα μαθηματικά τώρα. Ας αφαιρέσουμε λοιπόν πρώτα τα 500 δισεκατομμύρια από τα 1,8
τρισεκατομμύρια, τα οποία θα πάνε για εξοπλισμούς.
Η θωράκιση δεν είναι επένδυση, αλλά ο εξοπλισμός είναι κρατική κατανάλωση, διότι τα τανκς δεν
είναι κατάλληλα για την παραγωγή άλλων πραγμάτων.
Ούτε τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη, ούτε τα φυσίγγια. Μπορείτε μόνο να τα πυροβολήσετε.
Ναι, οπότε αυτό - πάντα το αποκαλούν επένδυση - ναι, πρέπει να επενδύσουμε στην ασφάλειά μας και όλες αυτές τις αηδίες.
Ναι, η καλύτερη επένδυση στην ασφάλειά μας θα ήταν να επιδιώξουμε μια καλή σχέση με όλους τους γείτονές μας.
Αλλά μετά, σε μια κρίση μεγαλομανίας που είχαμε να ζήσουμε από την εποχή του Αδόλφου και του Βίλχελμ, τα έβαλαν με όλους.
Αποκαλείτε λοιπόν τον Κινέζο πρόεδρο δικτάτορα, τον Ρώσο πρόεδρο ούτως ή άλλως, τον Αμερικανό πρόεδρο, όλα αυτά που του
έχουν ρίξει στο κεφάλι με τη λανθασμένη πεποίθηση ότι δεν θα γινόταν ποτέ πρόεδρος. Δεν θέλω καν να τα απαριθμήσω αυτά εδώ.
Πραγματικά τα βάζουμε με όλους. Και μετά φαίνεται ότι χρειαζόμαστε, με κάποιο τρόπο πρέπει να ξοδέψουμε
χρήματα για την ασφάλεια τώρα που δεν θα χρειαζόταν ποτέ να ξοδέψουμε αν δεν το είχαμε κάνει αυτό.
Αυτή είναι η κρατική κατανάλωση. Αυτό αφήνει 1,3 τρισεκατομμύρια.
Από αυτά τα 1,3 τρισεκατομμύρια, τα 300 δισεκατομμύρια δεν θα πάνε πιθανώς σε επενδύσεις, αλλά σε δαπάνες για τους πρόσφυγες.
Έχει ήδη ανακοινωθεί ότι τα ομόσπονδα κρατίδια θα επωφεληθούν τώρα από αυτό το ταμείο, προκειμένου να
συνεχίσουν να χρηματοδοτούν τη μετανάστευση, η οποία έχει καταστεί απολύτως μη χρηματοδοτήσιμη.
Ναι, μένει ένα τρισεκατομμύριο. Τα μισά από αυτά τα τρισεκατομμύρια πιθανόν να εισρεύσουν στις
λεγόμενες επενδύσεις για το κλίμα και τα άλλα μισά σε πραγματικές επενδύσεις σε υποδομές.
Οι επενδύσεις για το κλίμα, κυρίες και κύριοι, πάνε εντελώς χαμένες, διότι εκεί που 1.000 ανεμογεννήτριες δεν παράγουν
καθόλου ηλεκτρική ενέργεια όταν δεν υπάρχει άνεμος, 10.000 ανεμογεννήτριες πόσο ηλεκτρική ενέργεια παράγουν
όταν υπάρχει άνεμος; Επομένως, αυτό δεν θα λειτουργήσει.
Έτσι, ο κανόνας των τριών, ο κ. Habeck δεν μπορεί να το κάνει και προφανώς ούτε ο κ. Merz.
Αλλά όπως είπα, όπου 1.000 ανεμογεννήτριες δεν παράγουν τίποτα, 10.000 επίσης δεν παράγουν τίποτα.
Έτσι, ο πολλαπλασιασμός με το μηδέν σημαίνει μηδέν, κυρίες και κύριοι.
Έτσι, αυτά τα 500 δισεκατομμύρια θα συνεχίσουν να διοχετεύονται σε σπάταλες και ασύμφορες
επενδύσεις. Η πιο μαζική κακή κατανομή που έγινε ποτέ.
Όλα αυτά είναι πράγματα που θα πρέπει να τα γκρεμίσουμε αργότερα με μεγάλο κόστος, γιατί κανείς δεν θα
μπορεί να κάνει τίποτα με αυτά όταν τελειώσει αυτή η τρέλα.
Αυτό αφήνει 500 δισεκατομμύρια για πραγματικές επενδύσεις σε υποδομές. Αλλά το κράτος είναι ο χειρότερος αγοραστής από όλους.
Όταν το κράτος ανεγείρει ένα κτίριο κάπου, το κόστος ανά τετραγωνικό μέτρο είναι πάντα δύο έως τρεις
φορές μεγαλύτερο από ό,τι όταν το κάνουν ιδιώτες.
Με άλλα λόγια, θα - και αυτό ισχύει για τα πάντα, για δρόμους, γέφυρες, κτίρια, νοσοκομεία, σχολεία, ό,τι
κι αν κατασκευάζει το κράτος, είναι πάντα διπλάσιο σε κόστος από ό,τι αν γινόταν ιδιωτικά.
Και το αποτέλεσμα θα είναι ότι θα πάρουμε υποδομές αξίας μόνο 250 δισεκατομμυρίων για αυτά τα 500 δισεκατομμύρια.
Και αν τώρα λάβουμε επίσης υπόψη μας ότι αυτή η τεράστια ζήτηση, την οποία το κράτος θέλει να απελευθερώσει, έρχεται τώρα
αντιμέτωπη με έναν κατεστραμμένο κατασκευαστικό κλάδο, ο οποίος έχει συρρικνωθεί κατά το ήμισυ ως αποτέλεσμα του νόμου θέρμανσης
του κ. Χάμπεκ, επειδή κατέστρεψε την αγορά ακινήτων και έτσι οδήγησε έναν απίστευτο αριθμό κατασκευαστικών
εταιρειών σε πτώχευση, τότε αυτή η τεράστια ζήτηση θα έρθει τώρα αντιμέτωπη με μια περιορισμένη προσφορά.
Και τι συμβαίνει σε μια τέτοια κατάσταση; Οι τιμές αυξάνονται.
Με άλλα λόγια, δεν θα αποκτήσουμε υποδομές για 250 δισεκατομμύρια, αλλά για 150 δισεκατομμύρια.
Όμως, έχουμε 150 δισεκατομμύρια για υποδομές, υποτίθεται ότι το κενό μόνο για τους
σιδηροδρόμους είναι 100 δισεκατομμύρια, οπότε τι μένει;
50 δισεκατομμύρια, ενώ εμείς ξοδεύουμε 50 δισεκατομμύρια για αναπτυξιακή βοήθεια και 15
δισεκατομμύρια για ΜΚΟ; Οι αναλογίες δεν είναι πλέον σωστές.
Κυρίες και κύριοι, σας παρέχεται χρέος ύψους 1,8 τρισεκατομμυρίων.
Τα παιδιά και τα εγγόνια σας θα εξακολουθούν να πληρώνουν γι' αυτά, περισσότερο απ' ό,τι για τις Βερσαλλίες.
Και σε αντάλλαγμα, ο κ. Merz θα σας παράσχει υποδομές αξίας 150 δισεκατομμυρίων ή το πολύ 200 δισεκατομμυρίων. Αυτό θα συμβεί.
Καλό για την οικονομία και μαλακίες. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη ληστεία που έχει οργανωθεί ποτέ εις βάρος του γερμανικού λαού.
Krissy Rieger: Έτσι το βλέπω κι εγώ. Και είπατε ότι οι επόμενες γενιές θα το ξεπληρώσουν. Ποιο είναι το σχέδιο;
Εξάλλου, υπάρχουν συζητήσεις για τη χρήση των αποταμιεύσεων των πολιτών, ίσως και των φόρων ακίνητης
περιουσίας. Πώς μπορούν να αποπληρωθούν όλα αυτά;
Markus Krall: Λοιπόν, η αποπληρωμή θα είναι ένα ενδιαφέρον πράγμα. Ένα μεγάλο μέρος της
αποπληρωμής θα γίνει μέσω του πληθωρισμού.
Αυτό σημαίνει ότι οι πολίτες που έχουν επενδύσει τα χρήματά τους σε κρατικά ομόλογα και σε ονομαστικές αξίες, δηλαδή σε
ασφαλιστήρια συμβόλαια ζωής, συνταξιοδοτικά ασφαλιστήρια συμβόλαια, βιβλιάρια αποταμίευσης κ.λπ. ή
σε μετρητά, θα απαλλοτριωθούν μέσω του πληθωρισμού.
Και πώς θα συμβεί αυτό; Δεν μπορείτε να αντλήσετε αυτά τα χρήματα από την κεφαλαιαγορά σε τέτοιες
ποσότητες χωρίς μαζικές αυξήσεις των επιτοκίων.
Συγγνώμη.
Έτσι, με μεσάζοντες όπως η BlackRock, η οποία, παρεμπιπτόντως, θα βγάλει μια περιουσία από αυτό, θα αγοράσει αυτά τα
ομόλογα απευθείας από την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας.
Και στη συνέχεια η BlackRock θα τα πουλήσει στην ΕΚΤ. Με ασφάλιστρο, φυσικά.
Αυτό σημαίνει ότι η BlackRock θα πατάει δύο κουμπιά κάθε φορά, δηλαδή αγορά και πώληση. Και στη συνέχεια μεταβιβάζεται στην ΕΚΤ.
Και σε αντάλλαγμα, μπορούμε να κερδίσουμε δισεκατομμύρια χωρίς ρίσκο, χωρίς προσπάθεια, πατώντας δύο κουμπιά.
Αυτό θα συμβεί. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η BlackRock πιστεύει ότι είναι τόσο σπουδαίο.
Και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο κ. Merz, ως πρώην επικεφαλής της BlackRock Europe ή
πρόεδρος του εποπτικού συμβουλίου της BlackRock Europe, πιστεύει ότι είναι τόσο σπουδαίο.
Έτσι, ο πρώην εργοδότης του Larry Fink τρίβει ήδη τα χέρια του από ευχαρίστηση.
Φυσικά, είναι επίσης μεγαλομέτοχος ολόκληρης της αμυντικής βιομηχανίας.
Με άλλα λόγια, αυτοί που θα επωφεληθούν από αυτή την επιδρομή.
Έτσι φαίνεται. Πού βρίσκεται λοιπόν η πίστη του κ. Merz;
Προφανώς όχι στον γερμανικό λαό, στον οποίο είπε ένα παραμύθι ότι είναι ένας υγιής οικονομικός πολιτικός.
Αυτό πρόκειται να συμβεί.
Και τη στιγμή που η BlackRock θα αγοράσει αυτές τις τεράστιες ποσότητες ομολόγων και θα τις πουλήσει
στην ΕΚΤ, η ΕΚΤ θα τα αγοράσει με φρεσκοτυπωμένο χρήμα.
Και αυτό θα αυξήσει την προσφορά χρήματος. Και αυτή η αύξηση της προσφοράς χρήματος έχει πληθωριστικό αποτέλεσμα.
Και αν στη συνέχεια η προσφορά χρήματος αυξηθεί όμορφα και το χρήμα υποτιμηθεί, τότε αυτά τα 1,8 τρισεκατομμύρια θα ανακτηθούν
ουσιαστικά μέσω της υποτίμησης των ασφαλιστηρίων συμβολαίων ζωής, των κρατικών ομολόγων και των αποταμιευτικών λογαριασμών.
Συνεπώς, με αυτόν τον τρόπο ανακτάται απευθείας από τον πολίτη.
Δεν υπάρχει δωρεάν γεύμα, κυρίες και κύριοι.
Το κράτος θα πρέπει πάντα να υποχρεώνει τους πολίτες να πληρώνουν για όλα όσα ξοδεύει. Δεν υπάρχει τρόπος να το αποφύγει κανείς.
Krissy Rieger: Υπάρχουν τώρα οι επόμενες φορολογικές συζητήσεις. Επειδή το CDU έχει πράγματι υποσχεθεί, ή ο Merz
έχει υποσχεθεί, ότι θα υπάρξουν περισσότερες μειώσεις φόρων.
Αλλά μπορούμε τώρα να δούμε ότι αυτό είναι απίθανο να υλοποιηθεί. Εσείς πώς το βλέπετε;
Θα δούμε ποτέ να μειώνεται οποιοσδήποτε φόρος στη Γερμανία και να μην προστίθενται εν τω μεταξύ δέκα νέοι;
Markus Krall: Οπότε όχι μεταξύ αυτής της πολιτικής τάξης. Αυτό είναι επίσης ξεκάθαρο.
Δεν έχει σημασία πόσα χρήματα τους δίνουν.
Μπορούν να αυξήσουν τους φόρους ακόμη περισσότερο. Μπορείτε να αυξήσετε ακόμη περισσότερο το χρέος.
Ποτέ δεν θα είναι αρκετά. Ποτέ δεν θα είναι αρκετά.
Η απληστία αυτής της πολιτικής τάξης, η διαφθορά αυτής της πολιτικής τάξης είναι απεριόριστη.
Όσα κι αν τους δώσουν, η απληστία θα αυξηθεί. Αυτό είναι επίσης εύκολο να προβλεφθεί.
Επομένως, με αυτή την πολιτική τάξη δεν θα υπάρξουν ούτε φοροελαφρύνσεις, ούτε πραγματική ελάφρυνση, ούτε φορολογική
απλούστευση, ούτε κανενός είδους μεταρρύθμιση, αλλά θα υπάρξουν αυξήσεις φόρων σε συνδυασμό με περισσότερο χρέος.
Και τα χρήματα θα δαπανηθούν με γεμάτα χέρια.
Μόλις επιστρέψαμε στη Συρία και αφήσαμε για άλλη μια φορά 300 εκατομμύρια με τις γενοκτονίες που είναι τώρα στην εξουσία εκεί.
Έτσι χρηματοδοτούμε τώρα τη γενοκτονία των Αλαουιτών, των Δρούζων και των Χριστιανών με τα χρήματα των φόρων μας.
Αυτό συμβαίνει. Αυτό πρέπει να ειπωθεί με σαφήνεια.
Προσωπικά πιστεύω ότι πρόκειται για υποβοήθηση και υποκίνηση γενοκτονίας και τιμωρείται από το νόμο.
Και ότι όλοι αυτοί οι άνθρωποι πρέπει να οδηγηθούν στη δικαιοσύνη για την υποστήριξη ενός
γενοκτονικού καθεστώτος στις αιματηρές δραστηριότητές του.
Αλλά αυτό είναι ένα άλλο θέμα.
Θα συνεχίσει να δαπανάται με γεμάτα χέρια.
Όποιος πιστεύει ότι αυτό οφείλεται φυσικά μόνο στην επιθυμία για δαπάνες, δεν γνωρίζει τη διεφθαρμένη πολιτική μας τάξη.
Είμαι βέβαιος ότι οι περισσότεροι πολιτικοί μας έχουν λογαριασμούς στο Ντουμπάι ή κάπου αλλού όπου ρέουν μίζες.
Παραδίδουν μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια εκεί και σε αντάλλαγμα υπάρχουν μερικά εκατομμύρια σε έναν λογαριασμό κάπου
μακριά, όπου οι κανονισμοί για το ξέπλυμα χρήματος δεν λειτουργούν και όπου μπορείς να κάνεις ό,τι θέλεις.
Και κατά συνέπεια, πιστεύω ότι αυτό που κάνει η πολιτική μας τάξη εδώ είναι ένα διεφθαρμένο
σχέδιο ληστείας εις βάρος του γερμανικού λαού.
Και στην Αμερική, έχει πλέον αποδειχθεί ότι ένα μεγάλο μέρος των δισεκατομμυρίων που εισέρρευσαν στην Ουκρανία,
για παράδειγμα, επέστρεψαν σε Δημοκρατικούς πολιτικούς.
Συνεπώς, επρόκειτο για μια κυκλική συναλλαγή εις βάρος τρίτων, δηλαδή του Αμερικανού φορολογούμενου.
Αν είναι διαφορετικά στη Γερμανία, θα φάω μια σκούπα με το χερούλι.
Krissy Rieger: Τι μέλλον, αυτή είναι η τελευταία μου ερώτηση, τι μέλλον περιμένετε για τη Γερμανία σε πέντε χρόνια;
Markus Krall: Νομίζω ότι σε πέντε χρόνια θα βρισκόμαστε σε ένα καλύτερο μέλλον από ό,τι τώρα.
Εν τω μεταξύ, όμως, θα ζήσουμε μια μεγαλοκαταστροφή στην οποία θα οδηγήσει τη χώρα ο κ. Μερτς, διότι είναι
αποφασισμένος να γίνει καγκελάριος με τη χάρη της αριστεράς, ναι; Άλλωστε, αυτό είναι το όνειρο της ζωής του.
Συγγνώμη.
Και η πολιτική που ακολουθεί τώρα θα οδηγήσει επομένως σε καταστροφή σε όλα τα μέτωπα με την κυριολεκτική έννοια του όρου.
Στο οικονομικό μέτωπο, αυτό θα οδηγήσει σε μαζική αποβιομηχάνιση, σε μαζική έξοδο επιχειρήσεων.
Το ακούω τώρα, όταν μιλάω με συμβούλους προσλήψεων που τοποθετούν διευθυντές που έχουν απολυθεί.
Πρόσφατα είχα μερικές συζητήσεις με φίλους που δραστηριοποιούνται σε αυτή τη δουλειά και όλοι μου είπαν ότι στο παρελθόν, όταν
είχαν υποψηφίους, ήταν πιο πιθανό οι υποψήφιοι να έλεγαν, ναι, θέλω να δω πώς μπορώ να βελτιωθώ
εδώ. Χρειάζομαι το επόμενο βήμα στην καριέρα μου,
Και τώρα είναι η περίπτωση που οι άνθρωποι αναζητούν εργασία εν αναμονή της αναδιάρθρωσης, της μετανάστευσης,
του κλεισίματος, της αφερεγγυότητας, όλων αυτών, ναι;
Με άλλα λόγια, σε όλα τα μέτωπα θα δούμε εταιρείες είτε να καταρρέουν, είτε να μεταναστεύουν, είτε να
μειώνουν την παραγωγή τους και να απολύουν κόσμο.
Έχουμε ήδη την υψηλότερη ανεργία των τελευταίων 10 ετών, ναι;
Η ανεργία αυξάνεται σημαντικά και θα επιταχυνθεί, ενώ οι πτωχεύσεις συνεχίζουν επίσης να αυξάνονται εδώ και τριάμισι έως
τέσσερα χρόνια, σημειώνοντας κάθε χρόνο νέα ρεκόρ πτωχεύσεων.
Τα ζόμπι πέφτουν, όπως είχα ανακοινώσει πριν από πολύ καιρό, ναι;
Τα ζόμπι πέφτουν, και πέφτουν τώρα, και πέφτουν σε μεγάλους αριθμούς, και ναι, αυτό, αυτή η οικονομική
κρίση, θα επιδεινωθεί από τις πολιτικές του κ. Μερτς.
Βέβαια, αν καταβληθούν μόνο αρκετά χρήματα, θα υπάρξει μια ψεύτικη άνθιση για μερικούς μήνες, ίσως ακόμη και για μερικά τρίμηνα.
Ωστόσο, αυτό θα αντισταθμιστεί και θα υπεραντισταθμιστεί από την κατάρρευση της εξαγωγικής μας βιομηχανίας, πρώτον επειδή δεν
είμαστε πλέον ανταγωνιστικοί και δεύτερον επειδή οι Αμερικανοί θα μειώσουν τις κρατικές
τους δαπάνες κατά τρία έως πέντε τρισεκατομμύρια.
Έτσι, το DOGE , το αλυσοπρίονο μπαίνει πραγματικά στο παιχνίδι,
και αυτή, αυτή η μείωση των αμερικανικών κυβερνητικών δαπανών θα οδηγήσει σε μια τεράστια, τεράστια συρρίκνωση της
αμερικανικής ζήτησης για εισαγωγές, και η ζήτησή τους για εισαγωγές είναι η δική μας ζήτηση για εξαγωγές.
Και αυτό θα φτάσει και στην Κίνα, όπου θα προκληθεί επίσης μια κρίση προσαρμογής από τα αμερικανικά μέτρα, και αν η Κίνα
συρρικνωθεί επίσης, δεν θα υπάρχει πλέον ζήτηση από την Κίνα.
Με άλλα λόγια, θα κορυφωθεί, όλα αυτά τα αποτελέσματα θα συγκεντρωθούν ταυτόχρονα και τότε η χώρα θα
βρεθεί αντιμέτωπη με τον τοίχο από οικονομικής άποψης.
Έτσι, όπως δείχνει η εμπειρία, μια πολιτική τάξη που είναι οικονομικά αντιμέτωπη με
τον τοίχο είναι έτοιμη να διεξάγει πόλεμο.
Υποψιάζομαι ότι ο κ. Merz θα παραδώσει πυραύλους Taurus στην Ουκρανία με άδεια, με άδεια
στόχου προς τη Ρωσία, πριν τα πράγματα πάνε στραβά.
Είναι, θα το πω επίτηδες, αρκετά απεριόριστος ώστε να μην χρησιμοποιεί λέξεις που θα μπορούσαν να
ερμηνευθούν ως προσβλητικές για τους πολιτικούς.
Και αν ένας από αυτούς τους Ταύρους χτυπούσε τη Μόσχα ή ακόμα και το Κρεμλίνο, φοβάμαι ότι οι Ρώσοι θα μας έστελναν πληροφορίες για
το ποιες περιοχές του Βερολίνου και ποια εργοστάσια στη νότια Βαυαρία, όπου παράγεται ο Ταύρος, θα μπορούσαμε να εκκενώσουμε
για να περιορίσουμε τις ανθρώπινες ζημιές της αντεπίθεσης.
Krissy Rieger: Θα περάσουμε κατευθείαν στο τρέχον θέμα. Τι γνώμη έχετε για τη συμφωνία
συνασπισμού; Ποιο περιεχόμενο σας ανησυχεί;
Ernst Wolff: Έτσι, η μεγάλη εικόνα είναι πραγματικά ανησυχητική. Η συμφωνία συνασπισμού έχει δύο προτεραιότητες.
Το ένα είναι η αναβάθμιση και το άλλο η ψηφιοποίηση.
Και έτσι, για μένα, η συμφωνία συνασπισμού δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια άδεια για την
BlackRock να ελέγχει τη Γερμανία ακόμη καλύτερα.
Δεν πρέπει να ξεχνάτε ότι η Bundeswehr έχει ήδη ξεκινήσει.
Έχουν παραγγείλει μαχητικά αεροσκάφη F-35. Αυτά ολοκληρώνονται ή παράγονται από τη Lockheed Martin.
Οι κύριοι μέτοχοι είναι η BlackRock, η Vanguard και η State Street.
Στη συνέχεια παραγγέλθηκαν ελικόπτερα και υποβρύχια.
Εν τω μεταξύ, ο κ. Merz δήλωσε επίσης ότι είναι υπέρ της παράδοσης πυραύλων Taurus στην Ουκρανία.
Οι πύραυλοι Taurus κατασκευάζονται από την MBDA και τη Saab.
Η MBDA είναι υποεταιρεία της Airbus, δηλαδή της BAE Systems.
Και φυσικά, υπάρχουν και οι μεγαλύτεροι μέτοχοι - η BlackRock είναι ένας από τους μεγαλύτερους μετόχους.
Όσον αφορά την ψηφιοποίηση, όλοι γνωρίζουμε ότι όλοι οι μεγάλοι ψηφιακοί όμιλοι έχουν ως κύριο επενδυτή τη BlackRock.
Και όλοι γνωρίζουμε ότι ο κ. Merz ήταν πρόεδρος του εποπτικού συμβουλίου της BlackRock Γερμανίας κατά τα
έτη πριν από το 2020, δηλαδή από το 2016 έως το 2020.
Έτσι, το όλο θέμα δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια πρόσκληση για την BlackRock να
συνεχίσει τη μεγάλη αναδιανομή στη Γερμανία.
Οι Γερμανοί πολίτες θα πληρώσουν και η BlackRock θα εισπράξει.
Ernst Wolff: Θα βιώσουμε την υψηλότερη ανεργία όλων των εποχών, και αυτό θα συμβεί σε αυτή τη νομοθετική περίοδο.
Θα δούμε τις τιμές να συνεχίζουν να ανεβαίνουν στα ύψη, όπως ακριβώς έχουν κάνει μέχρι τώρα. Ειδικά στον τομέα των τροφίμων.
Θα βιώσουμε μεγάλη αστάθεια. Αυτή τη στιγμή βλέπουμε τους εμπορικούς πολέμους.
Δεν προάγουν ακριβώς τη σταθερότητα στη διεθνή οικονομία, το αντίθετο μάλιστα.
Και πάνω απ' όλα, θα βιώσουμε ένα πράγμα. Θα δούμε μια μεγάλη ανακατανομή από κάτω προς τα πάνω.
Πρέπει λοιπόν να σας υπενθυμίσω ότι την περασμένη Τετάρτη οι δισεκατομμυριούχοι στον κόσμο
γνώρισαν το μεγαλύτερο κέρδος σε μία μόνο ημέρα.
Κέρδισαν 303 δισεκατομμύρια την περασμένη Τετάρτη.
Όχι επειδή τα χρηματιστήρια ανέβηκαν τόσο πολύ, αλλά επειδή έπεσαν τη μια μέρα και ανέβηκαν πάλι την επόμενη.
Και στην εποχή μας, μπορείτε επίσης να κερδίσετε αρκετά καλά από την πτώση των τιμών των μετοχών, αν έχετε τους
σωστούς συμβούλους και τις σωστές εμπιστευτικές πληροφορίες. Και αυτοί οι άνθρωποι προφανώς τα είχαν αυτά.
Krissy Rieger: Όλα αυτά είναι πολύ, πολύ, πολύ, πολύ, πολύ βαριά. Και τώρα νομίζετε ότι αυτό είναι ίσως μια
προσωπική εκτίμηση, αλλά ο Merz το λέει πολύ, πολύ καθαρά, λέει ότι όλα θα είναι τώρα πιο ακριβά.
Ernst Wolff: Ναι, φυσικά, αυτό είναι απολύτως αναπόφευκτο.
Έτσι, θα βιώσουμε μια πλημμύρα χρημάτων που είναι κάτι το ιδιαίτερο.
Με άλλα λόγια, ακόμη περισσότερο από ό,τι μετά την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση του 2007 και του 2008.
Και αυτό φυσικά σημαίνει ότι οι τιμές θα αυξηθούν δραματικά.
Γνωρίζουμε λοιπόν ότι αυτό το υποτιθέμενο ειδικό ταμείο μπήκε τώρα στο παιχνίδι εδώ.
Η κυβέρνηση το έχει υιοθετήσει τώρα επίσης.
Αυτό σημαίνει 500 δισεκατομμύρια σε νέο χρέος. Φυσικά, αυτό πρέπει να ανακτηθεί με κάποιο τρόπο με τη μορφή κρατικών ομολόγων.
Και αυτό φυσικά σημαίνει ότι πολύ περισσότερο χρήμα επιστρέφει στην κυκλοφορία και ότι το ίδιο το χρήμα υποτιμάται περαιτέρω.
Έτσι, πρέπει να υπολογίσουμε το γεγονός ότι τα χρήματα θα υποτιμηθούν σε μεγάλο βαθμό στο εγγύς μέλλον.
Σύμφωνα με τους Markus Krall και Ernst Wolff, οι Γερμανοί πολίτες θα πληρώσουν μια
πολιτική υπέρ της BlackRock σε βαθμό ίσως πρωτοφανή.
Ποιος κρύβεται όμως πίσω από την BlackRock, η οποία είναι ο μεγαλύτερος διαχειριστής περιουσιακών
στοιχείων στον κόσμο με πάνω από 10 τρισεκατομμύρια δολάρια;
Το πελατολόγιό της αποτελείται από ιδρύματα όπως τράπεζες, ιδρύματα ή κρατικά και
συνταξιοδοτικά ταμεία και, κυρίως, ιδιώτες επενδυτές.
Πρόκειται για τους υπερπλούσιους, όπως οι Ρότσιλντ, οι Ροκφέλερ ή ο Γουόρεν Μπάφετ.
Για παράδειγμα, η BlackRock οφείλει την άνοδό της στη μεγαλύτερη εταιρεία διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων στη
μεταβίβαση περιουσιακών στοιχείων από τους Ρότσιλντ συνολικού ύψους περίπου 2,8 τρισεκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ.
Οι Ρότσιλντ ανήκουν στην κορυφή της παγκόσμιας μασονίας υψηλού επιπέδου.
Είναι ενδιαφέρον ότι ο Larry Fink, ο ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της BlackRock, είναι επίσης
μασόνος υψηλού βαθμού και μέλος έξι ισχυρών αρχικών στοών.
Η BlackRock μπορεί έτσι να αναγνωριστεί ως εργαλείο της χρηματοπιστωτικής μαφίας
και της παγκόσμιας μασονίας υψηλού επιπέδου.
Όπως έχει ήδη αποδειχθεί στην εκπομπή "Αυτή η συνωμοσία καταστρέφει τη Γερμανία" , ο Friedrich
Merz δεν είναι ένα απλό τσιράκι αυτής της μαφίας.
Η συμμετοχή του σε μια ολόκληρη σειρά από οργανώσεις με μεγάλη επιρροή των μασόνων υψηλού βαθμού δείχνει ότι,
όπως και ο μασόνος υψηλού βαθμού Όλαφ Σολτς, είναι ο μπροστινός άνθρωπος αυτού του εγκληματικού καρτέλ.
Η συμμετοχή του στη Διάσκεψη Μπίλντερμπεργκ 2024 σημαίνει ακόμη ότι είναι ο εκλεκτός εκπρόσωπος της
οικονομικής μαφίας της μασονίας υψηλού βαθμού στη Γερμανία.
Ένα έργο το οποίο προφανώς αντιμετωπίζει τώρα με κάθε αποφασιστικότητα και σε μεγάλο
βαθμό εις βάρος του γερμανικού πληθυσμού.
Δεδομένου ότι το πακέτο χρέους εξυπηρετεί μόνο τα συμφέροντά τους, πρέπει επίσης να κηρυχθεί άλλο ένα έγκλημα αυτού του
καρτέλ, το οποίο μαίνεται σαν καρκίνος ανάμεσα στην ανθρωπότητα.
Επιπλέον, στην εκπομπή "Η Ατζέντα της Μεγάλης Επαναφοράς - Οικονομική Καταστροφή και Πόλεμος" εξηγήθηκε ότι η Γερμανία και η
ΕΕ έχουν σκόπιμα καταστραφεί οικονομικά εδώ και σχεδόν δέκα χρόνια από τις πολιτικές που κατευθύνονται
από τους υψηλόβαθμους μασόνους και πιθανόν να οδηγηθούν άμεσα σε έναν πόλεμο με τη Ρωσία.
Στόχος αυτών των εγκληματιών δεν είναι μόνο η λεηλασία, αλλά και η "Μεγάλη Επαναφορά" που διακήρυξε ο υψηλόβαθμος μασόνος
και ιδρυτής του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ WEF Klaus Schwab.
Αυτό, με τη σειρά του, αποσκοπεί στην εγκαθίδρυση μιας νέας παγκόσμιας τάξης με μια μονοκοσμική κυβέρνηση στην
οποία τα οικονομικά ισχυρά και κυρίαρχα κράτη δεν έχουν θέση.
Από αυτή την άποψη, το πακέτο μέτρων για το χρέος με τις καταστροφικές συνέπειες για τη Γερμανία και
τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα ολόκληρης της ευρωζώνης αποκτά μια εντελώς νέα διάσταση.
Προφανώς, ο Φρίντριχ Μερτς και το SPD όχι μόνο συνεχίζουν απρόσκοπτα το καταστροφικό έργο της προηγούμενης
κυβέρνησης, αλλά το επιταχύνουν ακόμη και μέχρι την οικονομική κατάρρευση και την πλήρη υπερχρέωση της Γερμανίας.
Όπως τεκμηριώνεται από τις αποκαλύψεις του πληροφοριοδότη John Perkins , μια τέτοια εξέλιξη ανοίγει με τη σειρά της την πόρτα
για περαιτέρω ληστείες, πυροδοτώντας ένα πραγματικό σπιράλ εξαθλίωσης και φέρνοντας τελικά τις χώρες πλήρως
υπό την κυριαρχία αυτού του εγκληματικού καρτέλ ή προετοιμάζοντάς τες για τη "Μεγάλη Επαναφορά" τους.
Αλλά πώς και με ποια μέσα μπορούν να σταματήσουν αυτά τα καταστροφικά σχέδια - με τον Ντόναλντ Τραμπ, έναν άλλο σωτήρα
ή νέα πολιτικά κόμματα; Ακούστε τον Ernst Wolff στο τέλος:
Krissy Rieger: Κι όμως, οι άνθρωποι λένε ότι έχουμε τον Μίλεϊ και τον Τραμπ. Και όποιον
θέλεις να βάλεις σε αυτή τη λίστα ως σωτήρα.
Και τώρα μιλάμε για το γεγονός ότι αυτό δεν ισχύει, ότι αυτό που κάνουν δεν είναι καθόλου θετικό για την πλειοψηφία.
Ποια θα λέγατε ότι είναι η κύρια ελπίδα για τις μάζες;
Ernst Wolff: Ναι, ο φορέας της ελπίδας είναι οι ίδιες οι μεγάλες μάζες. Είναι οι ίδιοι οι άνθρωποι.
Έτσι, όλοι πρέπει να γνωρίζουν ότι δεν υπάρχει κανείς άλλος που θα μας σώσει εκτός από εμάς τους ίδιους.
Και για να σωθούμε, πρέπει πρώτα να καταλάβουμε τι συμβαίνει γύρω μας.
Και γι' αυτό είναι τόσο σημαντικό να ασχοληθείτε με αυτά τα πράγματα και να μην κρύβετε το κεφάλι σας στην άμμο.
Και πάνω απ' όλα, μην τρέχετε πίσω από κανέναν με αναλαμπές.
Έτσι, οι άνθρωποι που βρίσκονται στην εξουσία αυτή τη στιγμή, εννοώ, πραγματικά δεν χρειάζεται να ρίξετε μια δεύτερη ματιά.
Αυτοί είναι άνθρωποι που κυλιούνται στην ευημερία.
Ο Ντόναλντ Τραμπ είναι ένας από τους εκατό πλουσιότερους ανθρώπους στον κόσμο. Ο Μίλεϊ ζει επίσης μια πολυτελή ζωή.
Έτσι, οι άνθρωποι πλουτίζουν συνεχώς τους φίλους τους, τους κολλητούς τους.
Και το να περιμένετε από αυτούς τους ανθρώπους να σας ρίχνουν με κάποιο τρόπο ένα ψίχουλο στο πιάτο σας από καιρό
σε καιρό είναι, φυσικά, μια εντελώς λανθασμένη στάση ζωής.
Πρέπει να πούμε ότι ο κόσμος βρίσκεται πραγματικά σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, η οποία είναι επίσης πολύ, πολύ επικίνδυνη.
Επειδή ξέρουμε ότι παντού γίνονται μάχες. Γνωρίζουμε επίσης ότι η κοινωνική ανισότητα
εκρήγνυται σε αφάνταστο βαθμό αυτή τη στιγμή.
Γνωρίζουμε ότι αντιμετωπίζουμε ένα τεράστιο κύμα ανεργίας.
Και πρέπει να προετοιμαστούμε γι' αυτούς τους καιρούς.
Και κανείς δεν πρόκειται να μας βοηθήσει από έξω, πρέπει να βασιστούμε 100% στους εαυτούς μας.
Krissy Rieger: Ακριβώς. Και ειδικά αν σκεφτείς ότι το σύστημα λειτουργεί με τέτοιο τρόπο που μας εκπαιδεύει να μην κάνουμε
ερωτήσεις ή, επιτρέψτε μου να πω, μόνο να κάνουμε τις σωστές ερωτήσεις και να μην σκεφτόμαστε τόσο πολύ έξω από
το κουτί και, πάνω απ' όλα, να παραμένουμε απλά παθητικοί.
Και όλα αυτά σύμφωνα με το σύνθημα, ε, αυτός θα το κάνει, εγώ θα περιμένω να δω.
Και αυτή η αναμονή μας οδηγεί σε κάτι που μοιάζει με δικτατορία.
Και μετά ξυπνάς και σκέφτεσαι, πώς συνέβη αυτό; Δεν ξέρω, ήμουν εκεί;
Ernst Wolff: Ναι, το πρόβλημα είναι ότι αυτή η αδράνεια εκλαμβάνεται από τους άλλους ως συναίνεση.
Έτσι, αν ο λαός, αν ο λαός παραμείνει αδρανής, τότε οι ισχυροί απλά συνεχίζουν.
Ο Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ της ΕΕ, ο τότε πρόεδρος της Επιτροπής, το έθεσε με θαυμάσιο τρόπο.
Είπε ότι θα πηγαίναμε τόσο μακριά όσο μας επέτρεπαν οι άνθρωποι.
Και όταν οι άνθρωποι σηκώνονται, κάνουμε ένα βήμα πίσω και μετά προχωράμε ξανά.
Και ο κόσμος, όσο ο κόσμος δεν κάνει τίποτα, εμείς το βλέπουμε σαν να συγχωρούμε αυτό που κάνουμε.
Krissy Rieger: Ναι, το συνοψίσατε πολύ καλά. Σας ευχαριστώ. Και πάνω απ' όλα, σας ευχαριστώ για όλες τις πληροφορίες.
Μπορείτε να σχηματίσετε σιγά-σιγά μια εικόνα της όλης κατάστασης.
Και πάνω απ' όλα, νομίζω ότι είναι πάντα σαν μια κλωτσιά στον πισινό για να πούμε, εντάξει, μέχρι εδώ και όχι
παραπέρα. Αυτό είναι αρκετό για μένα. Όχι. Ευχαριστώ.
Ernst Wolff: Σας ευχαριστώ.
Αν αυτό το πρόγραμμα σας έδωσε τροφή για σκέψη, μην το κρατήσετε για τον εαυτό σας.
Βοηθήστε στη διάδοση αυτών των γεγονότων και ενθαρρύνετε τους άλλους να σκεφτούν τις συνέπειες του πακέτου χρέους.