По одобрувањето на пакетот за долгот од страна на Сојузниот совет на 21 март 2025 година, беше отворен патот за најголемото издавање
на долгот во историјата на Сојузната Република Германија.
Главните медиуми објавија дека ова би изнесувало околу еден трилион евра нов долг.
Сепак, како што покажуваат тековните пресметки во врска со договорот меѓу CDU/CSU и SPD со Зелените, новата
планина од долгови може да се покаже како многу поголема.
Економистот Волф Хајнрих Ројтер, кој беше главен економист во Сојузното министерство за финансии додека
коалицијата не се распадна, затоа очекува нов долг од "најмалку 1,8 трилиони" евра во следните десет години.
Со оглед на оваа огромна сума, неколку водечки економисти, па дури и Федералната ревизорска канцеларија, заѕвонија аларм и издадоа
итни предупредувања за негативните ефекти од пакетот долгови.
Сепак, нивните предупредувања повеќе или помалку беа изгубени во извештавањето на главните медиуми, и само површно беше спомнато
кои водечки економисти ја кренаа гласот за предупредување.
Овие беа, на пример, ● Ларс Фелд: професор по економска политика на Универзитетот во Фрајбург и поранешен
претседател на Германскиот совет на економски експерти
● Вероника Грим: Економист, професорка на Техничкиот универзитет во Нирнберг и членка на Германскиот совет на економски експерти
● Волкер Виланд: директор на Институтот за монетарна и финансиска стабилност (IMFS) при Универзитетот "Гете" во Франкфурт
и поранешен член на Германскиот совет на економски експерти
● Јустус Хаукап: Декан на Универзитетот "Хајнрих Хајне" во Дрезден и поранешен претседател на Комисијата за монополи
● Кристоф М. Шмит, претседател на Институтот Леибниц за економски истражувања
Сите овие водечки економисти се плашат дека пакетот за долгот ќе ја поттикне инфлацијата и ќе предизвика
значителни загуби во благосостојбата на германското население.
Ова дури би можело да ја загрози европската финансиска стабилност и да предизвика повторно избувнување на еврокризата.
Во овој контекст, познатиот економист, консултант за менаџмент и автор д-р Маркус Крал исто така го нарекува најголемата
пљачка во историјата на Сојузната Република Германија.
Погледнете подолу извадоци од две интервјуа спроведени од познатата едукаторка и авторка Криси
Ригер со д-р Крал и финансискиот експерт Ернст Волф.
Тие обезбедуваат точна анализа на плановите на идната нова федерална влада под водство на
Фридрих Мерц и, пред сè, ги сумираат импликациите:
Криси Ригер: Здраво на сите, денес со нас е Маркус Крал за разговор. Многу ви благодарам за вашето време.
Маркус Крал: Повелете, госпоѓо Ригер. Повторно и повторно.
Криси Ригер: Сè уште доживуваме турбулентни времиња, како што беше кога последен пат зборувавме.
И сега резултатите од општите избори се познати, сè е готово. Што имаш да кажеш за тоа?
Дали и вие бевте изненадени што Сојузот ја врати популарноста, сега кога се познати конечните резултати? Што мислите за тоа?
Маркус Крал: Па, Унијата всушност се покажа многу полошо отколку што требаше, со оглед на
катастрофалното работење на коалициската влада на семафорите.
Да, па, кога си во опозиција и благословен со толку слаба влада како што беше CDU во опозиција, тогаш
навистина треба да добиеш некаде помеѓу 35 и 40 проценти.
Во суштина, поради лошите резултати на г-дин Мерц уште пред изборите, CDU се покажа релативно слабо, со оглед на околностите.
И кога ќе земете предвид дека по изборите тој практично ја отфрли претензијата и не само што ги прекрши сите свои
изборни ветувања, туку и ги поништи, не е изненадувачки што AfD сега е само два процентни поени зад CDU.
Се надевам дека АФД наскоро ќе ја претекне ЦДУ, за да избувне онаа пословична ноќ на долгите ножеви во ЦДУ и оваа
партија да се ослободи од својот целосно неуспешен претседател.
Криси Ригер: Кое скршено изборно ветување го сметате за најлошо?
Маркус Крал: Па, тоа е тешко. Всушност, секој од нив беше толку катастрофален што е тешко да се знае од каде да се започне.
Секако, она што тој најмногу го нагласи беше дека сака да спроведува здрави финансиски политики.
Сега, во рок од четири недели, тој натрупа повеќе долгови отколку што целата Сојузна Република Германија
има акумулирано од нејзиното основање во 1949 година.
Само замисли го тоа. Точно е дека таа не го удвои долгот, но Сојузната Република Германија тогаш не почна со нула долг.
Значи, што имаше тогаш, разликата помеѓу тогаш и она што постои денес, приближно соодветствува на она што г-дин Мерц сега
повторно го прави со еден потег со својот пакет за долгови.
Тој затоа го удвојува долгот на Сојузната Република Германија, што во суштина ќе ја доведе земјата во согласност со Италија, со
долг што надминува 100 проценти од бруто националниот производ, што ќе доведе до огромно пренасочување на приватните инвестиции.
Приватните инвестиции затоа се одложуваат поради оваа владина побарувачка, која потоа стапува на сила.
Целата работа е марш кон социјализмот.
А вториот главен, вториот главен катастрофален, да, вториот главен катастрофален прекин на ветувањето е во суштина
поврзан со миграцијата. Тука тој се претстави како силен човек.
А она што го гледаме сега е дека тој скокна како тигар и падна како тепих покрај кревет, како тепих покрај кревет за г-ѓа Ескен.
Па, тоа е нешто што понекогаш мораш да си го дозволиш.
Да, верувам дека секое утро, како да кажам, таа чувствува пријатно трнење во прстите на нозете
кога ќе го пречекори овој килимче покрај креветот.
И третото големо прашање каде што тој исто така целосно не успеа е, секако, целото прашање за енергијата и климата.
Бидејќи тој во суштина ги продолжува деструктивните политики што ги водеше Хабек и кои се
одговорни за деиндустријализацијата на Германија.
И сето ова заедно, морам да кажам, има одреден хонекеровски социјализам.
Значи, тоа е во голема мера она што би го направиле ако сакавте да го предизвикате падот на Германија.
Криси Ригер: Може да се каже дека тој ги исполни сите свои изборни ветувања, така да се каже.
Маркус Крал: Да, веќе беше малку истрошено порано, но сега е навистина истрошено, може да се каже.
Криси Ригер: Кога станува збор за долгот, луѓето секогаш велат дека е важен за економијата.
Дали би рекле дека овие долгови во моментов ја движат економијата напред и дека тоа сега се менува?
Маркус Крал: Тоа е целосна бесмислица да се каже дека овој долг ќе ѝ помогне на економијата.
Овие долгови им помагаат на големите корпорации, односно на производителите на оружје и на неколку други големи корпорации,
кои потоа нема да инвестираат во германската економија.
Па да земеме, на пример, 500 милијарди за одбранбени трошоци што г-дин Мерц сака да ги иницира.
Кој има корист од ова? Компании како Rheinmetall.
Сепак, Рајнметал не инвестира во Германија, бидејќи трошоците за енергија во Германија се толку високи за оваа високо енергетски
интензивна производствена дејност што тоа не им е профитабилно.
Тие во моментов градат нови фабрики за муниција и секакви други работи во остатокот од
Украина. Да. Ги градат во остатокот од Украина.
Тие создаваат мало економско чудо, но не во Германија. И така ќе биде секаде.
Значи, овие пари ќе бидат залудно потрошени. Тие нема да ѝ помогнат на економијата ни на кој начин, дури и ако еден или
двајца извршни директори веќе ги тријат рацете и мислат: "О, ова ќе биде одлично, што нè
очекува". Да, сега ќе оствариме дополнителни профити.
Да, некои ќе остварат непланирани добивки, но малите и средните претпријатија природно ќе продолжат
да бидат потиснати на штета на големите корпорации.
Значи, тоа е принцип. Што рече Мусолини? Фашизмот е соработката помеѓу државата и големите корпорации.
Еве нè повторно. Во економска смисла, тоа е.
И она што ќе го видиме, секако, е дека оваа програма нема да ја помогне економијата, туку ќе предизвика широко
распространета штета. Постојат неколку причини за тоа.
Прво, овие 1.800 милијарди, што веќе е сегашниот износ, ќе ги потрошат сите германски заштеди за четири и пол години.
Значи, 400 милијарди е 10 проценти од бруто националниот производ што Германија го штеди секоја година.
Значи, мораме да ги ставиме сите наши заштеди во државниот долг на четири и пол години за
да не мораме да позајмуваме пари во странство.
Се разбира, ние исто така ќе задолжиме во странство, но само за да ја разјасниме големината.
Вториот проблем е што кредитните рејтинзи на Германија паѓаат на италијанско ниво.
И досега Италија, Франција и другите успеваа да се рефинансираат по разумно ниски трошоци само затоа
што го позајмија кредитниот рејтинг на Германија.
Преку гаранциите, преку еврото и сите можности за трансфер што беа искористени.
И, секако, ги крши сите ветувања дадени нам во 1999 година кога беше воведено еврото, но тоа е друга работа.
Значи сега Германија паѓа во истата кредитна замка, и нема никој таму што би ни позајмил свој кредитен рејтинг.
Резултатот ќе биде зголемување на каматните стапки на германските обврзници и заеми на меѓународните капитални пазари.
И овие растечки каматни стапки ќе ги истиснат приватните инвестиции.
Домостроител кој плаќа пет или шест проценти камата на својот хипотекарен кредит повеќе
не може да си го дозволи, па нема да гради.
Истото важи и за претприемачите кои одлучуваат дали да изградат фабрика или да инвестираат во софтвер.
Овие инвестиции повеќе нема да се реализираат, а во техничкиот жаргон на економијата ова се нарекува "истиснување".
Со други зборови, истиснувањето на приватните инвестиции со владините расходи.
И потоа, секако, постои фактот дека нема да ги добиеме 1,8 трилиони за кои луѓето се надеваат.
Можете да заборавите на тоа, дами и господа, дека ќе добиете инфраструктура или нешто слично во замена.
Ќе направам пресметка за тебе. Значи, одземаме 500 милијарди од 1,8 трилиони, кои одат за вооружување.
Оружјето не е инвестиција, туку владина потрошувачка, бидејќи тенковите не се погодни за производство на други работи.
И дроновите, ниту па куршумите не можат. Тие можат само да бидат испукани.
Да, значи сè се сведува на ова – тие секогаш го нарекуваат инвестиција – да, мораме да
инвестираме во нашата безбедност и во сите тие глупости.
Да, најдобрата инвестиција во нашата безбедност би била да се стремиме кон добри односи со сите наши соседи.
Но потоа, во налет на мегаломанија каков што не сме го виделе уште од времињата на Адолф и Вилхелм, започнаа кавга со сите.
Значи, луѓето го нарекуваат кинескиот претседател диктатор, рускиот претседател исто така, се разбира, и американскиот
претседател, кој беше нахранет со најразлични идеи во погрешното верување дека никогаш нема да стане
претседател. Не сакам да ги набројувам сите овде.
Навистина им правиме проблеми на сите. И потоа, очигледно, мораме некако да трошиме пари за безбедност што
никогаш не би морале да ги трошиме ако не го направивме тоа.
Значи тоа е владината потрошувачка. Остануваат 1,3 трилиони.
Од овие 1,3 трилиони, 300 милијарди веројатно нема да бидат наменети за инвестиции, туку за трошоци за бегалците.
Веќе е објавено дека сојузните држави сега ќе црпат од овој фонд за да продолжат да ја
финансираат миграцијата, која стана сосема неисплатлива.
Да, тогаш ќе остане еден трилион. Од тој трилион, половина веројатно ќе оди во таканаречени климатски инвестиции, а
другата половина во вистински инфраструктурни инвестиции.
Дами и господа, климатските инвестиции се целосно залудни, бидејќи додека 1.000 ветерни турбини не произведуваат електрична
енергија кога нема ветер, 10.000 ветерни турбини колку електрична енергија произведуваат
кога дува ветер? Значи, тоа нема да функционира.
Значи, г-дин Хабек не може правилно да го примени правилото на трите, а очигледно ни г-дин Мерц не може.
Но, како што реков, ако 1.000 ветерни турбини не произведуваат ништо, тогаш и 10.000 нема да произведат ништо.
Значи, множење со нула значи нула, дами и господа.
Значи, овие 500 милијарди ќе продолжат да се влеваат во расипнички инвестиции и инвестиции што не се исплатат.
Најголемата неправилна распределба на средства досега.
Сето тоа ќе мораме подоцна да го урнеме по голема цена, бидејќи никој нема да може да
направи ништо со тоа откако ова лудило ќе заврши.
Значи, остануваат 500 милијарди за вистински инвестиции во инфраструктурата. Но државата е најлошиот купувач од сите.
Кога државата гради зграда некаде, таа секогаш чини два до три пати повеќе по квадратен
метар отколку кога тоа го прават приватни лица.
Ова значи дека сè што градиме — патишта, мостови, згради, болници, училишта — без разлика што гради државата, секогаш
чини двојно повеќе отколку ако тоа го прават приватни компании.
И резултатот ќе биде дека за овие 500 милијарди ќе добиеме само инфраструктура вредна 250 милијарди.
И ако сега земеме предвид дека оваа огромна побарувачка, која државата сака да ја генерира, се соочува со запуштена градежна
индустрија која се намали за половина поради законот за греење на г. Хабек, бидејќи тој го уништи пазарот на недвижности и
доведе неверојатен број градежни компании до банкрот, тогаш оваа огромна побарувачка ќе се соочи со намалено снабдување.
И што се случува во таква ситуација? Цените растат.
Тоа значи дека нема да добиеме инфраструктура за 250 милијарди, можеби ќе ја добиеме за 150 милијарди.
Но потоа имаме 150 милијарди за инфраструктура, а очигледно за железницата самиот јаз е 100 милијарди, па што останува?
50 милијарди, додека трошиме 50 милијарди за развојна помош и 15 милијарди за невладини
организации? Пропорциите повеќе не се во ред.
Дами и господа, ви се натоваруваат 1,8 трилиони долгови.
Вашите деца и внуци ќе ги отплаќаат уште подолго отколку што го отплатија Версај.
И за возврат, ќе добиете инфраструктура вредна 150 милијарди, или најмногу 200
милијарди, од г-дин Мерц. Тоа е она што ќе се случи.
Толку за тоа дека е "добро" за економијата. Ова е најголемата пљачка што некогаш била извршена врз германскиот народ.
Криси Ригер: Така и јас гледам. И ти рече дека идните генерации сè уште ќе плаќаат за тоа. Каков е планот таму?
Сепак, се зборува, се дискутира за користење на заштедите на граѓаните, можеби даноци
на богатство. Како сето ова може да се врати?
Маркус Крал: Па, враќањето ќе биде интересно прашање. Голем дел од враќањето ќе биде преку инфлација.
Ова значи дека граѓаните кои ги инвестирале своите пари во државни обврзници и номинални вредности, т.е. животно
осигурување, пензиско осигурување, штедни сметки итн., или во готовина, ќе бидат експроприрани преку инфлација.
И како тоа ќе се случи? Невозможно е да се собере таа сума пари на пазарот на капитал без да
предизвика огромно зголемување на каматните стапки.
Извинете.
Значи, преку посредници како BlackRock, кои, патем, ќе заработат богатство од ова, овие обврзници ќе
бидат купени директно од Сојузната Република Германија.
И потоа БлекРок ќе ги продаде на ЕЦБ. Со премија, се разбира.
Ова значи дека BlackRock ќе притисне две копчиња, имено купување и продажба. И потоа ќе биде проследено до ЕЦБ.
А за возврат добиваме профит од милијарда фунти, без ризик, без никаков напор, само со притискање на две копчиња.
Тоа е она што ќе се случи. Затоа BlackRock мисли дека е толку одлично.
И токму затоа г-дин Мерц, како поранешен извршен директор на БлекРок за Европа и претседател на Надзорниот
одбор на БлекРок за Европа, смета дека е толку одлично.
Значи, неговиот поранешен работодавец Лери Финк веќе ги трие рацете.
Се разбира, тој е исто така и главен акционер во целата воено-индустриска индустрија.
Тоа е, оние кои ќе профитираат од овој напад.
Така изгледа. Значи, кон кого е лојален г-дин Мерц?
Очигледно не на германскиот народ, на кој му кажа куп лаги дека е добар финансиски политичар.
Тоа е она што ќе се случи.
И кога БлекРок ќе ги откупи овие огромни количини обврзници и ќе ги продаде на ЕЦБ, ЕЦБ ќе ги купи со свежо испечатени пари.
И тоа ќе го зголеми понудувањето на пари. И ова зголемување на понудувањето на пари има инфлациски ефект.
И кога понудата на пари убаво ќе се зголеми и парите ќе бидат девалвирани, тогаш тие 1,8 трилиони во суштина ќе
бидат надоместени преку девалвацијата на полисите за животно осигурување, државните обврзници и штедните сметки.
Затоа тоа се одзема директно од граѓанинот на овој начин.
Нема бесплатен ручек, дами и господа.
Државата секогаш ќе мора да ги натера своите граѓани да платат за сè што троши. Нема друг избор.
Криси Ригер: Следните даночни дебати се наближуваат. ЦДУ, или поточно Мерц, вети дека ќе има повеќе даночни намалувања.
Но сега изгледа дека и тоа е малку веројатно да се случи. Кое е вашето мислење за ова?
Дали некогаш ќе видиме данок да се намали во Германија без истовремено да се воведат десет нови?
Маркус Крал: Па, не меѓу оваа политичка класа. Тоа е сосема јасно.
Не е важно колку пари им даваш.
Можете да ги зголемите даноците уште повеќе. Можете да преземете уште поголем долг. Никогаш
нема да биде доволно. Никогаш нема да биде доволно.
Порочноста на оваа политичка класа, корупцијата на оваа политичка класа, е безгранична.
Без разлика колку им дадеш, нивната алчност само ќе расте. Тоа е лесно да се предвиди.
Затоа оваа политичка класа нема да донесе ниту намалување на даноците, ниту вистинско олеснување, ниту поедноставување на
даночниот систем, ниту каква било реформа. Наместо тоа, ќе има зголемување на даноците во комбинација со поголем долг.
И луѓето ќе трошат пари слободно.
Само што се вративме во Сирија и уште еднаш оставивме 300 милиони со геноцидните убијци кои сега се на власт таму.
Сега ги користиме нашите даночни пари за да го финансираме геноцидот над алавитите, друзите и христијаните.
Тоа е она што се случува. Ова мора да се каже многу јасно.
Лично, верувам дека тоа претставува помагање и поттикнување на геноцид и е казниво по закон.
И дека овие луѓе навистина сите припаѓаат на суд, бидејќи го поддржуваат геноцидниот режим во неговите крвави дела.
Но тоа е сосема друга работа.
Трошењето ќе продолжи да биде раскошно.
Секој што верува дека ова е исклучиво поради желба да се трошат пари, не ја познава нашата корумпирана политичка класа.
Сигурен сум дека повеќето наши политичари имаат сметки во Дубаи или на други места, каде што течат провизии. Тие таму префрлаат
неколку стотици милиони, а за возврат добиваат неколку милиони на сметка некаде далеку, каде што регулативите за
перење пари не важат и каде што можеш да правиш што сакаш.
И според тоа, верувам дека она што нашата политичка класа го прави овде е корумпирана шема за да го ограби германскиот народ.
А во Америка, сега излезе на виделина дека голем дел од милијардите што, на пример, влегоа во
Украина, се вратија кај демократските политичари.
Затоа тоа беше кружна трансакција на сметка на трети страни, односно на сметка на американскиот даночен обврзник.
Ако е поинаку во Германија, ќе изедам метла, вклучувајќи го и дршката.
Криси Ригер: Каква иднина, тоа е сега моето последно прашање, каква иднина очекувате за Германија за пет години?
Маркус Крал: Мислам дека за пет години ќе бидеме во подобра иднина отколку што сме сега.
Во меѓувреме, сепак, ќе доживееме мега-катастрофа во која г-дин Мерц ќе ја воведе оваа земја, бидејќи е решен
да стане канцелар со благослов на левицата, нели? Тоа е неговиот најголем сон во животот.
Извинете.
И политиките што тој сега ги спроведува буквално ќе доведат до катастрофа на сите фронтови.
На економски план, ова ќе доведе до масивна деиндустријализација и масивен егзодус на компании.
Сега го забележувам тоа кога разговарам со консултанти за вработување кои ги сместуваат менаџерите што биле отпуштени.
Неодамна имав неколку разговори со пријатели кои се занимаваат со овој бизнис, и сите ми рекоа дека порано, кога имаа кандидати,
тие почесто велеа: "Да, сакам да видам како можам да се подобрам овде. Ми треба следниот чекор во мојата кариера."
И сега луѓето бараат работа во очекување на реструктурирање, миграција, затворања, неликвидност – целата палета, нели?
Ова значи дека на сите фронтови ќе гледаме компании или да пропаѓаат или да се преселуваат, или да ја
намалуваат производството и да отпуштаат персонал.
Веќе имаме највисока стапка на невработеност во последните 10 години, нели?
Безработицата значително расте и ова ќе се забрза; банкротите исто така се во пораст веќе три и пол до четири
години, со нови рекорди што се поставуваат секоја година.
Зомбињата паѓаат, како што веќе долго време велам, нели?
Зомбитата паѓаат, и тие паѓаат сега, и тие паѓаат во голем број, и да, оваа економска криза
ќе се влоши поради политиките на г-дин Мерц.
Секако, ако се распределат доволно пари, ќе има неколку месеци, можеби дури и неколку квартали, на привиден просперитет.
Сепак, ова ќе биде надоместено и повеќе од надоместено со колапсот на нашата извозна индустрија, прво затоа што
повеќе не сме конкурентни, а второ затоа што Американците ќе ги намалат владините расходи за три до пет трилиони.
Значи, ДОГЕ , пилата навистина се зафаќа за тоа.
И ова намалување на американските државни расходи ќе доведе до огромно, огромно намалување на американската побарувачка за
увоз, а нивната увозна побарувачка е нашата извозна побарувачка.
И тоа исто така ќе има влијание врз Кина, каде американските мерки ќе предизвикаат криза на прилагодување, и
ако Кина потоа исто така се намали, повеќе нема да има побарувачка од Кина за нашите производи.
Тоа значи дека ќе кулминира, сите овие ефекти ќе се совпаднат истовремено, и потоа земјата ќе се соочи со економска пропаст.
Значи, врз основа на искуството, политичката класа која се соочува со економска пропаст е подготвена да води војна.
Се сомневам дека дури и пред да дојде до пресметка, г-дин Мерц ќе испорача ракети "Таурус", со
дозвола и со дозвола за цел, во Украина од Русија.
За таа цел, тој е, да го кажам така, доволно отворен по дух за да не користи зборови што веднаш би
можеле да се толкуваат како навреда кон политичарите.
И ако еден од овие проектили Таурус удреше во Москва, или дури во Кремљ, тогаш се плашам дека Русите ќе ни испратат информации за
кои делови од Берлин и кои фабрики во јужна Баварија, каде што се произведува Таурус, ќе ни биде дозволено да евакуираме, со цел
да се ограничат човечките загуби предизвикани од контранападот.
Криси Ригер: Ајде да преминеме директно на темата. Што мислите за коалицискиот договор? Кои делови ве загрижуваат?
Ернст Волф: Она што навистина загрижува е големата слика. Коалицискиот договор има два главни фокуси.
Едното е реоружување, а другото е дигитализација.
И така, за мене, коалицискиот договор не е ништо повеќе од карте бланш за БлекРок да стекне уште поголема контрола врз Германија.
Значи, треба да имате на ум дека германските вооружени сили веќе навистина се активираа.
Тие нарачаа борбени авиони F-35. Тие се завршуваат или се произведуваат од Локхид Мартин.
Главните акционери се БлекРок, Вангард и Стејт Стрит.
Потоа беа нарачани хеликоптери, подморници.
Г-дин Мерц оттогаш изјави дека е за снабдување на Украина со ракети Таурус.
Мисилите Таурус се произведуваат од MBDA и Saab.
MBDA е подружница на Airbus, односно на BAE Systems.
И, секако, тука се и најголемите акционери, меѓу кои е и БлекРок.
Кога станува збор за дигитализација, сите знаеме дека главните дигитални корпорации го
имаат БлекРок како свој главен инвеститор.
И сите знаеме дека г-дин Мерц беше претседател на Надзорниот одбор на БлекРок Германија во
годините пред 2020 година, т.е. од 2016 до 2020 година.
Значи, целата работа не е ништо повеќе од покана за БлекРок да ја продолжи големата редистрибуција во Германија.
Германските граѓани ќе платат, а БлекРок ќе профитира.
Ернст Волф: Ќе доживееме највисока стапка на невработеност досега, и тоа ќе се случи во текот на овој законодавен период.
Ќе видиме цените да продолжат да растат нагло, како што досега правеа. Особено во прехранбениот сектор.
Ќе доживееме голема нестабилност. Во моментов сме сведоци на трговски војни.
Тие не точно ја промовираат стабилноста во меѓународните економски односи, туку напротив.
И над сè, ќе доживееме една работа. Ќе доживееме огромно прераспределување од дното кон врвот.
Само сакам да ве потсетам дека минатата среда светските милијардери забележаа свој најголем еднодневен добиток досега.
Тие заработија 303 милијарди минатата среда.
И тоа не е затоа што берзите пораснаа толку високо, туку затоа што еден ден толку многу
паднаа, а следниот ден повторно се вратија нагоре.
И во денешно време, можете исто така доста добро да заработите од падот на цените ако имате вистински советници и
вистински внатрешни информации. И овие луѓе очигледно ги имаа.
Криси Ригер: Сè е многу, многу, многу интензивно. И сега можеби ќе помислите дека тоа е само лично оценување, но Мерц тоа го
кажува многу, многу јасно: тој вели дека сè ќе стане поскапо.
Ернст Волф: Да, секако, тоа воопшто не може да се избегне.
Значи, ќе видиме вистински поплав од пари.
Значи, дури и поголемо отколку по глобалната финансиска криза од 2007 и 2008 година.
И тоа, се разбира, значи дека цените драматично ќе пораснат.
Значи, знаеме дека овој наводен специјален фонд сега е ставен во игра.
Па тоа сега е одобрено и од владата.
Тоа се 500 милијарди нови долгови. Секако, тоа мора некако да се надомести во форма на државни обврзници.
И тоа, секако, значи дека многу повеќе пари се враќаат во оптек и дека самите пари продолжуваат да се девалвираат.
Значи, мораме да очекуваме дека парите ќе бидат сериозно девалвирани во блиска иднина.
Според Маркус Крал и Ернст Волф, германските граѓани затоа ќе плаќаат за политики што го
фаворизираат БлекРок во степен што можеби е без преседан.
Но кој стои зад БлекРок, најголемиот светски менаџер на средства со над 10 трилиони фунти под управување?
Нејзината клиентела се состои од институции како банки, фондации, суверени фондови за богатство и
пензиски фондови, и пред сè приватни инвеститори.
Ова се супербогатите, како што се Ротшилдови, Рокфелерови и Ворен Бафет.
БлекРок својот подем до станување најголем менаџер на средства го должи, на пример, на пренос на средства од
Ротшилдс во износ од околу 2,8 трилиони американски долари.
Ротшилдови се меѓу лидерите на високото масонство ширум светот.
Интересно е што Лари Финк, основачот и извршен директор на БлекРок, е исто така
висок масон и член на шест моќни древни ложи.
Така, BlackRock може да се идентификува како алатка на финансиската мафија и на глобалното високомасонство.
Како што веќе беше прикажано во програмата "Оваа заговор ја уништува Германија" ,
Фридрих Мерц не е само послушник на оваа мафија.
Неговото членство во цела низа многу влијателни организации на високорангирани масони покажува дека,
исто како и високорангираниот масон Олаф Шолц, тој е лице пред овој криминален картел.
Неговото учество на Конференцијата Билерберг во 2024 година дури значи дека тој е избраниот претставник на
финансиската мафија на високото масонериско ниво во Германија.
Задача која тој сега очигледно ја решава со голема решителност и на голема штета на германското население.
Бидејќи пакетот за долгот служи само на нивните интереси, тој мора да се прогласи за уште едно злосторство на
овој картел, кој ја разорува човечноста како рачен тумор.
Покрај тоа, програмата "Агендата на Големото Ресетирање – економско уништување и војна" , беше објаснето дека речиси десет
години Германија и ЕУ се намерно економски уништувани преку политики контролирани од високорангирани
масони и можеби дури се водат директно во војна со Русија.
Целта на овие криминалци не е само пљачка, туку и "Големиот рестарт" прогласен од Клаус Шваб, висок
масон и основач на Светскиот економски форум (СЕФ).
Ова, пак, има за цел да воспостави нов светски поредок со една светска влада во која нема
место за економски силни и суверени држави.
Од оваа перспектива, пакетот за долгот, со своите катастрофални последици за Германија и за финансиската
стабилност на целата еврозона, добива сосема нова димензија.
Очигледно е дека Фридрих Мерц, во сојуз со СДП, не само што непречено ја продолжува разорната работа на
претходната влада, туку ја забрзува до степен на економски колапс и целосно презадолжување на Германија.
Како што е документирано од разоткривачот Џон Перкинс , таков развој на настаните, пак, ја отвора вратата за понатамошни упади,
предизвикува вистинска спирала на осиромашување и на крајот ги доведува земјите под целосна контрола на овој
криминален картел или ги подготвува за неговиот "Голем рестарт".
Но како и со кои средства може да се спречат овие деструктивни планови – од Доналд Трамп, друг спасител или нови
политички партии? За да заклучиме, слушнете го Ернст Волф:
Криси Ригер: И сепак луѓето велат: "Па, имаме Милеј и имаме Трамп." И кој било друг што
сакате да го вклучите на оваа листа како спасители.
А сега зборуваме за тоа дека тоа воопшто не е така, дека она што го прават не е позитивно за мнозинството.
Што би рекле дека е изворот на надеж за масите?
Ернст Волф: Да, носител на надежта се самите маси. Тоа се самите луѓе.
Затоа сите треба да знаат дека нема никој што ќе нè спаси освен ние самите.
И за да се спасиме, мораме прво да разбереме што се случува околу нас.
И затоа е толку важно да се справувате со овие прашања, а не да ја закопате главата во песок.
И пред сè, не следете некој друг само слепо.
Значи, луѓето што во моментов се на власт, мислам, навистина не мораш да погледнеш двапати.
Ова се луѓе кои се валкаат во просперитет.
Значи, Доналд Трамп е еден од стоте најбогати луѓе во светот. Милеи исто така живее луксузен живот.
Значи, луѓето постојано ги збогатуваат своите пријатели, своите соучесници .
А да очекуваш таквите луѓе повремено да фрлат трошка на твојата чинија е, секако, сосема погрешен став кон животот.
Значи, мора да се каже дека светот навистина е во состојба на вонредна состојба, што е исто така многу, многу опасно.
Бидејќи знаеме дека насекаде има борби. Исто така знаеме дека социјалната нееднаквост
во моментов експлодира до незамислива мера.
Знаеме дека кон нас доаѓа огромен бран на невработеност.
И мораме да се подготвиме за овие времиња.
И никој однадвор нема да може да ни помогне со ова; ќе мораме да се потпреме сто проценти на себеси.
Криси Ригер: Точно. И особено кога ќе земете предвид дека системот функционира на таков начин што нè обучува да не
поставуваме прашања или, да речеме, да поставуваме само вистински прашања и да не размислуваме премногу надвор
од рамките и, пред сè, едноставно да останеме пасивни.
И сето ова според мотото: "Еј, тој ќе го направи тоа, јас само ќе почекам и ќе видам."
И ова чекање нè тера да се чувствуваме како да живееме во диктатура.
И потоа се будиш и си мислиш: како се случи тоа? Не знам, дали бев таму?
Ернст Волф: Да, проблемот е што ова неделување се доживува како прифаќање од страна на другите.
Значи, ако луѓето останат неактивни, тогаш оние на власт едноставно продолжуваат.
Жан-Клод Јункер од ЕУ, тогашниот претседател на Комисијата, тоа многу добро го кажа.
Тој рече дека ќе одиме само толку далеку колку што луѓето ќе ни дозволат.
А кога луѓето ќе застанат, ние правиме чекор назад и потоа повторно продолжуваме.
И додека луѓето не прават ништо, ние тоа го сметаме за прифаќање на она што го правиме.
Криси Ригер: Да, навистина добро го сумиравте. Ви благодарам. И пред сè, ви благодарам за сите информации.
Можете полека да почнете да составувате слика за целата ситуација.
И пред сè, секогаш ми е како шлаканица во задникот кога некој ќе каже: "Добро, ова е
најдалеку што одиме." Ми е доста. Не. Благодарам.
Ернст Волф: Ви благодарам.
Ако оваа програма ви даде повод за размислување, не го задржувајте тоа за себе.
Помогнете да се прошират овие факти и охрабрете ги другите да размислат за последиците од пакетот за долгот.